යෝවෙල්ගේ පොත සහ ලාඕදික්‍යයේ සත්වැනි දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව - අංක තුනයි

ඒ දවසේ ඔබ ඇයට ගැන මෙසේ ගායනා කරන්න: “රතු ද්‍රාක්ෂාරසයේ මිදි වත්තක්. මම, ස්වාමීන්වහන්සේ, එය රැකගනිමි; මම එයට සෑම මොහොතකම ජලය දෙමි. කිසිවෙකු එයට හානි නොකිරීමට, මම එය රෑද දවාලද රැකගනිමි. කෝපය මා තුළ නැත. යුද්ධයේදී කටුගස් හා කටු මාට එරෙහිව කවුද පිහිටුවන්නේද? මම ඔවුන් අතරින් ගමන් කරමි; මම ඔවුන් එකටම දහනය කර දමමි. නොඑසේ නම්, ඔහු මාගේ ශක්තියට අල්ලාගෙන, මා සමඟ සමාදානය කරගන්නට ඉඩ දෙන්න; එවිට ඔහු මා සමඟ සමාදානය කරගනු ඇත. ඔහු යාකොබ්ගෙන් පැමිණෙන්නන් මුල් බැඳවනු ඇත; ඉශ්‍රායෙල් මල් පිපෙන්නාක් මෙන් අංකුර දමනු ඇත, ලෝකයේ මුහුණම ඵලයෙන් පුරවනු ඇත.” යෙසායා 27:2–6.

පෙතුයෙල්ගේ පුත් යෝවෙල් වෙත පැමිණි ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය.

මෙයට සවන් දෙන්න, මහලු මනුෂ්‍යයෙනි; දේශයේ සියලු වාසීවරුනි, කන් දෙන්න. මෙවන් දෙයක් ඔබගේ දිනවලදී හෝ ඔබගේ පියවරුන්ගේ දිනවලදී හෝ සිදුවී තිබේද? එය ඔබගේ දරුවන්ට කියන්න; ඔබගේ දරුවෝද එය තම දරුවන්ට කියත්වා; ඔවුන්ගේ දරුවෝද තවත් පරම්පරාවකට කියත්වා.

පල්මර් පණුවා ඉතිරි කළ දේ පළඟැටියා කෑවේය; පළඟැටියා ඉතිරි කළ දේ කැන්කර් පණුවා කෑවේය; කැන්කර් පණුවා ඉතිරි කළ දේ කැටපිල්ලර් පණුවා කෑවේය.

අහෝ, මත්පැන් වී සිටිනවෙනි, අවදි වී හඬා වැලපෙන්න; මිදියුස පානය කරන්නාවෙනි සියල්ලෝ, අලුත් මිදියුස නිසා හඬා හඬා කෑ ගසන්න; මන්ද එය ඔබගේ මුඛයෙන් කපා ඉවත් කරනු ලැබ ඇත.

මාගේ දේශය පිටට ජාතියක් නැඟී ආවාය; එය බලවත්ය, ගණන් කළ නොහැකි තරම්ය; එහි දත් සිංහයෙකුගේ දත්ය, එයට මහත් සිංහයෙකුගේ අඬුදත් තිබේ. එය මාගේ ද්‍රාක්ෂාවලිය විනාශ කර, මාගේ අත්තික්කා ගස පොත්ත ඉවත් කර ඇත; එය මුළුමනින්ම නිරාවරණය කර එය ඉවතට හෙළා ඇත; එහි ශාඛා සුදු වී ඇත. ඔබේ යෞවනකාලයේ ස්වාමිපුරුෂයා ගැන ගෝණි රෙදි පැළඳ සිටින කන්‍යාවක මෙන් වැලපෙන්න. භෝජන පූජාවද පාන පූජාවද සමිඳාණන් වහන්සේගේ ගෘහයෙන් කපා දමා ඇත; සමිඳාණන් වහන්සේගේ සේවකයන් වන පූජකයෝ වැලපෙති. කෙත විනාශ වී ඇත, දේශය වැලපෙයි; මක්නිසාද ධාන්‍ය විනාශ වී ඇත; අලුත් වයින් වියළී ගොස් ඇත, තෙල් දුර්වල වී ඇත.

අහෝ ගොවියෙනි, ලජ්ජාවට පත් වන්න; අහෝ ද්‍රාක්ෂාවතු පාලකයෙනි, කඳුළින් හඬන්න, ගෝධූමයත් යවයත් නිසා; මක්නිසාද ක්ෂේත්‍රයේ අස්වැන්න විනාශව ගොස් ඇත. ද්‍රාක්ෂාලතාව වියළී ගොස් ඇත, අත්තික්කා ගස කෙලෙසී ඇත; දෙළුම් ගසද, තල් ගසද, ඇපල් ගසද, එසේම ක්ෂේත්‍රයේ සියලු ගස්ද වියළී ගොස් ඇත; මක්නිසාද මනුෂ්‍ය පුත්‍රයන්ගෙන් ප්‍රීතිය වියළී ගොස් ඇත.

කැඹිලි ඇඳගෙන විලාප කරන්න, එම්බා පූජකයෙනි; වේදිකාවේ සේවකයෙනි, හඬා වැළපෙන්න. මාගේ දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෙනි, එන්න, රාත්‍රිය පුරාම කැඹිලි ඇඳගෙන වැතිර සිටින්න. මක්නිසාද ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ධාන පූජාවත් පානාර්පණයත් වළක්වා ගනු ලැබී ඇත. උපවාසයක් ශුද්ධ කරනු මැනව, ගාම්භීර රැස්වීමක් ප්‍රකාශ කරනු මැනව; වැඩිහිටියන්ද දේශයේ සියලු වැසියන්ද ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ වන ස්වාමීන්වහන්සේගේ ගෘහයට රැස්කරවා, ස්වාමීන්වහන්සේට මොරගසන්න. අහෝ, ඒ දවස! මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේගේ දවස සමීපව තිබේ; එය සර්වබලධාරියාණන්ගෙන් පැමිණෙන විනාශයක් මෙන් පැමිණෙන්නේය. අපගේ ඇස් ඉදිරියෙහි ආහාර කපා නොදමා තිබේද? එසේය, අපගේ දෙවියන්වහන්සේගේ ගෘහයෙන් ප්‍රීතියත් සන්තෝෂයත් ද ඉවත් වී ඇත. බීජ ඔවුන්ගේ පස් ගැටි යට දිරා ගොස් ඇත; ගබඩා පාළු කරනු ලැබ ඇත; ගොදුරුගෙවල් බිඳ දැමී ඇත; මක්නිසාද ධාන්‍ය වියළී ගොස් ඇත. සතුන් කෙතරම් කරහඬ නඟත්ද! ගව රංචු ව්‍යාකූලව සිටිති, මක්නිසාද ඔවුන්ට තෘණභූමියක් නැත; එසේය, බැටළු රැළවල් ද පාළු කරනු ලැබ ඇත.

ස්වාමිනී, මම ඔබ වෙත හඬගසමි; මක්නිසාද ගින්න අරණ්‍යයේ තෘණභූමි ගිලදමා ඇත, ගිනිදැල්ල ක්ෂේත්‍රයේ සියලු ගස් ද දවා ඇත. ක්ෂේත්‍රයේ මෘගයෝ ද ඔබ වෙත හඬගසති; මක්නිසාද ජලනාදියෝ වියළී ගොස් ඇත, ගින්න අරණ්‍යයේ තෘණභූමි ගිලදමා ඇත. යෝවෙල් 1:1–20.

“දැවැන්ත වතුයේ උපමාව යුදෙව් ජාතියට පමණක් අදාළ නොවේ. එහි අප සඳහාද පාඩමක් ඇත. මේ පරම්පරාවේ සභාව දේවවහන්සේ විසින් මහත් වරප්‍රසාද සහ ආශීර්වාද වලින් සම්පන්න කරනු ලැබ ඇත; එයට සරිලන ප්‍රතිඵල ඔහු බලාපොරොත්තු වෙයි.” Christ’s Object Lessons, 296.

