එසකියෙල් නිරූපණය කරන්නේ යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් ඔවුන් උදෙසා උපදේශන කාර්යයක් සිදුකරනු ලැබූ අයවයි; එතුමාගේ මූලික උපදේශනය වන්නේ “පේළිය පිට පේළිය” යන්නයි.

ඔහු කාටද කීවේ නම්, “මෙයයි ඔබ වෙහෙසට පත් වූවන්ට විවේක ගන්වනු ලබන විවේකය; මෙයයි ප්‍රාණවත් කිරීම.” එහෙත් ඔවුන් ඇසීමට කැමති නොවූහ. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; රේඛාව පිට රේඛාව, රේඛාව පිට රේඛාව; මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක් විය; එසේ ඔවුන් ගොස්, පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලට අසුවී, අල්ලාගනු ලැබීමටය. යෙසායා 28:12, 13.

දැනට යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා එසෙකියෙල්ගේ පොත විවෘත කරමින් සිටියි. එසෙකියෙල් තිස්වන අවුරුද්දේ පූජකයෙකු බව අපට දැනුම් දෙනු ලැබේ; “තිස්” යන්නෙන් ඔහුගේ පූජකත්වයට අදාළ සංකේතාත්මක වයස නිරූපණය වේද, නැතහොත් යෝෂියාගේ මහ පාස්කුවෙන් ආරම්භ වූ අනාවැකිමය පෙළපතේ තිස්වන අවුරුද්ද නිරූපණය වේද යන්න නොසලකා. අවසාන දිනවල අවසන් පූජකත්වය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වන අතර, පැරණි සත්‍ය වශයෙන් සිදු වූ ඉතිහාස අග දිනවල සංකේතාත්මක ඉතිහාසයකට ආදර්ශ රූප වේ.

නමුත් ඔබ සැම ස්වාමින්වහන්සේගේ පූජකයන් ලෙස නම් කරනු ලබන්නහුය; මනුෂ්‍යයෝ ඔබ සැම අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් ලෙස හඳුන්වන්නෝය. ඔබ සැම ජාතීන්ගේ සම්පත් භුක්තිවිඳිනු ඇත, ඔවුන්ගේ මහත්කම තුළ ඔබ සැම අභිමානය ප්‍රකාශ කරන්නහුය. යෙසායා 61:6.

යෙහෙසකෙල් යනු අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ සංකේතයකි–එය සෑම අනාගතවාක්‍යමය සාක්ෂියක්ම හඳුනා දක්වන පූජනීය ඉතිහාසයයි. එම පූජනීය ඉතිහාසය තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය වන අතර, එය විශේෂයෙන්ම 1840දී පළමුවන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය මඟින් පූර්වාදර්ශාත්මකව නිරූපණය කෙරිණි. පළමුවන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය දේවදූතයන් තිදෙනාගෙන් ඇල්ෆා දේවදූතයා වූ අතර, තුන්වැන්නා ඔමේගා දේවදූතයාය. එබැවින්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස් දෙනාට මුද්‍රා තබන කාලයේදී යෙහෙසකෙල් පේතෘස් සමඟ සමපාත වේ. පේතෘස් සහ යෙහෙසකෙල් යන දෙදෙනාගේම සංකේතාත්මක ඉතිහාසය පානියම්හි ඉතිහාසය තුළ ස්ථානගත වී ඇති අතර, එම ඉතිහාසය තුළ නිරූපණය වේ.

කුඩා පොත

යෙහෙස්කියෙල්, එළිදරව් දසවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් කළාක් මෙන්, එම කුඩා පොත ගනියි.

එහෙත් මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, මම නුඹට කියන දේ අසාගනින්; එම කැරලිකාර ගෘහය මෙන් කැරලිකාර නොවන්න; නුඹේ මුඛය ඇර, මම නුඹට දෙන දේ කාපන්න. තවද මම බැලූ කල, මෙන්න, අතක් මාව වෙත දිගු කරනු ලැබීය; එහි පොතක වටපතක් තිබුණේය; ඔහු එය මා ඉදිරියෙහි විහිදුවා තැබුවේය; එය ඇතුළතත් පිටතත් ලියා තිබුණේය; එහි විලාපද, ශෝකද, අයෝග්‍ය විපත්තියද ලියා තිබුණේය. තවද ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, නුඹ සොයාගන්නා දේ කාපන්න; මේ වටපත කා, ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයට ගොස් කතාකරන්න. එවිට මම මාගේ මුඛය ඇරියෙමි; ඔහු මට ඒ වටපත කන්න සැලැස්වූයේය. තවද ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, මම නුඹට දෙන මේ වටපත නුඹේ උදරය කෑමට සලස්වා, නුඹේ අන්ත්‍ර පුරවාගන්න. එවිට මම එය කෑවෙමි; එය මාගේ මුඛයෙහි මිහිරි බවෙන් මී පැණි මෙන් වූයේය. එසකියෙල් 2:8–10, 3:1–3.

එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් කුඩා පොත අනුභව කරන අතර, එම මුළු පරිච්ඡේදයෙන්ම 1840 අගෝස්තු 11 වැනි දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ බලය ප්‍රකාශ වීම නිරූපණය කෙරේ.

“තෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමෙහි එක්වන දූතයා තම තේජසින් මුළු පොළොවම ආලෝකමත් කළ යුතුය. ලෝකය පුරා විහිදෙන පරාසයක් සහ අසාමාන්‍ය බලයක් ඇති කාර්යයක් මෙහි පූර්වකථනය කර ඇත. 1840–44 කාලයේ පැවැති ආගමන ව්‍යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් තේජෝමත් ප්‍රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි ස්ථානයකටම ගෙන යනු ලැබීය, සහ සමහර රටවල දහසයවන ශතවර්ෂයේ ප්‍රතිසංස්කරණය පටන්ගෙන ඉඳලා කිසිම දේශයක දක්නට නොලැබූ තරම් මහත් ආගමික උනන්දුවක් පැවතිණි; එහෙත් මේ සියල්ල තෙවැනි දූතයාගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම යටතේ ඇති බලවත් ව්‍යාපාරය විසින් අතික්‍රමණය කරනු ලැබිය යුතුය.” The Great Controversy, 611.

එළිදරව්වේ දසවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් සමඟ යෙහෙසකෙල් එකඟ කරනු ලැබ ඇති බැවින්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්‍රා තැබීමේ කාලයේදී පේතුරු, යොහන් හා යෙහෙසකෙල් තමන්ට නියමිත ස්ථානයේ එකට සිටිති.

1299 ජූලි 27 දින ආරම්භ වූ එකසිය පනස් අවුරුදු කාල පරිච්ඡේදයක් සමඟ ආරම්භ වූ කාල අනාවැකිය ආරම්භ වූ අවස්ථාවේ සිට, 1840 සිට 1844 දක්වා කාලය වසර හතරක කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. එම “මාස පහ” අවසන් වී, 1840 අගෝස්තු 11 දින නිමාවට පැමිණි අවුරුදු තුන්සිය අනූ එකක් හා දින පහළොවක කාල අනාවැකිය සමඟ එක්විය; එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්‍රකාශනය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා ප්‍රකාශිත විය. ඉන්පසු අනාවැකිමය කාලයේ අදාළ කිරීම නවතා දමන ලදී.

ස්වර්ගයත්, එහි තිබෙන දේවල්ද, පොළොවත්, එහි තිබෙන දේවල්ද, මුහුදත්, එහි තිබෙන දේවල්ද මැවූ, සදාකාලයෙන් සදාකාලයට ජීවත්වන තැනැත්තාණන් විසින් ඔහු දිවුරමින්, තවත් කාලයක් නොවන්නේයයි කීවේය. එළිදරව් 10:6.

1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට, අනාගතවाणी කාලය අනාගතවாணියේ වලංගු යෙදීමක් ලෙස අවසන් විය. එසකියෙල්, පේත්‍රස් සහ යොහන් යන සෑම කෙනෙකුම පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ චලනයේද, එසේම තෙවන දූතයාගේ චලනයේද දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රඥාවන්ත කන්‍යාවන් නියෝජනය කරති.

දර්ශන

එසකියෙල්ගේ පළමු ‘එකොළොස්’ පරිච්ඡේද, පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු වචනයෙහි ප්‍රකාශිත පරිදි, “දර්ශන” මාලාවක් ඉදිරිපත් කරයි.

තෙතිස්වන අවුරුද්දේ, සිව්වන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම කෙබාර් නදිය අසල වහල්කරුවන් අතර සිටියදී, අහස් විවෘත වූ අතර, මම දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන දුටුවෙමි. එසකියෙල් 1:1.

