ඒසේකියෙල් අනාගතවක්තෘයා තම ග්‍රන්ථයේ ආරම්භක වාක්‍යවලදී තිස් වසරක් වයසැතිව සිටි බව හඳුනාගැනීම පිළිගත හැකි බයිබලීය අවබෝධයකි.
තිස්වැනි අවුරුද්දෙහි, සිව්වැනි මාසයේ, මාසයේ පස්වැනි දින, මම කෙබාර් නදිය අසල වහල්කරුවන් අතර සිටියදී, අහස් විවෘත විය; එවිට මම දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන දුටුවෙමි. එය මාසයේ පස්වැනි දින වූ අතර, එය යෙහෝයකින් රජු වහල්කමට ගෙන ගිය පස්වැනි අවුරුද්ද විය. කල්දේයන්ගේ දේශයෙහි කෙබාර් නදිය අසලදී, බූසිගේ පුත්‍රයා වූ පූජක එසකියෙල් වෙත ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය පැහැදිලිව පැමිණියේය; ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයද එහි ඔහු මත තිබුණේය. එසකියෙල් 1:1–3.
සමහරුන් විශ්වාස කරන්නේ “තිස්වන අවුරුද්ද” යන්න විශේෂ ජුබිලි චක්‍රයක් මත පදනම් වූවක් බවය; එය යෝෂියා රජු සමඟ ආරම්භ වී, හතළිස්වන අධ්‍යායයේ පළමු පදයෙන් අවසන් විය.
අපගේ බන්ධවාසයේ විසිපස්වැනි අවුරුද්දේදී, අවුරුද්දේ ආරම්භයේදී, මාසයේ දසවැනි දිනයේදී, නුවරට පහර දී විනාශ කළ පසු දාහතරවැනි අවුරුද්දේදී, එම දවසේම සමිඳාණන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබිණ; උන්වහන්සේ මා එහි ගෙන ගියේය. එසකියෙල් 40:1.
බයිබලීය කාලගණක විද්වතුන් හතළිස්වන අධ್ಯಾಯයේ පළමු පදය ක්‍රි.පූ. 573 අප්‍රේල් 28 දිනට හෝ ඔක්තෝබර් 22 දිනට අයත් වන බව නිර්ණය කරති. සියලුම අනාගතවක්තෘවරුන් අවසාන දවස් හඳුනා දක්වන බැවින්, ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 යන ශරත්කාලීය දිනය, ක්‍රි.පූ. 622 මැයි 5 දින “යොෂියාගේ මහා පාස්කුව” යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන අවස්ථාවේ ආරම්භ වූ වසර පනහකට පෙර රේඛාවක ඔමේගා දිනය වේ.
තිහ යන සංඛ්‍යාව, සිය සේවය ආරම්භ කරන විට වයස අවුරුදු තිහක් විය යුතුව තිබූ පූජකයන්ගේ සංකේතයකි. එසකියෙල් පොතේ පළමුවන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයේ සිට තුන්වන පදය දක්වා වූ පදවලින් එසකියෙල්ගේ වයස අවුරුදු තිහක් බව දක්වන්නේ ද, නැතහොත් ඔහු පූජකයකුගේ සංකේතයක් ලෙස පමණක් දක්වන්නේ ද යන්න කුමක් වුවත්, ඔහු ද තිස් හැවිරිදි අයකු ලෙස නිරූපණය කෙරෙනු ඇත. පළමුවන පදයේ සඳහන් අවුරුදු තිහෙන්, වෙනත් අය විශ්වාස කරන පරිදි, ක්‍රි.පූ. 622දී පැවති යොෂියාගේ මහා පාස්කු මංගල්‍යයේ සිට තිස්වන වසර නිරූපණය වන්නේ නම්, එහි අනාවැකිමය ඇඟවුම් එසේ වුවද නොවෙනස්ව පවතී.
“යෝෂියා” යන්නෙහි අර්ථය “පදනම” යන්නයි; ඔහුගේ මහත් පාස්කුව ක්‍රි.පූ. 573 දී ප්‍රායශ්චිත්ත දිනයේ ඔක්තෝබර් 22 දිනින් අවසන් වූ ජුබිලි කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කළේය. යෝෂියාගෙන් ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ “ජුබිලි රේඛාව” 1840 සිට 1844 දක්වා ඉතිහාසය සමඟ ගැළපෙයි. 1840 හි පදනම් රජ යෝෂියා විසින්ද, එසේම යෝෂියා ලිච් විසින්ද නිරූපණය කරන ලදී. ඔක්තෝබර් 22 නිරූපණය කරන ලද්දේ ප්‍රායශ්චිත්ත දිනයේ හඬනඟවන ලද ශිංගය සමඟ ජුබිලි හොරණෑවේ ශිංගයද හඬනඟවනු ලැබීමෙනි.
