දේවානුභාවය අනුව, දේවානුභාවයට අදාල වන විට, “සෑම සත්යයක්ම තම තමන්ගේ ප්රාසංගික වැදගත්කමක් ඇත,” සහ “සෑම මූලධර්මයක්ම තම තමන්ගේ ප්රාසංගික වැදගත්කමක් ඇත.”
“මෙම ජීවිතය සඳහා හෝ එන්නා වූ ජීවිතය සඳහා සුදුසුකරනු ලබන පිණිස මනුෂ්යයන්ට අවබෝධ කරගත යුතු සියලු මූලධර්ම බයිබලයේ අඩංගුය. තවද මේ මූලධර්ම සියල්ලන් විසින් අවබෝධ කරගත හැක. එහි ඉගැන්වීම අගය කිරීමට සූදානම් ආත්මයක් ඇති කිසිවෙකුට බයිබලයෙන් එක් පදයක් වුව කියවීමෙන් එයින් උපකාරක යම් සිතුවිල්ලක් නොලැබී සිටිය නොහැක. එහෙත් බයිබලයේ අතිශය වටිනා ඉගැන්වීම අහඹු හෝ සම්බන්ධතාවයෙන් වෙන්වූ අධ්යයනයෙන් ලබාගත නොහැක. එහි මහා සත්ය-පද්ධතිය ඉක්මන් හෝ නොසැලකිලිමත් පාඨකයා විසින් වටහාගත හැකි පරිදි ඉදිරිපත් කර නොමැත. එහි බොහෝ නිධාන මතුපිටට ඉතා පහළින් සැඟවී ඇති අතර, ඒවා ලබිය හැක්කේ දැඩි සෙවීමෙන් හා අඛණ්ඩ ප්රයත්නයෙන් පමණි. ඒ මහා සමස්තය ගොඩනඟන සත්යයන් සොයාගෙන එකතු කළ යුතුය, ‘මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක්.’ යෙසායා 28:10.”
“මෙලෙස සොයා බැලී එකට එකතු කරනු ලැබූ විට, ඒවා එකිනෙකට සම්පූර්ණයෙන්ම ගැළපෙන බව දක්නට ලැබේ. සෑම සුභාරංචියක්ම අනෙක් සුභාරංචිවලට අතිරේකයකි; සෑම අනාවැකියක්ම තවත් අනාවැකියක විවරණයකි; සෑම සත්යයක්ම වෙනත් යම් සත්යයක විකාසයකි. යුදෙව් ව්යවස්ථා ක්රමයේ පූර්වරූප සුභාරංචිය මගින් පැහැදිලි කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි සෑම මූලධර්මයකටම එහි ස්ථානය ඇත; සෑම සත්ය කරුණකටම එහි අදාළත්වය ඇත. සම්පූර්ණ ගොඩනැගිල්ලම, එහි සැලසුමෙන් හා ක්රියාත්මක කිරීමෙන්, එහි කර්තෘවරයා පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. එවැනි ගොඩනැගිල්ලක් සංකල්පනය කිරීමට හෝ නිර්මාණය කිරීමට අසීමිත තැනැන්වහන්සේගේ මනස හැර වෙනත් කිසි මනසකට නොහැක.” Education, 123.
සත්යය නම්, හෙබ්රෙව් ප්රකාශය වන “ereb boqer” බයිබලයේ අට වතාවක් දක්නට ලැබෙන බවයි. දානියෙල් 8:14 හි එය “දවස්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති අවස්ථාව හැර, සෑම අවස්ථාවකදීම එය “සන්ධ්යාය හා ප්රභාතය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. දේවානුප්රේරණය අනුව, දහතරවන පදය “අඩ්වෙන්ට් විශ්වාසයේ පදනම සහ මධ්යම කුළුණ” වේ.
“අද්වෙන්ට් විශ්වාසයේ පදනමද මධ්යස්ථම්භයද අන් සියල්ලට වඩා වූ ශුද්ධලේඛන වචනය නම්, ‘දහස් දෙසිය තුන් සිය දිනවලට පසු ශුද්ධස්ථානය පවිත්ර කරනු ලැබේ’ යන ප්රකාශයයි. [දානියෙල් 8:14.]” The Great Controversy, 409.
එබැවින් සත්යය මෙයයි: එම වාක්යයේ ඇති “දවස්” යන පදය, එම හෙබ්රෙව් ප්රකාශය භාවිත කරනු ලබන සත් වාරයන් අතර අටවන අවස්ථාව වේ. තවද, කිං ජේම්ස් අනුවාදයේ පරිවර්තකයන්ට දෙවියන් වහන්සේ විසින් දෙන ලද අනාවැකිමය මඟපෙන්වීමේ බයිබලීය ප්රතිඵලය හේතුවෙන්, අටවැනිය සත් දෙනාගෙන් එකෙකු වීමේ බයිබලීය ගූඪාර්ථය, අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශන දෙකෙන් එකක් නියෝජනය කරන එම වාක්යය සමඟ උද්දේශපූර්වකව සම්බන්ධ කර ඇත. අටවන පරිච්ඡේදයේ “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කරන ලද එක් වචනය “chazon” නම් හෙබ්රෙව් වචනය වන අතර, අනෙක “mareh” ය. “Mareh” යනු පෙනීම හෝ ප්රකාශනය යන්න අර්ථවත් කරන අතර, “mareh” දර්ශනය යනු දෙවියන් වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්රකාශනය පිළිබඳ දර්ශනයයි. දානියෙල් 8:14 හි “mareh” දර්ශනය, ක්රිස්තුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ප්රකාශ වී තම මාලිගාවට අචානාකාරයෙන් පැමිණීමට නියමිත වූ බව හඳුන්වයි. මෙම සියලු සත්යයන් සත්ය කරුණු වන අතර, ඒවා මධ්යස්ථ ස්ථම්භය වන එම වාක්යයට අදාළත්වය දරයි; මධ්යස්ථ ස්ථම්භය වන්නේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඉටු වූ කිසියම් ධර්මෝපදේශයක් හෝ අනාවැකියක් නොවේ; සත්යය නම්, එම වාක්යයම ක්රිස්තුස්වහන්සේය, එනම් මධ්යස්ථ ස්ථම්භයය.
“මෙවන් අධෛර්යමත් තත්ත්වයක සිටියදී, මාගේ මනසෙහි ගැඹුරු බලපෑමක් ඇති කළ සිහිනයක් මට තිබුණි. බොහෝ දෙනා ඒ වෙත රොක්ව යන මාලිගාවක් මා දකිමින් සිටින බව මම සිහිනයෙන් දුටුවෙමි. කාලය අවසන් වන විට ගැළවෙන්නේ ඒ මාලිගාවේ ආරක්ෂාව ලබන්නෝ පමණක්ය; පිටත රැඳී සිටින සියල්ලෝ සදහටම විනාශ වන්නෝය. පිටත සිට තම තමන්ගේ විවිධ මාර්ගවල ගමන් කරමින් සිටි මහජන සමූහය, මාලිගාවට ඇතුල් වන්නන්ට නින්දා කරමින්, ඔවුන්ට උපහාස කරමින්, මේ ආරක්ෂාවේ සැලැස්ම කපටි රැවටීමක් බවත්, ඇත්තෙන්ම වැළැක්විය යුතු කිසිදු අනතුරක් කිසිසේත් නොමැති බවත් පැවසූහ. ඔවුහු පවුරුවල ඇතුළට ඉක්මනින් පිවිසීම ඔවුන් වළක්වනු පිණිස, සමහර අය අල්ලාගන්නට පවා ගියහ.”
