A Word of Clarification
පැහැදිලි කිරීමේ වචනයක්
Recently we began to prepare the transcription of Habakkuk’s Two Tables to be translated into the various languages represented on our website. The task of changing a spoken presentation into a written presentation is much more of a task than might be understood if one is not familiar with all the hoops that must be jumped through to turn a spoken presentation into a written presentation, along with the necessary problems of ultimately translating the material into the various languages on the website. We just started our copy-editing of the first of the ninety-five presentations and I discovered another hoop that we must also jump through. It has to do with the progressive development of this message from 1989 until our current history.
අපගේ වෙබ් අඩවියේ නියෝජනය වන විවිධ භාෂාවන්ට පරිවර්තනය කරනු පිණිස, මෑතකදී අපි හබක්කුක්ගේ තැටි දෙකේ ලිපිලේඛනය සූදානම් කිරීමට ආරම්භ කළෙමු. කථන ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කළ ප්රස්තූතියක් ලිඛිත ප්රස්තූතියක් බවට පත් කිරීම, ඒ සඳහා කථන ප්රස්තූතියක් ලිඛිත ප්රස්තූතියක් බවට හැරවීමට අනිවාර්යයෙන්ම ගත යුතු සියලු අදියරයන් පිළිබඳ හුරුපුරුදු නොවන කෙනෙකුට අවබෝධ විය හැකි ප්රමාණයට වඩා බොහෝ වැඩි දුෂ්කර කාර්යයකි; එයට අමතරව, අවසානයේ එම ද්රව්යය වෙබ් අඩවියේ ඇති විවිධ භාෂාවන්ට පරිවර්තනය කිරීම හා සම්බන්ධ අනිවාර්ය ගැටලුද ඇත. අපි එම අනූපහ ප්රස්තූතිවලින් පළමු ප්රස්තූතියේ අපගේ පිටපත්-සංස්කරණ කාර්යය පමණක් ආරම්භ කළෙමු; එවිට අපට තවදුරටත් අනිවාර්යයෙන් පසු කළ යුතු තවත් එක් අදියරක් මම සොයාගත්තෙමි. එය 1989 සිට අපගේ වර්තමාන ඉතිහාසය දක්වා මෙම පණිවුඩයේ ක්රමානුකූල වර්ධනය සමඟ සම්බන්ධය.
In the presentations of about fifteen years ago there were truths that were in their infant state of understanding. The first of those truths that I must clarify is the arrival of the second angel in Millerite history. I understood at that time that the second angel arrived when the Protestant churches began to close their doors against Miller’s presentation of the first angel’s message, in conjunction with the termination of the year 1843. William Miller worked upon a reckoning of time that he believed identified that the years of 1843 began on March 22, 1843 and ended on March 22, 1844. He had thought the three prophecies that ultimately were placed upon the two sacred charts would terminate in the year of 1843, and he believed that year ended on March 22, 1844. He was wrong on two points.
අවුරුදු පහළොවකට පමණ පෙර ඉදිරිපත් කළ ප්රවචනවල, තවමත් අවබෝධයේ ශිශු අවස්ථාවේ පැවති සත්යයන් තිබිණි. ඒ සත්යයන්ගෙන් මා විසින් පැහැදිලි කළ යුතු පළමු සත්යය වන්නේ මිලෙරයිට් ඉතිහාසය තුළ දෙවන දූතයාගේ පැමිණීමයි. එම කාලයේදී මාගේ අවබෝධය වූයේ, 1843 වර්ෂයේ අවසානය සමඟ සම්බන්ධව, ප්රොටස්තන්ත සභාවන් මිලර් විසින් ඉදිරිපත් කළ පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට විරුද්ධව තම දොරටු වසන්නට පටන්ගත් විට දෙවන දූතයා පැමිණි බවයි. විලියම් මිලර් ක්රියා කළේ කාල ගණනයක පදනමක් මතය; එය අනුව 1843 වර්ෂය 1843 මාර්තු 22 දින ආරම්භ වී 1844 මාර්තු 22 දිනින් අවසන් වූ බව ඔහු විශ්වාස කළේය. අවසානයේදී ශුද්ධ ප්රස්තාර දෙක මත ස්ථාපිත කරන ලද අනාවැකි තුන 1843 වර්ෂය තුළ අවසන් වන බව ඔහු සිතා සිටියේය, එම වර්ෂය 1844 මාර්තු 22 දිනින් අවසන් වූ බවත් ඔහු විශ්වාස කළේය. කරුණු දෙකකදී ඔහු වැරදි විය.
The three prophecies of the 1335 days of Daniel twelve, the 2520 years of the “seven times” of Leviticus twenty-six and the 2300 days of Daniel eight were understood by Miller to concluded in March of 1844. The Lord thereafter guided Samuel Snow to not only understand that the prophecies ended not in 1843, but 1844; but Snow also began to apply the Karite reckoning of time, that was not the time application Miller had been employing. Miller had been using the Rabbinic/equinox-based reckoning of time that based the year upon spring to spring.
දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දින 1335 පිළිබඳ අනාවැකි තුන, ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ “සත් කාල”හි වසර 2520, සහ දානියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දින 2300 යන අනාවැකි, 1844 මාර්තු මාසයේදී අවසන් වන බව මිලර් විසින් අවබෝධ කරගනු ලැබීය. ඉන්පසුව ස්වාමීන්වහන්සේ සැමුවෙල් ස්නෝව මඟපෙන්වූයේ, එම අනාවැකි 1843දී නොව 1844දී අවසන් වූ බව අවබෝධ කරගැනීමට පමණක් නොව; ස්නෝ කරයිට් කාල-ගණනයද ප්රයෝගයට ගෙන ආරම්භ කළේය; එය මිලර් භාවිතා කරමින් සිටි කාල-යෙදීම නොවීය. මිලර් භාවිතා කරමින් සිටියේ, වසන්තයෙන් වසන්තය දක්වා වසර ගණනය කළ, රබ්බීනික/විෂුවත්-පාදක කාල-ගණනයකි.
When we were presenting Habakkuk’s Two Tables, we had not understood this historical reality and were using Miller’s experience to mark March 22, 1844 as the arrival of the second and the beginning of the tarrying time. I understood, and still do that the arrival of that angel corresponded to when the Protestants rejected Miller’s message of the first angel, and the following passage was my point of reference.
අපි හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක ඉදිරිපත් කරමින් සිටියදී, මෙම ඓතිහාසික යථාර්ථය අප විසින් අවබෝධ කරගෙන නොසිටියේය; එබැවින් දෙවන දූතයාගේ පැමිණීම සහ ප්රමාද කාලයේ ආරම්භය ලෙස 1844 මාර්තු 22 දින සලකුණු කිරීමට මිලර්ගේ අත්දැකීම භාවිත කළෙමු. ප්රොටෙස්තන්තයන් පළමු දූතයාගේ මිලර්ගේ පණිවිඩය ප්රතික්ෂේප කළ අවස්ථාව සමඟ එම දූතයාගේ පැමිණීම අනුරූප වන බව මම එදා අවබෝධ කළෙමි, තවද අදත් එසේම අවබෝධ කරමි; පහත සඳහන් ඡේදය මගේ යොමු ලක්ෂ්යය විය.
“In June, 1842, Mr. Miller gave his second course of lectures at the Casco Street church in Portland. I felt it a great privilege to attend these lectures; for I had fallen under discouragements, and did not feel prepared to meet my Saviour. This second course created much more excitement in the city than the first. With few exceptions, the different denominations closed the doors of their churches against Mr. Miller. Many discourses from the various pulpits sought to expose the alleged fanatical errors of the lecturer; but crowds of anxious listeners attended his meetings, and many were unable to enter the house. The congregations were unusually quiet and attentive.” Life Sketches, 27.
“1842 ජූනි මාසයේදී, මිස්ටර් මිලර් පෝර්ට්ලන්ඩ්හි කාස්කෝ වීදියේ සභාවේ තම දෙවන දේශනා මාලාව පැවැත්වීය. මෙම දේශනා වෙත සහභාගි වීමට ලැබීම මහත් වරප්රසාදයක් යැයි මට හැඟුණේය; මක්නිසාද මම අධෛර්යතාවන්ට ලක්ව සිටි අතර, මගේ ගැළවුම්කරුවා හමුවීමට සූදානම්ව නොසිටි බව මට දැනුණේය. මෙම දෙවන මාලාව පළමුවැන්නට වඩා නගරය තුළ බෙහෙවින් වැඩි උද්යෝගයක් ඇති කළේය. ස්වල්ප ව්යතිරේක කිහිපයක් හැර, විවිධ ආගමික පංථයන් මිස්ටර් මිලර්ට විරුද්ධව තම සභාවල දොරටු වසා දැමූහ. විවිධ පුල්පිට්වලින් කරනු ලැබූ බොහෝ දේශනාවන්හි අරමුණ වූයේ එම දේශකයාට චෝදනා කරනු ලැබූ උන්මාදවාදී දෝෂ හෙළිදරව් කිරීමය; එහෙත් කනස්සල්ලෙන් පිරුණු බොහෝ ශ්රෝතෘ සමූහයන් ඔහුගේ රැස්වීම්වලට පැමිණි අතර, බොහෝදෙනෙකුට ගොඩනැගිල්ල තුළට පිවිසීමට නොහැකි විය. සභා රැස්වීම් අසාමාන්ය ලෙස නිශ්ශබ්දවද අවධානයෙන්ද පැවතිණ.” Life Sketches, 27.
I understood the closing of the doors to Miller’s message marked the beginning of the rejection of the first angel, and in agreement with Miller’s understanding of the Rabbinic/equinox-based reckoning of time I assumed that March 22, 1844 marked the conclusion of 1843. Miller’s presentation in Portland in June of 1842 is actually a waymark that identifies a progressive rejection that ultimately concluded on April 18, 1844, but at the time of the presentations we had not recognized Samuel Snow’s application of the Karaite reckoning of time.
දොරවල් වැසීම මිලර්ගේ පණිවිඩය ප්රතික්ෂේප කිරීමේ ආරම්භය සලකුණු කළ බව මම තේරුම් ගත්තෙමි; කාලය ගණනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් රබ්බිවරුන්ගේ/විෂුවදින-පදනම් වූ ගණනය පිළිබඳ මිලර්ගේ අවබෝධයට අනුකූලව, 1844 මාර්තු 22 දින 1843 වර්ෂයේ අවසානය සලකුණු කළ බව මම උපකල්පනය කළෙමි. 1842 ජූනි මාසයේදී පෝට්ලන්ඩ්හි මිලර් විසින් කළ ඉදිරිපත් කිරීම සැබවින්ම ක්රමානුකූල ප්රතික්ෂේප කිරීමක් හඳුනා දෙන මාර්ගසලකුණකි; එය අවසානයේ 1844 අප්රේල් 18 දින නිමාවට පත් විය. එහෙත් එම ඉදිරිපත් කිරීම් සිදුවූ සමයේදී, කාලය ගණනය කිරීම පිළිබඳ සාමුවෙල් ස්නෝගේ කරායිට් ක්රමය යෙදීම අප විසින් තවමත් හඳුනාගෙන නොතිබිණි.
In the first presentation we began to copy-edit I began to see that what was recorded at that time seems to contradict what we now teach. It does and it doesn’t. It is simply an emphasis upon the progressive arrival of the second angel, and also an illustration of the progressive unsealing of this message, as was the case also in Millerite history. This note of clarification should address those who have stumbled over our identification of April 19, 1844 as the first Millerite disappointment and what was taught in the past.
පළමු ඉදිරිපත් කිරීම සංස්කරණය කිරීමට අප ආරම්භ කළ විට, එම අවස්ථාවේ සටහන් කර තිබූ දෙය දැන් අප උගන්වන දෙයට පරස්පර වන සේ පෙනෙන බව මම දැකීමට ආරම්භ කළෙමි. එය පරස්පරද වේ, පරස්පර නොවද වේ. එය සරලවම දෙවැනි දූතයාගේ ක්රමයෙන් පැමිණීම පිළිබඳ අවධාරණයක් වන අතර, එමෙන්ම මිලරයිට් ඉතිහාසයේද සිදු වූ පරිදි, මෙම පණිවිඩය ක්රමයෙන් මුද්රා විවෘත කරනු ලැබීමේ නිරූපණයක්ද වේ. 1844 අප්රේල් 19 පළමු මිලරයිට් බලාපොරොත්තු බිඳවැටීම ලෙස අප හඳුනාගැනීමත්, අතීතයේදී උගන්වා තිබූ දේත් සම්බන්ධයෙන් වැටීගිය අය උදෙසා මෙම පැහැදිලි කිරීමේ සටහන ප්රතිචාරයක් විය යුතුය.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.
“පළමු සහ දෙවන පණිවිඩ 1843 සහ 1844 වර්ෂවලදී දෙන ලදී; තවද අපි දැන් තුන්වන පණිවිඩයේ ප්රකාශනය යටතේ සිටිමු. එහෙත් පණිවිඩ තුනම තවදුරටත් ප්රකාශ කරනු ලැබිය යුතුය. සත්යය සොයමින් සිටින අයට ඒවා නැවත නැවත ප්රකාශ කරනු ලැබීම, පෙර කවරදාක මෙන්ම අදත් අත්යවශ්ය ය. ලිවීමෙන්ද වාචික ප්රකාශයෙන්ද අප විසින් එම ප්රකාශනය නාද කළ යුතුය; ඒවායේ අනුපිළිවෙළද, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය වෙත අප ගෙන එන අනාවැකිවල අදාළකමද පෙන්වමින් ය. පළමු සහ දෙවන පණිවිඩ නොමැතිව තුන්වන පණිවිඩයක් තිබිය නොහැක. මෙම පණිවිඩ අප විසින් ලෝකයට ප්රකාශනවලින්ද, දේශනාවලින්ද දිය යුතුය; සිදුවී ඇති දේවල්ද, සිදුවන්නට ඇති දේවල්ද අනාවැකි ඉතිහාසයේ ප්රවාහය තුළ පෙන්වමින්.” Selected Messages, book 2, 104.
Habakkuk's Two Tables 2 of 95
හබක්කුක්ගේ පුවරු දෙක 95 න් 2
Understanding the Millerite Calendar and the Tarrying Time
මිලරයිට් දිනදර්ශනය සහ ප්රමාද වීමේ කාලය අවබෝධ කර ගැනීම
In our last presentation, the question arose about how October 22, 1844, can be the tenth day of the seventh month if March 22, 1844, is the first day of the first month. The Millerites in March 1844 misunderstood what they believed to be the end of 1843. After that disappointment, they re-examined the biblical reckoning of time. This is explained in Gerhard Damsteegt's book, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, particularly on pages 89 and 92. When they believed 1843 ended, they reevaluated two components of their time understanding: the change from 1843 to 1844, and the days that mark the beginning and ending of the years, so they could calculate the tenth day of the seventh month.
අපගේ අවසාන ප්රස්තූතියේදී, 1844 මාර්තු 22 පළමු මාසයේ පළමු දවස නම්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 සත්වන මාසයේ දසවන දවස විය හැක්කේ කෙසේද යන ප්රශ්නය උද්භව විය. 1844 මාර්තු මාසයේ මිලර්වාදීහු, 1843 වර්ෂයේ අවසානය යයි තමන් විශ්වාස කළ දෙය පිළිබඳව වැරදි අවබෝධයක සිටියහ. එම බලාපොරොත්තුභංගත්වයෙන් පසු, ඔවුහු කාලය පිළිබඳ බයිබලීය ගණනය කිරීම නැවත පරීක්ෂා කළහ. මෙය Gerhard Damsteegtගේ Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission නම් පොතේ, විශේෂයෙන් 89 සහ 92 පිටුಗಳಲ್ಲಿ, පැහැදිලි කර ඇත. 1843 අවසන් වූ බව ඔවුන් විශ්වාස කළ විට, සත්වන මාසයේ දසවන දවස ගණනය කළ හැකි වන පිණිස, ඔවුහු තමන්ගේ කාල-අවබෝධයේ අංග දෙකක් නැවත ඇගයූහ: 1843 සිට 1844 දක්වා වූ මාරුව, සහ වර්ෂයන්ගේ ආරම්භය හා අවසානය ලකුණු කරන දින.
I often emphasize that from March 22nd to October 22nd is seven months. I am not suggesting that this is the Seventh Month Movement, but it is interesting that the Millerites believed March 22nd was significant, and it's a helpful mental marker—seven months later brings you to October 22nd. This is factual.
මාර්තු 22 වැනිදා සිට ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා දක්වා මාස හතක් වන බව මම නිතර අවධාරණය කරමි. මෙය සත්වන මාසයේ ව්යාපාරය යැයි මම යෝජනා නොකරමි; එහෙත් මාර්තු 22 වැනිදා වැදගත් බව මිලේරීවරුන් විශ්වාස කළ බවද, එය මනසේ තබාගැනීමට උපකාරී සලකුණක් බවද සිත්ගන්නා කරුණකි—ඉන් මාස හතකට පසු ඔබ ඔක්තෝබර් 22 වැනිදාට පැමිණෙයි. මෙය සත්ය කරුණකි.
The disappointment and the tarrying time were not fulfillment's of a time prophecy, but rather the result of a misunderstanding by the Millerites. Their misunderstanding fulfilled the tarrying time and the disappointment; there was no specific prophecy stating that the tarrying time would begin at a certain point. Their belief that 1843 had passed on March 22, 1844, produced the disappointment.
නිරාශාවද ප්රමාද කාලයද කාලීය අනාගතවක්යයක ඉටුවීමක් නොව, ඒවා මිලර්වාදීන්ගේ වරදවා තේරුම් ගැනීමේ ප්රතිඵලයක් වූවාය. ඔවුන්ගේ එම වරදවා තේරුම් ගැනීමම ප්රමාද කාලයත් නිරාශාවත් ඉටු කළේය; ප්රමාද කාලය නිශ්චිත අවස්ථාවකදී ආරම්භ වන බව ප්රකාශ කරන විශේෂ අනාගතවක්යයක් නොතිබුණි. 1843 වර්ෂය 1844 මාර්තු 22 වන දිනින් ගෙවී ගොස් ඇති බවට ඔවුන් දැරූ විශ්වාසයම නිරාශාව ඇති කළේය.
Damsteegt says:
ඩැම්ස්ටීග්ට් මෙසේ පවසයි:
'Although the Karaite reckoning which indicated the end of the Jewish year at the new moon on April 17, 1844, was favored in the major Millerite periodicals, the majority of believers looked to March 21, 1844 as the time for Christ's return. Outside the Millerite movement March 21 was well known and there was a very general expectation of an entire overthrow of the whole system of Adventism on that date.'
1844 අප්රේල් 17 දින නව චන්ද්රයා සමඟ යුදෙව් අවුරුද්දේ අවසානය දැක්වූ කරායිට් ගණනය ප්රධාන මිලේරයිට් සඟරා විසින් ප්රසාදයට ලක් කරනු ලැබුවත්, විශ්වාසවන්තයන්ගේ බහුතරය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ආපසු පැමිණීම සඳහා කාලය ලෙස 1844 මාර්තු 21 දෙස බලා සිටියහ. මිලේරයිට් ව්යාපාරයෙන් පිටත 21 මාර්තු දිනය ප්රසිද්ධව දැන සිටින ලද අතර, එම දිනයේ ආඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය නම් සමස්ත පද්ධතිය මුළුමනින්ම පෙරළා දමනු ලබන බවට ඉතා සාමාන්ය අපේක්ෂාවක් පැවතුණි.
We read yesterday that Miller was expecting that date. The majority of the Millerites were looking at that date, and even their opponents knew it and were watching for it as proof that the Millerites were false. This was the standard understanding. After it passed, they began to investigate the time prophecies more closely, which led them to October 22, 1844. This provides a point of reference for the question that came up yesterday.
අපි ඊයේ කියවූයේ මිලර් එම දිනය අපේක්ෂා කරමින් සිටි බවයි. මිලරයිට්වරුන්ගෙන් බහුතරය එම දිනය දෙස බලා සිටි අතර, ඔවුන්ගේ විරුද්ධවාදීහු පවා එය දැනගෙන, මිලරයිට්වරුන් අසත්ය බවට සාක්ෂියක් ලෙස එය නිරීක්ෂණය කරමින් සිටියහ. මෙය සාමාන්යයෙන් පිළිගත් අවබෝධය විය. එය ඉක්ම ගිය පසු, ඔවුහු කාලය පිළිබඳ අනාවැකි වඩා සමීපව පරීක්ෂා කිරීමට පටන් ගත්හ; එය ඔවුන්ව 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින වෙත ගෙන ගියේය. මෙය ඊයේ මතු වූ ප්රශ්නය සඳහා යොමුබින්දුවක් සපයයි.