පළමු පරිච්ඡේද එකොළහේ “දර්ශන” මුලින්ම පළමු පරිච්ඡේදයේ කේබාර් නදිය අසල දෙන ලද අතර, පසුව එය තුන්වන පරිච්ඡේදයේ “මැදුරෙහි” දර්ශනය තුළ වැඩිදුර විස්තාරණය කරන ලදි, නැවතත් අටවන පරිච්ඡේදයේ යෙරුසලමේ දර්ශනය තුළද එසේම කරන ලදි. කේබාර් නදිය, මැදුර සහ යෙරුසලම යන ස්ථාන තුන, එකට ගත් කල එක් දර්ශනයක් සම්පූර්ණ කරන දර්ශන තුනක් නියෝජනය කරයි; එම එක් දර්ශනයම වනාහි පළමු වාක්‍යයේද සහ පළමු පරිච්ඡේද එකොළහෙහිද සඳහන් “දර්ශන” ය.

යුබිලිය

යොෂියාගේ සුප්‍රසිද්ධ පාස්කු මංගල්‍යයේදී ආරම්භ වී, පසුව ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා අවසන් වූ ජුබිලි චක්‍රයේ තිස්වැනි වසර ලෙස එම තිස්වැනි වසර සැලකීම පහසුවෙන් සනාථ කළ හැකිය. මන්ද, පරිශුද්ධ ඉතිහාසයේ එම නිශ්චිත රේඛාව එක් සාක්ෂිකරුවකුගේ පමණක් නොව කිහිපදෙනකුගේ සාක්ෂි සහිතව, රේඛාව පිට රේඛාව වශයෙන් පැහැදිලිව නිරූපණය කර ඇති බැවිනි. නිදසුනක් වශයෙන්, පාස්කු මංගල්‍යය වසන්ත ඍතුවේ මංගල්‍යයන් නියෝජනය කරන අතර, සමඟිකිරීමේ දවස සරත් ඍතුවේ මංගල්‍යයන් නියෝජනය කරයි. එබැවින් ලෙවී කථාවේ විසිතුන්වැනි පරිච්ඡේදය, යොෂියා සමඟ ආරම්භ වූ ජුබිලි චක්‍රයට අනුරූප වේ. යොෂියා රජුගේ සිට ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා දක්වා නිරූපණය වන ඉතිහාසයට අනුරූප වන වෙනත් රේඛා ද ඇත. ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා ජුබිලි වර්ෂයක් ඓතිහාසිකව ඉටු වීම ඉතිහාසඥයන් විසින් සනාථ කරනු ලැබේ.

සමඟිකිරීමේ දිනය ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා ලෙස නිර්ණය කිරීම කාලනිර්ණ විශාරදයන් සාමාන්‍යයෙන් පිළිගන්නා අතර, යොෂියාගේ මහා පාස්කු මංගල්‍යය පැවැත්වූ වර්ෂය ලෙස ක්‍රි.පූ. 622 ද එම බයිබලීය කාලනිර්ණ විශාරදයෝ පිළිගනිති. වසන්ත ඍතුවේ මංගල්‍යයන්හි සංකේතයක් වූ පාස්කු මංගල්‍යයෙන් වසර හතළිස් නවයක ජුබිලි චක්‍රයක් ආරම්භ වූ අතර, එය සරත් ඍතුවේ මංගල්‍යයන්හි සංකේතය වූ සමඟිකිරීමේ දිනයේදී අවසන් විය. වසර හතළිස් නවයක් සම්පූර්ණ කළ, වසරවලින් ගණන් ගත් එම සති හත භූමියේ සබතෙහි සංකේත විය.

“ඉතිහාසය වේවා, ආඥාව වේවා, නොහොත් අනාවැකිය වේවා, සෑම පිටුවකම පරණ ගිවිසුමේ ශුද්ධ ලියවිලි දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන්ගේ මහිමයෙන් ප්‍රභාමත් කරනු ලැබේ. එය දේවීය ස්ථාපනයක් වූ තරමින්, මුළු යුද ධර්ම පද්ධතියම ශුභාරංචිය පිළිබඳ සංක්ෂිප්තව ගොඩනැංවූ අනාවැකියක් විය. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ගැන “සියලු අනාගතවක්තෘවරු සාක්ෂි දෙති.” ක්‍රියා 10:43. ආදම්ට දෙන ලද පොරොන්දුවෙන් පටන්ගෙන, පිතෘවරුන්ගේ පරම්පරාව හරහාත්, ව්‍යවස්ථාමය පද්ධතිය ඔස්සේත්, ස්වර්ගයේ මහිමාන්විත ආලෝකය මිදුම්කරුගේ පියසටහන් පැහැදිලි කළේය. දෘෂ්ටාන්ත දකින අය බෙත්ලෙහෙමේ තාරකාවද, එන ශීලෝද, අනාගත දේවල් අභිරහස්මය පෙළපාලියකින් තමන් ඉදිරියෙන් ගමන් කරද්දී දුටුවෝය. සෑම පූජාවකදීම ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය පෙන්වන ලදී. සෑම ධූප වළාකුළකදීම උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම ඉහළට නැගුණේය. සෑම ජුබිලි හොරණෑවකින්ම උන්වහන්සේගේ නාමය ප්‍රකාශ කරන ලදී. අතිශය භයංකර වූ අතිශුද්ධස්ථානයේ අභිරහස තුළ උන්වහන්සේගේ මහිමය වාසය කළේය.” යුගාන්තර ආශාව, 211.