“උපහාසයට ලක්වෙමි යයි බියව, සමූහයා විසිර ගිය තුරු, නැතහොත් ඔවුන්ට නොපෙනී ඇතුල් විය හැකි වන තුරු, බලා සිටීම වඩා යහපත් යයි මම සිතුවෙමි. එහෙත් සංඛ්යාව අඩු වීම වෙනුවට වැඩිවිය; එසේම ප්රමාද වීමේ භයෙන, මම ඉක්මනින්ම මාගේ ගෘහයෙන් පිටත්ව, ජනකාය අතරින් තල්ලු කරමින් ඉදිරියට ගියෙමි. දේවමාළිගාවට ළඟා වීමට තිබූ මාගේ ආතුරතාවයේදී, මා වටා සිටි ජනසමූහය ගැන මම නොදැකියෙමි, නොහොත් සැලකිල්ලක් දැක්වූයේද නැත.”
“ගොඩනැගිල්ලට ඇතුළු වූ විට, එම විශාල මන්දිරය මහත් එක ස්ථම්භයකින් ආධාරව තිබෙන බව මම දුටුවෙමි; එයට සම්පූර්ණයෙන් ම තුවාල වී ලේ ගලා යන බැටළු පැටවෙකු බැඳ තිබිණි. එහි සිටි අපි සැම දෙනාටම, මේ බැටළු පැටවා අපගේ හේතුවෙන් ඉරා කුඩු කරනු ලැබ, තැළී පොඩි කරනු ලැබ තිබෙන බව දන්නා බවක් පෙනුණි. මන්දිරයට ඇතුළු වන සියල්ලෝ ම එහි ඉදිරියට පැමිණ තම පව් පාපොච්චාරණය කළ යුතු විය. බැටළු පැටවාට සම්පූර්ණයෙන් ඉදිරියෙන්ම, උස් කළ ආසන තිබිණි; ඒවා මත අතිශයින් ප්රීතිමත්ව පෙනුණු පිරිසක් වාඩි වී සිටියෝය. ස්වර්ගයේ ආලෝකය ඔවුන්ගේ මුහුණු මත බැබළෙන බවක් පෙනුණි; ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේට ප්රශංසා කළෝය, සහ දේවදූතයන්ගේ සංගීතය මෙන් පෙනුණු ප්රීතිමත් ස්තුතිගී ගායනා කළෝය. මෙවන් අය වූයේ, බැටළු පැටවා ඉදිරියට පැමිණ, තම පව් පාපොච්චාරණය කර, සමාව ලැබ, දැන් යම් ප්රීතිමත් සිද්ධියක් පිළිබඳ ප්රීතිමත් අපේක්ෂාවෙන් බලා සිටින්නෝය.”
“මම එම ගොඩනැගිල්ල තුළට ඇතුළු වූ පසුවත් භීතියක් මා වෙත පැමිණි අතර, මේ ජනතාව ඉදිරියේ මා මාතල කරගත යුතුය යන ලජ්ජාභාවයක්ද මා තුළ ඇති විය; එහෙත් මම ඉදිරියට ගමන් කිරීමට බලකෙරෙමින් සිටින බවක් පෙනුණි, සහ බැටළු පැටවාට මුහුණ දීම සඳහා කුළුණ වටා මදක් මදක් ගමන් කරමින් සිටියෙමි. එවිට තුරියක් හඬින, දේවමාළිගාව සෙලවුණි, රැස්ව සිටි ශුද්ධවන්තයන්ගෙන් ජයග්රහණයේ හඬ නැගුණි, භයංකර දීප්තියක් ගොඩනැගිල්ල ආලෝකමත් කළේය; පසුව සියල්ලම තීව්ර අන්ධකාරයක් විය. ඒ ප්රීතිමත් ජනතාව සියල්ලෝම එම දීප්තිය සමඟ අතුරුදන් වී ගොස් සිටියහ, නිහඬ රාත්රියේ භීෂණය තුළ මම තනිවම ඉතිරි වූයෙමි.”
“මම මනෝවේදනාවේ උග්ර තත්ත්වයකින් අවදි වුණෙමි; මා සිහින දකිමින් සිටියෙමි යයි මම මටම විශ්වාස කරවාගැනීමටත් අසීරු විය. මාගේ විනාශය නියත කර තිබේ යැයිද, ස්වාමින්වහන්සේගේ ආත්මය මා අත්හැර ගොස්, කිසිදා නැවත නොපැමිණෙන බවද මට පෙනුණි.” Experience and Teachings, 24, 25.
දැන් අප පරීක්ෂා කරනු ලබන්නේ අප මන්දිරයට ඇතුල් වී, ඉන්පසු අපගේ පාප ප්රකාශ කොට, උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකරණයේ ආශීර්වාදය ස්ථිර කරගන්නෙමු ද යන්න පිළිබඳවය. මන්දිරයට ඇතුල් වීමට ඇති මෙම අවසාන කැඳවීම, අප එක් එක් අයගේ ඇතුල්වීම වැළැක්වීමට ඇති බාධකවලින් වට වී ඇත; එහෙත් අප දැන් මඳක් හෝ අලස් වුවහොත්, අප “රාත්රියේ නිශ්ශබ්ද භීෂණය තුළ තනිවම අත්හැර දමනු” ලැබෙමු. එහෙත් මෙය පමණක් මා සඳහන් කිරීමට කැමති කරුණ නොවේ.
එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්රා තැබීමේ කාලයේ රෝදවලින් එකක් වන, අට යනු හතෙන් එකක්ය යන අනාවැකිමය ප්රහේලිකාව දරා සිටින “දවස්” යන වචනයේ විශේෂත්වය ඇතුළත් කිරීම මඟින්, මෙම අතිශයින් වැදගත් පදය අරමුණුසහගතව අවධාරණය කරනු ලැබිණි. මුද්රා තැබීමේ කාලය තුළ, බයිබල් අනාවැකියේ හයවැනි රාජ්යයේ ප්රොතෙස්තන්ත අඟ සහ රිපබ්ලිකන් අඟ යන දෙකම අටවැනියා හත්දෙනාගෙන් එක් අයෙක්ය යන ප්රහේලිකාව ඉටු කරනු ඇත. 1989 දී ඇරඹුණු අවසාන කාලයේ පටන් පදවි දැරූ ජනාධිපතිවරුන් අටදෙනා අතුරින්, ට්රම්ප් හයවැනි රාජ්යයේ හයවැනි රජු බවට පත් වූ අතර, ඔහු සිය දෙවැනි ධුර කාලය දිනාගත් පසු හත්දෙනාගෙන් එක් අයකු වන අටවැනියා බවට පත් විය. එක්සත් ජනපදය 313 වර්ෂයේ මිලාන් ආඥාව පුනරාවර්තනය කිරීමේ ක්රියාවේදී, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසගේ ලාඔදිකියානු ව්යාපාරය එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහසගේ ෆිලදෙල්ෆියානු ව්යාපාරය බවට පත් වනු ඇත. මුද්රා තැබීමේ කාලය ඉරුදින නීතියේදී අවසන් වන අතර, එහිදී පාප් තන්ත්රයේ මාරාන්තික තුවාලය සුව වන හෙයින්, ඇය හත්දෙනාගෙන් එක් අයකු වන අටවැනියා ලෙස එළිදරව් දහහත්වැනි පරිච්ඡේදයේ ප්රහේලිකාව ඉටු කරයි. එක් හෙබ්රෙව් වාක්යාංශයකින්, එක් ඉංග්රීසි වචනයක් ලෙස නිරූපණය කෙරෙන එක් කරුණක්, විනිශ්චයේ ආරම්භය දක්වන පදය, එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස මුද්රා තැබීමේ කාලයේ විනිශ්චයේ අවසානය දක්වන පදය තුළට ගෙන එයි.