The Tarrying Time and Ellen White’s First Vision
ප්රමාද වූ කාලය හා එලන් වයිට්ගේ පළමු දර්ශනය
Today, I want to spend more time looking at the tarrying time. This is important because we are dealing with Ellen White's first vision, where she says the bright light at the beginning of the path to Heaven was the Midnight Cry, and if you deny that light, you fall off the path to Heaven. I am trying to demonstrate that the Midnight Cry in her vision includes the entire history of the Second Angel's Message.
අද, මම ප්රමාද කාලය පිළිබඳව වැඩි වේලාවක් වැය කරමින් විමසා බැලීමට කැමැත්තෙමි. මෙය වැදගත් ය, මක්නිසාද අපි කටයුතු කරන්නේ එලන් වයිට්ගේ ප්රථම දර්ශනය සමඟ වන අතර, එහිදී ඇය පවසන්නේ ස්වර්ගයට යන මාර්ගයේ ආරම්භයේ තිබූ ප්රභාමත් ආලෝකය මධ්යරාත්රී හඬ වූ බවත්, ඔබ එම ආලෝකය ප්රතික්ෂේප කළහොත් ස්වර්ගයට යන මාර්ගයෙන් වැටී යන බවත්ය. ඇගේ එම දර්ශනය තුළ ඇති මධ්යරාත්රී හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සම්පූර්ණ ඉතිහාසයම ඇතුළත් වන බව මම පෙන්වා දීමට උත්සාහ කරමි.
Personally, I have no problem saying that the Midnight Cry in that vision, which is at the beginning of the path and sheds light all along the way, represents the history of the Millerites from 1840 to 1844. The dynamics of that history must be rightly understood. The fulfillment of the Midnight Cry itself was from August 12th through 17th, when the message was presented at the Exeter Camp Meeting, and then they carried the message for about two months—September and October, two months and five days. Before October 22nd, they were preparing for the Lord's return. This two-month period is the history of the Midnight Cry. However, you cannot understand this period without understanding the steps that led into it. For me, the Midnight Cry is, more specifically, the history of the tarrying time, continuing through October 22, 1844.
පෞද්ගලිකව, එම දර්ශනයේ මාර්ගයේ ආරම්භයේ පිහිටා මුළු මඟ පුරා ආලෝකය විහිදුවන මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාව 1840 සිට 1844 දක්වා වූ මිලරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය නියෝජනය කරයි යැයි පැවසීමට මට කිසිදු ගැටලුවක් නොමැත. එම ඉතිහාසයේ ගතිවිධාන නිවැරදි ලෙස අවබෝධ කරගත යුතුය. මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාවේම ඉටුවීම අගෝස්තු 12 වන දින සිට 17 වන දින දක්වා වූ කාලය තුළ සිදු විය; ඒ පණිවිඩය Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී ඉදිරිපත් කරන ලදී, ඉන්පසු ඔවුන් එම පණිවිඩය මාස දෙකක් පමණ—සැප්තැම්බර් හා ඔක්තෝබර්, එනම් මාස දෙකක් හා දින පහක්—ගෙන ගියහ. ඔක්තෝබර් 22 වන දිනට පෙර, ඔවුහු ස්වාමින්වහන්සේගේ ආපසු පැමිණීම සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියහ. මේ මාස දෙකක කාලය මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාවේ ඉතිහාසයයි. කෙසේවෙතත්, එයට ගෙන ආ පියවරයන් අවබෝධ නොකර මෙම කාලපරිච්ඡේදය ඔබට අවබෝධ කළ නොහැක. මට අනුව, මධ්යරාත්රියේ ඝෝෂාව, වඩාත් නිශ්චිත අර්ථයෙන්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින දක්වාම අඛණ්ඩව පවතින ප්රමාද කාලයේ ඉතිහාසයයි.
Locating the Three Angels’ Messages
දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩ ස්ථානගත කිරීම
Here is the history of 1840 to 1844. There are several passages in the Spirit of Prophecy where Sister White tells us we need to know where to locate the messages. When you begin to locate the messages, you realize that all the messages arrive at a certain point in time and are thereafter empowered.
මෙහි 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය ඇත. අනාවැකි ආත්මයේ කොටස් කිහිපයකදී සොහොයුරී වයිට් අපට පණිවිඩයන් ස්ථානගත කළ යුත්තේ කොතැනදැයි දැනගැනීම අවශ්ය බව පවසයි. ඔබ පණිවිඩයන් ස්ථානගත කිරීමට ආරම්භ කරන විට, සියලු පණිවිඩ නියමිත කාලයක කිසියම් ලක්ෂ්යයකට පැමිණ, එතැන් පටන් බලගන්වනු ලබන බව ඔබට අවබෝධ වේ.
The First Angel arrives in 1798 at the Time of the End, when the Book of Daniel is unsealed and there is an increase of knowledge. The First Angel's Message is empowered on August 11, 1840, when the year-day principle is confirmed for the whole world, bringing down the Angel of Revelation 10, which symbolizes the empowerment of the First Angel's Message.
දානියෙල්ගේ පොත මුද්රාවෙන් මුදාහැරී, දැනුම වැඩිවීමක් ඇතිවන අවසාන කාලයේදී, පළමු දූතයා 1798 දී පැමිණෙයි. පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින බලගන්වනු ලැබේ; එදින වර්ෂ-දිනය මූලධර්මය මුළු ලෝකයටම තහවුරු කරනු ලැබීමෙන්, එය එළිදරව් 10 හි දූතයා පහළට ගෙන එයි; එය පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වීම සංකේතවත් කරයි.
The Second Angel arrives in June of 1842. We read yesterday that in June of 1842, Mr. Miller gave his second course of presentations at the Casco Street church. With few exceptions, the Protestant churches closed their doors. So, in June of 1842, the Second Angel's Message arrives, because when a Protestant church closes its door against the First Angel's Message, it becomes part of Babylon. The Second Angel's Message is a call out of Babylon. It is progressive.
දෙවන දූතයා 1842 ජූනි මාසයේ පැමිණෙයි. ඊයේ අප කියවූයේ 1842 ජූනි මාසයේදී මිස්ටර් මිලර් කැස්කෝ වීදියේ සභාවේ තම ඉදිරිපත් කිරීම්වල දෙවන මාලාව ඉදිරිපත් කළ බවය. අතළොස්සක් ව්යතිරේක හැර, ප්රොතෙස්තන්ත සභා තම දොරටු වසා දැමූහ. එබැවින් 1842 ජූනි මාසයේදී දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණෙයි, මක්නිසාද ප්රොතෙස්තන්ත සභාවක් පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයට එරෙහිව තම දොර වසා දැමූ විට, එය බබිලෝනියේ කොටසක් බවට පත්වෙන බැවිනි. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීමකි. එය ප්රගතිශීලීය.
Sister White tells us that even though the Protestants began to close their doors in June of 1842, the call out of Babylon—the content of the Second Angel's Message—did not actually begin until the Summer of 1844.
ප්රොටෙස්තන්වරුන් 1842 ජුනි මාසයේදී තම දොරටු වසා දැමීමට ආරම්භ කළත්, බබිලෝනියෙන් පිටතට පැමිණෙන ලෙස වූ කැඳවීම—දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අන්තර්ගතය—සැබවින්ම ආරම්භ වූයේ 1844 ග්රීෂ්ම ඍතුවේදී බව සහෝදරි වයිට් අපට පවසයි.
The Second Angel's Message arrives in June of 1842 and is empowered with the message of the Midnight Cry, August 12th–17th, 1844, at the Exeter Camp Meeting.
දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය 1842 ජූනි මාසයේදී පැමිණෙන අතර, 1844 අගෝස්තු 12–17 දිනවල Exeter කඳවුරු රැස්වීමේදී, මධ්යරಾತ್ರಿ හඬීමේ පණිවිඩයෙන් එය බලගන්වනු ලැබේ.
The Third Angel arrives on October 22, 1844, because on that day the way into the Most Holy Place is opened, where men can understand that Christ is now the High Priest in the Most Holy Place. There, the ark of the covenant is recognized, and in the ark are the Ten Commandments. When Sister White was taken into the Most Holy Place and looked at the Ten Commandments, she saw that the Sabbath Commandment shone above the others, marking the significance of the Sabbath in the Third Angel's Message. It will be a test over Sabbath or Sunday. On October 22, 1844, the content of the Third Angel's Message arrives.
තුන්වන දූතයා 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පැමිණෙයි; මන්ද එදින අතිශුද්ධස්ථානයට ප්රවේශ වීමට මාර්ගය විවෘත වන බැවින්, එහි ක්රිස්තුස් වහන්සේ දැන් අතිශුද්ධස්ථානයෙහි මහත් පූජකයාණන් බව මනුෂ්යයන්ට අවබෝධ කරගත හැකි වේ. එහිදී ගිවිසුම් පෙට්ටිය හඳුනාගනු ලබයි, සහ එම පෙට්ටිය තුළ දස ආඥා ඇත. සහෝදරි වයිට් අතිශුද්ධස්ථානයට ගෙන යනු ලැබ දස ආඥා දෙස බැලූ විට, සබත් ආඥාව අනෙක් ආඥා සියල්ලටත් වඩා ප්රභාමත් වෙමින් පෙනුණේ, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සබතෙහි වැදගත්කම සළකුණු කරමිනි. එය සබත් ද, ඉරිදා ද යන්න පිළිබඳ වූ පරීක්ෂාවක් වනු ඇත. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩයේ අන්තර්ගතය පැමිණෙයි.
One characteristic of all three messages is that when the First Angel's Message arrived in 1798, no one understood it. The Lord raised up William Miller to be the messenger of the First Angel, but it was not until 1818—twenty years later—that Miller began to understand the message. The message arrives, but it takes time before God's people recognize it, and then it is empowered.
මෙම ත්රිත්ව පණිවිඩ සියල්ලටම පොදු වූ එක් ලක්ෂණයක් නම්, පළමු දේවදූතයාගේ පණිවිඩය 1798 දී පැමිණි විට, කිසිවෙකුත් එය අවබෝධ කර නොසිටිය බවය. ස්වාමීන්වහන්සේ පළමු දේවදූතයාගේ දූතයා ලෙස විලියම් මිලර්ව උත්ථාන කළ සේක, නමුත් මිලර් එම පණිවිඩය අවබෝධ කර ගැනීමට පටන් ගත්තේ අවුරුදු විස්සකට පසු වූ 1818 දී පමණි. පණිවිඩය පැමිණෙයි, එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව එය හඳුනාගැනීමට යම් කාලයක් ගත වෙයි, එවිට එය බලගන්වනු ලබයි.
The Second Angel's Message arrives in June of 1842, but no Millerites in 1842 began calling the Protestant churches Babylon. They did not recognize it yet. It was not until the Summer of 1844 that they began to recognize it and call people out of the churches. The message arrives, then it is understood, and then it is empowered.
දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය 1842 ජූනි මාසයේ පැමිණේ; එහෙත් 1842දී කිසිදු මිලේරයිට්වරයෙකු ප්රොටෙස්තන්ත සභාවන් බබිලෝනිය ලෙස හැඳින්වීමට ආරම්භ කළේ නැත. ඔවුන් එය තවම හඳුනාගෙන නොසිටියහ. ඔවුන් එය හඳුනාගෙන මිනිසුන් සභාවලින් පිටතට කැඳවීමට ආරම්භ කළේ 1844 ග්රීෂ්ම ඍතුව පැමිණෙන තුරු නොවේ. පණිවිඩය පැමිණෙයි, ඉන්පසු එය අවබෝධ කරගනු ලබයි, ඉන්පසු එයට බලය ලැබෙයි.
On October 22, 1844, when Hiram Edson had his vision of Christ moving from the Holy Place to the Most Holy Place, they received some light on Christ's change of ministration. But on October 23, 1844, Hiram Edson was not prepared to write an article or preach a sermon about Sunday being the mark of the beast. They did not understand the Third Angel's Message until after that time period.
1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, හිරාම් එඩ්සන් ක්රිස්තුස්වහන්සේ ශුද්ධස්ථානයෙන් අතිශුද්ධ ස්ථානයට සංක්රමණය වීම පිළිබඳ දර්ශනය ලැබූ විට, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකකාර්යයේ වෙනස්වීම පිළිබඳව ඔවුන්ට යම් ආලෝකයක් ලැබුණේය. එහෙත් 1844 ඔක්තෝබර් 23 වන දින වන විට, ඉරිදා මෘගයාගේ සලකුණ බව පිළිබඳ ලිපියක් ලිවීමට හෝ දේශනයක් ප්රකාශ කිරීමට හිරාම් එඩ්සන් සූදානම්ව සිටියේ නැත. ඔවුන් තුන්වැනි දූතයාගේ පණිවිඩය තේරුම් ගත්තේ එම කාලපරිච්ඡේදයෙන් පසුවය.
The Third Angel's Message is empowered, as Seventh-day Adventists know, when the Fourth Angel of Revelation 18 joins it. For those watching this on LiveStreaming or later on DVDs, you may want to argue about the timing of the Fourth Angel joining the Third on September 11, 2001. At this point, we are not making any arguments about that, but we are not denying it either: The Fourth Angel joins the Third Angel with the Twin Towers coming down, and this is where the Third Angel's Message is empowered.
සත්යය දින හතේ ඇඩ්වෙන්ටිස්වරුන් දන්නා පරිදි, තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වෙන්නේ එළිදරව් 18හි සිව්වන දූතයා එයට එක්වන විටය. මෙය LiveStreaming මඟින් හෝ පසුව DVDs මඟින් නරඹන අය සඳහා, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින සිව්වන දූතයා තුන්වන දූතයාට එක්වූ වේලාව පිළිබඳව ඔබට තර්ක කිරීමට අවශ්ය විය හැක. මේ අවස්ථාවේදී, ඒ පිළිබඳව අපි කිසිදු තර්කයක් ඉදිරිපත් නොකරමු; එහෙත් එය ප්රතික්ෂේපද නොකරමු: Twin Towers බිඳ වැටීම සමඟ සිව්වන දූතයා තුන්වන දූතයාට එක්වෙයි, සහ තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගැන්වෙන්නේ මෙහිදීය.
All three Angels' Messages have these characteristics: they arrive, are understood, and then are empowered.
දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩ සියල්ලටම මෙම ලක්ෂණ ඇත: ඒවා පැමිණේ, අවබෝධ කරගනු ලැබේ, අනතුරුව බලගන්වනු ලැබේ.
The Two Door Closings and Temple Cleansings
දොර වසා දැමීම් දෙක සහ දේවාල ශුද්ධීකරණ දෙක
In June of 1842, a door began to close, marked by the Protestant churches closing their doors against the First Angel's Message. At the beginning of this history, we see a door closing, and at the end of this history—the history of the Second Angel—the door closes again, the door into the Most Holy Place, the door in the parable of the Ten Virgins.
1842 ජූනි මාසයේදී, ප්රොටස්ටන්ට් සභාවන් පළමු දේවදූතයාගේ පණිවිඩයට විරුද්ධව තම දොරවල් වසා දැමීමෙන් සලකුණු වූ පරිදි, එක් දොරක් වැසෙන්නට ආරම්භ විය. මෙම ඉතිහාසයේ ආරම්භයේදී අපි දොරක් වැසෙනු දකිමු; එමෙන්ම මෙම ඉතිහාසයේ අවසානයේ—දෙවන දේවදූතයාගේ ඉතිහාසයේ—දොර නැවතත් වැසේ, එනම් අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වන දොර, දස කන්යාවන්ගේ උපමාවේ දොර ය.
These two door closings are important to mark, especially if you are going to deal with the two temple cleansings. Christ cleansed the temple twice when He was on Earth, and Sister White tells us there will be two temple cleansings at the end of the world, as there were in the time of the Millerites. The temple cleansings in the Millerite time can be marked at the closing of the door in June 1842—the first door of the temple, Protestantism—and at the second temple cleansing, when the Millerites' temple cleansing is finished.
මෙම දොර වැසීම් දෙක සලකුණු කර තබීම වැදගත්ය, විශේෂයෙන් ඔබ දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම් දෙක සමඟ කටයුතු කිරීමට යන්නේ නම්. ක්රිස්තුස් වහන්සේ පෘථිවිය මත සිටියදී දේවමාළිගාව දෙවරක් පවිත්ර කළ සේක; එසේම ලෝකයේ අවසානයේද, මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ වූවාක් මෙන්, දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම් දෙකක් සිදුවනු ඇතැයි සහෝදරි වයිට් අපට පවසන්නීය. මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම් සලකුණු කළ හැක්කේ 1842 ජූනි මාසයේ දොර වැසීමේදී—දේවමාළිගාවේ පළමු දොර වන ප්රොටස්තන්තවාදය—සහ දෙවන දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීමේදී, එනම් මිලරයිට්වරුන්ගේ දේවමාළිගා පවිත්ර කිරීම අවසන් වන විටය.
We are going to look at the tarrying time. In this history of the Second Angel, the tarrying time comes in at March 22, 1844, and is bookended by two temple cleansings. That is the Second Angel's Message.
අපි ප්රමාද වන කාලය සලකා බැලීමට යමු. දෙවන දූතයාගේ මෙම ඉතිහාසය තුළ, ප්රමාද වන කාලය 1844 මාර්තු 22 දිනදී ආරම්භ වන අතර, එය මන්දිර ශුද්ධිකරණ දෙකක් අතර සීමාගත වී ඇත. එය දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයයි.
This is also the story of Gideon. There were two cleansings in the story of Gideon, which is one of the symbols of the two temple cleansings and the Second Angel's Message.
මෙය ගිඩියොන්ගේ කථාව ද වේ. ගිඩියොන්ගේ කථාවේ පවිත්රකිරීම් දෙකක් තිබුණි; එය දේවමාළිගාවේ පවිත්රකිරීම් දෙක සහ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ සංකේතයන්ගෙන් එකකි.
The Tarrying Time and the Midnight Cry in Prophecy
භවिष्यවাণියේ ප්රමාද කාලය සහ මධ්යම රාත්රියේ හඬ
Let us begin our study with a quote from Spiritual Gifts, volume 1, pages 195–196. We are looking at the tarrying time to understand its connection with the Midnight Cry, because we do not want to reject the light of the Midnight Cry; if we do, we fall off the path to the wicked world below.
අපගේ අධ්යයනය Spiritual Gifts, volume 1, පිටු 195–196 හි උපුටාදැක්වීමකින් ආරම්භ කරමු. අපි මධ්යරාත්රියේ හඬ සමඟ ඇති එහි සම්බන්ධය අවබෝධ කර ගැනීමට ප්රමාද වීමේ කාලය සලකා බලමු; මක්නිසාද අපට මධ්යරාත්රියේ හඬේ ආලෝකය ප්රතික්ෂේප කිරීමට අවශ්ය නැත. එසේ කළහොත්, පහළ ඇති දුෂ්ට ලෝකය වෙතට යන මාර්ගයෙන් අපි වැටී යමු.
Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, "Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message,"—Now, she just quoted Revelation 18:4, "Come out of her, my people, . . . ." And she says, "This message seemed to be an addition to the third [Angel's] message and joined it, as the midnight cry joined the second angel's message in 1844."
ස්වර්ගයෙන් පැමිණි බලවත් දූතයාට උපකාර කිරීමට දූතයෝ යවනු ලැබූහ. එවිට සෑම තැනකම නාද වන සේ පෙනුණු හඬවල් මම ඇසුවෙමි: “ඇගේ පාපයන්හි හවුල්කරුවන් නොවන පිණිසත්, ඇගේ පීඩා ඔබට නොලැබෙන පිණිසත්, මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න; මක්නිසාද ඇගේ පාප ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී තිබේ, දෙවියන් වහන්සේ ඇගේ අපරාධ සිහිපත් කර ඇති සේක. මෙම පණිවිඩය තුන්වන පණිවිඩයට එකතු කිරීමක් මෙන් පෙනුණේය,”—දැන්, ඇය ප්රකාශය 18:4 උපුටා දක්වමින්, “මාගේ ජනතාවෙනි, ඇයගෙන් පිටතට එන්න, . . . .” යනුවෙන් කියයි. තවද ඇය මෙසේ පවසයි: “මෙම පණිවිඩය තුන්වන [දූතයාගේ] පණිවිඩයට එකතු කිරීමක් මෙන් පෙනුණේය; එය 1844 දී මධ්යරಾತ್ರಿ හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයට එක් වූ ලෙසම එයට එක්විය.”
