In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.

දානියෙල් පොත පිළිබඳ මෙම ලිපි මාලාවේ අසූඑකවන ලිපියේදී, Manuscript Releases, volume 20, 17–22 වෙතින් වූ කොටසක් අපි ඇතුළත් කළෙමු. එහිදී සහෝදරි වයිට් පැහැදිලිව හඳුනාදක්වන්නේ, “the daily” යනුවෙන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය නිරූපණය කෙරෙන බව පවසන ඉගැන්වීම, “ස්වර්ගයෙන් නෙරපා හරින ලද දූතයන්” විසින් වැඩිහිටිවරුන් වූ ප්‍රෙස්කට් සහ ඩැනියෙල්ස් වෙත දෙන ලද්දක් බවය. ඇය සැබවින්ම ඔවුන්ගේ “the daily” පිළිබඳ වැරදි අදහස, මම කළ පරිදි, නිශ්චිතව හඳුනා නොදක්වයි; එහෙත් ඉතිහාස වාර්තාව ඉතා පැහැදිලිව පෙන්නුම් කරන්නේ, ඔවුන් සත්‍යය ලෙස ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කළේ මෙයම බවය. ඔවුහු, “the daily” පිළිබඳ අවබෝධය තහවුරු කරන Uriah Smithගේ Daniel and the Revelation පොතේ කොටස් යළි ලිවීමට උත්සාහ කරමින් සිටියහ; එම අවබෝධය ඇය Early Writings, page seventy-four හි නිවැරදි දර්ශනය ලෙස හඳුනාදක්වයි.

W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.

ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. ප්‍රෙස්කොට් විසින් *The Protestant* යන නාමයෙන් කාලික සඟරාවක් ප්‍රකාශයට පත් කර තිබුණි; එහි එකම තේමාව වූයේ “the daily” පිළිබඳ අසත්‍ය මතය උසස් කර දැක්වීමය. ඔහු සහ මහ සම්මේලන සභාපති ඒ. ජී. ඩැනියල්ස්, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය තුළ එම අසත්‍ය ඉගැන්වීම සාම්ප්‍රදායික මතය ලෙස ස්ථාපිත කිරීම සඳහා ප්‍රෙස්කොට්ගේ උත්සාහයන් අඛණ්ඩව ගෙන යාමට සාතානික අග්‍රශූලය බවට පත්විය; එහෙත් එලන් වයිට් ජීවත්ව සිටි කාලය තුළ ඔවුන්ගේ එම සාතානික උත්සාහයේ සාර්ථකත්වය පාලනය කර තබන ලදී. 1931 දී ඩැනියල්ස් වාර්තා කළේ, *Manuscript Releases* හි එම කොටස ලියන ලද එම වසරේම (1910) තමන් (ඩැනියල්ස්) “the daily” යන විෂය සම්බන්ධයෙන් සහෝදරි වයිට් සමඟ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූ බවත්, තමන්ගේත් ප්‍රෙස්කොට්ගේත් මතය නිවැරදි බව ඇය විසින් තමන්ට විශ්වාස කිරීමට හේතු කළ බවත්ය.

It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.

මෙම ඉතිහාසය අවබෝධ කරගැනීම අත්‍යවශ්‍යය; මන්ද, 1989 දී පැමිණි දැනුමේ වර්ධනය පිළිබඳ අපගේ සැලකිල්ල දැන් ආරම්භ වෙමින් පවතින බැවිනි—එනම්, ශුද්ධ ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛා සහ දානියෙල් එකොළහේ අවසාන පද හය මුද්‍රාභංග වූ කලය. දානියෙල් එකොළහේ හතළිස්වන පදය ඉටුවීමෙන් සෝවියට් සංගමය බිඳ වැටීම සමඟ නිපදවූ ආලෝකය හඳුනාගැනීම සඳහා, “දෛනිකය” ද, “දෛනිකය” මගින් නිරූපිත අනාගතවාණිමය ඉතිහාසය ද, නිවැරදිව අවබෝධ කරගත යුතුය; මන්ද, එම ඉතිහාසය දානියෙල් එකොළහේ හතළිස්වන පදයේ සිට හතළිස්පස්වන පදය දක්වා ඇති එම ඉතිහාසයේ නැවත සිදුවීම නිරූපණය කරයි. එම පද මඟින් හඳුන්වා දෙන්නේ, එම පදවල මුද්‍රාභංග කරනු ලබන පණිවිඩය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට අවසාන පීඩනය ගෙන එන “නැගෙනහිරින් සහ උතුරින් එන පුවත්” බවය.

