හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක 95 න් 2
මිලරයිට් දිනදර්ශනය සහ ප්රමාද වීමේ කාලය අවබෝධ කර ගැනීම
අපගේ අවසාන ප්රස්තූතියේදී, 1844 මාර්තු 22 පළමු මාසයේ පළමු දවස නම්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 සත්වන මාසයේ දසවන දවස විය හැක්කේ කෙසේද යන ප්රශ්නය උද්භව විය. 1844 මාර්තු මාසයේ මිලර්වාදීහු, 1843 වර්ෂයේ අවසානය යයි තමන් විශ්වාස කළ දෙය පිළිබඳව වැරදි අවබෝධයක සිටියහ. එම බලාපොරොත්තුභංගත්වයෙන් පසු, ඔවුහු කාලය පිළිබඳ බයිබලීය ගණනය කිරීම නැවත පරීක්ෂා කළහ. මෙය Gerhard Damsteegtගේ Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission නම් පොතේ, විශේෂයෙන් 89 සහ 92 පිටුಗಳಲ್ಲಿ, පැහැදිලි කර ඇත. 1843 අවසන් වූ බව ඔවුන් විශ්වාස කළ විට, සත්වන මාසයේ දසවන දවස ගණනය කළ හැකි වන පිණිස, ඔවුහු තමන්ගේ කාල-අවබෝධයේ අංග දෙකක් නැවත ඇගයූහ: 1843 සිට 1844 දක්වා වූ මාරුව, සහ වර්ෂයන්ගේ ආරම්භය හා අවසානය ලකුණු කරන දින.
මාර්තු 22 වැනිදා සිට ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා දක්වා මාස හතක් වන බව මම නිතර අවධාරණය කරමි. මෙය සත්වන මාසයේ ව්යාපාරය යැයි මම යෝජනා නොකරමි; එහෙත් මාර්තු 22 වැනිදා වැදගත් බව මිලේරීවරුන් විශ්වාස කළ බවද, එය මනසේ තබාගැනීමට උපකාරී සලකුණක් බවද සිත්ගන්නා කරුණකි—ඉන් මාස හතකට පසු ඔබ ඔක්තෝබර් 22 වැනිදාට පැමිණෙයි. මෙය සත්ය කරුණකි.
නිරාශාවද ප්රමාද කාලයද කාලීය අනාගතවක්යයක ඉටුවීමක් නොව, ඒවා මිලර්වාදීන්ගේ වරදවා තේරුම් ගැනීමේ ප්රතිඵලයක් වූවාය. ඔවුන්ගේ එම වරදවා තේරුම් ගැනීමම ප්රමාද කාලයත් නිරාශාවත් ඉටු කළේය; ප්රමාද කාලය නිශ්චිත අවස්ථාවකදී ආරම්භ වන බව ප්රකාශ කරන විශේෂ අනාගතවක්යයක් නොතිබුණි. 1843 වර්ෂය 1844 මාර්තු 22 වන දිනින් ගෙවී ගොස් ඇති බවට ඔවුන් දැරූ විශ්වාසයම නිරාශාව ඇති කළේය.
ඩැම්ස්ටීග්ට් මෙසේ පවසයි:
1844 අප්රේල් 17 දින නව චන්ද්රයා සමඟ යුදෙව් අවුරුද්දේ අවසානය දැක්වූ කරායිට් ගණනය ප්රධාන මිලේරයිට් සඟරා විසින් ප්රසාදයට ලක් කරනු ලැබුවත්, විශ්වාසවන්තයන්ගේ බහුතරය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ආපසු පැමිණීම සඳහා කාලය ලෙස 1844 මාර්තු 21 දෙස බලා සිටියහ. මිලේරයිට් ව්යාපාරයෙන් පිටත 21 මාර්තු දිනය ප්රසිද්ධව දැන සිටින ලද අතර, එම දිනයේ ආඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය නම් සමස්ත පද්ධතිය මුළුමනින්ම පෙරළා දමනු ලබන බවට ඉතා සාමාන්ය අපේක්ෂාවක් පැවතුණි.
අපි ඊයේ කියවූයේ මිලර් එම දිනය අපේක්ෂා කරමින් සිටි බවයි. මිලරයිට්වරුන්ගෙන් බහුතරය එම දිනය දෙස බලා සිටි අතර, ඔවුන්ගේ විරුද්ධවාදීහු පවා එය දැනගෙන, මිලරයිට්වරුන් අසත්ය බවට සාක්ෂියක් ලෙස එය නිරීක්ෂණය කරමින් සිටියහ. මෙය සාමාන්යයෙන් පිළිගත් අවබෝධය විය. එය ඉක්ම ගිය පසු, ඔවුහු කාලය පිළිබඳ අනාවැකි වඩා සමීපව පරීක්ෂා කිරීමට පටන් ගත්හ; එය ඔවුන්ව 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින වෙත ගෙන ගියේය. මෙය ඊයේ මතු වූ ප්රශ්නය සඳහා යොමුබින්දුවක් සපයයි.
ප්රමාද කාලය සහ එලන් වයිට්ගේ පළමු දර්ශනය
අද, මම ප්රමාද කාලය පිළිබඳව වැඩි වේලාවක් වැය කරමින් විමසා බැලීමට කැමැත්තෙමි. මෙය වැදගත් ය, මක්නිසාද අපි කටයුතු කරන්නේ එලන් වයිට්ගේ ප්රථම දර්ශනය සමඟ වන අතර, එහිදී ඇය පවසන්නේ ස්වර්ගයට යන මාර්ගයේ ආරම්භයේ තිබූ ප්රභාමත් ආලෝකය මධ්යරාත්රී හඬ වූ බවත්, ඔබ එම ආලෝකය ප්රතික්ෂේප කළහොත් ස්වර්ගයට යන මාර්ගයෙන් වැටී යන බවත්ය. ඇගේ එම දර්ශනය තුළ ඇති මධ්යරාත්රී හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සම්පූර්ණ ඉතිහාසයම ඇතුළත් වන බව මම පෙන්වා දීමට උත්සාහ කරමි.
පෞද්ගලිකව, එම දර්ශනයේ මාර්ගයේ ආරම්භයේ පිහිටා මුළු මඟ පුරා ආලෝකය විහිදුවන මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාව 1840 සිට 1844 දක්වා වූ මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි යැයි පැවසීමට මට කිසිදු ගැටලුවක් නොමැත. එම ඉතිහාසයේ ගතිවිධාන නිවැරදි ලෙස අවබෝධ කරගත යුතුය. මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාවේම ඉටුවීම අගෝස්තු 12 වන දින සිට 17 වන දින දක්වා වූ කාලය තුළ සිදු විය; ඒ පණිවිඩය Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී ඉදිරිපත් කරන ලදී, ඉන්පසු ඔවුන් එම පණිවිඩය මාස දෙකක් පමණ—සැප්තැම්බර් හා ඔක්තෝබර්, එනම් මාස දෙකක් හා දින පහක්—ගෙන ගියහ. ඔක්තෝබර් 22 වන දිනට පෙර, ඔවුහු ස්වාමින්වහන්සේගේ ආපසු පැමිණීම සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියහ. මේ මාස දෙකක කාලය මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාවේ ඉතිහාසයයි. කෙසේවෙතත්, එයට ගෙන ආ පියවරයන් අවබෝධ නොකර මෙම කාලපරිච්ඡේදය ඔබට අවබෝධ කළ නොහැක. මට අනුව, මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාව, වඩාත් නිශ්චිත අර්ථයෙන්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වාම අඛණ්ඩව පවතින ප්රමාද කාලයේ ඉතිහාසයයි.
දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩ ස්ථානගත කිරීම
මෙහි 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය ඇත. අනාවැකි ආත්මයේ කොටස් කිහිපයකදී සොහොයුරී වයිට් අපට පණිවිඩයන් ස්ථානගත කළ යුත්තේ කොතැනදැයි දැනගැනීම අවශ්ය බව පවසයි. ඔබ පණිවිඩයන් ස්ථානගත කිරීමට ආරම්භ කරන විට, සියලු පණිවිඩ නියමිත කාලයක කිසියම් ලක්ෂ්යයකට පැමිණ, එතැන් පටන් බලගන්වනු ලබන බව ඔබට අවබෝධ වේ.
දානියෙල්ගේ පොත මුද්රාවෙන් විවෘත කරනු ලැබ, දැනුම වර්ධනය වූ අවසාන කාලයේදී, එනම් 1798 දී, පළමු දූතයා පැමිණියේය. පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින බලගන්වනු ලැබේ; එදිනදී අවුරුදු-දින මූලධර්මය මුළු ලෝකයටම තහවුරු කරනු ලැබ, එමගින් එළිදරව් 10හි දූතයා පහළට ගෙන එනු ලබයි; එය පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට බලය ලැබීම සංකේතවත් කරයි.
දෙවන දූතයා 1842 ජූනි මාසයේදී පැමිණියේය. ඊයේ අපි කියවා තිබුණේ 1842 ජූනි මාසයේදී මිස්ටර් මිලර් කැස්කෝ වීදියේ සභාවේදී තම ඉදිරිපත් කිරීම්වල දෙවන මාලාව ඉදිරිපත් කළ බවය. අල්ප වූ විශේෂ අවස්ථා හැර, ප්රොතෙස්තන්ත සභා තම දොරටු වසා දැමූහ. එබැවින් 1842 ජූනි මාසයේදී දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණියේය; මක්නිසාද ප්රොතෙස්තන්ත සභාවක් පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට එරෙහිව තම දොර වසා දමන විට, එය බබිලෝනියේ කොටසක් වන්නේය. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බබිලෝනියෙන් පිටතට එන්නැයි කරන ආරාධනයකි. එය ප්රගතිශීලීය.
ප්රොටෙස්තන්වරුන් 1842 ජුනි මාසයේදී තම දොරටු වසා දැමීමට ආරම්භ කළත්, බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණෙන ලෙස වූ කැඳවීම—දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අන්තර්ගතය—සැබවින්ම ආරම්භ වූයේ 1844 ග්රීෂ්ම ඍතුවේදී බව සහෝදරි වයිට් අපට පවසයි.
දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය 1842 ජූනි මාසයේදී පැමිණි අතර, 1844 අගෝස්තු 12–17 දිනවල Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී ප්රකාශිත මධ්යරාත්රියේ හඬේ පණිවිඩයෙන් එය බලගන්වනු ලැබීය.
තුන්වන දූතයා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණියේය; මක්නිසාද එදින අතිශුද්ධස්ථානයට යන මාර්ගය විවෘත කරනු ලැබූ බැවින්, මනුෂ්යයන්ට ක්රිස්තුස් වහන්සේ දැන් අතිශුද්ධස්ථානයේ මහත් පූජකයාණන් බව අවබෝධ කරගත හැක. එහිදී ගිවිසුම් පෙට්ටිය හඳුනාගනු ලැබේ, සහ එම පෙට්ටිය තුළ දස ආඥා ඇත. සහෝදරි වයිට් අතිශුද්ධස්ථානයට ගෙන යනු ලැබ දස ආඥා දෙස බැලූ කල, සබත් ආඥාව අනෙක් ආඥාවන්ට ඉහළින් බැබළෙන බව ඇය දුටුවාය; එයින් තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සබතේ වැදගත්කම සලකුණු විය. එය සබත් ද ඉරිදා ද යන්න පිළිබඳ පරීක්ෂාවක් වනු ඇත. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අන්තර්ගතය පැමිණියේය.
එම පණිවිඩ තුනටම පොදු වූ එක් ලක්ෂණයක් නම්, 1798 දී පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණි විට කිසිවෙකුත් එය අවබෝධ කර නොගත් බවයි. පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ දූතයා වශයෙන් ස්වාමීන් වහන්සේ විලියම් මිලර්ව උද්දීපනය කළ නමුත්, මිලර් එම පණිවිඩය අවබෝධ කිරීමට ආරම්භ කළේ අවුරුදු විස්සකට පසු වූ 1818 දී පමණි. පණිවිඩය පැමිණෙයි; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව එය හඳුනාගෙන, පසුව එය බලගැන්වෙන තුරු කාලයක් ගත වේ.
දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩය 1842 ජූනි මාසයේදී පැමිණියේය; එහෙත් 1842 වර්ෂයේ කිසිදු මිලර්වාදියෙකු ප්රොටස්ටන්ට් සභා බබිලෝනිය ලෙස හැඳින්වීමට ආරම්භ කළේ නැත. ඔවුන් එය තවම හඳුනාගෙන නොසිටියහ. ඔවුන් එය හඳුනාගෙන, ජනතාව සභාවලින් පිටතට කැඳවීමට ආරම්භ කළේ 1844 ග්රීෂ්ම ඍතුව තෙක් නොවීය. පණිවුඩය පැමිණෙයි; අනතුරුව එය අවබෝධ කරගනු ලබයි; එවිට එය බලගන්වනු ලබයි.
1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, හිරාම් එඩ්සන් ක්රිස්තුස්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානයෙන් අතිශුද්ධ ස්ථානයට සංක්රමණය වීම පිළිබඳ දර්ශනය ලැබූ විට, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකකාර්යයේ වෙනස්වීම පිළිබඳව ඔවුන්ට යම් ආලෝකයක් ලැබුණේය. එහෙත් 1844 ඔක්තෝබර් 23 වන දින වන විට, ඉරිදා මෘගයාගේ සලකුණ බව පිළිබඳ ලිපියක් ලිවීමට හෝ දේශනයක් ප්රකාශ කිරීමට හිරාම් එඩ්සන් සූදානම්ව සිටියේ නැත. ඔවුන් තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩය තේරුම් ගත්තේ එම කාලපරිච්ඡේදයෙන් පසුවය.
