දේවානුභාවය අනුව, දේවානුභාවයට අදාල වන විට, “සෑම සත්යයක්ම තම තමන්ගේ ප්රාසංගික වැදගත්කමක් ඇත,” සහ “සෑම මූලධර්මයක්ම තම තමන්ගේ ප්රාසංගික වැදගත්කමක් ඇත.”
“මෙම ජීවිතය සඳහා හෝ එන්නා වූ ජීවිතය සඳහා සුදුසුකරනු ලබන පිණිස මනුෂ්යයන්ට අවබෝධ කරගත යුතු සියලු මූලධර්ම බයිබලයේ අඩංගුය. තවද මේ මූලධර්ම සියල්ලන් විසින් අවබෝධ කරගත හැක. එහි ඉගැන්වීම අගය කිරීමට සූදානම් ආත්මයක් ඇති කිසිවෙකුට බයිබලයෙන් එක් පදයක් වුව කියවීමෙන් එයින් උපකාරක යම් සිතුවිල්ලක් නොලැබී සිටිය නොහැක. එහෙත් බයිබලයේ අතිශය වටිනා ඉගැන්වීම අහඹු හෝ සම්බන්ධතාවයෙන් වෙන්වූ අධ්යයනයෙන් ලබාගත නොහැක. එහි මහා සත්ය-පද්ධතිය ඉක්මන් හෝ නොසැලකිලිමත් පාඨකයා විසින් වටහාගත හැකි පරිදි ඉදිරිපත් කර නොමැත. එහි බොහෝ නිධාන මතුපිටට ඉතා පහළින් සැඟවී ඇති අතර, ඒවා ලබිය හැක්කේ දැඩි සෙවීමෙන් හා අඛණ්ඩ ප්රයත්නයෙන් පමණි. ඒ මහා සමස්තය ගොඩනඟන සත්යයන් සොයාගෙන එකතු කළ යුතුය, ‘මෙහි ටිකක්, එහි ටිකක්.’ යෙසායා 28:10.”
“මෙලෙස සොයා බැලී එකට එකතු කරනු ලැබූ විට, ඒවා එකිනෙකට සම්පූර්ණයෙන්ම ගැළපෙන බව දක්නට ලැබේ. සෑම සුභාරංචියක්ම අනෙක් සුභාරංචිවලට අතිරේකයකි; සෑම අනාවැකියක්ම තවත් අනාවැකියක විවරණයකි; සෑම සත්යයක්ම වෙනත් යම් සත්යයක විකාසයකි. යුදෙව් ව්යවස්ථා ක්රමයේ පූර්වරූප සුභාරංචිය මගින් පැහැදිලි කරනු ලැබේ. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි සෑම මූලධර්මයකටම එහි ස්ථානය ඇත; සෑම සත්ය කරුණකටම එහි අදාළත්වය ඇත. සම්පූර්ණ ගොඩනැගිල්ලම, එහි සැලසුමෙන් හා ක්රියාත්මක කිරීමෙන්, එහි කර්තෘවරයා පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. එවැනි ගොඩනැගිල්ලක් සංකල්පනය කිරීමට හෝ නිර්මාණය කිරීමට අසීමිත තැනැන්වහන්සේගේ මනස හැර වෙනත් කිසි මනසකට නොහැක.” Education, 123.
සත්යය නම්, හෙබ්රෙව් ප්රකාශය වන “ereb boqer” බයිබලයේ අට වතාවක් දක්නට ලැබෙන බවයි. දානියෙල් 8:14 හි එය “දවස්” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති අවස්ථාව හැර, සෑම අවස්ථාවකදීම එය “සන්ධ්යාය හා ප්රභාතය” ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. දේවානුප්රේරණය අනුව, දහතරවන පදය “අඩ්වෙන්ට් විශ්වාසයේ පදනම සහ මධ්යම කුළුණ” වේ.
“අද්වෙන්ට් විශ්වාසයේ පදනමද මධ්යස්ථම්භයද අන් සියල්ලට වඩා වූ ශුද්ධලේඛන වචනය නම්, ‘දහස් දෙසිය තුන් සිය දිනවලට පසු ශුද්ධස්ථානය පවිත්ර කරනු ලැබේ’ යන ප්රකාශයයි. [දානියෙල් 8:14.]” The Great Controversy, 409.
එබැවින් සත්යය මෙයයි: එම වාක්යයේ ඇති “දවස්” යන පදය, එම හෙබ්රෙව් ප්රකාශය භාවිත කරනු ලබන සත් වාරයන් අතර අටවන අවස්ථාව වේ. තවද, කිං ජේම්ස් අනුවාදයේ පරිවර්තකයන්ට දෙවියන් වහන්සේ විසින් දෙන ලද අනාවැකිමය මඟපෙන්වීමේ බයිබලීය ප්රතිඵලය හේතුවෙන්, අටවැනිය සත් දෙනාගෙන් එකෙකු වීමේ බයිබලීය ගූඪාර්ථය, අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශන දෙකෙන් එකක් නියෝජනය කරන එම වාක්යය සමඟ උද්දේශපූර්වකව සම්බන්ධ කර ඇත. අටවන පරිච්ඡේදයේ “දර්ශනය” ලෙස පරිවර්තනය කරන ලද එක් වචනය “chazon” නම් හෙබ්රෙව් වචනය වන අතර, අනෙක “mareh” ය. “Mareh” යනු පෙනීම හෝ ප්රකාශනය යන්න අර්ථවත් කරන අතර, “mareh” දර්ශනය යනු දෙවියන් වහන්සේගේ අනාවැකිමය වචනය තුළ ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ ප්රකාශනය පිළිබඳ දර්ශනයයි. දානියෙල් 8:14 හි “mareh” දර්ශනය, ක්රිස්තුස්වහන්සේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ප්රකාශ වී තම මාලිගාවට අචානාකාරයෙන් පැමිණීමට නියමිත වූ බව හඳුන්වයි. මෙම සියලු සත්යයන් සත්ය කරුණු වන අතර, ඒවා මධ්යස්ථ ස්ථම්භය වන එම වාක්යයට අදාළත්වය දරයි; මධ්යස්ථ ස්ථම්භය වන්නේ 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින ඉටු වූ කිසියම් ධර්මෝපදේශයක් හෝ අනාවැකියක් නොවේ; සත්යය නම්, එම වාක්යයම ක්රිස්තුස්වහන්සේය, එනම් මධ්යස්ථ ස්ථම්භයය.
“මෙවන් අධෛර්යමත් තත්ත්වයක සිටියදී, මාගේ මනසෙහි ගැඹුරු බලපෑමක් ඇති කළ සිහිනයක් මට තිබුණි. බොහෝ දෙනා ඒ වෙත රොක්ව යන මාලිගාවක් මා දකිමින් සිටින බව මම සිහිනයෙන් දුටුවෙමි. කාලය අවසන් වන විට ගැළවෙන්නේ ඒ මාලිගාවේ ආරක්ෂාව ලබන්නෝ පමණක්ය; පිටත රැඳී සිටින සියල්ලෝ සදහටම විනාශ වන්නෝය. පිටත සිට තම තමන්ගේ විවිධ මාර්ගවල ගමන් කරමින් සිටි මහජන සමූහය, මාලිගාවට ඇතුල් වන්නන්ට නින්දා කරමින්, ඔවුන්ට උපහාස කරමින්, මේ ආරක්ෂාවේ සැලැස්ම කපටි රැවටීමක් බවත්, ඇත්තෙන්ම වැළැක්විය යුතු කිසිදු අනතුරක් කිසිසේත් නොමැති බවත් පැවසූහ. ඔවුහු පවුරුවල ඇතුළට ඉක්මනින් පිවිසීම ඔවුන් වළක්වනු පිණිස, සමහර අය අල්ලාගන්නට පවා ගියහ.”
