මම ‘යෝෂියාගේ රෝදය’ ලෙස හඳුන්වා දක්වන අනාවැකිමය රේඛාව ක්රි.පූ. 1097 දී ප්රාචීන ඉශ්රායෙලය දෙවියන්වහන්සේ තම රජු ලෙස ප්රතික්ෂේප කර කැරලි ගැසීමෙන් ආරම්භ වේ. පළමු රජවරු තිදෙනා (සාවුල්, දාවිත් සහ සලමොන්) ක්රි.පූ. 1097 සිට ක්රි.පූ. 977 දක්වා අවුරුදු හතළිහ බැගින් රාජ්ය කළ ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ. සලමොන්ගේ මරණයේදී යෙරොබොවම්ගේත් උතුරු ගෝත්ර දහයේත් කැරලිය පළමු රජවරුන් තිදෙනාගේ රේඛාව අවසන් කර, උතුරු හා දකුණු රාජ්ය දෙකෙහිම රජවරුන්ගේ රේඛාවක් ආරම්භ කරයි.
පළමු රාජවරුන් තිදෙනා බොහෝ සත්යයන්ගේ සංකේතයක් වෙති; එහෙත් ඔවුන් සම්බන්ධ කරනු ලබන සත්යයේ රෝදවලින් එකක් යුදාගේ අවසාන රාජවරුන් තිදෙනා වන යෙහෝයාකීම්, යෙහෝයාකීන් සහ සෙදෙකියාය; ඔවුහු අනෙක් අතට සයිරස්, දාරියුස් සහ අර්තක්ෂස්තා නිරූපණය කරති. සයිරස්, දාරියුස් සහ අර්තක්ෂස්තා යළිත් අනෙක් අතට ක්රි.පූ. 516 සිට ක්රි.පූ. 457 දක්වා පැමිණෙන ඔවුන්ගේ නියෝග තුන නිරූපණය කරති; එමවා අනෙක් අතට 1798, 1844 අප්රේල් 19, සහ 1844 ඔක්තෝබර් 22 යන දිනවල, පිළිවෙළින්, පැමිණෙන එළිදරව් 14 වන පරිච්ඡේදයේ දේවදූතයන් තිදෙනා නිරූපණය කරති. එළිදරව් 14 වන පරිච්ඡේදයේ දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පැමිණීමේ ඉතිහාසය එකසිය හතළිස් හතර දහස දෙනාගේ මුද්රා කිරීමේ කාලයේදී අකුරටම නැවත සිදු වේ; එමගින් සවුල් රජු ලෙස අභිෂේක කිරීමෙන් ආරම්භ වන ප්රකාශන රේඛාව ඉක්මනින් පැමිණෙන්නාවූ ඉරිදා නීතියේදී ජයග්රාහී සභාව අභිෂේක කරනු ලබන විට තම නිමාවට ළඟා වන බව හඳුනාගනු ලැබේ. මෙම රේඛාවට යෝෂියා රජුගේ රෝදයද ඇතුළත් වන අතර, එය ක්රි.පූ. 977 දී බෙතෙල් සහ දාන්හි යෙරොබෝවම්ගේ කැරැල්ල දක්වා ආපසු ළඟා වේ.
විසි දෙකයි
යෙරොබාම් විසිදෙක යන සංඛ්යාත්මක සංකේතය දරන්නේය; මන්ද ඔහු විසිදෙක වසරක් රාජකීයව පාලනය කළ බැවින්, එමගින් ඔහුගේ සාක්ෂිය විසිදෙකෙන් නිරූපිත ඉතිහාසයට බැඳෙයි. එය දානියෙල්ගේ මරා දර්ශනය තුළ විසිදෙවන දිනෙහි දක්වා ඇති පරිදි දේවත්වය මනුෂ්යත්වය සමඟ එක්වීමේ සංකේතයක් වන අතර, දෙසිය විස්ස යන සංඛ්යාවද එයට සම්බන්ධය; එහි දශමांशය විසිදෙකය.
යෙරොබොවම් රජකම කළ දවස් අවුරුදු විසි දෙකක් වූය; ඔහු තම පියවරුන් සමඟ නිදාගත්තේය; ඔහුගේ පුත් නාදාබ් ඔහු වෙනුවට රජකම කළේය. 1 රාජාවලිය 14:20.
දේවත්වය හා මනුෂ්යත්වය එක්වීම නියෝජනය කරන ‘at-One-Ment’ යනු ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ක්රියාව වන අතර, එය ඔක්තෝබර් 22 වන දිනෙහි, හෙවත් (Gregorian) දසවැනි මාසයෙහි ආරම්භ විය; දස ගුණ විසි දෙක සමාන වන්නේ දෙසිය විස්සට ය. යෙරොබොවම් බේතෙල්හිද දාන්හිද ව්යාජ පූජාසන පිහිටුවූ බැවින්, ඔහු සභාව (Bethel: අර්ථය church) සහ රාජ්යය (Dan: අර්ථය judgment) එක්වීම සමඟ සම්බන්ධ වූ ඉරිදා දින ව්යාජ නමස්කාරයේ සංකේතයකි.
