එසකියෙල් නිරූපණය කරන්නේ යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා විසින් ඔවුන් උදෙසා උපදේශන කාර්යයක් සිදුකරනු ලැබූ අයවයි; එතුමාගේ මූලික උපදේශනය වන්නේ “පේළිය පිට පේළිය” යන්නයි.
ඔහු කාටද කීවේ නම්, “මෙයයි ඔබ වෙහෙසට පත් වූවන්ට විවේක ගන්වනු ලබන විවේකය; මෙයයි ප්රාණවත් කිරීම.” එහෙත් ඔවුන් ඇසීමට කැමති නොවූහ. එබැවින් ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය ඔවුන්ට ආඥාව පිට ආඥාව, ආඥාව පිට ආඥාව; රේඛාව පිට රේඛාව, රේඛාව පිට රේඛාව; මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක් විය; එසේ ඔවුන් ගොස්, පසුපසට වැටී, බිඳී, උගුලට අසුවී, අල්ලාගනු ලැබීමටය. යෙසායා 28:12, 13.
දැනට යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා එසකියෙල්ගේ පොත විවෘත කරමින් සිටියි. “තිහ” යන්න පූජකයෙකු ලෙස ඔහුගේ සංකේතාත්මක වයස නිරූපණය කරන්නේ ද, නැතහොත් යෝෂියාගේ මහා ජුබිලියෙන් ආරම්භ වූ අනාගතවාදී පෙළපතේ තිස්වන අවුරුද්ද ද යන්න කෙසේ වෙතත්, එසකියෙල් තිස්වන අවුරුද්දේ පූජකයෙකු බව අපට දන්වනු ලැබේ. අවසාන දිනවල අවසාන පූජකත්වය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස වන අතර, පුරාණ වචනාර්ථ ඉතිහාසයන් අවසාන දිනවල සංකේතාත්මක ඉතිහාසයක ආදර්ශය දක්වයි.
නමුත් ඔබ සැම ස්වාමින්වහන්සේගේ පූජකයන් ලෙස නම් කරනු ලබන්නහුය; මනුෂ්යයෝ ඔබ සැම අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයන් ලෙස හඳුන්වන්නෝය. ඔබ සැම ජාතීන්ගේ සම්පත් භුක්තිවිඳිනු ඇත, ඔවුන්ගේ මහත්කම තුළ ඔබ සැම අභිමානය ප්රකාශ කරන්නහුය. යෙසායා 61:6.
එසකියෙල් යනු අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ සංකේතයකි—සෑම പ്രവාචනික සාක්ෂියක්ම හඳුනා දක්වන එම ශුද්ධ ඉතිහාසයයි. එම ශුද්ධ ඉතිහාසය වනාහි තුන්වන දූතයාගේ චලනය වන අතර, එය 1840 දී පළමු දූතයාගේ චලනය මගින් විශේෂයෙන් පූර්වරූපිත කරනු ලැබීය. පළමු දූතයාගේ චලනය තුන් දූතයන්ගේ අල්ෆා දූතයා වූ අතර, තුන්වන දූතයා ඔමේගා දූතයාය. එබැවින්, එකලක්ෂ හතළිස් හතරදහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලයේදී එසකියෙල්, පේත්රුස් සමඟ සමාන්තර කර ඇත. පේත්රුස් සහ එසකියෙල් යන දෙදෙනාම ස්ථානගත කර ඇති එම සංකේතාත්මක ඉතිහාසය, පැනියම් ඉතිහාසය ලෙස නිරූපිත වේ.
කුඩා පොත
යෙහෙස්කියෙල්, එළිදරව් දසවන පරිච්ඡේදයේ යොහන් කළාක් මෙන්, එම කුඩා පොත ගනියි.
එහෙත් මනුෂ්ය පුත්රය, මම නුඹට කියන දේ අසාගනින්; එම කැරලිකාර ගෘහය මෙන් කැරලිකාර නොවන්න; නුඹේ මුඛය ඇර, මම නුඹට දෙන දේ කාපන්න. තවද මම බැලූ කල, මෙන්න, අතක් මාව වෙත දිගු කරනු ලැබීය; එහි පොතක වටපතක් තිබුණේය; ඔහු එය මා ඉදිරියෙහි විහිදුවා තැබුවේය; එය ඇතුළතත් පිටතත් ලියා තිබුණේය; එහි විලාපද, ශෝකද, අයෝග්ය විපත්තියද ලියා තිබුණේය. තවද ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්ය පුත්රය, නුඹ සොයාගන්නා දේ කාපන්න; මේ වටපත කා, ඉශ්රායෙල් ගෘහයට ගොස් කතාකරන්න. එවිට මම මාගේ මුඛය ඇරියෙමි; ඔහු මට ඒ වටපත කන්න සැලැස්වූයේය. තවද ඔහු මට කීවේය: මනුෂ්ය පුත්රය, මම නුඹට දෙන මේ වටපත නුඹේ උදරය කෑමට සලස්වා, නුඹේ අන්ත්ර පුරවාගන්න. එවිට මම එය කෑවෙමි; එය මාගේ මුඛයෙහි මිහිරි බවෙන් මී පැණි මෙන් වූයේය. එසකියෙල් 2:8–10, 3:1–3.