“උපහාසයට ලක්වෙමි යයි බියව, සමූහයා විසිර ගිය තුරු, නැතහොත් ඔවුන්ට නොපෙනී ඇතුල් විය හැකි වන තුරු, බලා සිටීම වඩා යහපත් යයි මම සිතුවෙමි. එහෙත් සංඛ්යාව අඩු වීම වෙනුවට වැඩිවිය; එසේම ප්රමාද වීමේ භයෙන, මම ඉක්මනින්ම මාගේ ගෘහයෙන් පිටත්ව, ජනකාය අතරින් තල්ලු කරමින් ඉදිරියට ගියෙමි. දේවමාළිගාවට ළඟා වීමට තිබූ මාගේ ආතුරතාවයේදී, මා වටා සිටි ජනසමූහය ගැන මම නොදැකියෙමි, නොහොත් සැලකිල්ලක් දැක්වූයේද නැත.”
“ගොඩනැගිල්ලට ඇතුළු වූ විට, එම විශාල මන්දිරය මහත් එක ස්ථම්භයකින් ආධාරව තිබෙන බව මම දුටුවෙමි; එයට සම්පූර්ණයෙන් ම තුවාල වී ලේ ගලා යන බැටළු පැටවෙකු බැඳ තිබිණි. එහි සිටි අපි සැම දෙනාටම, මේ බැටළු පැටවා අපගේ හේතුවෙන් ඉරා කුඩු කරනු ලැබ, තැළී පොඩි කරනු ලැබ තිබෙන බව දන්නා බවක් පෙනුණි. මන්දිරයට ඇතුළු වන සියල්ලෝ ම එහි ඉදිරියට පැමිණ තම පව් පාපොච්චාරණය කළ යුතු විය. බැටළු පැටවාට සම්පූර්ණයෙන් ඉදිරියෙන්ම, උස් කළ ආසන තිබිණි; ඒවා මත අතිශයින් ප්රීතිමත්ව පෙනුණු පිරිසක් වාඩි වී සිටියෝය. ස්වර්ගයේ ආලෝකය ඔවුන්ගේ මුහුණු මත බැබළෙන බවක් පෙනුණි; ඔව්හු දෙවියන්වහන්සේට ප්රශංසා කළෝය, සහ දේවදූතයන්ගේ සංගීතය මෙන් පෙනුණු ප්රීතිමත් ස්තුතිගී ගායනා කළෝය. මෙවන් අය වූයේ, බැටළු පැටවා ඉදිරියට පැමිණ, තම පව් පාපොච්චාරණය කර, සමාව ලැබ, දැන් යම් ප්රීතිමත් සිද්ධියක් පිළිබඳ ප්රීතිමත් අපේක්ෂාවෙන් බලා සිටින්නෝය.”
“මම එම ගොඩනැගිල්ල තුළට ඇතුළු වූ පසුවත් භීතියක් මා වෙත පැමිණි අතර, මේ ජනතාව ඉදිරියේ මා මාතල කරගත යුතුය යන ලජ්ජාභාවයක්ද මා තුළ ඇති විය; එහෙත් මම ඉදිරියට ගමන් කිරීමට බලකෙරෙමින් සිටින බවක් පෙනුණි, සහ බැටළු පැටවාට මුහුණ දීම සඳහා කුළුණ වටා මදක් මදක් ගමන් කරමින් සිටියෙමි. එවිට තුරියක් හඬින, දේවමාළිගාව සෙලවුණි, රැස්ව සිටි ශුද්ධවන්තයන්ගෙන් ජයග්රහණයේ හඬ නැගුණි, භයංකර දීප්තියක් ගොඩනැගිල්ල ආලෝකමත් කළේය; පසුව සියල්ලම තීව්ර අන්ධකාරයක් විය. ඒ ප්රීතිමත් ජනතාව සියල්ලෝම එම දීප්තිය සමඟ අතුරුදන් වී ගොස් සිටියහ, නිහඬ රාත්රියේ භීෂණය තුළ මම තනිවම ඉතිරි වූයෙමි.”
“මම මනෝවේදනාවේ උග්ර තත්ත්වයකින් අවදි වුණෙමි; මා සිහින දකිමින් සිටියෙමි යයි මම මටම විශ්වාස කරවාගැනීමටත් අසීරු විය. මාගේ විනාශය නියත කර තිබේ යැයිද, ස්වාමින්වහන්සේගේ ආත්මය මා අත්හැර ගොස්, කිසිදා නැවත නොපැමිණෙන බවද මට පෙනුණි.” Experience and Teachings, 24, 25.
දැන් අප පරීක්ෂා කරනු ලබන්නේ අප මන්දිරයට ඇතුල් වී, ඉන්පසු අපගේ පාප ප්රකාශ කොට, උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකරණයේ ආශීර්වාදය ස්ථිර කරගන්නෙමු ද යන්න පිළිබඳවය. මන්දිරයට ඇතුල් වීමට ඇති මෙම අවසාන කැඳවීම, අප එක් එක් අයගේ ඇතුල්වීම වැළැක්වීමට ඇති බාධකවලින් වට වී ඇත; එහෙත් අප දැන් මඳක් හෝ අලස් වුවහොත්, අප “රාත්රියේ නිශ්ශබ්ද භීෂණය තුළ තනිවම අත්හැර දමනු” ලැබෙමු. එහෙත් මෙය පමණක් මා සඳහන් කිරීමට කැමති කරුණ නොවේ.
“දින” යන වචනයේ විශේෂ භේදය ඇතුළත් කිරීම මඟින් මෙම අතිශය වැදගත් වාක්යය මත අරමුණක් ඇති අවධාරණයක් තබා ඇත; එය සමඟ, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ මුද්රාකරණ කාලයේ රෝදයන්ගෙන් එකක් වන, අට යනු හතෙන් බවට අයත් යන භවिष्यවක්තිමය ගූඪාර්ථය ද රැගෙන යයි. මුද්රාකරණ කාලය තුළ, බයිබල් භවिष्यවක්තියේ හයවන රාජධානියේ ප්රොතෙස්තන්ත්රික අඟ ද රිපබ්ලිකන් අඟ ද, අටවන තැනැත්තා හතෙන් බවට අයත් යන එම ගූඪාර්ථය දෙදෙනාම ඉටු කරනු ඇත. 1989 දී අවසාන කාලය ආරම්භ වූ දා සිට සිටි ජනාධිපතිවරුන් අට දෙනා අතරින්, ට්රම්ප් බයිබල් භවिष्यවක්තියේ හයවන රාජධානියේ හයවන රජු විය; තවද ඔහුගේ දෙවන ධුර කාලය ජයගත් පසු, ඔහු හතෙන් බවට අයත් අටවැනියා විය. ක්රිස්තු වර්ෂ 313 දී ප්රකාශිත මිලාන් නියෝගය නැවත පුනරාවර්තනය කිරීමෙහි එක්සත් ජනපදයේ ක්රියාව තුළ, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ ලවෝදිසීය චලනය, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ ෆිලදෙල්ෆියානු චලනය බවට පත්වනු ඇත. මුද්රාකරණ කාලය අවසන් වන්නේ ඉරිදා නීතියෙහිදීය; එහිදී පාප් පදවියේ මාරාන්තික තුවාලය සුව කරනු ලබන අතර, එසේ ඇය හතෙන් බවට අයත් අටවැනිය ලෙස එළිදරව් 17 හි ගූඪාර්ථය ඉටු කරයි. එක් ඉංග්රීසි වචනයක් ලෙස ප්රකාශිත, එක් හෙබ්රෙව් වාක්ය ඛණ්ඩයකින් නිරූපිත එක් සත්යයක්, එක්ලක්ෂ හතළිස් හාර දහසගේ මුද්රාකරණ කාලය තුළ විනිශ්චය ආරම්භය හඳුන්වා දෙන වාක්යය, විනිශ්චය අවසානය හඳුන්වා දෙන වාක්යයට ගෙන එයි.