එවිට යෙරොබොවම් එප්රායිම් කඳු ප්රදේශයේ ශෙකෙම් ගොඩනඟා එහි වාසය කළේය; එතැනින් පිටත්ව ගොස් පෙනුවෙල්ද ගොඩනඟාය. යෙරොබොවම් තමාගේ සිත තුළ කියා සිටියේ මෙසේය: දැන් රාජ්යය දාවිද්ගේ ගෘහයට ආපසු හැරී යනු ඇත. මේ ජනතාව යෙරුසලමේ තිබෙන සමිඳාණන්වහන්සේගේ ගෘහයට පූජා කිරීමට ඉහළට ගියහොත්, මේ ජනතාවගේ සිත නැවත ඔවුන්ගේ ස්වාමියා වූ යූදාහි රජු රෙහොබොවම් වෙත හැරී යනු ඇත; එවිට ඔව්හු මා මරා දමා, නැවත යූදාහි රජු වූ රෙහොබොවම් වෙත යනු ඇත. එබැවින් රජු උපදේශය ගෙන රන් වසු පැටවුන් දෙදෙනෙකු සාදා, ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: යෙරුසලමට ඉහළට යෑම ඔබට අධිකය; හේ ඉශ්රායෙල්, මිසර දේශයෙන් ඔබ ගෙන ආ ඔබගේ දෙවිවරු මෙන්න. ඔහු එකක් බේතෙල්හි තැබුවේය, අනෙක දාන්හි තැබුවේය. මෙය පාපයක් විය; මක්නිසාද ජනතාව එක් වරක් නමස්කාර කිරීමට දාන් දක්වා ගියෝය. ඔහු උසස් ස්ථානවල ගෘහයක්ද සාදා, ලේවීගේ පුත්රයන් නොවූ සාමාන්ය ජනතාව අතරින් පූජකයන් පත් කළේය. යෙරොබොවම් අටවන මාසයේ, එනම් මාසයේ පහළොස්වන දින, යූදාහි පවතින මංගල්යයට සමාන මංගල්යයක් නියම කර, වේදිකාව මත පූජා ඔප්පු කළේය. ඔහු තමන් සාදාගත් වසු පැටවුන්ට පූජා කරමින් බේතෙල්හිද මෙසේ කළේය; තවද ඔහු තමන් සාදාගත් උසස් ස්ථානවල පූජකයන් බේතෙල්හි පිහිටුවීය. ඒ අයුරින් ඔහු බේතෙල්හි තමන් සාදාගත් වේදිකාව මත අටවන මාසයේ පහළොස්වන දින, එනම් තම සිතෙන්ම උපාදානය කළ මාසයේදී, ඉශ්රායෙල් පුත්රයන් සඳහා මංගල්යයක් නියම කළේය; තවද ඔහු වේදිකාව මත පූජා ඔප්පු කර, ධූප දුම් ඔප්පු කළේය. 1 රාජාවලිය 12:25–33.
උතුරු ගෝත්ර දහයේ මූලික ඉතිහාසය තුළ, දෙවියන් වහන්සේ රජු ලෙස ඉශ්රායෙල් ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන්ද, ආරොන්ගේ සහ රන් වස්සාවේ කැරැල්ලෙන්ද පූර්වරූපිත කර තිබූ කැරැල්ලක් තිබුණි. ආරොන්ගේ කැරැල්ල පැරණි ඉශ්රායෙල්හි මූලික ඉතිහාසයෙහි වූ අතර, යෙරොබොවම්ගේ කැරැල්ල උතුරු ගෝත්ර දහයේ මූලික ඉතිහාසයෙහි වූයේය. “පේළිය මත පේළිය” අනුව, උත්තම පූජකයෙකු වන ආරොන් සභාව නියෝජනය කරන අතර, රජෙකු වන යෙරොබොවම් රාජ්යය නියෝජනය කරයි. එම මූලික කැරැලි දෙක, මනුෂ්ය රජෙකු කැමති වූ ඉශ්රායෙල් ජනතාවගේ මූලික කැරැල්ලද ඇතුළත් වන එක් පේළියක් වේ.
490
එසකියෙල්ගේ පොතෙහි නිරූපිත වූ ශුද්ධ ඉතිහාසයේ අවුරුදු හාරසිය අනූවෙන් යුත් කාලපරිච්ඡේද තුනක් තිබේ; ඒවායින් එකක් රාජවරුන් සමඟ සම්බන්ධ වූයේය, අනෙක ශුද්ධස්ථානය සමඟ, තවත් එකක් සේනාව සමඟය. එම කාලපරිච්ඡේද තුන ආරොන්ගේ කැරැල්ලට (ශුද්ධස්ථානය), සාවුල්ගේ (සේනාව), සහ යෙරොබොවම්ගේ (රජු) කැරැල්ලට සමානව ගැළපෙයි. අනාගතවක්තෘ, පූජකයා, සහ රජු යන සංකේත තුන අතරින් අනාගතවක්තෘකම කළේ රජු වූ සාවුල් බව හඳුන්වනු ලැබේ; ආරොන් පූජකයා විය, යෙරොබොවම් රජු විය.
