Ezekiel chapter eight, sets forth four increasing abominations which represent the four generations of Laodicean Adventism. The rebellion of 1863, produced a counterfeit to the two tables of Habakkuk, just as Aaron had produced an counterfeit image of jealousy, with his golden calf at the very time God was delivering the two tables of the Ten Commandments to Moses. Once Laodicean Adventism had begun the work of removing the foundational truths, as represented in William Miller’s dream, the leadership of the first generation began to reject the authority of the Bible, and then the Spirit of Prophecy. The rebellion had grown to a point where Kellogg’s spiritualism (pantheism), arrived into their history just prior to 1888.
එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදය, ලාඕදිකීය අද්වෙන්තිස්වාදයේ පරම්පරා හතර නියෝජනය කරන ක්රමයෙන් වර්ධනය වන පිළිකුල්කාර දේවල් හතරක් ඉදිරිපත් කරයි. 1863 කැරැල්ල, හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙකට ව්යාජ අනුරුවක් උපදවා දුන්නේය; එය, දෙවියන් වහන්සේ මෝසෙස්ට දස ආඥාවල පුවරු දෙක භාර දෙන අතිශය එම කාලයේම, ආරොන් තම රන් වස්සා මඟින් ඊර්ෂ්යාවේ ව්යාජ රූපයක් නිර්මාණය කළ ආකාරයට සමාන විය. විලියම් මිලර්ගේ සිහිනයෙන් නිරූපිත වූ පරිදි, ලාඕදිකීය අද්වෙන්තිස්වාදය මූලික සත්යයන් ඉවත් කිරීමේ කාර්යය ආරම්භ කළ පසු, පළමු පරම්පරාවේ නායකත්වය බයිබලයේ අධිකාරිය ප්රතික්ෂේප කිරීමට පටන් ගත්තේය; අනතුරුව අනාවැකියේ ආත්මයද එලෙසම ප්රතික්ෂේප කළේය. එම කැරැල්ල 1888 ට යම් පෙර, කෙලොග්ගේ ආත්මවාදය (සර්වදේවවාදය) ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයට පැමිණෙන තරමට වර්ධනය වී තිබුණි.
At the rebellion of 1888, the spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery reached a point where the messengers of Minneapolis, and the prophetess and even the Holy Spirit were rejected.
1888 කැරැල්ලේදී, එසකියෙල්ගේ රූපමය කාමරයන් විසින් නිරූපිත ආත්මවාදය, මිනියාපොලිස්හි දූතයන්, අනාගතවක්තෘ ස්ත්රිය, හා ශුද්ධාත්මයාණන් පවා ප්රතික්ෂේප කරන තත්ත්වයකට ළඟා විය.
“We have seen in our experience that when the Lord sends rays of light from the open door of the sanctuary to His people, Satan stirs up the minds of many. But the end is not yet. There will be those who will resist the light and crowd down those whom God has made His channels to communicate light. Spiritual things are not spiritually discerned. The watchmen have not kept pace with the opening providence of God, and the real heaven-sent message and messengers are scorned.
“පවිත්රස්ථානයේ විවෘත දොරෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ තම ජනතාව වෙත ආලෝක කිරණ එවන විට, සාතන් බොහෝ දෙනාගේ සිත් කලබලයට පත් කරන බව අපි අපගේ අත්දැකීමෙන් දැක ඇත. එහෙත් අවසානය තවම පැමිණ නැත. ආලෝකයට ප්රතිරෝධ කරන අතර දෙවියන්වහන්සේ ආලෝකය සන්නිවේදනය කිරීමට තම මාර්ගයන් ලෙස පිහිටුවා ඇති අය යටපත් කරන අය සිටිනු ඇත. ආත්මික දේවල් ආත්මික ලෙස වටහා නොගනු ලැබේ. මුරකාරයන් දෙවියන්වහන්සේගේ විවෘත වන ප්රවීඩන්සය සමඟ පියවර ගැළපවමින් නොපැවති අතර, සැබෑවෙන් ස්වර්ගයෙන් එවන ලද පණිවිඩය සහ පණිවිඩකරුවන් නින්දාවට ලක් කරනු ලබති.”
“There will go from this meeting men who claim to know the truth who are gathering about their souls the garments not woven in the loom of heaven. The spirit that they have received here will be carried with them. I tremble for the future of our cause. Those who do not in this place yield to the evidence God has given will war against their brethren whom God is using. They will make it very hard, when opportunities shall come where they can carry forward and onward the same kind of warfare they have hitherto engaged in. These men will have opportunities to be convinced that they have been warring against the Holy Spirit of God. Some will be convinced; others will hold firmly their own spirit. They will not die to self and let the Lord Jesus come into their hearts. They will be more and still more deceived until they cannot discern truth and righteousness. They will, under another spirit, seek to place upon the work a mold that God shall not approve; and they will endeavor to act out the attributes of Satan in assuming control of human minds and thus control the work and cause of God.
“මෙම රැස්වීමෙන් සත්යය දන්නෝ යැයි කියා සිටින, එහෙත් ස්වර්ගයේ අට්ටාලයේ නූල්වලින් වියන ලද නොවන වස්ත්ර තම ආත්මයන් වටා රැස්කර ගන්නා පුරුෂයන් පිටත්ව යනු ඇත. ඔවුන් මෙහි ලබාගත් ආත්මය ඔවුන් සමඟ ගෙන යනු ඇත. අපගේ කාරණයේ අනාගතය ගැන මම කැළඹෙමි. මෙහිදී දෙවියන් වහන්සේ දී ඇති සාක්ෂියට යටත් නොවන්නෝ, දෙවියන් වහන්සේ භාවිතා කරමින් සිටින තම සහෝදරයන්ට එරෙහිව සටන් කරනු ඇත. ඔවුන් මෙතෙක් නිරත වී සිටි එම වර්ගයේම යුද්ධය ඉදිරියටත් පෙරටත් ගෙන යා හැකි අවස්ථා පැමිණෙන විට, ඔවුන් එය ඉතා දුෂ්කර කරනු ඇත. මෙම පුරුෂයන් දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන්ට එරෙහිව සටන් කරමින් සිටි බවට ඔවුන්ට නියත කරනු ලබන අවස්ථා ලැබෙනු ඇත. සමහරුන් නියත කරනු ලබනු ඇත; අන්යෝ තමන්ගේම ආත්මය දැඩිව අල්ලාගෙන සිටිනු ඇත. ඔවුන් ස්වයංභාවයට මැරී, ස්වාමී වූ යේසුස් වහන්සේට තම හදවත්වලට පැමිණීමට ඉඩ නොදෙනු ඇත. ඔවුන් සත්යයත් ධර්මිෂ්ඨකමත් හඳුනාගත නොහැකි වන තරමට වැඩි වැඩියෙන්ම රැවටෙනු ඇත. වෙනත් ආත්මයක් යටතේ, දෙවියන් වහන්සේ අනුමත නොකරන ආකාරයක අච්ඡුවක් කාර්යය මත තැබීමට ඔවුන් සොයනු ඇත; මනුෂ්ය මනස් පාලනය තම අතට ගැනීමෙන්, එමගින් දෙවියන් වහන්සේගේ කාර්යයත් කාරණයත් පාලනය කිරීමෙන්, සාතන්ගේ ගුණලක්ෂණ ක්රියාවට නැංවීමට ඔවුන් උත්සාහ කරනු ඇත.