සත්යය දින හතේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් දන්නා පරිදි, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වෙන්නේ එළිදරව් 18හි සිව්වන දූතයා එයට එක්වන විටය. මෙය LiveStreaming මඟින් හෝ පසුව DVDs මඟින් නරඹන අය සඳහා, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින සිව්වන දූතයා තුන්වන දූතයාට එක්වූ වේලාව පිළිබඳව ඔබට තර්ක කිරීමට අවශ්ය විය හැක. මේ අවස්ථාවේදී, ඒ පිළිබඳව අපි කිසිදු තර්කයක් ඉදිරිපත් නොකරමු; එහෙත් එය ප්රතික්ෂේපද නොකරමු: Twin Towers බිඳ වැටීම සමඟ සිව්වන දූතයා තුන්වන දූතයාට එක්වෙයි, සහ තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වෙන්නේ මෙහිදීය.
දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩ සියල්ලටම මෙම ලක්ෂණ ඇත: ඒවා පැමිණේ, අවබෝධ කරගනු ලැබේ, අනතුරුව බලගන්වනු ලැබේ.
දොර වසා දැමීම් දෙක සහ දේවාල ශුද්ධීකරණ දෙක
1842 ජූනි මාසයේදී, ප්රොටෙස්තන්ට් සභාවන් පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට විරුද්ධව තම දොරටු වසා දැමීමෙන් සලකුණු වූ පරිදි, එක් දොරක් වැසී යාම ආරම්භ විය. මෙම ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී අපි දොරක් වැසී යන බව දකිමු; එමෙන්ම මෙම ඉතිහාසයේ අවසානයේ—දෙවන දූතයාගේ ඉතිහාසයේ අවසානයේ—නැවතත් දොර වැසෙයි: ශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වන දොර, දස කන්යාවන්ගේ උපමාවෙහි දොර.
මෙම දොර වැසීම් දෙක සලකුණු කර තබීම වැදගත්ය, විශේෂයෙන් ඔබ දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම් දෙක සමඟ කටයුතු කිරීමට යන්නේ නම්. ක්රිස්තුස් වහන්සේ පෘථිවිය මත සිටියදී දේවමාළිගාව දෙවරක් පවිත්ර කළ සේක; එසේම ලෝකයේ අවසානයේද, මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ වූවාක් මෙන්, දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම් දෙකක් සිදුවනු ඇතැයි සහෝදරි වයිට් අපට පවසන්නීය. මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම් සලකුණු කළ හැක්කේ 1842 ජූනි මාසයේ දොර වැසීමේදී—දේවමාළිගාවේ පළමු දොර වන ප්රොටස්තන්තවාදය—සහ දෙවන දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීමේදී, එනම් මිලරයිට්වරුන්ගේ දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම අවසන් වන විටය.
අපි ප්රමාද වන කාලය සලකා බැලීමට යමු. දෙවන දූතයාගේ මෙම ඉතිහාසය තුළ, ප්රමාද වන කාලය 1844 මාර්තු 22 දිනදී ආරම්භ වන අතර, එය මන්දිර ශුද්ධිකරණ දෙකක් අතර සීමාගත වී ඇත. එය දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයයි.
මෙය ගිඩියොන්ගේ කථාව ද වේ. ගිඩියොන්ගේ කථාවේ පවිත්රකිරීම් දෙකක් තිබුණි; එය දේවමාළිගාවේ පවිත්රකිරීම් දෙක සහ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සංකේතයන්ගෙන් එකකි.
අනාගතවචනය තුළ ප්රමාද කාලය හා අර්ධ රාත්රියේ හඬාපෑම
අපගේ අධ්යයනය ආරම්භ කරමු *Spiritual Gifts*, වෙළුම 1, පිටු 195, 196 හි සඳහන් උපුටා දැක්වීමකින්. අපි ප්රමාද කාලය විමසා බලන්නේ එය මධ්යම රාත්රියේ හඬ සමඟ ඇති සම්බන්ධය අවබෝධ කරගැනීම සඳහාය, මන්ද මධ්යම රාත්රියේ හඬේ ආලෝකය අප විසින් ප්රතික්ෂේප නොකළ යුතු බැවිනි; එසේ කළහොත්, පහළ ඇති දුෂ්ට ලෝකය වෙත යන මාර්ගයෙන් අප වැටී යන්නෙමු.
ස්වර්ගයෙන් පැමිණි බලවත් දූතයාට උපකාර කිරීමට දූතයෝ යවනු ලැබූහ. එවිට සෑම තැනකම නාද වන සේ පෙනුණු හඬවල් මම ඇසුවෙමි: “ඇගේ පාපයන්හි හවුල්කරුවන් නොවන පිණිසත්, ඇගේ පීඩා ඔබට නොලැබෙන පිණිසත්, මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න; මක්නිසාද ඇගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී තිබේ, දෙවියන් වහන්සේ ඇගේ අපරාධ සිහිපත් කර ඇති සේක. මෙම පණිවිඩය තුන්වන පණිවිඩයට එකතු කිරීමක් මෙන් පෙනුණේය,”—දැන්, ඇය ප්රකාශය 18:4 උපුටා දක්වමින්, “මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න, . . . .” යනුවෙන් කියයි. තවද ඇය මෙසේ පවසයි: “මෙම පණිවිඩය තුන්වන [දූතයාගේ] පණිවිඩයට එකතු කිරීමක් මෙන් පෙනුණේය; එය 1844 දී මධ්යරಾತ್ರಿ හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයට එක් වූ ලෙසම එයට එක්විය.”
දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවුඩය 1842 ජූනි මාසයේ පැමිණෙයි; මධ්යම රාත්රි හඬ 1844 අගෝස්තු මාසයේදී එයට එක්වෙයි. මෙම පණිවුඩය මත වූ ආත්මයාණන්ගේ මෙම වර්ෂාව—බබිලෝනයෙන් පිටතට කැඳවීම—යනු, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින තුන්වන දේවදූතයාගේ පණිවුඩයට සතරවන දේවදූතයා එක්වන ඉතිහාසය විස්තර කිරීමට සහෝදරි වයිට් භාවිතා කරන ඉතිහාසයයි. සතරවන දේවදූතයා යනු, එළිදරව් 18 හි බලවත් දේවදූතයා බැස එන අවස්ථාවයි.
“මෙම පණිවුඩය තුන්වන පණිවුඩයට එකතු කිරීමක් ලෙස පෙනී ගියේය; එය 1844 දී අර්ධරාත්රි හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයට එක් වූ ආකාරයටම එයට එක්විය. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉවසිලිමත්, බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන් මත නවාතැන් ගත්තේය,”—දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය නවාතැන් ගත්තේ කා මතද? ඉවසිලිමත්—කුමක්ද? බලා සිටින. ඉවසිලිමත්, බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන් මත. හරිද? බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන්; මක්නිසාද, අප දැන් සිටින්නේ අනාගතවाणी මෙසේ පවසන ඉතිහාස අවධියේය: “බලා සිටින්නාවාද, 1335 දක්වා පැමිණෙන්නාවාද, ඔහු ආශීර්වාදලද්දෙකි. දර්ශනය ප්රමාද වුවද, එය සඳහා බලා සිටින්න.” ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීම ලැබීමට යන්නේ බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන්ය.
දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉවසීමෙන් බලා සිටි ශුද්ධවන්තයන් පිට රැඳී තිබිණ; ඔව්හු බියකින් තොරව අවසාන ගාම්භීර අනතුරු ඇඟවීම ප්රකාශ කරමින්, බාබිලෝනිය වැටී ගොස් ඇති බව හඬගා කියා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඇයගෙන් පිටතට එන්නැයි කැඳවූහ; එසේ කළේ ඔවුන්ට ඇයගේ භයානක විනාශයෙන් ගැළවී යා හැකි වන පිණිසය.”—නිසැකවම, මෙය අපගේ දවස හා යුගය පිළිබඳවය; එහෙත්, අපගේ දවස හා යුගයේ බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන්, අප දැන් සලකා බලමින් සිටින මිලරයිට් ඉතිහාසයේ බලා සිටි ශුද්ධවන්තයන් විසින් පූර්වරූපනය කරනු ලැබේ.
බලා සිටින්නන් මත බැබළවනු ලැබූ ආලෝකය සෑම තැනකම විහිදී ගියේය; සභාවල තුළ යම් ආලෝකයක් තිබූ, තුන් පණිවිඩ අසා ඒවා ප්රතික්ෂේප නොකළ සියල්ලෝම, ඒ කැඳවීමට ප්රතිචාර දක්වා, වැටීගිය සභාවලින් පිටත්ව ගියහ.”—මෙය “ඇයගෙන් පිටතට වරෙල්ලා, මාගේ ජනතාවෙනි!” යන්නයි. මෙය අපගේ කාලයේ, එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය පැමිණි පසු, බබිලෝනියේ සභාවලින් පිටතට පැමිණෙන අය පිළිබඳ කතා කරයි. ඔවුහු වැටීගිය සභාය, එනම් බබිලෝනියේ සභාය.
“මෙම පණිවිඩ දෙන ලද පසු බොහෝ දෙනෙක් වගකීම් භාරගැනීමේ වයසට පැමිණ සිටියහ; ආලෝකය ඔවුන් මත බැබළුණි; ජීවිතය හෝ මරණය තෝරාගැනීමේ වරප්රසාදය ඔවුන්ට තිබුණි.” — දැන් ඇය කියන්නේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනෙන් පසු වගකීම් භාරගැනීමේ වයසට පැමිණ ඇති, අද ප්රොටෙස්තන්ත සභාවල සිටින ජනතාවක් ඇති බවයි; එය එසේමය. අද ප්රොටෙස්තන්ත සභාවල සිටින ජනතාව, මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණි විට ජීවත්ව සිටියේ නැත. ඔවුන්ගේ කාලපරාසයේදී ප්රොටෙස්තන්ත සභාවන් කළ ප්රතික්ෂේප කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් වගකීම් දැරීමට බැඳී නොසිටින අතර, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය ලෝකයේ අවසානය කෙසේ නිදර්ශනය කරන්නේද යන්න ඔබ කිසියම් කලෙක අධ්යයනය කරන්නේ නම්, මෙය අවධානයෙන් සලකා බැලිය යුතු ප්රධාන කරුණකි; මක්නිසාද, තාක්ෂණික වශයෙන්, අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, ක්රි.ව. 34 දී යෙරුසලම විනාශ විය හැකිව තිබුණි, විය යුතුම වූවකි.
දානියෙල් 8 සහ දානියෙල් 9 හි සලකුණු කර ඇති අවුරුදු 2300 අතුරින් යුදෙව්වන් සඳහා පරීක්ෂාකාලීන අවුරුදු 490ක් කප්පාදු කර දෙන ලදී. එම අවුරුදු 490 ක්රි.ව. 34දී ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරණයට පත් කිරීමෙන් අවසන් විය. ඒ අවස්ථාවේදී, പ്രവചനමය අර්ථයෙන්, යෙරුසලම විනාශ විය යුතුව තිබුණි; එහෙත් එය 70 වන තෙක් විනාශ නොවීය. *The Great Controversy* ග්රන්ථයේ සිස්ටර් වයිට් ද එම ඉතිහාසය පිළිබඳව එම දෙයම පවසයි. ඇය පවසන්නේ 34 ට පෙර ක්රිස්තුස්වහන්සේගේත් ගෝලයන්ගේත් පණිවිඩය අසා නොතිබූ දරුවන් සහ අනෙකුත් අය සිටි බවත්, දෙවියන්වහන්සේ තම කරුණාවෙන් යෙරුසලමේ විනාශයට පෙර ඔවුන් එම පණිවිඩයට මුහුණ දීමට කාලය දුන් බවත්ය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරන පරිදිම, ඇය යෙරුසලමේ විනාශය ලෝකයේ අවසානය නිරූපණය කරන දෙයක් ලෙස හඳුන්වා දෙයි.
ඇය කථා කරන එම ඉතිහාසයම එම ඉතිහාසය පෙරසංकेत කරයි. ඉරිදා නීතිය එක්සත් ජනපදයට පැමිණ, අවසානයේ පණිවිඩය වැටුණු සභාවන් වෙත යන විට, දැන් බබිලෝනියේ සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන්, ඔවුන්ගේ සභාවන් හෝ ඔවුන්ගේ පූර්වජයන් දහනවවන සියවසේදී කළ ප්රතික්ෂේප කිරීම සඳහා වගකිවයුත්තන් ලෙස නොගණන් කරනු ලැබේ.