එවිට ඔහු පෙර සිට දැන සිටි සියල්ලෝ බලමින්, මෙන්න, ඔහු අනාගතවක්තෘවරුන් අතර අනාගතවාක්ය කියමින් සිටින බව දුටු කල, ජනතාව එකිනෙකාට මෙසේ කීහ: “කීෂ්ගේ පුත්රයාට සිදුවී ඇති මේ කුමක් ද? සාවුල්ද අනාගතවක්තෘවරුන් අතරද?” එවිට එම ස්ථානයේ සිටි එක් අයෙක් පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවේය: “එහෙත් ඔවුන්ගේ පියා කවුද?” එබැවින්, “සාවුල්ද අනාගතවක්තෘවරුන් අතරද?” යනුවෙන් ප්රවචනයක් විය. 1 සාමුවෙල් 10:11, 12.
ජයග්රාහී සභාව සමන්විත වන්නේ තිස් අවුරුදු වයසැති අනාගතවක්තෘවරයෙකුගෙන්ද, තිස් අවුරුදු වයසැති පූජකවරයෙකුගෙන්ද, තිස් අවුරුදු වයසැති රජවරයෙකුගෙන්ද ය. මෙය නියෝජනය කරනු ලබන්නේ තිස්වැනි අවුරුද්දේදී ආරම්භ කළ එසකියෙල් විසින්ද, තිස්වැනි වියේදී තම සේවය ආරම්භ කළ යෝසෙප් විසින්ද, තිස්වැනි වියේදී රාජ්යය ආරම්භ කළ දාවිත් රජු විසින්ද ය. ජයග්රාහී සභාව එසකියෙල් ග්රන්ථයේ අවසාන අට පරිච්ඡේදයන්හි මුළු පොළොව පුරවන දේවමාළිගාව ලෙස නිරූපණය කරනු ලබයි; එමෙන්ම, ජයග්රාහී සභාව නම් සභා සත අතරින් වූ අටවැනි සභාව වන ෆිලාදෙල්ෆියාවය.
ක්රි.පූ. 977 දී ආරම්භ වූ යෝෂියාගේ අනාවැකිමය රේඛාව ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතියෙහිදී අවසන් වේ. 2023 දෙසැම්බර් 31 දින ආරම්භ වූ එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසක පවිත්රීකරණය හා මුද්රාතැබීම, ප්රකාශනය 11හි සාක්ෂිකාර දෙදෙනා උත්ථාන කරවීම සඳහා මීකායෙල් බැස ආ විට ආරම්භ විය. 2023 වර්ෂය 2001 සැප්තැම්බර් 11 න් වසර විසි දෙකකට පසු පැමිණියේය; එසේම 1798 දී වූ Alien and Sedition Acts, 1776 දී වූ Declaration of Independence න් වසර විසි දෙකකට පසු පැමිණේ. යෙරොබොවම්ගේ වසර විසි දෙකක රාජ්ය කාලය ක්රි.පූ. 977 දී ආරම්භ විය, යෝෂියාගේ අනාවැකිය ප්රකාශ කරනු ලැබූ අවස්ථාවේදීය. එම කාලයේදී, 1 රාජාවලිය 13 පරිච්ඡේදයේ අකීකරු අනාගතවක්තෘවරයා, යෙරොබොවම්ගේ අපස්ථාතත්වයට මුහුණ දුන්නේ, මෝසෙස් ආරොන්ගේ අපස්ථාතත්වයට මුහුණ දුන් පරිදි, සහ සමුවෙල් රජෙකු කැමති වූ සමූහයාට මුහුණ දුන් පරිදි ය. අකීකරු අනාගතවක්තෘවරයා, මෝසෙස් සහ සමුවෙල්ගේ පණිවිඩයෙන් නිරූපිත, පදනම්භූත අපස්ථාතත්වයන්ට එරෙහි වූ එම මුහුණදීම්, ඉරිදා නීතියේදී තුන්වන දූතයාගේ මහත් හඬ නිරූපණය කරයි. එය ධජයෙන් ප්රකාශ කරනු ලබන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය වන අතර, යෙරොබොවම්ගේ ඉතිහාසය තුළ එය “ලකුණක්” සමඟ ඇති යෝෂියාගේ පූර්වකථනය ලෙස නිරූපිත වේ.
