හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය - අංක තිස්හතර

දසවන පදයෙන් නිරූපණය කෙරෙන ඉස්ලාමයේ පණිවිඩය, පහළොස්වන පදයේ දක්වා ඇති කාලය හා සම්බන්ධ කරමින්, ජොසියා ලිච් විසින් 1838දී ඉදිරිපත් කරන ලදී. ඒ අවස්ථාවේදී අනාවැකියේ ඇතැම් අංග ලිච්ට සැඟවී තිබිණි. 1840 අගෝස්තු 1 වන දින වන විට, 1838න් පසු “මාස පහ” පිළිබඳ පණිවිඩයෙන් ඔහුට හෙළි කරනු ලැබූ දේ මත පදනම්ව, ලිච් වඩාත් සවිස්තරාත්මක විවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. 1838දී එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ “මාස පහ” පිළිබඳ පණිවිඩයේ කොටසක් ලිච්ට සැඟවී තිබිණි. මාස පහ පිළිබඳ අනාවැකියේ සැඟවී තිබූ කොටස 1840ට පෙර මුද්‍රා විවෘත කිරීමෙන් ලිච්ට හෙළි කරන ලද අතර, එම මුද්‍රා විවෘත කිරීම 1840 සිට 1844 දක්වා දෙවියන්වහන්සේගේ බලය ප්‍රකාශ වීමට හේතු විය.

පස්වන පදයේ සඳහන් මාස පහ 2026 වසර වන තුරු සැඟවී තිබිණි. එලිසබෙත් මාස පහක් සැඟවී සිටීමෙන් පසු පිටතට පැමිණි විට, මරියා ඇය සමඟ එක් වූවාය. මරියා, මාස පහක් සැඟවී සිටීම කන්‍යාවන් දසදෙනාගේ උපමාව සමඟ සමපාත කරයි; මන්ද, එලිසබෙත් මෙන් නොව, මරියා ගැබ්ගත් කන්‍යාවක වූ අතර, එලිසබෙත් දරුවන් බිහි කළ හැකි වයස ඉක්මවා සිටි ගැබ්ගත් ස්ත්‍රියක වූවාය. ඒ උපත් දෙකම ඒවාටම ආවේණික අයුරින් ආශ්චර්යවත් වූ නමුත්, මරියා කන්‍යාවක වූවාය. සියලු අනාගතවක්තෘවරු ලෝකයේ අවසානය ගැන කතා කරන අතර, අවසාන දිනවලදී මරියාගෙන් නියෝජනය වන කන්‍යාවෝ, එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහසක් ලෙස ගණන් කරනු ලබන නුවණැති කන්‍යාවන් පස්දෙනා වෙති; තුන්වන දේවදූතයාගේ පිලදෙල්පියානු ව්‍යාපාරය සමන්විත වන්නේ ඔවුන්ගෙනි. එලිසබෙත් මාස පහක් සැඟවී සිටීමෙන් පසු එළඹෙන හයවන මාසයේදී එලිසබෙත් සහ මරියා හමු වෙති. පස්වන පදයේ සඳහන් මාස පහ 2026 වසර වන තුරු සැඟවී තිබිණි.

යොහන් උපන් විට මරියා නාසරෙත් වෙත ආපසු ගිය අතර, සෙකරියස් තවදුරටත් ගොළු නොවීය. අනාවැකිය කතා කරන අවස්ථාව වන ඉරිදා නීතියේදී දොර වැසෙන තෙක් මරියා එලිසබෙත් සමඟ සිටියාය. සෙකරියස් යනු ගොළු කරනු ලබන ඇල්ෆා මාර්ග සලකුණ මෙන්ම තම පුත්‍රයාගේ උපතේදී කතා කරන ඔමේගා මාර්ග සලකුණ ද වේ. සෙකරියස් ආරම්භයේත් අවසානයේත් සිටිමින් පළමු හා තුන්වන දේවදූතයන් දෙදෙනාම නියෝජනය කරයි. එලිසබෙත් යනු දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩය වන අතර, මරියා යනු සැඟවී සිටීමේ මාස පහ අවසානයේ එලිසබෙත් සමඟ එක් වන මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීමේ පණිවිඩයයි.