සෑම සත්ය කරුණකටම එයට හිමි ස්ථානයක් ඇති අතර, එක් ‘සංඛ්යාවක්’ තවත් ‘සංඛ්යාවකින්’ ගුණ කිරීමේ සංඛ්යාත්මක සැකැස්මක් යොදාගන්නා ප්රකාශනයක් නව ගිවිසුමෙහි ඇත්තේ එකක් පමණක් වන අතර, පැරණි ගිවිසුමෙහි ඇත්තේ එවැනි ප්රකාශන දෙකක් පමණි. ‘සංඛ්යාත්මක සැකැස්මේ’ ඇල්ෆාව ඇත්තේ උත්පත්ති පොතෙහිය.
කායින් වෙනුවෙන් පළිගැනීම සත් ගුණයක් වන්නේ නම්, සැබවින් ලාමෙක් වෙනුවෙන් එය හැත්තෑ සත් ගුණයක් වන්නේය. උත්පත්ති 4:24.
ඔමේගා ‘සංඛ්යාත්මක නිර්මාණය’ මත්තෙව් තුළ ඇත.
එවිට පේත්රස් උන්වහන්සේ වෙත පැමිණ, “ස්වාමීනි, මාගේ සහෝදරයා මා විරුද්ධව පව් කළහොත්, මම ඔහුට කොපමණ වාරයක් සමාව දිය යුතු ද? සත් වරක් දක්වා ද?” යයි ඇසුවේය. යේසුස් වහන්සේ ඔහුට කීසේක්: “මම ඔබට කියන්නේ, සත් වරක් දක්වා නොව, සැත්තෑ වර සත් වරක් දක්වා ය.” මතෙව් 18:21, 22.
මෙම ඡේද බයිබලයේ එක් සංඛ්යාවක් තවත් සංඛ්යාවකින් ගුණ කළ යුතු බව හඳුන්වා දෙන පළමු සහ අවසාන අවස්ථාව නියෝජනය කරයි. සංඛ්යා බොහෝ තිබෙන නමුත්, උත්පත්තිගේ අල්ෆාවද මතෙව්ගේ ඔමේගාවද එකම සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීම දරන අතර, ඒවා ‘හත’ සහ ‘හැත්තෑව’ යන එකම සංඛ්යා දෙකම භාවිත කරයි.
අල්ෆා සහ ඔමේගා අතර, මෙම සංඛ්යාත්මක සැකැස්ම දක්නට ලැබෙන අතරමැද පිහිටි එකම අනෙක් ස්ථානය වන්නේ ලෙවී කථාව විසිපස්වන පරිච්ඡේදයයි. එහි එම සංඛ්යා දෙක ‘හත’ සහ ‘හැත්තෑව’ නොව, ‘හත් වරක් අවුරුදු හතක්’ යන්නයි.
නුඹට අවුරුදු සබත් සත්වරක් ගණන් කළ යුතුය, එනම් අවුරුදු සත් සත් වරක්ය; එවිට අවුරුදු සබත් සත්වරෙහි කාලය නුඹට අවුරුදු හතළිස් නවයක් වන්නේය. ලෙවී කථාව 25:8.
මධ්යයේ පිහිටි සංඛ්යාත්මක ව්යුහය නැවත වරක් භාවිත කරන්නේ ‘හත’ යන සංඛ්යාව මිස ‘හැත්තෑව’ යන සංඛ්යාව නොවේ. එම ව්යුහය පිහිටි පාඨ කොටසෙහි කීකරුකම සඳහා ආශීර්වාදයක් ද, අකීකරුකම සඳහා ශාපයක් ද අඩංගු වේ. වහලුන් නිදහස් කිරීම හා ඉඩම් යළි ලබා දීම යන ආශීර්වාදවලට ප්රතිවිරුද්ධව, ලෙවී කථාවෙහි විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ සිව් වරක් සඳහන් වන හත් ගුණයක ශාපය දක්වා ඇත. භූමියට විවේකය දෙන ලද වර්ෂවලදී ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් ජීවන අවශ්යතා සපයා දීමත්, ජුබිලි වර්ෂයේදී දෙගුණයක ආශීර්වාදයක් ලැබීමත් එම ආශීර්වාදයට ඇතුළත් වූ අතර, විසිහයවන පරිච්ඡේදයෙහි සඳහන් ශාපය, එම පරිච්ඡේද දෙකෙහි දැක්වෙන ගිවිසුම්මය අනතුරු ඇඟවීම තුළ එම ආශීර්වාදයට අනුරූප ප්රතිපක්ෂය වේ.
මධ්යයේ ඇති සංඛ්යාත්මක සැකැස්ම ලෙවී කථාව 25:8හි (‘සත් වරක් සත් අවුරුදු’) දැක්වේ. එය වහාම ලෙවී කථාව 26හි සිව්වරක් සඳහන් වන ‘සත් වරක්’ යන විනිශ්චය සමඟ යුගල කර දැක්වේ. ඒ අනුව, මධ්යයේ ඇති සංඛ්යාත්මක සැකැස්ම ආශීර්වාදයක් මෙන්ම ශාපයක්ද නියෝජනය කරමින්, ලෙවී කථාව පොතෙහි ද්විත්ව සාක්ෂියක් ගොඩනඟයි. ජුබිලියේ ආශීර්වාදයේ හෝ ශාපයේ සංඛ්යාත්මක සැකැස්ම පිහිටා ඇත්තේ ලාමෙක්ගේ විනිශ්චය සහ යේසුස්වහන්සේ විසින් පරිවාස කාලයේ සීමාව හඳුන්වා දෙනු ලැබීම අතරය. මේ තුනම එක්ව පරිවාස කාලයේ සීමාවක් හඳුන්වා දෙයි; එම කාලය අවසන් වූ විට ආශීර්වාද ලත් එක් පිරිසක්ද ශාප ලත් එක් පිරිසක්ද ප්රකට වනු ඇත. පළමුවන හා තුන්වන දේවදූතයන්ගේ පණිවුඩ නියෝජනය කරන ඇල්ෆා සහ ඔමේගා, හාරසිය අනූව යන සංඛ්යාව පරිවාස කාලයේ සංකේතය ලෙස හඳුන්වා දෙයි. මෙය ජුබිලියේ ශාපය හෝ ආශීර්වාදය සමඟ සම්බන්ධ කළ කල, එසකියෙල් දහහත්වන ජුබිලි චක්රයේ තිස්වන වර්ෂයෙහි සිටින බව දක්වන එසකියෙල් පොතේ පළමුවන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදය අධ්යයනය කිරීමට අප එළඹෙත්ම, මෙම කරුණු වැදගත්කමක් ගනී.
එම ජුබිලි චක්රය ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා අවසන් වූ අතර, එය 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදාට පමණක් නොව, නුදුරේදී පැමිණෙන ඉරිදා නීතියට ද පූර්ව සංකේතයක් විය. එසකියෙල් දේවමාළිගාවෙහි සිටගෙන සිටියේ, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදායින් පසු ඇදහිලිවන්තයන් කළාක් මෙන්, විනිශ්චය අවසානයේදී ඇදහිල්ල කරණකොටගෙන අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී සිටින එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස් දෙනා නියෝජනය කරමිනි. පළමුවන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයෙහි එසකියෙල් අනාවැකිමය ඉතිහාසය තුළ සිටින්නේ කොතැනකද යන “සත්යය” අවබෝධ කර නොගැනීම යනු ඔබගේ “දිශාබෝධය” නැති කරගැනීමයි.