But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

එහෙත් නැගෙනහිරින්ද උතුරින්ද පැමිණෙන ආරංචි ඔහු කලබලයට පත් කරනු ඇත. එබැවින් ඔහු මහත් ක්‍රෝධයෙන් පිටතට ගොස්, විනාශ කිරීමටත් බොහෝ දෙනෙකුව සම්පූර්ණයෙන් නාස්ති කිරීමටත් උත්සාහ කරනු ඇත. තවද ඔහු තමාගේ රාජමන්දිරයේ කූඩාරම් මුහුදු අතරේ මහිමාන්විත ශුද්ධ පර්වතයෙහි පිහිටුවනු ඇත; එහෙත් ඔහු තම අවසානයට පැමිණෙනු ඇත, ඔහුට උපකාර කිරීමට කිසිවෙකු නොසිටිනු ඇත. දානියෙල් 11:44, 45.

The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.

1989දී සෝවියට් සංගමයේ බිඳවැටීමේදී මුද්‍රාව විවෘත කරන ලද හතළිස්වන වාක්‍යයේ පණිවිඩය, පාප්වරුන්ගේ ආධිපත්‍යයට (උතුරේ රජුට) “බොහෝ දෙනෙකු විනාශ කිරීමටත්, සම්පූර්ණයෙන්ම නාස්ති කර දැමීමටත් මහත් කෝපයෙන් පිටත්ව යාමට” හේතු වන පසු වර්ෂාවේ පණිවිඩයයි. “ආරංචි” යන්න, අනාවැකිමය ලෙස, පණිවිඩයක් වේ.

And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.

ඔවුන් යවනු නොලැබුවහොත්, ඔවුන් ප්‍රකාශ කරනුයේ කෙසේද? ලියැවී ඇති පරිදි, ශාන්තියේ සුභාරංචිය ප්‍රකාශ කරන, යහපත් දේවල සුබ ආරංචි ගෙන එන අයගේ පාද කොපමණ අලංකාරද! රෝම 10:15.

The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.

අන්තිම වැස්සේ පණිවුඩය නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ අවසාන දින මුරකරුවන් විසින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන, මිදිවත්තේ ගීතයද මෝසෙස්ගේත් බැටළු පූජිතයාගේත් ගීතයද ගායනා කරන පණිවුඩයයි.

How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.

ශුභ ආරංචි ගෙන එන්නාගේ පාද කඳු මත කොපමණ අලංකාරද! ඔහු සමාදානය ප්‍රකාශ කරයි; යහපත් දේ පිළිබඳ ශුභ ආරංචි ගෙන එයි; ගැළවීම ප්‍රකාශ කරයි; සියොන්ට කියන්නේ, “නුඹගේ දෙවියන්වහන්සේ රාජ්‍ය කරන්නේය” යන්නය! නුඹගේ රැකවල්කාරයෝ හඬ නඟන්නෝය; එක්ව එක හඬින් ගායනා කරන්නෝය; මක්නිසාද ස්වාමින්වහන්සේ සියොන් නැවත ගෙන එන කල, ඔව්හු මුහුණට මුහුණ බලා දකින්නෝය. යෙසායා 52:7, 8.

The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.

දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්හතරවන පදයේ “පුවත්” පාපයේ මනුෂ්‍යයා කෝපගන්වන අතර, අවසාන පාප්වාදී ලේ වැගිරීම ඉටු කරනු ලැබේ. එම පණිවිඩය වන්නේ ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය සමඟ මහත් හඬක් දක්වා වර්ධනය වන තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයයි.

“None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.

“ආලෝකය ලැබී සිව්වන ආඥාවේ බැඳීම දැකගෙන සිටින තුරු කිසිවෙකු දෝෂාරෝපණයට පත් නොවේ. එහෙත් ව්‍යාජ සබත් දිනය බලපැවැත්වෙන ලෙස අණපනත නිකුත් කරනු ලබන විට, සහ ‘තුන්වන දූතයාගේ’ මහත් හඬ මෘගයා හා එහි රූපයට නමස්කාර කිරීමෙන් මනුෂ්‍යයන්ට එරෙහිව අවවාද කරන විට, බොරු දේ සහ සැබෑ දේ අතර රේඛාව පැහැදිලි ලෙස ඇඳෙනු ඇත. එවිටත් අතීක්‍රමණයෙහි දිගටම පවතින්නෝ මෘගයාගේ ලකුණ ලබන්නෝය.” Signs of the Times, November 8, 1899.

The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.

පාප පදවිය කෝපයට පත් කරන, ඉරිදා නීතියේදී මහත් හඬක් දක්වා වර්ධනය වන “නැගෙනහිරෙන් සහ උතුරෙන් පැමිණෙන ආරංචි” යනුවෙන් සඳහන් කරනු ලබන්නේ 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ අගාන්ත වැස්සේ පණිවිඩයයි. “මහත් හඬ” යන ප්‍රකාශය වර්ධනය වන බලයක් නියෝජනය කරන දූරදර්ශී පදයකි.