අටදෙනෙකුගෙන් යුත් නෝවාගේ පවුල මාස පහක් නැව තුළ සඟවා තබනු ලැබූ අතර, ඉන්පසු නැව අරරත් කන්ද මත රැඳිණි. මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීම එක්සෙටර්හිදී දෙවන දේවදූතයා සමඟ එක් වී, කන්‍යාවන් දසදෙනා පිළිබඳ උපමාව ඉටු කරමින්, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා දොර වැසෙන තෙක් දිගටම පැවතිණි. මරියා එක්සෙටර්හිදී එලිසබෙත් සමඟ එක් වූ අතර, යොහන්ගේ උපත දක්වා දිගටම රැඳී සිටියාය.

1838දී ලිච්ගෙන් වසන් කරනු ලැබූ පණිවිඩය වූයේ “මාස පහ” පිළිබඳ පණිවිඩයයි. මාස පහ වසන් කර තැබීම නැව තුළ සිටි අටදෙනාගෙන් නිරූපණය කෙරේ; එය එලිසබෙත් සිය ගර්භණී සමයේ මුල් මාස පහ තුළ සැඟවී සිටීමයි. එය ඉටුවීමට දින දහයකට පෙර එම දිනය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට ලිච්ට ඉඩ සලසමින් උන්වහන්සේ මාස පහ මතින් සිය හස්තය ඉවත් කරන තෙක්, 1838දී ස්වාමීන්වහන්සේ මාස පහ මත සිය හස්තය තබාගෙන සිටිසේක. දැන් ඉදිරිපත් කෙරෙමින් පවතින ආකාරයට, අවසාන දවස්වලදී මාස පහ පිළිබඳ පණිවිඩයේ මුද්‍රාව විවෘත කරනු ලබන විට, ඔබ සිටින්නේ 1844 අගෝස්තු 12 සිට 17 දක්වා වූ එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමේ දින හය තුළය; එම දින හයෙන් අනතුරුව 1844 ඔක්තෝබර් 22 දින වැසුණු දොර දක්වා දින හැට හයක් පැවතිණි. දින හැත්තෑදෙකක් තිබුණද, ඒවා අනාවැකිමය රේඛාවක පිහිටුවා, අනතුරුව මාර්ග සලකුණු වෙන් කර ගත් විට, එක්සෙටර් කඳවුරු රැස්වීමෙන් නිරූපණය වූ වටලෑමේ ලකුණ දින හයක් වූ බවත්, ඉන් අනතුරුව වැසුණු දොර දක්වා දින හැට හයක් පැවති බවත් දැකගත හැකිය. අනාවැකිමය වශයෙන් මෙම කාල පරිච්ඡේදය 6 6 6 ලෙස නිරූපණය කෙරේ.

එක්සෙටර් සිට ඔක්තෝබර් 22 දක්වා කාලයෙන් නිරූපිත වැටලීමේ ඉතිහාසය, කායින්ගේ හයවන පරම්පරාවේ ලාමෙක්ගෙන් නිරූපණය වේ. මාස පහ පිළිබඳ අනාවැකියේ මුද්‍රා විවෘත කරනු ලැබූ වහාම දොර වසා දමනු ලැබේ. එය ක්‍රමයෙන් වැසෙයි, නමුත් ඇඩ්වෙන්ට්වාදය සම්බන්ධයෙන් එම ක්‍රියාවලිය 9/11 දී ආරම්භ වූ අතර, එය වැටලීමේදී අවසන් වේ. වැටලීම පැමිණෙන විට, ඔබ කායින්ගේ වංශයේ ලාමෙක්ගේ චරිතය හෝ සෙත්ගේ වංශයේ ලාමෙක්ගේ චරිතය හෝ විදහා දක්වනු ඇත. කායින්ගේ වංශයේ ලාමෙක් සඳහා එම ඉතිහාසයේ අංකය 6 6 6 වන අතර, සෙත්ගේ වංශයේ ලාමෙක් සහ ජයග්‍රාහී සභාව සඳහා වන අංකය 7 7 7 වේ.