“Had our brethren fasted and prayed and humbled their hearts before God at this meeting, and sat down calmly to investigate the Scriptures together, then God would have been glorified. But the spirit of prejudice that was brought to that meeting closed the door to the richest blessing of God, and those who had this spirit will not be in a favorable position to see light until they repent before God and have some sense of how near they have come to doing despite to the Holy Spirit and having another spirit.” The 1888 Materials, 832.
“අපගේ සහෝදරයන් මෙම රැස්වීමේදී උපවාස කරමින් යාච්ඤා කර, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන්ගේ හෘදයන් නමවා, එකට සන්සුන්ව වාඩි වී ශුද්ධ ලියවිල්ල විමසා බැලුවා නම්, එවිට දෙවියන්වහන්සේ මහත් කළකෙරී ය. එහෙත් එම රැස්වීමට ගෙන ආ පක්ෂපාතී ආත්මය දෙවියන්වහන්සේගේ අතිශ්රේෂ්ඨ ආශීර්වාදයට දොර වසා දැමුවේය; මෙම ආත්මය දරමින් සිටි අය දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ පසුතැවිලි වී, ශුද්ධාත්මයාණන්ට අපහාස කිරීමේ අසන්නටම තමන් පැමිණ සිටි බවත්, වෙනත් ආත්මයක් ලබාගෙන සිටි බවත් යම් අවබෝධයක් ලබන තුරු, ආලෝකය දැකීමට හිතකර ස්ථානයක නොසිටින්නෝය.” The 1888 Materials, 832.
After 1888, Sister White “trembled for the future of” God’s church and work. She saw that the meeting would produce a continued spiritual warfare among the men that were leaders of Laodicean Adventism, and the controversy of “the daily,” is evidence that her predictions were fulfilled upon that very generation. A warfare was then carried on by men who did not “yield to the evidence God had given” to confirm the “heaven sent message and messengers,” and those men made war against “the Holy Spirit of God.” The second generation watched as the publishing house and sanitarium were burnt to the ground by the fires of God’s judgment.
1888 න් පසු, සොයුරිය වයිට් දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව සහ කාර්යය පිළිබඳ “අනාගතය ගැන කම්පිත වූවාය.” එම සම්මේලනය ලාඔදිකීය අඩ්වෙන්තිස්වාදයේ නායකයන් වූ මනුෂ්යයන් අතර දිගුකාලීන ආත්මික යුද්ධයක් උපදවා දෙන බව ඇය දුටුවාය; “දෛනිකය” පිළිබඳ වාදවිවාදය, ඇගේ අනාවැකි එම පරම්පරාව මතම ඉෂ්ට වූ බවට සාක්ෂියකි. එවිට “ස්වර්ගයෙන් එවනු ලැබූ පණිවිඩය හා පණිවිඩකරුවන්” තහවුරු කිරීමට “දෙවියන්වහන්සේ දී තිබූ සාක්ෂියට” යටත් නොවූ මිනිසුන් විසින් යුද්ධයක් ගෙනයනු ලැබීය; එම මිනිසුන් “දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන්ට” විරුද්ධව යුද්ධ කළෝය. දෙවන පරම්පරාව, දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයක ගිනි ජ्वාලාවලින් මුද්රණ ගෘහයත් සනීපාරක්ෂකාගාරයත් බිමටම දහනය කරනු ලැබූ අයුරු නිරීක්ෂණය කළේය.
“Today I received a letter from Elder Daniells regarding the destruction of the Review office by fire. I feel very sad as I consider the great loss to the cause. I know that this must be a very trying time for the brethren in charge of the work and for the employees of the office. I am afflicted with all who are afflicted. But I was not surprised by the sad news, for in the visions of the night I have seen an angel standing with a sword as of fire stretched over Battle Creek. Once, in the daytime, while my pen was in my hand, I lost consciousness, and it seemed as if this sword of flame were turning first in one direction and then in another. Disaster seemed to follow disaster because God was dishonored by the devising of men to exalt and glorify themselves.
“අද දින Review කාර්යාලය ගිනිගැනීමෙන් විනාශ වූ බව පිළිබඳ Elder Daniells වෙතින් ලිපියක් මට ලැබුණි. මෙම කාරණය සඳහා වූ මහත් අලාභය ගැන සිතන විට මා ඉතා ශෝකයට පත් වෙමි. කාර්යයේ භාරකාර සහෝදරයන්ටත්, කාර්යාලයේ සේවකයන්ටත් මෙය ඉතා දුෂ්කර කාලයක් විය යුතු බව මම දනිමි. පීඩාවට පත් සියල්ලන් සමඟ මමද පීඩාවට පත් වෙමි. එහෙත් මෙම ශෝකජනක පුවත ගැන මම අචම්බයට පත් නොවුණෙමි; මන්ද, රාත්රියේ දර්ශනවලදී Battle Creek මත ගින්නක් මෙන් වූ කඩුවක් දිගු කරගෙන සිටින දූතයෙකු මම දුටුවෙමි. එක් වරක්, දවල් කාලයේදී, මගේ පෑන මගේ අතේ තිබියදී, මට සිහි නැතිව ගියේය; එවිට මෙම ගිනි කඩුව පළමුව එක් දිශාවකටත්, පසුව තවත් දිශාවකටත් හැරෙමින් තිබෙන බවක් මට පෙනුණි. විපතකට පසු විපත පැමිණෙන බවක් පෙනුණේ, මිනිසුන් තමන්වම උසස් කර මහිමයට පත් කරගැනීමට කළ සැලසුම් නිසා දෙවියන්වහන්සේ අපහාසයට ලක් කරනු ලැබූ බැවිනි.”
“This morning I was drawn out in earnest prayer that the Lord would lead all who are connected with the Review and Herald office to make diligent search, that they may see wherein they have disregarded the many messages God has given.
“අද උදෑසන මම ගැඹුරු උද්යෝගයෙන් යුත් යාච්ඤාවකට මෙහෙයවුණේ, Review and Herald කාර්යාලය සමඟ සම්බන්ධ සියලු දෙනා, දෙවියන් වහන්සේ දී ඇති බොහෝ පණිවිඩ ඔවුන් කුමන කරුණුවලදී නොසලකා හැරියේද යන්න දැකගැනීමට හැකි වන පිණිස, උද්යෝගයෙන් යුතුව විමර්ශනය කරනු පිණිස ස්වාමින් වහන්සේ ඔවුන්ට මඟපෙන්වන සේය.”
“Sometime ago the brethren at the Review office asked my counsel about the erection of another building. I then said that if those who were in favor of adding another building to the Review and Herald office had the future mapped out before them, if they could see what would be in Battle Creek, they would have no question about putting up another building there. God said: ‘My word has been despised; and I will turn and overturn.’
“කලකට පෙර Review කාර්යාලයේ සහෝදරයන් තවත් ගොඩනැඟිල්ලක් ඉදිකිරීම සම්බන්ධයෙන් මගේ උපදෙස් ඉල්ලා සිටියහ. එවිට මම මෙසේ කීවෙමි: Review and Herald කාර්යාලයට තවත් ගොඩනැඟිල්ලක් එක් කිරීමට පක්ෂව සිටි අය ඉදිරියෙහි අනාගතය පැහැදිලිව විවෘත කර තැබී තිබුණේ නම්, Battle Creek හි සිදුවනු ඇත්ත කුමක්දැයි ඔවුන්ට දැකගත හැකි වූයේ නම්, එහි තවත් ගොඩනැඟිල්ලක් ඉදිකිරීම ගැන ඔවුන්ට කිසිදු ප්රශ්නයක් ඇති නොවනු ඇත. දෙවියන් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: ‘මාගේ වචනය අවමානයට ලක් කරනු ලැබ ඇත; එබැවින් මම හැරී පෙරළා දමන්නෙමි, නැවතත් පෙරළා දමන්නෙමි.’”