මෙම පණිවිඩ දෙන ලද්දේ සිට, බොහෝ දෙනා වගකීම් දරන වයසට පැමිණ සිටියහ; ආලෝකය ඔවුන් මත බැබළිණි, ජීවනය හෝ මරණය තෝරාගැනීමේ වරප්රසාදයද ඔවුන්ට ලැබුණේය. සමහරු ජීවනය තෝරාගෙන, තම ස්වාමීන්වහන්සේ බලා සිටිමින්, උන්වහන්සේගේ සියලු ආඥා පවත්වන්නන් සමඟ තමන්ගේ ස්ථාවරය ගත්හ. තුන්වන පණිවිඩය තම කාර්යය ඉටු කළ යුතුව තිබුණි; සියල්ලන්ම ඒ මත පරීක්ෂා කරනු ලැබිය යුතු වූහ, අගනා අය ආගමික සභාමණ්ඩලයන්ගෙන් කැඳවා පිටතට ගෙන එනු ලැබිය යුතු වූහ. බලවත් ලෙස ආකර්ෂණය කරන බලයක් නිර්මාල්ය හෘදයැත්තන් උද්යෝගයට පත් කරයි; එමෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනය ඥාතින් හා මිතුරන් භීතියෙන් හා අවහිරයෙන් යුක්තව තබයි, එබැවින් දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ ක්රියාව තමන් මත තිබෙන බව හැඟෙන අයවළක්වන්නට ඔවුහු දෛරිය නොකරති, එසේ කිරීමට ඔවුන්ට බලයද නැත. අන්තිම කැඳවීම දුප්පත් වහලුන් වෙත පවා ගෙන යනු ලබයි; ඔවුන් අතර භක්තිමත් අය, තම ප්රීතිමත් මුදාහැරීමේ අපේක්ෂාවෙන්, නිහතමානී ප්රකාශයන් සමඟ, අතිශය ප්රීතියේ ගීත ගලා යවති; ඔවුන්ගේ ස්වාමිවරුන්ට ඔවුන් නතර කළ නොහැක, මක්නිසාද භීතියක් හා විස්මයක් ඔවුන් නිශ්ශබ්දව තබාගනියි. බලවත් අශ්චර්යයන් සිදු කරනු ලබයි, රෝගීන් සුව කරනු ලබති, ලකුණු හා පුදුම ක්රියා විශ්වාස කරන්නන් අනුගමනය කරයි. දෙවියන්වහන්සේ මේ ක්රියාවේ සිටිති, ප්රතිඵලයන් කෙරෙහි භය නොවූ සෑම ශුද්ධවන්තයෙක්ම තමන්ගේම විවෙකබුද්ධියේ දැඩි නිශ්චය අනුගමනය කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ සියලු ආඥා පවත්වන්නන් සමඟ එක්වෙයි; ඔව්හු තුන්වන පණිවිඩය බලයෙන් ප්රකාශ කරති. මම දුටුවේ, තුන්වන පණිවිඩය මධ්යරාත්රි හඬට වඩා බොහෝ වැඩි බලය හා ශක්තිය සමඟ අවසන් වන බවය.
මෙම ඡේද දෙක තුළ, ලෝකයේ අවසානයේ ඉරිදා නීතිය සම්බන්ධයෙන් ඇති අපගේ ඉතිහාසය ඇය මධ්යරාත්රි හඬේ ඉතිහාසය සමඟ සැසඳූ දෙවන වතාව මෙයයි. පළමු වතාවේදී, එළිදරව් 18හි බලවන්ත දූතයා තෙවන දූතයාට එක්වන්නේ, මධ්යරාත්රි හඬ දෙවන දූතයාට එක්වූ ආකාරයෙන් යැයි ඇය පවසයි. ඇය ඉරිදා නීති අර්බුදයේ ඉතිහාසය ආමන්ත්රණය කරමින් සිටියද, දෙවන දූතයාගේ ඉතිහාසය සපෘක්ත ප්රමාණය ලෙස භාවිත කරන බව පැහැදිලිය. ඒවා සමාන්තර ඉතිහාසයන් වේ.
ඉහළින් පැමිණි බලයෙන් සමන්විත වූ, මුහුණු ආලෝකමත් කර, ශුද්ධ කැපවීමෙන් දිලිසෙන දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ තම කාර්යය ඉටු කරමින්, ස්වර්ගයෙන් ලැබුණු පණිවිඩය ප්රකාශ කරමින් ඉදිරියට ගියහ. ආගමික සභා සමූහයන් පුරා විසිරී සිටි ආත්මයෝ එම කැඳවීමට පිළිතුරු දුන්හ; විනාශයට නියමිත සභාවලින් අගනා අය, සොදොම ඇගේ විනාශයට පෙර ලොත් ඉක්මනින් පිටතට ගෙනගියාක් මෙන්, ඉක්මනින් පිටතට ගෙනයනු ලැබූහ.
ලෝකයේ අවසානයේ හෝ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේදී බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීම සම්බන්ධයෙන්, ලොත් එම ඉතිහාසයේද සොදොම විනාශයේද සංකේතයක් වේ.
ඔබ දානියෙල් 11 නිවැරදිව අවබෝධ කරන්නේ නම්, 41 වන පදයේ උතුරේ රජු මහිමාන්විත දේශයට ඇතුල් වී බොහෝ දෙනෙක් පෙරළා දමනු ලබති; නමුත් “මොවුන් ඔහුගේ අතින් ගැළවෙති, එනම් ඒදොම්, මෝවබ්, සහ අම්මොන් පුත්රයන්ගෙන් ප්රධාන අය” යැයි සඳහන් වේ. මෝවබ් සහ අම්මොන් යනු ලොත්ගේ දූවරුන් දෙදෙනාගේ දරුවන්ය. ලොත්ගේ පවුල නියෝජනය කරන්නේ ඉරිදා නීතියේ අර්බුදයේදී පාප් පදවියේ අතින් ගැළවෙන අයයි.
සහෝදරි වයිට් මෙම සංකේතවාදය භාවිතා කරයි. වැටුණු සභාවන් ලොත් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන අතර, විනාශයට නියමිත සභාවන්ගෙන් අනර්ඝවූවෝ, සෝදොම් විනාශ වීමට පෙර ලොත් ඉක්මනින් පිටතට ගෙනයනු ලැබූ ලෙස, ඉක්මනින් පිටතට ගෙනයනු ලැබූහ. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඔවුන් මත සම්පූර්ණ බහුලත්වයෙන් වැටුණු උතුම් තේජස මගින් සූදානම් කර, ශක්තිමත් කරනු ලැබූහ; එසේ ඔවුන් පරීක්ෂාවේ පැය දරා සිටීමට පිළියෙළ කරන ලදී. “මෙන්න ශුද්ධවන්තයන්ගේ ඉවසීම; මෙන්න දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා හා යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල රක්ෂා කරන අය,” යි කියමින්, සෑම තැනකින්ම බොහෝ හඬවල් ඇසුණි.
ඇය ලෝකයේ අවසානයේ බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීම ගැන කතා කරමින් සිටියද, එම කැඳවීම විස්තර කිරීම සඳහා මිලරයිට් කාලපරිච්ඡේදයේ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය භාවිතා කරයි. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීමකි; එමෙන්ම මෙම ඉතිහාසය ඉරිදා නීති අර්බුදයේ ඉතිහාසයට ප්රතිරූපයක් වේ.
මෙම ඉතිහාසය විස්තර කිරීම සඳහා එලන් වයිට් භාවිතා කරන බයිබලානුගත සඳහන්වීම්වලින් එකක් නම් සොදොම් සහ ගොමොරාව පිළිබඳ කථාවයි. අපි ලොත්ගේ කථාවේ කොටසක් වන උත්පත්ති 19:1-11 අධ්යයනය කරමු.
සන්ධ්යා වේලාවේ දේවදූතයන් දෙදෙනෙක් සොදොමට පැමිණියෝය; ලොත් සොදොම් ද්වාරයේ හිඳ සිටියේය. ලොත් ඔවුන් දැක ඔවුන්ට මුහුණ පෑමට නැඟී ගොස්, තම මුහුණ බිමට නැමී නමස්කාර කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය: “බලව, මාගේ ස්වාමිවරුනි, කරුණාකර ඔබගේ දාසයාගේ ගෙදරට හැරී ඇතුළු වී, මේ රාත්රිය එහි නවාතැන් ගෙන, ඔබගේ පාද සෝදා, උදෑසන ඉක්මනින් නැඟී ඔබගේ ගමන් මඟ යන්න.” ඔවුහු කීවෝය: “නැත; අපි මුළු රාත්රියම වීථියේ රැඳී සිටිමු.” එහෙත් ඔහු ඔවුන්ට අතිශයින්ම බල කළේය; එවිට ඔවුහු ඔහු වෙත හැරී, ඔහුගේ ගෙදරට ඇතුළු වූහ. ඔහු ඔවුන් උදෙසා මංගල්ය භෝජනයක් පිළියෙළ කළේය, අමුනුළුණු රොටි පිළිස්සුවේය; ඔවුහු කෑහ. එහෙත් ඔවුන් නිදාගැනීමට පෙර, නගරයේ මිනිසුන් වන සොදොමේ මිනිසුන්, මහලුද තරුණද, සෑම පැත්තකින්ම පැමිණි මුළු ජනතාව, ගෙය වටලා ගත්හ. ඔවුහු ලොත්ට හඬා කියා මෙසේ පැවසූහ: “මේ රාත්රියේ ඔබ වෙත ආ මිනිසුන් කොතැනද? අප ඔවුන් දැනගන්නා පිණිස ඔවුන් අප වෙත පිටතට ගෙන එන්න.” එවිට ලොත් දොරකඩින් ඔවුන් වෙත පිටතට ගොස්, දොර ඔහු පසුපසින් වසා දමා, මෙසේ කීවේය: “කරුණාකර, සහෝදරයෙනි, මෙතරම් දුෂ්ට ලෙස නොකරන්න. බලව, පුරුෂයෙකු නොදැන සිටින දූවරු දෙදෙනෙක් මට ඇත; කරුණාකර ඔවුන් ඔබ වෙත පිටතට ගෙන එන්නට මට අවසර දෙන්න; ඔබගේ ඇස් හමුවේ යහපත් යැයි පෙනෙන ලෙස ඔවුන්ට කළ හැක. නමුත් මේ මිනිසුන්ට කිසිවක් නොකරන්න; මක්නිසාද ඔවුහු මාගේ වහලයේ සෙවණ යටට පැමිණියෝය.” ඔවුහු කීවෝය: “අස්සට පසු බසින්න.” නැවතත් ඔවුහු මෙසේ කීවෝය: “මේ එකා මෙහි පදිංචියට ආ අමුත්තා වශයෙන් පැමිණ, දැන් විනිශ්චයකාරයෙකු වීමට උත්සාහ කරයි! දැන් අපි ඔවුන්ට කළාට වඩා නරක ලෙස ඔබට කරන්නෙමු.” ඔවුහු ඒ මනුෂ්යයා වන ලොත්ට දැඩි ලෙස තෙරපී, දොර බිඳ දැමීමට ළං වූහ. එහෙත් ඒ මිනිසුන් තම අත් දිගුකර ලොත් ඔවුන් වෙත ගෙදර ඇතුළට ඇදගෙන, දොර වසා දැමූහ. ඉන්පසු ඔවුහු ගෙදර දොර අසල සිටි මිනිසුන්, කුඩා සිට මහත් දක්වා, අන්ධකමකින් පහර දුන්හ; එබැවින් ඔවුහු දොර සොයා ගැනීමට වෙහෙසට පත් වූහ.
ප්රගතිශීලී පරීක්ෂාව සහ ප්රමාද කාලය
සොහොයුරිය වයිට් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේද මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේද ක්රමයෙන් ඉදිරියට යන පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් පිළිබඳව කථා කරයි; එය අප සඳහාද ක්රමයෙන් ඉදිරියට යන පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් දෘශ්යමාන කරයි. *Early Writings*, පිටුව 259 හි ඇය මෙසේ පවසයි:
“බප්තිස්ම දෙන යොහන්ගේ පණිවිඩය පිළිගැනීමට අකමැති වූවන්ට යේසුස්ගේ ඉගැන්වීම්වලින් ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය; එසේම ඉහළින් ඇති ශුද්ධස්ථානයේ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවයෙන්ද ඔවුන්ට ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය.” එවිට ඇය මෙසේ කියයි: “පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය පිළි නොගත් අයට දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයෙන් ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය; එසේම මධ්යම රාත්රියේ හඬින්ද ඔවුන්ට ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය.”
Early Writings, 259 හි ඇති එම ඡේදයේ, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ දොර වසා දමනු ලැබූ විට, යුදෙව්වෝ සම්පූර්ණ අන්ධකාරයේ, අන්ධභාවයේ සිටිති.
දෙවන දූතයාගේ මිලරයිට් ඉතිහාසය නම් ලොත්ගේ ඉතිහාසයයි. දූතයන් දෙදෙනා නගරයට පැමිණෙති (1842 ජූනි), දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණෙයි, එවිට ලොත් ඔවුන් රාත්රිය සඳහා නැවතී සිටීමට සලස්වයි (ප්රමාද කාලය). විනිශ්චයක් තිබේ, ඉන්පසු දොරක් වසනු ලැබේ (1844 ඔක්තෝබර් 22).
මෙය එකට සම්බන්ධ කිරීමට පෙර, ප්රමාද කාලයක් මිලෙරයිට් ඉතිහාසයට සමපාත වන තවත් බයිබලීය ඉතිහාසයක් අපි විමසා බලමු.
මෝසෙස්, ශුද්ධස්ථානය, සහ ප්රමාද කාලය
ඊළඟ ඉතිහාසය නම්, ශුද්ධස්ථානය ගොඩනැගීම සහ ව්යවස්ථාව පිළිබඳ උපදෙස් මෝසෙස්ට ලැබීමයි.
සත්වන දවසේදී, එනම් සබත් දවසේදී, මෝසෙස් වලාකුළ තුළට ඉහළට කැඳවනු ලැබීය. ඝන වලාකුළ සියලු ඉශ්රායෙලයෙකුගේ දර්ශනයෙහි විවෘත වූ අතර, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය ගිලදමන ගින්නක් මෙන් ප්රකාශයට පත් විය. “මෝසෙස් වලාකුළේ මැදට ඇතුළු වී කන්දට නැගී ගියේය; මෝසෙස් කන්දෙහි දවස් හතළිහක්ද රාත්රී හතළිහක්ද සිටියේය.” Patriarchs and Prophets, 313, 314.
කඳු මත රැඳී සිටි දින හතළිහ තුළට සූදානම සඳහා වූ දින හය ඇතුළත් නොවීය.