සෑම සත්යයක්ම තම තමන්ගේ ස්ථානයක් ඇත; ‘සංඛ්යාවක්’ තවත් ‘සංඛ්යාවකින්’ ගුණ කරන සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීමක් නව ගිවිසුමේ පෙනී සිටින ප්රකාශනය එකක් පමණක් වන අතර, පැරණි ගිවිසුමේ එවැනි ප්රකාශනයන් දෙකක් පමණි. එම ‘සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීමේ’ අල්ෆාව උත්පත්තියෙහි ඇත.
කායින් වෙනුවෙන් පළිගැනීම සත් ගුණයක් වන්නේ නම්, සැබවින් ලාමෙක් වෙනුවෙන් එය හැත්තෑ සත් ගුණයක් වන්නේය. උත්පත්ති 4:24.
ඔමේගා ‘සංඛ්යාත්මක නිර්මාණය’ මත්තෙව් තුළ ඇත.
එවිට පේත්රස් උන්වහන්සේ වෙත පැමිණ, “ස්වාමීනි, මාගේ සහෝදරයා මා විරුද්ධව පව් කළහොත්, මම ඔහුට කොපමණ වාරයක් සමාව දිය යුතු ද? සත් වරක් දක්වා ද?” යයි ඇසුවේය. යේසුස් වහන්සේ ඔහුට කීසේක්: “මම ඔබට කියන්නේ, සත් වරක් දක්වා නොව, සැත්තෑ වර සත් වරක් දක්වා ය.” මතෙව් 18:21, 22.
මෙම ඡේද බයිබලයේ එක් සංඛ්යාවක් තවත් සංඛ්යාවකින් ගුණ කළ යුතු බව හඳුන්වා දෙන පළමු සහ අවසාන අවස්ථාව නියෝජනය කරයි. සංඛ්යා බොහෝ තිබෙන නමුත්, උත්පත්තිගේ අල්ෆාවද මතෙව්ගේ ඔමේගාවද එකම සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීම දරන අතර, ඒවා ‘හත’ සහ ‘හැත්තෑව’ යන එකම සංඛ්යා දෙකම භාවිත කරයි.
ඇල්ෆා සහ ඔමෙගා අතර; මැද පිහිටි, මෙම සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීම පවතින එකම අනෙක් ස්ථානය ලෙවී කථාව විසි පහ තුළය. එහි එම සංඛ්යා දෙක ‘හත’ සහ ‘හැත්තෑව’ නොව, ‘හත් වතාවක් හත් අවුරුදු’ ය.
නුඹට අවුරුදු සබත් සත්වරක් ගණන් කළ යුතුය, එනම් අවුරුදු සත් සත් වරක්ය; එවිට අවුරුදු සබත් සත්වරෙහි කාලය නුඹට අවුරුදු හතළිස් නවයක් වන්නේය. ලෙවී කථාව 25:8.
මධ්ය සංඛ්යාත්මක ව්යුහය නැවත වරක් ‘හැතැප්ම’ යන සංඛ්යාව භාවිතා කරයි; එහෙත් ‘හැත්තෑව’ යන සංඛ්යාව නොවේ. එය පිහිටි ඡේදය තුළ කීකරුකම සඳහා ආශීර්වාදයක්ද, අකීකරුකම සඳහා ශාපයක්ද අඩංගු වේ. දාසයන් නිදහස් කිරීමේද දේශය නැවත ස්ථාපනය කිරීමේද ආශීර්වාදය, ලෙවී කථාවේ විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ සිව්වරක් සඳහන් වන “හැතැප්මක්” යන ශාපයට විරුද්ධව තබා ඇත. එම ආශීර්වාදයට දේශය විවේක ගන්නා අවුරුදු තුළ ස්වාමීන්වහන්සේගේ පෝෂණයද, යෝබිලී වර්ෂයේ ද්විත්ව ආශීර්වාදයක්ද ඇතුළත් වූ අතර, විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ ශාපය, එම පරිච්ඡේද දෙකේ ගිවිසුම් අනතුරු ඇඟවීම තුළ එයට සමාන ප්රතිපක්ෂය වේ.
මධ්යයේ සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීම ලෙවී කථාව 25:8 හි (“වසර හත් වතාවක් හත”) දක්නට ලැබේ. එය ලෙවී කථාව 26 හි ඇති චතුර්ගුණ “හත් වතාවක්” විනිශ්චය සමඟ වහාම යුගල කර ඇත. එබැවින්, මෙම මධ්ය සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීම ලෙවී කථාවේ දෙගුණ සාක්ෂියක් රචනා කරමින්, ආශීර්වාදයක්ද ශාපයක්ද දෙකම නියෝජනය කරයි. යුබිලේයේ ආශීර්වාදයේ හෝ ශාපයේ සංඛ්යාත්මක ගොඩනැගීම, ලාමෙක්ගේ විනිශ්චයත්, පරීක්ෂණ කාලයේ සීමාව පිළිබඳ යේසුස්ගේ හඳුනාදීමත් අතර තැබී ඇත. මේ තුනම එකට ගත් කල, පරීක්ෂණ කාලයේ සීමාවක් හඳුන්වා දෙයි; එය අවසන් වන විට ආශීර්වාද ලැබූ එක් පන්තියක්ද ශාප ලැබූ එක් පන්තියක්ද ප්රකාශයට පත්වනු ඇත. පළමු හා තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩ නියෝජනය කරන අල්ෆා සහ ඔමේගා, පරීක්ෂණ කාලයේ සංකේතය ලෙස හාරසිය අනූව හඳුනා දෙයි. මෙය යුබිලේයේ ශාපය හෝ ආශීර්වාදය සමඟ එක් කරනු ලැබූ විට, යෙහෙස්කෙල් පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු වචනයෙහි යෙහෙස්කෙල්ව දහහත්වන යුබිලේ චක්රයේ තිස්වැනි අවුරුද්දේ තබන කරුණු, අපි ඒ අධ්යයනයට ළං වන විට වැදගත් වෙයි.
එම ජුබිලිය චක්රය ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 දින අවසන් වූ අතර, එය ක්රි.ව. 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින පමණක් නොව, ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියද ප්රතිරූපණය කළේය. අපි දැන් 2026 වර්ෂයේ සිටිමු; එය හැත්තෑවන ජුබිලිය චක්රයේ හතළිස් හත්වන වර්ෂයයි. මෙම ජුබිලිය චක්රය එසකියෙල් තිස්වන වර්ෂයේ සිටගෙන සිටි “දහහත්වන” ජුබිලිය චක්රය මගින් ප්රතිරූපිත කර ඇත. ඔහු දේවමාළිගාව තුළ සිටගෙන සිටියේ, විනිශ්චයේ අවසානයේදී විශ්වාසයෙන් අතිශුද්ධ ස්ථානයට ඇතුළු වී ඇති එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරමිනි; එසේම 1844 ඔක්තෝබර් 22 න් පසු විශ්වාසවන්තයෝ කළ ලෙසය. පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු පදයේ අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ එසකියෙල් සිටින්නේ කොහේද යන “සත්යය” නොදැනීම, ඔබේ “දිශානතිය” අහිමි කිරීමක් වේ.