තවද නුඹ නුඹට අවුරුදු සබත් සත්ක් ගණන් කරගත යුතුය, එනම් සත් වරක් අවුරුදු සත බැගින්ය; එසේ අවුරුදු සබත් සත්කාලය නුඹට අවුරුදු හතළිස් නවයක් වන්නේය. එවිට නුඹ සත්වන මාසයේ දසවන දින යුබිලේ තුඹස හඬවන්නට සැලැස්විය යුතුය; පව් කමාවීමේ දවසේ නුඹලාගේ මුළු දේශය පුරාම තුඹස හඬවන්න. ලෙවී කථාව 25:8, 9.
යේහෙසකෙල් රාජා යෝෂියාගෙන් ඔක්තෝබර් 22 දක්වා දිවෙන යුබිලේ රේඛාව තුළ ස්ථාපිත කර ඇත; එම රේඛාව 1840 සිට 1844 දක්වා ප්‍රකාශනය දහයේ පළමු හා දෙවන දූතයන් නියෝජනය කරයි. යේහෙසකෙල් පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ මිලර්වරුන් ද, තෙවන දූතයාගේ එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස ද නියෝජනය කරයි. යේහෙසකෙල් එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ පූජකත්වය නියෝජනය කරයි; එහෙත් ඔහුගේ ප්‍රධාන අනාවැකිමය ලක්ෂණය වන්නේ ඔහු අනාගතවක්තෘවරයෙකු වීමයි.
අනාගතවක්තෘ, පූජක සහ රජු
වයස අවුරුදු තිහේදී සේවය ආරම්භ කළ බයිබලීය චරිත තුනක් ඇත. එසෙකියෙල් සමඟ දාවිත් සහ යෝසෙප් ද සිටියහ. ඔවුන් සියල්ලෝම වයස අවුරුදු තිහේදී සේවය ආරම්භ කළ බැවින්, ඔවුන් සියල්ලෝම පූජකයෝ වෙති. දාවිත් රජුගේ සංකේතයකි, යෝසෙප් පූජකයාය, එසෙකියෙල් ප්‍රොපේතවරයාය; ප්‍රොපේතවරයෙකු, පූජකයෙකු හා රජෙකුගෙන් සමන්විත මහිමයේ ත්‍රිත්ව රාජ්‍යයේය.
කෙසේ නමුත් අපි අනාගතවක්තෘ එසකියෙල්ව සංකේතයක් ලෙස යොදාගත්තත්, ඔහු පූජකයෙකි; තවද යොෂියාගෙන් ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ යුබිලියේ රේඛාවේ යෙදූ විට, එසකියෙල් යනු ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඉතිහාසය සහ යොෂියා රජුගේ ඉතිහාසයෙන් පූර්ව සංකේතවත් කරනු ලැබූ එකසිය හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේ පූජකයෙකු නියෝජනය කරන පූජකයෙකි.
විසි දෙක
බයිබලය එසකියෙල් වසර විසි දෙකක් සේවය කළ බව පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි. “විසි දෙක” යනු දේවත්වය මානවත්වය සමඟ එක්වූ සංකේතධාරකයෝ වූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස පිළිබඳ සංකේතයකි. යෝෂියාගේ පාස්කුවෙන් හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ ඔක්තෝබර් 22 වන දින ජුබිලි සැමරුම දක්වා නිරූපණය කරන ඉතිහාසය තුළ, යෝෂියාගේ පාස්කුව 1838 සහ 1840 දී යෝෂියා ලිච්ගේ කාර්යය සඳහා ආදර්ශයක් විය. එම කාර්යය වූයේ පළමු සහ දෙවන විපත් පිළිබඳ කාල අනාවැකි ඉදිරිපත් කිරීමයි. දැන් පෙනී යන්නේ, පළමු සහ දෙවන විපත් පිළිබඳ අනාවැකිය පුරෝගාමීන් හඳුනාගත් ප්‍රමාණයට වඩා බොහෝ විශාල බවයි.
බයිබලීය අනාගතවක්තෘවරයෙකු වන එසකියෙල්, අනෙකුත් සියලු බයිබලීය ලේඛකයන්ට වඩා තම ලේඛනවල වඩාත් නිශ්චිත දින සඳහන් කරයි.
බයිබල් අනාවැකිවල දවසක් වසරකට සමාන වීම පිළිබඳ ඔමේගාව එසකියෙල්ය. ගණන් කථාව පොතෙහි, දින-වර්ෂ මූලධර්මය පිළිබඳ ඇල්ෆා සඳහන නිරූපණය වන්නේ වනාන්තරයේ වසර හතළිහක් ඉබාගාතේ යෑමට හේතු වූ කාදෙෂ්හි පළමු කැරැල්ලේදීය. යෙරුසලම විනාශ කෙරෙන විට, අවසාන හෙවත් ඔමේගා කැරැල්ල එසකියෙල් විසින් හතරවන පරිච්ඡේදයේ නිරූපණය කරනු ලැබේ.