ඒ විට, බලව, යෙහෝවාගේ වචනය අනුව යූදායෙන් බෙතෙල් වෙත දෙවියන්ගේ මනුෂ්යයෙකු පැමිණියේය; යෙරොබොවම් දුම්පූජා කිරීමට පූජාසනය අසල සිටියේය. එවිට ඔහු යෙහෝවාගේ වචනය අනුව පූජාසනයට විරුද්ධව හඬ නඟා මෙසේ කීය: “අහෝ පූජාසනයෙනි, පූජාසනයෙනි, යෙහෝවා මෙසේ වදාරන සේක: ‘බලව, දාවිත්ගේ වංශයට පුත්රයෙකු උපන්නෙකු වන්නේය, ඔහුගේ නාමය යෝෂියාය; ඔහු ඔබ මත දුම්පූජා කරන උස් තැන්වල පූජකයන් ඔබ මතම පූජා කරන්නේය, මනුෂ්යයන්ගේ ඇටකටුද ඔබ මත දහනය කරන්නේය.’” එදිනම ඔහු ලකුණක් ද ලබාදී මෙසේ කීය: “යෙහෝවා වදාළ ලකුණ මෙයයි; බලව, පූජාසනය බිඳී යන්නේය, එය මත ඇති අළු පිටතට වැගිරී යන්නේය.” එවිට බෙතෙල්හි පූජාසනයට විරුද්ධව හඬ නඟා කී දෙවියන්ගේ මනුෂ්යයාගේ වචනය රජු වන යෙරොබොවම් ඇසූ කල, ඔහු පූජාසනය අසලින් තම අත දිගුකරමින්, “ඔහු අල්ලා ගන්න” යයි කීය. එවිට ඔහු ඔහුට විරුද්ධව දිගුකළ අත වියළී ගියේය, එසේයත් ඔහුට එය නැවත තමන් වෙත ඇද ගත නොහැකි විය.
වේදිකාවත් කැඩී ගියේය; ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්යයා දුන් ලකුණ අනුව, වේදිකාවේ අළුද විසිරී වැටුණේය. එවිට රජු දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්යයාට උත්තර දෙමින් මෙසේ කීවේය: “දැන් නුඹේ දෙවි ස්වාමීන්වහන්සේගේ මුහුණ ඉල්ලා මට උදෙසා යාච්ඤා කරන්න; මාගේ අත නැවත මට ලැබෙන ලෙස.” එවිට දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්යයා ස්වාමීන්වහන්සේට ඉල්ලී සිටියේය; රජුගේ අත නැවත ඔහුට ලැබුණේය, පෙර තිබූ ලෙසම විය. එවිට රජු දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්යයාට මෙසේ කීවේය: “මා සමඟ ගෙදර එන්න, ඔබ සැහැල්ලු වී විවේක ගන්න, මම ඔබට ත්යාගයක් දෙන්නෙමි.” නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ මනුෂ්යයා රජුට මෙසේ කීවේය: “ඔබ ඔබගේ ගෙයෙහි අඩක් මට දුන්නත්, මම ඔබ සමඟ ඇතුළට නොයන්නෙමි; මේ ස්ථානයේ මම රොටි නොකන්නෙමි, වතුර නොබොන්නෙමි. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනයෙන් මට මෙසේ ආඥා කරනු ලැබීය: ‘රොටි නොකන්න, වතුර නොබොන්න, ඔබ ආ මඟෙන්ම ආපසු නොහැරෙන්න.’” එසේ ඔහු වෙනත් මාර්ගයකින් ගියේය; බේතෙල්ට ආ මාර්ගයෙන් ආපසු නොහැරුණේය. 1 රාජාවලිය 13:1–10.
“ඔබගේ ගෘහයේ අර්ධය” යන යෝජනාව තිබියදීත් නබිවරයා යෙරොබොආම් සමඟ භෝජනය කිරීම ප්රතික්ෂේප කළේ, හෙරොද් විසින් සලෝමේට තම රාජ්යයේ අර්ධය පොරොන්දු වූ දේට සමාන්තර වේ.
ඉතා සුදුසු දවසක් පැමිණි කල, හෙරොද් තම උපන්දිනයේදී තම ස්වාමීන්ටද, ප්රධාන සෙනාධිපතීන්ටද, ගලීලයේ ප්රමුඛයන්ටද භෝජන සංග්රහයක් කළේය. එවිට ඒ හෙරොදියාගේ දියණිය ඇතුල් වී නටා, හෙරොද්ටත් ඔහු සමඟ වාඩිව සිටි අයවලටත් ප්රසන්න වූ බැවින්, රාජයා එම යුවතියට කීවේය, “ඔබ කැමති යමක් මගෙන් ඉල්ලන්න; මම එය ඔබට දෙන්නෙමි.” තවද ඔහු ඇයට දිවුරා කීවේය, “ඔබ මගෙන් ඉල්ලන යමක් වුවද, මගේ රාජ්යයේ අර්ධය දක්වා වුවද, මම එය ඔබට දෙන්නෙමි.” එවිට ඇය පිටතට ගොස් තම මවගෙන්, “මම කුමක් ඉල්ලම්ද?”යි ඇසුවාය. එවිට ඇය කීවාය, “බප්තිස්මකාර යොහන්ගේ හිස.” මාර්ක් 6:21–24.
හෙරොද් විසින් තම රාජ්යයේ අර්ධය දෙන බවට කළ ප්රතිඥාව සිදුවූයේ ඔහුගේ උපන්දිනයේය. හෙරොද් රෝමයේ සංකේතයක් වන අතර, එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් දස රජවරු දානියෙල්ගේ සත්වන පරිච්ඡේදයේ රෝමයේ දශගුණ විභජනයෙන්ද, දෙවන පරිච්ඡේදයේ දස පාදැඟිලිවලින්ද පූර්වරූපිත කරනු ලැබේ. ඔහුගේ උපන්දිනය සලකුණු වන්නේ ඉරිදා නීතියේදී හයවන රාජ්යය වෙනුවට හත්වන රාජ්යය පැමිණෙන විටය; මේ අර්ථයෙන්, එය බයිබල් අනාවැකියේ හත්වන රාජ්යය ලෙස එක්සත් ජාතීන්ගේ උපන්දිනය වේ. ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී, යෙරොබොවම්ගේ උතුරු ගෝත්ර දහයෙන් නිරූපණය කරනු ලබන දස රජවරු, එළිදරව් ‘දහහත්වන’ පරිච්ඡේදයේ එක් පැයක කාලයකට තම රාජ්යය මෘගයාට දීමට එකඟ වෙති.
මක්නිසාද දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ කැමැත්ත ඉෂ්ට කිරීමටත්, එකම අදහසකට එකඟවීමටත්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචන සම්පූර්ණ වන තුරු තමන්ගේ රාජ්යය මෘගයාට දීමටත් ඔවුන්ගේ සිත්වල තැබූසේක. එළිදරව් 17:17.
අපි එසකියෙල්ගේ හතරවන පරිච්ඡේදයේ අනාවැකිය සලකා බලීමට පෙර, එසකියෙල් සෘජුවම දිනයක් හඳුන්වා දෙන ‘දහතුන්’ වතාවන් අපි හඳුනාගන්නෙමු. එම දහතුන් සන්ධිස්ථාන සාමාන්යයෙන් ලෝකය සහ දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව අතර බෙදී යයි. මිසරය මගින් නිරූපිත ලෝකය සෘජු දින නියමයක් තුළ හය වතාවක් ස්ථාපිත කරනු ලබන අතර, තීර් නගරය එක් වතාවක් අමතනු ලබයි; අනෙක් හය වතාවෙහි විෂයය වන්නේ යෙරුසලමය. මෙම පොත ආරම්භ වන්නේ ක්රි.පූ. 592 දී වන අතර, එය දහහත්වන යුබිලේ චක්රයේ තිස්වන අවුරුද්ද වේ; එසකියෙල්ගේ හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු පදය එම චක්රයේ අවසානය ලෙස ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 හඳුනා දෙයි. යුබිලේ චක්රය 9/11 සිට ආසන්නයෙන් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්රා කිරීමේ කාලය නිරූපණය කරයි; එය නැවතත්, එම ඉතිහාසයේම ෆ්රැක්ටලයකින්, 2023 දෙසැම්බර් 31 සිට ආසන්නයෙන් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා නිරූපණය කරනු ලැබේ. මෙම කාල පරාස දෙකම 1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ කාලයෙන් පූර්වරූපිත කරනු ලැබීය.
1840 අගෝස්තු 11 වන දින, දෙවියන්ගේ ජනතාව විසින් ගෙන කෑ යුතු කුඩා පොතක් රැගෙන ආ එළිදරව් 10හි බලවත් දූතයා ලෙස, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේම අවතරණය වූ සේක. එම දූතයාම නැවතත් 9/11 දින අවතරණය වී, මුද්රා තැබීමේ කාලයේ ආරම්භය සලකුණු කළේය. එම දූතයාම 2023 දෙසැම්බර් 31 වන දින අවතරණය වී, සොදොම් හා මිසරය නම් වූ ඒ මහත් නගරයේ වීථියෙහි මරණයට පත් කරනු ලැබූ, එහිම ස්වාමීන් වහන්සේද කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා උත්ථාන කළේය. එම අවතරණය මුද්රා තැබීමේ කාලයේ අවසාන කාලපරිච්ඡේදය සලකුණු කළේය. 2023 දෙසැම්බර් 31 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ භාගාකාර කාලපරිච්ඡේදය තුළ, පූජක එසකියෙල්ට ස්වර්ගයේ මාලිගාව පිළිබඳ දර්ශනයක් දෙනු ලැබේ. ඒ කාලයේදී, දෙවියන් වහන්සේ ඔහුට ආඥා කරන විට පමණක් ඔහු කථා කරන පරිදි, ඔහු ගොළුවෙකු කරනු ලැබේ. යෙරුසලම විනාශ කිරීමෙන් නිරූපණය කරන ලද, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා ඔහුගේ එම තත්ත්වය පවතී.
යොහන්ට මෙන්ම, එළිදරව් 10හි පහළට බැස එන දූතයාගේ අතෙහි තිබූ පොත ගන්නැයි එසෙකියෙල්ට අණ කරනු ලැබිණි; එමෙන්ම විලාපය, ශෝකය හා අවාසනාව පිළිබඳ වූ එම පොත කන්නැයිද ඔහුට කියනු ලැබිණි.