කෙබාර් ගඟ අසල දෙන ලද ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමය දුටු පසු, දානියෙල්, යෙසායා සහ යොහන් මෙන්ම එසකියෙල් ද දූළියට පහත් කරනු ලැබේ. එවිට, දැකීමට හෝ ඇසීමට නොහැකි වන සභාවකට පණිවුඩය ප්රකාශ කළ යුතු අයගේ අභිෂේකයට අදාළ අංග මෙම උදාහරණ හතරම සපයයි.
යෙහෙස්කෙල් පොතෙහි යෙරුසලම පිළිබඳ සඳහන් වන දින හයක් ඇත. අපි මීට පෙර පළමු සහ අවසාන දින වන පළමු අධ්යායයේ පළමු හා දෙවන වාක්යවලද, ඉන්පසු හතළිස්වන අධ්යායයේ පළමු වාක්යයේද දක්නට ලැබෙන දින ගැන සාකච්ඡා කර තිබෙමු. අටවන අධ්යායයේ පළමු වාක්යයේ දක්නට ලැබෙන දෙවන දිනය ගැනද මා සඳහන් කර ඇත; නමුත් එය එහි සංකේතාත්මක නිරූපණය තුළ පමණක් වූ අතර, යෙරුසලමේ වටලෑම හා විනාශය සමඟ සම්බන්ධ කර එහි ස්ථානය නියම කර නොතිබුණි. මුළු පොතම එම අක්ෂය වටා භ్రమණය වේ. ක්රි.පූ. 586/585 අවසානයේ යෙරුසලම විනාශ කරන ලදී. තවද යෙහෙස්කෙල් 33:21 හි, යෙරුසලමේ පතනය පිළිබඳ ආරංචිය සමඟ එක් පලාගිය මිනිසෙකු පැමිණේ.
අපගේ බන්ධකත්වයේ දොළොස්වන අවුරුද්දේ, දසවන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, යෙරුසලමේ සිට ගැලවී ආ එක් මනුෂ්යයෙක් මා වෙත පැමිණ, “නුවර පහර දී විනාශ කරනු ලැබුවේය”යි කීය. එහෙත්, ගැලවී ආ තැනැත්තා පැමිණීමට පෙර, සවස සමයේ ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා පිට තිබිණ; ඔහු උදෑසන මා වෙත පැමිණෙන තෙක්, උන්වහන්සේ මාගේ මුඛය විවර කළ සේක. එවිට මාගේ මුඛය විවර වූ අතර, මම තවදුරටත් නිශ්ශබ්ද නොවීමි. එසකියෙල් 33:21, 22.
නුවර පහරනු ලැබූ දොළොස්වන අවුරුද්දේදී, එසකියෙල් තමන්ගේම කැමැත්තෙන් කතා කිරීමට එවිට නිදහස් විය. එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ දර්ශනය හයවන අවුරුද්දේදී වූ බැවින්, එය නුවර පහරනු ලැබීමට සම්භාව්යයෙන් අවුරුදු හයකට පමණ පෙර විය.
තවද, සයවන අවුරුද්දේ, සයවන මාසයේ, මාසයේ පස්වන දින, මම මාගේ ගෙදර හිඳ සිටියදීත්, යූදාහි වැඩිහිටියෝ මා ඉදිරියෙහි හිඳ සිටියදීත්, එහිදී ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය මා මත වැටුණේය. එසකියෙල් 8:1.
ඊළඟ අවුරුද්දේ, එනම් සත්වන අවුරුද්දේදී, වැඩිහිටියෝ ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් විමසීමට එසකියෙල් සොයා ආවෝය.
තවද එය සිදුවූයේ සත්වන අවුරුද්දෙහි, පස්වන මාසයෙහි, එම මාසයේ දසවන දිනෙහි, ඉශ්රායෙල්හි වැඩිහිටියන්ගෙන් සමහරෙක් ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් විමසීමට පැමිණ, මා ඉදිරියෙහි හිඳගත් කලය. එසකියෙල් 20:1.
එවිට නවවන අවුරුද්දේදී, අවුරුදු එකහමාරක වැටලීම ආරම්භ විය.
නැවතත්, නවවන අවුරුද්දේ, දසවන මාසයේ, මාසයේ දසවන දිනදී, ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය මා වෙත පැමිණ මෙසේ කීවේය: මනුෂ්ය පුත්රය, මේ දවසේ නාමය, එනම් මේම දවසම, නුඹට ලියින්න; බබිලෝනියේ රජු මේම දවසේම යෙරුසලමට විරුද්ධව තමන් ස්ථාපිත කරගත්තේය. එසකියෙල් 24:1, 2.
මෙම දිනවලින් එක් එක් දිනම අන්තිම දවස්වල විශේෂිත ලකුණු සනිටුහන් නියෝජනය කරයි; මක්නිසාද පාවුල් කියන්නේ පුරාණ ඉශ්රායෙල් ලෝකයේ අවසානයේ ජීවත් වන අය සඳහා ආදර්ශයක් බවය.
මේ සියල්ල ඔවුන්ට උදාහරණයන් වශයෙන් සිදුවිය; ලෝකයේ අවසානයන් පැමිණ ඇති අපට අවවාදයක් පිණිස ඒවා ලියා ඇත. එබැවින් තමන් ස්ථිරව සිටින බව සිතන තැනැත්තා වැටෙන්න නොපමාව සාවධාන වේවා. 1 කොරින්ති 10:11, 12.
යෙරුසලම සම්බන්ධ සියලු දින හයම පළමු පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්යයේ සඳහන් පළමු දිනටත්, හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ පළමු වාක්යයේ දක්නට ලැබෙන අවසාන දිනටත් අතර සිදුවෙයි. එම දින දෙක සීමා කරන්නේ පළමු පරිච්ඡේදයේ පස්වන අවුරුද්ද වන ක්රි.පූ. 592 ද, හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ විසිපස්වන අවුරුද්ද වන ක්රි.පූ. 573 ද යන්නයි. “line upon line” මට්ටමේදී එසකියෙල්ට මිසරය සඳහා එක් රේඛාවක් ඇත, එයට තීර් ගැන සඳහන් කිරීමද ඇතුළත්ය; සහ යෙරුසලම සඳහා එක් රේඛාවක්ද ඇත. මිසරයේ රේඛාවට සෘජු waymarks හතක් ඇත, (තීර් ඇතුළත් කළ විට) යෙරුසලමට හයක් ඇත. මේ රේඛා දෙක සමඟ යෝෂියාගේ රේඛාවත්, දහහත්වන යුබිලි චක්රයත් පවතී. එහෙත් සෘජු දිනයක් නොමැතිව නිරූපිත රේඛාව හමුවන්නේ හතරවන පරිච්ඡේදයේය, තවද හතරවන පරිච්ඡේදයේ එම රේඛාව, එසකියෙල් අතිශුද්ධස්ථානය තුළ බැලූ විට දුටු රෝද කිහිපයක් අන්තර්ගත කරයි. එය සංකේතාත්මක සත්යයන් කිහිපයකින්ද බරව පවතී.
430
හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව සදාකාලික ගිවිසුම නිරූපණය කරයි; එසේම, එසකියෙල්ගේ සිව්වන පරිච්ඡේදයේදී, හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව අන්තර්ගත කරගත් ජීවමාන උපමාවක් ලෙස ස්වාමින්වහන්සේ විසින් එසකියෙල් භාවිත කරනු ලැබේ.