නැෂ්විල්හි ගිනිගෝල පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම සම්බන්ධයෙන් ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වරුන් නිහඬව සිටියේ මන්ද යන ප්‍රශ්නය මතු වීමත් සමඟ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්‍යාපාරය මහජන අවධානයට ලක් කරවන සිදුවීම්වලින්, ලාමෙක්වරුන් දෙදෙනා සහ 666 හෝ 777 යන සංඛ්‍යා මඟින් නිරූපණය වන චරිත ස්වභාව දෙක ප්‍රකට වීම ආරම්භ වෙයි. උත්සන්න වන මෙම මතභේදය, නුදුරේදීම පැමිණෙන ඉරුදින නීතියේ වැසුණු දොරට පෙරාතුව සිදු වන දෘශ්‍යමය නිරූපණයක් බවට පත් වන අතර, නැව තුළට පිවිසීමට බෑවුම් මඟ දිගේ ඉහළට නැඟුණු සතුන් මඟින් එය පූර්ව නිරූපණය කෙරිණි. උත්සන්න වන මෙම දෘශ්‍යමය අනතුරු ඇඟවීම, කර්මෙල් කන්ද මත එලියාගේ අත්දැකීමෙන් ද 1844 වර්ෂයේ මිලරයිට් ව්‍යාපාරයෙන් ද පූර්ව නිරූපණය කෙරිණි.

නගරය විනාශ වීමත් සමඟ අවසන් වන වැටලීමක අනාවැකිමය ව්‍යුහය, ලකුණකින් ආරම්භ වී ලකුණකින් අවසන් වන කාලපරිච්ඡේදයක් නිරූපණය කරයි. එය කාලපරිච්ඡේදයක් මෙන්ම කාලයේ නිශ්චිත මොහොතක් ද නිරූපණය කරයි. රූපය ගොඩනැඟෙන කාලපරිච්ඡේදය විවිධ ආකාරවලින් නිරූපණය කෙරේ. දේවානුභාවයෙන් ලැබුණු සාක්ෂියෙහි ඇති මෙවැනි සෑම අනාවැකිමය ව්‍යුහයක්ම, මෘගයාගේ සලකුණෙන් කූටප්‍රාප්තියට පත්වන මෘගයාගේ රූපය පිළිබඳ පරීක්ෂණ කාලයට පූර්වාදර්ශයක් වේ.

එම කාල පරිච්ඡේදයෙන් නිරූපණය වන්නේ මෘගයා උදෙසා සහ මෘගයාගේ ස්වරූපයෙන් ප්‍රතිරූපය ගොඩනැඟීමයි; මෘගයාගේ සලකුණ බලාත්මක කරනු ලබන්නේ, ගොඩනැඟෙමින් පැවති එම ප්‍රතිරූපය සිය කථනයෙන් ඉරිදා නීතියක් බිහි කළ හැකි තත්ත්වයට පත් වන විටය. යෙරුසලම විනාශ කරනු ලැබූ අවස්ථාවේදී නෙබුකද්නෙශර් විසින් රෝමයේ බලධිකාරයේ සලකුණ පූර්වාදර්ශාත්මකව නිරූපණය කරන ලදී. ඒ බබිලෝනිය වුවත් රෝමය වුවත්, වටලෑමේ ව්‍යුහය මඟින් අවසාන දවස්වල උතුරු දිශාවේ රජු අවධාරණය කෙරේ. 1333 සිට 1337 දක්වා පැවති ඔර්හාන්ගේ වටලෑම සහ 1449 ජූලි 27 සිට 1453 දී කොන්ස්තන්තිනෝපලය වටලෑම දක්වා වූ සිව් වසර මඟින් 1840 අගෝස්තු 11 සිට 1844 ඔක්තෝබර් 22 දක්වා වූ කාල පරිච්ඡේදය පූර්වාදර්ශාත්මකව නිරූපණය කෙරේ; එපමණක් නොව, එම වටලෑම් මඟින් බයිබල් අනාවැකියේ නැගෙනහිර සුළඟේ දරුවන් වශයෙන් ඉස්ලාමයේ භූමිකාවද අවධාරණය කෙරේ. උතුරු දිශාවේ රජු (බබිලෝනිය හෝ රෝමය) සහ නැගෙනහිර සුළඟ යන තේමාව වන්නේ දානියෙල් 11:45 හි සඳහන් “නැගෙනහිරින්ද උතුරෙන්ද පැමිණෙන ආරංචි” යන්නයි.