The Second Angel's Message arrives in June of 1842, and the Midnight Cry joins it in August of 1844. This outpouring of the Spirit upon this message—the call out of Babylon—is the history Sister White uses to describe the history of September 11, 2001, when the Third Angel's Message is joined by the Fourth Angel. The Fourth Angel is when the Mighty Angel of Revelation 18 descends.
දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවුඩය 1842 ජූනි මාසයේ පැමිණෙයි; මධ්යම රාත්රි හඬ 1844 අගෝස්තු මාසයේදී එයට එක්වෙයි. මෙම පණිවුඩය මත වූ ආත්මයාණන්ගේ මෙම වර්ෂාව—බබිලෝනයෙන් පිටතට කැඳවීම—යනු, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින තුන්වන දේවදූතයාගේ පණිවුඩයට සතරවන දේවදූතයා එක්වන ඉතිහාසය විස්තර කිරීමට සහෝදරි වයිට් භාවිතා කරන ඉතිහාසයයි. සතරවන දේවදූතයා යනු, එළිදරව් 18 හි බලවත් දේවදූතයා බැස එන අවස්ථාවයි.
"This message seemed to be an addition to the third message and joined it, as the midnight cry joined the second angel's message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints,"—Who did the glory of God rest upon? The patient—what? Waiting. The patient, waiting saints. Okay? The waiting saints; because, we are in the history now where prophecy says, "Blessed is he who waiteth, and cometh to the 1335. Though the vision tarry, wait for it." The people who are going to receive the outpouring of the Holy Spirit are the waiting saints.
“මෙම පණිවුඩය තුන්වන පණිවුඩයට එකතු කිරීමක් ලෙස පෙනී ගියේය; එය 1844 දී අර්ධරාත්රි හඬ දෙවන දූතයාගේ පණිවුඩයට එක් වූ ආකාරයටම එයට එක්විය. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉවසිලිමත්, බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන් මත නවාතැන් ගත්තේය,”—දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය නවාතැන් ගත්තේ කා මතද? ඉවසිලිමත්—කුමක්ද? බලා සිටින. ඉවසිලිමත්, බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන් මත. හරිද? බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන්; මක්නිසාද, අප දැන් සිටින්නේ අනාගතවाणी මෙසේ පවසන ඉතිහාස අවධියේය: “බලා සිටින්නාවාද, 1335 දක්වා පැමිණෙන්නාවාද, ඔහු ආශීර්වාදලද්දෙකි. දර්ශනය ප්රමාද වුවද, එය සඳහා බලා සිටින්න.” ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වගුරුවීම ලැබීමට යන්නේ බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන්ය.
"The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God's people to come out of her; that they might escape her fearful doom."—Of course, this is in our day and age; but, the waiting saints in our day and age are prefigured by the waiting saints in the Millerite History which we are looking at.
දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය ඉවසීමෙන් බලා සිටි ශුද්ධවන්තයන් පිට රැඳී තිබිණ; ඔව්හු බියකින් තොරව අවසාන ගාම්භීර අනතුරු ඇඟවීම ප්රකාශ කරමින්, බාබිලෝනිය වැටී ගොස් ඇති බව හඬගා කියා, දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඇයගෙන් පිටතට එන්නැයි කැඳවූහ; එසේ කළේ ඔවුන්ට ඇයගේ භයානක විනාශයෙන් ගැළවී යා හැකි වන පිණිසය.”—නිසැකවම, මෙය අපගේ දවස හා යුගය පිළිබඳවය; එහෙත්, අපගේ දවස හා යුගයේ බලා සිටින ශුද්ධවන්තයන්, අප දැන් සලකා බලමින් සිටින මිලරයිට් ඉතිහාසයේ බලා සිටි ශුද්ධවන්තයන් විසින් පූර්වරූපනය කරනු ලැබේ.
"The light that was shed upon the waiting ones penetrated everywhere, and those who had any light in the churches, who had not heard and rejected the three messages, answered to the call, and left the fallen churches."—This is the "Come out of her, my people!" This is talking about those that come out of the churches of Babylon in our day and age once The Sunday Law arrives in the United States. They are the fallen churches, the churches of Babylon.
“බලා සිටින්නන් මත වැගිරුණු ආලෝකය සෑම තැනකටම විනිවිද ගියේය; සභාවන්හි යම් ආලෝකයක් තිබූ, එහෙත් ත්රිත්ව පණිවිඩ අසා ඒවා ප්රතික්ෂේප නොකළ අය, එම කැඳවීමට ප්රතිචාර දක්වා, වැටීගිය සභාවන් අත්හැර ගියහ.”—මෙය “ඇය වෙතින් පිටතට එන්න, මාගේ ජනයිනි!” යන අර්ථයයි. මෙය, අපගේ කාලයෙහි එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය පැමිණෙන විට, බබිලෝනියේ සභාවන්ගෙන් පිටතට එන අය ගැන කතා කරයි. ඒවා වන්නේ වැටීගිය සභාවන්ය, එනම් බබිලෝනියේ සභාවන්ය.
"Many had come to years of accountability since these messages had been given, and the light shone upon them, and they were privileged to choose life or death."—Now she is saying that there are people in the Protestant churches today that have come to the age of accountability since October 22, 1844; and, this is so. The people in the Protestant churches today were not alive when the Third Angel's Message arrived in Millerite History. They are not held accountable to the rejection that the Protestant churches did in their time period, and this is a key point to take note of if you ever study how the history of Christ illustrates the end of the world; because, technically, prophetically Jerusalem could have, should have been destroyed in AD34.
“මෙම පණිවිඩ දෙන ලද පසු බොහෝ දෙනෙක් වගකීම් භාරගැනීමේ වයසට පැමිණ සිටියහ; ආලෝකය ඔවුන් මත බැබළුණි; ජීවිතය හෝ මරණය තෝරාගැනීමේ වරප්රසාදය ඔවුන්ට තිබුණි.” — දැන් ඇය කියන්නේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනෙන් පසු වගකීම් භාරගැනීමේ වයසට පැමිණ ඇති, අද ප්රොටෙස්තන්ත සභාවල සිටින ජනතාවක් ඇති බවයි; එය එසේමය. අද ප්රොටෙස්තන්ත සභාවල සිටින ජනතාව, මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ තුන්වන දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණි විට ජීවත්ව සිටියේ නැත. ඔවුන්ගේ කාලපරාසයේදී ප්රොටෙස්තන්ත සභාවන් කළ ප්රතික්ෂේප කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් වගකීම් දැරීමට බැඳී නොසිටින අතර, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ඉතිහාසය ලෝකයේ අවසානය කෙසේ නිදර්ශනය කරන්නේද යන්න ඔබ කිසියම් කලෙක අධ්යයනය කරන්නේ නම්, මෙය අවධානයෙන් සලකා බැලිය යුතු ප්රධාන කරුණකි; මක්නිසාද, තාක්ෂණික වශයෙන්, අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, ක්රි.ව. 34 දී යෙරුසලම විනාශ විය හැකිව තිබුණි, විය යුතුම වූවකි.
There were 490 years of probationary time cut off for the Jews out of the 2300 years marked in Daniel 8 and Daniel 9. Those 490 years ended in AD 34 with the stoning of Stephen. At that point, Jerusalem, prophetically, was to be destroyed, but it was not destroyed until 70. In The Great Controversy, Sister White says the same thing about that history. She says there were children and others who had not heard the message of Christ and the disciples before 34, and God in His mercy gave them time to be confronted with the message before the destruction of Jerusalem. She identifies, as does Christ, the destruction of Jerusalem as illustrating the end of the world.
දානියෙල් 8 සහ දානියෙල් 9 හි සලකුණු කර ඇති අවුරුදු 2300 අතුරින් යුදෙව්වන් සඳහා පරීක්ෂාකාලීන අවුරුදු 490ක් කප්පාදු කර දෙන ලදී. එම අවුරුදු 490 ක්රි.ව. 34දී ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරණයට පත් කිරීමෙන් අවසන් විය. ඒ අවස්ථාවේදී, പ്രവചനමය අර්ථයෙන්, යෙරුසලම විනාශ විය යුතුව තිබුණි; එහෙත් එය 70 වන තෙක් විනාශ නොවීය. *The Great Controversy* ග්රන්ථයේ සිස්ටර් වයිට් ද එම ඉතිහාසය පිළිබඳව එම දෙයම පවසයි. ඇය පවසන්නේ 34 ට පෙර ක්රිස්තුස්වහන්සේගේත් ගෝලයන්ගේත් පණිවිඩය අසා නොතිබූ දරුවන් සහ අනෙකුත් අය සිටි බවත්, දෙවියන්වහන්සේ තම කරුණාවෙන් යෙරුසලමේ විනාශයට පෙර ඔවුන් එම පණිවිඩයට මුහුණ දීමට කාලය දුන් බවත්ය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ කරන පරිදිම, ඇය යෙරුසලමේ විනාශය ලෝකයේ අවසානය නිරූපණය කරන දෙයක් ලෙස හඳුන්වා දෙයි.
That history prefigures the very history she is speaking about. When The Sunday Law comes to the United States and the message finally goes to the fallen churches, God's children now in Babylon will not be held accountable for the rejection their churches or ancestors made in the 19th Century.
ඇය කථා කරමින් සිටින ඉතිහාසයම එම ඉතිහාසය පෙර සංකේතවත් කරයි. ඉරිදා නීතිය එක්සත් ජනපදයට පැමිණ, අවසානයේ පණිවිඩය වැටී ගිය සභාවන් වෙත ගිය විට, දැන් බබිලෝනයෙහි සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන්, ඔවුන්ගේ සභාවන් හෝ පූර්වජයන් විසින් දහනවවන සියවසේදී කළ ප්රතික්ෂේප කිරීම සම්බන්ධයෙන් වගකීමට පත් කරනු නොලැබෙනු ඇත.
"Many had come to years of accountability since these messages had been given, and the light shone upon them, and they were privileged to choose life or death. Some chose life, and took their stand with those looking for their Lord, and keeping all his commandments. The third message was to do its work; all were to be tested upon it, and the precious ones were to be called out from the religious bodies. A compelling power moves the honest, while the manifestation of the power of God holds in fear and restraint relatives and friends, and they dare not, neither have they power to, hinder those who feel the work of the Spirit of God upon them. The last call is carried even to the poor slaves, and the pious among them, with humble expressions, pour forth their songs of extravagant joy at the prospect of their happy deliverance, and their masters cannot check them; for a fear and astonishment keep them silent. Mighty miracles are wrought, the sick are healed, and signs and wonders follow the believers. God is in the work, and every saint, fearless of consequences, follows the convictions of his own conscience, and unites with those who are keeping all the commandments of God; and they sound abroad the third message with power. I saw that the third message would close with power and strength far exceeding the midnight cry."
මෙම පණිවිඩ දෙන ලද්දේ සිට, බොහෝ දෙනා වගකීම් දරන වයසට පැමිණ සිටියහ; ආලෝකය ඔවුන් මත බැබළිණි, ජීවනය හෝ මරණය තෝරාගැනීමේ වරප්රසාදයද ඔවුන්ට ලැබුණේය. සමහරු ජීවනය තෝරාගෙන, තම ස්වාමීන්වහන්සේ බලා සිටිමින්, උන්වහන්සේගේ සියලු ආඥා පවත්වන්නන් සමඟ තමන්ගේ ස්ථාවරය ගත්හ. තුන්වන පණිවිඩය තම කාර්යය ඉටු කළ යුතුව තිබුණි; සියල්ලන්ම ඒ මත පරීක්ෂා කරනු ලැබිය යුතු වූහ, අගනා අය ආගමික සභාමණ්ඩලයන්ගෙන් කැඳවා පිටතට ගෙන එනු ලැබිය යුතු වූහ. බලවත් ලෙස ආකර්ෂණය කරන බලයක් නිර්මාල්ය හෘදයැත්තන් උද්යෝගයට පත් කරයි; එමෙන්ම දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනය ඥාතින් හා මිතුරන් භීතියෙන් හා අවහිරයෙන් යුක්තව තබයි, එබැවින් දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ ක්රියාව තමන් මත තිබෙන බව හැඟෙන අයවළක්වන්නට ඔවුහු දෛරිය නොකරති, එසේ කිරීමට ඔවුන්ට බලයද නැත. අන්තිම කැඳවීම දුප්පත් වහලුන් වෙත පවා ගෙන යනු ලබයි; ඔවුන් අතර භක්තිමත් අය, තම ප්රීතිමත් මුදාහැරීමේ අපේක්ෂාවෙන්, නිහතමානී ප්රකාශයන් සමඟ, අතිශය ප්රීතියේ ගීත ගලා යවති; ඔවුන්ගේ ස්වාමිවරුන්ට ඔවුන් නතර කළ නොහැක, මක්නිසාද භීතියක් හා විස්මයක් ඔවුන් නිශ්ශබ්දව තබාගනියි. බලවත් අශ්චර්යයන් සිදු කරනු ලබයි, රෝගීන් සුව කරනු ලබති, ලකුණු හා පුදුම ක්රියා විශ්වාස කරන්නන් අනුගමනය කරයි. දෙවියන්වහන්සේ මේ ක්රියාවේ සිටිති, ප්රතිඵලයන් කෙරෙහි භය නොවූ සෑම ශුද්ධවන්තයෙක්ම තමන්ගේම විවෙකබුද්ධියේ දැඩි නිශ්චය අනුගමනය කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ සියලු ආඥා පවත්වන්නන් සමඟ එක්වෙයි; ඔව්හු තුන්වන පණිවිඩය බලයෙන් ප්රකාශ කරති. මම දුටුවේ, තුන්වන පණිවිඩය මධ්යරාත්රි හඬට වඩා බොහෝ වැඩි බලය හා ශක්තිය සමඟ අවසන් වන බවය.
In these two paragraphs, this is the second time she has compared our history at The Sunday Law at the end of the world with the history of the Midnight Cry. The first time, she says the Mighty Angel of Revelation 18 joins the Third Angel as the Midnight Cry joined the Second Angel. Even though she is addressing the history of The Sunday Law crisis, she is clearly using the history of the Second Angel as a point of reference. They are parallel histories.
මෙම ඡේද දෙක තුළ, ලෝකයේ අවසානයේ ඇතිවන ඉරිදා නීතිය සම්බන්ධයෙන් අපගේ ඉතිහාසය, මධ්යරාත්රි හඬේ ඉතිහාසය සමඟ ඇය සැසඳූ දෙවන වතාව මෙයයි. පළමු වතාවෙහි, එළිදරව් 18හි බලවත් දූතයා, මධ්යරාත්රි හඬ දෙවන දූතයා සමඟ එක්වූ ලෙස, තෙවන දූතයා සමඟ එක්වන බව ඇය පවසයි. ඇය ඉරිදා නීතියේ අර්බුදය සම්බන්ධ ඉතිහාසය අමතමින් සිටින නමුත්, සඳහන් කිරීම සඳහා මූලික සන්දර්භයක් ලෙස ඇය පැහැදිලිවම දෙවන දූතයාගේ ඉතිහාසය භාවිතා කරයි. ඒවා සමාන්තර ඉතිහාසයන් ය.
"Servants of God, endowed with power from on high, with their faces lighted up, and shining with holy consecration, went forth fulfilling their work, and proclaiming the message from heaven. Souls that were scattered all through the religious bodies answered to the call, and the precious were hurried out of the doomed churches, as Lot was hurried out of Sodom before her destruction."
ඉහළින් පැමිණි බලයෙන් සමන්විත වූ, මුහුණු ආලෝකමත් කර, ශුද්ධ කැපවීමෙන් දිලිසෙන දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ තම කාර්යය ඉටු කරමින්, ස්වර්ගයෙන් ලැබුණු පණිවිඩය ප්රකාශ කරමින් ඉදිරියට ගියහ. ආගමික සභා සමූහයන් පුරා විසිරී සිටි ආත්මයෝ එම කැඳවීමට පිළිතුරු දුන්හ; විනාශයට නියමිත සභාවලින් අගනා අය, සොදොම ඇගේ විනාශයට පෙර ලොත් ඉක්මනින් පිටතට ගෙනගියාක් මෙන්, ඉක්මනින් පිටතට ගෙනයනු ලැබූහ.
When it comes to the call out of Babylon, whether at the end of the world or in the Second Angel's Message, Lot is a symbol of that history and the destruction of Sodom.
ලෝකයේ අවසානයේ හෝ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේදී බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීම සම්බන්ධයෙන්, ලොත් එම ඉතිහාසයේද සොදොම විනාශයේද සංකේතයක් වේ.
If you understand Daniel 11 correctly, in verse 41 the King of the North enters the glorious land and many are overthrown, but "these shall escape his hand, even Edom, Moab, and the chief of the children of Ammon." Moab and Ammon are the children of Lot's two daughters. Lot's family represents those who escape the hand of the papacy at The Sunday Law crisis.
ඔබ දානියෙල් 11 නිවැරදිව අවබෝධ කරන්නේ නම්, 41 වන පදයේ උතුරේ රජු මහිමාන්විත දේශයට ඇතුල් වී බොහෝ දෙනෙකු පෙරළා දමයි; එහෙත් “ඒදොම්, මෝවබ්, සහ අම්මොන්ගේ දරුවන්ගෙන් ප්රධාන අය, මොවුන් ඔහුගේ අතින් ගැළවෙන්නෝය.” මෝවබ් සහ අම්මොන් යනු ලෝත්ගේ දියණියන් දෙදෙනාගේ දරුවෝය. ලෝත්ගේ පවුල නියෝජනය කරන්නේ ඉරිදා නීතියේ අර්බුදයේදී පාප්ත්වයේ අතින් ගැළවෙන අයයි.
Sister White uses this symbolism. The fallen churches are represented by Lot, and the precious were hurried out of the doomed churches, as Lot was hurried out of Sodom before her destruction. God's people were fitted up and strengthened by the excellent glory which fell upon them in rich abundance, preparing them to endure the hour of temptation. A multitude of voices were heard everywhere, saying, "Here is the patience of the saints; here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus."
සහෝදරි වයිට් මෙම සංකේතවාදය භාවිතා කරයි. වැටුණු සභාවන් ලොත් විසින් නිරූපණය කරනු ලබන අතර, විනාශයට නියමිත සභාවන්ගෙන් අනර්ඝවූවෝ, සෝදොම් විනාශ වීමට පෙර ලොත් ඉක්මනින් පිටතට ගෙනයනු ලැබූ ලෙස, ඉක්මනින් පිටතට ගෙනයනු ලැබූහ. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව ඔවුන් මත සම්පූර්ණ බහුලත්වයෙන් වැටුණු උතුම් තේජස මගින් සූදානම් කර, ශක්තිමත් කරනු ලැබූහ; එසේ ඔවුන් පරීක්ෂාවේ පැය දරා සිටීමට පිළියෙළ කරන ලදී. “මෙන්න ශුද්ධවන්තයන්ගේ ඉවසීම; මෙන්න දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා හා යේසුස්වහන්සේගේ ඇදහිල්ල රක්ෂා කරන අය,” යි කියමින්, සෑම තැනකින්ම බොහෝ හඬවල් ඇසුණි.
While she is talking about the call out of Babylon at the end of the world, she uses the history of the Second Angel's Message in the Millerite time period to describe that call. The Second Angel's Message is a call out of Babylon, and this history typifies the history of The Sunday Law crisis.
ඇය ලෝකයේ අවසානයේ බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීම ගැන කථා කරන අතරතුර, එම කැඳවීම විස්තර කිරීම සඳහා මිලරයිට් කාලපරිච්ඡේදයේ දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය භාවිතා කරයි. දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බබිලෝනියෙන් පිටතට කැඳවීමක් වන අතර, මෙම ඉතිහාසය ඉරිදා නීතියේ අර්බුදයේ ඉතිහාසයට ප්රතිරූපයක් වෙයි.
One of the biblical references Ellen White uses to describe this history is the story of Sodom and Gomorrah. We will read from Genesis 19:1-11, which is part of the story of Lot.