එහෙත්, මනුෂ්ය පුත්රයෙනි, මම ඔබට කියන දේ අසන්න; ඒ විරුද්ධකාර ගෘහය මෙන් ඔබ විරුද්ධකාර නොවන්න. ඔබගේ මුඛය විවෘත කර, මම ඔබට දෙන දේ භුක්ති කරන්න. මම බැලූ කල, මෙන්න, අතක් මා වෙත දිගු කරනු ලැබීය; හා මෙන්න, එහි පොතක රෝලයක් තිබුණේය. එය මා ඉදිරියේ විවෘත කළේය; එය ඇතුළතත් පිටතත් ලියා තිබුණේය. එහි තුළ විලාප, ශෝකය, හා අයෝග්ය විපත්තිය ලියා තිබුණේය. එසකියෙල් 2:8–10.
මෙම පණිවිඩය තුන්ගුණ පණිවිඩයක් ලෙස නිරූපිත වන අතර, ඒ අනුව එය ප්රකාශනයේ දහහතරවන පරිච්ඡේදයේ දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩය සංකේතවත් කරයි. එබැවින්, එසකියෙල්ගේ නවවන පරිච්ඡේදයෙහි හා ප්රකාශනයේ හත්වන පරිච්ඡේදයෙහි නිරූපිත පරිදි සභාවෙහිත් දේශයෙහිත් පාපය ගැන විලාප තබමින් ශෝක වන්නාවූ යෙරුසලම තුළ සිටින අය මුද්රා කරනු ලබන්නේ තුන්වන දේවදූතයාගේ මුද්රාකරණ පණිවිඩය මඟිනි.
ඉශ්රායෙල්ගේ දෙවියන්ගේ මහිමය තමන් සිටි කෙරුබ්වරුන්ගෙන් නිවසේ දොරකඩ වෙත ඉහළට ගියේය. එවිට ඔහු තම පැත්තෙහි ලේඛකයාගේ මෂිපাত্রය ඇති, සිනිඳු රෙදි ඇඳගත් මනුෂ්යයාට ආරාධනා කළේය. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහුට මෙසේ වදාළසේක: නගරයේ මධ්යයෙන්, එනම් යෙරුසලමේ මධ්යයෙන් ගමන් කර, එහි මධ්යයේ සිදු කරනු ලබන සියලු පිළිකුල් ක්රියා නිසා සුසුම්ලන සහ විලාප නගන මිනිසුන්ගේ නළල මත ලකුණක් තබන්න. එසකියෙල් 9:3, 4.
මුද්රාව ලබන අය සභාවේ පාපයන් සහ දේශයේ පාපයන් නිසා විලාප වෙමින් සිටිති; එසේම, සභාව හා ලෝකයෙහි සංකේතයන් වන යෙරුසලෙම හා මිසරයේ ඉතිහාසය මත එසකියෙල්ගේ සාක්ෂිය වියන ලද පරිදි ඇත.
“භක්තිමත්භාවයේ මුහුන් එහි බලය සම්පූර්ණයෙන්ම නොනැති කරගෙන නැත. සභාවේ අනතුරත් අවනතියත් අතිශයින්ම මහත් වන කාලයේදී, ආලෝකයේ ස්ථිරව සිටින එම කුඩා සමූහය දේශය තුළ සිදුකරනු ලබන අකුසල් පිළිබඳ හඬා විලාප දෙමින් නළලනු ඇත. එහෙත් විශේෂයෙන්ම ඔවුන්ගේ යාච්ඤා සභාව වෙනුවෙන් ඉහළට නැඟෙනු ඇත, මක්නිසාද එහි සාමාජිකයන් ලෝකයේ රීතිය අනුව හැසිරෙමින් සිටින බැවිනි. …”
“ආඥාව මෙසේය: ‘නුවර මධ්යයෙන්, එනම් යෙරුසලම මධ්යයෙන් ගොස්, එහි මධ්යයේ සිදුකරනු ලබන සියලු අශුචිකම් නිසා සුසුම්ලමින් හඬන මනුෂ්යයන්ගේ නළල මත ලකුණක් තබන්න.’ මේ සුසුම්ලමින් හඬන අය ජීවනයේ වචන ප්රකාශ කරමින් සිටියෝය; ඔව්හු තරවටු කළෝය, උපදෙස් දුන්නෝය, හා බැගෑපත් ව ඉල්ලා සිටියෝය. දෙවියන්වහන්සේට අගෞරව කරමින් සිටි සමහරෝ පසුතැවී, උන්වහන්සේ ඉදිරියේ තම සිත් නමවාගත්හ. එහෙත් ස්වාමීන්වහන්සේගේ තේජස ඉශ්රායෙල් වෙතින් ඉවත්ව ගොස් තිබුණි; බොහෝ දෙනෙක් තවදුරටත් ආගමික ආචාර-විධි පවත්වාගෙන ගිය නමුත්, උන්වහන්සේගේ බලය සහ සන්නිධානය හිඟව තිබුණි.” Testimonies, volume 5, 209, 210.