කෙබාර් ගඟ අසබඩදී එළිදරව් කරන ලද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය දැකීමෙන් පසු, දානියෙල්, යෙසායා සහ යොහන් මෙන්ම එසකියෙල් ද දූවිල්ල දක්වාම යටහත් කරනු ලැබේ. ඉන්පසු මේ නිදසුන් සතරම, නොදකින හා නොඅසන සභාවකට පණිවිඩය දීමට නියමිත අයගේ අභිෂේකයේ අංග සපයයි.
යෙරුසලමට අදාළ දින හයක් එසකියෙල් පොතෙහි සඳහන් වේ. පිළිවෙළින් පළමුවන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන හා දෙවන පදවලත්, හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයේත් සඳහන් පළමු හා අවසන් දින පිළිබඳව අපි මීට පෙර සාකච්ඡා කර ඇත්තෙමු. අටවන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයේ සඳහන් දෙවන දිනය පිළිබඳව මම සාකච්ඡා කර ඇත්තෙමි; එහෙත් ඒ එහි සංකේතාත්මක නිරූපණය සම්බන්ධයෙන් පමණක් වන අතර, යෙරුසලම වැටලීම හා විනාශ කිරීම සමඟ එම දිනය සම්බන්ධ කොට ස්ථානගත කිරීමකින් තොරවය; සමස්ත පොතම භ්රමණය වන්නේ එම අක්ෂය වටාය. යෙරුසලම විනාශ කරනු ලැබුවේ ක්රි.පූ. 586/585 වර්ෂය අවසානයේදීය. තවද, එසකියෙල් 33:21හි පලා ආ පුද්ගලයෙක් යෙරුසලමේ බිඳවැටීම පිළිබඳ පුවත රැගෙන පැමිණෙයි.
අපගේ බන්ධකත්වයේ දොළොස්වන අවුරුද්දේ, දසවන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, යෙරුසලමේ සිට ගැලවී ආ එක් මනුෂ්යයෙක් මා වෙත පැමිණ, “නුවර පහර දී විනාශ කරනු ලැබුවේය”යි කීය. එහෙත්, ගැලවී ආ තැනැත්තා පැමිණීමට පෙර, සවස සමයේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබිණ; ඔහු උදෑසන මා වෙත පැමිණෙන තෙක්, උන්වහන්සේ මාගේ මුඛය විවර කළ සේක. එවිට මාගේ මුඛය විවර වූ අතර, මම තවදුරටත් නිශ්ශබ්ද නොවීමි. එසකියෙල් 33:21, 22.
නුවර පහරනු ලැබූ දොළොස්වන අවුරුද්දේදී, එසකියෙල් තමන්ගේම කැමැත්තෙන් කතා කිරීමට එවිට නිදහස් විය. එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය හයවන අවුරුද්දේදී වූ බැවින්, එය නුවර පහරනු ලැබීමට සම්භාව්යයෙන් අවුරුදු හයකට පමණ පෙර විය.
තවද, සයවන අවුරුද්දේ, සයවන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම මාගේ ගෙදර හිඳ සිටියදීත්, යූදාහි වැඩිහිටියෝ මා ඉදිරියෙහි හිඳ සිටියදීත්, එහිදී ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය මා මත වැටුණේය. එසකියෙල් 8:1.
ඊළඟ වසරේදී, එනම් සත්වන වසරේදී, වැඩිමහල්ලෝ ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් විමසනු පිණිස එසකියෙල් සොයා ගියෝය.
තවද එය සිදුවූයේ සත්වන අවුරුද්දෙහි, පස්වන මාසයෙහි, එම මාසයේ දසවන දිනෙහි, ඉශ්රායෙල්හි වැඩිහිටියන්ගෙන් සමහරෙක් ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් විමසීමට පැමිණ, මා ඉදිරියෙහි හිඳගත් කලය. එසකියෙල් 20:1.
ඉන්පසු නවවැනි වසරේදී, වසර එකහමාරක් පුරා පැවති වටලෑම ආරම්භ විය.
නැවතත්, නවවන අවුරුද්දේ, දසවන මාසයේ, මාසයේ දසවන දිනදී, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: මනුෂ්ය පුත්රය, මේ දවසේ නාමය, එනම් මේම දවසම, නුඹට ලියින්න; බබිලෝනියේ රජු මේම දවසේම යෙරුසලමට විරුද්ධව තමන් ස්ථාපිත කරගත්තේය. එසකියෙල් 24:1, 2.
මෙම සෑම දිනයක්ම අන්තිම දවස්වල නිශ්චිත මංසලකුණු නියෝජනය කරයි; මන්ද, ලෝකයේ අවසාන කාලයේ ජීවත් වන අයට පුරාණ ඉශ්රායෙල් ජනයා ආදර්ශයක් වන බව පාවුල් පවසන බැවිනි.
මේ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණයන් වශයෙන් සිදුවිය; ලෝකයේ අවසානයන් පැමිණ ඇති අපට අවවාදයක් පිණිස ඒවා ලියා ඇත. එබැවින් තමන් ස්ථිරව සිටින බව සිතන තැනැත්තා වැටෙන්න නොපමාව සාවධාන වේවා. 1 කොරින්ති 10:11, 12.
යෙරුසලම සම්බන්ධ සියලු දින හයම පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්යයේ සඳහන් පළමු දිනටත්, හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්යයේ දක්නට ලැබෙන අවසාන දිනටත් අතර සිදුවෙයි. එම දින දෙක සීමා කරන්නේ පළමු පරිච්ඡේදයේ පස්වන අවුරුද්ද වන ක්රි.පූ. 592 ද, හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ විසිපස්වන අවුරුද්ද වන ක්රි.පූ. 573 ද යන්නයි. “line upon line” මට්ටමේදී එසකියෙල්ට මිසරය සඳහා එක් රේඛාවක් ඇත, එයට තීර් ගැන සඳහන් කිරීමද ඇතුළත්ය; සහ යෙරුසලම සඳහා එක් රේඛාවක්ද ඇත. මිසරයේ රේඛාවට සෘජු waymarks හතක් ඇත, (තීර් ඇතුළත් කළ විට) යෙරුසලමට හයක් ඇත. මේ රේඛා දෙක සමඟ යෝෂියාගේ රේඛාවත්, දහහත්වන යුබිලි චක්රයත් පවතී. එහෙත් සෘජු දිනයක් නොමැතිව නිරූපිත රේඛාව හමුවන්නේ හතරවන පරිච්ඡේදයේය, තවද හතරවන පරිච්ඡේදයේ එම රේඛාව, එසකියෙල් අතිශුද්ධස්ථානය තුළ බැලූ විට දුටු රෝද කිහිපයක් අන්තර්ගත කරයි. එය සංකේතාත්මක සත්යයන් කිහිපයකින්ද බරව පවතී.
430
හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව සදාකාලික ගිවිසුම නිරූපණය කරයි; එසේම, එසකියෙල්ගේ සිව්වන පරිච්ඡේදයේදී, හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව අන්තර්ගත කරගත් ජීවමාන උපමාවක් ලෙස ස්වාමින්වහන්සේ විසින් එසකියෙල් භාවිත කරනු ලැබේ.