ප්රකාශිත වාක්යය දසවන පරිච්ඡේදයේදී යොහන් කුඩා පොත භුක්ති කරයි; සහ එම මුළු පරිච්ඡේදය 1840 අගෝස්තු 11 වන දින සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ ප්රකාශනය නියෝජනය කරයි.
“තෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩය ප්රකාශ කිරීමෙහි එක්වන දූතයා තම තේජසින් මුළු පොළොවම ආලෝකමත් කළ යුතුය. ලෝකය පුරා විහිදෙන පරාසයක් සහ අසාමාන්ය බලයක් ඇති කාර්යයක් මෙහි පූර්වකථනය කර ඇත. 1840–44 කාලයේ පැවැති ආගමන ව්යාපාරය දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහත් තේජෝමත් ප්රකාශනයක් විය; පළමු දූතයාගේ පණිවිඩය ලෝකයේ සෑම මිෂනාරි ස්ථානයකටම ගෙන යනු ලැබීය, සහ සමහර රටවල දහසයවන ශතවර්ෂයේ ප්රතිසංස්කරණය පටන්ගෙන ඉඳලා කිසිම දේශයක දක්නට නොලැබූ තරම් මහත් ආගමික උනන්දුවක් පැවතිණි; එහෙත් මේ සියල්ල තෙවැනි දූතයාගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම යටතේ ඇති බලවත් ව්යාපාරය විසින් අතික්රමණය කරනු ලැබිය යුතුය.” The Great Controversy, 611.
එළිදරව් පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේදී යොහන් සමඟ එසෙකියෙල් සම්බන්ධ කර ඇත; එබැවින්, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රා තැබීමේ කාලයේදී, පේත්රස්, යොහන් සහ එසෙකියෙල් තමන්ට නියමිත ස්ථානයේ එකට සිටිති.
1299 ජූලි 27 දින ආරම්භ වූ එකසිය පනස් අවුරුදු කාල පරිච්ඡේදයක් සමඟ ආරම්භ වූ කාල අනාවැකිය ආරම්භ වූ අවස්ථාවේ සිට, 1840 සිට 1844 දක්වා කාලය වසර හතරක කාල පරිච්ඡේදයක් නියෝජනය කරයි. එම “මාස පහ” අවසන් වී, 1840 අගෝස්තු 11 දින නිමාවට පැමිණි අවුරුදු තුන්සිය අනූ එකක් හා දින පහළොවක කාල අනාවැකිය සමඟ එක්විය; එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ බලයේ මහිමාන්විත ප්රකාශනය 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා ප්රකාශිත විය. ඉන්පසු අනාවැකිමය කාලයේ අදාළ කිරීම නවතා දමන ලදී.
ස්වර්ගයත්, එහි තිබෙන දේවල්ද, පොළොවත්, එහි තිබෙන දේවල්ද, මුහුදත්, එහි තිබෙන දේවල්ද මැවූ, සදාකාලයෙන් සදාකාලයට ජීවත්වන තැනැත්තාණන් විසින් ඔහු දිවුරමින්, තවත් කාලයක් නොවන්නේයයි කීවේය. එළිදරව් 10:6.
1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට, අනාගතවाणी කාලය අනාගතවாணියේ වලංගු යෙදීමක් ලෙස අවසන් විය. එසකියෙල්, පේත්රස් සහ යොහන් යන සෑම කෙනෙකුම පළමු හා දෙවන දූතයන්ගේ චලනයේද, එසේම තෙවන දූතයාගේ චලනයේද දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රඥාවන්ත කන්යාවන් නියෝජනය කරති.
දර්ශන
එසකියෙල්ගේ පළමු ‘එකොළොස්’ පරිච්ඡේද, පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු වචනයෙහි ප්රකාශිත පරිදි, “දර්ශන” මාලාවක් ඉදිරිපත් කරයි.
තෙතිස්වන අවුරුද්දේ, සිව්වන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම කෙබාර් නදිය අසල වහල්කරුවන් අතර සිටියදී, අහස් විවෘත වූ අතර, මම දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන දුටුවෙමි. එසකියෙල් 1:1.