“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.

“මෙම කාලය සඳහා වූ සත්‍යය, එනම් තුන්වෙනි දූතයාගේ පණිවිඩය, මහත් ශබ්දයකින් ප්‍රකාශ කළ යුතුය; එනම්, අපි ශ්‍රේෂ්ඨ අවසාන පරීක්ෂාවට ළං වන විට, වර්ධනය වන බලයෙන්ය.” The 1888 Materials, 1710.

The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

හතර හතරවන පදයේ “ආරංචි” යනු, මනුෂ්‍යයන්ගේ කරුණාව ලැබීමේ අවස්ථාව අවසන් වීමට තරමටම පෙර, මිකායෙල් නැඟිටින විට පැමිණෙන අන්තිම වැසිගේ පණිවිඩයයි. එය 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින පැමිණි එම අන්තිම වැසිගේ පණිවිඩයමය; එහෙත් එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබූ පසු, ශුද්ධාත්මයාණන් මිනුමකින් තොරව වගුරුවනු ලබන විට, එය මහ හඬක්, එනම් බලවත් ශබ්දයක් දක්වා උද්ධමනය වෙයි. එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්‍රා තැබීමේ කාලය සලකුණු කළ එම අන්තිම වැසිගේ පණිවිඩයමය.

It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.

එය නම් “අවසාන වැසි” පණිවිඩයයි; “සාමය සහ ආරක්ෂාව” යන පණිවිඩයකින් එය වංචිත කර ඇත. එම පණිවිඩය “ගදහා”ගේ පැමිණීමේ සිට “සිංහයා”ගේ පැමිණීම දක්වා ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිවාදය විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ. 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනෙන් ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිවාදයට ආත්මික මරණශයිය සලකුණු කරයි; දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය (යෙරුසලම) විනිශ්චය කළ පසු විනිශ්චය කරනු ලබන අයද එම සොහොනේම මිය යති. ලාඔදිකීය අද්වෙන්තිවාදයට වූ මරණශයිය ගදහා සහ සිංහයා අතර වන අතර, ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඔවුන්ගේ මරණය ඇතිකරවන පණිවිඩය නම් “නැගෙනහිරෙන්” (ඉස්ලාමයේ සංකේතයක්) සහ උතුරෙන් (පාප්වාදයේ සංකේතයක්) පැමිණෙන “සුභාරංචි” ය. එයම තුන්වන දේවදූතයාගේ පණිවිඩය වන එම පණිවිඩයයි.

The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.

1989 දී අවසාන කාලයේදී මුද්‍රා විවෘත කළ දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන පද හය, “සාමයත් ආරක්ෂාවත්” යන ව්‍යාජ අග වැසි පණිවිඩයක් ප්‍රකාශ කරනු ලබන කාලයක ප්‍රකාශ කරනු ලබන අග වැසි පණිවිඩය වේ. අග වැසි පිළිබඳ පරීක්ෂාව ප්‍රථමයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය මුහුණපායි, මක්නිසාද විනිශ්චය ආරම්භ වන්නේ එහි සිටය; ඉන්පසු එය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් පිටත ඇති අනෙක් බැටළු සමූහයද මුහුණපායි. මේ හේතුවෙන්, තුන්වන පරම්පරාවේදී ලාඔදිකියා අද්වෙන්තිවාදය තුළට හඳුන්වා දෙන ලද “බොරුව” අවබෝධ කරගැනීම අත්‍යවශ්‍යය; මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ මුද්‍රා තබමින් සිටින අය මත තම ශුද්ධාත්මය වගුරුවන අතරතුර, සත්‍යයේ ප්‍රේමය නොලැබූ අය මත ඔහු එකසේ බලවත් මුළා කිරීමක්ද වගුරුවන සේක.

During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”

විසිවන ශතවර්ෂයේ පළමු දශකය හා අර්ධය තුළ “the daily” සම්බන්ධයෙන් උද්ගත වූ විවාදයේදී, “the daily” යනු අන්‍යාගමිකත්වයේ සංකේතයක් බව ප්‍රකාශ කළ නිවැරදි මිලර්වාදී ස්ථාවරය ආරක්ෂා කළ පුද්ගලයන්ගෙන් එක් අයෙකු වූයේ F. C. Gilbert ය. Gilbert යුදෙව් ආගමෙන් පරිවර්තනය වූ අයෙකු වූ අතර, ඔහු සම්පූර්ණ හෙබ්‍රෙව් භාෂාව කියවීමටත් කථා කිරීමටත් සමත් විය. හෙබ්‍රෙව් භාෂාව පිළිබඳ තම අවබෝධය මත පදනම්ව, ඔහු දානියෙල්ගේ පොත සම්බන්ධ පුරෝගාමී ස්ථාවරය ආරක්ෂා කළේය. දශක ගණනාවක් තිස්සේ භූමදානව පවතින්නට යන, Daniells සහ Prescott ගේ “the daily” පිළිබඳ මතය සාතන්ගේ දූතයන්ගෙන් පැමිණි එකක් බව හඳුනා දුන් අත්පිටපත Sister White විසින් ලියා තිබූ එම 1910 වර්ෂයේම, Gilbert ට “the daily” යන ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් Sister White සමඟ පෞද්ගලික සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් ලැබුණි.