මෙම ඉතිහාස කාලය තුළ, මෝසෙස් දේවමාළිගාව ගොඩනැඟීම පිළිබඳ උපදෙස් ලබාගනිමින් දින 46ක් ගත කළේය; එය, ස්වාමීන්වහන්සේ මිලරයිට් දේවමාළිගාව නැඟූ 1798 සිට 1844 දක්වා වූ අවුරුදු 46ට, යොහන් 2:20හි සඳහන් හෙරෝද් විසින් දේවමාළිගාව නැවත ගොඩනැංවූ අවුරුදු 46ට, සහ මනුෂ්ය දේවමාළිගාවේ ක්රෝමසෝම 46ට සමාන්තර වේ. දින හය තුළ, යෝෂුවා මෝසෙස් සමඟ සිටියේය, ඔවුන් දෙදෙනාම මන්නා භුක්ති විඳ, කන්දෙන් බැස ආ දිය ඇළෙන් පානය කළෝය. යෝෂුවා මෝසෙස් සමඟ වලාකුළට ඇතුළු නොවී, මෝසෙස්ගේ ආපසු පැමිණීම බලාපොරොත්තුවෙන් දිනපතා කමින්ද පානය කරමින්ද පිටත රැඳී සිටියේය; එහෙත් මෝසෙස් දින හතළිහ පුරා උපවාස කළේය.
කන්දෙහි ඔහු නැවතී සිටි කාලයේදී, දේවීය සන්නිධානය විශේෂ ලෙස ප්රකාශ වන්නාවූ ශුද්ධස්ථානයක් ගොඩනැඟීම සඳහා මෝසෙස් උපදෙස් ලැබීය. “‘ඔවුන් මට ශුද්ධස්ථානයක් සාදත්වා; එවිට මම ඔවුන් අතර වාසය කරන්නෙමි’” (නික්මයාම 25:8), යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාව විය.
මෙහිදී අපට ශුද්ධස්ථානය ගොඩනැඟීම සමඟ සම්බන්ධ වූ අංක 46 හමු වේ.
නික්මයාම පොතෙන් අපි කියවමින්, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ, මිලේරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ, සහ ලෝකයේ අවසානයේ ඇති ප්රමාද කාලයට පූර්වරූපයක් වන මෙම කතාව තුළ ප්රමාද කාලයක් සටහන් කරමු. ප්රමාද කාලය මධ්යම රාත්රි හඬ ප්රකාශ කරනු ලබන අතර, නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් ඇති කිරීමට ඉඩ සලසන පරිසරය උපදවයි. ප්රමාද කාලය නොමැතිව, මධ්යම රාත්රි හඬේදී ස්වාමීන්වහන්සේ සාක්ෂාත් කරනු කැමති දේ සඳහා, එම ඉතිහාසයේ ගතිකත්වයන් ස්ථාපිත වී නොතිබෙනු ඇත. ප්රමාද කාලය නියෝජනය කරන්නේ කුමක්දැයි අප දැකිය යුතුය.
ඒ සමිඳාණන් වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ කී සේක: ඔබද, ආරොන්ද, නාදාබ්ද, අබිහුද, ඉශ්රායෙල්හි වැඩිහිටියන් හැත්තෑදෙනාද සමඟ සමිඳාණන් වහන්සේ වෙතට නැගී එන්න; දුරින් සිට නමස්කාර කරන්න. . . . මෝසෙස් ලේවලින් අඩක් ගෙන පාත්රවල තැබුවේය; ඉතිරි අඩක් පූජාසනය මත ඉසුවේය. අනතුරුව ඔහු ගිවිසුමේ පොත ගෙන ජනතාවගේ සවනෙහි කියවූවේය. එවිට ඔවුහු, “සමිඳාණන් වහන්සේ කී සියල්ල අපි කරන්නෙමු, කීකරු වන්නෙමු” යයි කීවෝය. එවිට මෝසෙස් ලේ ගෙන ජනතාව මත ඉස, “බලව, මේ වචන සියල්ල පිළිබඳව සමිඳාණන් වහන්සේ ඔබ සමඟ කළ ගිවිසුමේ ලේය” යයි කීවේය. නික්මයාම 24:1, 6-8.
මෙම දින 46 ක කාලය, මෙම රැඳී සිටීමේ කාලය, සමිඳාණන් වහන්සේ ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන කාලයයි.
මෙම ඉතිහාසය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ මිලරයිට්වරුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූසේද? ඔව්.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ පෙන්තෙකොස්ත දවසේදී උන්වහන්සේ ක්රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක්ද? එසේය.
ඒ අනුව, මෙම ප්රමාද කාලය යනු ස්වාමින්වහන්සේ ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවීමේ මාර්ගලකුණු අතරින් එකකි.
එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ කීසේක: “පර්වතයට මා වෙතට නැඟී එහි සිටින්න; ඔබ ඔවුන්ට උගන්වනු පිණිස, මම ලියා තිබෙන ශිලා පුවරුද, ව්යවස්ථාවද, ආඥාවන්ද ඔබට දෙනෙමි.” එවිට මෝසෙස් නැඟී සිටියේය, ඔහුගේ සේවකයා වූ යෝෂුවාද සමඟය; මෝසෙස් දෙවියන්වහන්සේගේ පර්වතයට නැඟී ගියේය. ඔහු වැඩිමහල්ලන්ට මෙසේ කීවේය: “අප ඔබ වෙත නැවත පැමිණෙන තුරු මෙහි අප වෙනුවෙන් රැඳී සිටින්න; බලන්න, අහරොන් සහ හූර් ඔබ සමඟ සිටිති; යම් කෙනෙකුට යම් කාරණාවක් ඇත්නම්, ඔහු ඔවුන් වෙත පැමිණේවා.” එවිට මෝසෙස් පර්වතයට නැඟී ගියේය, වලාකුළක් පර්වතය ආවරණය කළේය. ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය සිනායි පර්වතය මත රැඳී සිටියේය, වලාකුළ එය දින හයක් ආවරණය කළේය; සත්වෙනි දිනදී උන්වහන්සේ වලාකුළ මැද සිට මෝසෙස්ට කැඳවා කථා කළසේක. ඉශ්රායෙල් පුත්රයන්ගේ ඇස් හමුවෙහි ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය දර්ශනය වූයේ පර්වත මුදුනේ දවන ගිනි මෙන්ය. මෝසෙස් වලාකුළ මැදට ඇතුළු වී පර්වතයට නැඟී ගියේය; මෝසෙස් දවස් සතළිහක් හා රාත්රි සතළිහක් පර්වතයේ සිටියේය. නික්මයාම 24:12-18.
මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසය තුළ අපි ප්රමාදවීමේ කාලයක් දකිමු. මෙම කාලය තුළ ගල් පුවරු දෙක ගිවිසුම සංකේතවත් කරයි; ස්වාමින්වහන්සේ ගිවිසුමකට ඇතුළුවෙමින්, මාලිගාව ගොඩනැගීම පිළිබඳව මෝසෙස්ට උපදෙස් දෙන සේක.
1798 සිට 1844 දක්වා වූ එම අවුරුදු 46 තුළ, ස්වාමීන්වහන්සේ නූතන ඉශ්රායෙල් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වීමට හැකිවන පිණිස මිලරයිට් මන්දිරය නගා සිටුවමින් සිටියේය.
අප මෑතදී මෝසෙස් සමඟත් වැඩිහිටි හැත්තෑදෙනාගේ ප්රමාද කාලය සමඟත් කියවාගත් එම කාලය, බයිබලානුකූල ඉතිහාසය තුළ පෙන්තකොස්තය ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ—පාස්කුවෙන් දින පනහකට පසුය. ස්වාමීන්වහන්සේ ඉශ්රායෙලයට පෙන්තකොස්තය සදාකාලයටම ස്മරණය කරන ලෙස ආඥා කළ සේක. නව ගිවිසුම තුළ, පෙන්තකොස්තය ආරම්භක ක්රිස්තියානි සභාවේ ප්රධාන අවධානයක් වන අතර, එය මෙයම ඉතිහාසය ස್ಮරණය කරයි. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ පෙන්තකොස්තයේද, මිලර්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේද, එමෙන්ම මේ සංරචක ලෝක අවසානයේදී නැවත සිදුවනු ඇත.
නව ගිවිසුම තුළ පෙන්තකොස්තය සහ බලා සිටීමේ කාලය
එම්මාවුස් මාර්ගයේ කථාව අතරතුර ලූක් 24:44–52 අනුව පෙන්තකොස්තය දෙස අපි බලමු.
ලූක්හි පෙර කොටසක, යේසුස්වහන්සේ සමඟ ගමන් කළ ගෝලයන් දෙදෙනා උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ නැවතී සිටින ලෙස ඉල්ලා සිටිති. බයිබලය එහි “නැවතී සිටින” යන වචනය භාවිත කරයි. එහි සලකුණු කර ඇති නැවතී සිටීමේ කාලයක් ඇත; එහෙත් අපි මෙයම ඉතිහාසය තුළ වෙනත් නැවතී සිටීමේ කාලයක් සලකුණු කිරීමට කැමැත්තෙමු.
තවද උන්වහන්සේ [යේසුස්] ඔවුන්ට මෙසේ වදාරණ සේක: “මම තවමත් ඔබ සමඟ සිටියදී ඔබට කී වචන මේවාය; එනම්, මාව සම්බන්ධයෙන් මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාවේද, අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ ලියවිලිවලද, ගීතාවලියෙහිද ලියා තිබෙන සියල්ල සම්පූර්ණ විය යුතුය.” එවිට ඔවුන් ශුද්ධ ලියවිලි තේරුම්ගැනීම පිණිස උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ බුද්ධිය විවෘත කළ සේක. තවද ඔවුන්ට මෙසේ වදාරණ සේක: “මෙසේ ලියා තිබේ; එසේම ක්රිස්තුස්වහන්සේ දුක් විඳ, තුන්වන දින මළවුන්ගෙන් නැගිටිය යුතු වූයේය. තවද පාපවල සමාව පිණිස පසුතැවිල්ල උන්වහන්සේගේ නාමයෙන් සියලු ජාතීන් අතර ප්රකාශ කළ යුතුය; එය යෙරුසලමෙන් ආරම්භ විය යුතුය. ඔබ මේ දේවල සාක්ෂිකාරයෝ ය. තවද බලව, මාගේ පියාණන්ගේ පොරොන්දුව මම ඔබ පිට එවමි; එහෙත් ඉහළින් පැමිණෙන බලයෙන් ඔබ සන්නද්ධ කරනු ලබන තුරු, ඔබ යෙරුසලමේ නුවරෙහි රැඳී සිටින්න.”
ප්රමාදයේ කාලය බලය ලැබීමට යෙරුසලමේ රැඳී සිටින ලෙස දෙන ලද ආඥාවෙන් සනිටුහන් කර ඇත. මිලරයිට්වරුන් සඳහා පණිවුඩයට බලප්රදානය සිදුවන්නේ මෙහිදීය.
රැඳී සිටීම යනු බලා සිටීමයි. “බලා සිටින තැනැත්තා ආශීර්වාද ලද්දෙකි.” කුමක් සඳහාද? බලගැන්වීම සඳහාය.
මධ්යරාත්රියේ හඬෙහි බලගැන්වීම නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමට, ඔවුන්ට එම බලය සඳහා බලා සිටින ලෙස අණ කරනු ලබන ප්රමාද කාලය ඔබ අවබෝධ කර නොගන්නේ නම්, ඔබට එය නිවැරදිව අවබෝධ කරගත නොහැක. එය එම කථාවේ එක් කොටසකි. ඔබ පසුපස පිහිටුවා ඇති ආලෝකය දිගටම බැබළෙමින් සිටීමට නම්, ඔබ සම්පූර්ණ ඉතිහාසයම අවබෝධ කරගත යුතුය.
මේ කාරණය කොතැනට ගමන් කරන්නේදැයි ඔබට තවමත් නොපෙනිය හැකිය; එහෙත් හෙට එය පැහැදිලි වනු ඇත.
අනාවැකි තුන සහ ප්රමාද කාලය
ප්රමාද කාලයත් පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමත් ඇති කළ වැරදි අවබෝධයකට මිලරයිට්වරුන් නෙරා ගෙන ගියේ අනාවැකි තුනක්ය. විලියම් මිලර් තමන්ට ආරම්භය දෙන ලද්දේ යයි කී ඒම අනාවැකි තුනම ඒවාය: 1335, 2520, සහ 2300 දින.
නැවතී සිටීමේ කාලය මධ්යරාත්රී හඬාකෑමේ නිශ්චිත අංගයක් බව ඔබ අවබෝධ කරන්නේ නම්, එම නැවතී සිටීමේ කාලය ඇති කළේ කුමක්දැයි ඔබ ඇසිය යුතුය. එය මෙම කාල අනාවැකි තුන වූ 1335, 2520, සහ 2300 ය.
ඔබ 2520 සහ 1335 අනාවැකිය ප්රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ මධ්යරෑ හඬ ප්රතික්ෂේප කරමින් පහළ ඇති දුෂ්ට ලෝකය වෙත යන මාර්ගයෙන් පහළට වැටෙන්නෙහිය.
අප මේ සියල්ල සමඟ ගමන් කරමින් සිටින්නේ එම දිශාවටය.
ඔවුන් ප්රමාදව රැඳී සිටින්නේ උසස් ස්ථානයෙන් එන බලය සඳහා බලා සිටිය යුතු බැවින්ය; මිලරයිට් ඉතිහාසයේදී, එම බලය වූයේ මධ්යරාත්රි හඬය.
එහෙත් ඔබ උසස් ස්ථානයෙන් පැමිණෙන බලයෙන් සන්නද්ධ කරනු ලබන තුරු යෙරුසලමේ නගරයෙහි රැඳී සිටින්න. එවිට ඔහු ඔවුන් බෙතානිය දක්වා පිටතට ගෙනගියේය; තමන්ගේ අත් උස්සමින් ඔවුන්ට ආශීර්වාද කළේය. තවද ඔහු ඔවුන්ට ආශීර්වාද කරමින් සිටියදී, ඔහු ඔවුන්ගෙන් වෙන් කරනු ලැබ, ස්වර්ගයට උඩට ගෙනයනු ලැබීය. ඔවුහු ඔහුට නමස්කාර කර, මහත් ප්රීතියෙන් යෙරුසලමට ආපසු ගියහ. ලූක් 24:49-52.