ඇල්ෆා
ඔබ සැරිසැරූ දේශය පරීක්ෂා කළ දින ගණනට අනුව, එනම් දින හතළිහකට අනුව, එක් දිනකට එක් වර්ෂයක් ලෙස, ඔබගේ අක්‍රමිකතා ඔබ හතළිස් වර්ෂයක් දරාගන්නෙහිය; එවිට මාගේ පොරොන්දුව ඉවත් කිරීම ඔබ දැනගන්නෙහිය. මම ස්වාමීන්වහන්සේ වෙමි; මාට විරුද්ධව එකට රැස්වූ මේ සියලු දුෂ්ට සභාවට මම නියත වශයෙන්ම මෙය කරන්නෙමි. මේ වනාන්තරයේදී ඔවුන් විනාශවී යන්නෝය, එහිදී ඔවුහු මැරෙන්නෝය. ගණන් කථාව 14:34, 35.
ඔමේගා
තෝද තවද ඔබේ වම පැත්ත මත නිදා, ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ අකීකරුකම එය මත තබන්න; ඔබ එය මත නිදා සිටින දින ගණන අනුව, ඔවුන්ගේ අකීකරුකම ඔබ දරාගන්නෙහිය. මක්නිසාද, දින ගණනට අනුව ඔවුන්ගේ අකීකරුකමේ අවුරුදු මම ඔබ මත තබා ඇත්තෙමි, එනම් දින තුන්සිය අනූවක්ය; එසේ ඔබ ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයේ අකීකරුකම දරාගන්නෙහිය. තවද ඔබ ඒවා සම්පූර්ණ කළ පසු, නැවත ඔබේ දකුණ පැත්ත මත නිදා, යූදා ගෘහයේ අකීකරුකම දින හතළිහක් දරාගන්නෙහිය; එක් එක් දිනකට අවුරුද්දක් ලෙස මම ඔබට නියම කර ඇත්තෙමි. එබැවින් ඔබ ජෙරුසලමේ වටලෑම දෙසට ඔබේ මුහුණ ස්ථිරව තබා, ඔබේ බාහු නිරාවරණය කර, එයට විරුද්ධව අනාවැකි පවසන්න. එසකියෙල් 4:4–7.
කාදෙෂ් සහ යෙරුසලමේ විනාශය මඟින් දිනක් වසරක් ලෙස සැලකීමේ මූලධර්මය නිරූපණය කරන අල්ඵා සහ ඕමෙගා කැරලි නිරූපණය වේ. ඔක්තෝබර් 22 දක්වා විහිදෙන යොෂියා රජුගේ යෝබෙල් කාලරේඛාවෙහි පූර්වරූපයෙන් දැක්වෙන පරිදි, “දිනක් වසරක් ලෙස සැලකීමේ මූලධර්මය” 1840 සිට 1844 දක්වා වූ ඓතිහාසික කාලපරිච්ඡේදයේදී මිලර්වාදීන්ගේ ප්‍රධාන නියමය විය. එසකියෙල් අන් කවර අනාගතවක්තෘවරයකුටත් වඩා වැඩි දින වකවානු සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් කරයි. එසකියෙල් දක්වන දින වකවානු තුළ යෝබෙල් කාලරේඛාව හඳුනාගැනෙන අතර, එමඟින් එසකියෙල්ගේ සාක්ෂිය පළමුවන සහ දෙවන දේවදූතයන්ගේ ඉතිහාසයටත්, ඉන් අනතුරුව තුන්වන දේවදූතයාගේ ඉතිහාසයටත් සෘජුව සම්බන්ධ කෙරේ.
“ජුබිලි රේඛාව” සමඟම, එසකියෙල් දින තුන්සිය අනූවක් එක් ඇලයකට හැරී වැතිර සිට, ඉන්පසු දින හතළිහක් අනෙක් ඇලයට හැරී වැතිර සිටියි. “හාරසිය තිහ” පැරණි හා නව ගිවිසුම්වල සංකේතයකි; මක්නිසාද ඊජිප්තුවේ අවුරුදු හාරසියයක් වහල්භාවයේ සිටීම පිළිබඳ ආබ්‍රම්ගේ ගිවිසුම් පොරොන්දුවට ප්‍රේරිත පාවුල් තුළින් අවුරුදු තිහක දෙවන සාක්ෂිය ලැබුණු බැවිනි. ‘පැරණි’ ගිවිසුමට අයත් ආබ්‍රම් (පසුව ආබ්‍රහම්) සහ ‘නව’ ගිවිසුමට අයත් සාවුල් (පසුව පාවුල්) එක්ව, අවුරුදු හාරසිය තිහ සදාකාලික ගිවිසුමේ සංකේතයක් ලෙස තහවුරු කිරීමට තම සාක්ෂි එකට එක් කළහ. “දින තුන්සිය අනූවක්” “නුඹ ඉශ්‍රායෙල් වංශයේ අයුතුකම දරන්නෙහිය.” “තවද” “නුඹ දින හතළිහක් යූදා වංශයේ අයුතුකම දරන්නෙහිය.” දකුණු ඇලයත් වම් ඇලයත් එකට ගත් විට ආබ්‍රම් හා පාවුල්ට සමාන වේ.