We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.

ඔහුට සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් වූ බව අපි දනිමු; මක්නිසාද ඔහු වහාම (ඊළඟ දවසේම) සොහොයුරිය වයිට් සමඟ තමන් කළ එම සම්මුඛ සාකච්ඡාවේ සාරාංශයක් ලිඛිතව සකස් කළේය. 1931 දී, ඒ. ජී. ඩැනියෙල්ස් “දෛනිකය” යන විෂය සම්බන්ධයෙන් එම වර්ෂයේම—1910 දී—තමන් සොහොයුරිය වයිට් සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් කළ බවට ප්‍රකාශයක් කළේය. ඩැනියෙල්ස් ප්‍රකාශ කළේ සොහොයුරිය වයිට් තමන්ට කිසිදු නිගමනයක් නොතැබූ නමුත් “දෛනිකය” යනු ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථාන සේවයේ සංකේතයක් බවයි. එහෙත් ඩැනියෙල්ස්ගේ එම සම්මුඛ සාකච්ඡාව පිළිබඳ ප්‍රකාශය “බොරුවක්” පමණක් නොව, එය ප්‍රබල මායාවක් උපදවන අනාගතවාක්‍යයේ “බොරුව” ය.

For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”

1843 සහ 1850 ප්‍රස්තාර වෙත ප්‍රවේශය නොලැබිය හැකි අය සඳහා, 1843 ප්‍රස්තාරය 1842 දී ප්‍රකාශයට පත් කළ විට, මිලර්වාදීන් තවමත් අවබෝධ කරගෙන සිටියේ දෙදහස් තුන්සිය අවුරුදු අනාවැකිය සම්පූර්ණ වීමෙහිදී ශුද්ධ කරනු ලබන ශුද්ධස්ථානය පෘථිවිය බවය. ඔවුන් 1850 ප්‍රස්තාරය ප්‍රකාශයට පත් කළ විට, එවිට ශුද්ධ කරනු ලබන ශුද්ධස්ථානය ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානය බව ඔවුහු දැන සිටියහ. මෙම හේතුව නිසා 1843 ප්‍රස්තාරයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයේ කිසිදු රූපණයක් නොමැත; නමුත් 1850 ප්‍රස්තාරයේ දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානයේ රූපණයක් ඇත. මෙය වැදගත්ය, මක්නිසාද ඩැනියල්ස් තමන් සොයුරිය වයිට් සමඟ කළ සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී ඇයට 1843 ප්‍රස්තාරය පෙන්වා, එම ප්‍රස්තාරයේ ශුද්ධස්ථානය ඇයට දක්වා පෙන්වූ බව ප්‍රකාශ කළේය. එය අසම්භව වූ දෙයක් වන අතර, මක්නිසාද 1843 ප්‍රස්තාරයේ ශුද්ධස්ථානයක් නොමැත. ඔහු සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් සිදු වූ බව කළ ප්‍රකාශය “බොරුවක්” විය.

When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.

2009 දී මම මෙම ඉතිහාසය අධ්‍යයනය කරමින් සිටියදී, “දෛනිකය” යන විෂයය සම්බන්ධයෙන් එම ප්‍රශ්නයේ දෙපාර්ශවයෙහිම සිටි මිනිසුන් දෙපක්ෂයම සොයුරිය වයිට් සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූ බව ප්‍රකාශ කළ බව මට දැනගැනීමට ලැබුණි. එවිට මම Ellen White Estate වෙත විද්‍යුත් තැපෑලක් යවා, 1910 දී සොයුරිය වයිට්ගේ සම්මුඛ සාකච්ඡා ලේඛනගත කළ සටහන් පොතට ඔවුන්ට ප්‍රවේශය තිබේදැයි විමසුවෙමි. ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ එම සටහන් පොත තවමත් ඔවුන් සතුව ඇති බවයි. පහත දැක්වෙන්නේ මගේ විද්‍යුත් තැපෑල සහ Ellen White Estate වෙතින් ලැබුණු පිළිතුරයි.

Monday, January 19, 2009

2009 ජනවාරි 19, සඳුදා

To whom it may concern:

අදාළ සියලු දෙනාගේ අවධානයට:

I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.