“At the General Conference, held in Battle Creek in 1901, the Lord gave His people evidence that He was calling for reformation. Minds were convicted, and hearts were touched; but thorough work was not done. If stubborn hearts had then broken in penitence before God, there would have been seen one of the greatest manifestations of the power of God that has ever been seen. But God was not honored. The testimonies of His Spirit were not heeded. Men did not separate from the practices that were in decided opposition to the principles of truth and righteousness, which should ever be maintained in the Lord’s work.
1901 දී Battle Creek හි පැවැත්වූ General Conference සම්මේලනයේදී, ස්වාමින්වහන්සේ තම ජනතාවට තමන් ප්රතිසංස්කරණයක් කැඳවමින් සිටින බවට සාක්ෂි දුන්සේක. මනස් සාක්ෂිගත කරන ලදී, හෘදයන් ස්පර්ශ කරන ලදී; එහෙත් සම්පූර්ණ කාර්යය සිදු කරනු නොලැබීය. එවිට මුරණ්ඩු හෘදයන් දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ පශ්චාත්තාපයෙන් බිඳී ගොස් තිබුණේ නම්, මෙතෙක් දැක ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ විශාලතම ප්රකාශනයන්ගෙන් එකක් එහි දැකගත හැකිව තිබුණි. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ ගෞරවයට පත් කරනු නොලැබූසේක. උන්වහන්සේගේ ආත්මයේ සාක්ෂිවලට අවධානය යොමු කරනු නොලැබීය. ස්වාමින්වහන්සේගේ කාර්යයෙහි සදාකාලිකව පවත්වාගෙන යා යුතු සත්යය සහ ධර්මිෂ්ඨකම යන ප්රතිපත්තිවලට පැහැදිලිව විරුද්ධ වූ ආචාරවලින් මනුෂ්යයෝ වෙන් වූයේ නැත.
“The messages to the church of Ephesus and to the church in Sardis have been often repeated to me by the One who gives me instruction for His people. ‘Unto the angel of the church of Ephesus write; These things saith He that holdeth the seven stars in His right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works, and the labor, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: and hast borne, and hast patience, and for My name’s sake hast labored, and hast not fainted. Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ Revelation 2:1–5.
“එපෙසස් සභාවටත් සර්දිස්හි සභාවටත් වූ පණිවිඩ, තම ජනතාව උදෙසා මට උපදෙස් දෙන තැනැන්වහන්සේ විසින්, මට බොහෝ වර නැවත නැවතත් ප්රකාශ කරනු ලැබ ඇත. ‘එපෙසස් සභාවේ දූතයාට ලියව: තම දකුණු අතෙහි තාරකා සත දරාගෙන, රන් පහන් කූරු සත අතරේ ගමන් කරන තැනැන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක; මම නුඹේ ක්රියාද, නුඹේ වෙහෙසද, නුඹේ ඉවසීමද දනිමි; නුඹට දුෂ්ටයන් දරාගත නොහැකි බවත් දනිමි; තවද, තමන් අපෝස්තලයන් යයි කියන නමුත් එසේ නොවන අය නුඹ විසින් පරීක්ෂා කර, ඔවුන් බොරුකාරයන් බව සොයාගෙන ඇත. තවද නුඹ දරා සිටියේය, ඉවසීමද ඇත, මාගේ නාමය නිසා වෙහෙසී වැඩ කළේය, මන්ද නොවීය. එහෙත්, නුඹ විසින් නුඹේ පළමු ප්රේමය අත්හැර දමා ඇති බැවින්, මට නුඹට විරුද්ධව කිසියම් දේක් ඇත. එබැවින්, නුඹ කොතැනින් වැටී ඇද්දැයි සිහි කර, පසුතැවී, මුල් ක්රියා කරන්න; නැතහොත්, නුඹ පසුතැවෙන්නේ නැත්නම්, මම ඉක්මනින් නුඹ වෙත පැමිණ, නුඹේ පහන් කූර එහි ස්ථානයෙන් ඉවත් කරමි.’ එළිදරව් 2:1–5.”
“‘And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith He that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Remember therefore how thou hast received and heard, and hold fast, and repent. If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:1–3.
“‘සරදිස්හි සභාවේ දූතයාට මෙසේ ලියන්න; දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්ම සත්දෙනාද, තාරකා සත්දෙනාද ඇති තැනන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: මම නුඹේ ක්රියා දනිමි; නුඹ ජීවමාන යන නාමයක් ඇති නමුත් මළව සිටින්නෙහිය. අවදිව සිටින්න, මිය යාමට ආසන්නව ඇති ඉතිරි දේවල් ශක්තිමත් කරගන්න; මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නුඹේ ක්රියා සම්පූර්ණ බව මම නොපැමිණිමි. එබැවින් නුඹ ලැබූ ආකාරයත් ඇසූ ආකාරයත් සිහි කර, එය दृඪව පවත්වාගෙන, පසුතැවිලි වන්න. එබැවින් නුඹ අවදිව නොසිටින්නේ නම්, මම හොරෙකු මෙන් නුඹ වෙත එන්නෙමි; මම නුඹ වෙත එන පැය කවරේදැයි නුඹ නොදන්නෙහිය.’ එළිදරව් 3:1–3.”
“We are seeing the fulfillment of these warnings. Never have scriptures been more strictly fulfilled than these have been.
“අපි මෙම අනතුරු ඇඟවීම්වල ඉටුවීම දැක සිටිමු. මේවා මෙන් ශුද්ධ ලියවිලි කවරදාකවත් මෙතරම් දැඩිව ඉටු වී නැත.”
“Men may erect the most carefully constructed, fireproof buildings, but one touch of God’s hand, one spark from heaven, will sweep away every refuge.
“මනුෂ්යයෝ අතිශයින් සැලකිල්ලෙන් ගොඩනඟන ලද, ගින්නෙන් ආරක්ෂිතම ගොඩනැගිලි පවා ඉදිකරනු ඇත; නමුත් දෙවියන් වහන්සේගේ හස්තයේ එකම ස්පර්ශයකින්, ස්වර්ගයෙන් පැමිණෙන එකම ගිනි පුපුරකින්, සරණාගත සෑම ආවරණයක්ම අතුගා දමනු ඇත.”
“It has been asked if I have any advice to give. I have already given the advice that God has given me, hoping to prevent the falling of the fiery sword that was hanging over Battle Creek. Now that which I dreaded has come—the news of the burning of the Review and Herald building. When this news came, I felt no surprise, and I had no words to speak. What I have had to say from time to time in warnings has had no effect except to harden those who heard, and now I can only say: I am so sorry, so very sorry, that it was necessary for this stroke to come. Light enough has been given. If it were acted upon, further light would not be needed.” Testimonies, volume 8, 97–99.
“මට දිය යුතු යම් උපදෙසක් තිබේදැයි විමසා ඇත. බැට්ල් ක්රීක් මත අහසින් තැංගී තිබූ ගිනිමය කඩුව වැටීම වැළැක්වීමට බලාපොරොත්තුවෙන්, දෙවියන්වහන්සේ මට දුන් උපදේශය මම දැනටමත් දී ඇත. දැන් මා භයව සිටි දෙය පැමිණ ඇත—Review and Herald ගොඩනැගිල්ල දහනය වූ බව පිළිබඳ ආරංචිය. මෙම ආරංචිය ලැබූ විට මට කිසිදු පුදුමයක් නොවීය, කථා කිරීමට වචනද මට නොතිබුණි. අනතුරු ඇඟවීම් වශයෙන් වරින් වර මට කීමට සිදු වූ දේ, එය ඇසූ අයව තවත් හද කම්මැලි කිරීමට හැර වෙනත් කිසිදු ප්රතිඵලයක් ඇති කර නැත; එබැවින් දැන් මට කිය හැක්කේ මෙය පමණි: මෙවැනි පහරක් පැමිණීම අත්යවශ්ය වූයේ යැයි සිතීම ගැන මට අතිශය දුකයි, ඉතාමත් දුකයි. ප්රමාණවත් ආලෝකය දී තිබුණි. එයට ක්රියා කර තිබේ නම්, තවදුරටත් ආලෝකයක් අවශ්ය නොවනු ඇත.” Testimonies, volume 8, 97–99.