දහහතයි

ක්‍රි.පූ. 573ට වසර දාහතරකට පෙර යෙරුසලම බිඳ වැටුණු අවස්ථාවේදී ශෙදෙකියා බබිලෝනියට ගෙන යනු ලැබ තිබිණි. යුදෙව් ඉතිහාසඥයෝ ක්‍රි.පූ. 622දී යොෂියාගේ කාලයේ සිට ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ ජුබිලි චක්‍රය 17 වැනි ජුබිලි චක්‍රය ලෙස හඳුනා ගනිති. රෆියා සටනේ සිට පානියම් සටන දක්වා වූ කාලය වසර දාහතකි. රෆියා සටනේ ජයග්‍රාහකයා වූයේ ටොලමි වන අතර, ඔහු දකුණේ රජු ලෙස වසර දාහතක් රජකම් කළේය. මිලාන් ආඥාපත්‍රය නිකුත් කිරීමේ සිට ක්‍රි.ව. 330දී කොන්ස්ටන්ටීන් සිය අධිරාජ්‍යය බෙදා වෙන් කරන තෙක් ගත වූ කාලය වසර දාහතකි. දහහත්වැනි ජුබිලි චක්‍රයේදී නෙබුකද්නෙශර් විසින් යෙරුසලම විනාශ කරන ලදී.

“ඉශ්රායෙල් පුත්‍රයෝ බොහෝ දවස් රාජෙකු නොමැතිවද, අධිපතියෙකු නොමැතිවද, පූජාවක් නොමැතිවද, පිළිරුවක් නොමැතිවද, ඒඵෝද් එකක් නොමැතිවද, තෙරාපිම් නොමැතිවද සිටින්නෝය. ඉන්පසු ඉශ්රායෙල් පුත්‍රයෝ හැරී এসে තමන්ගේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේද, තමන්ගේ රජ දාවිත්ද සොයන්නෝය; අන්තිම දවස්වලදී ස්වාමීන්වහන්සේටත් ඔහුගේ යහපත්කමටත් භයබක්තියෙන් පැමිණෙන්නෝය.” හෝෂෙයා 3:4, 5.

හොෂෙයා සාකච්ඡා කරන්නේ ශෙදෙකියාගේ වහල්භාවයට සෘජුවම අදාළ වන විෂයයක් පිළිබඳවය; එහෙත් එය ක්‍රි.පූ. 723දී උතුරු රාජ්‍යයේ වහල්භාවයේ ආරම්භයද නිරූපණය කරයි. හොෂෙයාගේ පාඨයත් එසකියෙල්ගේ සාක්ෂියත් අතර ඇති සම්බන්ධයට හේතු වන්නේ, ඉශ්‍රායෙල් මනුෂ්‍ය රජෙකු ඉල්ලා තරයේ කියා සිටි විට දෙවියන්වහන්සේව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි. දිව්‍ය රජෙකු වෙනුවට මනුෂ්‍ය රජෙකු විසින් පාලනය කරනු ලැබීමට ඉශ්‍රායෙල් තුළ වූ ආශාව, ලෙවී කථාව 26හි සඳහන් "සත් වාරයක්" යන විනිශ්චය තුළ “නුඹලාගේ බලයේ උඩඟුකම” ලෙස නිරූපණය කෙරේ.

“මේ සියල්ල නිසාත් ඔබ මා වෙත කන් නොදෙන්නේ නම්, මම ඔබගේ පාපයන් නිසා ඔබට සත් ගුණයකින් වැඩියෙන් දඬුවම් කරන්නෙමි. තවද ඔබගේ බලයේ අහංකාරය මම බිඳ දමන්නෙමි; ඔබගේ අහස යකඩ මෙන්ද, ඔබගේ පොළොව පිත්තල මෙන්ද කරන්නෙමි.” ලෙවී කථාව 26:18, 19.