විලාප ගී පොතේ සන්දර්භය තුළ, එළිදරව් 14හි දූතයන් තිදෙනාට ආදර්ශක වන වැලපීමත් දුක්ඛවිලාපයත් අතර, විලාපය සහ වැලපීම පළමු සහ දෙවන දූතයන් වන අතර, තෙවන දූතයා වන්නේ දුක්ඛයේ පණිවිඩයය; එය එළිදරව් 7හි අතින් තබාගනු ලබන සංයමක දූතයන් සිව්දෙනා විසින් අවහිර කර තබනු ලබන නැගෙනහිර සුළඟේ සංකේතයකි.
මිසරය
යෙහෙස්කෙල්ගේ පොතෙහි දින සටහන් දහතුනක් සඳහන් වේ. මිසරය සම්බන්ධ දින මාලාවේ පළමුවැන්න යෙහෙස්කෙල් 29:1 වන අතර, එය ක්රි.පූ. 587 වර්ෂය නිරූපණය කළේය.
දසවන අවුරුද්දෙහි, දසවන මාසයෙහි, මාසයේ දොළොස්වන දිනදී, සමිඳාණන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: මනුෂ්ය පුත්රය, මිසරයේ රජ වූ පාරාවෝට විරුද්ධව ඔබේ මුහුණ යොමු කර, ඔහුටත් සියලු මිසරයටත් විරුද්ධව අනාවැකි පවසන්න. කතාකර මෙසේ කියන්න: ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක; බලව, මිසරයේ රජ වූ පාරාවෝ, මම ඔබට විරුද්ධය; ඔබේ ගංගා මධ්යයේ වැතිර සිටින මහත් නාගයා වූ ඔබ, “මගේ ගංගාව මාගේමය, මම එය මටම සෑදුවෙමි” යයි කීවෙහිය. එසකියෙල් 29:1–3.
ක්රි.පූ. 587 යනු යෙරුසලම විනාශ වීමට වසර එක හමාරකට පෙර ආරම්භ වූ වටලෑමේ වර්ෂයයි. ඒ අවස්ථාවේ යෙහෙස්කෙල් දෙවියන් වහන්සේ මිසරය පෙරළා දමන බව ප්රකාශ කරයි; එම පෙරළා දැමීම මඟින් දෙවියන් වහන්සේගේ ජනතාවට මිසරයේ නාගයා කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීමෙන් ඔවුන් කළ මෝඩකම ප්රකාශිත වන බවද කියයි. පරිච්ඡේදයේ අවසානය වන විට මිසරය බබිලෝනියට දෙනු ලබන බව ප්රකාශයක් කරනු ලබයි; එසේ කරමින්, බයිබල් අනාවැකිවල දස රජවරුන් තම හත්වන රාජ්යය නූතන බබිලෝනියට—සත් රාජ්යයන්ගෙන් වූ අටවන රාජ්යයට—දෙන කාලය හඳුනා දක්වයි. එම අනාවැකිය පරිච්ඡේදයේ අවසානයෙහි දැක්වෙන පරිදි වසර ‘දහහතකට’ පසු, ක්රි.පූ. 571 දී ඉටු විය. එබැවින් 29 වන පරිච්ඡේදයේ මිසරය සම්බන්ධව දින නියම කිරීම් පිළිබඳ පළමුද අවසානද සඳහන ඇතුළත් වේ.
තවද විසි හත්වන අවුරුද්දේ, පළමු මාසයේ, මාසයේ පළමු දිනදී, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීසේය: මනුෂ්ය පුත්රය, බබිලෝනියේ රජු වූ නෙබුකද්රෙශර් තම සෙනාව ටයිරස්ට විරුද්ධව මහත් සේවයක් කරවා ඇත; සෑම හිසක්ම තල වූයේය, සෑම උරහිසක්ම ගැලවී තිබුණේය. එහෙත් ටයිරස්ට විරුද්ධව එය කරමින් කළ සේවයට ඔහුටවත් ඔහුගේ සෙනාවටවත් කිසි වැටුපක් නොලැබුණේය. එබැවින් ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ මෙසේ කියනසේක: බලව, මම මිසර දේශය බබිලෝනියේ රජු වූ නෙබුකද්රෙශර්ට දෙන්නෙමි; ඔහු ඇගේ සමූහ ජනතාව රැගෙන යනු ඇත, ඇගේ කොල්ලය අල්ලා ගනු ඇත, ඇගේ ගොදුර ගනු ඇත; එය ඔහුගේ සෙනාවට වැටුප වන්නේය. ඔහු එයට විරුද්ධව කළ ශ්රමය සඳහා මම ඔහුට මිසර දේශය දී ඇත්තෙමි, මක්නිසාද ඔවුහු මා උදෙසා ක්රියා කළෝයයි ස්වාමිවූ දෙවියන්වහන්සේ කියනසේක. එදින මම ඉශ්රායෙල් වංශයේ අංශුකය උදයවීමට සලස්වන්නෙමි, ඔබ ඔවුන් මැද කට විවෘත කිරීමක් මම ඔබට දෙන්නෙමි; එවිට මම ස්වාමීන්වහන්සේ යැයි ඔවුන් දැනගනු ඇත. එසකියෙල් 29:17–21.