The second generation of Adventism was not a victory, and in fulfillment of Ezekiel chapter eight, the rebellion only continued to escalate.
අඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ දෙවන පරම්පරාව ජයග්රහණයක් නොවීය; එසේම එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ ඉටු වීමෙහිදී, එම කැරැල්ල තවදුරටත් උද්ධමනය වන්නට පමණක් පටන් ගත්තේය.
“By written messages and by fire the Lord has declared that he wants his people to move out of Battle Creek. May God help us to hear his voice. Does it mean nothing to us that our two great institutions in Battle Creek were swept away by fire? You may say, ‘But the new Sanitarium has many patients.’ Yes; but if there were many thousand patients there, this would be no argument in favor of our people building homes in Battle Creek, and settling there.
“ලිඛිත පණිවිඩ මගින්ද ගින්න මගින්ද ස්වාමින්වහන්සේ තම ජනතාවට Battle Creek නගරයෙන් පිටත්ව යා යුතු බව ප්රකාශ කර ඇත. උන්වහන්සේගේ හඬ අපට ඇසීමට දෙවියන්වහන්සේ අපට උපකාර කරනු මැනව. Battle Creekහි අපගේ මහත් ආයතන දෙක ගින්නෙන් විනාශ කරනු ලැබූ බව අපට කිසි අර්ථයක් නොවන්නේද? ඔබට, ‘එහෙත් නව Sanitariumහි බොහෝ රෝගීන් සිටිති’ යයි කියනු ඇත. ඔව්; නමුත් එහි දහස් ගණන් රෝගීන් සිටියත්, එය අපගේ ජනතාව Battle Creekහි නිවාස ගොඩනඟා එහි පදිංචි වීමට පක්ෂව ඇති කිසිම තර්කයක් නොවනු ඇත.”
“Temptations are increasing. Men are rejecting the light that God has sent in the Testimonies of his Spirit, and they are choosing their own devising and their own plans. Will men continue to separate themselves from God? Must he reveal his displeasure in a still more marked manner than he has already done?” Pamphlets, SpTB06, 45.
“පරීක්ෂාවන් වැඩි වෙමින් පවතී. දෙවියන්වහන්සේ තම ආත්මයේ සාක්ෂි තුළින් එවූ ආලෝකය මනුෂ්යයෝ ප්රතික්ෂේප කරමින් සිටිති, තවද ඔවුහු තමන්ගේම උපක්රම සහ තමන්ගේම සැලසුම් තෝරාගෙන සිටිති. මනුෂ්යයෝ දිගටම දෙවියන්වහන්සේගෙන් තමන්ව වෙන් කරගනිමින් සිටින්නෝද? ඔහු දැනටමත් කළාට වඩාත් පැහැදිලි අන්දමින් තම අසතුට ප්රකාශ කළ යුතුද?” Pamphlets, SpTB06, 45.
Men were “choosing their own devising’s and their own plans,” as represented by the seventy elders in the chambers of imagery of Ezekiel chapter eight, who proclaimed, “The Lord seeth us not.” The Lord raised up a prophetess and gave her “open visions” for exactly forty years, until 1884. He placed his signature upon this gift, for He gave it and ended it in a city named Portland, and he gave it for forty years. Just prior to the cessation of “open visions” the ancient men began to undermine the authority of the Bible and the Spirit of Prophecy in 1881, and 1882. The “open visions,” then ended in 1884, and in four years the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated at the 1888 General Conference.
මනුෂ්යයන් “තමන්ගේම උපකල්පනත් තමන්ගේම සැලසුම්ත් තෝරාගනිමින්” සිටියහ; එය යෙහෙසකෙල්ගේ අටවැනි පරිච්ඡේදයේ රූප කාමරයන්හි සිටි වැඩිහිටි හැත්තෑදෙනා විසින් නිරූපිතව, ඔවුන් “ස්වාමීන්වහන්සේ අප නොදක්නසේකැ”යි ප්රකාශ කළාක් මෙන් ය. ස්වාමීන්වහන්සේ භවිතව්යක්ත කාන්තාවක උදෙසාගෙන, 1884 දක්වා සම්පූර්ණයෙන්ම අවුරුදු හතළිහක් පුරා ඇයට “විවෘත දර්ශන” දුන්සේක. උන්වහන්සේ එම දානය මත තම අත්සන තැබූසේක; මන්ද, උන්වහන්සේ එය දුන්නේද අවසන් කළේද Portland නම් නගරයකදී ය, තවද එය අවුරුදු හතළිහක් සඳහා දුන්සේක. “විවෘත දර්ශන” නවතින්නට මඳකට පෙර, 1881 සහ 1882 දී, පුරාණ මනුෂ්යයෝ බයිබලයේද අනාවැකි ආත්මයේද අධිකාරිය දුර්වල කිරීමට පටන්ගත්තෝ ය. එවිට “විවෘත දර්ශන” 1884 දී අවසන් වූ අතර, අවුරුදු හතරක් තුළ, 1888 මහ සම්මේලනයේදී කෝරාහ්, දාථාන් සහ අබිරාම්ගේ කැරැල්ල නැවත සිදු විය.
The rebellion of 1888, produced an escalation of rebellion that saw God’s direct intervention into the history of Laodicean Adventism as He burnt down the publishing work and the health work. Yet those direct judgments did not deter the rebellion that was under way. In 1919, a Bible Conference took place, where one of the primary rebels of the second generation, William Warren Prescott, the theologian trained in the universities of apostate Protestantism, was the primary leader of pushing the satanic view that claimed “the daily,” represented Christ’s sanctuary work gave a series of presentations.
1888 දී ඇති වූ කැරැල්ල, දෙවියන්වහන්සේ ලාඕදිකීය ආඩ්වෙන්ටිස්තවාදයේ ඉතිහාසයට සෘජුව මැදිහත් වී ප්රකාශන කාර්යයත් සෞඛ්ය සේවයත් ගිනි තබා විනාශ කළ බව පෙනී යන පරිදි, කැරැල්ලේ තවත් තීව්ර වර්ධනයක් බිහි කළේය. එහෙත් එම සෘජු විනිශ්චයන් පවතිමින් තිබූ කැරැල්ල වැළැක්වීමට සමත් නොවීය. 1919 දී බයිබල් සම්මන්ත්රණයක් පැවැත්විණි; එහිදී දෙවන පරම්පරාවේ ප්රධාන කැරලිකරුවන්ගෙන් එක් අයෙකු වූ, පථභ්රෂ්ට ප්රොටෙස්තන්තිවාදයේ විශ්වවිද්යාලවල පුහුණුව ලැබූ දේවවේදී විලියම් වොරන් ප්රෙස්කට්, “the daily” යන්න ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවාව නියෝජනය කරයි යැයි කියා සිටි සාතනීය මතය ඉදිරිපත් කිරීමේ ප්රධාන නායකයා වූ අතර, එම මතය ප්රවර්ධනය කරමින් ඉදිරිපත් කිරීම් මාලාවක්ද සිදු කළේය.