“නුඹලාගේ බලයේ උඩඟුකම” යන්නෙන් නිරූපණය වන්නේ ලෝකයා මෙන් වීමටත් තමන්ටම රජෙකු ඇති කරගැනීමටත් ඉශ්‍රායෙල් තුළ පැවති ආශාවයි. ක්‍රි.පූ. 723 දී උතුරු රාජ්‍යයෙන් රජු ඉවත් කරනු ලැබීමත්, ඉන්පසු ක්‍රි.පූ. 586 දී දකුණු රාජ්‍යයේ ශෙදෙකියා රජු වහල්භාවයට පත් වීමත්, පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්හි “උඩඟුකම” බිඳ දැමීම නිරූපණය කරන අතර, උඩඟුකම වැටීමකට පෙරටුව පැමිණේ. බයිබල් අනාවැකිවල “බලයක්” යනු රජෙකු හෝ රාජ්‍යයකි; මනුෂ්‍ය රජෙකු ලබාගැනීමෙහිලා ඉශ්‍රායෙල් තුළ පැවති උඩඟුකම, දේවපාලනය සහ දිව්‍ය රජාණන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සනිටුහන් කරයි.

අනාගතවාණීය අර්ථයෙන්, මනස්සේ බබිලෝනියට වහල්කරගෙන යනු ලැබූ කල යූදාගේ බලයේ අභිමානය බිඳ දමනු ලැබීය; එතැන් පටන් යූදා විදේශීය බලයට යටත්ව සිටියේය. ශෙදෙකියා ඔවුන්ගේ බලයේ අභිමානය ක්‍රමයෙන් බිඳ වැටීමේ අවසාන අවසානය නියෝජනය කරයි.

සාමුවෙල් වයස්ගත වූ කල, ඔහු තම පුත්‍රයන් ඉශ්‍රායෙල් මත විනිශ්චයකරුවන් ලෙස පත් කළේය. ඔහුගේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පුත්‍රයාගේ නාමය යෝවෙල්ය; දෙවැන්නාගේ නාමය අබියාය: ඔව්හු බෙයර්ශෙබාහි විනිශ්චයකරුවන් වූහ. එහෙත් ඔහුගේ පුත්‍රයෝ ඔහුගේ මාර්ගවල නොහැසිරී, ලාභයට හැරී, අල්ලස් ගෙන, විනිශ්චය වක්‍ර කළෝය. එවිට ඉශ්‍රායෙලයේ සියලු වැඩිමහල්ලෝ එක්රැස්වී, රාමාහි සිටි සාමුවෙල් වෙත පැමිණ, ඔහුට මෙසේ කීහ: “බලන්න, ඔබ වයස්ගතය, ඔබගේ පුත්‍රයෝද ඔබගේ මාර්ගවල නොහැසිරෙති. එබැවින් දැන් සියලු ජාතීන් මෙන් අපට විනිශ්චය කරන පිණිස රජෙකු අපට පත් කර දෙන්න.” එහෙත් ඔවුන් “අපට විනිශ්චය කරන පිණිස රජෙකු අපට දෙන්න” යැයි කී විට, ඒ කාරණය සාමුවෙල්ට අකමැතිවිය. එවිට සාමුවෙල් සමිඳාණන්වහන්සේට යාච්ඤා කළේය. සමිඳාණන්වහන්සේ සාමුවෙල්ට මෙසේ වදාළසේක: “ඔවුන් ඔබට කියන සියල්ලෙහිදී ජනතාවගේ හඬට කන් දෙන්න. මක්නිසාද ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත්තේ ඔබ නොව, මාය; එනම් මා ඔවුන් මත රජකම් නොකරන පිණිසය. මා ඔවුන් මිසරයෙන් ගෙන ආ දවසේ සිට අද දක්වා ඔවුන් කළ සියලු ක්‍රියාවන් අනුව, එනම් ඔවුන් මා අත්හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට සේවය කළ ලෙසින්ම, ඔව්හු ඔබටද එසේම කරති. එබැවින් දැන් ඔවුන්ගේ හඬට කන් දෙන්න. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ට ගැඹුරු ලෙස අවවාද කර, ඔවුන් මත රජකම් කරන රජුගේ රීතිය ඔවුන්ට පෙන්වා දෙන්න.” 1 සාමුවෙල් 8:1–9.

ඒ අවස්ථාවේ ඉශ්‍රායෙල්වරුන් තමන්ගේ රජු වශයෙන් දෙවියන්වහන්සේ පමණක් නොව, සාමුවෙල් විසින් නියෝජිත වූ අනාගතවාණීයේ ආත්මයද ප්‍රතික්ෂේප කළ බව සටහන් කළ යුතුය; මන්ද, “ඔවුහු මාව අත්හැර, අන් දෙවිවරුන්ට සේවකම් කළෝය; එසේම ඔවුහු නුඹටද කරති” යයි ප්‍රකාශ කර තිබේ.

