දානියෙල් පරිච්ඡේදය 11 හි 16 වන වචනයත් 22 වන වචනයත් ඉක්මනින් පැමිණීමට නියමිත ඉරිදා නීතිය සමඟ දෙකම ගැළපෙයි. 1989 දී 10 වන වචනයේ සම්පූර්ණ වීම, ක්රි.පූ. 217 දී 11 වන වචනයේ සම්පූර්ණ වීම වූ රැෆියා සටනෙන් නිරූපිත පරිදි, 2014 දී යුක්රේන යුද්ධයට මඟ පෑදීය. 11 වන වචනය සිට 16 වන වචනය දක්වා වූ ඉතිහාසය, 11 වන වචනය සිට 22 වන වචනය දක්වා වූ ඉතිහාසයද වේ; එබැවින්, 11 සිට 16 දක්වා වූ වචනවල නිරූපණය කර ඇති පරිදි, 40 වන වචනයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය 11 සිට 22 දක්වා වූ වචනවල ඉතිහාසය ලෙසද නිරූපිතය. 40 වන වචනයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය 11 සිට 22 දක්වා වූ වචන මගින් නිරූපිත වේ.
පරිච්ඡේද එකොළහේ සිට විසි දෙක දක්වා
එම සැඟවුණු ඉතිහාසය උත්පත්ති, මතෙව්, එළිදරව්ව සහ *යුගයන්ගේ ආශාව* යන පොත්වල එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වාද නිරූපිත වේ. “එකොළොස් සිට විසි දෙක දක්වා” වූ එම පරිච්ඡේද හතරේ සාක්ෂිකරුවන් එම සැඟවුණු ඉතිහාසය සමඟ එකඟව ගැළපෙති, මන්ද සැඟවුණු ඉතිහාසය දානියෙල් 11හි 11 සිට 22 දක්වා වූ පදයන් වන බැවිනි. එම සාක්ෂිකරුවන් හතරේ මධ්යභාගය සෑමවිටම ගිවිසුමේ ලකුණ හඳුන්වා දෙයි; එය උත්පත්තිහි එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ නිම්රෝද් මඟින් නිරූපිත මරණ ගිවිසුමෙන් ආරම්භ වී, එළිදරව්වහි දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ රෝමයේ වෛශ්යාවෙන් අවසන් වේ.
දහහත්වන अध्यायය
මත්තෙව් හැර, සාක්ෂිකරුවන් සිවුදෙනාම ඔවුන් නිරූපණය කරන කාලපරිච්ඡේදයේ මධ්යබින්දුව ලෙස දහහත්වන පරිච්ඡේදය හඳුනාගනිති. ක්රි.පූ. 457, 64 සහ 1776 දී ආරම්භ වූ වර්ෂ දෙසිය පනහක අනාවැකි තුන තුළ ද දහහත් යන අංකය තෙවරක් දක්නට ලැබේ. එම රේඛා අතරින් දෙකක්, (පළමුවැන්න සහ අන්තිමැන්න) ක්රි.පූ. 457 හි පළමු රේඛාව ක්රි.පූ. 207 දී අවසන් වූ විටත්, 1776 හි අන්තිම රේඛාව 2026 දී අවසන් වන විටත්, මධ්යබින්දුවක් හඳුනා දෙයි. ක්රි.පූ. 207 යනු Raphia සහ Panium යුද්ධ අතර කාලය වූ අතර, 2026 යනු එක්සත් ජනපදයේ අවසාන ජනාධිපතිවරයාගේ ධුර කාලයේ මැද භාගයයි.
අවුරුදු දෙසිය පනස් බැගින් වූ රේඛා තුන තුළ, පිටොලෙමි වසර දාහතක් රාජ්ය කළේය. නීරෝගේ රේඛාවේ 313 සහ 330 අතර වසර දාහතක් ඇත; එසේම ක්රි.පූ. 217 දී රෆියා සටන සහ ක්රි.පූ. 200 දී පානියම් සටන අතරද වසර දාහතක් තිබුණි. එබැවින්, එකොළොස්වන අධ්යායෙන් විසිදෙවන අධ්යාය දක්වා වූ සාක්ෂිකරුවන් හතරෙන් තුනක්ම තමන්ගේ නිශ්චිත මධ්යබින්දුව ලෙස දාහත්වන අධ්යාය සලකුණු කරති. එබැවින්, හතළිස්වන පදයේ සඟවා ඇති ඉතිහාසය එම අධ්යායේ එකොළොස්වන පදය සිට විසිදෙවන පදය දක්වා නිරූපණය වේ; සහ එකොළොස්වන පදය සිට විසිදෙවන පදය දක්වා වූ සාක්ෂිකරුවන් හතරද එම පදයන් සමඟම සමාන්තර වේ. අවුරුදු 250ක අනාවැකි තුනෙන් එක් එක්කේ ඉටු වීමද එම එකම ඉතිහාසයට සමාන්තර වේ. මධ්යබින්දුව මාර්ග ලකුණක් ලෙස අවධාරණය කරනු ලැබේ; විශේෂයෙන්ම එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ගිවිසුම සහ මුද්රාවෙහි සංකේතය ලෙස හඳුනාගනු ලැබේ.
දානියෙල් දොළොස්වැනි පරිච්ඡේදය
දානියෙල් 12 වන පරිච්ඡේදයේ හත් වන, එකොළොස් වන සහ දොළොස් වන පද එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රා කිරීමේ අවසාන කාලය හඳුනා දෙයි. හත් වන පදය 2023 දෙසැම්බර් 31 හඳුනා දෙයි; දොළොස් වන පදය 2020 ජූලි 18 හඳුනා දෙයි. 2020 ජූලි 18 දින ආරම්භ වී 2023 දෙසැම්බර් 31 දින අවසන් වූ, හත් වන පදයේ සඳහන් විසිරවීම, දානියෙල් 12 තුළ පිහිටි අනාවැකිමය කාලය පිළිබඳ පද තුනෙහි ඇල්ෆා සහ ඔමේගා තුළ නියෝජනය කර තිබුණි. අවුරුදු 1,290ක මැද පදය 1989 සිට ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය 30 ලෙස හඳුනා දෙයි; අනතුරුව 1,260 මනුෂ්ය අනුග්රහ කාලය අවසන් වීම දක්වාය. අවුරුදු තිහ, එක ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසෙහි පූජකත්වයේ වයස නියෝජනය කරමින්ද, අවුරුදු 1260 එළිදරව් 13 හි සංකේතාත්මක මාස හතළිස් දෙක ආදර්ශවත් කරමින්ද සිටියි.