බෙතනිය යෙරුසලමේ උපනගරයක් වන අතර, එය නගරයෙන් සැමයිල එකහමාරකට පමණ පිටත පිහිටා ඇත. යේසුස්වහන්සේගේ දිනවල මෙය සැලකිය යුතු දුරක් වූයේ, මිනිසුන් සෑම තැනකටම පාගමනින් ගමන් කළ බැවිනි.
බෙතනිය යන නාමයේ අර්ථය ‘දුප්පතුන්ගේ ගෘහය’ යන්නයි.
යේසුස් ප්රියව සිටිය ස්ථානය වූයේ ලාසරස්, මරියා සහ මාර්තා වාසය කළ බෙථානියයි.
විජයෝත්සව ප්රවේශය මධ්යරාත්රී හඬ විස්තර කිරීමට සිස්ටර් වයිට් භාවිතා කරන ඉතිහාසය බව සටහන් කරගැනීම වටී.
යේසුස් ජයග්රාහී ඇතුල්වීම සඳහා යෙරුසලමට ප්රවේශ වීමට පෙර, ඔහු දුප්පතුන්ගේ ගෘහය වන බෙතානියේ තැරැවී සිටියේය. මධ්යරಾತ್ರಿ හඬට පෙර තැරැවීමේ කාලයක් ඇතිවාක් මෙන්ම, ජයග්රාහී ඇතුල්වීමට පෙරද තැරැවීමේ කාලයක් ඇත. ඒවා සමාන්තර ඉතිහාසයන්ය; නමුත් අපි තවමත් ලූක් 24:44-52 සමඟ කටයුතු කරමින්, යෙරුසලමේ බලා සිටිමින් තැරැවී සිටිමු.
Early Writings නම් කෘතියේ 247වන පිටුවේ, මිලරයිට් ඉතිහාසය පිළිබඳ කතා කරමින්, සහෝදරි වයිට් මෙසේ පවසන්නීය:
නිරාශාවට පත් වූ අය ශුද්ධ ලියවිලිවලින් දුටුවේ, ඔවුන් ප්රමාද කාලය තුළ සිටින බවත්, දර්ශනය සම්පූර්ණ වන තුරු ඔවුන් ඉවසීමෙන් බලා සිටිය යුතු බවත් ය. 1843 වර්ෂයේ ඔවුන්ගේ ස්වාමීන් වහන්සේ එනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන්ව ප්රේරිත කළ එම සාක්ෂියම, 1844 වර්ෂයේදී ද උන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවීය.
මධ්යම රාත්රියේ හඬ නැඟුණු කල, මිලරයිට්වරුන්ගේ ශුද්ධ ලේඛන පිළිබඳ අවබෝධය විවෘත කරන ලදී.
පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් “බලාපොරොත්තුභංග වූවන්” ශුද්ධ ලියවිලිවලින් තමන් ප්රමාද වීමේ කාලය තුළ සිටින බව දුටුවෝය; එසේම ස්වාමින්වහන්සේගේ ආපසු පැමිණීම 1843 දී සිදුවනු ඇතැයි ප්රකාශ කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවූ එම සාක්ෂියම දැන් 1844 බව ප්රමාණවත් කළේය.
ස්වාමින්වහන්සේ ඔවුන් සඳහා කළේ කුමක්ද? උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ අවබෝධය විවෘත කළ සේක. මෙය ශිෂ්යයන්ගේ ඉතිහාසයට සමාන්තර ඉතිහාසයකි.
යාකොබ්ගේ ප්රමාද කාලය සහ ගිවිසුම
යාකොබ්ගේ කථාව තුළ ප්රමාද වීමේ කාලයක් ඇත. මෙම ප්රමාද කාලය බොහෝ අනාවැකිමය සත්යයන් ප්රකාශයට පත් කරයි; එහෙත් අපි ඒවායින් කිහිපයක් පමණක් සළකා බලන්නෙමු.
උත්පත්ති 28 වන පරිච්ඡේදයේ 10 වන පදයෙන් ආරම්භ වන කොටසෙන් යාකොබ්ගේ කථාව ලෝකයේ අවසානය පෙරසූචනය කරන බව දැක්වේ. යාකොබ්ගේ පුත්රයෝ ලෝකයේ අවසානයේ සිටින 144,000 දෙනා නියෝජනය කරති.
යාකොබ්ට ස්ත්රීන් හතර දෙනෙකුගෙන් පුත්රයෝ සිටියහ—භාර්යාවන් දෙදෙනෙක් වූ රාකෙල් සහ ලෙයා, තවද උපපත්නීන් දෙදෙනෙක්. ඔහුගේ භාර්යාවන් සඳහා ඔහු වැඩ කළ යුතු වූයේය: ලෙයා සඳහා දින 2520ක්ද, රාකෙල් සඳහා දින 2520ක්ද. යාකොබ්ගේ කථාව තුළ අපි උතුරු සහ දකුණු රාජ්යයන් නියෝජනය කරන 2520 දෙකම දකිමු.
යාකොබ් මില്ലරයිට් ඉතිහාසයේත් 144,000 දෙනාගේත් සංකේතයකි. ඔහුගේ කතාව ලෝකයේ අවසානයේ අපට ආලෝකය සැපයිය යුතුය.
තවද යාකොබ් බේර්ෂෙබාවෙන් පිටත්ව හාරාන් දෙසට ගියේය. ඔහු එක් ස්ථානයකට පැමිණ, සූර්යයා බැස ගොස් තිබූ බැවින්, එහි මුළු රාත්රිය තිස්සේ නැවතී සිටියේය. එම ස්ථානයේ ගල්වලින් කිහිපයක් ගෙන තම හිස තැබීමට යොදා, එම ස්ථානයෙහි නිදාගැනීමට වැතිරියේය. එවිට ඔහු සිහිනයක් දුටුවේය; බලව, පොළොව මත තබන ලද ඉණිමඟක් තිබිණි, එහි මුදුන ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී තිබුණි. තවද බලව, දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ ඒ මත නැඟී බැස යමින් සිටියෝය. තවද බලව, සමිඳාණන්වහන්සේ ඒකෙහි ඉහළින් සිට, මෙසේ කීසේක: “මම නුඹගේ පියා වූ ආබ්රහම්ගේ දෙවියන්වහන්සේය, ඉසාක්ගේ දෙවියන්වහන්සේය. නුඹ වැතිර සිටින මේ දේශය නුඹටත් නුඹගේ වංශයටත් මම දෙන්නෙමි. නුඹගේ වංශය පොළොවේ දූවිලි මෙන් වන්නේය; නුඹ බටහිරටත් නැගෙනහිරටත් උතුරටත් දකුණටත් පැතිර යන්නේය. නුඹ තුළද නුඹගේ වංශය තුළද පොළොවේ සියලු පවුල් ආශීර්වාද ලබන්නෝය. තවද බලව, මම නුඹ සමඟ සිටිමි; නුඹ යන සෑම ස්ථානයකදීම මම නුඹ රක්ෂාකර, නැවත මේ දේශයට නුඹ ගෙනෙන්නෙමි. මක්නිසාද, නුඹ පිළිබඳව මා කථා කළ දේ ඉටු කරන තුරු මම නුඹ අත් නොහරිමි.” උත්පත්ති 28:10-15.
ස්වාමීන්වහන්සේ යාකොබ් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල්වෙමින් සිටිති. ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස් සහ ඉශ්රායෙල් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විට, ප්රමාද කාලයක් ඇත; උන්වහන්සේ යාකොබ් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විට, ප්රමාද කාලයක් ඇත; උන්වහන්සේ මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ නූතන ඉශ්රායෙල් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විට, ප්රමාද කාලයක් ඇත; සහ උන්වහන්සේ පෙන්තකොස්ත දින ක්රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විටද, ප්රමාද කාලයක් ඇත.
මෙම කථාවේදී, ප්රමාද වීමේ කාලය තුළ, දෙවියන්වහන්සේ තම වචනය පිළිබඳ තම ජනතාවගේ අවබෝධය විවෘත කරනු ලබන සේක; මෙය දෙවියන්වහන්සේ සහ මනුෂ්යයා අතර සන්නිවේදනයේ සංකේතයක් වූ, දූතයන් ඉහළට නැඟී පහළට බැස යන ඉණිමඟින් සංකේතවත් කරනු ලැබේ.
එවිට යාකොබ් තම නින්දෙන් අවදි වී, “නියතයෙන්ම ස්වාමීන්වහන්සේ මේ ස්ථානයෙහි සිටින සේක; නමුත් එය මම නොදැන සිටියෙමි” යයි කීය. තවද ඔහු භයපත් වී, “මේ ස්ථානය කෙතරම් භයානකද! මෙය වෙන කිසිවක් නොව, දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයය; මෙය ස්වර්ගයේ දොරටුවය” යයි කීය. උත්පත්ති 28:16, 17.
මධ්යරාත්රියේ හඬ නැඟෙන විට, මිලර්වරුන්ගේ කන්යාවෝ අවදි වෙමින් දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය බවට පත්වෙති. උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමට ඇතුළුවමින්, ඔවුන් නවීන ඉශ්රායෙලය බවට පත්කරයි.
එවිට යාකොබ් උදෑසන ඉක්මනින් නැගිට, තම හිසතබන ලෙස තබාගෙන සිටි ගල ගෙන, එය ස්තම්භයක් ලෙස පිහිටුවා, එහි මුදුන මත තෙල් වත් කළේය. ඔහු ඒ ස්ථානයේ නාමය බේතෙල් යයි නම කෙළේය. එහෙත් ආරම්භයේදී ඒ නගරයේ නාමය ලූස් යයි කියනු ලැබීය. උත්පත්ති 28:18, 19.
“ලූස්” වෙනස් කරනු ලැබේ. 1798දී මිලෙරයිට්වරු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවූහ. මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය යනු, උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වී, “ලූස්” සිට “බේතෙල්” දක්වා ඔවුන් වෙනස් කරමින්, ඔවුන්ව තම ජනතාව බවට පත් කරන ආකාරයේ ඉතිහාසයයි.
එවිට යාකොබ් ප්රතිඥාවක් කරමින් මෙසේ කීවේය: දෙවියන් වහන්සේ මා සමඟ සිට, මා යන මේ මාර්ගයේ මා රැක, කෑමට රොටිද අඳින්නට වස්ත්රද මට දී, සාමයෙන් නැවත මාගේ පියාගේ ගෙදරට පැමිණෙන්නට සැලැස්වුවහොත්, එවිට ස්වාමීන් වහන්සේ මාගේ දෙවියන් වහන්සේ වන සේක. තවද මා ස්ථම්භයක් කොට පිහිටුවා තිබෙන මේ ගල දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහය වන්නේය. ඔබ වහන්සේ මට දෙන සියල්ලෙන්ම දසයෙන් එකක් නියතයෙන්ම ඔබ වහන්සේට දෙන්නෙමි. උත්පත්ති 28:20-22.
යාකොබ්ගේ භාරය ගිවිසුමකට ඇතුල්වීමකි. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගෙන් තමන් ගමන් කරන මාර්ගයේ—පැරණි මාර්ගයන්හි—තමන් රැකගන්නා ලෙසත්, තමන්ට කෑම පිණිස පාන් දෙන ලෙසත් ඉල්ලා සිටියි. මිලර්වරුන් තමන්ගේම පාන් කෑ යුතුය; ප්රොතෙස්තන්ත මෝඩකම වෙත නැවත හැරී නොයා යුතුය.
අප දෙවියන් වහන්සේ අපට දෙන රොටි අඛණ්ඩව භුක්ති විඳින්නෙමු නම්, උන්වහන්සේ අප සමඟ ඇති තම ගිවිසුම පවත්වාගනු ඇත. යාකොබ්ගේ ප්රතිඥාවේ සඳහන් රොටි හා වස්ත්රය, Ellen White “Rock of Ages”—“Old Paths” සහ රොටි යනුවෙන් හඳුන්වන 1843 Chart හි සත්යයන්ගේ සංකේත වේ.
“රාත්රී දර්ශනයෙහි යාකොබ් දුටු ඒ ඉණිමඟ—එහි පදනම පොළොව මත තැබී තිබූ අතර එහි අග්රම පියවර අති උසස් ස්වර්ගයන් දක්වා ළඟා විය; ඉණිමඟට ඉහළින් දෙවියන් වහන්සේම සිටියහ, උන්වහන්සේගේ තේජස සෑම පියවරක් මතම ප්රකාශ වී තිබුණි; දීප්තිමත් භාසුරතාවයෙන් යුත් මේ ඉණිමඟ මත දේවදූතයෝ ඉහළට නඟිමින්ද පහළට බසමින්ද සිටියෝය—මෙය මේ ලෝකය සහ ස්වර්ගීය ස්ථාන අතර අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යන සන්නිවේදනයේ සංකේතයකි. දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්ය වර්ගයා සමඟ අඛණ්ඩ සම්බන්ධතාවයක යෙදෙන ස්වර්ගීය දේවදූතයන්ගේ උපකාරක සේවය මඟින් තම කැමැත්ත ඉෂ්ට කරති. මේ ඉණිමඟ මෙහි භූමියෙහි වාසය කරන ජනතාව සමඟ සෘජු හා වැදගත් සන්නිවේදන මාර්ගයක් ප්රකාශ කරයි. ඒ ඉණිමඟ, පොළොව සහ ස්වර්ගය එකට බැඳ තබන ලෝකයේ මිදුම්කරු යාකොබ්ට නිරූපණය කළේය. සත්යයේ සාක්ෂිය හා ආලෝකය දැක, එම සත්යය පිළිගෙන, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි තම විශ්වාසය ප්රකාශ කරන සෑම කෙනෙක්ම, එම වචනයේ අති උසස් අර්ථයෙන් මිෂනාරිවරයෙකි. ඔහු ස්වර්ගීය වස්තුලාභයන්ගේ ග්රාහකයා වන අතර, තමා ලැබූ දේ අනෙකාට දීමටත්, තමන් ලැබූ දේ පැතිරවීමටත් ඔහුගේ යුතුකම වන්නේය.” Fundamentals of Christian Education, 270.