සහෝදරි වයිට් සමඟ කවුරුන් සාකච්ඡා පැවැත්වූවාද, ඒ සාකච්ඡාවල අන්තර්ගතය කුමක්ද යන්න සටහන් කළ ලොග්-පොතක් තිබෙන බව මම අසා ඇත. 1910 වර්ෂයේ “daily” යන විෂය සම්බන්ධයෙන් A. G. Daniells සහෝදරි වයිට් සමඟ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූවාද යන්න සනාථ කිරීමට හෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මම උත්සාහ කරමි. එම සාකච්ඡාව සිදු වූ බවට ඓතිහාසික සාක්ෂි ඇති බව මම දනිමි, නමුත් මෙය සත්‍ය වශයෙන්ම සටහන් කරන නිල ලොග්-පොතක වාර්තාවක් තිබේදැයි මම විමසමි. ඒ සමඟම, 1910 වර්ෂයේ “daily” යන විෂය පිළිබඳව F. C. Gilbert ද සහෝදරි වයිට් සමඟ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූ බව මට පවසන ලදී; එය එම කාලයේ ඇයගේ කාර්ය මණ්ඩලය විසින් පවත්වාගෙන ගිය ලොග්-පොතක් මඟින් සනාථ කළ හැකිද යන්න දැනගැනීමට මම කැමැත්තෙමි. සමහර විට එවැනි ලොග්-පොතක් නොතිබුණා විය හැක; නැතහොත් එය තිබුණත් ඔබ එම තොරතුරු නිකුත් නොකරනවා විය හැක; හෝ එය තිබුණද මට ඒ පිළිබඳව සොයා බැලීම ඔබට කළ නොහැකි කරුණක් විය හැක. එබැවින්, කෙසේ වෙතත්, මට මෙය විමසීමට අවශ්‍ය විය. ඔබ විසින් ලබා දිය හැකි ඕනෑම උපකාරයක් මහත් ලෙස අගය කරනු ලැබේ.

Dear Jeff,

ප්‍රිය ජෙෆ්,

Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.

ඔබගේ විද්‍යුත් තැපෑලට ස්තුතියි. Ellen White මහත්මියගේ ලිපි, දිනපොත්, සහ ප්‍රකාශිත හමුවීම්-සටහන් මත පදනම් වූ, ඇයගේ ගමන්මඟ පිළිබඳ තරමක් සම්පූර්ණ වාර්තාවක් අප සතුව ඇත; එසේ වුවද, ඒ අර්ථයෙන්ම “log-book” එකක් නොමැත.

You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.

EGW චරිතාපදානයේ 6 වන කාණ්ඩය වන *The Later Elmshaven Years*, පිටු 256, 257 හි එලන් වයිට් සමඟ A. G. Daniells ගේ හමුවීම පිළිබඳව ඔබ නියතවම කියවා ඇති බවට සැකයක් නැත. මෙම සම්මුඛ සාකච්ඡාව පිළිබඳ ස්වාධීන වාර්තාවක් අපට හමු වී නොමැත. එසේ වුවද, 1910 ජූනි 1 දිනැති එල්ඩර් ගිල්බට්ගේ ලිපියක් අප සතුව ඇත; එහි ඔහු ජූනි 6-9 දිනවල එලන් වයිට් වාසය කළ St. Helena හි සිටීමට සැලසුම් කළ බව දක්වා ඇත. මා දැනුවත්ව සිටින සහායක ලේඛන සාක්ෂි එතෙක් පමණි.

God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate

දෙවියන් වහන්සේ ආශීර්වාද කරනු මැනව—ටිම් පොයරියර්, උප අධ්‍යක්ෂ, Ellen G. White Estate

There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.

“දිනපතා” යන විෂය පිළිබඳව Daniells ඇය සමඟ කවදාවත් සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූ බවට ස්වාධීන වාර්තාවක් නොමැත; එහෙත්, 1910 ජූනි මස හයෙන් නවය දක්වා ඇගේ නිවසේ සිටීමට තම අදහස බව සඳහන් කරමින් Gilbert විසින් ලියූ ලිපියක් ඇත.

In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:

එලන් වයිට් වත්කම් භාරය යොමු කරන සොදුරිය වයිට්ගේ චරිතාපදානයෙහි, 1910 දී ගොතන ලද සම්මුඛ සාකච්ඡාව සම්බන්ධයෙන් ඩැනියෙල්ස්ගේ ප්‍රකාශය පිළිබඳව ඇයගේ මුනුපුරා ඩැනියෙල්ස්ගේ සම්මුඛ සාකච්ඡා ප්‍රශ්නය ආමන්ත්‍රණය කරන ස්ථානයේ මෙසේ සටහන් කළේය:

“At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:

“චර්චා අතරතුර ටික කලකට පසු එක් අවස්ථාවක, එලෙන් වයිට්ගේ Early Writings හි ප්‍රකාශයේ අර්ථය නියත වශයෙන්ම ඇයගෙන්ම දැනගැනීමට උනන්දුවෙන් සිටි එල්ඩර් ඩැනියෙල්ස්, W. C. White සහ C. C. Crisler සමඟ ඇය වෙත ගොස්, එම කරුණ ඇය ඉදිරියට ඉදිරිපත් කළේය. ඩැනියෙල්ස් තම සමඟ Early Writings සහ 1843 chart රැගෙන ගියේය. ඔහු එලෙන් වයිට්ට ඉතා ආසන්නයෙන් වාඩි වී, ප්‍රශ්න පෙළක් මඟින් ඇයගෙන් විමසීය. මෙම හමුව පිළිබඳ ඔහුගේ වාර්තාව W. C. White විසින් තහවුරු කරන ලදී:”

“‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.

“‘මම පළමුවෙන් Early Writings හි ඉහත දක්වා ඇති ප්‍රකාශය සහෝදරි වයිට් හට කියවා ඇසෙවුවෙමි. පසුව දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත්වල අනාගතවාක්‍ය විස්තර කිරීමේදී අපගේ සේවකයන් භාවිත කළ අනාගතවාණි චාට්පත ඇය ඉදිරියෙහි තැබුවෙමි. එහි චාට්පතෙහි දක්වා තිබුණු ආකාරයෙන් ශුද්ධස්ථානයේ රූපයටත්, එසේම අවුරුදු 2300 ක කාලපරිච්ඡේදයටත් මම ඇගේ අවධානය යොමු කළෙමි.”

“‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.

“ඉන්පසු මම, මේ විෂය සම්බන්ධයෙන් ඇයට පෙන්වා දී තිබූ දේ ඇයට මතක් කරගත හැකිදැයි ඇසුවෙමි.

“‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.

“‘ඇයගේ පිළිතුර මට මතක් වන පරිදි, ඇය මුලින්ම කියා සිටියේ 1844 ව්‍යාපාරයේ සිටි නායකයන්ගෙන් සමහරෙක් 2300 අවුරුදු කාලපරිච්ඡේදයේ අවසානය සඳහා නව දින නියම කිරීමට උත්සාහ කළ ආකාරය පිළිබඳවය. මෙම උත්සාහය ස්වාමීන්වහන්සේගේ පැමිණීම සඳහා නව දින නියම කිරීමක් විය. මෙය ඇඩ්වෙන්ට් ව්‍යාපාරයේ සිටි අය අතර ගැටලුසහගත අවුල්භාවයක් ඇති කරමින් තිබුණි.

“‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.

“‘මෙම අවුල්භාවය තුළදී, දින සම්බන්ධයෙන් පවත්වාගෙන ගොස් ඉදිරිපත් කර තිබූ අදහස නිවැරදි බවත්, තවදුරටත් කිසිදා වෙනත් කාල නියම කිරීමක් හෝ වෙනත් කාල පණිවුඩයක් නොතිබිය යුතු බවත්, ස්වාමීන්වහන්සේ ඇයට එළිදරව් කළ බව ඇය පැවසුවාය.’

“‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.

“එවිට මම ඇයගෙන් “දෛනිකය” පිළිබඳ ඉතිරි වශයෙන් ඇයට එළිදරව් කරනු ලැබූ දේ—අධිපතියා, සේනාකය, “දෛනිකය” ඉවත් කරනු ලැබීම, සහ ශුද්ධස්ථානය බිඳ හෙළනු ලැබීම—කියන්නැයි ඉල්ලා සිටියෙමි.

“‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.

“‘ඇය පිළිතුරු දුන්නේ, කාලයට අදාළ කොටස මෙන් මේ ලක්ෂණ ඇයට දර්ශනයෙහි ඉදිරිපත් කරනු නොලැබූ බවය. එම අනාවැකියේ ඒ කරුණු පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමක් කිරීමට ඇය මඟ පෙන්වනු නොලැබෙන්නීය.

“‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.

“‘එම සම්මුඛ සාකච්ඡාව මගේ මනසෙහි ගැඹුරු බලපෑමක් ඇති කළේය. කිසිදු පැකිළීමකින් තොරව ඇය අවුරුදු 2300ක කාලපරිච්ඡේදය පිළිබඳව නිදහස්ව, පැහැදිලිව, සහ දිගින් දිගට කතා කළාය; නමුත් අනාවැකියේ අනෙක් කොටස සම්බන්ධයෙන් ඇය නිශ්ශබ්දව සිටියාය.”

“‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.