නුඹද, මනුෂ්ය පුත්රය, ඉටිගල් පුවරුවක් ගෙන, එය නුඹ ඉදිරියෙහි තබා, ඒ මත නුවරය—එනම් යෙරුසලම—අඳින්න. එයට විරුද්ධව වටලෑමක් තබා, එයට විරුද්ධව බලකොටුවක් ගොඩනඟා, එයට විරුද්ධව මැටි බැම්මක් නඟන්න; එයට විරුද්ධව කඳවුරද පිහිටුවා, එය වටකරමින් බැටළුවායන් ද තබන්න. තවද නුඹට යකඩ තාච්චියක් ගෙන, එය නුඹ සහ නුවර අතර යකඩ බිත්තියක් ලෙස තබන්න. තවද නුඹේ මුහුණ එයට විරුද්ධව පිහිටුවන්න; එවිට එය වටලනු ලබන්නේය, නුඹද එයට විරුද්ධව වටලෑම කරන්නේය. මෙය ඉශ්රායෙල් ගෘහයට ලකුණක් වන්නේය. නුඹද නුඹේ වම් පැත්ත මත වැතිර, ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ අධර්මය එම පැත්ත මත තබාගන්න; නුඹ එය මත වැතිර සිටින දින ගණන අනුව, නුඹ ඔවුන්ගේ අධර්මය දරාගන්නේය. මක්නිසාද මම ඔවුන්ගේ අධර්මයේ අවුරුදු, දින ගණනට අනුව, නුඹ මත තබා ඇත, එනම් දින තුන්සිය අනූවක්ය. එලෙස නුඹ ඉශ්රායෙල් ගෘහයේ අධර්මය දරාගන්නේය. තවද නුඹ ඒවා නිම කළ පසු, නැවත නුඹේ දකුණු පැත්ත මත වැතිර, යූදා ගෘහයේ අධර්මය දින සතළිහක් දරාගන්න; සෑම දිනක්ම අවුරුද්දක් ලෙස මම නුඹට නියම කර තිබේ. එබැවින් නුඹේ මුහුණ යෙරුසලමේ වටලෑම දෙසට පිහිටුවා, නුඹේ බාහුව අනාවරණය කර, එයට විරුද්ධව අනාවැකි පවසන්න. තවද, බලව, මම නුඹ මත බැඳුම් තබන්නෙමි; එවිට නුඹේ වටලෑමේ දින නිම වන තුරු, නුඹ එක් පැත්තකින් අනෙක් පැත්තට හැරෙන්නේ නැත. එසකියෙල් 4:1–8.
යේහෙස්කෙල් විසින් දර්ශනය කරනු ලැබූ යෙරුසලමේ වටලෑම, ක්රිස්තු වර්ෂ 66 දී සෙස්තියුස් විසින් යෙරුසලමට එරෙහිව ගෙන ආ වටලෑම මෙන්ම, “ලකුණක්” වේ. යේසුස්වහන්සේ යෙරුසලමේ විනාශය හඳුනා දක්වා තිබීම පිළිබඳ අදහස් දක්වමින්, සහෝදරි වයිට් අපට දන්වන්නේ යෙරුසලමේ විනාශයේ “සෘජු” ඉටු වීම අන්තිම දිනවලදී ඇතිවන බවයි. නෙබුකද්නෙශර් සහ සෙස්තියුස් විසින් නිරූපිත සాక్షිකරුවන් දෙදෙනා මත පැමිණි විනාශයේ ලකුණ, වටලෑමේ ලකුණ යනු ළඟා වෙමින් පවතින ඉරිදා නීතියේ ලකුණ බව හඳුන්වා දෙයි.
වසරක් සඳහා දවසක්
අපි සලකා බලමින් සිටින මෙම පාඨාංශය තුළ, පළමු හා දෙවන දේවදූත පණිවිඩවල ආරම්භක ව්යාපාරයේදී විලියම් මිලර් විසින් ප්රකාශිත වූ අනාගතවාණි අර්ථකථනයේ ප්රමුඛ නියමයට අයත් ඔමෙගා බයිබලානුසාරී සඳහන ද අපි දකිමු. දිනයක් වසරකට යන මූලධර්මයේ අල්ෆාව ද ඔමෙගා සංකේතයක් විය; මක්නිසාද දිනයක් වසරකට යන මූලධර්මයේ අල්ෆාව ගණන් කථාවෙහි දසවැනි හා අවසාන පරීක්ෂාව ලෙස ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ අතර, එහිදී ඉශ්රායෙල් අසමත් වූ බැවින්, වනාන්තරයේ අවුරුදු හතළිහක සංචාරය පුරා වනාන්තරයේ මරණය තමන් පිටට ගෙන ආහ.
නුඹලාගේ දරුවන් අවුරුදු හතළිහක් මරුභූමියෙහි සංචාරය කරනු ඇත; නුඹලාගේ වෛශ්යාචාරයන්ගේ දඬුවම ඔවුහු දරාගනු ඇත, නුඹලාගේ මළසිරුරු මරුභූමියෙහි නාස්තිවී යන තුරු. නුඹලා දේශය සොයා බැලූ දින ගණන වන දින හතළිහට අනුව, එක් දිනකට එක් අවුරුද්ද බැගින්, නුඹලාගේ අයුතුකම් නුඹලා අවුරුදු හතළිහක් දරාගනු ඇත; එවිට මාගේ පොරොන්දුව ආපසු ගැනීම නුඹලා දැනගනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ වන මම මෙය කීවෙමි; සැබවින් ම මාට විරුද්ධව එකතු වූ මේ සියලු දුෂ්ට සභාවට මම මෙය කරමියි: මේ මරුභූමියෙහි ඔවුහු විනාශවී යනු ඇත, එහිදී ඔවුහු මරණයට පත්වනු ඇත. ගණන් කථාව 14:33–35.
රතු මුහුද තරණය කිරීමෙන් ආරම්භ වන පියවර දහයක පරීක්ෂණ ක්රියාවලියේ අවසාන විද්රෝහය තුළ “දවසක් වසරකට” යන මූලධර්මය හඳුනාගනු ලබන බවත්, යෙරුසලම වටලනු ලැබ විනාශ කරනු ලැබීමට නියමිත වෙද්දී එම මූලධර්මය නැවත ප්රකාශ කරනු ලබන බවත් සම්බන්ධයෙන් ඇති අනාවැකිමය අර්ථකථන, “වටලෑම” එනම් “ලකුණ” වීමේ වැදගත්කම සමඟ, අප සලකා බලමින් සිටින මෙම ඡේදයට අවබෝධ කරගෙන අදාළ කරගත යුතුය.
යෙරුසලමේ “වටලෑම” ලකුණක් ලෙස භාවිතා කරන විට එකට සම්බන්ධ වන ඉතිහාස රේඛාව හඳුනාගත යුතුය; මන්ද, එය කිවහොත් “අක්ෂයක්” බවට පත්වන අතර, රූපකීය අර්ථයෙන් වටලෑමේ ලකුණට බොහෝ කටු සම්බන්ධ වී ඇත. වටලෑමේ ලකුණ එසකියෙල් පොතෙහි අතිශයින් වැදගත් ඡේදය විය හැකි අතර, එම ලකුණ මඟින් මුලින්ම එසකියෙල්ට අවුල්සහගත බවක් ලෙස පෙනුණු දේ තුළින් යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා පරිපූර්ණත්වය ගෙන එයි. වටලෑමේ “ලකුණ”, අවුරුද්දක් දවසක් සඳහා යන මූලධර්මය, සහ වටලෑම මඟින් එකට ගෙන එන අනාවැකිමය රේඛා, හාරසිය තිහ සදාකාලික ගිවිසුම නියෝජනය කරයි යන සන්දර්භය තුළ සලකා බැලිය යුතුය.