ඔවුන්ගේ අවබෝධය ප්රමාද කාලය තුළ ඔහු විවෘත කරන විට, ඔහු එසේ කරන්නේ දේවදූතයන් පඩිපෙළ දිගේ ඉහළටත් පහළටත් යවමින්ය.
ඔබ සත්යය ලබාගෙන ඇත්නම්, එය බෙදා දීමට ඔබට වගකීමක් ඇත. ඔබ ඔබගේ වගකීම ඉටු කළහොත්, ඔබ සන්නිවේදන මාර්ගය වන ඉණිමඟ බවට පත්වෙයි. අප කැඳවනු ලැබ ඇත්තේ එම මාර්ගය වීමටය.
“එම ඉණිමඟ ක්රිස්තුස්වහන්සේ නියෝජනය කළේය; උන්වහන්සේ ස්වර්ගය හා භූමිය අතර සන්නිවේදනයේ මාර්ගය වන අතර, දූතයෝ වැටුණු මනුෂ්ය වංශය සමඟ නොනවත්වා පවතින සම්බන්ධතාවයක යෙදී එහා මෙහා යති. නථානියෙල්ට ක්රිස්තුස්වහන්සේ කථා කළ වචන, උන්වහන්සේ මෙසේ පැවසූ කල, ඉණිමඟේ රූපකයට අනුකූල වූයේය: ‘සැබවින්ම, සැබවින්ම, මම ඔබට කියමි, මෙයින් පසු ඔබ ස්වර්ගය විවෘතව තිබෙන බවත්, මනුෂ්ය පුත්රයා මත දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයන් නැගී එනුද බැස යනුද දකින්නහුය.’ මෙහිදී මිදුම්කරු ස්වර්ගය හා භූමිය අතර සන්නිවේදනය සම්භව කළ හැකි කරන ගූඪ ඉණිමඟ ලෙස තමන්වහන්සේම හඳුන්වා දෙයි.” Review and Herald, November 11, 1890.
යාකොබ්ට ප්රමාද වීමේ කාලයක් ඇත; ඔහු ප්රමාද වී, ඉණිමඟ පිළිබඳ සිහිනයක් දකින්නේය. එය ප්රමාද වීමේ කාලය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟට තම වචනයේ අවබෝධය විවෘත කර දෙන බව නිරූපණය කරයි. මෙම ඉතිහාසය තුළ, ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟ සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවමින්, ඔවුන් ලූස් සිට රැගෙන බෙතෙල් බවට—එනම් දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය බවට—පත් කරමින් සිටියි.
පඩිය මතට නැඟී පහළට බැස යන දූතයන් විසින් නිරූපිත, ක්රිස්තුස්වහන්සේ වන සන්නිවේදන මාර්ගය, සෙකරියාගේ පොතෙහිද නිරූපිත වේ. සොයුරු වයිට් Review and Herald, 1897 ජූලි 20 දින මෙම කරුණ පිළිබඳ අදහස් දක්වයි, නමුත් ඇය වෙනස් සංකේතයක් භාවිත කරයි.
“මුළු පොළොවේ ස්වාමියා අසල සිටින අභිෂේක ලත් අය, එක් කලක් සාතාන්ට ආවරණය කරන කෙරුබ්වරයා ලෙස දෙන ලද තත්ත්වය දරති. ඔහුගේ සිංහාසනය වටකර සිටින ශුද්ධ සත්ත්වයන් විසින්.”
“ශුද්ධ වූ සත්වයෝ” කවරහුද? දූතයෝය. “තම සිංහාසනය වටා සිටින ශුද්ධ වූ සත්වයන් මඟින් ස්වාමීන්වහන්සේ පෘථිවියේ වාසය කරන අය සමඟ නොනවතින සන්නිවේදනයක් පවත්වාගෙන යති.” එයම එම ඉණිමඟය. එහෙත්, මෙහි සිස්ටර් වයිට් එම සංකේතය ලෙස ඉණිමඟ භාවිත කිරීමට නොයන්නීය.
රන්වන් තෙල් නිරූපණය කරන්නේ, විශ්වාසීන්ගේ පහන් දැවෙමින් පවතින ලෙසත් ඒවා මැලවී නිවා නොයන ලෙසත්, දෙවියන්වහන්සේ ඒවාට සපයන කරුණාවය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ පණිවිඩ තුළින් මේ ශුද්ධ තෙල් ස්වර්ගයෙන් වත් නොකළහොත්, නපුරේ බලවේගයන් මනුෂ්යයන් පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනයක් ගන්නා වූහ.
අප වෙත ඔහු එවන සන්නිවේදන අපි පිළි නොගන්නා විට දෙවියන් වහන්සේ අගෞරවයට පත් කරනු ලබන සේක. එසේ කරමින්, අඳුරෙහි සිටින අයට ප්රකාශ කරනු පිණිස අපගේ ආත්මාවලට ඔහු වත් කිරීමට කැමතිවූ ස්වර්ණ තෙල් අපි ප්රතික්ෂේප කරමු. “බලන්න, මනාලයා පැමිණෙයි; ඔහුට හමුවීමට පිටතට යන්න” යන හඬ පැමිණෙන විට, ශුද්ධ තෙල් ලබා නොගත්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණාව තම සිත්වල අගය කොට රැක නොගත් අය, මෝඩ කන්යාවන් මෙන්, තම ස්වාමීන් හමුවීමට තමා සූදානම් නොවන බව දකිනු ඇත. තෙල් ලබාගැනීමට ඔවුන් තුළම බලයක් නැත; ඔවුන්ගේ ජීවිත විනාශයට පත්ව ඇත. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන් ඉල්ලා සිටිනු ලබන්නේ නම්, මෝසෙස් කළාක් මෙන්, “ඔබගේ මහිමය මට පෙන්වන්න” යයි අපි ප්රාර්ථනා කරමු නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ ප්රේමය අපගේ සිත්වල පුරවා දමනු ලැබේ. ස්වර්ණ නළයන් මාර්ගයෙන්, ස්වර්ණ තෙල් අප වෙත සන්නිවේදනය කරනු ලැබේ. “‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයෙන් ය’ යයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක.” ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාණන්ගේ දීප්තිමත් කිරණ පිළිගැනීමෙන්, දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් ලෝකයේ ආලෝකයන් මෙන් බබළති.” Review and Herald, July 20, 1897.
යාකොබ්ගේ කථාව තුළ, අපට මිලරයිට් ඉතිහාසයේ කථාව දක්නට ලැබේ. එහි ප්රමාද වීමේ කාලයක් ඇත, එවිට ඔහු ස්වර්ගය හා පෘථිවිය අතර සන්නිවේදනය නිරූපණය කරන ඉණිමඟ දකී.
සෙකරියා අපට රන් නළ දෙකක් ගැන කියයි. ඉණිමඟකට ප්රධාන පැති දණ්ඩ දෙකක් ඇත, එහෙත් සෙකරියා ඒවා රන් නළ දෙකක් ලෙස හඳුන්වයි.
අපට ස්වර්ගයේ ඉණිමඟෙන් පහළට එන පණිවිඩ ලබමින් ඒවා අන් අයට ද සන්නිවේදනය කළ යුතුය. අපි එසේ කළොත්, අපි ඉණිමඟේ කොටසක්, එනම් එම සන්නිවේදන ක්රියාවලියේ කොටසක් වන්නෙමු.
සහෝදරි වයිට් මෙය දස කන්යාවන්ගේ උපමාව සමඟ සම්බන්ධ කරයි.
මිලර්වාදී ඉතිහාසය තුළ ඔව්හු දස කන්යාවන් පිළිබඳ උපමාව ඉටු කරමින් සිටියහ. යාකොබ්ගේ ප්රමාද කාලය මතෙව් 25 හා හබක්කුක් 2 හි සඳහන් ප්රමාද කාලයම ය: “දර්ශනය ප්රමාද වුවද, එය සඳහා රැඳී සිටින්න.”
යාකොබ්ගේ කථාවත් සෙකරියාගේ කථාවත් එකම ප්රමාද වන කාලයන්ය.
ප්රමාද කාලය, අනෙකුත් කරුණු අතර, ස්වාමින්වහන්සේ තම අනුගාමිකයන්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ අවබෝධය වැඩි කිරීමට ආසන්නව සිටින බව සලකුණු කරයි. ඔබ එම ශුද්ධ තෙල් නොලැබුවහොත්, ඔබ මෝඩ කන්යාවකි.
ඔබ මෙම ඉතිහාසයට ළඟා වන විට, දොර වසා දමනු ලබන විට සහ ඔබ මෝඩ කන්යාවක් වන විට, සහෝදරි වයිට් මෙසේ පවසන්නීය: “කවදාවත් අසා තිබූ අතිශය ශෝකජනක වචන නම්, ‘මම ඔබ නොදනිමි’ යන වචනයි.”
ප්රමාද කාලය මධ්යරාත්රියේ හඬින් ඔබට වෙන් කළ නොහැක. ප්රමාද කාලය ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම ජනනය කරයි; එමගින් මධ්යරාත්රියේ හඬේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ වචනය පිළිබඳ අවබෝධය විවෘත කරනු ලබන අතර, බුද්ධිමත් කන්යාවන් හා මෝඩ කන්යාවන් අතර වෙනස දක්වන තෙල්ද සපයයි.
ප්රමාද වීමේ කාලය සහ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අතිශ්රේෂ්ඨ අද්භුත ක්රියාව
ක්රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ මහාජයග්රාහී ක්රියාව වූ ලාසරුස්ව නැඟිටුවීම සිදු කළ අවස්ථාවේ ප්රමාදව සිටින කාලයක් තිබේ។
යේසුස්වහන්සේට “ලාසරස් අසනීපයෙන් පසුවේ. එන්න, ඔහු ගැන සැලකිලිමත් වන්න” යන පණිවිඩය ලැබුණේය. එහෙත් යේසුස්වහන්සේ වහාම ගියේ නැත.
සහෝදරි වයිට් පවසන්නේ ශිෂ්යයෝ මේ සම්බන්ධයෙන් වැටීගිය බවයි. ඔවුන් අසම්මත වූයේ, උන්වහන්සේ තම මිතුරාට උපකාර කිරීමට නොයන්නේ මන්දැයි, හෝ මෙසියා ලෙස තම බලය ප්රකාශ නොකරන්නේ මන්දැයි යන්න පිළිබඳවය. එහෙත් උන්වහන්සේ ප්රමාද වූ සේක.
ලාසරුස් වෙත පැමිණීම ප්රමාද කළ ක්රිස්තුස්වහන්සේ, තමන්ව පිළිගැනීම නොකළ අය කෙරෙහි දයාවේ අරමුණක් තබාගෙන සිටියේය. ඔහු ප්රමාදව නවතී සිටියේ, මළවුන් අතරින්ලාසරුස් නැඟිටුවීමෙන්, තමන් සත්ය වශයෙන්ම “නැවත නැඟිටීමද, ජීවනයද” වන බව තම මුරණ්ඩු, අවිශ්වාසී ජනතාවට තවත් එක් සාක්ෂියක් දෙන පිණිසය. ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ දුප්පත්, අයාලේ යන බැටළුවන් වන එම ජනතාව ගැන ඇති සියලු බලාපොරොත්තු සම්පූර්ණයෙන් අත්හරිනු ඔහු කැමති නොවීය. ඔවුන්ගේ පශ්චාත්තාපහීනභාවය නිසා ඔහුගේ හදවත බිඳෙමින් තිබුණි. තම දයාවෙන්, තමන් ප්රතිස්ථාපකයා වන බවත්, ජීවනය සහ අමරණීයත්වය ආලෝකයට ගෙන ආ හැක්කේ තමන් පමණක් බවත් ඔවුන්ට තව එක් සාක්ෂියක් දීමට ඔහු අරමුණු කළේය. මෙය පූජකයන්ට වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කළ නොහැකි සාක්ෂියක් වීමට නියමිත විය. බෙථනියට යාම ඔහු ප්රමාද කළේ මේ හේතුව නිසාය.” The Desire of Ages, 529.