23 වන පරිච්ඡේදය—ස්වාමීන්වහන්සේගේ මිදිවත්ත

“යුදෙව් ජාතිය”

“පුත්‍රයන් දෙදෙනාගේ උපමාකථාවට පසුව මිදිවත්තේ උපමාකථාව පැමිණියේය. පළමුවැන්නෙහි, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ යුදෙව් ගුරුවරුන් ඉදිරියෙහි කීකරුකමේ වැදගත්කම තැබූ සේක. අනෙකෙහි, උන්වහන්සේ ඉශ්‍රායෙලයට ප්‍රදානය කළ සම්පන්න ආශීර්වාද පෙන්වා දුන් අතර, ඒවා තුළින් ඔවුන්ගේ කීකරුකම පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගේ අයිතිය ද ප්‍රකාශ කළ සේක. කීකරුකම මඟින් ඔවුන්ට ඉටු කළ හැකිව තිබූ දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණේ මහිමයද උන්වහන්සේ ඔවුන් ඉදිරියෙහි තැබූ සේක. අනාගතය ආවරණය කළ වැස්ම ඉවත් කරමින්, තමන්ගේ අරමුණ ඉටු කිරීමට අසමත් වීමෙන් මුළු ජාතියම උන්වහන්සේගේ ආශීර්වාදය අහිමි කරගනිමින්, තමන්ම විනාශය තමන් වෙත ගෙන එමින් සිටි ආකාරය උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන් සේක.”

“‘එක් ගෘහස්ථ හිමියෙක් සිටියේය,’ යයි ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ පැවසූ සේක, ‘ඔහු මිදිවත්තක් රෝපණය කර, එය වටා වැටක් ගසා, එහි මිදිපිසුම් කුහරයක් කණී, කුළුණක් ගොඩනඟා, එය ගොවියන්ට බදුදී, දුර රටකට ගියේය.’”

මෙම ද්‍රාක්ෂා වත්ත පිළිබඳ විස්තරයක් අනාගතවක්තෘ යෙසායා විසින් දෙන ලදී: “දැන් මම මාගේ අතිප්‍රියයාගේ ද්‍රාක්ෂා වත්ත සම්බන්ධයෙන්, මාගේ අතිප්‍රියයා පිළිබඳ ගීතයක් ගයන්නෙමි. මාගේ අතිප්‍රියයාට අතිශයින් සාරවත් කඳු බෑවුමක ද්‍රාක්ෂා වත්තක් තිබිණි; ඔහු එය වැටබැඳ, එහි ගල් ඉවත් කර, ඉතා තෝරාගත් ද්‍රාක්ෂා වැල්වලින් එය රෝපණය කර, එහි මැද මුරකුළුණක්ද ගොඩනඟා, එහි මිදෙන්නක්ද සෑදුවේය; තවද එය ද්‍රාක්ෂා ඵල හටගන්නා ලෙස බලා සිටියේය.” යෙසායා 5:1, 2.

කැලෑබිමෙන් ගොවියා භූමි කොටසක් තෝරාගනියි; එය වටකොට වැට බැඳ, පවිත්‍ර කර, හසුරුවා වගා කර, අතිශය යහපත් වල්වැල් රෝපණය කරයි, සාරවත් අස්වැන්නක් බලාපොරොත්තු වෙමින්. වගා නොකළ වනාන්තර අපද්‍රව්‍ය බිමට වඩා උසස් බව තුළින්, මේ භූමි කොටස තම වගාකිරීමෙහි රැකවරණය හා ශ්‍රමයේ ප්‍රතිඵල පෙන්වා දීමෙන් තමන්ට ගෞරව ගෙන දෙනු ඇතැයි ඔහු බලාපොරොත්තු වෙයි. එලෙසම දෙවියන් වහන්සේ ලෝකයෙන් ජනතාවක් තෝරාගත්සේක, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් පුහුණු කර අධ්‍යාපනය ලබන පිණිස. අනාගතවක්තෘවරයා මෙසේ කියයි: ‘සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේගේ මිදිවත්ත නම් ඉශ්‍රායෙල් ගෘහයය, උන්වහන්සේගේ ප්‍රියමනාප පැළය නම් යූදාහි මනුෂ්‍යයෝය.’ යෙසායා 5:7. මේ ජනතාව මත දෙවියන් වහන්සේ මහත් වරප්‍රසාද පවරා දුන්සේක; උන්වහන්සේගේ බහුල යහපත්කමෙන් ඔවුන් සම්පූර්ණයෙන් ආශීර්වාද කළසේක. ඔවුන් ඵල දරමින් උන්වහන්සේට ගෞරව කරන බව උන්වහන්සේ බලාසිටියේය. ඔවුන් උන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ මූලධර්ම එළිදරව් කළ යුතු වූවෝය. වැටී ගිය, දුෂ්ට ලෝකයක මධ්‍යයේ ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේගේ චරිතය නියෝජනය කළ යුතු වූවෝය.

“ස්වාමින්වහන්සේගේ මිදිවත්ත වශයෙන් ඔවුන් අනාරාධිත ජාතීන්ගේ ඵලයට සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ඵල උත්පාදනය කළ යුතුව තිබුණි. මේ පිළිමාරාධක ජනතාව දුෂ්ටකම් කිරීමෙහිම තමන්ව අතහැර දී සිටියහ. ප්‍රචණ්ඩත්වයත් අපරාධත්, ලෝභයත්, පීඩනයත්, සහ අතිශය දූෂිත ක්‍රියාකාරකම්ත් කිසිදු වාරණයකින් තොරව භුක්ති විඳින ලදී. අයුතුකම, පිරිහීම, සහ දුක්ඛිතභාවය එම දූෂිත ගසේ ඵල වූහ. එයට පැහැදිලි විරුද්ධත්වයෙන් දෙවියන්වහන්සේ වවනු ලැබූ වැලෙහි දරන ලද ඵලය විය යුතුව තිබුණේය.”

මෝසෙස්ට ප්‍රකාශ කරන ලද ආකාරයෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය නිරූපණය කිරීම යුදෙව් ජාතියට ලැබුණු විශේෂ අයිතිය වූයේය. “මට ඔබගේ තේජස පෙන්වන්න” යන මෝසෙස්ගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු වශයෙන්, ස්වාමීන්වහන්සේ, “මගේ සියලු යහපත්කම ඔබ ඉදිරියෙන් ගමන් කරවන්නෙමි” යයි වාග්දාන කළසේක. නික්මයාම 33:18, 19. “එවිට ස්වාමීන්වහන්සේ ඔහු ඉදිරියෙන් ගමන් කරමින් ප්‍රකාශ කළසේක: ස්වාමීන්වහන්සේ, ස්වාමීන්වහන්සේ දෙවියන්වහන්සේ, කරුණාසම්පන්නවූද අනුග්‍රහසම්පන්නවූද, ඉවසිලිවන්තවූද, යහපත්කමෙන් හා සත්‍යයෙන් බහුලවූද, දහස් ගණනකට කරුණාව තබාගන්නාවූද, අක්‍රමිකත්වයත් අපරාධයත් පාපයත් කමාකරන්නාවූද වන සේක.” නික්මයාම 34:6, 7. දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟගෙන් බලාපොරොත්තු වූ ඵලය මෙයය. ඔවුන්ගේ චරිතවල පවිත්‍රත්වය තුළද, ඔවුන්ගේ ජීවිතවල ශුද්ධකම තුළද, ඔවුන්ගේ කරුණාව, ප්‍රේමසහගත සෞම్యత, සහ දයානුකම්පාව තුළද, “ස්වාමීන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාව පරිපූර්ණය, ආත්මය හැරවන්නීය” යන්න ඔවුන් ප්‍රකාශ කළ යුතු වූහ. ගීතාවලිය 19:7.