1449 ජූලි 27 වැනිදා සිට 1453 දී කොන්ස්තන්තිනෝපල් නගරය වටලෑම දක්වා වූ සිව් වසර, වසර හතරක කාල පරිච්ඡේදයක් පමණක් නොව, 1448 දී ජෝන් පැලියොලොගොස්ගේ මරණය ද සමඟ සලකා බැලූ විට, වසර පහක කාල පරිච්ඡේදයක් ද නිරූපණය කරයි.

යෙරුසලම විනාශ වූ අවස්ථා දෙකෙහිම ද නෝවාගේ කාලයේ ඇති වූ ජලගැල්මෙහි ද එම ව්‍යුහය නිරූපණය වේ. විනාශකාරී දේවදූතයා දොරෙහි වූ රුධිර ලකුණ දැකිය යුතු වූ, නැඟෙනහිර සුළං මුදාහරිනු ලැබ ජලය විසින් පොරොන්දු දේශයට ඇතුළු වීමේ දොරටුව වසා දමන තෙක් ඵාරාවෝ සහ ඔහුගේ සේනාව මුහුද තුළට ගෙන ගිය මිසරයේ පළමු පාස්කු මංගල්‍යයෙහි ද එම ව්‍යුහය දක්නට ලැබේ. 313 සිට 321 දී පනවන ලද පළමු ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ පර්ගමස් සභාවේ ඇල්ෆා ඉතිහාසයෙහි ද එම ව්‍යුහය පවතින අතර, 533 දී ජස්ටිනියන් නිකුත් කළ නියෝගයේ සිට 538 දී පනවන ලද ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ පර්ගමස්හි ඔමේගා ඉතිහාසයෙහි ද එය පවතී. පර්ගමස් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ලකුණ රාජාඥාවක් හෝ නියෝගයක් වන නමුත්, ඒ දෙකම ඉරිදා නීතියකින් කූටප්‍රාප්තියට පත්වන කාලපරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කරයි.

යෙරුසලම වැටලීම හා විනාශ කිරීම පිළිබඳ එසකියෙල්ගේ ව්‍යුහය ක්‍රි.පූ. 587 සිට ක්‍රි.පූ. 586 දක්වා විය: ආරම්භක හා අවසාන වර්ෂ ද ඇතුළත් කර කාලය සලකන විට වසර දෙකක් ද, ඒවා බැහැර කර කාලය සලකන විට වසර 1.5ක් ද වශයෙනි. අනාවැකියේ තවත් වැටලීම් ව්‍යුහයක් ද ක්‍රි.පූ. 200 දී සිදු වූ පැනියම් සටන සහ ක්‍රි.පූ. 198 දී සිදු වූ සීදොන් වැටලීම ඇතුළත් වූ පැනියම් යුද ව්‍යාපාරයේ වසර දෙකකින් නිරූපණය වේ. එසකියෙල්ගේ භාර්යාවගේ මරණය, ලාමෙක්ගේ මරණය, ජෝන් පැලියොලොගොස්ගේ මරණය සහ පැනියම් සටන සමඟ සමපාත වේ.