පළමු පරිච්ඡේද එකොළහේ “දර්ශන” මුලින්ම පළමු පරිච්ඡේදයේ කේබාර් නදිය අසල දෙන ලද අතර, පසුව එය තුන්වන පරිච්ඡේදයේ “මැදුරෙහි” දර්ශනය තුළ වැඩිදුර විස්තාරණය කරන ලදි, නැවතත් අටවන පරිච්ඡේදයේ යෙරුසලමේ දර්ශනය තුළද එසේම කරන ලදි. කේබාර් නදිය, මැදුර සහ යෙරුසලම යන ස්ථාන තුන, එකට ගත් කල එක් දර්ශනයක් සම්පූර්ණ කරන දර්ශන තුනක් නියෝජනය කරයි; එම එක් දර්ශනයම වනාහි පළමු වාක්යයේද සහ පළමු පරිච්ඡේද එකොළහෙහිද සඳහන් “දර්ශන” ය.
යුබිලිය
යෝෂියාගේ ප්රසිද්ධ පාස්කුවෙන් ආරම්භ වී, අනතුරුව ඔක්තෝබර් 22 දිනෙන් අවසන් වූ යුබිලේ චක්රයේ තිස්වැනි අවුරුද්ද ලෙස තිස්වැනි අවුරුද්ද සලකා බැලීම පහසුවෙන්ම තහවුරු කළ හැකිය; මක්නිසාද එම විශේෂිත පරිශුද්ධ ඉතිහාස රේඛාව පැහැදිලි ලෙස, එක් සාක්ෂියකට වැඩි ගණනකින්, පේළිය මත පේළියක් ලෙස නිරූපණය කර ඇත. උදාහරණයක් වශයෙන්, පාස්කුව වසන්ත මංගල්යයන් නියෝජනය කරයි; පව්ප්රායශ්චිත්ත දවස ශරත් මංගල්යයන් නියෝජනය කරයි. එබැවින් ලෙවී කථාව විසි තුන යෝෂියා සමඟ ආරම්භ වූ යුබිලේ චක්රයට සමාන්තර වේ. යෝෂියා රජු විසින් නියෝජිත වූ ඉතිහාසය සමඟ ඔක්තෝබර් 22, ක්රි.පූ. 573 දක්වා සමාන්තර වන වෙනත් රේඛාද ඇත. යුබිලේ වසරක ඓතිහාසික ඉටුවීමක් ලෙස ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දින සිදුවීම ඉතිහාසඥයන් විසින් තහවුරු කරනු ලැබේ.
කාලගණන විශාරදයෝ සාමාන්යයෙන් පව්ප්රායශ්චිත්ත දිනය ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දිනට තැබීම පිළිබඳ සෑහීමකට පත්ව සිටිති; එසේම ක්රි.පූ. 622 දී යොෂියාගේ මහ පාස්කුව සිදු වීම ද එම බයිබලානුකූල කාලගණන විශාරදයන් විසින් පිළිගත් දිනයකි. වසන්ත මංගල්යයන්ගේ සංකේතයක් වූ පාස්කුව, පව්ප්රායශ්චිත්ත දිනයේදී ශරත් මංගල්යයන්ගේ සංකේතය වෙත අවසන් වූ අවුරුදු හතළිස් නවයක යුබිලී චක්රයක් ආරම්භ කළේය. අවුරුදු හතළිස් නවය සම්පූර්ණ කළ අවුරුදු-සත් සති, දේශයේ සබත් දිනවල සංකේත වූහ.
“ඉතිහාසය වේවා, ආඥාව වේවා, නොහොත් අනාවැකිය වේවා, සෑම පිටුවකම පරණ ගිවිසුමේ ශුද්ධ ලියවිලි දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්රයාණන්ගේ මහිමයෙන් ප්රභාමත් කරනු ලැබේ. එය දේවීය ස්ථාපනයක් වූ තරමින්, මුළු යුද ධර්ම පද්ධතියම ශුභාරංචිය පිළිබඳ සංක්ෂිප්තව ගොඩනැංවූ අනාවැකියක් විය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ ගැන “සියලු අනාගතවක්තෘවරු සාක්ෂි දෙති.” ක්රියා 10:43. ආදම්ට දෙන ලද පොරොන්දුවෙන් පටන්ගෙන, පිතෘවරුන්ගේ පරම්පරාව හරහාත්, ව්යවස්ථාමය පද්ධතිය ඔස්සේත්, ස්වර්ගයේ මහිමාන්විත ආලෝකය මිදුම්කරුගේ පියසටහන් පැහැදිලි කළේය. දෘෂ්ටාන්ත දකින අය බෙත්ලෙහෙමේ තාරකාවද, එන ශීලෝද, අනාගත දේවල් අභිරහස්මය පෙළපාලියකින් තමන් ඉදිරියෙන් ගමන් කරද්දී දුටුවෝය. සෑම පූජාවකදීම ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය පෙන්වන ලදී. සෑම ධූප වළාකුළකදීම උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම ඉහළට නැගුණේය. සෑම ජුබිලි හොරණෑවකින්ම උන්වහන්සේගේ නාමය ප්රකාශ කරන ලදී. අතිශය භයංකර වූ අතිශුද්ධස්ථානයේ අභිරහස තුළ උන්වහන්සේගේ මහිමය වාසය කළේය.” යුගාන්තර ආශාව, 211.