නුඹද, මනුෂ්ය පුත්රය, ඉටිගල් පුවරුවක් ගෙන, එය නුඹ ඉදිරියෙහි තබා, ඒ මත නුවරය—එනම් යෙරුසලම—අඳින්න. එයට විරුද්ධව වටලෑමක් තබා, එයට විරුද්ධව බලකොටුවක් ගොඩනඟා, එයට විරුද්ධව මැටි බැම්මක් නඟන්න; එයට විරුද්ධව කඳවුරද පිහිටුවා, එය වටකරමින් බැටළුවායන් ද තබන්න. තවද නුඹට යකඩ තාච්චියක් ගෙන, එය නුඹ සහ නුවර අතර යකඩ බිත්තියක් ලෙස තබන්න. තවද නුඹේ මුහුණ එයට විරුද්ධව පිහිටුවන්න; එවිට එය වටලනු ලබන්නේය, නුඹද එයට විරුද්ධව වටලෑම කරන්නේය. මෙය ඉශ්රායෙල් ගෘහයට ලකුණක් වන්නේය. නුඹද නුඹේ වම් පැත්ත මත වැතිර, ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ අධර්මය එම පැත්ත මත තබාගන්න; නුඹ එය මත වැතිර සිටින දින ගණන අනුව, නුඹ ඔවුන්ගේ අධර්මය දරාගන්නේය. මක්නිසාද මම ඔවුන්ගේ අධර්මයේ අවුරුදු, දින ගණනට අනුව, නුඹ මත තබා ඇත, එනම් දින තුන්සිය අනූවක්ය. එලෙස නුඹ ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ අධර්මය දරාගන්නේය. තවද නුඹ ඒවා නිම කළ පසු, නැවත නුඹේ දකුණු පැත්ත මත වැතිර, යූදා ගෘහයේ අධර්මය දින සතළිහක් දරාගන්න; සෑම දිනක්ම අවුරුද්දක් ලෙස මම නුඹට නියම කර තිබේ. එබැවින් නුඹේ මුහුණ යෙරුසලමේ වටලෑම දෙසට පිහිටුවා, නුඹේ බාහුව අනාවරණය කර, එයට විරුද්ධව අනාවැකි පවසන්න. තවද, බලව, මම නුඹ මත බැඳුම් තබන්නෙමි; එවිට නුඹේ වටලෑමේ දින නිම වන තුරු, නුඹ එක් පැත්තකින් අනෙක් පැත්තට හැරෙන්නේ නැත. එසකියෙල් 4:1–8.
යේහෙස්කෙල් විසින් දර්ශනය කරනු ලැබූ යෙරුසලමේ වටලෑම, ක්රිස්තු වර්ෂ 66 දී සෙස්තියුස් විසින් යෙරුසලමට එරෙහිව ගෙන ආ වටලෑම මෙන්ම, “ලකුණක්” වේ. යේසුස්වහන්සේ යෙරුසලමේ විනාශය හඳුනා දක්වා තිබීම පිළිබඳ අදහස් දක්වමින්, සහෝදරි වයිට් අපට දන්වන්නේ යෙරුසලමේ විනාශයේ “සෘජු” ඉටු වීම අන්තිම දිනවලදී ඇතිවන බවයි. නෙබුකද්නෙශර් සහ සෙස්තියුස් විසින් නිරූපිත සాక్షිකරුවන් දෙදෙනා මත පැමිණි විනාශයේ ලකුණ, වටලෑමේ ලකුණ යනු ළඟා වෙමින් පවතින ඉරිදා නීතියේ ලකුණ බව හඳුන්වා දෙයි.
වසරක් සඳහා දවසක්
අප සලකා බලමින් සිටින පාඨය තුළ, පළමුවන හා දෙවන දේවදූතයන්ගේ පණිවිඩවල පදනම් ව්යාපාරයේදී විලියම් මිලර්ගේ අනාවැකි අර්ථකථනයේ ප්රමුඛතම රීතියට අදාළ ඔමේගා බයිබලීය සඳහන ද අපට දැකගත හැකිය. දවසකට වසරක් යන මූලධර්මයේ ඇල්ෆාව ද ඔමේගා සංකේතයක් විය; මන්ද, දවසකට වසරක් යන මූලධර්මයේ ඇල්ෆාව ගණන් කථාව පොතෙහි දසවන හා අවසාන පරීක්ෂණය ලෙස ඉදිරිපත් කර තිබුණු අතර, ඉශ්රායෙල් එම පරීක්ෂණයෙන් අසමත් වී, එමගින් පාළුකරයේ සැරිසැරූ වසර හතළිහ තුළ පාළුකරයේදී මරණයට පත්වීම තමන් මත පමුණුවාගත් බැවිනි.
නුඹලාගේ දරුවන් අවුරුදු හතළිහක් මරුභූමියෙහි සංචාරය කරනු ඇත; නුඹලාගේ වෛශ්යාචාරයන්ගේ දඬුවම ඔවුහු දරාගනු ඇත, නුඹලාගේ මළසිරුරු මරුභූමියෙහි නාස්තිවී යන තුරු. නුඹලා දේශය සොයා බැලූ දින ගණන වන දින හතළිහට අනුව, එක් දිනකට එක් අවුරුද්ද බැගින්, නුඹලාගේ අයුතුකම් නුඹලා අවුරුදු හතළිහක් දරාගනු ඇත; එවිට මාගේ පොරොන්දුව ආපසු ගැනීම නුඹලා දැනගනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ වන මම මෙය කීවෙමි; සැබවින් ම මාට විරුද්ධව එකතු වූ මේ සියලු දුෂ්ට සභාවට මම මෙය කරමියි: මේ මරුභූමියෙහි ඔවුහු විනාශවී යනු ඇත, එහිදී ඔවුහු මරණයට පත්වනු ඇත. ගණන් කථාව 14:33–35.
රතු මුහුද තරණය කිරීමෙන් ආරම්භ වන පියවර දහයකින් යුත් පරීක්ෂණ ක්රියාවලියේ අවසාන කැරැල්ලේදී දිනකට වසරක් යන මූලධර්මය හඳුනාගැනෙන බවත්, යෙරුසලම වටලා විනාශ කිරීමට නියමිතව තිබියදී එම මූලධර්මයම යළි ප්රකාශ කෙරෙන බවත් යන කරුණුවල අනාවැකිමය ගම්යාර්ථ අවබෝධ කරගෙන අප සලකා බලන පාඨයට අදාළ කරගත යුතු අතර, “වටලෑම” “ලකුණ” වීමේ වැදගත්කම ද එසේම අවබෝධ කරගෙන ඊට අදාළ කරගත යුතුය.
යෙරුසලමේ “වටලෑම” ලකුණක් ලෙස භාවිතා කරන විට එකට සම්බන්ධ වන ඉතිහාස රේඛාව හඳුනාගත යුතුය; මන්ද, එය කිවහොත් “අක්ෂයක්” බවට පත්වන අතර, රූපකීය අර්ථයෙන් වටලෑමේ ලකුණට බොහෝ කටු සම්බන්ධ වී ඇත. වටලෑමේ ලකුණ එසකියෙල් පොතෙහි අතිශයින් වැදගත් ඡේදය විය හැකි අතර, එම ලකුණ මඟින් මුලින්ම එසකියෙල්ට අවුල්සහගත බවක් ලෙස පෙනුණු දේ තුළින් යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා පරිපූර්ණත්වය ගෙන එයි. වටලෑමේ “ලකුණ”, අවුරුද්දක් දවසක් සඳහා යන මූලධර්මය, සහ වටලෑම මඟින් එකට ගෙන එන අනාවැකිමය රේඛා, හාරසිය තිහ සදාකාලික ගිවිසුම නියෝජනය කරයි යන සන්දර්භය තුළ සලකා බැලිය යුතුය.