ගිවිසුම සැමවිටම පදනම් වූයේ කීකරුකම හෝ අකීකරුකම මතය—ජීවනය හෝ මරණය මතය. මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ දින-වර්ෂ මූලධර්මය ජීවනය හෝ මරණය තීරණය කරන කරුණක් වූ අතර, එම ඉතිහාසය පළමුවන දේවදූතයා විසින් සදාකාලික ශුභාරංචිය ලෙස ප්‍රකාශ කරන ලදී. “ශුභාරංචිය” යනු ජීවනය හෝ මරණය තීරණය කරන කරුණක් වන අතර, මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ ජීවනය හෝ මරණය තීරණය කළ පරීක්ෂාව වූ කරුණ පිහිටුවා තිබුණේ දිනක් වසරකට සමාන වීමේ මූලධර්මයේ සන්දර්භය තුළය. පළමුවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩයට බලය ලබා දුන් පූර්වකථනය වූයේ වසර තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක් පිළිබඳ දෙවන දුකේ අනාවැකියයි. එසකියෙල් තම වම් ඇලයට වැතිර සිටි දින තුන්සිය අනූව තුළ, දෙවන දුකේ වසර තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක් පිළිබඳ කාල අනාවැකියේ නිදර්ශනයක් අන්තර්ගත වේ. අනාවැකිය නිවැරදිව බෙදා වෙන් කිරීමට අනාවැකිමය විචක්ෂණභාවය අවශ්‍ය වන නමුත්, එය යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීමේ පණිවිඩයේ මුද්‍රා විවෘත කිරීමේ අඛණ්ඩ කාර්යයම මිස ඊට අඩු දෙයක් නොවේ.
මම ප්‍රකාශ කරන්නේ එසකියෙල් එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙහි සංකේතයක් ලෙස සැලකිය යුතු බවය; එහෙත් ප්‍රධාන වශයෙන් ඔහු අනාවැකි ආත්මයාණන්ගේ දීමනාවේ සංකේතයක් ලෙසය—එය අවසාන දවස්වල අනාගතවක්තෘවරයෙකුගේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස නිරූපිත වුවද, නැතහොත් පේළිය මත පේළිය යන ක්‍රමවේදයේ මූලධර්මය අවබෝධ කරගන්නා ගිවිසුම් ජනතාවගේ ප්‍රකාශනයක් ලෙස නිරූපිත වුවද ය.
එසකියෙල් විසින් වසර තුන්සිය අනූ එකත් දින පහළොවත් අඩංගු අනාවැකිය පිළිබඳ හෙළි කළ ආලෝකය, දූවිලි අතුගා දැමූ මිනිසා විසින් අභරණ විශාල පෙට්ටිය තුළට දමන ක්‍රියාවට අනුකූල වන බව මම තර්ක කරමි.
මම තර්ක කරන්නේ, මාලිගාව අවසන් කරනු ලබන විට, එසකියෙල්ගෙන් ලැබෙන ආලෝකය ශීර්ෂශිලා පණිවිඩයේ අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් බවයි.
හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයේදී එසකියෙල් සිටින්නේ ඔක්තෝබර් 22 වන දිනයෙහි වන අතර, අනාගත දේවමාළිගාව පිළිබඳ දර්ශනය එසකියෙල්ට දෙනු ලබන්නේ එහිදීය. එම දේවමාළිගාව එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහස්දෙනාගේ දේවමාළිගාව වන අතර, එසකියෙල් එම පිරිසෙහි සංකේතයකි. එම පිරිස තුන්වන වූත් තීරණාත්මක වූත් පරීක්ෂණයට එළඹීමට පෙර පරීක්ෂණ දෙකකින් සමත් වී සිටිනු ඇත. එසකියෙල් සිය ආලෝකය දේවමාළිගාව තුළදී ලබන අයෙකු ලෙස නිරූපණය කර ඇති බැවින්, සංකේතයක් වශයෙන් ඔහු නිකුත් කරන ආලෝකයෙන් නියෝජනය වන්නේ දානියෙල් දසවන පරිච්ඡේදයට අනුකූලව දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වන විට ලැබෙන ආලෝකයයි.
යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වෙහි මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන ආලෝකය මුද්‍රා විවෘත කරනු ලබන්නේ පරිවාස කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙරය.
තවද ඔහු මට මෙසේ කියයි: මේ පොතේ ඇති අනාවැකියේ වචන මුද්‍රා නොකරන්න; මක්නිසාද කාලය සමීපය. අධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් අධර්මිෂ්ඨව සිටිනු ඇත; අපවිත්‍රයා තවදුරටත් අපවිත්‍රව සිටිනු ඇත; ධර්මිෂ්ඨයා තවදුරටත් ධර්මිෂ්ඨකමෙන් සිටිනු ඇත; ශුද්ධයා තවදුරටත් ශුද්ධව සිටිනු ඇත. එළිදරව් 22:10, 11.
එබැවින්, එකොළොස්වන වාක්‍යයෙහි කරුණාකාලය අවසන් වීමට තරමක් පෙර “කාලය ළඟය”; සහ “කාලය ළඟය” බැවින්, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව එම කාලයේදී මුද්‍රාබද්ධ නොවී විවෘත කරනු ලැබේ.
යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වය, එනම් දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ සේවකයන්ට ඉක්මනින් සිදුවීමට නියමිත දේවල් පෙන්වනු පිණිස උන්වහන්සේට දුන් එකය; උන්වහන්සේ තම දූතයා මඟින් එය යවා තම සේවක යොහන්ට සංකේතයෙන් දන්වා ඇත. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයත්, යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ සාක්ෂියත්, තමන් දුටු සියලු දේවල් ගැනත් සාක්ෂි දරා ඇත. මේ අනාවැකියේ වචන කියවන තැනැත්තාද, ඒවා අසන අයද, එහි ලියා ඇති දේවල් පිළිපදින අයද ආශීර්වාදලත්ය; මක්නිසාද කාලය ළඟය. එළිදරව් 1:1–3.
ඉරිදා නීතිය ක්‍රියාත්මක වන කාලයේ ලාඕදිකයානු සත්දින අද්වෙන්තිස්වාදය සඳහා කරුණාකාලය අවසන් වන අතර, එසකියෙල්ගේ නවවන පරිච්ඡේදයේ අද්වෙන්තිස්වාදය යෙරුසලම ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ. එහිදී, දේශය තුළත් සභාව තුළත් සිදුකරනු ලබන අභද්‍රකම් ගැන සුසුම්ලමින්ත් හඬා වැළපෙමින්ත් සිටින අය මුද්‍රාව ලබති. මුද්‍රා කිරීම සිදුවන්නේ, කරුණාකාලය අවසන් වීමට මඳක් පෙර, ඉස්ලාමයේ නැගෙනහිර සුළං ජාතීන් කෝපගන්වමින් සිටින අවස්ථාවේදීය. එසකියෙල්ගේ අටවන පරිච්ඡේදයේ, අද්වෙන්තිස්වාදයේ පරම්පරා හතර අවසන් වන්නේ, සිව්වන පරම්පරාව සූර්යයාට නමස්කාර කරමින් වැඳ සිටින නායකයන් විසිපහ දෙනා මගින් සංකේතවත් කරනු ලැබීමෙනි.
එම දර්ශනය සංකේතාත්මක ලෙස දෙනු ලැබුවේ ඉරිදා නීතියට දිනක් පෙර, එනම් හය, හය, හය මගින් නිරූපණය කරන කරුණාවේ කාලය අවසන්වීමට තත්පරයක් පෙරය.
හයවන අවුරුද්දේ, හයවන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දිනෙහි, මම මාගේ ගෙදර හිඳ සිටියෙමි, යූදාහි වృద్ధයෝද මා ඉදිරියෙහි හිඳ සිටියහ; එවිට ස්වාමිවූ දෙවිඳාණන්ගේ හස්තය එහි මා මත වැටුණේය. එවිට මම බැලීමි; මෙන්න, ගින්නෙහි පෙනුමක් මෙන් වූ සමානත්වයක් තිබුණේය. උන්වහන්සේගේ කටියෙහි පෙනුමෙන් පහළට ගින්නක් විය; උන්වහන්සේගේ කටියෙන් ඉහළට දීප්තියෙහි පෙනුමක් විය, අඹරක් මෙන් වූ වර්ණයක් සමඟ. එවිට උන්වහන්සේ හස්තයක ආකාරයක් දිගුකර, මාගේ හිසකෙස් රැළකින් මා අල්ලාගත්සේක; ආත්මයාණන් වහන්සේද පොළොව සහ අහස අතරින් මා ඔසවා, දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශනවලින් යෙරුසලමට, උතුර දෙසට මුහුණලා තිබූ ඇතුල් දොරටුවේ දොරකඩට මා ගෙනගියසේක; එහි ඊර්ෂ්‍යාව උත්තේජනය කරන ඊර්ෂ්‍යා රූපයේ අසුන තිබුණේය. තවද මෙන්න, ඉශ්‍රායෙල්ගේ දෙවියන්වහන්සේගේ තේජස එහි තිබුණේය, මම තැනිතලාවේදී දුටු දර්ශනයට අනුවය. එසකියෙල් 8:1–4.
හයවැනි අවුරුද්දේ, හයවැනි මාසයේ සහ පස්වැනි දවසේ දර්ශනය පැමිණියේ ‘666’ — ඉරිදා නීතියේ සංකේතයක් වන, ලාඔදිකියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය සඳහා කරුණාකාලය අවසන් වන කාලයට — තරමක් පෙරය. එම දර්ශනය, එසකියෙල් “සමතල භූමියේදී” “දුටු දර්ශනයට අනුව” වූ එකක් විය. ඔහු සමතල භූමියේදී දුටු දර්ශනය පෙරළියේ, තුන්වැනි පරිච්ඡේදයේ, සඳහන් වේ.
එවිට මම නැඟී පිටතට සමතල භූමියට ගියෙමි. එහි, බලව, කෙබාර් නදිය අසල මම දුටු මහිමය මෙන්ම, සමිඳාණන්වහන්සේගේ මහිමය එහි නின்றි; එවිට මම මුහුණපත්ව වැටුණෙමි. එසකියෙල් 3:23.