History identified that at that Bible conference in 1919, Prescott presented a gospel that consisted of removing every tenet of the prophetic message of the Millerites. He even attempted to remove the twenty-three hundred days, but could not pull that off. Yet he presented a gospel that was fully void of the prophetic understandings of the Millerites. His gospel was rejected at the meeting, but still those blind leaders decided to take his series of presentations and construct them into a book titled, The Doctrine of Christ. That book became the symbol of the arrival of the third generation of Laodicean Adventism.
ඉතිහාසය හඳුනා දක්වන්නේ 1919 දී පැවති එම බයිබල් සම්මේලනයේදී ප්රෙස්කට් විසින් මිලරයිට්වරුන්ගේ භවिष्यවාණි පණිවිඩයේ සෑම මූලධර්මයක්ම ඉවත් කිරීමෙන් සමන්විත වූ සුවිශේෂයක් ඉදිරිපත් කළ බවයි. ඔහු දෙදහස් තුන්සිය දිනද ඉවත් කිරීමට පවා උත්සාහ කළේය, නමුත් එය සාර්ථක කරගැනීමට ඔහුට නොහැකි විය. එහෙත් ඔහු ඉදිරිපත් කළ සුවිශේෂය මිලරයිට්වරුන්ගේ භවिष्यවාණිමය අවබෝධයන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ශූන්ය වූ එකක් විය. ඔහුගේ සුවිශේෂය එම රැස්වීමේදී ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබූ නමුත්, එසේ තිබියද, එම අන්ධ නායකයෝ ඔහුගේ ඉදිරිපත්කිරීම් මාලාව ගෙන The Doctrine of Christ යන ශීර්ෂය ඇති පොතක් ලෙස සංවිධානය කිරීමට තීරණය කළහ. එම පොත ලාඕදිකීය අඩ්වෙන්ටිස්ම්හි තුන්වන පරම්පරාව පැමිණීමේ සංකේතය බවට පත් විය.
The book represents another gospel than the Millerite gospel of Habakkuk chapter two, and Paul informs us another gospel is not a gospel at all.
එම ග්රන්ථය හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේ මිලරයිට් ශුභාරංචියට වඩා වෙනත් ශුභාරංචියක් නියෝජනය කරයි; තවත් ශුභාරංචියක් කිසිසේත්ම ශුභාරංචියක් නොවන බව පාවුල් අපට දන්වයි.
I marvel that ye are so soon removed from him that called you into the grace of Christ unto another gospel: Which is not another; but there be some that trouble you, and would pervert the gospel of Christ. But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:6–9.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කරුණාව තුළට ඔබ සැම කැඳවූ තැනන්වහන්සේගෙන්, ඔබ මෙතරම් ඉක්මනින් වෙනත් ශුභාරංචියක් වෙත හැරී යාම ගැන මම විස්මයට පත් වෙමි. එය වෙනත් ශුභාරංචියක් නොවේ; එහෙත් ඔබ සැම කලබලයට පත් කරන, ක්රිස්තුස්ගේ ශුභාරංචිය විකෘති කිරීමට කැමති කීපදෙනෙක් සිටිති. නමුත් අප හෝ ස්වර්ගයෙන් දූතයෙකු හෝ, අප ඔබ සැමට ප්රකාශ කළ ශුභාරංචියට වඩා වෙනස් ශුභාරංචියක් ඔබ සැමට ප්රකාශ කළහොත්, ඔහු ශාපිත වේවා. අප කලින් පැවසූ පරිදි, දැන් නැවතත් මම කියමි: ඔබ සැම පිළිගත් ශුභාරංචියට වඩා වෙනස් ශුභාරංචියක් යමෙක් ඔබ සැමට ප්රකාශ කළහොත්, ඔහු ශාපිත වේවා. ගලාති 1:6–9.
The third generation of Adventism is represented by Ezekiel’s third abomination where the women are weeping for Tammuz. Tammuz was a Mesopotamian deity associated with fertility and the cycles of vegetation. Tammuz was sometimes depicted as a shepherd or a young man, linked to the changing seasons and the growth of crops. Tammuz’s death and subsequent resurrection, was tied to the agricultural calendar. According to the mythology, Tammuz would die or disappear during the summer months, which was seen as a representation of the withering of vegetation in the hot, dry season. The weeping for Tammuz was a mourning ritual that involved lamenting the death or disappearance of Tammuz during the summer months, followed by rejoicing at his resurrection, which symbolized the renewal of vegetation and agricultural life.
ආඩ්වෙන්ටිස්ම්හි තුන්වන පරම්පරාව නියෝජනය කරනු ලබන්නේ, ස්ත්රීන් තමූස් වෙනුවෙන් හඬමින් සිටින බව දැක්වෙන එසකියෙල්ගේ තුන්වන පිළිකුල මගිනි. තමූස් යනු සාරවත්භාවය හා වෘක්ෂලතා චක්රයන් සමඟ සම්බන්ධ වූ මෙසොපොටේමියානු දේවතාවෙකි. තමූස් සමහර විට එඬේරෙකු ලෙස හෝ යෞවන පුරුෂයෙකු ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබූ අතර, ঋතු-වෙනස්වීම් හා බෝග වර්ධනය සමඟ සම්බන්ධ කරනු ලැබීය. තමූස්ගේ මරණය හා ඉන් අනතුරුව වූ නැවත නැඟිටීම කෘෂිකාර්මික දිනදර්ශනයට බැඳී තිබුණි. පුරාණ කතාන්තරයට අනුව, තමූස් ග්රීෂ්ම මාසවලදී මිය යන්නේය හෝ අතුරුදන් වන්නේය; මෙය උණුසුම් හා වියළි ঋතුවේ වෘක්ෂලතා කාංසාවට ලක්වීමේ නියෝජනයක් ලෙස සැලකුණි. තමූස් වෙනුවෙන් හඬීම යනු, ග්රීෂ්ම මාසවලදී තමූස්ගේ මරණය හෝ අතුරුදන්වීම ගැන විලාප දීම ඇතුළත් වූ ශෝක-චාරිත්රයකි; එයට අනතුරුව, වෘක්ෂලතා හා කෘෂිකාර්මික ජීවිතයේ අලුත් වීම සංකේතවත් කළ ඔහුගේ නැවත නැඟිටීම පිළිබඳ ප්රීතිවීම පැමිණියේය.
Weeping for Tammuz represents a counterfeit latter rain message, which is what the gospel of W. W. Prescott represented. The removal of the prophetic foundation, which began in the rebellion of 1863, reached a point in 1919, that Laodicean Adventism allowed the false gospel to be established. That false gospel was based fully upon the methodology of apostate Protestantism. Its original architect was W. W. Prescott, and as with William Miller, both men’s gospel was based upon their foundational understanding of “the daily,” in the book of Daniel. Both gospels are represented in the passage of 2 Thessalonians where Miller first discovered that “the daily,” represented paganism. In the passage there is a class represented by Miller, who accept the truth presented by Paul, and another class who do not possess a love of the truth.