මළවුන් ජීවනයට නැඟවීමට තමන්ට ඇති හැකියාව පිළිබඳව ඔවුන්ට තවත් එක් සාක්ෂියක් දීමට උන්වහන්සේ ප්රමාද වූ සේක. ලාසරුස්ව නැඟිටුවීම වන මේ ශිඛර අද්භූත ක්රියාව, උන්වහන්සේගේ කාර්යය සහ දේවත්වය පිළිබඳ හිමිකම මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව තැබීය. මධ්යරාත්රි හඬේදී ස්වාමීන්වහන්සේ ප්රඥාවන්ත කන්යාවන් උද්දීපනය කරමින් සිටින සේක. මෙය මුද්රා තැබීමේ ක්රියාවලිය පිළිබඳ දෘශ්යමාන උදාහරණයකි. මිලර්වාදීන් මුද්රා තැබෙමින් සිටියහ; එයින් 144,000 දෙනාගේ මුද්රා තැබීම සඳහා දෘශ්ය උදාහරණයක් සපයා දෙන ලදී. ලාසරුස්ගේ පාඩම නම්, අපරාධ හා පාපයන් තුළ මළ අයෙකු ක්රිස්තුස්වහන්සේට ගෙන ඔහුට ජීවනය දිය හැකි බවයි. ලාසරුස් පිළිබඳ අංශයේදී, ක්රිස්තුස්වහන්සේ මරණය නින්ද ලෙස අර්ථ දක්වන සේක. ඔවුන් සියල්ලෝම නිදා සිටිති. උන්වහන්සේ ප්රමාද වන සේක. උන්වහන්සේ ලාසරුස්ව නැඟිටුවමින්, ඔවුන් ජීවනයට ගෙන එමින්, ඔවුන් මත තම මුද්රාව තබන සේක. මෙය උන්වහන්සේගේ ශිඛර අද්භූත ක්රියාවයි. අපගේ ඉතිහාසයේදී, උන්වහන්සේ 144,000 දෙනා මුද්රා තබන විට, ඔවුන් ධජයක් ලෙස උසස් කරන සේක. සෙකරියා කියන්නේ, එම ධජය කිරීටයක රත්න මෙන් වන බවය. මෙය උන්වහන්සේගේ කිරීටක ක්රියාවයි.
මිලරයිට් ඉතිහාසයේ සත්යය වගුරුවා දමනු ලැබීමත් එළිදරව් කරනු ලැබීමත් සමඟ, ප්රමාද කාලය ස්වාමීන්වහන්සේ සත්යය විවෘත කරන අවස්ථාව සලකුණු කරයි. දේවදූතයන් උඩට නැඟී බසින ඒ ඉණිමඟ සීල තැබීමේ ක්රියාවලිය සිදුවන ස්ථානයයි.
විජයෝത്സව ප්රවේශය සහ මධ්යරාත්රියේ හඬ
දැන් අපි විජයෝත්සව ප්රවේශය දෙස බලමු. අනාගතවාක්යයේ ආත්මය, 4 වන කාණ්ඩය, 250 වන පිටුවේ, සිස්ටර් වයිට් විජයෝත්සව ප්රවේශය කුමක් සමඟ සසඳා බලන්නේද යන්න සැලකිල්ලට ගන්න.
“මධ්යරාත්රියේ හඬ නිකුත් වූයේ තර්ක මගින් පමණක් නොවීය, ශුද්ධ ලියවිල්ලේ සාක්ෂි පැහැදිලිවූවක් සහ නිරවද්යවූවක් වූ නමුත්ය. එය සමඟ ආත්මය චලිත කළ බලවත් ප්රේරණශක්තියක්ද ගමන් කළේය. සැකයක්වත් නොවීය, ප්රශ්න කිරීමක්වත් නොවීය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමට ජයග්රාහී ප්රවේශය සිදු වූ අවස්ථාවේදී, උත්සවය පැවැත්වීම සඳහා දේශයේ සෑම ප්රදේශයකින්ම රැස්ව සිටි ජනතාව ඔලිව් කන්ද වෙත එකතු වූහ; යේසුස්වහන්සේට අනුගාමීව ගමන් කළ ජනකාය සමඟ ඔවුන් එක්වූ විට, ඔවුන් ඒ මොහොතේ ආනුභාවයෙන් පිරී, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන්නා ආශීර්වාදලද්දේය!’ යන නාදය තව තවත් උද්ධමනය කිරීමට උපකාර කළහ. [මතෙව් 21:9.] එසේම, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් රැස්වීම් වෙත ගලා ආ අවිශ්වාසීහුද—සමහරු කුතුහලය නිසා, සමහරු පමණක් උපහාස කිරීම සඳහා—‘බලව, මනාලයා එයි!’ යන පණිවිඩය සමඟ තිබූ නිශ්චිත කරවන බලය දැන ගත්හ.”
විජයෝත්සව ප්රවේශය මධ්යම රාත්රී හඬ නියෝජනය කරයි.
1901 පෙබරවාරි 21 දිනැති The Youth Instructor හි ජයග්රාහී ප්රවේශය පිළිබඳව සොයුරිය වයිට් පවසන දෙය අපි කියවමු.
ක්රිස්තුස්වහන්සේ යෙරුසලමට ඇතුල්වූ කාලය වසරේ අතිශය සොබන සමය විය. ඔලිව් කන්ද සශ්යශාමලයෙන් ආවරණයවී තිබුණු අතර, වනයන් විවිධ පත්රාලංකාරයෙන් අලංකෘතව අතිශය සුන්දරව දිස්විය. යෙරුසලම අවට ප්රදේශවලින් බොහෝදෙනෙක් උත්සවයට පැමිණියේ යේසුස්වහන්සේ දැකීමේ ගැඹුරු ආශාවකින් යුතුවය.
ඇයි? මන්ද, ඔවුන් ලාසරුස් ගැන අසා තිබුණි.
ගැළවුම්කාරයාගේ අතිශය ශ්රේෂ්ඨ අද්භූත ක්රියාව වූ, ලාසරුස් මරණයෙන් නැඟිටුවීම, ජනතාව මත අතිවිශ්මයජනක බලපෑමක් ඇති කළේය; එමෙන්ම උද්යෝගයෙන් පිරුණු විශාල ජනකායක් යේසුස් නතරව සිටි ස්ථානය වෙත ආකර්ෂණය විය.
එබැවින්, විජයෝත්සවාත්මක ප්රවේශයට පෙර උන්වහන්සේ බෙථනියාවේ ප්රමාද වී සිටියි.
මෙය ප්රමාදව සිටිමේ කාලය ගැන සඳහන් කරයි.
අපරභාගය අඩක් ගෙවී ගිය කාලයේදී, යේසුස් තම ශ්රාවකයන් බෙත්පගේ නම් ගමට යවා මෙසේ පැවසීය: “ඔබ ඉදිරියෙහි තිබෙන ගමට යන්න; එවිට ඔබ සැණෙකින් බැඳ තබා ඇති කොටළුවියක්ද ඇය සමඟ සිටින පැටවාද සොයාගන්නෙහිය. ඒවා මුදාගෙන මාවෙත ගෙන එන්න. යම් මනුෂ්යයෙක් ඔබට යමක් කීවොත්, ‘ස්වාමීන් වහන්සේට ඒවා අවශ්යය’ කියා කියන්න; එවිට ඔහු සැණෙකින් ඒවා යවනු ඇත.”
මෙය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකාලය තුළ උන්වහන්සේ සවාරියෙන් යාමට එකඟ වූ පළමු අවස්ථාව වූ අතර, ශිෂ්යයෝ මෙය උන්වහන්සේ ඉක්මනින්ම තම රාජකීය බලය හා අධිකාරය ප්රකාශ කොට, දාවිත්ගේ සිංහාසනය මත තම ස්ථානය ගන්නා බවට ලකුණක් ලෙස අර්ථකථනය කළෝය. ඔවුහු ප්රීතියෙන් එම අණ ඉටු කළෝය. ඔවුහු එළු කොටළු පැටවා සොයාගෙන, ඔහුගේ බැඳුම් ලිහා, යේසුස්වහන්සේ වෙත ගෙන ආහ. එවිට උන්වහන්සේ එය මත අසුන් ගත්සේක. යේසුස්වහන්සේ එම සත්වයා මත අසුන් ගත් විට, ප්රශංසා හා ජයග්රහණයේ හඬකැඳවීම්වලින් වායුමය පිරී ගියේය. උන්වහන්සේ රාජකීයත්වයේ බාහිර ලකුණක් කිසිවක් දරා නොසිටිසේක; රාජ්යෝචිත වස්ත්ර පැළඳ නොසිටිසේක; සෙබළුන් විසින් අනුගමනය කරනුද නොලැබූසේක. එහෙත්, අපේක්ෂාවෙන් උද්දාමයට පත් වූ සමූහයක් උන්වහන්සේ වටා සිටියේය. උන්වහන්සේ මියගිය අයෙකු නැවත ජීවනයට නැඟවූවාසේක. ජනතාව උන්වහන්සේ ඉශ්රායෙල්ගේ ගැලවුම්කරු වීමට එන බව සිතූහ. මේ මිනිසුන් කවුද?
ඉස්රායෙලයේ මුක්තියේ පැය අතළඟ පැමිණ ඇති බවට බොහෝදෙනා තමන්ම මෝහනය කරගනිති. තමන්ගේ කල්පනාවන්හි ඔව්හු රෝම හමුදාව විසුරුවා හැර, යෙරුසලමෙන් පලවා හරින ලද බවත්, යුදෙව් ජාතිය නැවත වරක් පීඩකයාගේ වියගහෙන් නිදහස් වී ඇති බවත් දකිති. “ඔහු මේ කාලයේදී නැවතත් රාජ්යය ඉස්රායෙලයට පිහිටුවන සේක්ද?” යන ප්රශ්නය තොල්වලින් තොල්වලට සරයි. සමූහයේ බොහෝදෙනා ප්රොපේතවරයාගේ වචනය සිහි කරති: “අතිශයින් ප්රීති වන්න, අහෝ සියොන්ගේ දියණියෙනි; හඬ නඟා කෑගසන්න, අහෝ යෙරුසලමේ දියණියෙනි: බලව, ඔබගේ රජු ඔබ වෙත පැමිණෙයි; ඔහු ධර්මිෂ්ඨය, ගැළවීම ගෙන එන්නාය; නිහතමානීය, කොටළුවෙකු මත අසුනැගී.” ප්රොපේතික අතීතයට ප්රතිචාර දැක්වීමේදී එක් එක්කෙනා අනෙකා අභිබවා යාමට උත්සාහ කරයි. “දාවිත්ගේ පුත්රයාට හොසාන්නා” යන හඬ—මධ්යරಾತ್ರಿ හඬ—“ස්වාමින්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන්නා ආශීර්වාද ලද්දේය; උත්තමස්ථානයෙහි හොසාන්නා” යනුවෙන් කඳු සහ මිටියාවත් තුළ ප්රතිධ్వනිත වේ.
ඒ යාත්රාවේ කිසිදු ශෝකධ್ವනියක් හෝ විලාපයක් ඇසුණේ නැත. කලක් අන්ධව සිටි නමුත් දේව පුත්රයාණන් විසින් ඔවුන්ගේ ඇස් සුව කළ අය පෙරටුව ගමන් කළහ.
මාර්ගය පෙරට ගෙන යන්නේ කවුද? කලින් ලාඔදිකීයවරුන්ව සිටි අයයි.
ඔහු මළවුන්ගෙන් නැඟිටුවා තිබූ එක් අයෙකු, ඔහු ආරෝහණය කළ සත්වයා අල්ලාගෙන යමින් සිටියදී, ඔවුහු යේසුස් වහන්සේට අසන්නටම තදින් එක්රොක් වූහ. කලින් බිහිරි හා ගොළු වූ, දැන් සුවය ලැබූ අය, ප්රීතියෙන් නගන ලද හොසාන්නා නාදයන් තව තවත් ප්රබල කිරීමට උපකාර කළෝය. දැන් ඇවිදින ලාමකයෝ, තල් අතු කඩකඩා, ඒවා ඔහුගේ මාර්ගයෙහි අතුරා දැමූහ.
සමාජයෙන් වරක් නෙරපා හරින ලද කුෂ්ඨරෝගියා, ගැළවුම්කරුගේ බලයෙන් පවිත්ර කරනු ලැබ, එහි සිටියේය. ඔහු, “ස්වාමින්වහන්සේට ස්තුති දෙනු මැනවි; මක්නිසාද උන්වහන්සේ යහපත්ය; උන්වහන්සේගේ කරුණාව සදාකාලයට පවතින්නේය” යැයි හඬ නඟමින්, තම වස්ත්රය ගැළවුම්කරුගේ මාර්ගයෙහි පැතිරුවේය.
සුව ලැබූ භූතග්රස්තයා එහි සිටියේය, දැන් තම සම්පූර්ණ සිහියෙන් යුක්තව, මෙසේ තම සාක්ෂියද එක් කරමින්: “ස්වාමින්වහන්සේ මා සඳහා මහත් දේවල් කර ඇත; ඒ ගැන මම ප්රීතිවෙමි.”
නැවත ජීවිතයට පත් කළ මළවුන් එහි සිටිමින්, උන්වහන්සේට ප්රශංසා කළහ. වැන්දඹුවත් අනාථයාත් උන්වහන්සේගේ අතිවිශ්මයජනක ක්රියා ගැන ප්රකාශ කළහ. කුඩා දරුවෝ, රෝගවලින් සුව කරනු ලැබූවෝ, සහ සොහොන්ගැබෙන් නැවත ගෙන එනු ලැබූවෝ, ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ මාර්ගය තාල අතු සහ මල්වලින් අලංකාර කළහ.
එබැවින්, යේසුස් දුප්පතුන්ගේ ගෘහයේ ප්රමාදව සිටින්නේ, එයින් ප්රමාද වීමේ කාලය අදහස් කරමිනි.
ඇයි? මන්ද, මධ්යරාත්රි හැඬීම සඳහන් කරමින්, උන්වහන්සේ තම ශුද්ධාත්මය වගුරුවා ඔවුන්ගේ අවබෝධය විවෘත කිරීමට ආසන්නව සිටින බැවිනි.
මෙම කථාවෙහි උන්වහන්සේ රජෙකු ලෙස පැමිණෙන්නේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට යොමු කරමිනි. යේසුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින රාජ්යයක් ලබන පිණිස පැමිණෙන්නේ ද? ඔව්.
මෙය විජයෝත්සව ප්රවේශයයි, එසේම මධ්යරාත්රි හඬ නගනු ලබන අය ද සිටිති.