මෙම ඉතිහාසය විස්තර කිරීම සඳහා එලන් වයිට් භාවිතා කරන බයිබලානුගත සඳහන්වීම්වලින් එකක් නම් සොදොම් සහ ගොමොරාව පිළිබඳ කථාවයි. අපි ලොත්ගේ කථාවේ කොටසක් වන උත්පත්ති 19:1-11 අධ්යයනය කරමු.
And there came two angels to Sodom at even; and Lot sat in the gate of Sodom: and Lot seeing them rose up to meet them; and he bowed himself with his face toward the ground; And he said, Behold now, my lords, turn in, I pray you, into your servant's house, and tarry all night, and wash your feet, and ye shall rise up early, and go on your ways. And they said, Nay; but we will abide in the street all night. And he pressed upon them greatly; and they turned in unto him, and entered into his house; and he made them a feast, and did bake unleavened bread, and they did eat. But before they lay down, the men of the city, even the men of Sodom, compassed the house round, both old and young, all the people from every quarter: And they called unto Lot, and said unto him, Where are the men which came in to thee this night? bring them out unto us, that we may know them. And Lot went out at the door unto them, and shut the door after him, And said, I pray you, brethren, do not so wickedly. Behold now, I have two daughters which have not known man; let me, I pray you, bring them out unto you, and do ye to them as is good in your eyes: only unto these men do nothing; for therefore came they under the shadow of my roof. And they said, Stand back. And they said again, This one fellow came in to sojourn, and he will needs be a judge: now will we deal worse with thee, than with them. And they pressed sore upon the man, even Lot, and came near to break the door. But the men put forth their hand, and pulled Lot into the house to them, and shut the door. And they smote the men that were at the door of the house with blindness, both small and great: so that they wearied themselves to find the door.
සන්ධ්යා වේලාවේ දේවදූතයන් දෙදෙනෙක් සොදොමට පැමිණියෝය; ලොත් සොදොම් ද්වාරයේ හිඳ සිටියේය. ලොත් ඔවුන් දැක ඔවුන්ට මුහුණ පෑමට නැඟී ගොස්, තම මුහුණ බිමට නැමී නමස්කාර කළේය. ඔහු මෙසේ කීවේය: “බලව, මාගේ ස්වාමිවරුනි, කරුණාකර ඔබගේ දාසයාගේ ගෙදරට හැරී ඇතුළු වී, මේ රාත්රිය එහි නවාතැන් ගෙන, ඔබගේ පාද සෝදා, උදෑසන ඉක්මනින් නැඟී ඔබගේ ගමන් මඟ යන්න.” ඔවුහු කීවෝය: “නැත; අපි මුළු රාත්රියම වීථියේ රැඳී සිටිමු.” එහෙත් ඔහු ඔවුන්ට අතිශයින්ම බල කළේය; එවිට ඔවුහු ඔහු වෙත හැරී, ඔහුගේ ගෙදරට ඇතුළු වූහ. ඔහු ඔවුන් උදෙසා මංගල්ය භෝජනයක් පිළියෙළ කළේය, අමුනුළුණු රොටි පිළිස්සුවේය; ඔවුහු කෑහ. එහෙත් ඔවුන් නිදාගැනීමට පෙර, නගරයේ මිනිසුන් වන සොදොමේ මිනිසුන්, මහලුද තරුණද, සෑම පැත්තකින්ම පැමිණි මුළු ජනතාව, ගෙය වටලා ගත්හ. ඔවුහු ලොත්ට හඬා කියා මෙසේ පැවසූහ: “මේ රාත්රියේ ඔබ වෙත ආ මිනිසුන් කොතැනද? අප ඔවුන් දැනගන්නා පිණිස ඔවුන් අප වෙත පිටතට ගෙන එන්න.” එවිට ලොත් දොරකඩින් ඔවුන් වෙත පිටතට ගොස්, දොර ඔහු පසුපසින් වසා දමා, මෙසේ කීවේය: “කරුණාකර, සහෝදරයෙනි, මෙතරම් දුෂ්ට ලෙස නොකරන්න. බලව, පුරුෂයෙකු නොදැන සිටින දූවරු දෙදෙනෙක් මට ඇත; කරුණාකර ඔවුන් ඔබ වෙත පිටතට ගෙන එන්නට මට අවසර දෙන්න; ඔබගේ ඇස් හමුවේ යහපත් යැයි පෙනෙන ලෙස ඔවුන්ට කළ හැක. නමුත් මේ මිනිසුන්ට කිසිවක් නොකරන්න; මක්නිසාද ඔවුහු මාගේ වහලයේ සෙවණ යටට පැමිණියෝය.” ඔවුහු කීවෝය: “අස්සට පසු බසින්න.” නැවතත් ඔවුහු මෙසේ කීවෝය: “මේ එකා මෙහි පදිංචියට ආ අමුත්තා වශයෙන් පැමිණ, දැන් විනිශ්චයකාරයෙකු වීමට උත්සාහ කරයි! දැන් අපි ඔවුන්ට කළාට වඩා නරක ලෙස ඔබට කරන්නෙමු.” ඔවුහු ඒ මනුෂ්යයා වන ලොත්ට දැඩි ලෙස තෙරපී, දොර බිඳ දැමීමට ළං වූහ. එහෙත් ඒ මිනිසුන් තම අත් දිගුකර ලොත් ඔවුන් වෙත ගෙදර ඇතුළට ඇදගෙන, දොර වසා දැමූහ. ඉන්පසු ඔවුහු ගෙදර දොර අසල සිටි මිනිසුන්, කුඩා සිට මහත් දක්වා, අන්ධකමකින් පහර දුන්හ; එබැවින් ඔවුහු දොර සොයා ගැනීමට වෙහෙසට පත් වූහ.
Progressive Testing and the Tarrying Time
ප්රගතිශීලී පරීක්ෂාව සහ ප්රමාද කාලය
Sister White talks about a progressive testing process in the time of Christ and in the time of the Millerites, illustrating a progressive testing process for us. In Early Writings, page 259, she says:
සොහොයුරිය වයිට් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේද මිලරයිට්වරුන්ගේ කාලයේද ක්රමයෙන් ඉදිරියට යන පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් පිළිබඳව කථා කරයි; එය අප සඳහාද ක්රමයෙන් ඉදිරියට යන පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් දෘශ්යමාන කරයි. *Early Writings*, පිටුව 259 හි ඇය මෙසේ පවසයි:
"Those who would not receive the message of John the Baptist could not be benefitted by the teachings of Jesus, neither could they be benefitted by the ministration of Christ in the Sanctuary above." She then says, "Those that did not receive the First Angel's Message could not be benefitted by the Second Angel's Message, neither could they be benefitted by the Midnight Cry."
“බප්තිස්ම දෙන යොහන්ගේ පණිවිඩය පිළිගැනීමට අකමැති වූවන්ට යේසුස්ගේ ඉගැන්වීම්වලින් ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය; එසේම ඉහළින් ඇති ශුද්ධස්ථානයේ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවයෙන්ද ඔවුන්ට ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය.” එවිට ඇය මෙසේ කියයි: “පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය පිළි නොගත් අයට දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයෙන් ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය; එසේම මධ්යම රාත්රියේ හඬින්ද ඔවුන්ට ප්රයෝජනයක් ලැබිය නොහැකි විය.”
In that passage in Early Writings, 259, when the door is closed in the time of Christ, the Jews are in perfect darkness, blindness.
Early Writings, 259 හි ඇති එම ඡේදයේ, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ දොර වසා දමනු ලැබූ විට, යුදෙව්වෝ සම්පූර්ණ අන්ධකාරයේ, අන්ධභාවයේ සිටිති.
The Millerite history of the Second Angel is the history of Lot. The two angels come to town (June 1842), the Second Angel's Message arrives, and Lot has them tarry for the night (the Tarrying Time). There is a judgment, and then a door closes (October 22, 1844).
දෙවන දූතයාගේ මිලරයිට් ඉතිහාසය නම් ලොත්ගේ ඉතිහාසයයි. දූතයන් දෙදෙනා නගරයට පැමිණෙති (1842 ජූනි), දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය පැමිණෙයි, එවිට ලොත් ඔවුන් රාත්රිය සඳහා නැවතී සිටීමට සලස්වයි (ප්රමාද කාලය). විනිශ්චයක් තිබේ, ඉන්පසු දොරක් වසනු ලැබේ (1844 ඔක්තෝබර් 22).
We will look at another biblical history where a tarrying time lines up with the Millerite History before pulling this together.
මෙය එකට සම්බන්ධ කිරීමට පෙර, ප්රමාද කාලයක් මිලෙරයිට් ඉතිහාසයට සමපාත වන තවත් බයිබලීය ඉතිහාසයක් අපි විමසා බලමු.
Moses, the Sanctuary, and the Tarrying Time
මෝසෙස්, ශුද්ධස්ථානය, සහ ප්රමාද කාලය
The next history is Moses receiving instructions on building the sanctuary and the Law.
ඊළඟ ඉතිහාසය නම්, ශුද්ධස්ථානය ගොඩනැගීම සහ ව්යවස්ථාව පිළිබඳ උපදෙස් මෝසෙස්ට ලැබීමයි.
"Upon the seventh day, which was the Sabbath, Moses was called up into the cloud. The thick cloud opened in the sight of all Israel, and the glory of the Lord broke forth like devouring fire. 'And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount; and Moses was in the mount forty days and forty nights." Patriarchs and Prophets, 313, 314.
සත්වන දවසේදී, එනම් සබත් දවසේදී, මෝසෙස් වලාකුළ තුළට ඉහළට කැඳවනු ලැබීය. ඝන වලාකුළ සියලු ඉශ්රායෙලයෙකුගේ දර්ශනයෙහි විවෘත වූ අතර, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය ගිලදමන ගින්නක් මෙන් ප්රකාශයට පත් විය. “මෝසෙස් වලාකුළේ මැදට ඇතුළු වී කන්දට නැගී ගියේය; මෝසෙස් කන්දෙහි දවස් හතළිහක්ද රාත්රී හතළිහක්ද සිටියේය.” Patriarchs and Prophets, 313, 314.
The forty days' tarry in the mount did not include the six days of preparation.
කඳු මත රැඳී සිටි දින හතළිහ තුළට සූදානම සඳහා වූ දින හය ඇතුළත් නොවීය.
During this history, Moses spent 46 days receiving instructions on building the temple, paralleling the 46 years from 1798 to 1844 when the Lord raised up the Millerite temple, and the 46 years of Herod's reconstruction of the temple noted in John 2:20, as well as the 46 chromosomes of the human temple. During the six days, Joshua was with Moses, and together they ate manna and drank from the brook that descended out of the mount. Joshua did not enter the cloud with Moses but remained outside, eating and drinking daily while awaiting Moses' return, while Moses fasted during the forty days.
මෙම ඉතිහාස කාලය තුළ, මෝසෙස් දේවමාළිගාව ගොඩනැඟීම පිළිබඳ උපදෙස් ලබාගනිමින් දින 46ක් ගත කළේය; එය, ස්වාමීන්වහන්සේ මිලරයිට් දේවමාළිගාව නැඟූ 1798 සිට 1844 දක්වා වූ අවුරුදු 46ට, යොහන් 2:20හි සඳහන් හෙරෝද් විසින් දේවමාළිගාව නැවත ගොඩනැංවූ අවුරුදු 46ට, සහ මනුෂ්ය දේවමාළිගාවේ ක්රෝමසෝම 46ට සමාන්තර වේ. දින හය තුළ, යෝෂුවා මෝසෙස් සමඟ සිටියේය, ඔවුන් දෙදෙනාම මන්නා භුක්ති විඳ, කන්දෙන් බැස ආ දිය ඇළෙන් පානය කළෝය. යෝෂුවා මෝසෙස් සමඟ වලාකුළට ඇතුළු නොවී, මෝසෙස්ගේ ආපසු පැමිණීම බලාපොරොත්තුවෙන් දිනපතා කමින්ද පානය කරමින්ද පිටත රැඳී සිටියේය; එහෙත් මෝසෙස් දින හතළිහ පුරා උපවාස කළේය.
During his stay in the mount, Moses received directions for building a sanctuary in which the divine presence would be specially manifested. 'Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them' (Exodus 25:8), was the command of God.
කන්දෙහි ඔහු නැවතී සිටි කාලයේදී, දේවීය සන්නිධානය විශේෂ ලෙස ප්රකාශ වන්නාවූ ශුද්ධස්ථානයක් ගොඩනැඟීම සඳහා මෝසෙස් උපදෙස් ලැබීය. “‘ඔවුන් මට ශුද්ධස්ථානයක් සාදත්වා; එවිට මම ඔවුන් අතර වාසය කරන්නෙමි’” (නික්මයාම 25:8), යනු දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥාව විය.
This is where we find the number 46 associated with the building of the sanctuary.
මෙහිදී අපට ශුද්ධස්ථානය ගොඩනැඟීම සමඟ සම්බන්ධ වූ අංක 46 හමු වේ.
We will read from Exodus and note a tarrying time in this story, as it prefigures the tarrying time in the time of Christ, the Millerites, and at the end of the world. The tarrying time produces the environment that allows the Midnight Cry to be proclaimed and to produce two classes of worshippers. Without the tarrying time, the dynamics of that history would not be in place for what the Lord wants to accomplish at the Midnight Cry. We must see what the tarrying time represents.
නික්මයාම පොතෙන් අපි කියවමින්, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ, මිලේරයිට්වරුන්ගේ කාලයේ, සහ ලෝකයේ අවසානයේ ඇති ප්රමාද කාලයට පූර්වරූපයක් වන මෙම කතාව තුළ ප්රමාද කාලයක් සටහන් කරමු. ප්රමාද කාලය මධ්යම රාත්රි හඬ ප්රකාශ කරනු ලබන අතර, නමස්කාරකයන්ගේ පන්ති දෙකක් ඇති කිරීමට ඉඩ සලසන පරිසරය උපදවයි. ප්රමාද කාලය නොමැතිව, මධ්යම රාත්රි හඬේදී ස්වාමීන්වහන්සේ සාක්ෂාත් කරනු කැමති දේ සඳහා, එම ඉතිහාසයේ ගතිකත්වයන් ස්ථාපිත වී නොතිබෙනු ඇත. ප්රමාද කාලය නියෝජනය කරන්නේ කුමක්දැයි අප දැකිය යුතුය.
And he said unto Moses, Come up unto the Lord, thou, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel; and worship ye afar off. . . . And Moses took half of the blood, and put it in basons; and half of the blood he sprinkled on the altar. And he took the book of the covenant, and read in the audience of the people: and they said, All that the Lord hath said will we do, and be obedient. And Moses took the blood, and sprinkled it on the people, and said, Behold the blood of the covenant, which the Lord hath made with you concerning all these words. Exodus 24:1, 6-8.
ඒ සමිඳාණන් වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ කී සේක: ඔබද, ආරොන්ද, නාදාබ්ද, අබිහුද, ඉශ්රායෙල්හි වැඩිහිටියන් හැත්තෑදෙනාද සමඟ සමිඳාණන් වහන්සේ වෙතට නැගී එන්න; දුරින් සිට නමස්කාර කරන්න. . . . මෝසෙස් ලේවලින් අඩක් ගෙන පාත්රවල තැබුවේය; ඉතිරි අඩක් පූජාසනය මත ඉසුවේය. අනතුරුව ඔහු ගිවිසුමේ පොත ගෙන ජනතාවගේ සවනෙහි කියවූවේය. එවිට ඔවුහු, “සමිඳාණන් වහන්සේ කී සියල්ල අපි කරන්නෙමු, කීකරු වන්නෙමු” යයි කීවෝය. එවිට මෝසෙස් ලේ ගෙන ජනතාව මත ඉස, “බලව, මේ වචන සියල්ල පිළිබඳව සමිඳාණන් වහන්සේ ඔබ සමඟ කළ ගිවිසුමේ ලේය” යයි කීවේය. නික්මයාම 24:1, 6-8.
This 46-day period, this Tarrying Time, is when the Lord is entering into covenant with a people.
මෙම දින 46 ක කාලය, මෙම රැඳී සිටීමේ කාලය, සමිඳාණන් වහන්සේ ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන කාලයයි.
Did the Lord enter into covenant with the Millerites in this history? Yes.
මෙම ඉතිහාසය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ මිලරයිට්වරුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූසේද? ඔව්.
Did He enter into covenant with the Christian church at Pentecost in the time of Christ? Yes.
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ පෙන්තෙකොස්ත දවසේදී උන්වහන්සේ ක්රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූ සේක්ද? එසේය.
So, this tarrying time is one of the waymarks of the Lord entering into covenant with a people.
ඒ අනුව, මෙම ප්රමාද කාලය යනු ස්වාමින්වහන්සේ ජනතාවක් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවීමේ මාර්ගලකුණු අතරින් එකකි.
And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them. And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them. And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:12-18.
තවද ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස්ට මෙසේ වදාළසේක: මා වෙත කන්දට නැඟී එහි සිටින්න; එවිට නුඹ ඔවුන්ට උගන්වනු පිණිස මා විසින් ලියා ඇති ගල් පුවරුද, ව්යවස්ථාවද, ආඥාවන්ද මම නුඹට දෙන්නෙමි. එවිට මෝසෙස් නැඟී සිටියේය, ඔහුගේ සේවකයා වූ යෝෂුවාද සමඟය; මෝසෙස් දෙවියන්වහන්සේගේ කන්දට නැඟී ගියේය. තවද ඔහු ප්රධානීන්ට මෙසේ කීවේය: අපි ඔබ වෙත නැවත එන තුරු මෙහි අප උදෙසා රැඳී සිටින්න; බලව, ආරොන් සහ හූර් ඔබ සමඟ සිටිති; යමෙකුට යම් කරුණක් ඇත්නම්, ඔහු ඔවුන් වෙත පැමිණේවා. එවිට මෝසෙස් කන්දට නැඟී ගියේය, වලාකුළක් කන්ද ආවරණය කළේය. ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස සිනයි කන්ද මත රැඳී සිටියේය, වලාකුළ එය දින හයක් ආවරණය කළේය; සත්වන දවසේදී උන්වහන්සේ වලාකුළේ මැදින් මෝසෙස්ට අඬගැසූසේක. ඉශ්රායෙල් පුත්රයන්ගේ ඇස් ඉදිරියෙහි ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස දැකීම කන්ද මුදුනේ ගිලදමන ගින්නක් මෙන් විය. මෝසෙස් වලාකුළේ මැදට ඇතුල්ව කන්දට නැඟී ගියේය; මෝසෙස් දවස් හතළිහක් හා රාත්රි හතළිහක් කන්දෙහි සිටියේය. නික්මයාම 24:12-18.
In the history of Moses, we see a tarrying time. During this time, the two tables symbolize the covenant, and the Lord is entering into covenant and giving Moses instructions on building the temple.
මෝසෙස්ගේ ඉතිහාසය තුළ අපි ප්රමාදවීමේ කාලයක් දකිමු. මෙම කාලය තුළ ගල් පුවරු දෙක ගිවිසුම සංකේතවත් කරයි; ස්වාමින්වහන්සේ ගිවිසුමකට ඇතුළුවෙමින්, මාලිගාව ගොඩනැගීම පිළිබඳව මෝසෙස්ට උපදෙස් දෙන සේක.
From 1798 to 1844, those 46 years, the Lord was raising the Millerite temple so He might enter into covenant with modern Israel.
1798 සිට 1844 දක්වා වූ එම අවුරුදු 46 තුළ, ස්වාමීන්වහන්සේ නූතන ඉශ්රායෙල් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වීමට හැකිවන පිණිස මිලරයිට් මන්දිරය නගා සිටුවමින් සිටියේය.
The period we just read about with Moses and the tarrying time of the 70 elders is called Pentecost in biblical history—fifty days after Passover. The Lord instructed Israel to commemorate Pentecost forever. In the New Testament, Pentecost is a focus of the early Christian church, commemorating this very history. We find the same components at Pentecost in the time of Christ, in the history of the Millerites, and these components will be repeated at the end of the world.