30කින් අනුගමනය වන එක්දහස් දෙසිය හැට අවුරුදු යන ද්විත්ව අනාවැකිය, ආබ්රහම් සහ පාවුල්ගේ අවුරුදු 400 හා 430 යන ද්විත්ව ගිවිසුම් අනාවැකියේ සංකේතයකි. දානියෙල් දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ කාලය සම්බන්ධ පද තුනේ මධ්යබින්දුව, දහතුන්වන අකුරේ කැරැල්ල නියෝජනය කරන අතර, එම සමගම එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ගිවිසුම සහ මුද්රාකරණයද අවධාරණය කරයි. එම පද තුන සඟවා තිබෙන ඉතිහාසය සමඟද ගැළපෙන අතර, මධ්යබින්දුව ගිවිසුමේ සංකේතයක් වීම පිළිබඳ අවධාරණයට තවත් සාක්ෂියක්ද එක් කරයි.
වසන්තය සහ ශරත් ඍතුව
මෙම සියලු රේඛාවන් සමඟ, ලෙවී කථාව විසිතුනේ පිහිටා ඇති වසන්ත හා ශරත් උත්සවවල සාක්ෂිකරුවන් තිදෙනාද, කුරුසියේ ඉතිහාසය තුළ පෙන්තකොස්ත සමය සමඟ සමාලෝචිතව හා එකට සම්බන්ධ කරමින්, අප ඇතුළත් කළ යුතුය. එහි අධ්යායය විසිතුන වන අතර, එය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ පව් ප්රායශ්චිත්ත කාර්යයේ සංකේතයකි. එම අධ්යායය පද හතළිස් හතරකින් සමන්විත වන අතර, සංකේතාත්මකව 1844 ඔක්තෝබර් 22 නියෝජනය කරයි. ඔක්තෝබර් 22 යනු ඔක්තෝබර් මාසයේ දින 22ක් නියෝජනය කරන අතර, පළමු දිනෙන් ආරම්භ වී විසිදෙවන දිනෙන් අවසන් වන බැවින්, එමඟින් හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ සහතික ලක්ෂණ දරයි. ඔක්තෝබර් දහවන මාසය වන බැවින්, එය විසිදෙවන දින සමඟ ගුණ කළ විට 220 වේ.
හෙබ්රෙව් දිනදර්ශනයෙහි සත්වැනි මසෙහි දසවැනි දිනය ප්රායශ්චිත්ත දවස වූ අතර, දහය ගුණ සත යනු හැත්තෑවකි; එය පරීක්ෂණ කාලයෙහි සංකේතයකි. කාලය ආරම්භ කළ තුන්වන ආඥාවෙන් පූර්ව රූපිත කළ පරිදි, තුන්වන දූතයා පැමිණි විට අවුරුදු දෙදහස් තුන්සියය 1844 දී අවසන් විය. එවිට 2,300 දිනවල ආරම්භයේදී පුරාණ සත්ය ඉශ්රායෙලයට වෙන් කරන ලද පරීක්ෂණ කාලය ලෙස සති හැත්තෑවක් තිබූ අතර, එම දිනවල අවසානයේ නවීන ආත්මික ඉශ්රායෙලය සඳහා වූ පරීක්ෂණ කාලය සත්වැනි මසෙහි දසවැනි දිනයෙන් නිරූපණය කරන ලදී; එය හැත්තෑවට සමාන වේ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ඉක්මනින් පැමිණෙන ඉරිදා නීතියේ පූර්ව රූපයකි; ස්තේපන්ට ගල් ගසා මරා දැමූ විට යුදෙව්වරුන්ට වූවාක් මෙන්, එහිදී සෙවන්ත්-ඩේ ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදය සඳහා පරීක්ෂණ කාලය වූ සංකේතාත්මක හැත්තෑ අවුරුදු අවසන් වෙයි.
passage unavailable
This passage is not yet available in .
පළමු පියවර, කොටස් තුනකින් සමන්විත වූ පසුව දින පහක් ඇති මාර්ගලකුණකි; මාර්ගලකුණු තුනෙන් අවසාන මාර්ගලකුණද එසේම වේ. මධ්ය මාර්ගලකුණ වන්නේ, විජයග්රාහී සභාවේ සේවය සඳහා යාජකයන් ලෙස අභිෂේක කරනු ලබන අය සමඟ ක්රිස්තුස් විසින් මුහුණට මුහුණ දී දෙන දින තිහක උපදේශනයයි. ලෙවී කථාව විසි තුන, හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයට සම්මුඛ වේ.
මධ්යබින්දු
උත්පත්ති පොතේ එකොළොස්වන අධ්යායයේ සිට විසිදෙවන අධ්යායය දක්වා වූ අනුපිළිවෙළේ මධ්යබින්දුව වන්නේ දහහත්වන අධ්යායය වන අතර, එහිදී ආබ්රහම්ගේ පියවර තුනකින් යුත් ගිවිසුමේ දෙවැනි පියවරත්, චර්මච්ඡේදනයේ ලකුණත් ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. එකොළොස්වන අධ්යායයේ සිට විසිදෙවන අධ්යායය දක්වා පිහිටි සියලු පදවල නිරපේක්ෂ මධ්යය වන්නේ උත්පත්ති 17:22 ය:
එහෙත් මාගේ ගිවිසුම මම ඉසාක් සමඟ ස්ථාපිත කරන්නෙමි; ලබන අවුරුද්දේ නියමිත මේ කාලයේදී සාරා ඔහු ඔබට ජනනය කරන්නීය. තවද ඔහු ඔහු සමඟ කථා කිරීම අවසන් කළේය, සහ දෙවියන්වහන්සේ ආබ්රහම් වෙතින් ඉහළට ගියසේක. උත්පත්ති 17:22.