“යුදෙව් ජාතිය මඟින් සියලු ජනතාවට සම්පන්න ආශීර්වාද ප්‍රදානය කිරීම දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ විය. ඉශ්රායෙල් මඟින් උන්වහන්සේගේ ආලෝකය මුළු ලෝකයට පැතිර යාම සඳහා මාර්ගය සූදානම් කළ යුතුව තිබුණි. ලෝකයේ ජාතීන්, දූෂිත ආචාරයන් අනුගමනය කිරීමෙන්, දෙවියන්වහන්සේ පිළිබඳ දැනුම නැතිකරගෙන තිබුණෝය. එහෙත්, උන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන්, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ පැවැත්ම මකා දමා නැති කළේ නැත. උන්වහන්සේගේ සභාව මඟින් උන්වහන්සේ සමඟ හඳුනාගැනීමේ අවස්ථාව ඔවුන්ට දීමට උන්වහන්සේ අරමුණු කළසේක. උන්වහන්සේගේ ජනතාව මඟින් ප්‍රකාශයට පත් කළ මූලධර්ම, මනුෂ්‍යයා තුළ දෙවියන්වහන්සේගේ නෛතික ස්වරූපය නැවත ස්ථාපිත කිරීම සඳහා වූ උපක්‍රමය විය යුතු බව උන්වහන්සේ නියම කළසේක.”

“දෙවියන්වහන්සේ ආබ්‍රාහම්ව ඔහුගේ පිළිම වන්දනාකාරී ඥාතිවර්ගයෙන් කැඳවාගෙන, කානාන් දේශයේ වාසය කරන ලෙස ඔහුට ආඥා කළේ, මේ අරමුණ ඉටු කිරීම සඳහාය. ‘මම නුඹෙන් මහත් ජාතියක් සාදන්නෙමි,’ උන්වහන්සේ කීසේක, ‘මම නුඹට ආශීර්වාද කරන්නෙමි, නුඹේ නාමය මහත් කරන්නෙමි; නුඹ ආශීර්වාදයක් වන්නෙහිය.’ උත්පත්ති 12:2.”

ආබ්‍රහම්ගේ, යාකොබ්ගේ සහ ඔහුගේ පරම්පරාවේ වංශජයන් මිසරයට ගෙන යනු ලැබුවේ, ඒ මහත් හා දුෂ්ට ජාතියේ මධ්‍යයේ ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ මූලධර්ම ප්‍රකාශ කරන පිණිසය. යෝසෙප්ගේ අඛණ්ඩතාවයත්, සම්පූර්ණ මිසර ජනතාවගේ ජීවිත ආරක්ෂා කිරීමෙහි ඔහු කළ අද්භූත කාර්යයත්, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ජීවිතයේ නිරූපණයක් විය. මෝසෙස් සහ තවත් බොහෝ දෙනා දෙවියන්වහන්සේ වෙනුවෙන් සාක්ෂිකරුවන් වූහ.

“ඉශ්‍රායෙලය මිසරයෙන් පිටතට ගෙන එන කල, ස්වාමින්වහන්සේ නැවත වරක් තමන්ගේ බලයද තමන්ගේ දයාවද ප්‍රකාශ කළ සේක. ඔවුන් වහල්භාවයෙන් මුදාගැන්වීමේදී කරනු ලැබූ උන්වහන්සේගේ අරුමපුදුම ක්‍රියාද, වනාන්තරය තුළ ඔවුන්ගේ ගමන්වලදී ඔවුන් සමඟ කළ හැසිරීම්ද, ඔවුන්ගේ පමණක් ප්‍රයෝජනය සඳහා නොවීය. මේ දේවල් අවට ජාතීන්ට දෘශ්‍ය පාඩමක් වීම සඳහා විය. සියලු මනුෂ්‍ය අධිකාරියටත් ශ්‍රේෂ්ඨත්වයටත් අධිෂ්ඨිත දෙවියන්වහන්සේව ලෙස ස්වාමින්වහන්සේ තමන්වම එළිදරව් කළ සේක. තම ජනතාව වෙනුවෙන් උන්වහන්සේ කළ ලකුණු සහ අරුමපුදුම දේ, ස්වභාවධර්මය මතද ස්වභාවධර්මයට නමස්කාර කළ අතිශ්‍රේෂ්ඨයන් මතද උන්වහන්සේගේ බලය පෙන්වා දුනි. අගාධ අහංකාරයෙන් පිරුණු මිසර දේශය මැදින් දෙවියන්වහන්සේ ගමන් කළාක් මෙන්, අවසාන දවස්වලදී උන්වහන්සේ පොළොව මැදින්ද එලෙස ගමන් කරන සේක. ගින්නෙන්ද කුණාටුවෙන්ද භූකම්පයෙන්ද මරණයෙන්ද, මහත් “මම වෙමි” තම ජනතාව මුදාගත් සේක. උන්වහන්සේ ඔවුන් වහල්භූමියෙන් පිටතට ගත් සේක. ‘ගිනිසර්පයන්, වෘශ්චිකයන් සහ වියළිභාවය ඇති,’ ‘මහත් සහ භයානක වනාන්තරය’ මැදින් උන්වහන්සේ ඔවුන් මෙහෙයවා ගෙන ගිය සේක. ද්විතීය කථාව 8:15. ‘ගල්කැට පර්වතයෙන්’ ජලය ඔවුන්ට පිටතට ගෙන දුන් සේක, ‘ස්වර්ගයේ ධාන්‍යයෙන්’ ඔවුන්ට ආහාර දුන් සේක. ගීතාවලිය 78:24. ‘මක්නිසාද,’ යයි මෝසෙස් කීවේය, ‘ස්වාමින්වහන්සේගේ කොටස උන්වහන්සේගේ ජනතාවය; යාකොබ් උන්වහන්සේගේ උරුමයේ ප්‍රමාණිත කොටසය. උන්වහන්සේ ඔහු වනයේ දේශයකදී සොයාගත් සේක, සහ හිස්වූ හඬන වනාන්තරයේදී; උන්වහන්සේ ඔහුව වටකර ගෙන ගිය සේක, ඔහුව උපදෙස් දුන් සේක, තමන්ගේ ඇසෙහි කණිකාව මෙන් ඔහුව රැකගත් සේක. ගිජුල්ලෙක් තම කූඩුව අවදි කරමින්, තම පැටවුන් මත පියාපත් ගසමින්, තම පියාපත් විහිදුවා, ඔවුන් ගෙන, තම පියාපත් මත ඔවුන් දරාගෙන යන්නාක් මෙන්ය: එසේ ස්වාමින්වහන්සේ පමණක් ඔහුව මෙහෙයවූ සේක, ඔහු සමඟ අන්‍ය දෙවියෙකු නොවීය.’ ද්විතීය කථාව 32:9–12. මෙලෙස උන්වහන්සේ ඔවුන් තමන් වෙතට ගෙන ආ සේක, ඔවුන් ඉතා උසස්වූ තැනැත්තාගේ සෙවණ යට වාසය කිරීමට හැකිවන පිණිස.”

“ඉස්රායෙල් සන්තානවරුන්ගේ කාන්තාර සංචාරයන්හි නායකයා ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය. දවල් වලාකුළු ස්තම්භයෙන්ද රාත්‍රියේ ගිනි ස්තම්භයෙන්ද ආවරණයව සිටිමින්, උන්වහන්සේ ඔවුන්ට මඟ පෙන්වා, ඔවුන්ව නායකත්වයෙන් ගෙන ගියසේක. උන්වහන්සේ ඔවුන් කාන්තාරයේ අනතුරු වලින් ආරක්ෂා කළසේක; ඔවුන්ව පොරොන්දු දේශයට ගෙන ගියසේක; දෙවියන්වහන්සේ නොපිළිගත් සියලු ජාතීන්ගේ ඇස් ඉදිරියේ, ඉස්රායෙල්ව තමන්ගේම තෝරාගත් සම්පත්තිය ලෙස, ස්වාමීන්වහන්සේගේ මිදිවත්ත ලෙස, උන්වහන්සේ ස්ථාපිත කළසේක.”