මෙම ජනයා කවුද? ඔවුන් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බලයෙන් පරිවර්තනයට ලක් වූවෝ ය.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩයත්, අන්ධයන් දක්නට පත් කරමින්, මළවුන් ජීවත්වීමට පත් කරමින්, කුෂ්ඨරෝගියන් පවිත්ර කරමින් අපව වෙනස් කිරීමට ඇති උන්වහන්සේගේ බලයත්, මධ්යම රාත්රියේ හඬ පෙර සූචනය කරන විජයෝත්සාහ ප්රවේශයේ ඉතිහාසය තුළ ගෙන යනු ලැබේ. එම පණිවිඩය ගෙන යන්නේ කුමක්ද?
ක්රිස්තුස් වහන්සේ කුමක් මත යාත්රා කරමින් සිටිනසේද? කොටළුවෙකු මතය. ක්රිස්තුස්ගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය රැගෙන යන්නේ ඉස්ලාමයේ පණිවිඩයයි.
1840 වර්ෂයේදී, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ බලගැන්වීම ඉස්ලාමය පාලනය කිරීම සමඟ සම්බන්ධ වී තිබිණි. පළමු පණිවිඩය දෙවන පණිවිඩයට මඟ පෙන්වයි; ඒවා වෙන් කළ නොහැක.
පළමු පණිවිඩය දෙවන පණිවිඩය රැගෙන යයි.
ඉස්ලාමය පාලනය කරනු ලැබූ විට, අනාවැකිය ඉටු වීම මගින් පළමු පණිවිඩය තහවුරු කරනු ලැබීය. මෙම තහවුරු කිරීම පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වා, ඒකට විරුද්ධව ප්රොටස්තන්තවරුන් තම දොරටු වසා දැමීමට හේතු විය.
ප්රොටෙස්තන්ත සභාවන් විසින් දොරවල් වසා දැමීම යනු ඉස්ලාමයේ පණිවුඩය ප්රතික්ෂේප කිරීමය.
මිලරයිට් ඉතිහාසය අපගේ ඉතිහාසයට පූර්වරූපයක් සපයයි.
ස්වාමීන්වහන්සේ තම ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ වගුරුවා දමමින් ශාස්ත්රයන් ලාඔදිකියානුවන්ටත් අඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ කුෂ්ඨරෝගීන්ටත් විවෘත කර දෙන, 144,000 දෙනා මුද්රාතැබීමේ කාලයේ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය, නැවත වරක් කොටළුවා විසින් රැගෙන යනු ලැබේ—ඉස්ලාම්ගේ පණිවිඩය.
1844 වර්ෂයේ ග්රීෂ්ම හා ශරත් ඍතුවේදී, “බලව, මනමාලයා එයි” යන ප්රකාශනය දෙන ලදී. එවිට ඥානවන්ත සහ මෝඩ කන්යාවන් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන පන්තීන් දෙක ප්රකාශිත විය—එක පන්තියක් ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්රකාශ වීම සතුටින් බලා සිටිමින්, උන්වහන්සේ හමුවීමට කටයුතුශීලීව සූදානම්ව සිටියාහ; අනෙක් පන්තියක් නම්, භයයෙන් බලපෑමට ලක්ව ආවේගයෙන් ක්රියා කරමින්, සත්යය පිළිබඳ න්යායාත්මක දැනුමකින් සෑහීමට පත්ව සිටි නමුත්, දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන් හිස්ව සිටියාහ. උපමාවෙහි, මනමාලයා පැමිණි කල, “සූදානම්ව සිටියෝ ඔහු සමඟ විවාහයට ඇතුළු වූහ.” මෙහි දැක්වෙන මනමාලයාගේ පැමිණීම, විවාහයට පෙර සිදුවේ. විවාහය නම්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ විසින් තම රාජ්යය භාරගැනීම නියෝජනය කරයි. . . .” The Great Controversy, 427
විජයග්රාහී ප්රවේශය නම් රජුගේ පැමිණීමයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, උන්වහන්සේ රාජ්යය ලබති. මෙය විජයග්රාහී ප්රවේශයයි.
මෙම කාලපරිච්ඡේදය තුළම එම කණ්ඩායම් දෙක තම තමන්ගේ ඉරණමට මුද්රා තබනු ලබමින් සිටිති.
1844 වසරේ ග්රීෂ්ම ඍතුවේදී ප්රකාශ කරනු ලැබූ, “බලව, මනාලයා එයි,” යන දූතය, සමීපකාලයේම ස්වාමීන්ගේ පැමිණීම අපේක්ෂා කිරීමට දහස් ගණනකට ප්රేరණය කළේය. නියමිත කාලයේදී මනාලයා පැමිණියේ ජනතාව බලාපොරොත්තු වූ පරිදි භූමියට නොව, ස්වර්ගයේ ඇති ප්රාචීන දිනවල තැනැත්තා වෙත, විවාහයට, එනම් තම රාජ්යය භාරගැනීම සඳහාය. “සූදානම්ව සිටි අය ඔහු සමඟ විවාහයට ඇතුළුව ගියහ; එවිට දොර”—කුමක්ද?—“වැසුණේය.” ඔවුන් විවාහයේදී ශාරීරිකව පෞද්ගලිකව පෙනී සිටීමට නියමිත නොවූහ; මක්නිසාද එය සිදුවන්නේ ස්වර්ගයේය, එසේ සිදුවන අතර ඔවුන් සිටින්නේ භූමිය මතය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අනුවාදිකයන්, “විවාහයෙන් ආපසු පැමිණෙන විට තම ස්වාමියා බලා සිටින” අය විය යුතුය. ලූක් 12:36. එහෙත්, ඔහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියට ඇතුළුව යන විට, ඔහුගේ සේවය ඔවුන් විසින් අවබෝධ කරගෙන, විශ්වාසයෙන් ඔහුට අනුව යා යුතුය. ඔවුන් විවාහයට ඇතුළුව යති යයි කියනු ලබන්නේ මේ අර්ථයෙන්ය.” The Great Controversy, 427.
ප්රමාද වන කාලය පිළිබඳ ශුද්ධ ලේඛන සම්බන්ධ සඳහන් කිරීම්
ප්රමාද වන කාලය ප්රකට කරමින් ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පද කිහිපයක් ඇත. අපි ඒවා ඉක්මනින් සලකා බලා, සහෝදරි වයිට්ගේ ප්රකාශයකින් අවසන් කරමු.
මනාලයා ප්රමාද වූ කල, ඔවුන් සියල්ලෝම නිද්රාශීලීව නිදාගත්හ. මතෙව් 25:5.
මෙන්න මෙහිදී, 1844 මාර්තු 22 දින, ප්රමාද කාලයට යොමු කරමින්.
1844 මාර්තු 22 යනු බයිබල් අනාවැකියේ පුරෝකථනයක් නොවේ. එය මිලරයිට්වරු වැරදි ලෙස අවබෝධ කළ දිනය වන නමුත්, එයින් පළමු බලාපොරොත්තු භංගය ඇතිවිය; තවද එය ප්රමාද කාලය සලකුණු කළේය.
ශුද්ධ ලියවිලි දෙවියන් වහන්සේ ප්රමාද කාලය ඇති කරන්නේ යැයි ප්රකාශ නොකරයි. එය ජනතාවගේ වරදවා තේරුම් ගැනීමෙන් උපන්නකි: ‘දර්ශනය ප්රමාද වුවද, ඒ සඳහා බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය ප්රමාද නොවන්නේය; එය බොරු නොකියන්නේය.’
“බලා සිටිමින් දවස් එක්දහස් තුන්සිය පහත් තිහත් දක්වා පැමිණෙන තැනැත්තා ආශීර්වාදලත්ය. නුමුත් නුඹ අන්තය වන තුරු නුඹේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්රාම ලබන්නෙහිය, දවස්වල අන්තයේදී නුඹේ කොටසෙහි සිටින්නෙහිය.” දානියෙල් 12:12, 13.
ඔබට මෙය ආකාර දෙකකින් කියවිය හැක. කුමන ආකාරයෙන් වූවත්:
බලා සිටින තැනැත්තා ධන්යය, 1335 දක්වා පැමිණෙන තැනැත්තාද ධන්යය. එහෙත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹගේ මාර්ගයෙහි යෙදෙමින් සිටින්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්රාම ගනු ඇත, දිනවල අවසානයේදී නුඹගේ කොටසෙහි සිටිනු ඇත.
1335 වෙත පැමිණීමේ ආශීර්වාදය යනු කාල-භවිත අනාවැකියේ අවසානයට ළඟාවීම ගැන පමණක් නොවේ. පුවරුවෙහි 1335, 1843 දී අවසන් වේ. ඒ ආශීර්වාදය යනු අනාවැකියේ අවසානය පමණක් නොව, ප්රමාද වීමේ කාලයේ අත්දැකීම ද වේ. එම ආශීර්වාදය සිදුවන්නේ ප්රමාද වීමේ කාලයත් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනත් අතරය. ඔබ බලා සිටිය යුත්තේ මෙහිදීය. “බලා සිටින්නා ආශීර්වාදලත්ය.”
එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබට කරුණාව පෙන්වනු පිණිස ප්රමාද වන සේක; එබැවින් ඔබ කෙරෙහි දයා පෙන්වනු පිණිස උන්වහන්සේ උසස් කරනු ලැබෙන සේක. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ යුක්තියේ දෙවියන්වහන්සේය; උන්වහන්සේ උදෙසා බලා සිටින සියල්ලෝ ධන්යයෝය. යෙසායා 30:18.
බලාසිටීම යනු ප්රමාද වීමේ කාලයෙන් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වාය. ඔබ උන්වහන්සේ බලාසිටින්නෙහි නම්, ඔබ ආශීර්වාද ලැබුවෙහිය.
මක්නිසාද දර්ශනය තව නියම කළ කාලයකට අයත්ය; එහෙත් අවසානයේදී එය කථා කරන්නේය, බොරු නොකියන්නේය. එය ප්රමාද වන සේ පෙනුණත්, එය බලාසිටින්න; මක්නිසාද එය නියතයෙන්ම පැමිණෙන්නේය, එය ප්රමාද නොවන්නේය. හබක්කුක් 2:3.
මීලෙරයිට්වරුන්ගේ වැරදි අවබෝධයම ප්රමාද කාලය ඇතිවීමට හේතු විය. දර්ශනය නියමිත කාලයක් සඳහාය—1844 ඔක්තෝබර් 22. එය බොරු නොවන්නේය; එහෙත් වැරදි අවබෝධය නිසා එය ප්රමාද වන්නේ යැයි ඔබ සිතන්නෙහිය.
ස්වාමින්වහන්සේ එම වැරදි අවබෝධය සැලසුම් කළාද? ඔව්. සහෝදරී වයිට් එසේ පවසයි.
1843 ප්රස්තාරය මඟින් එම වරදවා තේරුම්ගැනීම උත්පාදනය කළේ ස්වාමීන්වහන්සේය. විලියම් මිලර් තමන් කිසිවිටකත් නිශ්චිතව 1843 යැයි ප්රකාශ නොකළ බව පැවසීය; නමුත් 1843 දී සහෝදරයන් ඔහුගෙන් “if” යන වචනය ඉවත් කර, 1843 ප්රවාචනාත්මක සලකුණක් ලෙස ලකුණු කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. සහෝදරි වයිට් පවසන්නේ මෙය හබක්කුක් 2 ඉටුවීමක් වන ප්රවාචනාත්මක සලකුණක් බවය. 1843 යන්න දෘඪමතික ලෙස සලකුණු කළ මෙම සලකුණ, ප්රමාද කාලය උත්පාදනය කළේය.
1843 සහ 1844 වර්ෂවල දක්නට ලැබූ දේවල් දුටු ඇස් ආශීර්වාදලත්ය. පණිවුඩය දෙනු ලැබුවේය. තවද, කාලයේ ලකුණු ඉටු වෙමින් තිබෙන බැවින්, එම පණිවුඩය නැවත ප්රකාශ කිරීමෙහි කිසි ප්රමාදයක් නොවිය යුතුය; අවසාන කාර්යය සිදු කළ යුතුය. කෙටි කාලයක් තුළ මහත් කාර්යයක් සිදු කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ඉක්මනින් පණිවුඩයක් දෙනු ලැබෙන අතර, එය බලවත් හඬක් දක්වා වර්ධනය වනු ඇත. එවිට දානියෙල් තම කොටසෙහි සිට, තම සාක්ෂිය දීමට නැඟී සිටිනු ඇත.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
දානියෙල් 12:12, 13 වෙත අවධානය යොමු කරන්න: “සහනයෙන් බලාසිට, එක්දහස් තුන්සිය තිස්පහ දින දක්වා ළඟා වන්නා භාග්යවන්තයෙකි.”—“1335 දක්වා ළඟා වන්නා භාග්යවන්තයෙකි. 1843 දක්වා ළඟා වන්නා භාග්යවන්තයෙකි,” එනම් එය 12 වන පදයයි.
පදය 13:
එහෙත් අවසානය දක්වා ඔබගේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද ඔබ විශ්රාම ලබනු ඇත, දිනවල අවසානයේ ඔබට නියමිත කොටසේ ඔබ නැගී සිටිනු ඇත. දානියෙල් 12:12, 13.
සිස්ටර් වයිට් 12 සහ 13 වන වාක්ය එකිනෙකට සම්බන්ධ කරමින්, 1335 හි ආශීර්වාදය 1843 හා 1844 වර්ෂවලදී සම්පූර්ණ වූ බව පවසයි. එය කාලයේ එක් නිශ්චිත ලක්ෂ්යයක් පිළිබඳ නොව, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමේ විජයග්රාහී ඇතුල්වීම බලා සිටින, පඩිපෙළ මත ඉහළට නැඟී හා පහළට බසිමින් සිටින දේවදූතයන් හඳුනාගන්නා, සහ උන්වහන්සේ ඔවුන්ට ගිවිසුමේ පුවරු දෙක දෙන කල ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ ගිවිසුමට ඇතුල් වන අය පිළිබඳය.