අප මෑතදී මෝසෙස් සමඟත් වැඩිහිටි හැත්තෑදෙනාගේ ප්රමාද කාලය සමඟත් කියවාගත් එම කාලය, බයිබලානුකූල ඉතිහාසය තුළ පෙන්තකොස්තය ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ—පාස්කුවෙන් දින පනහකට පසුය. ස්වාමීන්වහන්සේ ඉශ්රායෙලයට පෙන්තකොස්තය සදාකාලයටම ස്മරණය කරන ලෙස ආඥා කළ සේක. නව ගිවිසුම තුළ, පෙන්තකොස්තය ආරම්භක ක්රිස්තියානි සභාවේ ප්රධාන අවධානයක් වන අතර, එය මෙයම ඉතිහාසය ස್ಮරණය කරයි. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයේ පෙන්තකොස්තයේද, මිලර්වරුන්ගේ ඉතිහාසයේද, එමෙන්ම මේ සංරචක ලෝක අවසානයේදී නැවත සිදුවනු ඇත.
Pentecost and the Tarrying Time in the New Testament
නව ගිවිසුම තුළ පෙන්තකොස්තය සහ බලා සිටීමේ කාලය
Let us look at Pentecost from Luke 24:44-52, during the story of the road to Emmaus.
එම්මාවුස් මාර්ගයේ කථාව අතරතුර ලූක් 24:44–52 අනුව පෙන්තකොස්තය දෙස අපි බලමු.
Earlier in Luke, the two disciples walking with Jesus ask Him to tarry with them. The Bible uses the word 'tarry.' There is a tarrying time marked there, but we want to mark a different tarrying time in this same history.
ලූක්හි පෙර කොටසක, යේසුස්වහන්සේ සමඟ ගමන් කළ ගෝලයන් දෙදෙනා උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ නැවතී සිටින ලෙස ඉල්ලා සිටිති. බයිබලය එහි “නැවතී සිටින” යන වචනය භාවිත කරයි. එහි සලකුණු කර ඇති නැවතී සිටීමේ කාලයක් ඇත; එහෙත් අපි මෙයම ඉතිහාසය තුළ වෙනත් නැවතී සිටීමේ කාලයක් සලකුණු කිරීමට කැමැත්තෙමු.
And he [Jesus] said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures. And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things. And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high.
තවද උන්වහන්සේ [යේසුස්] ඔවුන්ට මෙසේ වදාරණ සේක: “මම තවමත් ඔබ සමඟ සිටියදී ඔබට කී වචන මේවාය; එනම්, මාව සම්බන්ධයෙන් මෝසෙස්ගේ ව්යවස්ථාවේද, අනාගතවක්තෘවරුන්ගේ ලියවිලිවලද, ගීතාවලියෙහිද ලියා තිබෙන සියල්ල සම්පූර්ණ විය යුතුය.” එවිට ඔවුන් ශුද්ධ ලියවිලි තේරුම්ගැනීම පිණිස උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ බුද්ධිය විවෘත කළ සේක. තවද ඔවුන්ට මෙසේ වදාරණ සේක: “මෙසේ ලියා තිබේ; එසේම ක්රිස්තුස්වහන්සේ දුක් විඳ, තුන්වන දින මළවුන්ගෙන් නැගිටිය යුතු වූයේය. තවද පාපවල සමාව පිණිස පසුතැවිල්ල උන්වහන්සේගේ නාමයෙන් සියලු ජාතීන් අතර ප්රකාශ කළ යුතුය; එය යෙරුසලමෙන් ආරම්භ විය යුතුය. ඔබ මේ දේවල සාක්ෂිකාරයෝ ය. තවද බලව, මාගේ පියාණන්ගේ පොරොන්දුව මම ඔබ පිට එවමි; එහෙත් ඉහළින් පැමිණෙන බලයෙන් ඔබ සන්නද්ධ කරනු ලබන තුරු, ඔබ යෙරුසලමේ නුවරෙහි රැඳී සිටින්න.”
The tarrying time is marked by the command to tarry in Jerusalem for power. This is where the empowerment of the message takes place for the Millerites.
ප්රමාදයේ කාලය බලය ලැබීමට යෙරුසලමේ රැඳී සිටින ලෙස දෙන ලද ආඥාවෙන් සනිටුහන් කර ඇත. මිලරයිට්වරුන් සඳහා පණිවුඩයට බලප්රදානය සිදුවන්නේ මෙහිදීය.
To tarry means to wait. "Blessed is he that waiteth." For what? The empowerment.
රැඳී සිටීම යනු බලා සිටීමයි. “බලා සිටින තැනැත්තා ආශීර්වාදලද්දෙකි.” කුමක් සඳහාද? බලගැන්වීම සඳහාය.
You cannot correctly understand the empowerment of the Midnight Cry unless you understand the tarrying time, where they are commanded to wait for that power. It is part of the story. To have the light set up behind you continue to shine, you must understand the whole history.
මධ්යරාත්රියේ හඬෙහි බලගැන්වීම නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීමට, ඔවුන්ට එම බලය සඳහා බලා සිටින ලෙස අණ කරනු ලබන ප්රමාද කාලය ඔබ අවබෝධ කර නොගන්නේ නම්, ඔබට එය නිවැරදිව අවබෝධ කරගත නොහැක. එය එම කථාවේ එක් කොටසකි. ඔබ පසුපස පිහිටුවා ඇති ආලෝකය දිගටම බැබළෙමින් සිටීමට නම්, ඔබ සම්පූර්ණ ඉතිහාසයම අවබෝධ කරගත යුතුය.
You may not yet see where this is going, but tomorrow it will become clear.
මේ කාරණය කොතැනට ගමන් කරන්නේදැයි ඔබට තවමත් නොපෙනිය හැකිය; එහෙත් හෙට එය පැහැදිලි වනු ඇත.
The Three Prophecies and the Tarrying Time
අනාවැකි තුන සහ ප්රමාද කාලය
Three prophecies led the Millerites to a misconception that caused the tarrying time and the first disappointment. These prophecies are the same three that William Miller said he was given the commencement for: the 1335, the 2520, and the 2300 days.
ප්රමාද කාලයත් පළමු බලාපොරොත්තු බිඳවැටීමත් ඇති කළ වැරදි අවබෝධයකට මිලරයිට්වරුන් නෙරා ගෙන ගියේ අනාවැකි තුනක්ය. විලියම් මිලර් තමන්ට ආරම්භය දෙන ලද්දේ යයි කී ඒම අනාවැකි තුනම ඒවාය: 1335, 2520, සහ 2300 දින.
If you understand that the tarrying time is a specific component of the Midnight Cry, you must ask what produced the tarrying time. It was these three time prophecies: the 1335, the 2520, and the 2300.
නැවතී සිටීමේ කාලය මධ්යරාත්රී හඬාකෑමේ නිශ්චිත අංගයක් බව ඔබ අවබෝධ කරන්නේ නම්, එම නැවතී සිටීමේ කාලය ඇති කළේ කුමක්දැයි ඔබ ඇසිය යුතුය. එය මෙම කාල අනාවැකි තුන වූ 1335, 2520, සහ 2300 ය.
If you reject the prophecy of the 2520 and the 1335, you are denying the Midnight Cry and fall off the path to the wicked world below.
ඔබ 2520 සහ 1335 අනාවැකිය ප්රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, ඔබ මධ්යරෑ හඬ ප්රතික්ෂේප කරමින් පහළ ඇති දුෂ්ට ලෝකය වෙත යන මාර්ගයෙන් පහළට වැටෙන්නෙහිය.
That is where we are heading with all this.
අප මේ සියල්ල සමඟ ගමන් කරමින් සිටින්නේ එම දිශාවටය.
They tarry because they are to wait for power from on high, and in the Millerite History, that power was the Midnight Cry.
ඔවුන් ප්රමාදව රැඳී සිටින්නේ උසස් ස්ථානයෙන් එන බලය සඳහා බලා සිටිය යුතු බැවින්ය; මිලරයිට් ඉතිහාසයේදී, එම බලය වූයේ මධ්යරාත්රි හඬය.
But tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high. And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them. And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven. And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy. Luke 24:44-52.
එහෙත් ඔබ සැම උසස්ථානයෙන් බලය පැළඳවනු ලබන තුරු යෙරුසලෙම් නුවරේ නැවතී සිටින්න. තවද ඔහු ඔවුන් බෙථානිය දක්වා පිටතට ගෙන ගොස්, තමන්ගේ අත් උස්කර ඔවුන්ට ආශීර්වාද කළේය. තවද ඔහු ඔවුන්ට ආශීර්වාද කරමින් සිටියදී, ඔහු ඔවුන්ගෙන් වෙන් කරනු ලැබ ස්වර්ගයට ඔසවාගෙන යනු ලැබීය. එවිට ඔව්හු ඔහුට නමස්කාර කර, මහත් ප්රීතියෙන් යෙරුසලෙමට ආපසු ගියෝය. ලූක් 24:44-52.
Bethany is a suburb of Jerusalem, about a mile and a half outside the city. In Jesus' day, this was a significant distance, as people walked everywhere.
බෙතනිය යෙරුසලමේ උපනගරයක් වන අතර, එය නගරයෙන් සැමයිල එකහමාරකට පමණ පිටත පිහිටා ඇත. යේසුස්වහන්සේගේ දිනවල මෙය සැලකිය යුතු දුරක් වූයේ, මිනිසුන් සෑම තැනකටම පාගමනින් ගමන් කළ බැවිනි.
Bethany means 'House of the Poor.'
බෙතනිය යන නාමයේ අර්ථය ‘දුප්පතුන්ගේ ගෘහය’ යන්නයි.
Jesus' favorite place to be was Bethany, where Lazarus, Mary, and Martha lived.
යේසුස් ප්රියව සිටිය ස්ථානය වූයේ ලාසරස්, මරියා සහ මාර්තා වාසය කළ බෙථානියයි.
It is worth noting that the Triumphal Entry is the history Sister White uses to describe the Midnight Cry.
විජයෝත්සව ප්රවේශය මධ්යරාත්රී හඬ විස්තර කිරීමට සිස්ටර් වයිට් භාවිතා කරන ඉතිහාසය බව සටහන් කරගැනීම වටී.
Before Jesus entered Jerusalem for the Triumphal Entry, He tarried in Bethany, the House of the Poor. There is a tarrying time that precedes the Triumphal Entry, just as there is a tarrying time that precedes the Midnight Cry. They are parallel histories, but we are still dealing with Luke 24:44-52 and waiting and tarrying in Jerusalem.
යේසුස් ජයග්රාහී ඇතුල්වීම සඳහා යෙරුසලමට ප්රවේශ වීමට පෙර, ඔහු දුප්පතුන්ගේ ගෘහය වන බෙතානියේ තැරැවී සිටියේය. මධ්යරಾತ್ರಿ හඬට පෙර තැරැවීමේ කාලයක් ඇතිවාක් මෙන්ම, ජයග්රාහී ඇතුල්වීමට පෙරද තැරැවීමේ කාලයක් ඇත. ඒවා සමාන්තර ඉතිහාසයන්ය; නමුත් අපි තවමත් ලූක් 24:44-52 සමඟ කටයුතු කරමින්, යෙරුසලමේ බලා සිටිමින් තැරැවී සිටිමු.
In Early Writings, page 247, speaking of the Millerite History, Sister White says:
Early Writings නම් කෘතියේ 247වන පිටුවේ, මිලරයිට් ඉතිහාසය පිළිබඳ කතා කරමින්, සහෝදරි වයිට් මෙසේ පවසන්නීය:
"The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844."
නිරාශාවට පත් වූ අය ශුද්ධ ලියවිලිවලින් දුටුවේ, ඔවුන් ප්රමාද කාලය තුළ සිටින බවත්, දර්ශනය සම්පූර්ණ වන තුරු ඔවුන් ඉවසීමෙන් බලා සිටිය යුතු බවත් ය. 1843 වර්ෂයේ ඔවුන්ගේ ස්වාමීන් වහන්සේ එනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන්ව ප්රේරිත කළ එම සාක්ෂියම, 1844 වර්ෂයේදී ද උන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවීය.
At the Midnight Cry, the Millerites had their understanding of the Scriptures opened.
මධ්යම රාත්රියේ හඬ නැඟුණු කල, මිලරයිට්වරුන්ගේ ශුද්ධ ලේඛන පිළිබඳ අවබෝධය විවෘත කරන ලදී.
"The disappointed ones" from the first disappointment saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and the same evidence that led them to predict 1843 as the return of the Lord now proved 1844.
පළමු බලාපොරොත්තුභංගයෙන් “බලාපොරොත්තුභංග වූවන්” ශුද්ධ ලියවිලිවලින් තමන් ප්රමාද වීමේ කාලය තුළ සිටින බව දුටුවෝය; එසේම ස්වාමින්වහන්සේගේ ආපසු පැමිණීම 1843 දී සිදුවනු ඇතැයි ප්රකාශ කිරීමට ඔවුන්ව මෙහෙයවූ එම සාක්ෂියම දැන් 1844 බව ප්රමාණවත් කළේය.
What had the Lord done for them? He opened their understanding. This is a parallel history to the disciples.
ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් සඳහා කුමක් කළසේක් ද? උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ අවබෝධය විවෘත කළසේක. මෙය ගෝලයන්ගේ ඉතිහාසයට සමාන්තර වූ ඉතිහාසයකි.
Jacob’s Tarrying Time and the Covenant
යාකොබ්ගේ ප්රමාද කාලය සහ ගිවිසුම
There is a tarrying time in the story of Jacob. This tarrying time illuminates many prophetic truths, though we will only touch on some of them.
යාකොබ්ගේ කථාව තුළ ප්රමාද වීමේ කාලයක් ඇත. අපි ඒවායින් කිහිපයක් පමණක් ස්පර්ශ කරන්නෙමු නම් ද, මෙම ප්රමාද කාලය බොහෝ අනාගතවාණිමය සත්යයන් ප්රකාශයට පත් කරයි.
Genesis 28, beginning with verse 10, shows that the story of Jacob prefigures the end of the world. Jacob's sons represent the 144,000 at the end of the world.
උත්පත්ති 28 වන පරිච්ඡේදයේ 10 වන පදයෙන් ආරම්භ වන කොටසෙන් යාකොබ්ගේ කථාව ලෝකයේ අවසානය පෙරසූචනය කරන බව දැක්වේ. යාකොබ්ගේ පුත්රයෝ ලෝකයේ අවසානයේ සිටින 144,000 දෙනා නියෝජනය කරති.
Jacob had sons from four women—two wives, Rachel and Leah, and two concubines. He had to work for his wives: 2520 days for Leah and 2520 days for Rachel. In Jacob's story, we see both 2520s, representing the Northern and Southern Kingdoms.
යාකොබ්ට ස්ත්රීන් හතර දෙනෙකුගෙන් පුත්රයෝ සිටියහ—භාර්යාවන් දෙදෙනෙක් වූ රාකෙල් සහ ලෙයා, තවද උපපත්නීන් දෙදෙනෙක්. ඔහුගේ භාර්යාවන් සඳහා ඔහු වැඩ කළ යුතු වූයේය: ලෙයා සඳහා දින 2520ක්ද, රාකෙල් සඳහා දින 2520ක්ද. යාකොබ්ගේ කථාව තුළ අපි උතුරු සහ දකුණු රාජ්යයන් නියෝජනය කරන 2520 දෙකම දකිමු.
Jacob is a symbol of the Millerite History and the 144,000. His story should provide light for us at the end of the world.
යාකොබ් මില്ലරයිට් ඉතිහාසයේත් 144,000 දෙනාගේත් සංකේතයකි. ඔහුගේ කතාව ලෝකයේ අවසානයේ අපට ආලෝකය සැපයිය යුතුය.
And Jacob went out from Beersheba, and went toward Haran. And he lighted upon a certain place, and tarried there all night, because the sun was set; and he took of the stones of that place and put them for his pillows, and lay down in that place to sleep. And he dreamed, and behold a ladder set up on the earth, and the top of it reached to heaven: and behold the angels of God ascending and descending on it. And, behold, the Lord stood above it, and said, I am the Lord God of Abraham thy father, and the God of Isaac; the land whereon thou liest, to thee will I give it, and to thy seed: And thy seed shall be as the dust of the earth, and thou shall spread abroad to the west, and to the east, and to the north, and to the south: and in thee and in thy seed shall all the families of the earth be blessed. And, behold, I am with thee, and will keep thee in all places whither thou goest, and will bring thee again into this land; for I will not leave thee, until I have done that which I have spoken to thee of. Genesis 28:10-15.
තවද යාකොබ් බේර්ෂෙබාවෙන් පිටත්ව හාරාන් දෙසට ගියේය. ඔහු එක් ස්ථානයකට පැමිණ, සූර්යයා බැස ගොස් තිබූ බැවින්, එහි මුළු රාත්රිය තිස්සේ නැවතී සිටියේය. එම ස්ථානයේ ගල්වලින් කිහිපයක් ගෙන තම හිස තැබීමට යොදා, එම ස්ථානයෙහි නිදාගැනීමට වැතිරියේය. එවිට ඔහු සිහිනයක් දුටුවේය; බලව, පොළොව මත තබන ලද ඉණිමඟක් තිබිණි, එහි මුදුන ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී තිබුණි. තවද බලව, දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයෝ ඒ මත නැඟී බැස යමින් සිටියෝය. තවද බලව, සමිඳාණන්වහන්සේ ඒකෙහි ඉහළින් සිට, මෙසේ කීසේක: “මම නුඹගේ පියා වූ ආබ්රහම්ගේ දෙවියන්වහන්සේය, ඉසාක්ගේ දෙවියන්වහන්සේය. නුඹ වැතිර සිටින මේ දේශය නුඹටත් නුඹගේ වංශයටත් මම දෙන්නෙමි. නුඹගේ වංශය පොළොවේ දූවිලි මෙන් වන්නේය; නුඹ බටහිරටත් නැගෙනහිරටත් උතුරටත් දකුණටත් පැතිර යන්නේය. නුඹ තුළද නුඹගේ වංශය තුළද පොළොවේ සියලු පවුල් ආශීර්වාද ලබන්නෝය. තවද බලව, මම නුඹ සමඟ සිටිමි; නුඹ යන සෑම ස්ථානයකදීම මම නුඹ රක්ෂාකර, නැවත මේ දේශයට නුඹ ගෙනෙන්නෙමි. මක්නිසාද, නුඹ පිළිබඳව මා කථා කළ දේ ඉටු කරන තුරු මම නුඹ අත් නොහරිමි.” උත්පත්ති 28:10-15.
The Lord is entering into covenant with Jacob. When the Lord enters into covenant with Moses and Israel, there is a tarrying time; when He enters into covenant with Jacob, there is a tarrying time; when He enters into covenant with modern Israel in the Millerite History, there is a tarrying time; and when He enters into covenant with the Christian church at Pentecost, there is a tarrying time.
ස්වාමීන්වහන්සේ යාකොබ් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල්වෙමින් සිටිති. ස්වාමීන්වහන්සේ මෝසෙස් සහ ඉශ්රායෙල් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විට, ප්රමාද කාලයක් ඇත; උන්වහන්සේ යාකොබ් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විට, ප්රමාද කාලයක් ඇත; උන්වහන්සේ මිලරයිට් ඉතිහාසය තුළ නූතන ඉශ්රායෙල් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විට, ප්රමාද කාලයක් ඇත; සහ උන්වහන්සේ පෙන්තකොස්ත දින ක්රිස්තියානි සභාව සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වන විටද, ප්රමාද කාලයක් ඇත.
In this story, during the tarrying time, the Lord opens the understanding of His people to His Word, symbolized by the ladder with angels ascending and descending—a symbol of communication between God and man.
මෙම කථාවේදී, ප්රමාද වීමේ කාලය තුළ, දෙවියන්වහන්සේ තම වචනය පිළිබඳ තම ජනතාවගේ අවබෝධය විවෘත කරනු ලබන සේක; මෙය දෙවියන්වහන්සේ සහ මනුෂ්යයා අතර සන්නිවේදනයේ සංකේතයක් වූ, දූතයන් ඉහළට නැඟී පහළට බැස යන ඉණිමඟින් සංකේතවත් කරනු ලැබේ.
And Jacob awaked out of his sleep, and he said, Surely the Lord is in this place; and I knew it not. And he was afraid, and said, How dreadful is this place! This is none other but the house of God, and this is the gate of heaven. Genesis 28:16-17.
එවිට යාකොබ් තම නින්දෙන් අවදිවී, “නිසැකවම ස්වාමීන්වහන්සේ මේ ස්ථානයෙහි සිටින සේක; එය මම නොදැන සිටියෙමි” යයි කීය. තවද ඔහු භයපත්ව, “මේ ස්ථානය කෙතරම් භයානකද! මෙය දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය හැර වෙන කිසිවක් නොවේ; මෙය ස්වර්ගයේ දොරටුවය” යයි කීය. උත්පත්ති 28:16-17.