“මෙම ජනතාවට දෙවියන්වහන්සේගේ වචන භාර දෙන ලද්දේ ය. ඔවුන්ව උන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවේ ආඥාවන් විසින් වටකරනු ලැබුවෝය; එනම් සත්‍යය, යුක්තිය හා පවිත්‍රකම යන සදාකාලික ප්‍රතිපත්තිවලින් ය. මෙම ප්‍රතිපත්තිවලට කීකරු වීම ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව විය යුතුව තිබුණේය, මක්නිසාද එය පාපමය ක්‍රියාවලින් තමන්ම තමන් විනාශ කරගැනීමෙන් ඔවුන් ගළවාගන්නා බැවිනි. මිදිවත්තේ කුළුණ මෙන්, දෙවියන්වහන්සේ දේශයේ මැද උන්වහන්සේගේ ශුද්ධ මාලිගාව ස්ථාපිත කළසේක.”

“ක්‍රිස්තුස් ඔවුන්ගේ උපදේශකයා වූ සේක. උන්වහන්සේ වනයෙහි ඔවුන් සමඟ සිටියාක් මෙන්ම, තවදුරටත් ඔවුන්ගේ ගුරුවරයා හා මාර්ගෝපදේශකයා වීමට නියමිත වූ සේක. මණ්ඩපයෙහිද දේවමාළිගාවෙහිද, උන්වහන්සේගේ තේජස කරුණාසනයට ඉහළින් පිහිටි ශුද්ධ ශෙකීනා මහිමය තුළ වාසය කළේය. ඔවුන් වෙනුවෙන් උන්වහන්සේ තම ප්‍රේමයේ හා ඉවසීමේ සම්පත් නිරන්තරයෙන් ප්‍රකාශ කළ සේක.”

දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟවූ ඉශ්‍රායෙල්වරුන් ප්‍රශංසාවක් සහ මහිමයක් බවට පත් කිරීමට කැමතිවූසේක. ආත්මික වාසියක් සෑම එකක්ම ඔවුන්ට දෙන ලද්දේය. ඔවුන්ව තමන්වහන්සේගේ නියෝජිතයන් බවට පත් කරන චරිත ගොඩනැගීමට හිතකර කිසිවක්ද දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ගෙන් වැළැක්වූයේ නැත.

දෙවියන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවට ඔවුන් දැක්වූ කීකරුකම ලෝකයේ ජාතීන් ඉදිරියෙහි ඔවුන්ව සෞභාග්‍යයේ ආශ්චර්යයන් බවට පත් කරනු ඇත. සියලු කලාත්මක කාර්යයන්හි ඔවුන්ට ප්‍රඥාවත් දක්ෂතාවත් දීමට සමත් වූ තැනැන්වහන්සේ, ඔවුන්ගේ ගුරුවරයා ලෙස තවදුරටත් සිටිනු ඇත; තමන්වහන්සේගේ ව්‍යවස්ථාවන්ට කීකරු වීම මගින් ඔවුන්ව ගෞරවයට පත් කර උසස් කරනු ඇත. ඔවුන් කීකරු වූයේ නම්, අනෙකුත් ජාතීන් පීඩා කළ රෝගවලින් ඔවුන් ආරක්ෂා කරනු ලැබේ; බුද්ධිමය ශක්තියෙන්ද ආශීර්වාද ලබනු ඇත. දෙවියන්වහන්සේගේ මහිමය, තමන්වහන්සේගේ මහත්වය හා බලය, ඔවුන්ගේ සම්පූර්ණ සෞභාග්‍යය තුළ ප්‍රකාශ වීමට නියමිත විය. ඔවුන් යාජකයන්ගේ සහ අධිපතීන්ගේ රාජ්‍යයක් විය යුතු විය. පෘථිවිය මත ශ්‍රේෂ්ඨතම ජාතිය බවට පත්වීමට අවශ්‍ය සෑම පහසුකමක්ම දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට සැපයූ සේක.

“ඉතා නිශ්චිත අන්දමින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ මෝසෙස් මගින් ඔවුන් ඉදිරියෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ තැබූ අතර, ඔවුන්ගේ සෞභාග්‍යයට අදාළ කොන්දේසිද පැහැදිලි කළ සේක. ‘නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේට නුඹ ශුද්ධ ජනතාවක්ය,’ උන්වහන්සේ පැවසූ සේක; ‘නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ පොළොවේ මුහුණත මත සිටින සියලු ජනයන්ට වඩා තමන්වහන්සේට විශේෂ ජනතාවක් වීම සඳහා නුඹ තෝරාගත් සේක…. එබැවින් නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේම දෙවියන්වහන්සේ බවත්, උන්වහන්සේට ප්‍රේම කරන සහ උන්වහන්සේගේ ආඥා පවත්වන අය සමඟ පරම්පරා දහසක් දක්වා ගිවිසුමත් කරුණාවත් රකිමින් සිටින විශ්වාසවන්ත දෙවියන්වහන්සේ බවත් දැනගන්න…. එබැවින් මම අද නුඹට අණකරන ආඥාවන්ද, පනත්ද, විනිශ්චයන්ද ඒවා කිරීමට නුඹ පවත්වාගත යුතුය. එහෙයින් එසේ සිදුවන්නේ නම්, නුඹලා මේ විනිශ්චයන්ට කීකරු වී, ඒවා පවත්වාගෙන, ඒවා කරන්නේ නම්, නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ නුඹේ පියවරුන්ට දිවුරා දුන් ගිවිසුමත් කරුණාවත් නුඹට රකින සේක; උන්වහන්සේ නුඹට ප්‍රේම කර, නුඹට ආශීර්වාද කර, නුඹ බහුල කරන සේක. තවද උන්වහන්සේ නුඹේ ගර්භයේ ඵලයත්, නුඹේ දේශයේ ඵලයත්, නුඹේ ධාන්‍යයත්, නුඹේ ද්‍රాక్షාරසයත්, නුඹේ තෙල්යත්, නුඹේ ගවයන්ගේ වැඩිවීමත්, නුඹේ බැටළුවන්ගේ රැළත්, නුඹේ පියවරුන්ට නුඹට දෙන බවට උන්වහන්සේ දිවුරූ දේශයේදී, ආශීර්වාද කරන සේක. නුඹ සියලු ජනයන්ට වඩා ආශීර්වාදලත් වන්නෙහිය…. තවද ස්වාමීන්වහන්සේ නුඹෙන් සියලු රෝග පහකරනු ඇත, නුඹ දන්නා මිසරයේ දුෂ්ට රෝගවලින් එකක්වත් නුඹ පිට තබන්නේ නැත.’ ද්විතීය කථාව 7:6, 9, 11–15.”

“ඔවුන් උන්වහන්සේගේ ආඥා පිළිපැදුවොත්, දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ට ගෝධූමයේ උතුම්ම කොටස දෙන බවත්, පර්වතයෙන් මී පැණි ඔවුන් වෙත ගෙන දෙන බවත් වාදන කළසේක. උන්වහන්සේ ඔවුන් දිගු ආයුෂයෙන් තෘප්තිමත් කර, තම ගැලවීම ඔවුන්ට පෙන්වන සේක.

“දෙවියන්වහන්සේට අකීකරු වීම නිසා ආදම් හා ඒව ඒදෙන් උයන අහිමි කරගත්තෝය; පාපය නිසා මුළු භූමියම ශාපයට ලක්විය. එහෙත් දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව උන්වහන්සේගේ උපදේශය අනුගමනය කළහොත්, ඔවුන්ගේ දේශය නැවත සාරවත්කමටත් අලංකාරයටත් පත් කරනු ලැබේ. භූමිය වගා කිරීම සම්බන්ධයෙන් දෙවියන්වහන්සේම ඔවුන්ට උපදෙස් දුන්සේක, එය යළි ස්ථාපිත කිරීමේ කාර්යයේදී ඔවුහු උන්වහන්සේ සමඟ සහයෝගයෙන් ක්‍රියා කළ යුතු වූහ. මෙසේ, දෙවියන්වහන්සේගේ පාලනය යටතේ පවතින මුළු දේශයම ආත්මික සත්‍යයේ දෘශ්‍ය පාඩමක් බවට පත්වනු ඇත. උන්වහන්සේගේ ස්වාභාවික නීතිවලට කීකරු වීමෙන් පොළොව තම සම්පත් උපදවන්නාක් මෙන්, උන්වහන්සේගේ නෛතික නීතියට කීකරු වීමෙන් ජනතාවගේ හෘදයන් උන්වහන්සේගේ චරිතයේ ගුණාංග ප්‍රතිබිම්බනය කළ යුතු විය. ජීවමාන දෙවියන්වහන්සේට සේවය කරන, නමස්කාර කරන අයගේ උතුම්කම හෙදෙනෝ පවා හඳුනාගනු ඇත.”