“සැටන් නම්... නිරන්තරයෙන් වංචනීය දේ ඇතුල් කිරීමට උත්සාහ කරයි—සත්‍යයෙන් ඉවතට යැවීම පිණිසය. සැටන්ගේ අතිඅවසාන ප්‍රබංචය වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ සාක්ෂිය අකාර්යක්ෂම කර දැමීමය. ‘දර්ශනයක් නොමැති තැන ජනතාව විනාශ වෙති’ (හිතෝපදේශ 29:18). සැටන් විවිධ ක්‍රමවලින් හා විවිධ මෙවලම් මාර්ගයෙන් කපටි ලෙස ක්‍රියා කරනු ඇත; දෙවියන්වහන්සේගේ ශේෂ ජනතාවගේ සත්‍ය සාක්ෂිය කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය කම්පා කර දැමීමටය.

“සාක්ෂිවලට විරුද්ධව සාතන්සම වූ ද්වේෂයක් අවුළුවනු ලබනවා ඇත. සාතන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් වන්නේ, ඒවා පිළිබඳ සභාවන්ගේ ඇදහිල්ල අස්ථිර කිරීමය; මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ අනතුරු ඇඟවීම්, තරවටු කිරීම් හා උපදේශයන් පිළිපදිනු ලබන්නේ නම්, තම වංචා ඇතුළත් කිරීමටත්, ප්‍රාණයන් තම මුළාවන්හි බැඳ තැබීමටත් සාතන්ට එතරම් පැහැදිලි මාර්ගයක් ලැබිය නොහැකි බැවිනි.” Selected Messages, book 1, 48.

පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්හි දේව රාජ්‍ය පාලනයට අදාළ අවසාන රැවටීම වූයේ දෙවියන්වහන්සේ පමණක් නොව, අනාවැකි ආත්මයද ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි. ක්‍රි.පූ. 1097 දී සිදු වූ එම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, ක්‍රි.ව. 1863 දී ලාඔදිසියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ අවසාන රැවටීමට ආදර්ශ සංකේතයක් වෙයි. ලෙවී කථාව විසි හයේ “සත් වර” යනු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන අතර, “සත් වර” ගැන අනාවැකි ආත්මය පවසන්නේ එය “වෙනස් නොකළ යුතු” බවයි.

“1843 ප්‍රස්තාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් මඟපෙන්වනු ලැබූ බවත්, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවත් මම දුටුවෙමි; සංඛ්‍යා ඔහුට අවශ්‍ය වූ පරිදිම තිබූ බවත්; සංඛ්‍යා කිහිපයක වූ වැරැද්දක් කිසිවෙකුට දක්නට නොලැබෙන පිණිස උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත සිට එය සඟවා තිබූ බවත්, උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය කිසිවෙකුට පෙනුණේ නැති බවත්ය.” Early Writings, 74.

අනාවැකියේ ආත්මය පැහැදිලිවම “කාල සත” අනුමත කළ අතර, ඇයගේ එම අනුමැතිය වූයේ, “කාල සත” මැද තීරුවේ සහ දකුණු පස ඉහළ කෙළවරේ දැක්වෙන සටහනෙහි සංඛ්‍යා වෙනස් නොකරන ලෙස කළ අනතුරු ඇඟවීමකි. දෙවියන්වහන්සේ සහ අනාවැකියේ ආත්මය ප්‍රතික්ෂේප කළ පුරාණ ඉශ්‍රායෙල්වරුන් මඟින් පූර්වාදර්ශනය කෙරුණු, මූලික සත්‍යයන් ක්‍රමක්‍රමයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, 1863දී යූරියා ස්මිත්ගේ ව්‍යාජ සටහනත් සමඟ 1863 කැරැල්ල සනිටුහන් කළේය. 1863 කැරැල්ලේ දිනය එසකියෙල් පොතෙහි ඉදිරිපත් කර ඇති අනාවැකිමය කාලරේඛාව සමඟ සමපාත වේ. එම ඓතිහාසික කාලරේඛාවේ අවසානය වූයේ යෙරුසලම විනාශ වීමයි; එය ඉරුදින නීතියේ පූර්වාදර්ශයක් විය. ක්‍රි.පූ. 1097දී සාවුල් රජුගේ කාලයේ සිට ක්‍රි.පූ. 586දී ශෙදෙකියාගේ කාලය දක්වා වූ ඉතිහාසය, 1863 සිට ළඟදීම පැමිණෙන ඉරුදින නීතිය දක්වා වූ කාලපරිච්ඡේදයේ පූර්වාදර්ශයක් විය.