තම්මුස් සඳහා හඬා වැළපීම නිරූපණය කරන්නේ ව්යාජ පසු වැසි පණිවිඩයක් වන අතර, එය W. W. Prescott විසින් නියෝජනය කළ සුභාරංචියයි. 1863 දී ආරම්භ වූ කැරැල්ල තුළ ආරම්භ වූ අනාවැකිමය පදනම ඉවත් කිරීම, 1919 දී එවන් තත්ත්වයකට ළඟා වූයේ, ලාඕදිකීය අද්වෙන්තිකවාදය විසින් එම ව්යාජ සුභාරංචිය ස්ථාපිත කිරීමට අවසර දුන් ලෙසය. එම ව්යාජ සුභාරංචිය සම්පූර්ණයෙන්ම අපස්ථාත ප්රොතෙස්තන්වාදයේ ක්රමවේදය මත පදනම් වූවකි. එහි මුල් නිර්මාණ ශිල්පියා වූයේ W. W. Prescott වන අතර, William Miller සමඟ මෙන්ම, දෙදෙනාගේම සුභාරංචිය දානියෙල් පොතෙහි “the daily” පිළිබඳ ඔවුන්ගේ මූලික අවබෝධය මත පදනම් විය. Miller මුලින්ම “the daily” යන්න අර්ථ දක්වන්නේ අන්යජාතිකවාදය බව සොයාගත් 2 Thessalonians හි ඡේදය තුළ, මෙම සුභාරංචි දෙකම නිරූපිත වේ. එම ඡේදය තුළ Miller විසින් නිරූපිත පංතියක් සිටින අතර, ඔවුහු Paul විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද සත්යය පිළිගනිති; තවද සත්යය කෙරෙහි ප්රේමයක් නොමැති තවත් පංතියක් ද ඇත.
One class in the last days, represented by Miller, “recognize” and receive the latter rain, and another class, represented by Prescott, receive strong delusion. The strong delusion they receive is based upon a false gospel, that is no gospel at all, and it identifies a false message of the latter rain. Thus, the third abomination of Ezekiel is the women (churches of Laodicean Adventism), weeping for Tammuz. Their summertime tears (rain), are to produce the fruit of the harvest.
අවසන් දවස්වල මිලර් විසින් නිරූපිත එක් පන්තියක් “අවබෝධ කරගෙන” පසු වැස්ස පිළිගෙන, ප්රෙස්කොට් විසින් නිරූපිත තවත් පන්තියක් බලවත් මෝහය ලබයි. ඔවුන් ලබන එම බලවත් මෝහය කිසිසේත් ශුභාරංචියක් නොවන ව්යාජ ශුභාරංචියක් මත පදනම් වී ඇත; එය පසු වැස්සේ ව්යාජ පණිවිඩයක් හඳුන්වා දෙයි. එබැවින්, එසකියෙල්ගේ තුන්වන පිළිකුල නම් තමූස් උදෙසා හඬන ස්ත්රීහුය (ලාවෝදිසීය ආඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ සභා). ඔවුන්ගේ ග්රීෂ්ම කාලයේ කඳුළු (වැස්ස) අස්වැන්නේ පල හටගැන්වීමට නියමිතය.
The distinction between two types of latter rain message pervades the Bible and Spirit of Prophecy. The Bible repeatedly identifies that the rain is withheld from a disobedient people.
අවසාන වර්ෂා පණිවිඩයේ වර්ග දෙකක් අතර වූ භේදය බයිබලය හා අනාගතවක්තෘත්ව ආත්මය පුරා විහිදී යයි. බයිබලය නැවත නැවතත් හඳුන්වා දෙන්නේ, අකීකරු ජනතාවකගෙන් වර්ෂාව නවත්වා තබන බවය.
They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Jeremiah 3:1–3.
“යම් පුරුෂයෙකු තම භාර්යාව දුරු කොට, ඇය ඔහු අතහැර ගොස් තවත් පුරුෂයෙකුගේ වුවහොත්, ඔහු නැවත ඇය වෙත පැමිණේද? ඒ දේශය මහත් ලෙස අපවිත්ර නොවන්නේද? එහෙත් ඔබ බොහෝ ප්රේමකරුවන් සමඟ වේශ්යාකම් කළෙහිය; එසේ තිබියදීත් මා වෙත නැවත පැමිණෙන්න,” යැයි ස්වාමීන්වහන්සේ කියනසේක. “උස් තැන් දෙසට ඔබේ ඇස් ඔසවා බලන්න, ඔබ සමඟ නිදා නොසිටි තැන කොතැනදැයි. අරාබියානුවා වනාන්තරයේ රැඳී සිටින ලෙස, ඔබ මාර්ගවල ඔවුන් සඳහා හිඳ සිටියෙහිය; ඔබේ වේශ්යාකම්වලින්ද ඔබේ දුෂ්ටකමින්ද දේශය අපවිත්ර කළෙහිය. එබැවින් වැසි රඳවා තැබූහ, අග වැසි නොවීය; ඔබට වේශ්යාවකගේ නළලක් තිබිණි, ලජ්ජා වීමට ඔබ ප්රතික්ෂේප කළෙහිය.” යෙරෙමියා 3:1–3.
Laodicean Adventism began playing the harlot in 1863, and ever since then the showers have been withheld. They refuse to be ashamed of their rebellion, and that lack of humility produces a whore’s forehead, and the whore of Bible prophecy is the papacy. The third generation is where the final work of preparing to bow down to the whore of Rome’s mark is accomplished. The preparation for the fourth generation is accomplished in the third generation, by a counterfeit message of the latter rain. As with the rebellion of 1863, and the rebellion of 1888, the rebellion of 1919, are aligned with September 11, 2001, for when the buildings of New York City then came down the mighty angel of Revelation eighteen descended and the genuine latter rain began.
ලාවෝදිකයානු අද්වෙන්තිවාදය 1863 දී වේශ්යාකම ආරම්භ කළේය; එතැන් පටන් වර්ෂාධාරය අත්හිටුවනු ලැබීය. ඔවුන් තම කැරැල්ල ගැන ලජ්ජා වීමට ප්රතික්ෂේප කරති; එම නිහතමානීභාවයේ අඩුවෙන් වේශ්යාවකගේ නළලක් උපදවයි, බයිබල් අනාවැකිහි වේශ්යාව නම් පාප්වාදයයි. අවසාන කාර්යය ලෙස රෝමයේ වේශ්යාවගේ ලකුණට වැඳ වැටීමට සූදානම් කිරීම සම්පූර්ණ කරනු ලබන්නේ තුන්වන පරම්පරාවේදීය. සිව්වන පරම්පරාව සඳහා වන සූදානම, පසුවැසි වර්ෂාව පිළිබඳ ව්යාජ පණිවිඩයක් මඟින්, තුන්වන පරම්පරාව තුළ සම්පූර්ණ කරනු ලැබේ. 1863 ක කැරැල්ලත්, 1888 ක කැරැල්ලත් මෙන්ම, 1919 ක කැරැල්ලද 2001 සැප්තැම්බර් 11 සමඟ අනුකූල කර ඇත; මක්නිසාද ඒ කාලයේ නිව් යෝර්ක් නගරයේ ගොඩනැගිලි කඩා වැටුණු විට, එළිදරව් 18 හි බලවත් දූතයා බැස ආ අතර සැබෑ පසුවැසි වර්ෂාව ආරම්භ විය.
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
“අවසාන වැස්ස දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව මත වැටීමට නියමිතය. ප්රබල දූතයෙකු ස්වර්ගයෙන් බැස එන්නට නියමිත අතර, මුළු පෘථිවියම ඔහුගේ මහිමයෙන් ආලෝකවත් කරනු ලැබීමට නියමිතය.” Review and Herald, April 21, 1891.
When the latter rain began the ancient men of Laodicean Adventism would not recognize it as the latter rain, for they had been indoctrinated by a false latter rain message, represented by Ezekiel as the women weeping for Tammuz, and in application as a message of peace and safety.