“තැනිතලාවේ” දර්ශනය, එනම් හයවන වර්ෂයේ හයවන මාසයේ පස්වන දින දුටු දර්ශනය, එසකියෙල් මීට පෙර කෙබාර් ගංගාව අසලදී දුටු දර්ශනයම විය.
තිස්වන අවුරුද්දේ, සිව්වන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම කේබාර් ගඟ අසල වහල්කරුවන් අතර සිටියදී, අහස් විවෘත විය; එවිට මම දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන දුටුවෙමි. එසකියෙල් 1:1.
එසකියෙල් කෙබාර් ගඟ අසලදී “දුටු” “දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන” තැනිතලාවේ දර්ශනය වූ අතර, එය එසකියෙල් පොතේ අටවන පරිච්ඡේදයේ සිට එකොළොස්වන පරිච්ඡේදය දක්වා සඳහන් දර්ශනයද විය. එම දර්ශන ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවේ එසකියෙල් ශුද්ධස්ථානය තුළට නෙත් යොමු කරමින් සිටි පසුබිමකය; දසවන පරිච්ඡේදයේ "marah" කැඩපත් දර්ශනය ඉටු වන්නේ එහිදීය. එසකියෙල් නියෝජනය කරන්නේ පරිවාස කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව ගෙනහැර දක්වනු ලබන විට අතිශුද්ධස්ථානයෙන් විහිදෙන අනාවැකිමය ආලෝකයට පංගුකාරයන් වන අයයි.
පාස්කු මංගල්‍යයෙන් ආරම්භ වී ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා අවසන් වන යොෂියා රජුගේ ජුබිලි කාලරේඛාව අප හඳුනාගන්නා විට, අප හඳුනාගන්නේ ලෙවී කථාවේ විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයෙහි දක්වා ඇති වසන්ත ඍතුවේ හා සරත් ඍතුවේ මංගල්‍යවල සංකේතයයි. එසකියෙල්ගේ දේවසේවය වසර විසිදෙකක් පැවති සේම, එහි වසන්ත ඍතුවේ හා සරත් ඍතුවේ මංගල්‍ය ද එක් එක් කාණ්ඩය සඳහා පද විසිදෙක බැගින් යොදා දක්වා ඇත. එසකියෙල් ජුබිලි කාලරේඛාවේ තිස්වන වසරට සමපාත කිරීමෙන්, එසකියෙල්ගේ උපත යොෂියාගේ ප්‍රබෝධයට සමපාත කළ හැකි වේ. ජුබිලි චක්‍රයේ තිස්වන වසරේදී ඔහුට වයස අවුරුදු තිහක් වූයේ නම්, එසකියෙල් උපත ලබා තිබෙන්නට ඇත්තේ යොෂියාගේ ප්‍රතිසංස්කරණය සිදු වූ අවධියේදීය.
එසකියෙල් යනු ඇදහිල්ලෙන් අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වන අයගේ සංකේතයකි. එහි පිවිසුණු පසු, මනුෂ්‍ය අන්තර්ක්‍රියාවල සංකීර්ණ ක්‍රියාදාමය නිරූපණය කරන රෝද තුළ ඇති රෝද ඔවුහු දකිති. එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් මෙන්ම, එසකියෙල් ද මිලර්වාදීන් නියෝජනය කරයි; එහෙත් වඩාත් සෘජුවම ඔහු නියෝජනය කරන්නේ එක්ලක්ෂ හතළිස්හතරදහසය. වසර තුන්සිය අනූඑකක හා දින පහළොවක ඔහුගේ සමාන්තර කාල අනාවැකිය, යෙරුසලමේ විනාශය මඟින් ලවොදිකීය ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ අවසාන විනිශ්චය විදහා දක්වන අතර, තිස්අට සහ හතළිහ යන සංඛ්‍යා පිළිබඳ ප්‍රහේලිකාව ද එයට ඇතුළත් වේ.
එය අවුරුදු හාරසිය තිහක සංකේතවත් කිරීම ද ඇතුළත් කරයි.
එයට 1333 සිට 1337 දක්වා, 1449 සිට 1453 දක්වා, සහ 1840 සිට 1844 දක්වා නිරූපණය කරන ලද වසර හතරක කාල පරාසය ඇතුළත් වේ.
අතිශය වැදගත් වූ මෙම විෂයය පිළිබඳ අපගේ සලකා බැලීම් ඊළඟ ලිපියෙන් ආරම්භ කරන්නෙමු.
“යෙසායාටත්, එසකියෙල්ටත්, යොහන්ටත් දෙන ලද දර්ශන තුළින් අපි දකිමු: ස්වර්ගය භූමිය මත සිදුවන සිද්ධීන් සමඟ කොපමණ සමීපව සම්බන්ධ වී ඇත්ද යන්නත්, තමන්ට විශ්වාසවන්තව සිටින අය පිළිබඳ දෙවියන් වහන්සේගේ සැලකිල්ල කොපමණ මහත්ද යන්නත්.” Testimonies, volume 5, 753.