“‘බලව,’ යයි මෝසෙස් කීවේය, ‘මාගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ මට අණ කළ පරිදි, ඔබ සැම එය හිමි කරගැනීමට යන දේශයේ එසේම ක්‍රියා කරන පිණිස, මම ඔබට පනත් සහ විනිශ්චයන් උගන්වා ඇත්තෙමි. එබැවින් ඒවා රක්ෂා කර ක්‍රියා කරන්න; මක්නිසාද සියලු මේ පනත් අසා, “නියතවම මේ මහා ජාතිය ප්‍රඥාවන්ත හා අවබෝධසම්පන්න ජනතාවකි” යයි කියන ජාතීන්ගේ දෘෂ්ටියෙහි, මෙය ඔබගේ ප්‍රඥාවත් ඔබගේ අවබෝධයත් වන්නේය. මක්නිසාද අප උන්වහන්සේට අයැදින සියලු කාරණාවලදී, අපගේ දෙවි සමිඳාණන්වහන්සේ අපට සමීපව සිටින්නාක් මෙන්, දෙවියන් එයට එතරම් සමීපව සිටින මහා ජාතියක් කුමක් ද? තවද අද දින මම ඔබ ඉදිරියෙහි තබන මේ මුළු ව්‍යවස්ථාව මෙන්, එතරම් ධර්මිෂ්ඨ පනත් සහ විනිශ්චයන් ඇති මහා ජාතියක් කුමක් ද?’ ද්විතීය කථාව 4:5–8.”

ඉශ්‍රායෙල්ගේ දරුවන් දෙවියන් වහන්සේ ඔවුන්ට නියම කළ මුළු භූමි ප්‍රදේශයම අල්ලා ගත යුතු වූහ. සැබෑ දෙවියන් වහන්සේට වන නමස්කාරය හා සේවය ප්‍රතික්ෂේප කළ ඒ ජාතීන් තම අයිතියෙන් ඉවත් කරනු ලැබිය යුතු වූහ. එහෙත්, ඉශ්‍රායෙල් මගින් උන්වහන්සේගේ චරිතය එළිදරව් කිරීම තුළින් මනුෂ්‍යයන් උන්වහන්සේ වෙත ඇද ගනු ලැබීම දෙවියන් වහන්සේගේ අරමුණ විය. ලෝකය පුරා සියල්ලන්ටම සුභාරංචියේ ආරාධනය දෙනු ලැබිය යුතු විය. පූජාමය සේවාවේ ඉගැන්වීම තුළින් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ ජාතීන් ඉදිරියෙහි උසස් කර පෙන්වනු ලැබිය යුතු වූ අතර, උන්වහන්සේ වෙත බැලීමට කැමති සියල්ලෝම ජීවත් විය යුතු වූහ. කානාන් ස්ත්‍රිය වූ රහාබ මෙන්ද, මෝවබ් ස්ත්‍රිය වූ රූත් මෙන්ද, රූප වන්දනාවෙන් හැරී සැබෑ දෙවියන් වහන්සේට නමස්කාර කිරීමට පැමිණි සියල්ලෝම උන්වහන්සේගේ තෝරාගත් ජනතාව සමඟ එක්විය යුතු වූහ. ඉශ්‍රායෙල්ගේ සංඛ්‍යාව වැඩිවෙමින් යන කල, ඔවුන්ගේ රාජ්‍යය ලෝකය වැළඳගන්නා තුරු ඔවුන් තම සීමා පුළුල් කළ යුතු වූහ.

දෙවියන්වහන්සේ සියලු ජනතාව තම කරුණාපූර්ණ ආධිපත්‍යයට යටත් කරගැනීමට කැමතිවූ සේක. උන්වහන්සේ පොළොව ප්‍රීතියෙන් හා සාමයෙන් පිරී යාමට කැමතිවූ සේක. උන්වහන්සේ මනුෂ්‍යයා සතුට සඳහා මැවූ සේක, මනුෂ්‍ය හෘදයන් ස්වර්ගීය සාමයෙන් පූර්ණ කිරීමට ආශාවෙන් සිටින සේක. උන්වහන්සේ පහළ සිටින පවුල් ඉහළහි ඇති මහත් පවුලේ සංකේතයක් වීමට කැමතිවන සේක.

“එහෙත් ඉශ්‍රායෙල් දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ ඉටු නොකළේය. ස්වාමීන්වහන්සේ ප්‍රකාශ කළසේක: ‘මම නුඹ උතුම් වැලක් ලෙස, සම්පූර්ණයෙන්ම සත්‍ය බීජයක් ලෙස රෝපණය කළෙමි; එසේ නම් නුඹ මා වෙත විදේශීය වැලක දුෂිත පැළයක් බවට හැරී ගියේ කෙසේද?’ යෙරෙමියා 2:21. ‘ඉශ්‍රායෙල් හිස් වැලකි; ඔහු තමන් සඳහාම පල ගෙනෙයි.’ හෝෂෙයා 10:1. ‘දැන්, හෙ ජෙරුසලමේ වාසීනි, සහ යූදාහි මනුෂ්‍යයෙනි, මම ඔබෙන් ඉල්ලමි, මා සහ මාගේ මිදි වත්ත අතර විනිශ්චය කරන්න. මාගේ මිදි වත්ත සඳහා, මා එහි නොකළ තවත් කුමක් කළ හැකිව තිබුණේද? එය මිදි ගෙනෙනු ඇතැයි මම බලා සිටියදී, එය වන මිදි ගෙනාවේ මන්ද? එබැවින් දැන් එන්න; මාගේ මිදි වත්තට මම කුමක් කරන්නෙම්දැයි ඔබට කියමි: මම එහි වැට ඉවත් කර දමන්නෙමි, එය කා දමනු ලබන්නේය; එහි බිත්තිය බිඳ දමන්නෙමි, එය පාගා දමනු ලබන්නේය. මම එය පාළු කර දමන්නෙමි; එය කප්පාදු නොකරනු ලබන්නේය, හෝ කැණීම් නොකරනු ලබන්නේය; එහි කටු හා ඇණිලි වර්ධනය වන්නේය. එසේම, මම වලාකුළුන්ට එය මත වැසි නොවැස්සවන්නැයි අණ කරන්නෙමි. මන්ද … ඔහු විනිශ්චය අපේක්ෂා කළේය, නමුත් බලව; පීඩනයය; ධර්මිෂ්ඨකම අපේක්ෂා කළේය, නමුත් බලව; කෑගැසීමක්ය.’ යෙසායා 5:3–7.”