විසිවැනි අවුරුද්දේ පළමුවන මාසයේ පළමුවන දිනැති දහහත්වන පදය, එසෙකියෙල් පොතේ සඳහන් දින දහතුනෙන් අවසාන දිනය නිරූපණය කරයි; ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දිනෙන් පසුව වැටෙන එකම දිනයද එයයි. එය නියෝජනය කරන්නේ දානියෙල් 11:42 සහ 43 හි උතුරේ රජුට මිසරය දෙනු ලබන කාලයයි; එමෙන්ම දස රජවරුන් සත්දෙනාගෙන් වූ අටවැනි රාජ්යයට තමන්ගේ සත්වැනි රාජ්යය දෙන ස්ථානයද එයයි. “ඉශ්රායෙල්ගේ ගෘහයේ අඟ” මොළොක්ව එළිදරව් වන විට එය ඉටු වෙයි. යෙසායාහි, ඉශ්රායෙල් නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ මල්පිපෙයි.
යාකොබ්ගෙන් පැමිණෙන්නන්ට ඔහු මූලගැන්වෙනු කරනු ඇත; ඉශ්රායෙල් මල් පිපී කුඩුලත් වන්නේය, ලෝකයේ මුහුණත පුරා ඵලයෙන් පිරවන්නේය. යෙසායා 27:8.
එසකියෙල් 29:17 ඉටු වන විට, අතිශීඝ්රයෙන් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේදී මිසරයේ නාගයා පාප් සත්වයාට දෙනු ලබන කල, පශ්චාත් වර්ෂාව ඉශ්රායෙල් මත මාපෙතින් තොරව වස්සනු ලබන්නේය. එම වර්ෂාව 9/11 දින ඉසිනයක් ලෙස ආරම්භ වූයේ, ක්රිස්තුස් වහන්සේ තම නැවත නැඟිටීමෙන් පසු තම පියාණන් වෙත ආරෝහණය කර, එයින් පසුව නැවත භූමියට අවතීර්ණ වූ කල, තම ගෝලයන් මත හුස්ම හෙළීමෙන් දර්ශිත වූ ආදර්ශයට අනුවය.
“ක්රිස්තුස්වහන්සේ තම ගෝලයන් පිට ශුද්ධාත්මයාණන් හුස්ම හෙළමින්, ඔවුන්ට තම සමාදානය ද ප්රදානය කළ ක්රියාව, පෙන්තකොස්ත දිනදී දෙනු ලැබීමට නියමිත වූ බහුල වර්ෂාවට පෙර වැටෙන බිංදු කිහිපයක් මෙන් විය.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
මිසරයේ පතනය පිළිබඳ එසකියෙල්ගේ අනාවැකිය ප්රකාශ කරනු ලැබුවේ ක්රි.පූ. 587 දී, එනම් වටලෑමේ වර්ෂයේදීය; එමෙන්ම වර්ෂ ‘දහහතක්’ පසු එම අනාවැකිය ඉටු විය. එය ‘දහහත’ යන සංඛ්යාවෙන් නිරූපිත කාල පරිච්ඡේදය තුළ ඉටු වන බැවින්, දානියෙල් 11 වන පරිච්ඡේදයේ හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයද එමඟින් නිරූපණය කරයි. එය ඉටු විය යුත්තේ එසකියෙල් 9 වන පරිච්ඡේදයේ නිරූපිත එක් ලක්ෂ හතළිස් හාරදහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලය තුළදීය. මුද්රා තැබීමේ කාලයේදී අවසාන වර්ෂාව වගුරනු ලබයි; පළමුව 9/11 හි ඉසිලීමක් ලෙසත්, අනතුරුව ඉරිදා නීතියේදී සම්පූර්ණ වගුරැවීමක් ලෙසත්ය. එය යෙසායා අනුව “නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ” ඉටු වන්නේය; නැගෙනහිර සුළඟ වන්නේ ඉස්ලාමය වන අතර, ඉස්ලාමය තුන්වන “අනර්ථය”ද වේ. එසකියෙල්ට කෑමට දෙන ලද පණිවිඩය තුන්වැදෑරුම් පණිවිඩයක් වූ අතර, එහි තුන්වන කොටස අනර්ථයේ පණිවිඩය විය.
ඊසකියෙල්ගේ දින සඳහන් කරනු ලැබූ පණිවිඩ දහතුනක් යෙරුසලම, මිසරය සහ තීර් සමඟ සම්බන්ධව ප්රකාශ කරනු ලැබීය. ඒ සියල්ලම “දහතුන” යන සංඛ්යාවෙන් නිරූපිත විද්රෝහය අමතා තිබුණි.
අපි ඊළඟ ලිපියේදී එසකියෙල්ගේ දින නියම කිරීම පිළිබඳ සලකා බැලීම තවදුරටත් කරගෙන යන්නෙමු.