දහහතයි
ක්රි.පූ. 573 ට පෙර වසර දහහතරකට යෙරුසලම වැටුණු විට ශෙදෙකියා බාබිලෝනියට ගෙන යනු ලැබීය. යුදෙව් ඉතිහාසඥයෝ ක්රි.පූ. 622 දී යොෂියාගේ කාලයෙන් ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ ජුබිලි චක්රය 17 වන ජුබිලි චක්රය ලෙස හඳුනා ගනිති. රෆියා සටනේ සිට පානියුම් සටන දක්වා වූ කාලය වසර දාහතකි. රෆියා සටනේ ජයග්රාහකයා වූයේ පටොලෙමි ය; ඔහු දකුණේ රජු ලෙස වසර දාහතක් රාජ්ය කළේය. මිලාන් අධිප්රකාශයෙන් කොන්ස්ටන්ටයින් තම අධිරාජ්යය ක්රි.ව. 330 දී බෙදා දෙන තුරු වූ කාලය වසර දාහතකි. දහහත්වන ජුබිලි චක්රයේදී නෙබුකද්නෙෂර් විසින් යෙරුසලම විනාශ කරන ලදී.
“ඉශ්රායෙල් පුත්රයෝ බොහෝ දවස් රාජෙකු නොමැතිවද, අධිපතියෙකු නොමැතිවද, පූජාවක් නොමැතිවද, පිළිරුවක් නොමැතිවද, ඒඵෝද් එකක් නොමැතිවද, තෙරාපිම් නොමැතිවද සිටින්නෝය. ඉන්පසු ඉශ්රායෙල් පුත්රයෝ හැරී এসে තමන්ගේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේද, තමන්ගේ රජ දාවිත්ද සොයන්නෝය; අන්තිම දවස්වලදී ස්වාමීන්වහන්සේටත් ඔහුගේ යහපත්කමටත් භයබක්තියෙන් පැමිණෙන්නෝය.” හෝෂෙයා 3:4, 5.
හෝෂෙයා මෙහි සෙදෙකියාගේ අත්අඩංගුවට පත්වීම සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ වූ විෂයයක් ආමන්ත්රණය කරයි; එහෙත් එය ක්රි.පූ. 723 දී උතුරු රාජ්යය සඳහා අත්අඩංගුවේ ආරම්භයද නිරූපණය කරයි. හෝෂෙයාගේ මෙම ඡේදය එසකියෙල්ගේ සාක්ෂිය සමඟ සම්බන්ධ වන්නේ, ඉශ්රායෙල් ජනතාව මනුෂ්ය රජෙකු ඉල්ලා සිටි කල දෙවියන් වහන්සේ ප්රතික්ෂේප කළ බැවිනි. දේව රජෙකුට වඩා මනුෂ්ය රජෙකු විසින් පාලනය කරනු ලැබීමට ඉශ්රායෙල්ගේ ආශාව, ලෙවී කථාව 26 හි “සත් වරක්” යන විනිශ්චයේ “ඔබගේ බලයේ අහංකාරය” ලෙස නිරූපණය කර ඇත.
“මේ සියල්ල නිසාත් ඔබ මා වෙත කන් නොදෙන්නේ නම්, මම ඔබගේ පාපයන් නිසා ඔබට සත් ගුණයකින් වැඩියෙන් දඬුවම් කරන්නෙමි. තවද ඔබගේ බලයේ අහංකාරය මම බිඳ දමන්නෙමි; ඔබගේ අහස යකඩ මෙන්ද, ඔබගේ පොළොව පිත්තල මෙන්ද කරන්නෙමි.” ලෙවී කථාව 26:18, 19.