At the Midnight Cry, the Millerite virgins are waking up and becoming the House of God. He is entering into covenant with them, making them modern Israel.
මධ්යරාත්රියේ හඬ නැඟෙන විට, මිලර්වරුන්ගේ කන්යාවෝ අවදි වෙමින් දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය බවට පත්වෙති. උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමට ඇතුළුවමින්, ඔවුන් නවීන ඉශ්රායෙලය බවට පත්කරයි.
And Jacob rose up early in the morning, and took the stone that he had put for his pillows, and set it up for a pillar, and poured oil upon the top of it. And he called the name of that place Bethel: but the name of that city was called Luz at the first. Genesis 28:18-19.
ඉක්බිති යාකොබ් උදෑසනින් ම ඉක්මනින් නැඟිට, තම හිසට තබාගෙන තිබූ ගල ගෙන, එය ස්තම්භයක් ලෙස නැගුවේය; එහි මුදුන මත තෙල් වත් කළේය. ඔහු එම ස්ථානයේ නාමය බෙතෙල් යයි කැඳවීය; එහෙත් පළමුව එම නගරයේ නාමය ලූස් යයි කියනු ලැබීය. උත්පත්ති 28:18-19.
"Luz" is changed. The Millerites were not God's people in 1798. The history of the Millerites is the history of how He enters into covenant with them and makes them His people, changing them from "Luz" to "Bethel."
“ලූස්” වෙනස් කරනු ලැබේ. 1798දී මිලෙරයිට්වරු දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව නොවූහ. මිලෙරයිට්වරුන්ගේ ඉතිහාසය යනු, උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුල් වී, “ලූස්” සිට “බේතෙල්” දක්වා ඔවුන් වෙනස් කරමින්, ඔවුන්ව තම ජනතාව බවට පත් කරන ආකාරයේ ඉතිහාසයයි.
And Jacob vowed a vow, saying, If God will be with me, and will keep me in this way that I go, and will give me bread to eat, and raiment to put on, So that I come again to my father's house in peace; then shall the Lord be my God: And this stone, which I have set for a pillar, shall be God's house: and of all that thou shalt give me I will surely give the tenth unto thee. Genesis 28:20-22.
එවිට යාකොබ් ප්රතිඥාවක් කරමින් මෙසේ කීවේය: දෙවියන් වහන්සේ මා සමඟ සිට, මා යන මේ මාර්ගයේ මා රැක, කෑමට රොටිද අඳින්නට වස්ත්රද මට දී, සාමයෙන් නැවත මාගේ පියාගේ ගෙදරට පැමිණෙන්නට සැලැස්වුවහොත්, එවිට ස්වාමීන් වහන්සේ මාගේ දෙවියන් වහන්සේ වන සේක. තවද මා ස්ථම්භයක් කොට පිහිටුවා තිබෙන මේ ගල දෙවියන් වහන්සේගේ ගෘහය වන්නේය. ඔබ වහන්සේ මට දෙන සියල්ලෙන්ම දසයෙන් එකක් නියතයෙන්ම ඔබ වහන්සේට දෙන්නෙමි. උත්පත්ති 28:20-22.
Jacob's vow is entering into covenant. He asks God to keep him in the way—the Old Paths—and to give him bread to eat. The Millerites are to eat their own bread and not return to Protestant foolishness.
යාකොබ්ගේ භාරය ගිවිසුමකට ඇතුල්වීමකි. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගෙන් තමන් ගමන් කරන මාර්ගයේ—පැරණි මාර්ගයන්හි—තමන් රැකගන්නා ලෙසත්, තමන්ට කෑම පිණිස පාන් දෙන ලෙසත් ඉල්ලා සිටියි. මිලර්වරුන් තමන්ගේම පාන් කෑ යුතුය; ප්රොතෙස්තන්ත මෝඩකම වෙත නැවත හැරී නොයා යුතුය.
If we continue to eat the bread God gives us, He will maintain His covenant with us. The bread and raiment in Jacob's vow symbolize the truths on the 1843 Chart, which Ellen White calls the Rock of Ages—the Old Paths and the bread.
අප දෙවියන් වහන්සේ අපට දෙන රොටි අඛණ්ඩව භුක්ති විඳින්නෙමු නම්, උන්වහන්සේ අප සමඟ ඇති තම ගිවිසුම පවත්වාගනු ඇත. යාකොබ්ගේ ප්රතිඥාවේ සඳහන් රොටි හා වස්ත්රය, Ellen White “Rock of Ages”—“Old Paths” සහ රොටි යනුවෙන් හඳුන්වන 1843 Chart හි සත්යයන්ගේ සංකේත වේ.
"The ladder which Jacob saw in the night vision, the base of it resting upon the earth and the topmost round reaching unto the highest heavens; God himself above the ladder, and His glory shining upon every round; angels ascending and descending upon this ladder of shining brightness, is a symbol of constant communication kept up between this world and heavenly places. God accomplishes His will through the instrumentality of heavenly angels in continual intercourse with humanity. This ladder reveals a direct and important channel of communication with the inhabitants of this earth. The ladder represented to Jacob the world's Redeemer, who links earth and heaven together. Everyone who has seen the evidence and light of truth and accepts the truth, professing his faith in Jesus Christ, is a missionary in the highest sense of the word. He is the receiver of heavenly treasures, and it is his duty to impart them, to diffuse that which he has received." Fundamentals of Christian Education, 270.
“රාත්රී දර්ශනයෙහි යාකොබ් දුටු ඒ ඉණිමඟ—එහි පදනම පොළොව මත තැබී තිබූ අතර එහි අග්රම පියවර අති උසස් ස්වර්ගයන් දක්වා ළඟා විය; ඉණිමඟට ඉහළින් දෙවියන් වහන්සේම සිටියහ, උන්වහන්සේගේ තේජස සෑම පියවරක් මතම ප්රකාශ වී තිබුණි; දීප්තිමත් භාසුරතාවයෙන් යුත් මේ ඉණිමඟ මත දේවදූතයෝ ඉහළට නඟිමින්ද පහළට බසමින්ද සිටියෝය—මෙය මේ ලෝකය සහ ස්වර්ගීය ස්ථාන අතර අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යන සන්නිවේදනයේ සංකේතයකි. දෙවියන් වහන්සේ මනුෂ්ය වර්ගයා සමඟ අඛණ්ඩ සම්බන්ධතාවයක යෙදෙන ස්වර්ගීය දේවදූතයන්ගේ උපකාරක සේවය මඟින් තම කැමැත්ත ඉෂ්ට කරති. මේ ඉණිමඟ මෙහි භූමියෙහි වාසය කරන ජනතාව සමඟ සෘජු හා වැදගත් සන්නිවේදන මාර්ගයක් ප්රකාශ කරයි. ඒ ඉණිමඟ, පොළොව සහ ස්වර්ගය එකට බැඳ තබන ලෝකයේ මිදුම්කරු යාකොබ්ට නිරූපණය කළේය. සත්යයේ සාක්ෂිය හා ආලෝකය දැක, එම සත්යය පිළිගෙන, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි තම විශ්වාසය ප්රකාශ කරන සෑම කෙනෙක්ම, එම වචනයේ අති උසස් අර්ථයෙන් මිෂනාරිවරයෙකි. ඔහු ස්වර්ගීය වස්තුලාභයන්ගේ ග්රාහකයා වන අතර, තමා ලැබූ දේ අනෙකාට දීමටත්, තමන් ලැබූ දේ පැතිරවීමටත් ඔහුගේ යුතුකම වන්නේය.” Fundamentals of Christian Education, 270.
When He opens up their understanding in the tarrying time, He does so by sending angels up and down the ladder.
ඔවුන්ගේ අවබෝධය ප්රමාද කාලය තුළ ඔහු විවෘත කරන විට, ඔහු එසේ කරන්නේ දේවදූතයන් පඩිපෙළ දිගේ ඉහළටත් පහළටත් යවමින්ය.
If you have received the truth, you have the responsibility to share it. If you fulfill your responsibility, you become the ladder—the channel of communication. We are called to be that channel.
ඔබ සත්යය ලබාගෙන ඇත්නම්, එය බෙදා දීමට ඔබට වගකීමක් ඇත. ඔබ ඔබගේ වගකීම ඉටු කළහොත්, ඔබ සන්නිවේදන මාර්ගය වන ඉණිමඟ බවට පත්වෙයි. අප කැඳවනු ලැබ ඇත්තේ එම මාර්ගය වීමටය.
"The ladder represented Christ; he is the channel of communication between heaven and earth, and angels go to and fro in continual intercourse with the fallen race. The words of Christ to Nathanael were in harmony with the figure of the ladder, when he said, 'Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of man.' Here the Redeemer identifies himself as the mystic ladder, that makes communication possible between heaven and earth." Review and Herald, November 11, 1890.
“එම ඉණිමඟ ක්රිස්තුස්වහන්සේ නියෝජනය කළේය; උන්වහන්සේ ස්වර්ගය හා භූමිය අතර සන්නිවේදනයේ මාර්ගය වන අතර, දූතයෝ වැටුණු මනුෂ්ය වංශය සමඟ නොනවත්වා පවතින සම්බන්ධතාවයක යෙදී එහා මෙහා යති. නථානියෙල්ට ක්රිස්තුස්වහන්සේ කථා කළ වචන, උන්වහන්සේ මෙසේ පැවසූ කල, ඉණිමඟේ රූපකයට අනුකූල වූයේය: ‘සැබවින්ම, සැබවින්ම, මම ඔබට කියමි, මෙයින් පසු ඔබ ස්වර්ගය විවෘතව තිබෙන බවත්, මනුෂ්ය පුත්රයා මත දෙවියන්වහන්සේගේ දූතයන් නැගී එනුද බැස යනුද දකින්නහුය.’ මෙහිදී මිදුම්කරු ස්වර්ගය හා භූමිය අතර සන්නිවේදනය සම්භව කළ හැකි කරන ගූඪ ඉණිමඟ ලෙස තමන්වහන්සේම හඳුන්වා දෙයි.” Review and Herald, November 11, 1890.
Jacob has a tarrying time; he tarries and dreams of the ladder, which represents the Lord opening the understanding of His Word to His people during the tarrying time. In this history, the Lord is entering into covenant with His people, taking them from Luz and making them Bethel—the House of God.
යාකොබ්ට ප්රමාද වීමේ කාලයක් ඇත; ඔහු ප්රමාද වී, ඉණිමඟ පිළිබඳ සිහිනයක් දකින්නේය. එය ප්රමාද වීමේ කාලය තුළ ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟට තම වචනයේ අවබෝධය විවෘත කර දෙන බව නිරූපණය කරයි. මෙම ඉතිහාසය තුළ, ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟ සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළුවමින්, ඔවුන් ලූස් සිට රැගෙන බෙතෙල් බවට—එනම් දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහය බවට—පත් කරමින් සිටියි.
The channel of communication represented by the angels ascending and descending on the ladder, who is Christ, is also represented in Zechariah. Sister White comments on this in Review and Herald, July 20, 1897, though she uses a different symbol.
පඩිය මතට නැඟී පහළට බැස යන දූතයන් විසින් නිරූපිත, ක්රිස්තුස්වහන්සේ වන සන්නිවේදන මාර්ගය, සෙකරියාගේ පොතෙහිද නිරූපිත වේ. සොයුරු වයිට් Review and Herald, 1897 ජූලි 20 දින මෙම කරුණ පිළිබඳ අදහස් දක්වයි, නමුත් ඇය වෙනස් සංකේතයක් භාවිත කරයි.
"The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne."
“මුළු පොළොවේ ස්වාමියා අසල සිටින අභිෂේක ලත් අය, එක් කලක් සාතාන්ට ආවරණය කරන කෙරුබ්වරයා ලෙස දෙන ලද තත්ත්වය දරති. ඔහුගේ සිංහාසනය වටකර සිටින ශුද්ධ සත්ත්වයන් විසින්.”
What are the "holy beings"? Angels. "By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth." That is the ladder. Only, here Sister White is not going to use the ladder as the symbol.
“ශුද්ධ වූ සත්වයෝ” කවරහුද? දූතයෝය. “තම සිංහාසනය වටා සිටින ශුද්ධ වූ සත්වයන් මඟින් ස්වාමීන්වහන්සේ පෘථිවියේ වාසය කරන අය සමඟ නොනවතින සන්නිවේදනයක් පවත්වාගෙන යති.” එයම එම ඉණිමඟය. එහෙත්, මෙහි සිස්ටර් වයිට් එම සංකේතය ලෙස ඉණිමඟ භාවිත කිරීමට නොයන්නීය.
"The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God's Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
රන්වන් තෙල් නිරූපණය කරන්නේ, විශ්වාසීන්ගේ පහන් දැවෙමින් පවතින ලෙසත් ඒවා මැලවී නිවා නොයන ලෙසත්, දෙවියන්වහන්සේ ඒවාට සපයන කරුණාවය. දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ පණිවිඩ තුළින් මේ ශුද්ධ තෙල් ස්වර්ගයෙන් වත් නොකළහොත්, නපුරේ බලවේගයන් මනුෂ්යයන් පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනයක් ගන්නා වූහ.
"God is dishonored when we do not receive the communications He sends us. Thus we refuse the golden oil He would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call comes, 'Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,' those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God's Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, 'Show me thy glory,' the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. 'Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.' By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God's children shine as lights in the world." Review and Herald, July 20, 1897.
අප වෙත ඔහු එවන සන්නිවේදන අපි පිළි නොගන්නා විට දෙවියන් වහන්සේ අගෞරවයට පත් කරනු ලබන සේක. එසේ කරමින්, අඳුරෙහි සිටින අයට ප්රකාශ කරනු පිණිස අපගේ ආත්මාවලට ඔහු වත් කිරීමට කැමතිවූ ස්වර්ණ තෙල් අපි ප්රතික්ෂේප කරමු. “බලන්න, මනාලයා පැමිණෙයි; ඔහුට හමුවීමට පිටතට යන්න” යන හඬ පැමිණෙන විට, ශුද්ධ තෙල් ලබා නොගත්, ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ කරුණාව තම සිත්වල අගය කොට රැක නොගත් අය, මෝඩ කන්යාවන් මෙන්, තම ස්වාමීන් හමුවීමට තමා සූදානම් නොවන බව දකිනු ඇත. තෙල් ලබාගැනීමට ඔවුන් තුළම බලයක් නැත; ඔවුන්ගේ ජීවිත විනාශයට පත්ව ඇත. එහෙත් දෙවියන් වහන්සේගේ ශුද්ධාත්මයාණන් ඉල්ලා සිටිනු ලබන්නේ නම්, මෝසෙස් කළාක් මෙන්, “ඔබගේ මහිමය මට පෙන්වන්න” යයි අපි ප්රාර්ථනා කරමු නම්, දෙවියන් වහන්සේගේ ප්රේමය අපගේ සිත්වල පුරවා දමනු ලැබේ. ස්වර්ණ නළයන් මාර්ගයෙන්, ස්වර්ණ තෙල් අප වෙත සන්නිවේදනය කරනු ලැබේ. “‘බලයෙන් නොව, ශක්තියෙන් නොව, මාගේ ආත්මයෙන් ය’ යයි සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ කියන සේක.” ධර්මිෂ්ඨකමේ සූර්යයාණන්ගේ දීප්තිමත් කිරණ පිළිගැනීමෙන්, දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් ලෝකයේ ආලෝකයන් මෙන් බබළති.” Review and Herald, July 20, 1897.
In the story of Jacob, we have the story of the Millerite History. There is a tarrying time, and he sees the ladder representing communication between Heaven and Earth.
යාකොබ්ගේ කථාව තුළ, අපට මිලරයිට් ඉතිහාසයේ කථාව දක්නට ලැබේ. එහි ප්රමාද වීමේ කාලයක් ඇත, එවිට ඔහු ස්වර්ගය හා පෘථිවිය අතර සන්නිවේදනය නිරූපණය කරන ඉණිමඟ දකී.
Zechariah tells us about two golden pipes. A ladder has two primary rails, but Zechariah calls them two golden pipes.
සෙකරියා අපට රන් නළ දෙකක් ගැන කියයි. ඉණිමඟකට ප්රධාන පැති දණ්ඩ දෙකක් ඇත, එහෙත් සෙකරියා ඒවා රන් නළ දෙකක් ලෙස හඳුන්වයි.
We are to receive the messages that come down from the ladder of Heaven and communicate them to others. If we do that, we become part of the ladder, part of the communication process.
අපට ස්වර්ගයේ ඉණිමඟෙන් පහළට එන පණිවිඩ ලබමින් ඒවා අන් අයට ද සන්නිවේදනය කළ යුතුය. අපි එසේ කළොත්, අපි ඉණිමඟේ කොටසක්, එනම් එම සන්නිවේදන ක්රියාවලියේ කොටසක් වන්නෙමු.
Sister White ties this into the parable of the Ten Virgins.
සහෝදරි වයිට් මෙය දස කන්යාවන්ගේ උපමාව සමඟ සම්බන්ධ කරයි.
In the Millerite History, they were fulfilling the parable of the Ten Virgins. Jacob's tarrying time is the tarrying time of Matthew 25 and Habakkuk 2: "Though the vision tarry, wait for it."
මිලර්වාදී ඉතිහාසය තුළ ඔව්හු දස කන්යාවන් පිළිබඳ උපමාව ඉටු කරමින් සිටියහ. යාකොබ්ගේ ප්රමාද කාලය මතෙව් 25 හා හබක්කුක් 2 හි සඳහන් ප්රමාද කාලයම ය: “දර්ශනය ප්රමාද වුවද, එය සඳහා රැඳී සිටින්න.”
The story of Jacob and Zechariah are the same tarrying times.
යාකොබ්ගේ කථාවත් සෙකරියාගේ කථාවත් එකම ප්රමාද වන කාලයන්ය.
The tarrying time marks, among other things, that the Lord is about to increase His followers' understanding of the Word of God. If you do not receive that Holy Oil, you are a foolish virgin.
ප්රමාද කාලය, අනෙකුත් කරුණු අතර, ස්වාමින්වහන්සේ තම අනුගාමිකයන්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ අවබෝධය වැඩි කිරීමට ආසන්නව සිටින බව සලකුණු කරයි. ඔබ එම ශුද්ධ තෙල් නොලැබුවහොත්, ඔබ මෝඩ කන්යාවකි.
When you reach this history, when the door closes and you are a foolish virgin, Sister White says, "The saddest words that were ever heard, 'I knew you not.'"
ඔබ මෙම ඉතිහාසයට ළඟා වන විට, දොර වසා දමනු ලබන විට සහ ඔබ මෝඩ කන්යාවක් වන විට, සහෝදරි වයිට් මෙසේ පවසන්නීය: “කවදාවත් අසා තිබූ අතිශය ශෝකජනක වචන නම්, ‘මම ඔබ නොදනිමි’ යන වචනයි.”
You cannot separate the tarrying time from the Midnight Cry. The tarrying time produces the outpouring of the Holy Spirit, which opens God's people's understanding to the Word at the Midnight Cry and provides the oil that distinguishes the wise from the foolish virgins.
ප්රමාද කාලය මධ්යරාත්රියේ හඬින් ඔබට වෙන් කළ නොහැක. ප්රමාද කාලය ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ වැගිරීම ජනනය කරයි; එමගින් මධ්යරාත්රියේ හඬේදී දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ වචනය පිළිබඳ අවබෝධය විවෘත කරනු ලබන අතර, බුද්ධිමත් කන්යාවන් හා මෝඩ කන්යාවන් අතර වෙනස දක්වන තෙල්ද සපයයි.
The Tarrying Time and Christ’s Crowning Miracle
ප්රමාද වීමේ කාලය සහ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අතිශ්රේෂ්ඨ අද්භුත ක්රියාව
There is a tarrying time when Christ performed His crowning act—raising Lazarus.
ක්රිස්තුස්වහන්සේ තමන්ගේ මහාජයග්රාහී ක්රියාව වූ ලාසරුස්ව නැඟිටුවීම සිදු කළ අවස්ථාවේ ප්රමාදව සිටින කාලයක් තිබේ។
Jesus received the message, "Lazarus is sick. Come, take care of him." But Jesus did not go immediately.
යේසුස්වහන්සේට “ලාසරස් අසනීපයෙන් පසුවේ. එන්න, ඔහු ගැන සැලකිලිමත් වන්න” යන පණිවිඩය ලැබුණේය. එහෙත් යේසුස්වහන්සේ වහාම ගියේ නැත.