මෝසෙස් මාර්ගයෙන් ස්වාමීන්වහන්සේ තම සෙනඟ ඉදිරියෙහි අවිශ්වාසභාවයේ ප්‍රතිඵලය තබා තිබුණි. උන්වහන්සේගේ ගිවිසුම රැකීමට අකමැති වීමෙන් ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ ජීවනයෙන් තමන්ම වෙන් කරගනු ලබන අතර, උන්වහන්සේගේ ආශීර්වාදය ඔවුන් මත පැමිණිය නොහැකි වන්නේය. “අවධානයෙන් සිටින්න”යි මෝසෙස් පැවසීය, “අද දින මම නුඹට අණ කරන උන්වහන්සේගේ ආඥාද, උන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන්ද, උන්වහන්සේගේ පනත්ද රැක නොගැනීමෙන් නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ අමතක නොකරන්න. නැතහොත්, නුඹ කා පූර්ණ වූ විටත්, අලංකාර ගෙවල් ගොඩනඟා ඒවායේ වාසය කරන විටත්; නුඹේ එළු බැටළු රැළද ගව පට්ටිද වැඩි වන විටත්, නුඹේ රිදීද නුඹේ රත්‍රන්ද වැඩි වන විටත්, නුඹට තිබෙන සියල්ල වැඩි වන විටත්; එවිට නුඹේ සිත උසස් වී, නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ අමතක කරනු නොලබන්න…. එසේම, ‘මේ සම්පත මට උපයා දී ඇත්තේ මාගේ බලයද මාගේ අතේ ශක්තියදය’යි නුඹේ සිත තුළ කියනු නොලබන්න…. තවද, නුඹේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේ සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කර, වෙනත් දෙවිවරුන් අනුව ගොස්, ඔවුන්ට සේවය කර, ඔවුන්ට නමස්කාර කළහොත්, අද දින මම නුඹලාට විරුද්ධව සාක්ෂි දෙමි, නුඹලා සැබවින්ම විනාශ වන්නහුය. ස්වාමීන්වහන්සේ නුඹලාගේ මුහුණ ඉදිරියෙහි විනාශ කරන ජාතීන් මෙන්ම නුඹලාද විනාශ වන්නහුය; මක්නිසාද නුඹලාගේ දෙවිවූ ස්වාමීන්වහන්සේගේ හඬට කීකරු වීමට නුඹලා කැමති නොවූ බැවිනි.” ද්විතීය කථාව 8:11–14, 17, 19, 20.

එම අනතුරු ඇඟවීම යුදෙව් ජනතාව විසින් සැලකිල්ලට ගනු නොලැබීය. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේව අමතක කළෝය; උන්වහන්සේගේ නියෝජිතයන් ලෙස තමන්ට හිමි වූ උසස් වරප්‍රසාදයද ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් අතුරුදන් විය. ඔවුන් ලැබූ ආශීර්වාද ලෝකයට කිසිදු ආශීර්වාදයක් ගෙන නොදුන්නේය. ඔවුන්ගේ සියලු වාසි තමන්ගේම මහිමයට යොදවා ගත්තෝය. දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටි සේවය උන්වහන්සේගෙන් ඔවුන් පැහැර ගත්තෝය; එසේම ආගමික මඟපෙන්වීම සහ ශුද්ධ ආදර්ශයක් තම සහජනයන්ගෙන්ද ඔවුන් පැහැර ගත්තෝය. ජලප්‍රලයට පෙර ලෝකයේ වැසියන් මෙන්, ඔවුන්ගේ දුෂ්ට හදවත්වල සෑම සිතුවිල්ලක්ම ඔවුන් අනුගමනය කළෝය. මෙසේ, ‘ස්වාමීන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව, ස්වාමීන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව, මෙයයි’ (යෙරෙමියා 7:4) යයි කියමින්, එම සමයේම දෙවියන්වහන්සේගේ චරිතය වැරදි ලෙස නිරූපණය කරමින්, උන්වහන්සේගේ නාමය අගෞරවයට පත් කරමින්, උන්වහන්සේගේ ශුද්ධස්ථානය අපවිත්‍ර කරමින්, ඔවුන් ශුද්ධ දේ විහිළුවක් සේ පෙනෙන ලෙස කළෝය.

ස්වාමීන්වහන්සේගේ මිදිවත්ත භාරව තබා තිබූ ගොවිතැන්කරුවන් තමන්ට භාර දී තිබූ විශ්වාසයට අවිශ්වාසී වූහ. පූජකයන් සහ ගුරුවරුන් ජනතාවගේ විශ්වාසවන්ත උපදේශකයන් නොවූහ. ඔවුන් දෙවියන්වහන්සේගේ යහපත්කමත් කරුණාවත්, උන්වහන්සේට ඔවුන්ගේ ප්‍රේමය හා සේවය ලැබීමට ඇති අයිතියත්, ඔවුන් ඉදිරියෙහි නිතර තබා නොගත්හ. මේ ගොවිතැන්කරුවන් තමන්ගේම ගෞරවය සෙවූහ. ඔවුන් මිදිවත්තේ පලතුරු තමන්ටම අයත් කරගැනීමට කැමති වූහ. තමන් වෙතම අවධානයත් ගෞරවාදරයත් ආකර්ෂණය කරගැනීම ඔවුන්ගේ අධ්‍යයනය විය.

ඉස්රායෙල්හි මේ නායකයන්ගේ වරද සාමාන්‍ය පව්කාරයාගේ වරදට සමාන නොවීය. මේ මනුෂ්‍යයෝ දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියේ අතිශය ගාම්භීර බැඳීමක් යටතේ සිටියෝය. “ස්වාමීන්වහන්සේ මෙසේ කියන සේක” යන පණිවිඩය උගන්වීමටත්, දැඩි ආඥාකාරීභාවය තමන්ගේ ප්‍රායෝගික ජීවිතයට ගෙන ඒමටත් ඔව්හු තමන්ම ප්‍රතිඥා දී සිටියෝය. එසේ කිරීම වෙනුවට ඔව්හු ශුද්ධ ලියවිලි විකෘති කරමින් සිටියෝය. ජීවිතයේ සෑම පියවරක් දක්වා පැතිර යන චාරිත්‍ර බලෙන් පනවා, මිනිසුන් පිට බරපතළ බර පටවූහ. ජනතාව අඛණ්ඩ අසන්සුන්තාවයක ජීවත්වූහ, මන්ද රබ්බිවරුන් විසින් නියම කරන ලද අවශ්‍යතා ඔවුන්ට සම්පූර්ණ කළ නොහැකි වූ බැවිනි. මනුෂ්‍යයන් විසින් සෑදූ ආඥා පිළිපැදීමේ අසම්භවතාව ඔවුන් දැකියත් සමඟ, දෙවියන්වහන්සේගේ ආඥා පිළිබඳව ඔව්හු අසාවधान වූහ.

“දෙවියන් වහන්සේ තම සෙනඟට මිදිවත්තේ හිමිකරු තමන් වහන්සේ බවත්, ඔවුන් සතු සියල්ල උන් වහන්සේ උදෙසා භාවිත කිරීමට භාරකාරත්වයෙන් ඔවුන්ට දෙන ලද්දේ බවත් උපදෙස් දී තිබුණි. එහෙත් පූජකයන් සහ ගුරුවරුන්, දෙවියන් වහන්සේගේ දේපළ හසුරුවන්නන් ලෙස තම ශුද්ධ කාර්යාලයේ සේවය ඉටු කළේ නැත. උන් වහන්සේගේ කාර්යයේ වර්ධනය උදෙසා ඔවුන්ට භාර දෙන ලද සම්පත් සහ පහසුකම් ඔවුහු ක්‍රමවත් ලෙස උන් වහන්සේගෙන් සොරකම් කරමින් සිටියහ. ඔවුන්ගේ ලෝභකම හා තණ්හාව හේතුවෙන් අන്യජාතිකයන් විසින් පවා ඔවුන් අවමානයට ලක් කළහ. මෙසේ දෙවියන් වහන්සේගේ චරිතයත්, උන් වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ ව්‍යවස්ථාවන්ත් වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කිරීමට අන్యජාති ලෝකයට අවස්ථාව ලැබුණි.”