“ක්‍රිස්තුස්ම මන්දිරයේ ස්වාමීන්වහන්සේ වූ සේක. උන්වහන්සේ එයින් ඉවත් වන කල, එහි මහිමයද ඉවත්ව යනු ඇත—එම මහිමය, වරක් අතිශුද්ධ ස්ථානයෙහි, කරුණාසිංහාසනයට ඉහළින් දෘශ්‍යමානව තිබූ මහිමයයි; එහි මහපූජකයා, වසරකට එක්වර පමණක්, මහා ප්‍රායශ්චිත්ත දිනදී, මරාදමන ලද බලිපූජිතයාගේ ලේ රැගෙන (ලෝකයේ පාපයන් සඳහා වැගිරූ දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාගේ ලේට ආදර්ශයක් වූ), එය පූජාසනය මත ඉසින ලදී. මෙය යෙහෝවාගේ දෘශ්‍යමාන වාසස්ථානය වූ ෂෙකීනාය.”
“උස්සියා රජු මියගිය අවුරුද්දේදී මමද ස්වාමීන් වහන්සේ උසස් කොට උඩට නැංවූ සිංහාසනයක් මත හිඳ සිටින බව දුටිමි; උන්වහන්සේගේ වස්ත්‍රයේ අග දේවමාළිගාව පුරවා තිබුණේය” [යෙසායා 6:1–8 උපුටා දක්වා ඇත] යයි ඔහු කියන විට, යෙසායාට හෙළි කරනු ලැබුවේ මේ තේජසමය.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
යෙසායාට දෙන ලද දර්ශනය අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ තත්ත්වය නිරූපණය කරයි. ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයෙහි ඉදිරියට යමින් පවතින කාර්යය විශ්වාසය මගින් දක්නට ඔවුන්ට වරප්‍රසාද ලැබී ඇත. “‘තවද ස්වර්ගයෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ මාලිගාව විවෘතකරනු ලැබුවේය; උන්වහන්සේගේ මාලිගාවෙහි උන්වහන්සේගේ ගිවිසුමේ කරඬුව දක්නට ලැබුණේය.’” ඔවුන් විශ්වාසය මගින් අතිශුද්ධස්ථානය තුළට බැලූ විට, ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයෙහි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාර්යය දකින විට, තමන් අශුද්ධ තොල් ඇති ජනතාවක් බව—බොහෝවිට නිෂ්ඵල වචන කථා කළ තොල් ඇති ජනතාවක් බවත්, තමන්ගේ ප්‍රතිභාවන් ශුද්ධකරනු නොලැබ දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමයට යොදා නොගත් බවත්—ඔවුහු අවබෝධ කරගනිති. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ගෞරවවත් චරිතයේ පවිත්‍රත්වය හා අලංකාරභාවය සමඟ තමන්ගේම දුර්වලකම සහ අයෝග්‍යභාවය සසඳන කල, ඔවුන් නිර්භීතවම අසරණභාවයට පත්විය හැක. එහෙත් ඔවුන් යෙසායා මෙන්, ස්වාමීන්වහන්සේ හදවතෙහි ඇතිකරනු කැමති වූ බලපෑම පිළිගන්නේ නම්, දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ තම ආත්මාවන් නමාගන්නේ නම්, ඔවුන්ට බලාපොරොත්තුව ඇත. පොරොන්දුවේ දුන්න සිහසුනට ඉහළින් ඇත, යෙසායා සඳහා කරන ලද කාර්යය ඔවුන් තුළද සිදුකරනු ලැබේ. පසුතැවිලි සිතෙන් නැගී එන යාච්ඤාවන්ට දෙවියන්වහන්සේ ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇත.
“දෙවියන්වහන්සේගේ මෙම මහත් සහ ගම්භීර කාර්යයේ අරමුණ වන්නේ ස්වර්ගීය ගබඩාව සඳහා ගොන්න එකතු කිරීමය; මක්නිසාද, පෘථිවිය ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජසින් පිරී යනු ඇත. එබැවින්, ප්‍රබලව පවතින දුෂ්ටකම දකිමින්ද අපවිත්‍ර තොල්වලින් නිකුත් වන භාෂාව අසමින්ද කිසිවෙකු භීතියට පත් නොවන්න. අන්ධකාරයේ බලයන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට එරෙහිව තමන්ව පෙළගස්වා ගන්නා විට; සාතන් අවසාන මහත් සටන සඳහා තම හමුදාව එකතු කරන විට, ඔහුගේ බලය මහත් වූද ප්‍රායශඃ අතික්‍රමණය කළ නොහැකි වූද ලෙස පෙනෙන විට, දේවමය තේජස පිළිබඳ පැහැදිලි දර්ශනය, උසස් කරනු ලැබූ උත්තම සිංහාසනය, පොරොන්දුවේ දේදුන්නෙන් වටවී තිබෙන එය, සැනසීමද, සහතිකභාවයද, සමාදානයද ලබා දෙනු ඇත.” Review and Herald, December 22, 1896.