ගිවිසුම
තවද ඔහු ආබ්රාම්ට මෙසේ කීවේ ය: “නුඹගේ වංශය ඔවුන්ගේ නොවන දේශයක අමුත්තන් වශයෙන් සිටින බවත්, ඔවුන්ට සේවය කරන බවත්, ඔවුන් ඔවුන්ට අවුරුදු හාරසියයක් පීඩා කරන බවත්, නියතව දැනගන්න.” උත්පත්ති 15:13.
ස්වාමීන්වහන්සේ පියවර තුනකින් යුත් ක්රියාවලියක් ඔස්සේ ආබ්රහම් සමඟ ගිවිසුමකට එළඹුණු සේක. එම පියවර තුනෙන් පළමුවැන්නට, ආබ්රහම්ගෙන් පැවතෙන්නන් වසර හාරසියයක් ඊජිප්තුවේ වහල්භාවයේ සිටිනු ඇති බවට වූ අනාවැකිය ඇතුළත් විය. දෙවන පියවරේදී ආබ්රහම්ට චර්මච්ඡේදන චාරිත්රය දෙනු ලැබූ අතර, තුන්වන පියවර වූයේ මොරියා කන්ද මත ඊසාක් පූජා කිරීමයි. තෝරාගත් සෙනඟක් නඟා සිටුවා ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට එළඹීමේදී ස්වාමීන්වහන්සේ ගත් පියවර තුනෙහි ඇල්ෆා අවස්ථාවේදී වසර හාරසියය හඳුනාගනු ලැබිණි. එම තෝරාගත් ගිවිසුම් සෙනඟ, 34 වර්ෂයේ ස්තේපන්ට ගල් ගසනු ලැබූ අවස්ථාවේදී දෙවියන්වහන්සේගෙන් දික්කසාද කරනු ලැබූහ. ඉන්පසුව, අන්යජාතීන් වෙත යැවීමට තෝරාගනු ලැබූ ප්රේරිතයා වූ පාවුල් එම වසර හාරසියය හඳුන්වා දුන්නේ—වසර හාරසිය තිහක් ලෙසය.
තවද මා කියන්නේ මෙයයි: දෙවියන්වහන්සේ විසින් ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ කලින් ස්ථිර කරන ලද ගිවිසුම, ඉන් අවුරුදු හාරසිය තිහකට පසුව පැමිණි ව්යවස්ථාවට, පොරොන්දුව නිෂ්ඵල වන පරිදි අවලංගු කළ නොහැකිය. ගලාති 3:17.
ගිවිසුම නිරූපණය කරන සංඛ්යාව හාරසිය තිහ වේ. එහෙත් පිළිවෙළින් ආබ්රහම් සහ පාවුල් ලෙස නාම වෙනස් කරනු ලැබූ ආබ්රම් සහ සාවුල් යන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා, හාරසිය තිහ යන මුළු සංඛ්යාව සෑදෙන එකිනෙකට වෙනස් කාලපරිච්ඡේද දෙකක් පෙන්වා දෙති. දෙවියන්වහන්සේ යම් ආත්මයක නාමය වෙනස් කරන විට, එය එම ආත්මය හා දෙවියන්වහන්සේ අතර ඇති ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවක සංකේතයකි. එබැවින්, ආබ්රහම්ගේ හාරසියයට පාවුල්ගේ තිහ එකතු වන්නාක් මෙන්, අවුරුදු හාරසිය තිහ යනු එකිනෙකට වෙනස් සංඛ්යා දෙකක් එකතු කිරීමෙන් ලැබෙන එකතුවකි. එසකියෙල් දින තුන්සිය අනූවක් තම වම් ඇලයටත්, ඉන්පසු දින හතළිහක් තම දකුණු ඇලයටත් වැතිර සිටිමින්, මුළු එකතුව හාරසිය තිහ වන සංඛ්යා දෙකක් පෙන්වා දුන්නේය.
උත්පත්ති පොතේ එකොළොස්වන අධ්යායයේ, ජලප්රලය පසු වහාම නිම්රෝද්ගේ කැරැල්ල මගින් ඇතිවූ මරණයේ ගිවිසුම, ගිවිසුම් දෙකක් අතර ඇති වෙනස හඳුන්වා දෙයි. බාබෙල් කොතේ අංග, විනිශ්චය කර විසුරුවා හැරිය යුතු වූ, “තමන්ම තමන් ගළවාගන්න” යන සාතානික ගිවිසුමකට අයත් ජනතාවක් පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. එම අධ්යායයේම, හෙබ්රේව්වරුන්ගේ වංශාවලිය ඒබෙර්ගේ උපතෙන් ආරම්භ කරනු ලබන අතර, එය නිම්රෝද්ගේ මරණයේ ගිවිසුමට විරුද්ධව ජීවනයේ ගිවිසුම නියෝජනය කිරීමට තෝරාගත් ජනතාවක ආරම්භය සලකුණු කරයි.
ඒබෙර් අවුරුදු තිස්හතරක් ජීවත්වී පෙලෙග් උත්පාදනය කළේය. ඒබෙර් පෙලෙග් උත්පාදනය කළ පසු අවුරුදු හාරසිය තිහක් ජීවත්වී පුත්රයන් හා දූවරුන් උත්පාදනය කළේය. පෙලෙග් අවුරුදු තිහක් ජීවත්වී රෙවු උත්පාදනය කළේය. උත්පත්ති 11:16–18.
උත්පත්ති පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේදී ඒබෙර් සහ පෙලෙග් පළමුව සඳහන් කරනු ලබති.
එබෙර්ට ද පුත්රයන් දෙදෙනෙක් උපන්නෝය; එක් අයෙකුගේ නාමය පෙලෙග් ය; මක්නිසාද ඔහුගේ දවස්වලදී පොළොව බෙදී ගියේය; ඔහුගේ සහෝදරයාගේ නාමය යොක්තන් ය. උත්පත්ති 10:25.
“පේලෙග්” යන්නෙහි අර්ථය වන්නේ බෙදීම හෝ විභජනය වන අතර, පේලෙග්ගේ දවස්වල ගිවිසුම් ජනතාවගේ පංති දෙකක බෙදීම බාබෙල් කොතේ ඉතිහාසය සහ නිම්රෝද්ගේ කැරැල්ල මඟින් සලකුණු කරනු ලැබේ. ඒබෙර් අවුරුදු හාරසිය හැට හතරක් ජීවත් විය; එහෙත් පේලෙග් (බෙදීම) උපන් පසු ඔහු අවුරුදු හාරසිය තිහක් ජීවත් විය. සෑම කරුණකටම තම අදාළත්වය ඇත, සහ හාරසිය තිහ යනු පාවුල් අබ්රාහම්ගේ ගිවිසුම්මය අනාවැකියට අනුයෝජනය කරන සංඛ්යාවයි. හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව පේලෙග්ගේ උපතෙන් පසු ඒබෙර්ගේ ජීවිතය සමඟ හඳුනාගනු ලැබුවද, ඔහුගේ ජීවිතයේ මුල් අවුරුදු තිස් හතර “අවුරුදු හතරත් තිහත්” ලෙස ප්රකාශ කරනු ලැබේ; එය නියත වශයෙන්ම අවුරුදු තිස් හතරකි, නමුත් එම අවුරුදු තිස් හතරේ සරල ප්රකාශනයේදී එය “හතර” හා “තිහ” (430) ලෙස කියවෙයි. ඉන්පසු හාරසිය තිහ පැමිණේ; එවිට පේලෙග්ගේ ජීවිතයේ ප්රථම ප්රකාශනය “තිහ” ය.