දෙවියන් වහන්සේ ආබ්රහම් සමඟ කථා කිරීම පළමු පදයෙන් ආරම්භ කළ සේක; උන්වහන්සේගේ සංවාදය විසි දෙවන පදයේදී අවසන් වූ සේක. එබැවින් සුන්නති ගිවිසුමට අදාළ සමස්ත සංවාදය හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අකුරු විසි දෙකේ අනාගතවාදී සන්දර්භය තුළ ස්ථාපිත කරනු ලැබීය. එම විසි දෙක පදවල තේමාව වූයේ අටවන දින ඉටු කළ යුතු සුන්නති චාරිත්රයයි. උත්පත්තියෙහි මෙම කොටසේ මධ්යස්ථානය හෙවත් මධ්යබින්දුව වන්නේ, ආබ්රහම්ගේ සුන්නති ගිවිසුමෙන් නිරූපිත එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සමඟ දෙවියන් වහන්සේගේ ගිවිසුම්මය සම්බන්ධතාවයයි. උත්පත්ති පොතේ එකොළොස් වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා දිවෙන පරිච්ඡේද පෙළේ මධ්යබින්දුව වන්නේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයයි; එම පරිච්ඡේදයේ නිරපේක්ෂ මධ්යබින්දුව වන්නේ විසි දෙවන පදයයි. එහිදී දෙවියන් වහන්සේ ආබ්රහම් සමඟ වූ ගිවිසුම්මය සංවාදය නවත්වන බැවින්, එම මධ්යබින්දුව හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අකුරු විසි දෙකේ සන්දර්භය තුළ ස්ථාපිත වේ. ඒ විසි දෙක පදවල මධ්යබින්දුව නම්, සැබවින්ම, එකොළොස් වන පදයයි.
ඔබගේ අගචර්මයේ මාංසය චේදනය කළ යුතුය; එය මා හා ඔබ අතර ඇති ගිවිසුමේ ලකුණක් වන්නේය. උත්පත්ති 17:11.
බයිබලයේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයෙන් විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා වූ කොටස් හතරේ මධ්යබින්දු, එම මධ්යබින්දුවේ අදහස සම්පූර්ණ කිරීමට පද තුනක් ඇතුළත් කරයි.
“මෙය මා සහ ඔබ සහ ඔබට පසුව ඇති ඔබගේ වංශය අතර ඔබලා පැවැත්විය යුතු මාගේ ගිවිසුමය: ඔබලා අතර සිටින සෑම පුරුෂ දරුවෙකුම සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතුය. තවද ඔබලා ඔබගේ අග්රචර්මයේ මාංසය සුන්නත් කළ යුතුය; එය මා සහ ඔබලා අතර ඇති ගිවිසුමේ ලකුණක් වන්නේය. තවද ඔබලා අතර අට දවසැති සෑම පුරුෂ දරුවෙකුම, ඔබලාගේ පරම්පරාවලදී, ගෘහයේ උපන් තැනැත්තා හෝ ඔබගේ වංශයට අයත් නොවන විදේශියෙකුගෙන් මුදල් දී මිලදී ගත් තැනැත්තා වුවද, සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතුය.” උත්පත්ති 17:10–12.
ටෝකනයක් යනු ධජයක් නියෝජනය කරන ලකුණකි. මෙම ඛණ්ඩය ධජය පිළිබඳව වන අතර, එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසය. පුරුෂ දරුවා දින අටක් වූ විට සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතුය; යම්සේ නෝවාගේ ගිවිසුම නෞකාවේ සිටි ආත්ම අට දෙනා සමඟ වූවේද, එසේ අංක අට යොදාගෙන නෝවාගේ ගිවිසුම අබ්රහම්ගේ ගිවිසුම සමඟ බැඳ සම්බන්ධ කරයි. ඔවුන් ෆිලදෙල්ෆියානු විය යුතුය, මන්ද ඔවුන් සුන්නත් කරනු ලැබිය යුතු බැවින්ය; එය පාවුල් මස්කය කුරුසියෙහි ඇණ ගැසීමේ සංකේතය ලෙස හඳුන්වයි. මස්කය කුරුසියෙහි ඇණ ගැසුණු විට, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ දේවත්වය ඇතුළත වාසය කරයි, එම සංයෝගයම ධජය වේ; මක්නිසාද සිස්ටර් වයිට් ප්රකාශ කරන පරිදි, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”
“මනුෂ්ය ස්වභාවය දූෂිතය, එබැවින් ශුද්ධ දෙවියන්වහන්සේ විසින් යුක්තිසහගත ලෙස දණ්ඩනයට ලක් කරනු ලැබේ. එහෙත් පසුතැවෙන පව්කාරයා සඳහා පිළියමක් සපයා ඇත; එසේය, දෙවියන්වහන්සේගේ ඒකජාත පුත්රයාණන්ගේ ප්රායශ්චිත්තය කෙරෙහි ඇදහිල්ල තුළින්, ඔහුට පාපක්ෂමාව ලැබීමටත්, ධර්මිෂ්ඨ කරනු ලැබීමටත්, ස්වර්ගික පවුලට දරුකමෙන් ඇතුළත් කරනු ලැබීමටත්, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්යයේ උරුමක්කාරයෙකු වීමටත් හැකි වේ. චරිතයේ පරිවර්තනය සිදු කරනු ලබන්නේ ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ ක්රියාවලිය මඟිනි; උන්වහන්සේ මනුෂ්යයා මත ක්රියා කරමින්, එය සිදු කරනු ලැබීමට ඔහු තුළ ඇති ආශාව සහ ඊට ඔහුගේ එකඟතාවය අනුව, ඔහු තුළ නව ස්වභාවයක් රෝපණය කරයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ස්වරූපය ආත්මයට නැවත ප්රතිෂ්ඨාපනය කරනු ලැබේ; කරුණාව මඟින් දිනෙන් දින ඔහු ශක්තිමත් කරනු ලබන අතර නවීකරණය කරනු ලැබේ; එසේම, ධර්මිෂ්ඨකමෙහි හා සැබෑ ශුද්ධකමෙහි ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය තව තවත් සම්පූර්ණ ලෙස ප්රතිබිම්බනය කිරීමට ඔහු සමර්ථ කරනු ලැබේ.”