ගිවිසුම
තවද ඔහු ආබ්රාම්ට මෙසේ කීවේ ය: “නුඹගේ වංශය ඔවුන්ගේ නොවන දේශයක අමුත්තන් වශයෙන් සිටින බවත්, ඔවුන්ට සේවය කරන බවත්, ඔවුන් ඔවුන්ට අවුරුදු හාරසියයක් පීඩා කරන බවත්, නියතව දැනගන්න.” උත්පත්ති 15:13.
ස්වාමීන්වහන්සේ අබ්රාහම් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වූයේ පියවර තුනක ක්රියාවලියක් තුළින්ය; එම පියවර තුනෙන් පළමුවන පියවරට අබ්රාහම්ගේ වංශජයන් අවුරුදු හතරසියයක් මිසරයේ වහල්භාවයට පත් වන බවට වූ අනාවැකිය ඇතුළත් විය. දෙවන පියවරේදී අබ්රාහම්ට සුන්නත චාරිත්රය දෙන ලදී; තෙවන පියවර වූයේ මොරියා කන්ද මත ඉසාක්ගේ පූජාවය. තෝරාගත් ජනතාවක් උත්ථාපනය කර ඔවුන් සමඟ ගිවිසුමකට ඇතුළත් වීමේදී ස්වාමීන්වහන්සේ ගත් පියවර තුනේ ආල්ෆාවෙහිම එම අවුරුදු හතරසියය හඳුනාගනු ලැබීය. එම තෝරාගත් ගිවිසුම් ජනතාව ක්රි.ව. 34 වර්ෂයේ ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමීමේ අවස්ථාවේදී දෙවියන්වහන්සේගෙන් දික්කසාද කරනු ලැබූහ; ඉන්පසු අන්යජාතීන් වෙත තෝරාගත් අපෝස්තුලුවරයා වූ පාවුල්, එම අවුරුදු හතරසියය—අවුරුදු හතරසිය තිහක් ලෙස—හඳුනා දුන්නේය.
දෙවියන් විසින් ක්රිස්තුස් තුළ කලින් ස්ථිර කරනු ලැබූ එම ගිවිසුම, අවුරුදු හාරසිය තිහකට පසුව පැමිණි ව්යවස්ථාව විසින් අවලංගු කළ නොහැක්කේය; එසේ කිරීමෙන් පොරොන්දුව බල රහිත නොවන සේය. උත්පත්ති 3:17.
ගිවිසුම නියෝජනය කරන සංඛ්යාව හාරසිය තිහය; එහෙත් නාමයන් පිළිවෙළින් අබ්රහම් සහ පාවුල් ලෙස වෙනස් කරනු ලැබූ අබ්රාම් සහ සාවුල් යන සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා, හාරසිය තිහ යන සමස්ත සංඛ්යාව සම්පූර්ණ කරන වෙනස් කාලපරිච්ඡේද දෙකක් හඳුන්වා දෙති. දෙවියන් වහන්සේ ආත්මයක නාමය වෙනස් කරන විට, එය එම ආත්මය සහ දෙවියන් වහන්සේ අතර ඇති ගිවිසුම් සම්බන්ධතාවයක සංකේතයකි. එබැවින් හාරසිය තිහ අවුරුදු යනු, අබ්රහම්ගේ හාරසියය සහ පාවුල්ගේ තිහ එකතු කිරීම මෙන්, වෙනස් සංඛ්යා දෙකක් එකතු කිරීමෙන් උපන් එකතුවකි. එසකියෙල් දින තුන්සිය අනූවක් තම වම් පැත්ත මත වැතිර සිට, පසුව දින හතළිහක් තම දකුණු පැත්ත මත වැතිර සිටියේය; එමගින් එකතුව හාරසිය තිහ වන සංඛ්යා දෙකක් හඳුන්වා දෙයි.
උත්පත්ති පොතේ එකොළොස්වන අධ්යායයේ, ජලප්රලය පසු වහාම නිම්රෝද්ගේ කැරැල්ල මගින් ඇතිවූ මරණයේ ගිවිසුම, ගිවිසුම් දෙකක් අතර ඇති වෙනස හඳුන්වා දෙයි. බාබෙල් කොතේ අංග, විනිශ්චය කර විසුරුවා හැරිය යුතු වූ, “තමන්ම තමන් ගළවාගන්න” යන සාතානික ගිවිසුමකට අයත් ජනතාවක් පිළිබඳ සාක්ෂි දරයි. එම අධ්යායයේම, හෙබ්රේව්වරුන්ගේ වංශාවලිය ඒබෙර්ගේ උපතෙන් ආරම්භ කරනු ලබන අතර, එය නිම්රෝද්ගේ මරණයේ ගිවිසුමට විරුද්ධව ජීවනයේ ගිවිසුම නියෝජනය කිරීමට තෝරාගත් ජනතාවක ආරම්භය සලකුණු කරයි.
ඒබෙර් අවුරුදු තිස්හතරක් ජීවත්වී පෙලෙග් උත්පාදනය කළේය. ඒබෙර් පෙලෙග් උත්පාදනය කළ පසු අවුරුදු හාරසිය තිහක් ජීවත්වී පුත්රයන් හා දූවරුන් උත්පාදනය කළේය. පෙලෙග් අවුරුදු තිහක් ජීවත්වී රෙවු උත්පාදනය කළේය. උත්පත්ති 11:16–18.
උත්පත්ති පොතේ දසවන පරිච්ඡේදයේදී ඒබෙර් සහ පෙලෙග් පළමුව සඳහන් කරනු ලබති.
එබෙර්ට ද පුත්රයන් දෙදෙනෙක් උපන්නෝය; එක් අයෙකුගේ නාමය පෙලෙග් ය; මක්නිසාද ඔහුගේ දවස්වලදී පොළොව බෙදී ගියේය; ඔහුගේ සහෝදරයාගේ නාමය යොක්තන් ය. උත්පත්ති 10:25.
“පේලෙග්” යන්නෙහි අර්ථය වන්නේ බෙදීම හෝ විභජනය වන අතර, පේලෙග්ගේ දවස්වල ගිවිසුම් ජනතාවගේ පංති දෙකක බෙදීම බාබෙල් කොතේ ඉතිහාසය සහ නිම්රෝද්ගේ කැරැල්ල මඟින් සලකුණු කරනු ලැබේ. ඒබෙර් අවුරුදු හාරසිය හැට හතරක් ජීවත් විය; එහෙත් පේලෙග් (බෙදීම) උපන් පසු ඔහු අවුරුදු හාරසිය තිහක් ජීවත් විය. සෑම කරුණකටම තම අදාළත්වය ඇත, සහ හාරසිය තිහ යනු පාවුල් අබ්රාහම්ගේ ගිවිසුම්මය අනාවැකියට අනුයෝජනය කරන සංඛ්යාවයි. හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව පේලෙග්ගේ උපතෙන් පසු ඒබෙර්ගේ ජීවිතය සමඟ හඳුනාගනු ලැබුවද, ඔහුගේ ජීවිතයේ මුල් අවුරුදු තිස් හතර “අවුරුදු හතරත් තිහත්” ලෙස ප්රකාශ කරනු ලැබේ; එය නියත වශයෙන්ම අවුරුදු තිස් හතරකි, නමුත් එම අවුරුදු තිස් හතරේ සරල ප්රකාශනයේදී එය “හතර” හා “තිහ” (430) ලෙස කියවෙයි. ඉන්පසු හාරසිය තිහ පැමිණේ; එවිට පේලෙග්ගේ ජීවිතයේ ප්රථම ප්රකාශනය “තිහ” ය.