ක්‍රි.පූ. 573 යන යුබිලියට අවුරුදු දහහතරකට පෙර සෙදෙකියා බබිලෝනියට වහල්කම්කරුවෙකු ලෙස ගෙනයන ලදී. දහහත්වැනි යුබිලි චක්‍රය ක්‍රි.පූ. 622 දී ආරම්භ වූ අතර, තිස්වැනි අවුරුද්දේ යෙහෙස්කෙල් ක්‍රි.පූ. 592 දී පූජකයෙකු ලෙස ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ; ඉන් අවුරුදු පහකට පසු යෙරුසලම ක්‍රි.පූ. 586 දී විනාශ කරන ලදී. එය ක්‍රි.ව. 70 දී ටීටස් විසින් දෙවන වරට විනාශ කරනු ලැබූ අවුරුද්දේ එම දිනයේම විනාශ කරන ලදී. යෙහෙස්කෙල් පළමුවන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්‍යය යෙරුසලමේ විනාශයට අවුරුදු පහකට පෙරත්, හතළිස්වැනි පරිච්ඡේදයේ දේවමාළිගා දර්ශනයට අවුරුදු දහනවයකට පෙරත් අයත් වේ.

අපගේ වහල්කමට විසිපස්වන අවුරුද්දෙහි, අවුරුද්දේ ආරම්භයේදී, මාසයේ දසවන දිනදී, නගරය පහර දෙන ලද්දාට පසු දහහතරවන අවුරුද්දෙහි, ඒ ම දවසේම ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබූ අතර, උන්වහන්සේ මා එහි ගෙන ගියසේක. එසකියෙල් 40:1.

භූමියේ සබත පිළිබඳ ගිවිසුමට අකීකරු වීම සම්බන්ධයෙන්, භූමියේ සබත වන සත්වන වසරට අකීකරු වීම සඳහා වන ශාපය “කාල සතක්” වන බව දෙවියන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්සේක. “කාලයක්” යනු වසරක් ද, “වසරක්” යනු දින තුන්සිය හැටක් ද වන අතර, තුන්සිය හැට හතෙන් ගුණ කළ විට වසර දෙදහස් පන්සිය විස්සක් වේ. මිලර්වාදීන් “විසිපහ විස්ස” යන යෙදුම භාවිත නොකළා විය හැකි නමුත්, ඔවුන්ගේ පූජනීය රූපසටහන් දෙකෙහිම වසර දෙදහස් පන්සිය විස්ස සංඛ්‍යාත්මකව දක්වා තිබිණි.

උතුරු ඉශ්‍රායෙල් රාජ්‍යය හා දකුණු යූදා රාජ්‍යය යන දෙකටම කාල සතක ශාපය ප්‍රකාශ කරනු ලැබීම පිළිබඳ අවබෝධය විලියම් මිලර්ගේ ප්‍රථම අවබෝධය හෙවත් ‘පදනම්මය’ යැයි කිව හැකි, නැතහොත් “ඇල්ෆා” යැයි පවා කිව හැකි අවබෝධය විය. 1863 දී ලවෝදික සත්වන දවසේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව මිලර්ගේ සොයාගැනීම් පිළිබඳ පදනම්මය අවබෝධය ප්‍රතික්ෂේප කළේය—එම “සොයාගැනීම්” මිලර්වාදී ව්‍යාපාරයේ සමස්ත පදනම නියෝජනය කළ ඒවා විය. මෙය සිදුවිය හැකි බවට දේවානුභාවයෙන් සෘජුවම අනතුරු අඟවා තිබිණි; එය සිදු වී ඇත, එය සිදු වූයේ ද බොහෝ කලකට පෙරය.

බබිලෝනියේ වහල්කමෙන් පසු නැවත ගොඩනඟන ලද මාලිගාවේ අත්තිවාරම පළමු ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළදී, දෙවන ආඥාවට පෙර, නිම කරන ලදී. මාලිගාව සම්පූර්ණයෙන් ගොඩනඟන ලද්දේ දෙවන ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළදීය. තුන්වන ආඥාව තුළ ජාතික ස්වාධිපත්‍යය වචනාර්ථයෙන් පැරණි ඉශ්‍රායෙල්ට නැවත පිහිටුවන ලදී. විලියම් මිලර් 1798 දී පැමිණි පළමු දූතයා නියෝජනය කළේය, සහ 1840 අගෝස්තු 11 වන දින බලගන්වනු ලැබීය. දෙවන දූතයා පැමිණියේ අත්තිවාරම් තබා දැමීමෙන් පසුවය; එය 1842 මැයි මාසයේ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද 1843 ප්‍රස්තාරයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබීය. 1844 හි පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීමේදී, 1844 හි ඇල්ෆා බලාපොරොත්තු කඩවීමේදී, දෙවන දූතයාත්, එසේම කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ ප්‍රමාද කාලයත් පැමිණියේය; සහ එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේදී දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබූ විට මාලිගාව නිම විය. එවිට 1844 හි මහත්, හෝ ඔමේගා, බලාපොරොත්තු කඩවීමේදී, ගිවිසුමේ දූතයා හදිසියේ තම මාලිගාවට පැමිණියේය; එසේ වන්නේ තුන්වන ආඥාවෙන් ආරම්භ වී තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමෙන් අවසන් වූ දෙදහස් තුන්සිය වසර සම්පූර්ණ කිරීමක් ලෙසය.