“මෝඩ කන්යාවන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලබන අයහට ඉතා අවශ්ය වන තෙල්, පිටතට ආලේප කළ යුතු කිසිවක් නොවේ. ඔවුන් සත්යය ආත්මයේ ශුද්ධස්ථානය තුළට ගෙන ආ යුතුය, එය පවිත්ර කරනු පිණිසත්, ශෝධනය කරනු පිණිසත්, ශුද්ධ කරනු පිණිසත්ය. ඔවුන්ට අවශ්ය වන්නේ සിദ്ധාන්තය නොවේ; ඔවුන්ට අවශ්ය වන්නේ අනාශ්වාසිත, එකිනෙකින් වියුක්ත වූ ධර්මෝපදේශ නොවන, ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ මධ්යගත වන සදාකාලික හිතසම්පත් සම්බන්ධ ජීවමාන සත්යයන් වන බයිබලයේ ශුද්ධ ඉගැන්වීම්ය. දේවීය සත්යයේ සම්පූර්ණ පද්ධතිය ඇත්තේ ඔහු තුළය. ක්රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි ඇති ඇදහිල්ල මගින් ආත්මයේ ගැළවීම, සත්යයේ පදනමත් ස්ථම්භයත් වේ. ක්රිස්තුස්වහන්සේ කෙරෙහි සැබෑ ඇදහිල්ල ක්රියාත්මක කරන අය, චරිතයේ ශුද්ධභාවය මගින්ද, දෙවියන්වහන්සේගේ ව්යවස්ථාවට කීකරු වීම මගින්ද එය ප්රකාශ කරති. යේසුස්වහන්සේ තුළ ඇති පරිදි සත්යය ස්වර්ගය දක්වා ළඟා වී සදාකාලිකත්වය ආවරණය කරන්නේය යන කාරණය ඔවුහු අවබෝධ කරති. ක්රිස්තියානියාගේ චරිතය ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය නිරූපණය කළ යුතු බවත්, කරුණාවෙන් සහ සත්යයෙන් පූර්ණ විය යුතු බවත් ඔවුහු තේරුම් ගනිති. කිසිදා අසමත් නොවන ආලෝකයක් පවත්වාගෙන යන කරුණාවේ තෙල් ඔවුන්ට දෙනු ලැබේ. විශ්වාසියෙකුගේ හදවත තුළ ඇති ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ, ඔහු ක්රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සම්පූර්ණ කරයි. උද්දීපක අවස්ථාවන් යටතේ ගැඹුරු චිත්තවේග ප්රකාශ කිරීම නිසා පුරුෂයෙකු හෝ ස්ත්රියෙකු ක්රිස්තියානියෙකු බව තීරණාත්මක සාක්ෂියක් නොවේ. ක්රිස්තුස්වහන්සේට සමාන වූ තැනැත්තාගේ ආත්මය තුළ ගැඹුරු, ස්ථිර, නොනැවතුණු ගුණාංගයක් ඇත; එහෙත් ඔහුට තමන්ගේම දුර්වලකම පිළිබඳ හැඟීමක්ද ඇත, එබැවින් ඔහු යක්ෂයා විසින් රැවටී මඟ නොමඟ යවනු නොලබයි, තමන්ම කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්නටද නොපැමිණේ. ඔහු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනය පිළිබඳ දැනුමක් ඇත; යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ අතෙහි තම අත තබා, ඔහු කෙරෙහි තදින් රඳා සිටින තාක් පමණක් තමන් ආරක්ෂිත බවද ඔහු දනියි.
“චරිතය අර්බුදයකින් හෙළිවේ. ‘බලව, මනාලයා එයි; ඔහු හමුවීමට පිටතට යන්න’ යයි මධ්යරાત્રියේ ගැඹුරු හඬින් ප්රකාශ කරනු ලැබූ විට, නිදා සිටි කන්යාවෝ තම නිද්රාවෙන් අවදි වූහ; එවිට එම සිද්ධිය සඳහා සූදානම් වී සිටියේ කවුද යන්න දක්නට ලැබුණේය. දෙපාර්ශ්වයම අනපේක්ෂිතව අල්ලා ගනු ලැබූ නමුත්, එක් පක්ෂයක් ඒ අර්බුදය සඳහා සූදානම්ව සිටි අතර, අනෙක් පක්ෂය සූදානමක් නොමැතිව තිබෙන බව හමුවිය. චරිතය තත්ත්වයන් මඟින් හෙළිවේ. හදිසි අවස්ථාවන් චරිතයේ සැබෑ ලෝහය එළියට ගෙන එයි. හදිසියේම හා බලාපොරොත්තු නොවූ ව්යසනයක්, වියෝවක්, හෝ අර්බුදයක්, අනපේක්ෂිත රෝගයක් හෝ වේදනාවක්, ආත්මය මරණය සමඟ මුහුණට මුහුණ පත් කරන යමක්, චරිතයේ සැබෑ අභ්යන්තර ස්වභාවය එළිදරව් කරනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ පොරොන්දු පිළිබඳ කිසියම් සැබෑ ඇදහිල්ලක් තිබේද නැද්ද යන්න එවිට ප්රකාශ වනු ඇත. ආත්මය කරුණාවෙන් පෝෂිත වන්නේද නැද්ද, පහන් සමඟ භාජනයේ තෙල් තිබේද නැද්ද යන්නද ප්රකාශ වනු ඇත.”
“පරීක්ෂාකාර කාලයන් සියල්ලන් වෙතටම පැමිණෙයි. දෙවියන්වහන්සේගේ පරීක්ෂාව සහ පරීක්ෂණීය බවට පත් කිරීම යටතේ අපි අපව කෙසේ හැසිරවිය යුතු ද? අපගේ පහන් නිවී යන්නේ ද? නැතහොත් අපි තවදුරටත් ඒවා දැල්වෙමින් තබාගනිමු ද? කරුණාවෙන් හා සත්යයෙන් පූර්ණ වූ උන්වහන්සේ සමඟ ඇති අපගේ සම්බන්ධතාවය මඟින් සෑම හදිසි අවස්ථාවකටම අපි සූදානම් වී සිටිමු ද? ප්රඥාවන්ත කන්යාවන් පස්දෙනාට මෝඩ කන්යාවන් පස්දෙනාට තමන්ගේ චරිතය බෙදා දිය නොහැකි විය. චරිතය අප විසින් පුද්ගලිකයන් ලෙස ගොඩනැගිය යුතු ය. එය වෙනත් කෙනෙකුට මාරු කළ නොහැක; එය හිමි තැනැත්තා එම පරිත්යාගය කිරීමට කැමැත්තෙන් සිටිය ද එසේ කළ නොහැක. කරුණාව තවමත් රැඳී සිටින අතරතුර අපට එකිනෙකා සඳහා කළ හැකි බොහෝ දේ ඇත. අපට ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය නියෝජනය කළ හැක. වැරදෙන අයට අපට විශ්වාසවන්ත අනතුරු ඇඟවීම් දිය හැක. සියලු දිගු ඉවසීම හා ධර්මෝපදේශය සමඟ අපට දෝෂාරෝපණය කළ හැක, තරවටු කළ හැක, ශුද්ධ ලේඛනවල ධර්මය හෘදයට ගෙන එමින්. අපට හෘදයාංගම සංවේදනාව දිය හැක. අපට එකිනෙකා සමඟත් එකිනෙකා වෙනුවෙන්ත් යාච්ඤා කළ හැක. විමසිලිමත් ජීවිතයක් ජීවත් වීමෙන්, ශුද්ධ සංවාදයක් පවත්වාගැනීමෙන්, ක්රිස්තියානියෙකු කෙසේ විය යුතු ද යන්න පිළිබඳ ආදර්ශයක් අපට දිය හැක; එහෙත් කිසිදු පුද්ගලයෙකුට තමන්ගේම චරිත ආකෘතිය වෙනත් කෙනෙකුට දිය නොහැක. අප සමාගමක් ලෙස නොව, පුද්ගලයන් ලෙස රැකගනු ලැබිය යුතු බව යන සත්යය යථාවත් ලෙස සලකා බලමු. අප විනිශ්චය කරනු ලබන්නේ අප විසින් ගොඩනගාගත් චරිතයට අනුව ය. ආත්මය සදාකාලය සඳහා සූදානම් කිරීම නොසලකා හැර, මරණශයිය මත පැමිණෙන තෙක් දෙවියන්වහන්සේ සමඟ අපගේ සමාදානය කිරීම ප්රමාද කිරීම අතිභයානක ය. අපගේ සදාකාලික ගමනාන්තය තීරණය කරනු ලබන්නේ ජීවිතයේ දෛනික කටයුතු මඟින් ද, අපි ප්රකාශ කරන ආත්මභාවය මඟින් ද ය. ඉතා සුළු දෙයක විශ්වාසවන්ත වූ තැනැත්තා බොහෝ දෙයකද විශ්වාසවන්ත ය. අපි ක්රිස්තුස්වහන්සේ අපගේ ආදර්ශය කරගෙන තිබේ නම්, උන්වහන්සේ තමන්ගේම ජීවිතයෙන් අපට දී ඇති ආදර්ශය පරිදි ඇවිද හා ක්රියා කර තිබේ නම්, අපගේ අත්දැකීම මත පැමිණෙන ගාම්භීර අහඹු සිදුවීම්වලට මුහුණ දීමට අපට හැකි වනු ඇත; එවිට අපගේ හෘදයෙන්, ‘මගේ කැමැත්ත නොව, ඔබවහන්සේගේ කැමැත්ත සිදු වේවා’ යැයි කියන්නට අපට හැකි වනු ඇත.”
“අප ජීවත්ව සිටින මෙම පරීක්ෂණ කාලය තුළදී, ගැළවීමේ කොන්දේසි සන්සුන් ලෙස මෙනෙහි කරමින්, දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයෙහි නියම කර තිබෙන නියමයන් අනුව ජීවත් විය යුතුය. සෑම කාර්යයක්ම ඉටු කිරීමට, ප්රවේශම් ශික්ෂණයකින්, පැයට පැයත් දවසින් දවසත්, අප විසින් අපමුවම අධ්යාපනය කර පුහුණු කර ගත යුතුය. අප ඔහුව විසින් එවා ඇති යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ සමඟද දෙවියන්වහන්සේ සමඟද හුරුපුරුදු විය යුතුය. සෑම පරීක්ෂාවකදීම, ‘ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු පිණිස, මාගේ ශක්තිය අල්ලාගනිත්වා; එවිට ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගන්නෙහිය’ යයි වදාළ තැනන්වහන්සේගෙන් ගනු ලබීම අපගේ වරප්රසාදය වේ. ස්වාමීන්වහන්සේ වදාරන්නේ, දෙමව්පියන් තම දරුවන්ට ආහාර දීමට කැමැත්තෙන් සිටිනවාටත් වඩා, අපට ශුද්ධාත්මයාණන් දීමට තමන් වඩා කැමැත්තෙන් සිටින බවය. එබැවින්, අපගේ පහන සමඟ අපගේ භාජනවල කරුණාවේ තෙල් ඇතුව සිටිමු; එසේ නොවුවහොත්, මනාලයා හමුවීමට පිටත්ව යාමට සූදානම් නොවූ, මෝඩ කන්යාවන් ලෙස නිරූපණය කරනු ලැබූ අය අතර අප හමුවනු ඇත.” Review and Herald, September 17, 1895.
අබ්රහම්ගේ සුන්නත්කරණය හා නැව්පතුලෙහි සිටි ආත්ම අටදෙනා විසින් පූර්වරුපිත කරනු ලැබූ එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ ධජය නම්, ඉක්මනින් පැමිණෙන අර්බුදයේදී ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ චරිතය සම්පූර්ණ ලෙස ප්රතිබිම්බිත කරන උපමාවේ ප්රඥාවන්ත කන්යාවන්ය. සිස්ටර් වයිට් එම පරිච්ඡේදය යෙසායාගෙන් උපුටා දක්වමින් අවසන් කළාය යන්න අතිශය සුදුසුය, මක්නිසාද එය එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ මුද්රා තැබීමේ කාලයට සෘජුවම යොමු වන ඡේදයකි.
ඒ දවසේ ඔබ සැම ඇය පිළිබඳව ගී ගයන්න, “රතු මිදියුසින් යුත් මිදිවත්තක්.” මම, සමිඳාණන් වහන්සේ, එය රැකගනිමි; කිසිවෙක් එයට හානි නොකරන පිණිස මම එයට සෑම මොහොතකම ජලය දෙමි; එය රෑ දවාල රැකගනිමි. කෝපය මා තුළ නැත; යුද්ධයේදී කටු පඳුරු හා කඳුළුගස් මාට විරුද්ධව තබන්නේ කවුද? මම ඒවා මැදින් ගොස්, ඒවා එකට දවා දමමි. එසේ නොව, ඔහු මාගේ බලය අල්ලාගනිවාවා, එවිට ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු ඇත; ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු ඇත. ඔහු යාකොබ්ගෙන් පැමිණෙන්නන්ට මුල් බැසීමට හේතු කරනු ඇත; ඉශ්රායෙල් මල් පිපෙනු ඇත, කොළ දමනු ඇත, ලෝකයේ මුහුණත පලයෙන් පුරවා දමනු ඇත. ඔහුට පහර දුන්වන්ට ඔහු පහර දුන් ආකාරයටද ඔහු ඔහුට පහර දුන්නේද? නැතහොත් ඔහු විසින් මරාදමන ලද්දන්ගේ සංහාරය අනුවද ඔහු මරාදමනු ලැබුවේද? ප්රමාණයෙන්, එය ඉදිරියට වර්ධනය විය යුතු කල, ඔබ එය සමඟ විවාද කරනු ඇත; නැගෙනහිර සුළඟේ දවසේ ඔහු තමාගේ දැඩි සුළඟ නවත්වයි. එබැවින් මෙයින් යාකොබ්ගේ අයුතුකම පවිත්ර කරනු ලබනවා ඇත; ඔහුගේ පාපය ඉවත් කිරීමේ සම්පූර්ණ පලය මෙය ය: ඔහු පූජාසනයේ සියලු ගල් කැබලි කුඩුකරන ලද හුණුගල් මෙන් කරන කල, අෂේරා කුලුණු හා රූප නැවත නොසිටිනු ඇත. එහෙත් බලකොටු නගරය පාළුවනු ඇත, වාසස්ථානය අත්හරිනු ලැබ, මරුකතරක් මෙන් අත්හැර දමනු ලබනු ඇත; එහි පැටවා තෘණ කෑමට යනු ඇත, එහිම ඔහු නිදාගනු ඇත, එහි අතු කොළ භුක්ති කරනු ඇත. එහි අතු වියළී ගිය කල, ඒවා කඩා දමනු ලබනු ඇත; ස්ත්රීහු පැමිණ ඒවා ගිනි තබති; මක්නිසාද එය අවබෝධය නැති ජනතාවකි; එබැවින් ඔවුන් සාදනු ලැබූ තැනැත්තා ඔවුන්ට දයාව නොපෙන්වනු ඇත, ඔවුන් හැඩගැස්වූ තැනැත්තා ඔවුන්ට අනුග්රහය නොදක්වනු ඇත. යෙසායා 27:2–11.