එබෙර් යනු “හෙබ්රූ” යන නාමයේ මූලය වන අතර, ගිවිසුමේ තෝරාගනු ලැබූ ජනතාව වීමට නියමිත වූ හෙබ්රූවරුන් පිළිබඳ පළමු සඳහන එයයි. “එබෙර්” යන්නෙහි අර්ථය “එගොඩ වීම” හෙවත් “අතරලා යාම” යන්නය; ඒ අනුව, ආබ්රහම්ගේ දරුවන් රතු මුහුද එගොඩ වී වාග්දාන දේශයට ගිය පරිදි, පොළොවෙන් අලුත් පොළොවට එගොඩ වන ගිවිසුම් ජනතාවගේ ආදර්ශ-සංකේතයක් ලෙස එය පෙනී යයි. අවුරුදු හතළිහක කාන්තාර සංචාරය එම එගොඩවීම ප්රමාද කළේය; එහෙත් එම අවුරුදු හතළිහ අවසානයේ ඔවුහු යොර්දානය එගොඩ වී වාග්දාන දේශයට ඇතුළු වූහ; එමගින් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවසාන එගොඩවීම ආදර්ශවත් ලෙස සංකේතවත් කරනු ලැබේ. පෙලෙග් නියෝජනය කරන්නේ, නිම්රොද්ගේ කුලුනේදී මනුෂ්ය වර්ගයා ගිවිසුම් ජන දෙකක් ලෙස බෙදී යෑම ප්රථම වරට සිදු වූ ඉතිහාසයයි. නිම්රොද්ගේ මරණ ගිවිසුමේ සංකේතය වන්නේ වියවුලය; හෙබ්රූ ජීවිත ගිවිසුමේ සංකේතය වන්නේ පෙලෙග් විසින් නිරූපිත බෙදීමට පෙර පැවති එබෙර්ගේ ජීවිතයේ අවුරුදු හාරසිය තිහය. “පෙලෙග්” යන නාමය සංකේතාත්මක සංඛ්යාත්මක සත්යයක්ද සලකුණු කරයි; මන්ද එබෙර්ගේ අවුරුදු හාරසිය තිහ සංඛ්යා දෙකකට බෙදනු ලබන අතර, පෙලෙග් හාරසියය සහ තිහ යන සංඛ්යාව අතර වූ විශේෂ වෙන්කිරීමක් නියෝජනය කරයි.
හාරසිය තිහට කොටස් දෙකක් ඇත. එකක් අබ්රහම්ගේ ගිවිසුමේ වසර හාරසියය වන අතර, අනෙක පාවුල් විසින් සලකුණු කරන ලද අතිරේක වසර තිහයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවසාන පුනර්ජීවනය ඇතිකරන දැනුමේ වර්ධනය දානියෙල් පරිච්ඡේද දොළහේ නිරූපණය කර ඇත; එහි සදාකාලික ගිවිසුමේ දෙකොටස් සංකේතය විශේෂයෙන් හඳුනාගනු ලබන අතර, එය 9/11 වගන්තිවල ඉදිරිපත් කර ඇත.
ඔහු කීවේය: “දානියෙල්, තොපගේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද මේ වචන අවසාන කාලය දක්වා වසා තබා මුද්රාකරනු ලැබේ. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම්ම කරති; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුත් තේරුම් නොගනී; නමුත් ප්රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගනිති. තවද දිනපතා පූජාව ඉවත් කරනු ලබන කාලයේ සිට, විනාශය ගෙනෙන පිළිකුල ස්ථාපිත කරනු ලබන තෙක්, දවස් එක්දහස් දෙසිය අනූවක් වන්නේය.” දානියෙල් 12:9–11.
දසවන පදයෙහි “පවිත්ර කරනු ලැබ, සුදු කරනු ලැබ, පරීක්ෂා කරනු ලැබ” යනුවෙන් නිරූපණය කර ඇති පරිදි, පියවර තුනක පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් ඇති කරන අවසාන මුද්රා ඉවත් කිරීම වසර එක්දහස් දෙසිය අනූව සමඟ සම්බන්ධ වේ. පුරෝගාමීන් මෙම පදය පිළිබඳව දැරූ අවබෝධය වන්නේ, 508 දී මිථ්යාදෘෂ්ටිකත්වයේ ප්රතිරෝධය ඉවත් කිරීමෙන් ආරම්භ වූ තිස් වසරක ක්රියාවලිය 538 දී පාප් පාලනය බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජ්යය ලෙස පිහිටුවීමට හේතු වූ බවත්, ඉන්පසු එම පාප් පාලනය වසර එක්දහස් දෙසිය හැට 1798 දී අවසන් වන තුරු බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජ්යය ලෙස රාජ්ය බලය හෙබවූ බවත්ය. 508 සිට 538 දක්වා වූ තිස් වසර පාවුල් විසින් ද 2 තෙසලෝනික ලිපියෙහි “පළමුව ඇදහිල්ලෙන් ඉවත් වීමක්” ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබේ.
2 තෙසලෝනික පොතේ විෂයය වන්නේ අනාවැකිහි සිව්වන සහ පස්වන රාජ්යයන් වන, අනුක්රමයෙන්, හේදනි රෝමය සහ පාප්මය රෝමය අතර සම්බන්ධතාවයයි. දානියෙල් පොතේ “දෛනිකය” හේදනි රෝමය නියෝජනය කරන බව විලියම් මිලර් අනාවරණය කරගත්තේ තෙසලෝනිකයේ මෙම පරිච්ඡේදය තුළදීමය; තවද, දානියෙල්හි “දෛනිකය” සැමවිටම විනාශයේ පිළිකුල හෝ විනාශයේ අපරාධය සමඟ සම්බන්ධ කර ඉදිරිපත් කර ඇති බවද මිලර් තවදුරටත් අවබෝධ කරගත්තේය. දානියෙල් පොතේ සඳහන් විනාශයේ පිළිකුල සහ විනාශයේ අපරාධය, අනුක්රමයෙන්, එළිදරව් පොතේ යොහන් හඳුනාදක්වන්නේ මෘගයාගේ රූපය සහ මෘගයාගේ සලකුණ ලෙසය.
විලියම් මිලර් සිය අනාවැකි අදාළ කරගැනීම් සියල්ලම නොවූවද, ඒවායින් බොහොමයක් පදනම් කළේ පාළු කරන බලවේග දෙකක් පිළිබඳ ඔහුගේ හඳුනාගැනීම මතය; ඒවා නම් “දෛනිකය” (මිථ්යාදෘෂ්ටික රෝමය) ලෙස නිරූපිත බලවේගය සහ දෙයාකාරයකින් ප්රකාශ වන දෙවන පාළු කරන බලවේගයයි: එනම්, පාළු කරන අපරාධය (සභාව හා රාජ්යය ඒකාබද්ධ වීම) ලෙසත්, එළිදරව් පොතෙහි—මෘගයාගේ රූපය (පාප් පදවියට අදාළ අනාවැකිමය ව්යුහය) ලෙසත්; පාළු කරන පිළිකුල (සූර්ය නමස්කාරය) ලෙසත්, එළිදරව් පොතෙහි—මෘගයාගේ සලකුණ ලෙසත් එය ප්රකාශ වේ. 2 තෙසලෝනික ලිපියෙහි පාවුල්ගේ ඉදිරිපත් කිරීමෙන් මිලර් ලබාගත් අවබෝධය, ඇඩ්වෙන්ට්වාදයේ පදනම් සංකේතවත් කරන මිලර්ගේ ප්රධාන පදනම්මය අවබෝධයක් විය. 2 තෙසලෝනික ලිපියේ දෙවන පරිච්ඡේදයෙහි නිරූපිත සත්යයට ප්රේම නොකරන අය බලවත් මුළාවකට ලක්වන අය බව පාවුල් ප්රකාශ කරයි.