යොෂියා යන්නෙහි අර්ථය ‘දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම’ යන්නයි. යොෂියා රජු වේවා, යොෂියා ලිච් වේවා, දෙදෙනාම පළමු ආඥාවේ ඉතිහාසයෙහි නිරූපණය වන පරිදිත්, ලෙවී කථාව විසිතුන්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පද විසිදෙකෙහි දක්වා ඇති වසන්ත මංගල්‍යයන් මඟින් නිරූපණය වන පරිදිත්, පදනම්වල සංකේත වෙති. පදනම්, වසන්ත මංගල්‍යයන් සහ පළමු ආඥාව යන සියල්ලම 1840 වර්ෂයත් පළමු දේවදූතයා බලගැන්වීමත් සංකේතවත් කරයි. එසකියෙල් හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයෙහි දක්වා ඇති ක්‍රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දිනයත් මළවුන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භ වීමත් සංකේතවත් කරන අතර, ජීවතුන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භ වූ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දිනයද සංකේතවත් කරයි. මෙම ලිපි දිගින් දිගටම කියවමින් සිටින කවරෙකු වුවද, මා මේවා අදාළ කරගන්නා ආකාරයන් දැන සිටිය යුතුය.

එසකියෙල් යනු ඔහුගේ ලේඛනවලින් නිරූපිත භවिष्यවක්තෘක ඉතිහාසය තුළ ඇති සංකේතයකි. අටවන පරිච්ඡේදයේ අවසානයේ පුරුෂයන් විසිපස් දෙනා සූර්යයාට නමස්කාර කරන අවස්ථාවේ එසකියෙල් එහි සිටියි. එලන් වයිට් විසින් සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව ලෙස හඳුනා දක්වන යෙරුසලම මත ‘මරනයට පූර්වයෙන් අනුගමනය වන මුද්‍රා තැබීම’ ගෙන එනු ලබන පසුකාලීන පරිච්ඡේදවලද ඔහු එහි සිටියේය. පළමු පරිච්ඡේද එකොළහ තුළ, 1844 දී එසේ කිරීමට කැඳවනු ලැබූ මිලර්වරුන් මෙන්ම, දැන් මෙහි ගතිකත්වයද එසේ කිරීමට කැඳවනු ලබන්නාක් මෙන්, එසකියෙල් ද ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයට ගෙන යනු ලබන්නේ ඔහුගේ උපදෙස් ලබාගැනීම සඳහාය.

එබැවින් යෙහෙස්කෙල් ඔබට ලකුණක් වේ; ඔහු කළ සියල්ල අනුව ඔබද කරන්නහුය; මෙය සිදු වන කල, මම ස්වාමිවූ දෙවියන් වහන්සේ බව ඔබ දැනගන්නහුය. යෙහෙස්කෙල් 24:24.

මෙය සිදු වන කල

අවසන් දිනවල එසකියෙල් දෘශ්‍යමාන කළ දේවල් දෙවියන්ගේ ජනතාව තුළ නැවත සිදුවෙමින් තිබෙන තත්ත්වයට අප පැමිණෙන විට, අප එසකියෙල්ගේ ලකුණට පැමිණ ඇත. එසකියෙල් එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරන බව ඔබ දැන සිටින විට, සහ එය ඔබ විශ්වාසය හා අවබෝධය යන දෙකෙහි එසම මට්ටමකට දැන සිටින විට—එනම්, එසකියෙල් තම ලේඛනවල දෘශ්‍යමාන කළ සියල්ලම අවසාන දිනවල එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සම්බන්ධ වන සිදුවීම්වල ශුද්ධ අනුක්‍රමයක් නිරූපණය කරන බවට පවිත්‍ර කළ අපේක්ෂාවක් ඔබ තුළ ඇති වන මට්ටමකට—එවිට “ඔබ දැනගන්නහුය” “ස්වාමීන්වහන්සේ” “දෙවියන්වහන්සේ” බව.

අපි මෙම සිතුවිලි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.