“ඔබගේ බලයේ අහංකාරය” යනුවෙන් නිරූපණය වන්නේ ලෝකය මෙන් වීමටත්, තමන්ටම වූ රජෙකු තිබීමටත් ඉශ්රායෙල්ගේ ආශාවයයි. ක්රි.පූ. 723 දී උතුරු රාජ්යයෙන් රජු ඉවත් කරනු ලැබීමත්, එවිට ක්රි.පූ. 586 දී දකුණු රාජ්යයේ රජු වූ ශෙදෙකියාගේ වහල්කමත්, පුරාණ ඉශ්රායෙල්ගේ “අහංකාරය” බිඳ දැමීම නිරූපණය කරයි; අහංකාරය පතනයකට පෙර යයි. බයිබල් අනාවැකියේ “බලයක්” යනු රජෙකු හෝ රාජ්යයක් වන අතර, මනුෂ්ය රජෙකු ආරක්ෂා කරගැනීමෙහි ඉශ්රායෙල්ගේ අහංකාරය, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යපාලනයත් දේවීය රජුත් ප්රතික්ෂේප කිරීම සලකුණු කරයි.
සාමුවෙල් වයස්ගත වූ කල, ඔහු තම පුත්රයන් ඉශ්රායෙල් මත විනිශ්චයකරුවන් ලෙස පත් කළේය. ඔහුගේ ජ්යෙෂ්ඨ පුත්රයාගේ නාමය යෝවෙල්ය; දෙවැන්නාගේ නාමය අබියාය: ඔව්හු බෙයර්ශෙබාහි විනිශ්චයකරුවන් වූහ. එහෙත් ඔහුගේ පුත්රයෝ ඔහුගේ මාර්ගවල නොහැසිරී, ලාභයට හැරී, අල්ලස් ගෙන, විනිශ්චය වක්ර කළෝය. එවිට ඉශ්රායෙලයේ සියලු වැඩිමහල්ලෝ එක්රැස්වී, රාමාහි සිටි සාමුවෙල් වෙත පැමිණ, ඔහුට මෙසේ කීහ: “බලන්න, ඔබ වයස්ගතය, ඔබගේ පුත්රයෝද ඔබගේ මාර්ගවල නොහැසිරෙති. එබැවින් දැන් සියලු ජාතීන් මෙන් අපට විනිශ්චය කරන පිණිස රජෙකු අපට පත් කර දෙන්න.” එහෙත් ඔවුන් “අපට විනිශ්චය කරන පිණිස රජෙකු අපට දෙන්න” යැයි කී විට, ඒ කාරණය සාමුවෙල්ට අකමැතිවිය. එවිට සාමුවෙල් සමිඳාණන්වහන්සේට යාච්ඤා කළේය. සමිඳාණන්වහන්සේ සාමුවෙල්ට මෙසේ වදාළසේක: “ඔවුන් ඔබට කියන සියල්ලෙහිදී ජනතාවගේ හඬට කන් දෙන්න. මක්නිසාද ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කර ඇත්තේ ඔබ නොව, මාය; එනම් මා ඔවුන් මත රජකම් නොකරන පිණිසය. මා ඔවුන් මිසරයෙන් ගෙන ආ දවසේ සිට අද දක්වා ඔවුන් කළ සියලු ක්රියාවන් අනුව, එනම් ඔවුන් මා අත්හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට සේවය කළ ලෙසින්ම, ඔව්හු ඔබටද එසේම කරති. එබැවින් දැන් ඔවුන්ගේ හඬට කන් දෙන්න. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ට ගැඹුරු ලෙස අවවාද කර, ඔවුන් මත රජකම් කරන රජුගේ රීතිය ඔවුන්ට පෙන්වා දෙන්න.” 1 සාමුවෙල් 8:1–9.
ඒ අවස්ථාවේ ඉශ්රායෙල්වරුන් තමන්ගේ රජු වශයෙන් දෙවියන්වහන්සේ පමණක් නොව, සාමුවෙල් විසින් නියෝජිත වූ අනාගතවාණීයේ ආත්මයද ප්රතික්ෂේප කළ බව සටහන් කළ යුතුය; මන්ද, “ඔවුහු මාව අත්හැර, අන් දෙවිවරුන්ට සේවකම් කළෝය; එසේම ඔවුහු නුඹටද කරති” යයි ප්රකාශ කර තිබේ.
“සැටන් නම්... නිරන්තරයෙන් වංචනීය දේ ඇතුල් කිරීමට උත්සාහ කරයි—සත්යයෙන් ඉවතට යැවීම පිණිසය. සැටන්ගේ අතිඅවසාන ප්රබංචය වන්නේ දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයේ සාක්ෂිය අකාර්යක්ෂම කර දැමීමය. ‘දර්ශනයක් නොමැති තැන ජනතාව විනාශ වෙති’ (හිතෝපදේශ 29:18). සැටන් විවිධ ක්රමවලින් හා විවිධ මෙවලම් මාර්ගයෙන් කපටි ලෙස ක්රියා කරනු ඇත; දෙවියන්වහන්සේගේ ශේෂ ජනතාවගේ සත්ය සාක්ෂිය කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය කම්පා කර දැමීමටය.