Sister White says the disciples stumbled over this. They wondered why He was not going to help His friend, or prove His power as the Messiah. But He tarried.
සහෝදරි වයිට් පවසන්නේ ශිෂ්යයෝ මේ සම්බන්ධයෙන් වැටීගිය බවයි. ඔවුන් අසම්මත වූයේ, උන්වහන්සේ තම මිතුරාට උපකාර කිරීමට නොයන්නේ මන්දැයි, හෝ මෙසියා ලෙස තම බලය ප්රකාශ නොකරන්නේ මන්දැයි යන්න පිළිබඳවය. එහෙත් උන්වහන්සේ ප්රමාද වූ සේක.
"In delaying to come to Lazarus, Christ had a purpose of mercy toward those who had not received Him. He tarried, that by raising Lazarus from the dead He might give to His stubborn, unbelieving people another evidence that He was indeed 'the resurrection, and the life.' He was loath to give up all hope of the people, the poor, wandering sheep of the house of Israel. His heart was breaking because of their impenitence. In His mercy He purposed to give them one more evidence that He was the Restorer, the One who alone could bring life and immortality to light. This was to be an evidence that the priests could not misinterpret. This was the reason of His delay in going to Bethany." The Desire of Ages, 529.
ලාසරුස් වෙත පැමිණීම ප්රමාද කළ ක්රිස්තුස්වහන්සේ, තමන්ව පිළිගැනීම නොකළ අය කෙරෙහි දයාවේ අරමුණක් තබාගෙන සිටියේය. ඔහු ප්රමාදව නවතී සිටියේ, මළවුන් අතරින්ලාසරුස් නැඟිටුවීමෙන්, තමන් සත්ය වශයෙන්ම “නැවත නැඟිටීමද, ජීවනයද” වන බව තම මුරණ්ඩු, අවිශ්වාසී ජනතාවට තවත් එක් සාක්ෂියක් දෙන පිණිසය. ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ දුප්පත්, අයාලේ යන බැටළුවන් වන එම ජනතාව ගැන ඇති සියලු බලාපොරොත්තු සම්පූර්ණයෙන් අත්හරිනු ඔහු කැමති නොවීය. ඔවුන්ගේ පශ්චාත්තාපහීනභාවය නිසා ඔහුගේ හදවත බිඳෙමින් තිබුණි. තම දයාවෙන්, තමන් ප්රතිස්ථාපකයා වන බවත්, ජීවනය සහ අමරණීයත්වය ආලෝකයට ගෙන ආ හැක්කේ තමන් පමණක් බවත් ඔවුන්ට තව එක් සාක්ෂියක් දීමට ඔහු අරමුණු කළේය. මෙය පූජකයන්ට වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කළ නොහැකි සාක්ෂියක් වීමට නියමිත විය. බෙථනියට යාම ඔහු ප්රමාද කළේ මේ හේතුව නිසාය.” The Desire of Ages, 529.
He tarried to give them one more evidence that He had the ability to bring the dead to life.
මළවුන්ට ජීවනය දීමට තමන්ට බලය ඇති බව ඔවුන්ට තවත් එක් සාක්ෂියක් දීමට උන්වහන්සේ ප්රමාද වූ සේක.
This crowning miracle, the raising of Lazarus, set the seal of God on His work and claim to divinity.
මෙම කිරුළමැති අද්භූතකාර්යය වන ලාසරුස් නැවත ජීවිතයට උත්ථාන කිරීම, උන්වහන්සේගේ කාර්යයත් දේවත්වයට ඇති උන්වහන්සේගේ ප්රකාශයත් මත දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්රාව තැබීය.
At the Midnight Cry, the Lord is raising up the wise virgins. This is an illustration of the sealing process. The Millerites were being sealed, providing an illustration of the sealing of the 144,000.
මධ්ය රාත්රියේ හඬනඟීමේදී, ස්වාමින්වහන්සේ ප්රඥාවන්ත කන්යාවන් නැගිටුවමින් සිටිති. මෙය මුද්රා තැබීමේ ක්රියාවලියට අදාළ දෘශ්ටාන්තයකි. මිලරයිට්වරු මුද්රා තැබෙමින් සිටියහ; එමගින් 144,000 දෙනාගේ මුද්රා තැබීමේ දෘශ්ටාන්තයක් සපයනු ලැබීය.
The lesson of Lazarus is that Christ can take someone dead in trespasses and sins and bring them to life.
ලාසරුස්ගේ පාඩම නම්, අපරාධයන් හා පාපයන් තුළ මරණයට පත් වූ කෙනෙකු ක්රිස්තුස් වහන්සේට ගෙන ජීවනයට පත් කළ හැකි බවයි.
In the passage of Lazarus, Christ defines death as sleep.
ලාසරුස් පිළිබඳ අංශයේදී ක්රිස්තුස් වහන්සේ මරණය නින්දක් ලෙස නිර්වචනය කරයි.
They are all sleeping. He is tarrying. He will resurrect Lazarus, bringing them to life and placing His seal upon them. This is His crowning miracle.
ඔවුන් සියල්ලෝම නිදා සිටිති. ඔහු ප්රමාද කරයි. ඔහු ලාසරුස්ව නැවත උත්ථාන කරනු ඇත; ඔවුන් ජීවනයට ගෙන එමින්, ඔවුන් මත තම මුද්රාව තබනු ඇත. මෙය ඔහුගේ කිරුළු පළඳින අතිශ්රේෂ්ඨ ආශ්චර්යයයි.
In our history, when He seals the 144,000, He lifts them up as an ensign.
අපගේ ඉතිහාසයේදී, උන්වහන්සේ 144,000 දෙනාට මුද්රා තබන කල, උන්වහන්සේ ඔවුන් ධජයක් ලෙස උසස් කරනු ඇත.
Zechariah says that ensign is as jewels in a crown. This is His crowning act.
සෙකරියා පවසන්නේ, එම ධජය ඔටුන්නක මැණික් මෙන් වන බවයි. මෙය ඔහුගේ ඔටුනු පළඳවන ක්රියාවයි.
With the outpouring and opening up of truth in the Millerite history, the tarrying time marks when the Lord opens up the truth. The ladder, with angels ascending and descending, is where the sealing process takes place.
මිලරයිට් ඉතිහාසයේ සත්යය වගුරුවා දමනු ලැබීමත් එළිදරව් කරනු ලැබීමත් සමඟ, ප්රමාද කාලය ස්වාමීන්වහන්සේ සත්යය විවෘත කරන අවස්ථාව සලකුණු කරයි. දේවදූතයන් උඩට නැඟී බසින ඒ ඉණිමඟ සීල තැබීමේ ක්රියාවලිය සිදුවන ස්ථානයයි.
The Triumphal Entry and the Midnight Cry
විජයෝത്സව ප්රවේශය සහ මධ්යරාත්රියේ හඬ
Now we look at the Triumphal Entry. Notice what Sister White compares the Triumphal Entry to the Spirit of Prophecy, volume 4, page 250.
දැන් අපි විජයගාමී පිවිසුම දෙස බලමු. විජයගාමී පිවිසුම කුමකට සමාන කරන්නේදැයි, Prophecy හි ආත්මය, 4 වන වෙළුම, 250 වන පිටුවෙහි Sister White සඳහන් කරන ආකාරය සැලකිල්ලෙන් නිරීක්ෂණය කරන්න.
"The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ's triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, 'Blessed is he that cometh in the name of the Lord!' [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, 'Behold, the Bridegroom cometh!'"
“මධ්යරාත්රියේ හඬ නිකුත් වූයේ තර්ක මගින් පමණක් නොවීය, ශුද්ධ ලියවිල්ලේ සාක්ෂි පැහැදිලිවූවක් සහ නිරවද්යවූවක් වූ නමුත්ය. එය සමඟ ආත්මය චලිත කළ බලවත් ප්රේරණශක්තියක්ද ගමන් කළේය. සැකයක්වත් නොවීය, ප්රශ්න කිරීමක්වත් නොවීය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමට ජයග්රාහී ප්රවේශය සිදු වූ අවස්ථාවේදී, උත්සවය පැවැත්වීම සඳහා දේශයේ සෑම ප්රදේශයකින්ම රැස්ව සිටි ජනතාව ඔලිව් කන්ද වෙත එකතු වූහ; යේසුස්වහන්සේට අනුගාමීව ගමන් කළ ජනකාය සමඟ ඔවුන් එක්වූ විට, ඔවුන් ඒ මොහොතේ ආනුභාවයෙන් පිරී, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන්නා ආශීර්වාදලද්දේය!’ යන නාදය තව තවත් උද්ධමනය කිරීමට උපකාර කළහ. [මතෙව් 21:9.] එසේම, ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් රැස්වීම් වෙත ගලා ආ අවිශ්වාසීහුද—සමහරු කුතුහලය නිසා, සමහරු පමණක් උපහාස කිරීම සඳහා—‘බලව, මනාලයා එයි!’ යන පණිවිඩය සමඟ තිබූ නිශ්චිත කරවන බලය දැන ගත්හ.”
The Triumphal Entry represents the Midnight Cry.
විජයෝත්සව ප්රවේශය මධ්යම රාත්රී හඬ නියෝජනය කරයි.
Let us read what Sister White says about the Triumphal Entry in The Youth Instructor, February 21, 1901.
1901 පෙබරවාරි 21 දිනැති The Youth Instructor හි ජයග්රාහී ප්රවේශය පිළිබඳව සොයුරිය වයිට් පවසන දෙය අපි කියවමු.
"The time of Christ's entry into Jerusalem was the most lovely season of the year. The mount of Olives was carpeted with green, and the groves were beautiful with varied foliage. From the regions round about Jerusalem many people had come to the feast with an earnest desire to see Jesus."
ක්රිස්තුස්වහන්සේ යෙරුසලමට ඇතුල්වූ කාලය වසරේ අතිශය සොබන සමය විය. ඔලිව් කන්ද සශ්යශාමලයෙන් ආවරණයවී තිබුණු අතර, වනයන් විවිධ පත්රාලංකාරයෙන් අලංකෘතව අතිශය සුන්දරව දිස්විය. යෙරුසලම අවට ප්රදේශවලින් බොහෝදෙනෙක් උත්සවයට පැමිණියේ යේසුස්වහන්සේ දැකීමේ ගැඹුරු ආශාවකින් යුතුවය.
Why? Because, they heard about Lazarus.
ඇයි? මන්ද, ඔවුන් ලාසරුස් ගැන අසා තිබුණි.
"The crowning miracle of the Saviour, in raising Lazarus from the dead, had had a wonderful effect upon the people, and a large and enthusiastic multitude was drawn to the place where Jesus was tarrying."
ගැළවුම්කාරයාගේ අතිශය ශ්රේෂ්ඨ අද්භූත ක්රියාව වූ, ලාසරුස් මරණයෙන් නැඟිටුවීම, ජනතාව මත අතිවිශ්මයජනක බලපෑමක් ඇති කළේය; එමෙන්ම උද්යෝගයෙන් පිරුණු විශාල ජනකායක් යේසුස් නතරව සිටි ස්ථානය වෙත ආකර්ෂණය විය.
So, He is tarrying in Bethany before the Triumphal Entry.
එබැවින්, විජයෝත්සවාත්මක ප්රවේශයට පෙර උන්වහන්සේ බෙථනියාවේ ප්රමාද වී සිටියි.
This refers to the Tarrying Time.
මෙය ප්රමාදව සිටිමේ කාලය ගැන සඳහන් කරයි.
"The afternoon was half spent when Jesus sent his disciples to the village of Bethphage, saying: 'Go into the village over against you, and straightway ye shall find an ass tied, and a colt with her: loose them, and bring them unto me. And if any man say ought unto you, ye shall say, The Lord hath need of them; and straightway he will send them.'
දවල් කාලය අඩක් ගතව ගිය විට, යේසුස් වහන්සේ තම ගෝලයන් බෙත්ෆාගේ ගම්මානයට යවා, මෙසේ පැවසූ සේක: “ඔබ ඉදිරියෙහි ඇති ගම්මානයට යන්න; එවිට වහාම බැඳ ඇති ගැහැණු කොටළුවෙකුත්, ඇය සමඟ පැටවෙකුත් ඔබට හමුවනු ඇත. ඒවා ලිහා මා වෙත ගෙනෙන්න. යම් මනුෂ්යයෙක් ඔබට කිසිවක් කියන්නේ නම්, ‘ස්වාමීන්වහන්සේට ඒවා අවශ්යය’යි කියන්න; එවිට ඔහු වහාම ඒවා යවනු ඇත.”
"This was the first time during His ministry that Christ consented to ride, and the disciples interpreted this as a sign that He was about to assert His kingly power and authority, and take His position on David's throne. Joyfully they executed the commission. They found the colt, loosed him, and brought him to Jesus, who sat upon him. As Jesus took His seat upon the animal, the air was filled with acclamations of praise and triumph. He bore no outward sign of royalty, wore no dress of state, nor was He followed by soldiers. But He was surrounded by a company excited with expectancy. He had just raised the dead. The people thought He was coming to be the Savior of Israel. Who were these people?
මෙය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ සේවකාලය තුළ උන්වහන්සේ සවාරියෙන් යාමට එකඟ වූ පළමු අවස්ථාව වූ අතර, ශිෂ්යයෝ මෙය උන්වහන්සේ ඉක්මනින්ම තම රාජකීය බලය හා අධිකාරය ප්රකාශ කොට, දාවිත්ගේ සිංහාසනය මත තම ස්ථානය ගන්නා බවට ලකුණක් ලෙස අර්ථකථනය කළෝය. ඔවුහු ප්රීතියෙන් එම අණ ඉටු කළෝය. ඔවුහු එළු කොටළු පැටවා සොයාගෙන, ඔහුගේ බැඳුම් ලිහා, යේසුස්වහන්සේ වෙත ගෙන ආහ. එවිට උන්වහන්සේ එය මත අසුන් ගත්සේක. යේසුස්වහන්සේ එම සත්වයා මත අසුන් ගත් විට, ප්රශංසා හා ජයග්රහණයේ හඬකැඳවීම්වලින් වායුමය පිරී ගියේය. උන්වහන්සේ රාජකීයත්වයේ බාහිර ලකුණක් කිසිවක් දරා නොසිටිසේක; රාජ්යෝචිත වස්ත්ර පැළඳ නොසිටිසේක; සෙබළුන් විසින් අනුගමනය කරනුද නොලැබූසේක. එහෙත්, අපේක්ෂාවෙන් උද්දාමයට පත් වූ සමූහයක් උන්වහන්සේ වටා සිටියේය. උන්වහන්සේ මියගිය අයෙකු නැවත ජීවනයට නැඟවූවාසේක. ජනතාව උන්වහන්සේ ඉශ්රායෙල්ගේ ගැලවුම්කරු වීමට එන බව සිතූහ. මේ මිනිසුන් කවුද?
"Many flatter themselves that the hour of Israel's emancipation is at hand. In imagination they see the Roman army dispersed, and driven from Jerusalem, and the Jewish nation once more free from the yoke of the oppressor. From lip to lip the question passes, 'Will he at this time restore again the kingdom to Israel?' Many in the throng recall the word of the prophet: 'Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy king cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass.' Each strives to excel the other in responding to the prophetic past. The shout echoes from mountain and valley, 'Hosanna to the Son of David:'—the Midnight Cry—'Blessed is he that cometh in the name of the Lord; hosanna in the highest.'
ඉස්රායෙලයේ මුක්තියේ පැය අතළඟ පැමිණ ඇති බවට බොහෝදෙනා තමන්ම මෝහනය කරගනිති. තමන්ගේ කල්පනාවන්හි ඔව්හු රෝම හමුදාව විසුරුවා හැර, යෙරුසලමෙන් පලවා හරින ලද බවත්, යුදෙව් ජාතිය නැවත වරක් පීඩකයාගේ වියගහෙන් නිදහස් වී ඇති බවත් දකිති. “ඔහු මේ කාලයේදී නැවතත් රාජ්යය ඉස්රායෙලයට පිහිටුවන සේක්ද?” යන ප්රශ්නය තොල්වලින් තොල්වලට සරයි. සමූහයේ බොහෝදෙනා ප්රොපේතවරයාගේ වචනය සිහි කරති: “අතිශයින් ප්රීති වන්න, අහෝ සියොන්ගේ දියණියෙනි; හඬ නඟා කෑගසන්න, අහෝ යෙරුසලමේ දියණියෙනි: බලව, ඔබගේ රජු ඔබ වෙත පැමිණෙයි; ඔහු ධර්මිෂ්ඨය, ගැළවීම ගෙන එන්නාය; නිහතමානීය, කොටළුවෙකු මත අසුනැගී.” ප්රොපේතික අතීතයට ප්රතිචාර දැක්වීමේදී එක් එක්කෙනා අනෙකා අභිබවා යාමට උත්සාහ කරයි. “දාවිත්ගේ පුත්රයාට හොසාන්නා” යන හඬ—මධ්යරಾತ್ರಿ හඬ—“ස්වාමින්වහන්සේගේ නාමයෙන් එන්නා ආශීර්වාද ලද්දේය; උත්තමස්ථානයෙහි හොසාන්නා” යනුවෙන් කඳු සහ මිටියාවත් තුළ ප්රතිධ్వනිත වේ.
No mourning or wailing was heard in that procession. Those who had once been blind, but whose eyes had been healed by the Son of God, led the way.
ඒ යාත්රාවේ කිසිදු ශෝකධ್ವනියක් හෝ විලාපයක් ඇසුණේ නැත. කලක් අන්ධව සිටි නමුත් දේව පුත්රයාණන් විසින් ඔවුන්ගේ ඇස් සුව කළ අය පෙරටුව ගමන් කළහ.
Who leads the way? Those who used to be Laodicean's.
මාර්ගය පෙරට ගෙන යන්නේ කවුද? කලින් ලාඔදිකීයවරුන්ව සිටි අයයි.
"They pressed close to Jesus, while one whom He had raised from the dead led the animal He rode. Those once deaf and dumb, now healed, helped to swell the glad hosannas. Cripples, now walking, broke down palm branches and strewed them in His path.
ඔහු මළවුන්ගෙන් නැඟිටුවා තිබූ එක් අයෙකු, ඔහු ආරෝහණය කළ සත්වයා අල්ලාගෙන යමින් සිටියදී, ඔවුහු යේසුස් වහන්සේට අසන්නටම තදින් එක්රොක් වූහ. කලින් බිහිරි හා ගොළු වූ, දැන් සුවය ලැබූ අය, ප්රීතියෙන් නගන ලද හොසාන්නා නාදයන් තව තවත් ප්රබල කිරීමට උපකාර කළෝය. දැන් ඇවිදින ලාමකයෝ, තල් අතු කඩකඩා, ඒවා ඔහුගේ මාර්ගයෙහි අතුරා දැමූහ.
"The leper, once shut out from society, was there, cleansed by the Saviour's power. He laid his garment in the path of the Saviour, exclaiming, 'O give thanks unto the Lord; for he is good: for his mercy endureth forever.'
සමාජයෙන් වරක් නෙරපා හරින ලද කුෂ්ඨරෝගියා, ගැළවුම්කරුගේ බලයෙන් පවිත්ර කරනු ලැබ, එහි සිටියේය. ඔහු, “ස්වාමින්වහන්සේට ස්තුති දෙනු මැනවි; මක්නිසාද උන්වහන්සේ යහපත්ය; උන්වහන්සේගේ කරුණාව සදාකාලයට පවතින්නේය” යැයි හඬ නඟමින්, තම වස්ත්රය ගැළවුම්කරුගේ මාර්ගයෙහි පැතිරුවේය.
"The healed demoniac was there, now in his right mind, adding his testimony: 'The Lord hath done great things for me, whereof I am glad.'
සුව ලැබූ භූතග්රස්තයා එහි සිටියේය, දැන් තම සම්පූර්ණ සිහියෙන් යුක්තව, මෙසේ තම සාක්ෂියද එක් කරමින්: “ස්වාමින්වහන්සේ මා සඳහා මහත් දේවල් කර ඇත; ඒ ගැන මම ප්රීතිවෙමි.”
"The restored dead were there, praising Him. The widow and the orphan told of His wonderful works. Little children, those healed of diseases, and those brought back from the grave, bestrewed the path of the Redeemer with palm branches and flowers."