අවසාන වැස්ස ආරම්භ වූ විට, ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිවාදයේ පුරාතන පුරුෂයන් එය අවසාන වැස්ස ලෙස හඳුනා නොගනු ඇත; මන්ද ඔවුන් ව්යාජ අවසාන වැස්සක් පිළිබඳ පණිවිඩයකින් ඉගැන්වීම් ලැබ සිටි බැවිනි. එය එසකියෙල් විසින් තමූස් වෙනුවෙන් හඬමින් සිටින ස්ත්රීන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබ ඇති අතර, අදාළ යෙදුමෙන් එය සාමය සහ ආරක්ෂාව පිළිබඳ පණිවිඩයක් ලෙස දැක්වේ.
“Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.
“තමන් සතු ආලෝකයට අනුව ජීවත් වන අය පමණක් වැඩි ආලෝකය ලබනු ඇත. ක්රියාශීලී ක්රිස්තියානි ගුණධර්ම ප්රකාශ කිරීමෙහි අපි දිනපතා ඉදිරියට නොයන්නේ නම්, පසු වර්ෂාවේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ප්රකාශනයන් අප හඳුනා නොගන්නෙමු. එය අප වටා ඇති සිත් මත වැටෙමින් තිබිය හැක; එහෙත් අපි එය වටහා නොගනිමු, නොහොත් එය පිළිගන්නෙමුද නොවේ.” Testimonies to Ministers, 507.
It was impossible for the guardians of the people to recognize the arrival of the latter rain, for their false gospel of a false latter rain, denied the possibility of any manifestation of the power of God as had been in former ages.
ජනයාගේ භාරකරුවන්ට පසු වරුසාවේ පැමිණීම හඳුනාගැනීම අසම්භව වූයේ, ඔවුන්ගේ බොරු පසු වරුසාවක් පිළිබඳ වූ බොරු සුභාරංචිය, පූර්ව යුගවල තිබූ පරිදි දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ කිසිදු ප්රකාශනයක් සිදුවිය හැකි බවේ හැකියාව ප්රතික්ෂේප කළ බැවිනි.
“There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of the heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their ideas and expectations, they will oppose the work. ‘Why,’ they say, ‘should not we know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?’—Because they did not respond to the warnings, the entreaties of the messages of God, but persistently said, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ Talent, long experience, will not make men channels of light, unless they place themselves under the bright beams of the Sun of Righteousness, and are called, and chosen, and prepared by the endowment of the Holy Spirit. When men who handle sacred things will humble themselves under the mighty hand of God, the Lord will lift them up. He will make them men of discernment—men rich in the grace of his Spirit. Their strong, selfish traits of character, their stubbornness, will be seen in the light shining from the Light of the world. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ If you seek the Lord with all your heart, he will be found of you.” Review and Herald, December 23, 1890.
“සභාවන් තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ අතිවිශ්මයජනක ප්රකාශනයක් ඇති වන්නේය; එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේ ඉදිරියේ තමන් පහත් කර නොගෙන, පාපොච්චාරණය සහ පසුතැවීම මඟින් හෘදයේ දොර විවෘත නොකළ අය මත එය ක්රියා නොකරන්නේය. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පොළොව ආලෝකවත් කරන ඒ බලයේ ප්රකාශනය තුළ, ඔවුන් දකින්නේ තම අන්ධභාවය නිසා භයානක යයි සිතන යමක් පමණක්ය; ඔවුන්ගේ භීතිය උද්දීපනය කරන යමක්ය; එයට ප්රතිරෝධය දැක්වීමට ඔවුන් තමන්ම සූදානම් කරගන්නෝය. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ අදහස් සහ අපේක්ෂාවන් අනුව ක්රියා නොකරන බැවින්, ඔවුන් එම කාර්යයට විරුද්ධ වන්නෝය. ‘ඇයි,’ ඔවුන් කියති, ‘අපි අවුරුදු ගණනාවක් මේ කාර්යයේ සිටියෙමු නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය අපි නොදැන සිටිය යුත්තේ මන්ද?’—මක්නිසාද, ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවිඩවල අවවාදවලටත්, ආයාචනාවලටත් ප්රතිචාර නොදක්වා, අඛණ්ඩව, ‘මම ධනවත්ය, වස්තුවෙන් වැඩිවී ඇත, මට කිසිවක් අවශ්ය නැත’ යයි කියමින් සිටියහ. ප්රතිභාව, දිගු අත්දැකීම, මිනිසුන් ආලෝකයේ නාලිකා බවට පත් නොකරන්නේය, ඔවුන් ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාගේ දීප්තිමත් කිරණයන් යටතට තමන්ව පත් කර, ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ දානයෙන් කැඳවනු ලැබ, තෝරාගනු ලැබ, සූදානම් කරනු නොලබන්නේ නම්. පවිත්ර දේවල් හසුරුවන මිනිසුන් දෙවියන්වහන්සේගේ බලවත් හස්තය යටතේ තමන් පහත් කරගන්නා කල, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් උසස් කරනු ඇත. උන්වහන්සේ ඔවුන් විවේකබුද්ධිය ඇති මිනිසුන් බවට පත් කරනු ඇත—උන්වහන්සේගේ ආත්මයේ කරුණාවෙන් පොහොසත් මිනිසුන් බවට. ඔවුන්ගේ ප්රබල, ස්වයංවාදී චරිතලක්ෂණ, ඔවුන්ගේ මුරණ්ඩුකම, ලෝකයේ ආලෝකයෙන් බැබළෙන ආලෝකය තුළ දැකගනු ලැබේ. ‘නුඹ පසුතැවෙන්නේ නැත්නම්, මම ඉක්මනින් නුඹ වෙත පැමිණ, නුඹගේ පහන් කණුව එහි ස්ථානයෙන් ඉවත් කරමි.’ ඔබ සම්පූර්ණ හෘදයෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ සොයන්නේ නම්, උන්වහන්සේ ඔබට සම්බ වන සේක.” Review and Herald, December 23, 1890.
The elders of Ezekiel chapter eight, accepted a gospel of peace and safety in 1919, and when September 11, 2001 arrived the fruit of that escalating rebellion was manifested in their inability to recognize the arrival of the latter rain. In the history beginning at the time of the end in 1989, God repeated the Millerite movement to the very letter. Miller was a symbol of Elijah, and Elijah had straitly told Ahab that there would be no rain, except at the word of Elijah.
එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ වැඩිහිටියෝ 1919දී සාමය සහ ආරක්ෂාව පිළිබඳ සුවිශේෂයක් පිළිගෙන සිටියහ; 2001 සැප්තැම්බර් 11 පැමිණි විට, එසේ වර්ධනය වෙමින් ගිය එම කැරැල්ලේ ඵලය අග වැස්ස පැමිණීම හඳුනාගැනීමට ඔවුන්ගේ නොහැකියාව තුළ ප්රකාශිත විය. 1989දී අවසාන කාලය ආරම්භ වූ ඉතිහාසයේදී, දෙවියන්වහන්සේ මිලරයිට් ව්යාපාරය අකුරෙන් අකුරට නැවත සිදු කළ සේක. මිලර් එලියාගේ සංකේතයක් වූ අතර, එලියා ආහබ්ට දැඩිව ප්රකාශ කර තිබුණේ එලියාගේ වචනයෙන් මිස වැසි නොවන්නේ යන්නය.
We will continue our consideration of the third generation of Adventism in the next article.
අපි මීළඟ ලිපියේදී ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ තුන්වන පරම්පරාව පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.