“සාක්ෂිවලට විරුද්ධව සාතන්සම වූ ද්වේෂයක් අවුළුවනු ලබනවා ඇත. සාතන්ගේ ක්රියාකාරකම් වන්නේ, ඒවා පිළිබඳ සභාවන්ගේ ඇදහිල්ල අස්ථිර කිරීමය; මක්නිසාද, දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ අනතුරු ඇඟවීම්, තරවටු කිරීම් හා උපදේශයන් පිළිපදිනු ලබන්නේ නම්, තම වංචා ඇතුළත් කිරීමටත්, ප්රාණයන් තම මුළාවන්හි බැඳ තැබීමටත් සාතන්ට එතරම් පැහැදිලි මාර්ගයක් ලැබිය නොහැකි බැවිනි.” Selected Messages, book 1, 48.
පුරාණ ඉශ්රායෙල්හි දේව රාජ්ය පාලනයට අදාළ අවසාන රැවටීම වූයේ දෙවියන්වහන්සේ පමණක් නොව, අනාවැකි ආත්මයද ප්රතික්ෂේප කිරීමයි. ක්රි.පූ. 1097 දී සිදු වූ එම ප්රතික්ෂේප කිරීම, ක්රි.ව. 1863 දී ලාඔදිසියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ අවසාන රැවටීමට ආදර්ශ සංකේතයක් වෙයි. ලෙවී කථාව විසි හයේ “සත් වර” යනු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය වන අතර, “සත් වර” ගැන අනාවැකි ආත්මය පවසන්නේ එය “වෙනස් නොකළ යුතු” බවයි.
“1843 ප්රස්තාරය ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයෙන් මඟපෙන්වනු ලැබූ බවත්, එය වෙනස් නොකළ යුතු බවත් මම දුටුවෙමි; සංඛ්යා ඔහුට අවශ්ය වූ පරිදිම තිබූ බවත්; සංඛ්යා කිහිපයක වූ වැරැද්දක් කිසිවෙකුට දක්නට නොලැබෙන පිණිස උන්වහන්සේගේ හස්තය එය මත සිට එය සඟවා තිබූ බවත්, උන්වහන්සේගේ හස්තය ඉවත් කරන තුරු එය කිසිවෙකුට පෙනුණේ නැති බවත්ය.” Early Writings, 74.
අනාගතවාක්යයේ ආත්මය “සත් වාර”ය නිශ්චිතවම අනුමත කළ අතර, ඇයගේ එම අනුමැතිය වූයේ, එහි “සත් වාර”ය මධ්යම ස්තම්භය හා ඉහළ දකුණු කෙළවර වන එම පුවරුවේ සංඛ්යා වෙනස් නොකරන ලෙස දුන් අනතුරු ඇඟවීමකි. 1863 දී උරියා ස්මිත්ගේ ව්යාජ පුවරුව සමඟ, පුරාණ ඉශ්රායෙල්වරුන් දෙවියන්වහන්සේ ප්රතික්ෂේප කළ ආකාරයෙන් සංකේතවත් කරන ලද මූලික සත්යයන් ක්රමයෙන් ප්රතික්ෂේප කිරීම සිදු වූ අතර, අනාගතවාක්යයේ ආත්මය 1863 හි කැරැල්ල හඳුනා දක්වයි. 1863 කැරැල්ලේ දිනය එසකියෙල්ගේ පොතෙහි ඉදිරිපත් කරන ලද අනාගතවාක්යමය රේඛාව සමඟ සම්මුඛ වේ. එම ඉතිහාස රේඛාව තුළ, අවසානය වූයේ යෙරුසලමේ විනාශය වන අතර, එය ඉරිදා නීතිය සංකේතවත් කළේය. 1863 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ කාලය ක්රි.පූ. 1097 දී සාවුල් රජුගේ සිට ක්රි.පූ. 586 දී ශෙදෙකියා දක්වා වූ ඉතිහාසයෙන් සංකේතවත් කරන ලදී.