එබෙර් යනු “හෙබ්රූ” යන නාමයේ මූලය වන අතර, ගිවිසුමේ තෝරාගනු ලැබූ ජනතාව වීමට නියමිත වූ හෙබ්රූවරුන් පිළිබඳ පළමු සඳහන එයයි. “එබෙර්” යන්නෙහි අර්ථය “එගොඩ වීම” හෙවත් “අතරලා යාම” යන්නය; ඒ අනුව, ආබ්රහම්ගේ දරුවන් රතු මුහුද එගොඩ වී වාග්දාන දේශයට ගිය පරිදි, පොළොවෙන් අලුත් පොළොවට එගොඩ වන ගිවිසුම් ජනතාවගේ ආදර්ශ-සංකේතයක් ලෙස එය පෙනී යයි. අවුරුදු හතළිහක කාන්තාර සංචාරය එම එගොඩවීම ප්රමාද කළේය; එහෙත් එම අවුරුදු හතළිහ අවසානයේ ඔවුහු යොර්දානය එගොඩ වී වාග්දාන දේශයට ඇතුළු වූහ; එමගින් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවසාන එගොඩවීම ආදර්ශවත් ලෙස සංකේතවත් කරනු ලැබේ. පෙලෙග් නියෝජනය කරන්නේ, නිම්රොද්ගේ කුලුනේදී මනුෂ්ය වර්ගයා ගිවිසුම් ජන දෙකක් ලෙස බෙදී යෑම ප්රථම වරට සිදු වූ ඉතිහාසයයි. නිම්රොද්ගේ මරණ ගිවිසුමේ සංකේතය වන්නේ වියවුලය; හෙබ්රූ ජීවිත ගිවිසුමේ සංකේතය වන්නේ පෙලෙග් විසින් නිරූපිත බෙදීමට පෙර පැවති එබෙර්ගේ ජීවිතයේ අවුරුදු හාරසිය තිහය. “පෙලෙග්” යන නාමය සංකේතාත්මක සංඛ්යාත්මක සත්යයක්ද සලකුණු කරයි; මන්ද එබෙර්ගේ අවුරුදු හාරසිය තිහ සංඛ්යා දෙකකට බෙදනු ලබන අතර, පෙලෙග් හාරසියය සහ තිහ යන සංඛ්යාව අතර වූ විශේෂ වෙන්කිරීමක් නියෝජනය කරයි.
හාරසිය තිහට කොටස් දෙකක් ඇත. එකක් අබ්රහම්ගේ ගිවිසුමේ වසර හාරසියය වන අතර, අනෙක පාවුල් විසින් සලකුණු කරන ලද අතිරේක වසර තිහයයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ අවසාන පුනර්ජීවනය ඇතිකරන දැනුමේ වර්ධනය දානියෙල් පරිච්ඡේද දොළහේ නිරූපණය කර ඇත; එහි සදාකාලික ගිවිසුමේ දෙකොටස් සංකේතය විශේෂයෙන් හඳුනාගනු ලබන අතර, එය 9/11 වගන්තිවල ඉදිරිපත් කර ඇත.
ඔහු කීවේය: “දානියෙල්, තොපගේ මාර්ගයෙන් යන්න; මක්නිසාද මේ වචන අවසාන කාලය දක්වා වසා තබා මුද්රාකරනු ලැබේ. බොහෝ දෙනෙක් පවිත්ර කරනු ලබන්නෝය, සුදු කරනු ලබන්නෝය, පරීක්ෂා කරනු ලබන්නෝය; එහෙත් දුෂ්ටයෝ දුෂ්ටකම්ම කරති; දුෂ්ටයන්ගෙන් කිසිවෙකුත් තේරුම් නොගනී; නමුත් ප්රඥාවන්තයෝ තේරුම් ගනිති. තවද දිනපතා පූජාව ඉවත් කරනු ලබන කාලයේ සිට, විනාශය ගෙනෙන පිළිකුල ස්ථාපිත කරනු ලබන තෙක්, දවස් එක්දහස් දෙසිය අනූවක් වන්නේය.” දානියෙල් 12:9–11.
දසවන පදයේ “පිරිසිදු කරනු ලැබ, සුදු කරනු ලැබ, හා පරීක්ෂා කරනු ලැබ” යනුවෙන් නිරූපිත ත්රි-අදියර පරීක්ෂණ ක්රියාවලියක් ජනිත කරන අවසාන මුද්රාභංගය, එක්දහස් දෙසීය අනූ අවුරුදු සමඟ සම්බන්ධ වේ. මෙම පදය පිළිබඳ පුරෝගාමී අවබෝධය නම්, ක්රි.ව. 508දී අජාතිකත්වයේ ප්රතිරෝධය ඉවත් කරනු ලැබීමෙන්, ක්රි.ව. 538දී බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජධානිය වශයෙන් පාප් සභා පද්ධතිය පිහිටුවීමට ගෙන ගිය අවුරුදු තිහක ක්රියාවලියක් ආරම්භ වූ බවය; එවිට එය බයිබල් අනාවැකියේ පස්වන රාජධානිය වශයෙන් එක්දහස් දෙසීය හැට අවුරුදු අවසන් වූ ක්රි.ව. 1798 දක්වා රාජ්ය කළේය. 508 සිට 538 දක්වා වූ එම අවුරුදු තිහ, 2 තෙසලෝනිකයන්හි පාවුල් විසින් “පළමුව විමුඛවීමක්” ලෙසද නිරූපණය කර ඇත.
2 තෙසලෝනික පොතේ විෂයය වන්නේ අනාවැකිහි සිව්වන සහ පස්වන රාජ්යයන් වන, අනුක්රමයෙන්, හේදනි රෝමය සහ පාප්මය රෝමය අතර සම්බන්ධතාවයයි. දානියෙල් පොතේ “දෛනිකය” හේදනි රෝමය නියෝජනය කරන බව විලියම් මිලර් අනාවරණය කරගත්තේ තෙසලෝනිකයේ මෙම පරිච්ඡේදය තුළදීමය; තවද, දානියෙල්හි “දෛනිකය” සැමවිටම විනාශයේ පිළිකුල හෝ විනාශයේ අපරාධය සමඟ සම්බන්ධ කර ඉදිරිපත් කර ඇති බවද මිලර් තවදුරටත් අවබෝධ කරගත්තේය. දානියෙල් පොතේ සඳහන් විනාශයේ පිළිකුල සහ විනාශයේ අපරාධය, අනුක්රමයෙන්, එළිදරව් පොතේ යොහන් හඳුනාදක්වන්නේ මෘගයාගේ රූපය සහ මෘගයාගේ සලකුණ ලෙසය.
විලියම් මිලර් තම අනාවැකිමය යෙදුම්වල බොහෝ දේ, එසේ නොව සියල්ලම, පදනම් කළේ විනාශකාරී බලයන් දෙකක් ඔහු හඳුනාගැනීම මතය. ඒවා “දෛනිකය” ලෙස (අජාතික රෝමය) නිරූපණය කරනු ලැබේ; හා දෙවන විනාශකාරී බලය දෙයාකාරයෙන් ප්රකාශ කරනු ලැබේ: විනාශයේ වරද කිරීම ලෙස (සභාව හා රාජ්යය එක්වීම), එළිදරව් පොතෙහි—මෘගයාගේ රූපය ලෙස (පාප්වාදී අනාවැකිමය ව්යුහය), සහ විනාශයේ පිළිකුල ලෙස (සූර්යයාගේ නමස්කාරය), එළිදරව් පොතෙහි—මෘගයාගේ ලකුණ ලෙස. 2 තෙසලෝනික 2හි පාවුල්ගේ ඉදිරිපත් කිරීමෙන් මිලර් ලබාගත් අවබෝධය, ඇඩ්වෙන්ටිස්මයේ පදනම්වල සංකේතය වන මිලර්ගේ මූලික පදනම් අවබෝධයකි. 2 තෙසලෝනික 2 වන අධ්යායයේ නිරූපිත සත්යයට ප්රේම නොකරන අය දැඩි මෝහය ලබන්නෝ යැයි පාවුල් ප්රකාශ කරයි.