“නැගෙනහිර සුළඟේ දවසෙහි,” යාකොබ්ගේ අධර්මය පවිත්ර කරනු ලබන අතර, “අවබෝධයක් නැති” අනෙක් පන්තිය එක්රැස් කර දවා හරිමින් සිටින විට, එය එක් ලක්ෂ හතළිස් හාර දහස මුද්රා කිරීමේ කාලයයි. එම කාලය තුළ ක්රිස්තුස් සමඟ සමාදානය කරගැනීමට කැමති තැනැත්තාට එසේ කළ හැකි ය, එහෙත් අවසාන චලන ඉතා වේගවත් ය.
පූජකයන් සේවයට ආරම්භ කළ විට ඔවුන් වයස අවුරුදු තිහක් වූවන් විය යුතු අතර, එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස යනු අන්තිම දවස්වල දෙවියන් සමඟ ගිවිසුම අලුත් කරන පේතෘස්ගේ රාජකීය පූජකයන්ය.
ඔබලා ද ජීවමාන ගල් මෙන් ආත්මික ගෘහයක්ද, ශුද්ධ පූජකත්වයක්ද වශයෙන් ගොඩනඟනු ලැබෙමින් සිටින්නහුය; එනම්, යේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේ මගින් දෙවියන් වහන්සේට පිළිගත හැකි ආත්මික පූජා ඔප්පු කරන පිණිසය. 1 පේත්රස් 1:5.
යාජකයන් දින අටක අභිෂේක සේවයක් සඳහා සේවයට සූදානම් කරනු ලැබූහ; එබැවින් අට යන සංඛ්යාව පෙට්ටිය තුළ සිටින අභිෂේකලත් යාජකත්වයේ සංකේතයකි.
ආරොන්ගේ දණ්ඩය
එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ අභිෂේක ලත් යාජකත්වය, ගිවිසුම් පෙට්ටිය තුළ මල් පිපුණු ආරොන්ගේ දණ්ඩයෙන් නිරූපණය කරනු ලැබේ. ආරොන්ගේ දණ්ඩය මල් පිපූ විට, එය මල් නොපිපුණු ඉශ්රායෙල් ගෝත්රවල අනෙක් දණ්ඩයන්ගෙන් ආරොන්ට විශේෂ භේදයක් ඇති කළේය. ශුද්ධ ලියවිලිවලදී ශාක මල් පිපීමට හේතු වන්නේ වර්ෂාවය.
සියලු අනාගතවක්තෘවරු අන්තිම දවස් සම්බන්ධයෙන් කථා කරන බැවින්, ආරොන්ගේ පූජකත්වයේ දණ්ඩය, කර්මෙල්හි එලියා සමඟද 1844 වර්ෂයේ මිලෙරයිට්වරුන් සමඟද සමාන වන තත්ත්වයකදී එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසගේ අභිෂේකය නියෝජනය කරයි. එය අන්තිම වැස්සේ සැබෑ පණිවිඩය හා බොරු පණිවිඩය අතර පැහැදිලි වෙන්කිරීමක් ඇති වන අවස්ථාවට අදාල වේ. එම වෙන්කිරීම යෝවෙල් විසින් එක් පන්තියකින් “අලුත් වයින්” කපා හැරී ඇති බව හඳුනාදැක්වීමෙන් සිදු කරනු ලැබේ. තමන්ගේ මුඛයෙන් අලුත් වයින් කපා හැරී ඇති එම පන්තිය යෙසායා සඳහන් කරන එප්රායිම්ගේ මත්වූවෝ ය. ඔවුහු පෙන්තෙකොස්තේ දින ගෝලයන් මත් වී ඇතැයි චෝදනා කළ අයද වෙති; තවද ඔවුහු 1863 හි කැරලිකාරයන් වූ තම පියවරුන් අනුගමනය කළ 1888 හි කැරලිකාරයෝද වෙති. අනාවැකිවල එම සියලු රේඛා, නැශ්විල්හි ගිනිගෝල ගැන ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදය වසර එකසිය විසි පහකට ආසන්න කාලයක් දැනගෙන සිටියත් කිසිවක් නොකී බව ලෝකය අවබෝධ කරගන්නා විට සිදුවන දෙය ලෙස සිස්ටර් වයිට් හඳුනාදක්වන රේඛාව සමඟ සමාන්තර වේ.