දානියෙල්ගේ පද තුන (දානියෙල් 12:9–11) පිළිබඳව අවසාන දවස්වලදී ලබන සංකේතාත්මක අවබෝධයට කාලය අදාළ කිරීම ඇතුළත් විය නොහැකිය; මන්ද, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින සිට අනාවැකිමය කාලය අදාළ කිරීම තවදුරටත් වලංගු නොවන බැවිනි. 9/11 පද, වසර තිහක සහ වසර එක්දහස් දෙසිය හැටක එකිනෙකට වෙනස් කාල පරිච්ඡේද දෙකක් නිරූපණය කරයි. හතළිහ යන සංඛ්යාවත් එක්දහස් දෙසිය හැට යන සංඛ්යාවත් යන දෙකම අනාවැකිමය වනාන්තරයක සංකේත වන අතර, අනාවැකිමය අර්ථයෙන් ඒවා එකිනෙක වෙනුවට යොදාගත හැකිය. එබැවින්, එක්දහස් දෙසිය හැට යන්න හතළිහ ලෙස තේරුම්ගත හැකි අතර, හතළිහ යනු හාරසියයේ දසයෙන් කොටසයි. 9/11 පද, තිහ (පාවුල්) සමඟ සම්බන්ධව හාරසියය (ආබ්රහම්) මඟින් නිරූපණය වන සදාකාලික ගිවිසුමේ සංඛ්යාව සංකේතවත් කරයි. ‘එක්දහස් දෙසිය හැට’ මඟින් නිරූපණය වන ‘වනාන්තරය’, ‘හතළිහේ වනාන්තරයක්’ සමඟ අනුරූප වන අතර, හතළිහ යනු හාරසියයේ දසයෙන් කොටසයි. තිහ යනු තිහයි. හාරසියය යන සංඛ්යාව තිහ යන සංඛ්යාවට එකතු කිරීමෙන් හාරසිය තිහ ලැබෙන අතර, එය එසකියෙල් පොතේ හතරවැනි පරිච්ඡේදයෙහි තුන්සිය අනූව හතළිහ යන සංඛ්යාවට එකතු කිරීම ලෙස නිරූපණය කෙරේ.
දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ 9/11 පදයන් එම පරිච්ඡේදයේ ඇති අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද තුනෙන් මධ්යස්ථ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි; එමෙන්ම ඒවා අන්තිම දිනවල මුද්රාව ඉවත් කරනු ලබන සදාකාලික ගිවිසුමේ සංකේතයකි. අන්තිම දිනවල හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාවේ අර්ථයෙහි මුද්රාව ඉවත් කිරීම එසකියෙල්ගේ සිව්වන පරිච්ඡේදයේ සිදු කරනු ලබයි.
යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා දැන්, එසකියෙල්, යොහන්, දානියෙල් සහ යෙසායා සමඟ ඇදහිල්ලෙන් අතිශුද්ධස්ථානයට ඇතුළු වී සිටින අය උදෙසා අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩයේ මුද්රා ඉවත් කරමින් සිටියි. ඉශ්රායෙල්හි පිටමං කරනු ලැබූවන් ලෙස පමණක් නොව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස්දෙනාගේ ධජය ලෙසද නිරූපණය කෙරෙන අය ඔසවා තැබීම හා සමගාමීව එම සත්යය අනාවරණය කෙරේ. එම සත්යය පිහිටුවා ඇත්තේ, පාවුල්ගේ අවුරුදු තිහෙන් නිරූපණය කෙරෙන ගිවිසුම හා සම්බන්ධිතව, ආබ්රහම්ගේ අවුරුදු හාරසියයෙන් නිරූපණය කෙරෙන ගිවිසුමේ සන්දර්භය තුළය. මිලර්වාදීන් විසින් නිවැරදිව අවබෝධ කරගනු ලැබූ සංකේතාත්මක කාලපරිච්ඡේද තුන අතරින් මැද කාලපරිච්ඡේදය නිරූපණය කරන දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ 9/11 පදවල එම සත්යය ඉදිරිපත් කර ඇත. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙහි මුද්රා ඉවත් කෙරෙමින් පවතින මැද පිහිටි 9/11 සත්යය එසකියෙල්ගේ දින තුන්සිය අනූවෙන් සහ දින හතළිහෙන් නිරූපණය කෙරේ. දහහත්වන ජුබිලි චක්රයේ තිස්වන අවුරුද්දේදී එම දින එසකියෙල්ට හෙළි කරනු ලබන අතර, පූජකයකු වශයෙන් එසකියෙල් නිරූපණය කරන්නේ පරීක්ෂා තුන අතරින් මැද පරීක්ෂාවට ලක්ව සිටින එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස්දෙනාගේ පූජකත්වයයි.
දේවමාළිගා පරීක්ෂණය තුළ එසකියෙල් සනිටුහන් කෙරෙන්නේ “සිව්වන මාසයේ” “පස්වන දිනයේදී” වන අතර, මිලර්වාදීන්ගේ ඉතිහාසයේ එම දිනය, 1844 අප්රේල් 19 වැනිදා සිදු වූ පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීමෙන් ආරම්භ වී එම වසරේම ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා අවසන් වූ මාස හතක කාලපරිච්ඡේදයේ හරි මැද (“අතරමැද”) සනිටුහන් කළේය.
“1844 ග්රීෂ්ම ඍතුවේදී, 2300 දින අවසන් වනු ඇතැයි ප්රථමයෙන් සිතනු ලැබූ කාලයත්, පසුව ඒවා දිගු වූ බව සොයාගන්නා ලද එම වර්ෂයේ ශරත් ඍතුවත් අතර මධ්යයේ, ශුද්ධ ලියවිල්ලේම වචනවලින් පණිවුඩය ප්රකාශ කරනු ලැබීය: ‘බලව, මනාලයා පැමිණෙයි!’” The Great Controversy, 398.
1844 ජූලි 21 දින, ශුද්ධ මාස හතේ මැදභාගයෙහි වූ දවසක් වූ අතර, එම දින සැමුවෙල් ස්නෝ බොස්ටන් ටැබර්නැකලයේ සිටිමින් තම මධ්යරාත්රියේ හඬනගේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරමින් සිටියේය. එහිදී, ප්රථම වරට ප්රසිද්ධ ඉදිරිපත් කිරීමකදී, ඔහු “ශුද්ධ ලියවිල්ලේම වචනවලින් ප්රකාශ කළේය: ‘බලව, මනාළයා එයි!’” යනුවෙනි. අපි දැන් සංකේතාත්මකව බොස්ටන් ටැබර්නැකලයේ එසකියෙල් සමඟ සිටින අතර, මධ්යරාත්රියේ හඬනගේ දූතයන් උස්කරනු ලැබ ගර්ජනාකාරී මහ රළක් මෙන් පිටත්ව යාමට කෙටි කලකට පෙර අවස්ථාවක සිටිමු. ධජය ඔසවා තැබීමේ භාවිතමය ක්රියාවලිය එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ ඉස්ලාමයේ භාවිතමය රේඛාව තුළ නිරූපණය කරනු ලැබේ. එසකියෙල් 4 වන පරිච්ඡේදය දෙවැනි සාක්ෂිය සපයන අතර, වසර තුන්සිය අනූ එකක් හා දින පහළොවක එම භාවිතවක්තියේ නිගමනයද සපයයි; ඔහු එසේ කරන්නේ 4 වන පරිච්ඡේදය තුළය.
ඊළඟ ලිපියේදී අපි මේ දේවල් දිගටම පරීක්ෂා කරමු.