පියෙකුගේ හදවතකින්, දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟ සමඟ ඉවසා සිටියසේක. දෙන ලද කරුණාද, ඉවත් කරනු ලැබූ කරුණාද මඟින් උන්වහන්සේ ඔවුන්ට අයැද සිටියසේක. උන්වහන්සේ ඉවසීමෙන් ඔවුන්ගේ පව් ඔවුන් ඉදිරියෙහි තබා, ඔවුන් ඒවා පිළිගැනීම බලා දිගු ඉවසීමෙන් සිටියසේක. මිදිවත්තේ ගොවීන් මත දෙවියන්වහන්සේගේ අයිතිය තදින් දැනුවත් කිරීමට භවිතවක්තෘවරුන් හා දූතයන් යවනු ලැබූහ; එහෙත් ඔවුන් පිළිගනු ලැබීම වෙනුවට, සතුරන් ලෙස සලකනු ලැබූහ. මිදිවත්තේ ගොවීහු ඔවුන්ට පීඩා කළහ, ඔවුන් මරා දැමූහ. දෙවියන්වහන්සේ තව දූතයන් ද යවා, පළමු අය ලැබූ ඒ ම සැලකීමම ඔවුන් ද ලැබූහ; එසේ වුව ද, මිදිවත්තේ ගොවීහු තවදුරටත් අධිෂ්ඨානවත් වූ ද්වේෂයක් පෙන්වූහ.

අවසාන උපಾಯයක් ලෙස, දෙවියන්වහන්සේ තම පුත්‍රයා යවමින්, ‘ඔවුහු මාගේ පුත්‍රයාට ගෞරව දක්වනු ඇත’ යයි කී සේක. එහෙත් ඔවුන්ගේ ප්‍රතිරෝධය ඔවුන්ව ද්වේෂසහගතයන් කර තිබුණු බැවින්, ඔවුහු තම අතර, ‘මේ වනාහි උරුමක්කාරයා ය; එන්න, අපි ඔහුව මරාදමමු, ඔහුගේ උරුමය අපි අත්පත් කරගමු’ යයි කීහ. එවිට අපට මිදිවත්ත භුක්ති විඳීමටත්, එහි ඵලය සමඟ අප කැමති පරිදි කටයුතු කිරීමටත් ඉතිරි වන්නේය.

“යුදෙව් ප්‍රභූවරු දෙවියන්වහන්සේට ප්‍රේම නොකළෝය; එබැවින් ඔව්හු තමන්වහන්සේගෙන් තමාන්ම වෙන්කරගෙන, සාධාරණ විසඳුමක් සඳහා උන්වහන්සේ කළ සියලුම ආරාධනා ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රියතමයා වූ ක්‍රිස්තුස්, මිදිවත්තේ ස්වාමියාගේ අයිතිවාසිකම් ස්ථාපිත කිරීමට පැමිණිය නමුත්, වතුකාරයෝ උන්වහන්සේට ප්‍රකට අවමානයෙන් සැලකූහ; ‘මෙම මනුෂ්‍යයා අප මත ආධිපත්‍යය කරනු අපට නොකැමැත්තෙමු’ යැයි ඔව්හු කීහ. ඔව්හු ක්‍රිස්තුස්ගේ චරිතයේ අලංකාරත්වයට ඊර්ෂ්‍යා කළෝය. උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීමේ ක්‍රමය ඔවුන්ගේ ක්‍රමයට වඩා ඉතා උසස් වූ බැවින්, උන්වහන්සේගේ සාර්ථකත්වය පිළිබඳව ඔව්හු භීතියට පත් වූහ. උන්වහන්සේ ඔවුන්ට තරවටු කරමින්, ඔවුන්ගේ කපටිකම අනාවරණය කළසේක, සහ ඔවුන්ගේ ක්‍රියාමාර්ගයේ නිශ්චිත ප්‍රතිඵල ඔවුන්ට පෙන්වා දුන්සේක. මෙය ඔවුන්ව උමතුවට පත් කළේය. ඔවුන් නිශ්ශබ්ද කළ නොහැකි තරවටු කිරීම් යටතේ දැඩි වේදනාවට පත් වූහ. ක්‍රිස්තුස් නිරන්තරයෙන් ඉදිරිපත් කළ උසස් ධර්මිෂ්ඨකමේ ප්‍රමිතිකාවට ඔව්හු වෛර කළෝය. උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම ඔවුන්ගේ ස්වාර්ථකාමීභාවය නිරාවරණය වන ස්ථානයකට ඔවුන් ගෙන යන බව ඔව්හු දුටුහ, එබැවින් උන්වහන්සේ මරා දැමීමට ඔව්හු තීරණය කළෝය. උන්වහන්සේ කළ සියල්ල තුළ ප්‍රකාශ වූ සත්‍යවාදිතාව, භක්තිමත්භාවය, සහ උසස් ආත්මිකත්වයේ ආදර්ශයට ඔව්හු වෛර කළෝය. උන්වහන්සේගේ මුළු ජීවිතයම ඔවුන්ගේ ස්වාර්ථකාමීභාවයට තරවටුවක් විය, සහ අවසාන පරීක්ෂාව පැමිණි විට—සදාකාල ජීවනයට කීකරුකම හෝ සදාකාල මරණයට අකීකරුකම යන අර්ථය ගත් පරීක්ෂාව—ඔව්හු ඉශ්‍රායෙල්ගේ ශුද්ධ තැනැත්තාව ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. ක්‍රිස්තුස් සහ බරාබ්බාස් අතර තෝරාගැනීමට ඔවුන්ගෙන් අසන ලද්දේ නම්, ‘බරාබ්බාස් අපට නිදහස් කරදෙන්න!’ යයි ඔව්හු මොර ගැසූහ. ලූක් 23:18. තවද, ‘එසේ නම් යේසුස් සම්බන්ධයෙන් මම කුමක් කරම්ද?’ යයි පිලාත් අසා සිටි විට, ඔව්හු ප්‍රචණ්ඩ ලෙස, ‘උන්වහන්සේ කුරුසියේ ඇණගසනු ලැබේවා!’ යයි හඬ නැගූහ. මතෙව් 27:22. ‘ඔබගේ රජු මම කුරුසියේ ඇණගසම්ද?’ යයි පිලාත් ඇසූ විට, පූජකයන්ගෙන් සහ ප්‍රභූන්ගෙන් පිළිතුර මෙසේ පැමිණියේය: ‘කයිසර් හැර අපට වෙන කිසි රජෙක් නැත.’ යොහන් 19:15. ‘මම මේ ධර්මිෂ්ඨ මනුෂ්‍යයාගේ රුධිරය ගැන නිර්දෝෂි වෙමි’ යයි කියමින් පිලාත් තම අත් සේදූ විට, පූජකයෝ අඥාන සමූහයා සමඟ එක්ව, ‘ඔහුගේ ලේ අප පිටත් අපේ දරුවන් පිටත් වේවා’ යයි උද්යෝගයෙන් ප්‍රකාශ කළෝය. මතෙව් 27:24, 25.”

“මෙලෙස යුදෙව් නායකයෝ තම තේරීම කළෝය. ඔවුන්ගේ තීරණය, යෝහන් සිංහාසනය මත අසුන්ගත් තැනැත්තාගේ අතෙහි දුටු, කිසි මනුෂ්‍යයෙකුට විවෘත කළ නොහැකි වූ එම පොතෙහි ලියාපදිංචි කරනු ලැබීය. එහි ඇති සියලු ප්‍රතිශෝධාත්මක ද්වේෂභාවය සමඟම, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා විසින් මේ පොත මුද්‍රා විවර කරනු ලබන දින එම තීරණය ඔවුන් ඉදිරියේ ප්‍රකාශ වන්නේය.”

“යුදෙව් ජනතාව තමන් ස්වර්ගයේ ප්‍රියතමයන් බවත්, දෙවියන්වහන්සේගේ සභාව ලෙස සෑම විටම උසස් කරනු ලැබිය යුතු බවත් යන අදහස ඉතා අගය කළෝය. තමන් ආබ්‍රහම්ගේ දරුවන් බව ඔවුහු ප්‍රකාශ කළෝය; එමෙන්ම තමන්ගේ සෞභාග්‍යයේ පදනම ඔවුන්ට එතරම් ස්ථිරව පෙනුණු බැවින්, තමන්ගේ අයිතිවාසිකම්වලින් ඔවුන්ව වෙන් කිරීමට පෘථිවියටත් ස්වර්ගයටත් අභියෝග කළෝය. එහෙත්, අවිශ්වාසී ජීවිත ගත කිරීමෙන් ඔවුහු ස්වර්ගයේ දණ්ඩනයටත් දෙවියන්වහන්සේගෙන් වෙන්වීමටත් තමන්ම සූදානම් කරමින් සිටියෝය.”