“කාලය පිළිබඳව ඇය විසින් නිදහසේ දුන් විස්තරයෙන්ත්, ‘දෛනිකය’ ඉවත් කිරීම සහ ශුද්ධස්ථානය බිඳ හෙළීම පිළිබඳව ඇය නිහඬව සිටීමෙන්ත්, මට උකහාගත හැකි වූ එකම නිගමනය නම්, ඇයට දෙන ලද දර්ශනය කාලය සම්බන්ධව වූ බවත්, අනාවැකියේ අනෙක් කොටස් පිළිබඳව ඇයට කිසිදු විස්තරයක් ලැබී නොතිබූ බවත්ය.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” ආතර් වයිට්, එලන් ජී. වයිට්, 6 වන කාණ්ඩය, 257.

Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.

ඩැනියෙල්ස් තමන් ඇයට 1843 සටහන පෙන්වා, එම සටහනෙහි නිරූපණය නොකළ ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳව ඇයගෙන් විමසූ බව ප්‍රකාශ කළේය. තවද, “the daily” සම්බන්ධයෙන් ආරම්භක පුරෝගාමීන්ගේ අවබෝධය ඇය පැහැදිලිව අනුමත කළ විටත්, එම සටහන ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් මෙහෙයවනු ලැබූ බව ඇය පැවසූ විටත්, ඇය ඒ මගින් අදහස් කළේ කුමක්දැයි විමසමින්, Early Writings නම් පොතද රැගෙන ගොස් ඇයට ප්‍රශ්න මාලාවක් ඉදිරිපත් කළ බවද ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. මෙම කියන ලද සිදුවීම පිළිබඳ සාරාංශය ලියා තැබූ චරිතාපදානකරු වන Arthur L. Whiteගේ පියා වූ Ellen Whiteගේ පුත්‍රයා, “the daily” පිළිබඳ Daniells හා Prescottගේ සාතන්මය අදහස පිළිගෙන සිටි අතර, එම සාකච්ඡාවේදී තමන් ඇසූ දේ පිළිබඳ Daniellsගේ ප්‍රකාශයටද සාක්ෂි දුන්නේය. ඔවුන් ගොඩනඟා ගත් එම කල්පිත කතාව සම්බන්ධයෙන් ඔවුහු සරලවම ප්‍රමාණවත් සැලකිල්ලක් නොදැක්වූහ; මක්නිසාද 1843 සටහනෙහි Daniells පෙන්වා දිය හැකි ශුද්ධස්ථානයක් නිරූපණය කර නොමැත.

Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:

සම්මුඛ සාකච්ඡාවේදී නිරූපිත තවත් අසත්‍යයක් නම්, Early Writings හි එම ඡේදය “කාල නියම කිරීම”ට එරෙහි අනතුරු ඇඟවීමක් වූ බව කියන බොරුවයි. දානියෙල්ස් විමසා ඇතැයි කියනු ලබන එම ඡේදය පහත පරිදි වේ:

“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

“1843 ප්‍රස්තාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් මඟපෙන්වනු ලැබූ බවත්, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවත් මම දුටුවෙමි; එහි අංකයන් උන්වහන්සේ කැමති වූ ආකාරයෙන්ම තිබූ බවත්; කිසිවෙකුට එය දැකිය නොහැකි වන පිණිස, සමහර අංකවල තිබූ වැරැද්දක් උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත තිබී සඟවා තැබූ බවත්, උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය කිසිවෙකුට දැකිය නොහැකි වූ බවත්ය.”

“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.

“එවිට මම ‘නිතර’ යන දෙය සම්බන්ධයෙන් (දානියෙල් 8:12) දුටුවෙමි: ‘පූජාව’ යන වචනය මනුෂ්‍ය ප්‍රඥාවෙන් එකතු කරනු ලැබූ එකක් වන අතර, එය පාඨයට අයත් නොවේ; තවද විනිශ්චය-පැයේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කළ අයට ස්වාමින්වහන්සේ ඒ පිළිබඳ නිවැරදි දෘෂ්ටිය දුන් සේක. 1844ට පෙර, එක්සත්භාවය තිබූ කල, ‘නිතර’ පිළිබඳ නිවැරදි දෘෂ්ටිය සම්බන්ධයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ සියල්ලෝ එක්සත්ව සිටියහ; නමුත් 1844 සිට ඇතිවූ ව්‍යාකූලතාවය තුළ වෙනත් දෘෂ්ටි වැළඳගනු ලැබූ අතර, අන්ධකාරයත් ව්‍යාකූලතාවයත් අනුව පැමිණියහ. 1844 සිට කාලය පරීක්ෂාවක් වී නොමැත; එය නැවත කිසි කලෙකත් පරීක්ෂාවක් නොවනු ඇත.” Early Writings, 74, 75.

Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”

සහෝදරි වයිට්ගේ පුත්‍රයා වූ විලී සී. වයිට් “දිනපතා” පිළිබඳ අසත්‍ය මතය පිළිගෙන සිටියේය; එසේම ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ ආතර්, කිසිදා සිදුව නොගිය එම සම්මුඛ සාකච්ඡාවට සම්බන්ධ “බොරුව” පවත්වාගෙන යාමට උත්සාහ කළේ, Early Writings හි එම ඡේදයේ ඇති අවවාදය කාල නියම කිරීමට විරුද්ධ වූ සරල හා සුවිශේෂී අවවාදයක් පමණක් බව යෝජනා කිරීමට උත්සාහ කිරීමෙනි. එම තර්කය 1930 දශකයේ නිර්මාණය කරන ලද අතර, “බොරුවේ” ප්‍රධාන අංගයක් බවට පත්වෙයි.

We will take up that argument in the next article.

ඊළඟ ලිපියෙහි අපි එම තර්කය සලකා බලමු.

“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

“සැප්තැම්බර් 23 වන දින, ස්වාමින්වහන්සේ තම සෙනඟගේ ඉතිරිව සිටින අය නැවත ලබාගැනීම සඳහා දෙවන වරටද තම අත දිගු කළ බවත්, මෙම රැස්කිරීමේ කාලයේදී උත්සාහයන් දෙගුණ කරනු ලැබිය යුතු බවත් මට පෙන්වා දුන් සේක. විසිරවීමේ කාලයේදී ඉශ්‍රායෙල් පහර කනු ලැබ, කඩාවැටී ගොස් සිටියේය; එහෙත් දැන්, රැස්කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ සුව කර ඔවුන්ගේ තුවාල බැඳ දමන සේක. විසිරවීමේ කාලයේදී සත්‍යය ප්‍රචාරය කිරීම සඳහා කළ උත්සාහයන්ට ඉතා සුළු ප්‍රතිඵලයක් පමණක් තිබිණ; ඉටු කරනු ලැබුවේ ඉතා සුළු දෙයක් හෝ කිසිවක් නොවේ. එහෙත් රැස්කිරීමේ කාලයේදී, දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ රැස් කිරීමට තම අත තබා ඇති බැවින්, සත්‍යය ප්‍රචාරය කිරීම සඳහා කරන උත්සාහයන් ඔවුන් සඳහා නියම කර ඇති ප්‍රතිඵලය ලබනු ඇත. සියල්ලෝම මෙම කාර්යයේ එක්සත් වී උද්‍යෝගිමත් විය යුතුය. දැන් අප රැස්කිරීමේ කාලයේ සිටින විට, අපව පාලනය කිරීම සඳහා උදාහරණ ලෙස විසිරවීමේ කාලයට යොමු වීම කවරෙකුට හෝ ලජ්ජාකර දෙයක් බව මම දුටුවෙමි; මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ එවකට කළාට වඩා දැන් අප වෙනුවෙන් වැඩි දෙයක් නොකළහොත්, ඉශ්‍රායෙල් කිසි කලෙකත් රැස් නොවනු ඇත. සත්‍යය දේශනා කරනු ලැබීම මෙන්ම, එය පත්‍රිකාවක ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලැබීමද අත්‍යවශ්‍යය.”

“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

ස්වාමින්වහන්සේ මට පෙන්වා දුන්නේ 1843 සටහන උන්වහන්සේගේ අතින්ම මඟපෙන්වනු ලැබූ බවත්, එහි කිසිම කොටසක් වෙනස් නොකළ යුතු බවත්ය; එහි සංඛ්‍යා උන්වහන්සේ කැමති පරිදි තිබූ බවත්ය. උන්වහන්සේගේ අත ඒ මත තිබී, සංඛ්‍යා කිහිපයක වූ වරදක් සඟවා තැබූ බැවින්, උන්වහන්සේගේ අත ඉවත් කරන තුරු කිසිවෙකුට එය දැකිය නොහැකි වූ බවත්ය.

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

“ඉන්පසු මම ‘නිරන්තරය’ සම්බන්ධයෙන් දුටුවේ, ‘පූජාව’ යන වචනය මනුෂ්‍ය ප්‍රඥාවෙන් එකතු කරනු ලැබූ එකක් බවත්, එය පාඨයට අයත් නොවන බවත්ය; තවද විනිශ්චය පැයේ හඬ ප්‍රකාශ කළ අය වෙත එහි නිවැරදි අවබෝධය ස්වාමීන්වහන්සේ දුන් බවත්ය. 1844 ට පෙර, එකමුතුව පැවති කල, ‘නිරන්තරය’ පිළිබඳ නිවැරදි අදහස මත සෑමෝම පාහේ එක්සත් වී සිටියහ; නමුත් 1844 සිට, අවුල්භාවය තුළ, වෙනත් අදහස් පිළිගෙන ඇත, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අන්ධකාරය හා අවුල්භාවය පැමිණ ඇත.” Review and Herald, November 1, 1850.