දානියෙල්ගේ පද තුනෙහි (දානියෙල් 12:9–11) අන්තිම දිනවල සංකේතාත්මක අවබෝධයට කාලයෙහි යෙදුම ඇතුළත් විය නොහැක; මක්නිසාද 1844 ඔක්තෝබර් 22 දිනට පසු, අනාවැකිමය කාලයේ යෙදුම තවදුරටත් වලංගු නොවේ. 9/11 පද දෙක තිහ වසරකද එක්දහස් දෙසිය හැට වසරකද වෙනස් කාල අවධි දෙකක් නියෝජනය කරයි. හතළිහ යන සංඛ්යාවද එක්දහස් දෙසිය හැට යන සංඛ්යාවද අනාවැකිමය කාන්තාරයක සංකේත වන අතර, අනාවැකිමය අර්ථයෙන් එකිනෙකට හුවමාරු කළ හැකි ය. එබැවින්, එක්දහස් දෙසිය හැට යන්න හතළිහ ලෙස අවබෝධ කළ හැකි අතර, හතළිහ යනු හාරසියයේ දශමাংশය වේ. 9/11 පද සදාකාලික ගිවිසුමේ සංඛ්යාව සංකේතවත් කරයි; එය තිහ (පාවුල්) සමඟ සම්බන්ධව හාරසියයෙන් (ආබ්රහම්) නිරූපණය කරනු ලැබේ. ‘එක්දහස් දෙසිය හැට’ මඟින් නිරූපිත ‘කාන්තාරය’ ‘හතළිහ’ක ‘කාන්තාරයකට’ අනුකූල වන අතර, හතර යනු හාරසියයේ දශමাংশයකි. තිහ යනු තිහය. හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාව හාරසියයට තිහ යන සංඛ්යාව එකතු කිරීමෙන් උපදවනු ලැබේ; එය යෙහෙස්කෙල්ගේ හතරවන පරිච්ඡේදයේ තුන්සිය අනූවට හතළිහ යන සංඛ්යාව එකතු කිරීමෙන් නිරූපණය කර ඇත.
දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ 9/11 පදයන් එම පරිච්ඡේදයේ ඇති අනාවැකිමය කාලපරිච්ඡේද තුනෙන් මධ්යස්ථ කාලපරිච්ඡේදය නියෝජනය කරයි; එමෙන්ම ඒවා අන්තිම දිනවල මුද්රාව ඉවත් කරනු ලබන සදාකාලික ගිවිසුමේ සංකේතයකි. අන්තිම දිනවල හාරසිය තිහ යන සංඛ්යාවේ අර්ථයෙහි මුද්රාව ඉවත් කිරීම එසකියෙල්ගේ සිව්වන පරිච්ඡේදයේ සිදු කරනු ලබයි.
යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා දැන්, විශ්වාසයෙන් එසකියෙල්, යොහන්, දානියෙල් සහ යෙසායා සමඟ අතිශුද්ධස්ථානය තුළට ප්රවේශ වූවන්ට දෙන අවසාන අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවිඩය මුද්රා විවෘත කරමින් සිටී. එම සත්යය, ඉශ්රායෙල්ගේ නෙරපා දැමූවන් ලෙස පමණක් නොව, එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ ධජය ලෙසද නිරූපිත වූවන් උසස් කරනු ලැබීම සමඟ සම්බන්ධව විවෘත කරනු ලැබේ. එම සත්යය, ආබ්රහම්ගේ අවුරුදු හාරසියයෙන් නිරූපිත ගිවිසුමේ සන්දර්භය තුළ, පාවුල්ගේ අවුරුදු තිහෙන් නිරූපිත ගිවිසුම සමඟ සම්බන්ධ කර පිහිටුවා ඇත. එම සත්යය, මිලර්වරුන් විසින් නිවැරදිව අවබෝධ කරගනු ලැබූ, සංකේතාත්මක කාලපරිච්ඡේද තුනක මධ්යය නියෝජනය කරන දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ 9/11 පදයන් තුළ ප්රකාශ කර ඇත. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ මුද්රා විවෘත කරනු ලබන මධ්යම 9/11 සත්යය, එසකියෙල්ගේ තුන්සිය අනූ දින හා හතළිස් දින තුළ නිරූපිතය. එම දින, දහහත්වන යුබිලී චක්රයේ තිස්වන අවුරුද්දේදී එසකියෙල්ට විවෘත කරනු ලබන අතර, පූජකයෙකු වන එසකියෙල්, පරීක්ෂණ තුනකින් මධ්යම පරීක්ෂණයේ සිටින එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ පූජකත්වය නියෝජනය කරයි.
එසකියෙල්, “සිව්වැනි මාසයේ” “පස්වැනි දින” දේවාලයේ වූ පරීක්ෂාවේ ඇතුළත සලකුණු කරනු ලැබේ; එය මිලරයිට් ඉතිහාසයේ 1844 අප්රේල් 19 වන දින ඇති වූ පළමු අසම්පූර්ණභාවයෙන් ආරම්භ වී එම වසරේම ඔක්තෝබර් 22 දින අවසන් වූ සත්වන-මාසයන්හි නියම මධ්යය (“මැද මාර්ගය”) සලකුණු කළේය.
“1844 ග්රීෂ්ම ඍතුවේදී, 2300 දින අවසන් වනු ඇතැයි ප්රථමයෙන් සිතනු ලැබූ කාලයත්, පසුව ඒවා දිගු වූ බව සොයාගන්නා ලද එම වර්ෂයේ ශරත් ඍතුවත් අතර මධ්යයේ, ශුද්ධ ලියවිල්ලේම වචනවලින් පණිවුඩය ප්රකාශ කරනු ලැබීය: ‘බලව, මනාලයා පැමිණෙයි!’” The Great Controversy, 398.
1844 ජූලි 21 දින, ශුද්ධ මාස හතේ මැදභාගයෙහි වූ දවසක් වූ අතර, එම දින සැමුවෙල් ස්නෝ බොස්ටන් ටැබර්නැකලයේ සිටිමින් තම මධ්යරාත්රියේ හඬනගේ පණිවිඩය ඉදිරිපත් කරමින් සිටියේය. එහිදී, ප්රථම වරට ප්රසිද්ධ ඉදිරිපත් කිරීමකදී, ඔහු “ශුද්ධ ලියවිල්ලේම වචනවලින් ප්රකාශ කළේය: ‘බලව, මනාළයා එයි!’” යනුවෙනි. අපි දැන් සංකේතාත්මකව බොස්ටන් ටැබර්නැකලයේ එසකියෙල් සමඟ සිටින අතර, මධ්යරාත්රියේ හඬනගේ දූතයන් උස්කරනු ලැබ ගර්ජනාකාරී මහ රළක් මෙන් පිටත්ව යාමට කෙටි කලකට පෙර අවස්ථාවක සිටිමු. ධජය ඔසවා තැබීමේ භාවිතමය ක්රියාවලිය එළිදරව් 9 වන පරිච්ඡේදයේ ඉස්ලාමයේ භාවිතමය රේඛාව තුළ නිරූපණය කරනු ලැබේ. එසකියෙල් 4 වන පරිච්ඡේදය දෙවැනි සාක්ෂිය සපයන අතර, වසර තුන්සිය අනූ එකක් හා දින පහළොවක එම භාවිතවක්තියේ නිගමනයද සපයයි; ඔහු එසේ කරන්නේ 4 වන පරිච්ඡේදය තුළය.
ඊළඟ ලිපියේදී අපි මේ දේවල් දිගටම පරීක්ෂා කරමු.