ක්රි.පූ. 573 වන අවුරුද්දේ ජුබිලියට අවුරුදු දහ හතරකට පෙර සෙදෙකියා බබිලෝනියට වහල්කරුවෙකු ලෙස ගෙන යන ලදී. දහහත්වන ජුබිලි චක්රය ක්රි.පූ. 622 දී ආරම්භ වූ අතර, තිස්වන අවුරුද්දේ ක්රි.පූ. 591 දී එසකියෙල් යාජකයෙකු ලෙස ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ; එවිට එයින් අවුරුදු පහකට පසුව ක්රි.පූ. 586 දී යෙරුසලම විනාශ කරනු ලැබීය. එය ක්රි.ව. 70 දී ටීටස් විසින් දෙවන වරට විනාශ කරනු ලැබූ අවුරුද්දේ එම දිනයේම විනාශ කරනු ලැබීය. එසකියෙල් පළමුවන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදය යෙරුසලමේ විනාශයට අවුරුදු පහකට පෙරද, සතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ දේවමාළිගා දර්ශනයට අවුරුදු දහනවයකට පෙරද පිහිටයි.
අපගේ වහල්කමට විසිපස්වන අවුරුද්දෙහි, අවුරුද්දේ ආරම්භයේදී, මාසයේ දසවන දිනදී, නගරය පහර දෙන ලද්දාට පසු දහහතරවන අවුරුද්දෙහි, ඒ ම දවසේම ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබූ අතර, උන්වහන්සේ මා එහි ගෙන ගියසේක. එසකියෙල් 40:1.
දේශයේ සබත් ගිවිසුමට අකීකරු වීම පිණිස, දෙවියන් වහන්සේ හඳුන්වා දුන්නේ, දේශයේ සබත වන සත්වන අවුරුද්දට අකීකරු වීම සඳහා ශාපය “සත් වරක්” වන බවය. “කාලයක්” යනු අවුරුද්දක් වන අතර, “අවුරුද්දක්” යනු දින තුන්සිය හැටකි; සත් වරක් තුන්සිය හැට යනු අවුරුදු දෙදහස් පන්සිය විස්සකි. මිලරයිට්වරු “දෙදහස් පන්සිය විස්ස” යන ප්රකාශය භාවිතා නොකළා විය හැකි නමුත්, ඔවුන්ගේ ශුද්ධ ප්රස්ථාර දෙකම සංඛ්යාත්මක ලෙස එම දෙදහස් පන්සිය විස්ස අවුරුදු හඳුන්වා දක්වා තිබිණි.
ඉස්රායෙල්ගේ උතුරු රාජ්යය මතත් යූදාගේ දකුණු රාජ්යය මතත් “හත් වරක්” යන ශාප ප්රකාශ කිරීම විලියම් මිලර්ගේ පළමු, නැතහොත් ඔබට කිය හැක්කේ “පදනම්මය,” හෝ තවද ඔබට කිය හැක්කේ “ආල්ෆා” අවබෝධය වූයේය. 1863 දී ලාඔදිකියානු සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව මිලර්ගේ සොයාගැනීම්වල පදනම්මය අවබෝධය ප්රතික්ෂේප කළේය; මිලරයිට් ව්යාපාරයේ සමස්ත පදනම නියෝජනය කළ ඒ “සොයාගැනීම්”ය. මෙය සිදුවිය හැකි බවට ආනුභාවය සෘජුවම අනතුරු ඇඟවූ අතර, එය සිදුවී ඇත, එසේම එය සිදුවූයේ බොහෝ කලකට පෙරය.
බබිලෝනියේ වහල්කමෙන් පසු නැවත ගොඩනඟන ලද මාලිගාවේ අත්තිවාරම පළමු ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළදී, දෙවන ආඥාවට පෙර, නිම කරන ලදී. මාලිගාව සම්පූර්ණයෙන් ගොඩනඟන ලද්දේ දෙවන ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළදීය. තුන්වන ආඥාව තුළ ජාතික ස්වාධිපත්යය වචනාර්ථයෙන් පැරණි ඉශ්රායෙල්ට නැවත පිහිටුවන ලදී. විලියම් මිලර් 1798 දී පැමිණි පළමු දූතයා නියෝජනය කළේය, සහ 1840 අගෝස්තු 11 වන දින බලගන්වනු ලැබීය. දෙවන දූතයා පැමිණියේ අත්තිවාරම් තබා දැමීමෙන් පසුවය; එය 1842 මැයි මාසයේ ප්රකාශයට පත් කරන ලද 1843 ප්රස්තාරයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබීය. 1844 හි පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීමේදී, 1844 හි ඇල්ෆා බලාපොරොත්තු කඩවීමේදී, දෙවන දූතයාත්, එසේම කන්යාවන්ගේ උපමාවේ ප්රමාද කාලයත් පැමිණියේය; සහ එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේදී දෙවන දූතයාගේ පණිවිඩය බලගන්වනු ලැබූ විට මාලිගාව නිම විය. එවිට 1844 හි මහත්, හෝ ඔමේගා, බලාපොරොත්තු කඩවීමේදී, ගිවිසුමේ දූතයා හදිසියේ තම මාලිගාවට පැමිණියේය; එසේ වන්නේ තුන්වන ආඥාවෙන් ආරම්භ වී තුන්වන දූතයාගේ පැමිණීමෙන් අවසන් වූ දෙදහස් තුන්සිය වසර සම්පූර්ණ කිරීමක් ලෙසය.