8, අසූ සහ 81
තිහත් සංඛ්යාවත් අට සංඛ්යාවත්, දේවත්වය හා මනුෂ්යත්වය ඒකාබද්ධ වීම නිරූපණය කරන අවසාන දිනවල ධජය වන එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහසේ පූජකත්වයේ සංකේතයන් වෙයි. අට සංඛ්යාව, අසූ සංඛ්යාවේ දශමභාගයකි; එය ශුද්ධ ස්ථානයේ ධූපය ඔප්පු කිරීමට උත්සාහ කළ උස්සියා රජුට එරෙහිව, මහා පූජකයා සමඟ එක්ව ස්ථිරව නැගී සිටි ශූර පූජකයන් අසූදෙනාගේ සංඛ්යාවයි. අසූ එක, ජයග්රාහී සභාවේ පූජකත්වයේ සන්දර්භය තුළ දේවත්වය හා මනුෂ්යත්වය ඒකාබද්ධ වූ බව නියෝජනය කරයි. උස්සියාගේ කැරැල්ලේ ඉතිහාසය, රෆියා සටනෙන් තුරන්ව මඳ කලකට පසු ටොලෙමීගේ කැරැල්ල සමඟ සරිලන අර්බුදයේම, ඒ අසූ එකේ පූජකත්වය සම්බන්ධ කරයි. සියලුම අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දින හඳුනා දෙති; එබැවින්, දේවත්වය හා මනුෂ්යත්වය ඒකාබද්ධ වූ පූජකත්වය, එනම් මනුෂ්ය පූජකයන් අසූදෙනෙකුගෙන් හා එක් දේවමය මහා පූජකයෙකුගෙන් සමන්විත ජයග්රාහී සභාවේ පූජකත්වය, 2014 දී යුක්රේන යුද්ධය ආරම්භ කරන ලද ඉතිහාසය තුළ හඳුනාගනු ලැබේ.
උත්පත්ති පොතේ දොළොස්-අධ්යාය රේඛාවේ මැද අධ්යාය වන්නේ දහහත්වන අධ්යායයි. එම දොළොස්-අධ්යාය රේඛාවේ මැද පදය වන්නේ විසිදෙවන පදයයි. විසිදෙවන පදය, පළමු පදයෙන් ආරම්භ වූ දෙවියන් සහ ආබ්රහම් අතර සංවාදයක නිශ්චිත අවසානයක් සලකුණු කරයි; එම නිසා, එය හෙබ්රෙව් අක්ෂරමාලාවේ අකුරු විසිදෙකේ අත්සන දරන අනාගතවාදී රේඛාවක අවසානය ලෙස විසිදෙවන පදය හඳුනා දෙයි. විසිදෙකක් පදයන්ගෙන් සමන්විත එම රේඛාවේ මැද පදය වන්නේ එකොළොස්වන පදයයි; එය අනෙක් අතට එකලක්ෂ හතළිස් හතර දහසකගේ ධජය හඳුනා දෙන පද තුනක මැද පදයයි. එබැවින් එකොළොස්වන පදය වෙන්වූ පද තුනක මැද පදය වන අතර, එකොළොස්වන පදය එම පද විසිදෙකේ පමණක් නොව, එය ඇතුළත් වන එම පද තුනේද ප්රධාන සත්යය ප්රකාශ කරයි; එම නිසා එකොළොස්වන සහ විසිදෙවන පදයන් ප්රධාන අදහසේ ආරම්භය සහ අවසානය ලෙස හඳුනා දෙයි. මෙසේ, දහහත්වන අධ්යායේ එකොළොස්වන පදයෙන් විසිදෙවන පදය දක්වා වූ කොටස, එකොළොස්වන අධ්යායෙන් විසිදෙවන අධ්යාය දක්වා වූ අධ්යායවල ප්රධාන තේමාවයි.
මතෙව්ගේ පොතෙහි එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සිට විසි දෙවන පරිච්ඡේදය දක්වා මධ්යස්ථානය වනුයේ දහසයවන පරිච්ඡේදයයි.
එවිට ඔහු තමන් යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ බව කිසිවෙකුට නොකියන ලෙස තම ගෝලයන්ට දැඩි ලෙස ආඥා කළේය. මතෙව් 16:20.
උත්පත්ති පොතේ මධ්යබින්දුව මෙන්ම, විසිවන පදය ක්රිස්තුස්වහන්සේ සහ ගෝලයන් කේසරියා-පිලිප්පියට පැමිණි විට, දහතුන්වන පදයෙන් ආරම්භ වූ විශේෂ සංවාදයක අවසානය සලකුණු කරයි.
යේසුස් කයිසරියා ෆිලිප්පියේ සීමාදේශයට පැමිණි කල, උන්වහන්සේ තම ගෝලයන්ගෙන් අසා මෙසේ වදාළසේක: “මනුෂ්ය පුත්රයා වන මා ගැන මිනිසුන් කියන්නේ කවරෙකු යැයිද?” ඔව්හු පිළිතුරු දෙමින්, “සමහරු ඔබ යොහන් බැප්ටිස්තයා යැයි කියති; තවත් සමහරු එලියා යැයිද; අනෙකුත් අය යෙරෙමියා හෝ ප්රොෆෙට්වරුන්ගෙන් එක් අයෙකු යැයිද කියති” යැයි කීහ. උන්වහන්සේ ඔවුන්ට වදාළසේක: “එසේ නම්, ඔබලා මා කවරෙකු යැයි කියන්නෙහුද?” එවිට සීමොන් පේත්රස් පිළිතුරු දෙමින් කීවේ, “ඔබ ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්රයා වන ක්රිස්තුස්වහන්සේය” යනුවෙනි. එවිට යේසුස් ඔහුට පිළිතුරු දෙමින් වදාළසේක: “සීමොන් බර්යෝනා, ඔබ භාග්යවන්තය; මන්ද මාංසය හා රුධිරය මෙය ඔබට හෙළිකළේ නොවේ, ස්වර්ගයේ සිටින මාගේ පියාණන්වහන්සේය. තවද මමත් ඔබට කියමි: ඔබ පේත්රස්ය, මේ පර්වතය මත මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි; පාතාලයේ දොරටු එයට විරුද්ධව ජය නොගන්නෙය. තවද මම ඔබට ස්වර්ග රාජ්යයේ යතුරු දෙන්නෙමි; ඔබ පෘථිවියෙහි බැඳ තැබූ සියල්ල ස්වර්ගයෙහිද බැඳ තබනු ලබන්නේය; ඔබ පෘථිවියෙහි ලිහූ සියල්ල ස්වර්ගයෙහිද ලිහනු ලබන්නේය.” ඉන්පසු උන්වහන්සේ තමා යේසුස් ක්රිස්තුස්වහන්සේ බව කිසිවෙකුට නොකියන ලෙස තම ගෝලයන්ට දැඩි ලෙස අණ කළසේක. මතෙව් 16:13–20.