නැවත ජීවිතයට පත් කළ මළවුන් එහි සිටිමින්, උන්වහන්සේට ප්රශංසා කළහ. වැන්දඹුවත් අනාථයාත් උන්වහන්සේගේ අතිවිශ්මයජනක ක්රියා ගැන ප්රකාශ කළහ. කුඩා දරුවෝ, රෝගවලින් සුව කරනු ලැබූවෝ, සහ සොහොන්ගැබෙන් නැවත ගෙන එනු ලැබූවෝ, ගැලවුම්කරුවාණන්ගේ මාර්ගය තාල අතු සහ මල්වලින් අලංකාර කළහ.
So, Jesus tarries in the House of the Poor, referring to the Tarrying Time.
එබැවින්, යේසුස් දුප්පතුන්ගේ ගෘහයේ ප්රමාදව සිටින්නේ, එයින් ප්රමාද වීමේ කාලය අදහස් කරමිනි.
Why? Because He is about to pour out His Holy Spirit and open their understanding, referring to the Midnight Cry.
ඇයි? මන්ද, මධ්යරාත්රි හැඬීම සඳහන් කරමින්, උන්වහන්සේ තම ශුද්ධාත්මය වගුරුවා ඔවුන්ගේ අවබෝධය විවෘත කිරීමට ආසන්නව සිටින බැවිනි.
In this story, He is coming as a King, referring to October 22, 1844. Does Jesus come to receive a kingdom on October 22, 1844? Yes.
මෙම කථාවෙහි උන්වහන්සේ රජෙකු ලෙස පැමිණෙන්නේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට යොමු කරමිනි. යේසුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින රාජ්යයක් ලබන පිණිස පැමිණෙන්නේ ද? ඔව්.
This is the Triumphal Entry, and there are those who will raise the Midnight Cry.
මෙය විජයෝත්සව ප්රවේශයයි, එසේම මධ්යරාත්රි හඬ නගනු ලබන අය ද සිටිති.
Who are these people? They are those transformed by the power of Christ.
මෙම ජනයා කවුද? ඔවුන් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බලයෙන් පරිවර්තනයට ලක් වූවෝ ය.
The message of Christ's righteousness, His power to change us from blind to seeing, from dead to living, from leper to pure, is carried in the history of the Triumphal Entry, prefiguring the Midnight Cry. What carries that message?
ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩයත්, අන්ධයන් දක්නට පත් කරමින්, මළවුන් ජීවත්වීමට පත් කරමින්, කුෂ්ඨරෝගියන් පවිත්ර කරමින් අපව වෙනස් කිරීමට ඇති උන්වහන්සේගේ බලයත්, මධ්යම රාත්රියේ හඬ පෙර සූචනය කරන විජයෝත්සාහ ප්රවේශයේ ඉතිහාසය තුළ ගෙන යනු ලැබේ. එම පණිවිඩය ගෙන යන්නේ කුමක්ද?
What is Christ riding upon? An ass. It is the Message of Islam that carries the message of Christ's righteousness.
ක්රිස්තුස් වහන්සේ කුමක් මත යාත්රා කරමින් සිටිනසේද? කොටළුවෙකු මතය. ක්රිස්තුස්ගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය රැගෙන යන්නේ ඉස්ලාමයේ පණිවිඩයයි.
In 1840, the empowerment of the First Angel's Message was connected to the restraint of Islam. The First Message leads to the Second Message; they cannot be separated.
1840 දී, පළමු දූතයාගේ පණිවිඩයේ බලගැන්වීම ඉස්ලාමයේ රෝධනය සමඟ සම්බන්ධ වී තිබුණි. පළමු පණිවිඩය දෙවන පණිවිඩයට නායකත්වය දෙයි; ඒවා වෙන් කළ නොහැක.
The First Message carries the Second Message.
පළමු පණිවිඩය දෙවන පණිවිඩය රැගෙන යයි.
The First Message was confirmed when Islam was restrained, fulfilling prophecy. This confirmation empowered the First Angel's Message and led to the Protestants closing their doors against it.
ඉස්ලාමය පාලනය කරනු ලැබූ විට, අනාවැකිය ඉටු වීම මගින් පළමු පණිවිඩය තහවුරු කරනු ලැබීය. මෙම තහවුරු කිරීම පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වා, ඒකට විරුද්ධව ප්රොටස්තන්තවරුන් තම දොරටු වසා දැමීමට හේතු විය.
The closing of the doors by the Protestant churches was the rejection of the Message of Islam.
ප්රොටෙස්තන්ත සභාවන් විසින් දොරවල් වසා දැමීම යනු ඉස්ලාමයේ පණිවුඩය ප්රතික්ෂේප කිරීමය.
The Millerite history prefigures our history.
මිලරයිට් ඉතිහාසය අපගේ ඉතිහාසයට පූර්වරූපයක් සපයයි.
The message of Christ's righteousness in the sealing time of the 144,000, when the Lord pours out His Holy Spirit and opens the Scriptures to the Laodicean's and lepers of Adventism, is again carried by the ass—the Message of Islam.
ස්වාමීන්වහන්සේ තම ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ වගුරුවා දමමින් ශාස්ත්රයන් ලාඔදිකියානුවන්ටත් අඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ කුෂ්ඨරෝගීන්ටත් විවෘත කර දෙන, 144,000 දෙනා මුද්රාතැබීමේ කාලයේ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකමේ පණිවිඩය, නැවත වරක් කොටළුවා විසින් රැගෙන යනු ලැබේ—ඉස්ලාම්ගේ පණිවිඩය.
"In the summer and autumn of 1844 the proclamation, 'Behold, the Bridegroom cometh,' was given. The two classes represented by the wise and foolish virgins were then developed—one class who looked with joy to the Lord's appearing, and who had been diligently preparing to meet Him; another class that, influenced by fear and acting from impulse, had been satisfied with a theory of the truth, but were destitute of the grace of God. In the parable, when the bridegroom came, 'they that were ready went in with him to the marriage.' The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. . . ." The Great Controversy, 427
1844 වර්ෂයේ ග්රීෂ්ම හා ශරත් ඍතුවේදී, “බලව, මනමාලයා එයි” යන ප්රකාශනය දෙන ලදී. එවිට ඥානවන්ත සහ මෝඩ කන්යාවන් විසින් නියෝජනය කරනු ලබන පන්තීන් දෙක ප්රකාශිත විය—එක පන්තියක් ස්වාමීන්වහන්සේගේ ප්රකාශ වීම සතුටින් බලා සිටිමින්, උන්වහන්සේ හමුවීමට කටයුතුශීලීව සූදානම්ව සිටියාහ; අනෙක් පන්තියක් නම්, භයයෙන් බලපෑමට ලක්ව ආවේගයෙන් ක්රියා කරමින්, සත්යය පිළිබඳ න්යායාත්මක දැනුමකින් සෑහීමට පත්ව සිටි නමුත්, දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන් හිස්ව සිටියාහ. උපමාවෙහි, මනමාලයා පැමිණි කල, “සූදානම්ව සිටියෝ ඔහු සමඟ විවාහයට ඇතුළු වූහ.” මෙහි දැක්වෙන මනමාලයාගේ පැමිණීම, විවාහයට පෙර සිදුවේ. විවාහය නම්, ක්රිස්තුස්වහන්සේ විසින් තම රාජ්යය භාරගැනීම නියෝජනය කරයි. . . .” The Great Controversy, 427
The Triumphal Entry is the King coming. On October 22, 1844, He receives the Kingdom. This is the Triumphal Entry.
විජයග්රාහී ප්රවේශය නම් රජුගේ පැමිණීමයි. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින, උන්වහන්සේ රාජ්යය ලබති. මෙය විජයග්රාහී ප්රවේශයයි.
It is in this time period that the two classes are being sealed into their fate.
මෙම කාලපරිච්ඡේදය තුළම එම කණ්ඩායම් දෙක තම තමන්ගේ ඉරණමට මුද්රා තබනු ලබමින් සිටිති.
"The proclamation, 'Behold, the Bridegroom cometh,' in the summer of 1844, led thousands to expect the immediate advent of the Lord. At the appointed time the Bridegroom came, not to the earth, as the people expected, but to the Ancient of Days in heaven, to the marriage, the reception of His kingdom. 'They that were ready went in with Him to the marriage: and the door was'—what?—'shut.' They were not to be present in person at the marriage; for it takes place in heaven, while they are upon the earth. The followers of Christ are to 'wait for their Lord, when He will return from the wedding.' Luke 12:36. But they are to understand His work, and to follow Him by faith as He goes in before God. It is in this sense that they are said to go in to the marriage." The Great Controversy, 427.
1844 වසරේ ග්රීෂ්ම ඍතුවේදී ප්රකාශ කරනු ලැබූ, “බලව, මනාලයා එයි,” යන දූතය, සමීපකාලයේම ස්වාමීන්ගේ පැමිණීම අපේක්ෂා කිරීමට දහස් ගණනකට ප්රేరණය කළේය. නියමිත කාලයේදී මනාලයා පැමිණියේ ජනතාව බලාපොරොත්තු වූ පරිදි භූමියට නොව, ස්වර්ගයේ ඇති ප්රාචීන දිනවල තැනැත්තා වෙත, විවාහයට, එනම් තම රාජ්යය භාරගැනීම සඳහාය. “සූදානම්ව සිටි අය ඔහු සමඟ විවාහයට ඇතුළුව ගියහ; එවිට දොර”—කුමක්ද?—“වැසුණේය.” ඔවුන් විවාහයේදී ශාරීරිකව පෞද්ගලිකව පෙනී සිටීමට නියමිත නොවූහ; මක්නිසාද එය සිදුවන්නේ ස්වර්ගයේය, එසේ සිදුවන අතර ඔවුන් සිටින්නේ භූමිය මතය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අනුවාදිකයන්, “විවාහයෙන් ආපසු පැමිණෙන විට තම ස්වාමියා බලා සිටින” අය විය යුතුය. ලූක් 12:36. එහෙත්, ඔහු දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියට ඇතුළුව යන විට, ඔහුගේ සේවය ඔවුන් විසින් අවබෝධ කරගෙන, විශ්වාසයෙන් ඔහුට අනුව යා යුතුය. ඔවුන් විවාහයට ඇතුළුව යති යයි කියනු ලබන්නේ මේ අර්ථයෙන්ය.” The Great Controversy, 427.
Scriptural References to the Tarrying Time
ප්රමාද වන කාලය පිළිබඳ ශුද්ධ ලේඛන සම්බන්ධ සඳහන් කිරීම්
A few Scriptures highlight the tarrying time. We will go through them quickly and close with a statement by Sister White.
ප්රමාද වන කාලය ප්රකට කරමින් ශුද්ධ ලියවිල්ලේ පද කිහිපයක් ඇත. අපි ඒවා ඉක්මනින් සලකා බලා, සහෝදරි වයිට්ගේ ප්රකාශයකින් අවසන් කරමු.
While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. Matthew 25:5.
මනාලයා ප්රමාද වූ කල, ඔවුන් සියල්ලෝම නිද්රාශීලීව නිදාගත්හ. මතෙව් 25:5.
Right here, March 22, 1844, referring to the Tarrying Time.
මෙහිම, 1844 මාර්තු 22, ප්රමාද වීමේ කාලයට යොමු කරමින්.
March 22, 1844, is not a prediction of Bible prophecy. It is the date the Millerites misunderstood, but it produced the first disappointment and marked the tarrying time.
1844 මාර්තු 22 යනු බයිබල් අනාවැකියේ පුරෝකථනයක් නොවේ. එය මිලරයිට්වරු වැරදි ලෙස අවබෝධ කළ දිනය වන නමුත්, එයින් පළමු බලාපොරොත්තු භංගය ඇතිවිය; තවද එය ප්රමාද කාලය සලකුණු කළේය.
The Scriptures do not claim that God produces the tarrying time. It is the people's misunderstanding that produces it: 'Though the vision tarry, wait for it, for it will not tarry, it does not lie.'
ශුද්ධ ලියවිලි දෙවියන් වහන්සේ ප්රමාද කාලය ඇති කරන්නේ යැයි ප්රකාශ නොකරයි. එය ජනතාවගේ වරදවා තේරුම් ගැනීමෙන් උපන්නකි: ‘දර්ශනය ප්රමාද වුවද, ඒ සඳහා බලා සිටින්න; මක්නිසාද එය ප්රමාද නොවන්නේය; එය බොරු නොකියන්නේය.’
Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:12-13.
ධන්යවන්තය ඔහුය, යම් කෙනෙක් ඉවසමින් බලා සිටිමින් දහස තුන්සිය පස්තිස් දින දක්වා පැමිණේ නම්. නමුත් නුඹ, අවසානය වන තුරු නුඹේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්රාම ගන්නෙහි ය, දිනවල අවසානයේදී නුඹේ කොටසෙහි සිටිනෙහි ය. දානියෙල් 12:12-13.
You can read this two ways. Either way:
ඔබට මෙය ආකාර දෙකකින් කියවිය හැක. කුමන ආකාරයෙන් වූවත්:
Blessed is he that waiteth, and blessed is he that cometh to the 1335. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.
බලා සිටින තැනැත්තා ධන්යය, 1335 දක්වා පැමිණෙන තැනැත්තාද ධන්යය. එහෙත් නුඹ අවසානය දක්වා නුඹගේ මාර්ගයෙහි යෙදෙමින් සිටින්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්රාම ගනු ඇත, දිනවල අවසානයේදී නුඹගේ කොටසෙහි සිටිනු ඇත.
The blessing of coming to the 1335 is not just about reaching the end of the time prophecy. The 1335 ends in 1843 on the Chart. The blessing is not just the end of the prophecy, but the experience of the tarrying time. The blessing takes place between the Tarrying Time and October 22, 1844. This is where you are to wait. "Blessed is he who waiteth."
1335 වෙත පැමිණීමේ ආශීර්වාදය යනු කාල-භවිත අනාවැකියේ අවසානයට ළඟාවීම ගැන පමණක් නොවේ. පුවරුවෙහි 1335, 1843 දී අවසන් වේ. ඒ ආශීර්වාදය යනු අනාවැකියේ අවසානය පමණක් නොව, ප්රමාද වීමේ කාලයේ අත්දැකීම ද වේ. එම ආශීර්වාදය සිදුවන්නේ ප්රමාද වීමේ කාලයත් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනත් අතරය. ඔබ බලා සිටිය යුත්තේ මෙහිදීය. “බලා සිටින්නා ආශීර්වාදලත්ය.”
And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:18.
එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබට කරුණාව පෙන්වනු පිණිස ප්රමාද වන සේක; එබැවින් ඔබ කෙරෙහි දයා පෙන්වනු පිණිස උන්වහන්සේ උසස් කරනු ලැබෙන සේක. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ යුක්තියේ දෙවියන්වහන්සේය; උන්වහන්සේ උදෙසා බලා සිටින සියල්ලෝ ධන්යයෝය. යෙසායා 30:18.
The waiting is from the Tarrying Time to October 22, 1844. If you are waiting for Him, you will be blessed.
බලාසිටීම යනු ප්රමාද වීමේ කාලයෙන් 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වාය. ඔබ උන්වහන්සේ බලාසිටින්නෙහි නම්, ඔබ ආශීර්වාද ලැබුවෙහිය.
For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.
මක්නිසාද දර්ශනය තව නියම කළ කාලයකට අයත්ය; එහෙත් අවසානයේදී එය කථා කරන්නේය, බොරු නොකියන්නේය. එය ප්රමාද වන සේ පෙනුණත්, එය බලාසිටින්න; මක්නිසාද එය නියතයෙන්ම පැමිණෙන්නේය, එය ප්රමාද නොවන්නේය. හබක්කුක් 2:3.
It was the misunderstanding of the Millerites that brought about the tarrying time. The vision is for an appointed time—October 22, 1844. It is not going to lie, but you will think it tarries because of misunderstanding.
මීලෙරයිට්වරුන්ගේ වැරදි අවබෝධයම ප්රමාද කාලය ඇතිවීමට හේතු විය. දර්ශනය නියමිත කාලයක් සඳහාය—1844 ඔක්තෝබර් 22. එය බොරු නොවන්නේය; එහෙත් වැරදි අවබෝධය නිසා එය ප්රමාද වන්නේ යැයි ඔබ සිතන්නෙහිය.
Did the Lord design the misunderstanding? Yes. Sister White says so.
ස්වාමින්වහන්සේ එම වැරදි අවබෝධය සැලසුම් කළාද? ඔව්. සහෝදරී වයිට් එසේ පවසයි.
The Lord produced the misunderstanding through the 1843 Chart. William Miller said he never conclusively stated 1843, but in 1843 the brethren asked him to remove the 'if' and mark 1843 as a waymark. Sister White says this is a prophetic waymark, a fulfillment of Habakkuk 2. This waymark, dogmatically marking 1843, produced the tarrying time.
1843 ප්රස්තාරය මඟින් එම වරදවා තේරුම්ගැනීම උත්පාදනය කළේ ස්වාමීන්වහන්සේය. විලියම් මිලර් තමන් කිසිවිටකත් නිශ්චිතව 1843 යැයි ප්රකාශ නොකළ බව පැවසීය; නමුත් 1843 දී සහෝදරයන් ඔහුගෙන් “if” යන වචනය ඉවත් කර, 1843 ප්රවාචනාත්මක සලකුණක් ලෙස ලකුණු කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. සහෝදරි වයිට් පවසන්නේ මෙය හබක්කුක් 2 ඉටුවීමක් වන ප්රවාචනාත්මක සලකුණක් බවය. 1843 යන්න දෘඪමතික ලෙස සලකුණු කළ මෙම සලකුණ, ප්රමාද කාලය උත්පාදනය කළේය.
"Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844. The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God's appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony." Manuscript Releases, volume 21, 437.
1843 සහ 1844 වර්ෂවල දක්නට ලැබූ දේවල් දුටු ඇස් ආශීර්වාදලත්ය. පණිවුඩය දෙනු ලැබුවේය. තවද, කාලයේ ලකුණු ඉටු වෙමින් තිබෙන බැවින්, එම පණිවුඩය නැවත ප්රකාශ කිරීමෙහි කිසි ප්රමාදයක් නොවිය යුතුය; අවසාන කාර්යය සිදු කළ යුතුය. කෙටි කාලයක් තුළ මහත් කාර්යයක් සිදු කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ නියමයෙන් ඉක්මනින් පණිවුඩයක් දෙනු ලැබෙන අතර, එය බලවත් හඬක් දක්වා වර්ධනය වනු ඇත. එවිට දානියෙල් තම කොටසෙහි සිට, තම සාක්ෂිය දීමට නැඟී සිටිනු ඇත.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
Notice Daniel 12:12-13: "Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days."—"Blessed is he that comes to the 1335. Blessed is he that comes to 1843," that is verse 12.
දානියෙල් 12:12-13 සලකන්න: “බලා සිටිමින්, දහස් තුන් සිය තිස් පහ දින දක්වා පැමිණෙන්නා ධන්යය.”—“1335 දක්වා පැමිණෙන්නා ධන්යය. 1843 දක්වා පැමිණෙන්නා ධන්යය,” එය 12 වන පදයයි.
Verse 13:
පදය 13:
But go thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:12-13.
එහෙත් අවසානය දක්වා නුඹේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද නුඹ විශ්රාම ගන්නෙහිය, දිනවල අවසානයේ නුඹේ කොටසෙහි සිටින්නෙහිය. දානියෙල් 12:12-13.
Sister White ties together verses 12 and 13, saying the blessing of the 1335 is fulfilled in 1843 and 1844. It is not about a point in time, but about those who wait for the Triumphal Entry into Jerusalem by Christ, recognize the angels ascending and descending on the ladder, and enter into covenant with the Lord as He gives them the two tables of the covenant.
සිස්ටර් වයිට් 12 සහ 13 වන වාක්ය එකිනෙකට සම්බන්ධ කරමින්, 1335 හි ආශීර්වාදය 1843 හා 1844 වර්ෂවලදී සම්පූර්ණ වූ බව පවසයි. එය කාලයේ එක් නිශ්චිත ලක්ෂ්යයක් පිළිබඳ නොව, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ යෙරුසලමේ විජයග්රාහී ඇතුල්වීම බලා සිටින, පඩිපෙළ මත ඉහළට නැඟී හා පහළට බසිමින් සිටින දේවදූතයන් හඳුනාගන්නා, සහ උන්වහන්සේ ඔවුන්ට ගිවිසුමේ පුවරු දෙක දෙන කල ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ ගිවිසුමට ඇතුල් වන අය පිළිබඳය.