“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’
තමන්ගේම ආත්මික පසුබෑම ගැන ශෝකයට පත් නොවන, අන් අයගේ පව් ගැනද විලාප නොදෙන පන්තිය, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාවෙන් තොරව ඉතිරි කරනු ලබනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ තම දූතයන්ට, අතේ විනාශකාරී ආයුධ ඇති මිනිසුන්ට, මෙසේ ආඥා කරයි: “ඔහු පසුපස නගරය මැදින් ගොස් පහර දෙන්න; ඔබේ ඇස කරුණා නොදක්වාවා, ඔබට අනුකම්පාවද නොවාවා; මහලුන් සහ තරුණයන්, කන්යාවන්, කුඩා දරුවන් සහ ස්ත්රීන් සම්පූර්ණයෙන්ම මරා දමන්න; එහෙත් ලකුණ ඇති කිසි මිනිසෙකුට ළං නොවන්න; මාගේ ශුද්ධස්ථානයෙන් ආරම්භ කරන්න. එවිට ඔව්හු ගෘහය ඉදිරියෙහි සිටි ප්රාචීන මනුෂ්යයන්ගෙන් ආරම්භ කළෝය.”
“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.
“මෙහිදී අපි දකිමු, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ පහර මුලින්ම දැනුණේ සභාවට—ස්වාමීන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයට—බව. දෙවියන්වහන්සේ මහත් ආලෝකය දී තිබූද, ජනතාවගේ ආත්මික හිතසුව පිළිබඳ ආරක්ෂකයන් ලෙස සිටිද, එම වයෝවෘද්ධයන් තමන්ට භාර වූ විශ්වාසය පාවා දී සිටියහ. පෙර දවස්වල මෙන් ආශ්චර්යයන් හෝ දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ විශේෂ ප්රකාශනයක් අප බලාපොරොත්තු විය යුතු නැතැයි ඔව්හු ස්ථානය ගෙන සිටියහ. කාලය වෙනස් වී ඇත. මේ වචන ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය ශක්තිමත් කරයි; එවිට ඔව්හු කියති: ස්වාමීන්වහන්සේ යහපතක්ද නොකරනසේක, අයහපතක්ද නොකරනසේක. තමන්ගේ ජනතාව විනිශ්චයෙන් දැකබලා ගැනීමට උන්වහන්සේ අතිශයින් දයාලුය. එසේ ‘සමාදානය සහ සුරක්ෂිතභාවය’ යන්න, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට ඔවුන්ගේ වරද ප්රකාශ කිරීමටත්, යාකොබ්ගේ ගෘහයට ඔවුන්ගේ පාප පෙන්වීමටත්, නැවත කිසිදා කහළයක මෙන් තමන්ගේ හඬ උස් නොකරන්නාවූ මනුෂ්යයන්ගෙන් නැඟෙන හඬ වේ. කුකුළා නොබුරන මේ ගොළු බල්ලෝම, අපහාසිත වූ දෙවියන්වහන්සේගේ යුක්තිසහගත පළිගැනීම දැනගන්නෝය. පිරිමින්ද, යෞවනියන්ද, කුඩා දරුවන්ද එකටම විනාශ වෙති.”
“The abominations for which the faithful ones were sighing and crying were all that could be discerned by finite eyes, but by far the worst sins, those which provoked the jealousy of the pure and holy God, were unrevealed. The great Searcher of hearts knoweth every sin committed in secret by the workers of iniquity. These persons come to feel secure in their deceptions and, because of His long-suffering, say that the Lord seeth not, and then act as though He had forsaken the earth. But He will detect their hypocrisy and will open before others those sins which they were so careful to hide.
“විශ්වාසවන්තයන් සුසුම් හෙළමින් හා හඬමින් සිටියේ යම් අපවිත්රකම් නිසාද, ඒවා සීමිත දෘෂ්ටිය ඇති ඇස්වලට හැකි තරම් පමණක් හඳුනාගත හැකි වූ දෑය; එහෙත් ඊට වඩා බොහෝ භයානක වූ, නිර්මල හා ශුද්ධ වූ දෙවියන්වහන්සේගේ උද්වේගකාරී ඊර්ෂ්යාව උද්දීපනය කළ පාපයන් ප්රකාශයට පත් නොවූවෝය. හදවත් විමර්ශනය කරන මහත් සොයන්නා අධර්මකාරයන් විසින් රහසින් කරන ලද සෑම පාපයක්ම දනිති. මේ පුද්ගලයෝ තමන්ගේ වංචාවලින්ම ආරක්ෂිත බවක් හැඟෙන්නට පැමිණ, උන්වහන්සේගේ දීර්ඝක්ෂමා ගුණය නිසා, ස්වාමීන්වහන්සේ දකින්නේ නැතැයි කියති; එවිට උන්වහන්සේ පෘථිවිය අත්හැර දමා ඇති සේ ක්රියා කරති. නමුත් උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ කපටිකම අනාවරණය කරන සේක; ඔවුන් ඉතා සැලකිල්ලෙන් සඟවා තැබූ ඒ පාපයන් අන්යයන් ඉදිරියේ විවෘත කරන සේක.”
“No superiority of rank, dignity, or worldly wisdom, no position in sacred office, will preserve men from sacrificing principle when left to their own deceitful hearts. Those who have been regarded as worthy and righteous prove to be ring-leaders in apostasy and examples in indifference and in the abuse of God’s mercies. Their wicked course He will tolerate no longer, and in His wrath He deals with them without mercy.
“පදවි-ප්රභූත්වයේ, ගෞරවයේ, හෝ ලෝකීය ප්රඥාවේ කිසිම උසස්කමක්වත්, ශුද්ධ කාර්යාලයේ කිසිම තනතුරක්වත්, මනුෂ්යයන් තමන්ගේම වංචකාරී හෘදයන්ට භාරවූ කල මූලධර්මය පූජා කිරීමෙන් ඔවුන් ආරක්ෂා නොකරනු ඇත. ගෞරවයට හා ධර්මිෂ්ඨකමට සුදුස්සන් ලෙස සැලකූ අයම ධර්මභ്രෂ්ටත්වයේ ප්රධාන නායකයෝ බවත්, නොසලකා හැරීමේද දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවන් අපහරණය කිරීමේද ආදර්ශයන් බවත් ඔප්පු වෙති. ඔවුන්ගේ දුෂ්ට ක්රියාමාර්ගය උන්වහන්සේ තවදුරටත් ඉවසන්නේ නැත; තම උදහසින් උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ දයාවකින් තොරව කටයුතු කරන සේක.”
“It is with reluctance that the Lord withdraws His presence from those who have been blessed with great light and who have felt the power of the word in ministering to others. They were once His faithful servants, favored with His presence and guidance; but they departed from Him and led others into error, and therefore are brought under the divine displeasure.” Testimonies, volume 5, 211, 212.
“මහත් ආලෝකයෙන් ආශීර්වාද ලැබ, අනෙක් අයට සේවය කිරීමේදී වචනයේ බලය අත්දැක තිබූ අය වෙතින් ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්වහන්සේගේ සන්නිධිය ඉවත් කරගන්නේ අකමැත්තෙනි. ඔවුන් කිසියම් කාලයකදී ඔහුගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයෝ වූහ; ඔහුගේ සන්නිධියෙන් සහ මඟපෙන්වීමෙන් ප්රසාද ලැබූහ. එහෙත් ඔවුන් ඔහුගෙන් වෙන් වී, අනෙක් අයව දෝෂයට ගෙන ගිය බැවින්, එබැවින් ඔවුන් දේවීය අප්රසාදයට යටත් කරනු ලැබේ.” Testimonies, volume 5, 211, 212.