රාෆියා සහ පානියුම්
මත්තෙව්ගේ මැද කොටස විශේෂ සංවාදයක් හා විෂයයක් නිරූපණය කරනවා පමණක් නොව, ආදි කථාවේ සාක්ෂියේ ගිවිසුම්-සංකේතවාදය රෆියාහි සටන සමඟ ගැළපෙන අයුරින්ම, මත්තෙව්ගේ සංවාදය පැනියම් වන කයිසාරියා පිලිප්පියෙහි සිදු වේ. දානියෙල් 11හි පහළොස්වන පදයේ පැනියම්, මත්තෙව්ගේ අධ්යාය දොළහක රේඛාවේ මධ්යබින්දුව වන අතර, දානියෙල් 11හි එකොළොස්වන පදයේ රෆියා, ආදි කථාවේ අධ්යාය දොළහක රේඛාවේ මධ්යබින්දුව වේ.
ක්රි.පූ. 457දී ආරම්භ වූ අවුරුදු 250 ක් ක්රි.පූ. 207දී අවසන් විය. එය එකොළොස්වන වාක්යයේ රාෆියා සහ පනස්වන වාක්යයේ පානියම් අතර මධ්යබින්දුව වන අතර, එහිදී ආබ්රහම්ගේ සුන්තිසනාවේ ලකුණ සහ පේත්රුස්ගේ මෙසියස් පිළිබඳ වූ ප්රකාශය එකට සංගම වේ. මතෙව්ගේ රේඛාවේදී, පේත්රුස් ඔහුගේ බව්තීස්මයේදී දෙවියන් වහන්සේගේ පුත්රයා වන ක්රිස්තුස්වහන්සේ පිළිබඳ තම හඳුනාගැනීම ගැන සාක්ෂි දරයි.
සීමොන් යනු “අසන්නා” යන්නත්, බර්යෝනා යනු “පරවියගේ පුත්රයා” යන්නත් අදහස් කරයි. ශුද්ධාත්මයාණන් පරවියකගේ ස්වරූපයෙන් අවතීර්ණ වූ අවස්ථාවේ, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයේ පණිවිඩය ඇසූවෙකු වූයේ සීමොන්ය. ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය, එළිදරව් 10 හි බලවත් දූතයා අවතීර්ණ වූ 1840 අගෝස්තු 11 දිනට ප්රතිරූපයක් විය. එම දූතයාම 9/11 දිනද අවතීර්ණ විය. පේතෘස් නියෝජනය කරන්නේ, 9/11 යනු එකසිය හතළිස් හතර දහසක පරම්පරාවේ පරීක්ෂා කිරීමේ පණිවිඩය බව හඳුනාගන්නාවන්ය.
පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ පේළිය මත පේළිය යන ක්රමවේදය භාවිත කරන අයයි. ඔහු පරවියාගේ “පුත්රයා” වන බැවින්, පුත්රයෙකු ලෙස ඔහු සංකේතාත්මකව අවසාන පරම්පරාව නියෝජනය කරයි. පේතුරු අවසාන පරම්පරාවේ සංකේතයකි; තවද ඔහුගේ නාමයේ සංකේතාත්මක අංකනය අනුව, ඔහු එක්ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස නියෝජනය කරයි. පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ, ක්රිස්තුස්වහන්සේ අනාවැකිමය පේළියේ ප්රකාශ වන විට බලගැන්වීමේ පණිවිඩය අසන අවසාන පරම්පරාවයි. පේතුරු ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මය සමඟ සම්බන්ධ වූ පණිවිඩය හඳුනාගත් බැවින්, යේසුස්වහන්සේ අභිෂේක ලත් තැනැත්තා බව—හෙබ්රෙව් භාෂාවේ මෙසියාත්, ග්රීක භාෂාවේ ක්රිස්තුස්ත් වන බව—ඔහු හඳුනාගත හැකි විය. පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ, 9/11 දින පහළ වූ එළිදරව් 18 වන පරිච්ඡේදයේ දූතයා 1840 අගෝස්තු 11 දිනද පහළ වූ බව අවබෝධ කරගන්නා අයයි. පේතුරු නියෝජනය කරන්නේ, 9/11 යනු පේළි දෙකක් හෝ තුනක සාක්ෂිය මගින් පමණක් ස්ථාපිත කරනු ලබන සලකුණු ස්ථානයක් බව අවබෝධ කරගන්නා අයයි.
පේතුරුගේ ස්වීකෘතිය නම් 9/11 තුන්වන අහෝවේ පැමිණීම හඳුන්වා දෙන්නේ යන්නයි; එය අවසාන පරම්පරාව සඳහා වූ පරීක්ෂණ පණිවිඩය වේ. එම ස්වීකෘතියේදීය නාමය වෙනස් වන්නේ. ආබ්රහම් රාෆියාහි සිටින අතර, පේතුරු කුරුසියට පෙර, පානියුම්හි සිටියි. පානියුම් සහ කුරුසිය අතර පේතුරු රූපාන්තරණ කන්දට යෑමට යන්නේය. සිමොන් පේතුරු බවට පරිවර්තනය වන්නේ, තමාගේ පරම්පරාව සඳහා වූ පරීක්ෂණ පණිවිඩය පිළිබඳ සිය ස්වීකෘතිය ප්රකාශ කළ විට, පානියුම්හිදීය. එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස සඳහා, එම පරීක්ෂණ පණිවිඩය වන්නේ තුන්වන අහෝවේ ඉස්ලාමයයි; එය 9/11 දී අනාවැකිමය ඉතිහාසයට පැමිණියේය.
ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරීක්ෂාව ආරම්භ වූයේ 9/11හිදීය; ඇඩ්වෙන්ටිස්වාදයේ පරීක්ෂාව අවසානයේදී, තුන්වන අවාසනාවේ ඉස්ලාම් පණිවිඩය, සීමෝන්ගේ නාමය කවදාද කොහිදීද වෙනස් කරනු ලබන්නේ යන්න හඳුනා දක්වයි. ආරම්භයේදී 9/11හි පණිවිඩයෙන් පූර්වසාදෘශ්යකරණය කරනු ලැබූ, අවසානයේදී පේත්රස් තේරුම් ගන්නා පණිවිඩය නම්, නැශ්විල්හි ගිනිගෝලයන්ගේ නිවැරදි කරන ලද පණිවිඩයයි. එහිදී, ධජය උසස් කරනු ලැබීමත් සමග සහ ප්රායශ්චිත්ත දිනෙහි වසා දැමූ දොර සමඟ සම්බන්ධව තුරුම්පු මංගල්යය පැමිණේ.
අපි මේ කරුණු ඊළඟ ලිපියේදී ඉදිරියටත් විමසමු.