“කෙබාර් නදියෙහි ඉවුරුවලදී, එසෙකියෙල්, උතුරෙන් පැමිණෙන්නාක් මෙන් පෙනුණ වායුචක්‍රයක් දුටුවේය, ‘මහත් වළාකුළක්ද, තමන් තුළටම වළලන්නාක් වූ ගින්නක්ද, එය වටා ප්‍රභාවක්ද, එහි මැදින් කහඹිලි පැහැය මෙන් යමක්ද’ විය. එකිනෙක හරස්ව සම්බන්ධ වූ රෝද ගණනාවක් ජීවමාන සත්වයන් සතර දෙනෙකු විසින් චලනය කරනු ලැබීය. මේ සියල්ලට බොහෝ ඉහළින් ‘සිංහාසනයක සමාන රූපයක්ද, නිල්මණි ගලක පෙනුමට සමාන වූ පෙනුමක්ද තිබුණේය. ඒ සිංහාසනයේ සමාන රූපය මත, එහි ඉහළ, මනුෂ්‍යයෙකුගේ පෙනුමට සමාන රූපයක් තිබුණේය.’ ‘තවද කෙරුබ්වරුන් තුළ, ඔවුන්ගේ පියාපත් යට මනුෂ්‍යයෙකුගේ අතක ආකාරය පෙනුණේය.’ එසෙකියෙල් 1:4, 26; 10:8. ඒ රෝදවල සැලසුම එතරම් සංකීර්ණ වූ බැවින්, පළමු බැල්මට ඒවා අවුල් සහගත බවක් මෙන් පෙනුණි; එහෙත් ඒවා පූර්ණ සමානුලෝමතාවයෙන් චලනය විය. කෙරුබ්වරුන්ගේ පියාපත් යට තිබූ අත විසින් ආධාර කරනු ලැබ, මඟ පෙන්වනු ලැබූ ස්වර්ගීය සත්වයෝ, මේ රෝද චලනය කරවමින් සිටියහ; ඔවුන්ට ඉහළින්, නිල්මණි සිංහාසනය මත, අනන්ත තැනැත්තා සිටියේය; තවද සිංහාසනය වටා, දේවීය කරුණාවේ සංකේතය වූ ඉන්ද්‍රධනුෂයක් තිබුණේය.”
“කරූබිම්වරුන්ගේ පියාපත් යටතෙහි තිබූ හස්තයේ මඟපෙන්වීම යටතේ රෝදසමාන සංකීර්ණ ක්‍රියාකාරකම් පැවති ලෙස, මනුෂ්‍ය සිදුවීම්වල සංකීර්ණ ගමන්මගද දේවීය පාලනය යටතේ පවතී. ජාතීන්ගේ වාදවිවාද හා කලබල මධ්‍යයේ, කරූබිම්වරුන්ට ඉහළින් අසුන්ගත් තැනැත්තා තවදුරටත් භූමියේ කාරණා මෙහෙයවමින් සිටියි.
තමන්ට පවරා දී තිබූ කාලයත් ස්ථානයත් එකින් එක අල්ලාගෙන සිටි ජාතීන්ගේ ඉතිහාසය, ඔවුන් තමන්ම එහි අර්ථය නොදැන සිටියද, ඔවුන් අවිඥානිකව සාක්ෂි දුන් සත්‍යය පිළිබඳව අපට කථා කරයි. අද දවසේ සෑම ජාතියකටම සහ සෑම පුද්ගලයෙකුටම දෙවියන්වහන්සේ තම මහත් සැලැස්ම තුළ ස්ථානයක් නියම කර ඇත. අද මනුෂ්‍යයෝ සහ ජාතීහු වරද නොකරන තැනැත්තාණන්ගේ හස්තයේ ඇති ලොම්කඩය විසින් මිනුම් ගනු ලබති. සියල්ලෝම තමන්ගේම තේරීම අනුව තමන්ගේ ඉරණම තීරණය කරමින් සිටිති; එහෙත් දෙවියන්වහන්සේ තම අරමුණු ඉටුකර ගැනීම සඳහා සියල්ල පාලනය කරමින් සිටිති.
“මහත් වූ ‘මම වෙමි’ යන තැනැත්තා තම වචනය තුළ, අනාගතවාණි ශෘංඛලාවේ සම්බන්ධකයෙන් සම්බන්ධකය එක් කරමින්, අතීතයේ අනන්තකාලයෙන් අනාගතයේ අනන්තකාලය දක්වා සලකුණු කර ඇති ඉතිහාසය, යුග ගමනේ අද අප සිටින ස්ථානයද, ඉදිරි කාලයේදී අපේක්ෂා කළ හැක්කේ කුමක්ද යන්නද අපට කියා දෙයි. වර්තමාන කාලය දක්වා සිදුවන්නට යයි අනාගතවාණිය පුරෝකථනය කර තිබූ සියල්ල ඉතිහාසයේ පිටු මත සටහන් වී ඇත; තවමත් පැමිණීමට තිබෙන සියල්ලද තම පිළිවෙළ අනුව සම්පූර්ණ වන බවට අපට නිශ්චය විය හැක.” Education, 178.