යොෂියා යන්නෙහි අර්ථය ‘දෙවියන්වහන්සේගේ පදනම’ යන්නයි. එය රජ වූ යොෂියා වුවද, යොෂියා ලිච් වුවද, දෙදෙනාම පදනම්වල සංකේතයන්ය; පළමු ආඥාවේ ඉතිහාසය තුළ නිරූපණය කරනු ලබන ආකාරයෙන්ද, ලෙවීකථාව 23 වන පරිච්ඡේදයේ මුල් පද විසි දෙකෙහි ඉදිරිපත් කරනු ලබන වසන්ත උත්සව මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන ආකාරයෙන්ද එසේය. පදනම්, වසන්ත උත්සව, සහ පළමු ආඥාව යන මේ සියල්ල 1840 වර්ෂයත් පළමු දූතයාගේ බලගැන්වීමත් සංකේතවත් කරයි. එසකියෙල් 40 වන පරිච්ඡේදයේ 1 වන පදයේ දක්වා ඇති ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දිනය, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දිනයටත් මළවුන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භයටත් සංකේතයක් වන අතර, ජීවත්වූවන්ගේ විනිශ්චය ආරම්භයේදී 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දිනයටත් සංකේතයක් වේ. මෙම ලිපි අනුගමනය කරමින් සිටින යම් කෙනෙක් සිටියහොත්, මා භාවිත කරන අදාළකම් ඔවුන් දැන සිටිය යුතුය.
එසකියෙල් යනු ඔහුගේ ලේඛනවලින් නිරූපිත භවिष्यවක්තෘක ඉතිහාසය තුළ ඇති සංකේතයකි. අටවන පරිච්ඡේදයේ අවසානයේ පුරුෂයන් විසිපස් දෙනා සූර්යයාට නමස්කාර කරන අවස්ථාවේ එසකියෙල් එහි සිටියි. එලන් වයිට් විසින් සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව ලෙස හඳුනා දක්වන යෙරුසලම මත ‘මරනයට පූර්වයෙන් අනුගමනය වන මුද්රා තැබීම’ ගෙන එනු ලබන පසුකාලීන පරිච්ඡේදවලද ඔහු එහි සිටියේය. පළමු පරිච්ඡේද එකොළහ තුළ, 1844 දී එසේ කිරීමට කැඳවනු ලැබූ මිලර්වරුන් මෙන්ම, දැන් මෙහි ගතිකත්වයද එසේ කිරීමට කැඳවනු ලබන්නාක් මෙන්, එසකියෙල් ද ස්වර්ගීය ශුද්ධස්ථානයට ගෙන යනු ලබන්නේ ඔහුගේ උපදෙස් ලබාගැනීම සඳහාය.
එබැවින් යෙහෙස්කෙල් ඔබට ලකුණක් වේ; ඔහු කළ සියල්ල අනුව ඔබද කරන්නහුය; මෙය සිදු වන කල, මම ස්වාමිවූ දෙවියන් වහන්සේ බව ඔබ දැනගන්නහුය. යෙහෙස්කෙල් 24:24.
මෙය සිදු වන කල
අවසන් දිනවල එසකියෙල් දෘශ්යමාන කළ දේවල් දෙවියන්ගේ ජනතාව තුළ නැවත සිදුවෙමින් තිබෙන තත්ත්වයට අප පැමිණෙන විට, අප එසකියෙල්ගේ ලකුණට පැමිණ ඇත. එසකියෙල් එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරන බව ඔබ දැන සිටින විට, සහ එය ඔබ විශ්වාසය හා අවබෝධය යන දෙකෙහි එසම මට්ටමකට දැන සිටින විට—එනම්, එසකියෙල් තම ලේඛනවල දෘශ්යමාන කළ සියල්ලම අවසාන දිනවල එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සම්බන්ධ වන සිදුවීම්වල ශුද්ධ අනුක්රමයක් නිරූපණය කරන බවට පවිත්ර කළ අපේක්ෂාවක් ඔබ තුළ ඇති වන මට්ටමකට—එවිට “ඔබ දැනගන්නහුය” “ස්වාමීන්වහන්සේ” “දෙවියන්වහන්සේ” බව.
අපි මෙම සිතුවිලි ඊළඟ ලිපියේදී තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.