“මිදිවත්තේ උපමාවේදී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ යාජකයන් ඉදිරියේ ඔවුන්ගේ දුෂ්ටකමේ කුළුණුගත ක්‍රියාව නිරූපණය කළ පසු, උන්වහන්සේ ඔවුන්ගෙන් මෙසේ ප්‍රශ්න කළ සේක: ‘එබැවින් මිදිවත්තේ ස්වාමියා පැමිණෙන කල, ඔහු ඒ ගොවියන්ට කුමක් කරන්නේ ද?’ යාජකයෝ එම කථානායකය ගැඹුරු උනන්දුවෙන් අනුගමනය කරමින් සිටියහ; තවද එහි විෂයය තමන් සමඟ ඇති සම්බන්ධය නොසලකා, ඔව්හු ජනතාව සමඟ එක්ව මෙසේ පිළිතුරු දුන්නෝය: ‘ඔහු ඒ දුෂ්ට මිනිසුන් භයානක ලෙස විනාශ කර දමන්නේය; තවද තම කාලවලදී ඔහුට පලදාව දෙන වෙනත් ගොවියන්ට තම මිදිවත්ත භාර දෙනු ඇත.’”

“තමන් නොදැනුවත්වම ඔවුහු තමන්ගේම විනාශය ප්‍රකාශ කර තිබූහ. යේසුස්වහන්සේ ඔවුන් දෙස බැලූ සේක; උන්වහන්සේගේ හෘදය විමර්ශනය කරන බැල්ම යටතේ, තම හදවත්හි ගුප්ත කරුණු උන්වහන්සේ කියවා දන්නා බව ඔවුහු අවබෝධ කළහ. උන්වහන්සේගේ දේවත්වය ඔවුන් ඉදිරියේ අවිවාදිත බලයෙන් දීප්තිමත් විය. ගොවියන් තුළ ඔවුහු තමන්ගේම රූපයක් දුටුවෝය; එවිට අකමැත්තෙන්ම ඔවුහු, ‘දෙවියන්වහන්සේ එසේ නොකරන සේක්වා!’ යයි කෑගැසූහ.”

ගැඹුරු ගൗරවයකින් හා ශෝකයෙන් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ මෙසේ විමසූ සේක: “ශුද්ධ ලියවිලිවල ඔබ කිසි කලෙකත් කියවා නැද්ද, ‘ගොඩනඟන්නන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ ගල, ඒම ගලම කොණේ ප්‍රධාන ශිලාය බවට පත්විය; මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ ක්‍රියාවය, එය අපගේ ඇස්වලට අද්භූතය’ කියා? එබැවින් මම ඔබට කියමි, දෙවියන්වහන්සේගේ රාජ්‍යය ඔබෙන් ඉවත්කර, එහි පල දරන ජාතියකට දෙනු ලබන්නේය. තවද මේ ගල මත වැටෙන ඕනෑම කෙනෙක් බිඳී යනු ඇත; නමුත් එය කවරෙකු මත වැටේද, එය ඔහු කුඩුකර දමනු ඇත.”

ක්‍රිස්තුස්වහන්සේව ඔවුන් පිළිගෙන තිබුණේ නම්, උන්වහන්සේ යුදෙව් ජාතියේ විනාශය වළක්වා දමනු ලැබූ සේක. නමුත් ඊර්ෂ්‍යාවත් ජලසූයාවත් ඔවුන් අනුකම්පා නොදක්වන ලෙස කළේය. නාසරෙත්හි යේසුස්වහන්සේව මෙසියාණන් ලෙස නොපිළිගන්නා බව ඔවුහු තීරණය කළහ. ඔවුහු ලෝකයේ ආලෝකය ප්‍රතික්ෂේප කළහ; එතැන් පටන් ඔවුන්ගේ ජීවිත මධ්‍යම රාත්‍රියේ අන්ධකාරය මෙන් අන්ධකාරයෙන් වට වී ගියේය. පූර්වයෙන් ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ විනාශය යුදෙව් ජාතිය මත පැමිණියේය. පාලනය නොකළ ඔවුන්ගේම දරුණු ආශාවන් ඔවුන්ගේ විනාශය සිදු කළේය. ඔවුහු තම අන්ධ උමතුව තුළ එකිනෙකා විනාශ කළහ. ඔවුන්ගේ කැරලිකාර, මුරණ්ඩු අහංකාරය ඔවුන් මත ඔවුන්ගේ රෝම ජයග්‍රාහකයන්ගේ උදහස ගෙන ආවේය. යෙරුසලම විනාශ කරන ලදී, මාලිගාව නටබුන් බවට පත් කරන ලදී, එහි ස්ථානය ක්ෂේත්‍රයක් මෙන් හාල් කරනු ලැබීය. යූදාගේ දරුවන් අති භයානක මරණ ආකාරවලින් විනාශ වූහ. මිලියන ගණනක් අනාගාමික දේශවල බැඳිවැසියන් ලෙස සේවය කිරීමට විකුණනු ලැබූහ.

ජනයෙකු ලෙස යුදෙව්වෝ දෙවියන්වහන්සේගේ අරමුණ සම්පූර්ණ කිරීමට අසමත් වූහ; එබැවින් මිදිවත්ත ඔවුන්ගෙන් ඉවත් කරනු ලැබීය. ඔවුන් අනිසි ලෙස භාවිත කළ වරප්‍රසාදද, ඔවුන් සැලකිල්ලකට නොගත් කාර්යයද, අනෙක් අයට භාර දෙනු ලැබීය.

“ද్రాక్షවත්ත පිළිබඳ උපමාව යුදෙව් ජාතියට පමණක් අදාළ වන්නේ නොවේ. එහි අප සඳහාද පාඩමක් ඇත. මේ පරම්පරාවේ සභාව දෙවියන්වහන්සේ විසින් මහත් වරප්‍රසාදයන් හා ආශීර්වාදයන්ගෙන් අනූන කරනු ලැබ ඇත, එබැවින් ඒවාට සරිලන ප්‍රතිඵල උන්වහන්සේ අපේක්ෂා කරනු ලැබේ.” Christ’s Object Lessons. 284–296.

“දෙවියන්වහන්සේ පුරාණ ඉශ්‍රායෙලය කැඳවූ ලෙසම, මේ කාලයේ තම සභාවද භූමියෙහි ආලෝකයක් ලෙස ස්ථිරව සිටින පිණිස කැඳවා ඇත. සත්‍යයේ බලවත් කඩුව මගින්, පළමු, දෙවන, සහ තෙවන දූතයාගේ පණිවිඩයන් අනුව, උන්වහන්සේ ඔවුන් සභාවන්ගෙන්ද ලෝකයෙන්ද වෙන්කරගෙන, තමන්වහන්සේ සමීපයේ ශුද්ධ වූ අසන්නතාවයකට ගෙනාසේක. උන්වහන්සේ ඔවුන් තම ව්‍යවස්ථාවේ භාරකරුවන් බවට පත්කොට, මේ කාලය සඳහා ඇති අනාවැකිවල මහත් සත්‍යයන් ඔවුන්ට භාර දී ඇත. පුරාණ ඉශ්‍රායෙලයට භාර දෙන ලද ශුද්ධ දේවවචන මෙන්, මේවාද ලෝකයට ප්‍රකාශ කළ යුතු ශුද්ධ භාරකමකි. ප්‍රකාශනය 14හි දූතයන් තිදෙනා, දෙවියන්වහන්සේගේ පණිවිඩවල ආලෝකය පිළිගෙන, මුළු භූමිය පුරා අනතුරු ඇඟවීම නාද කිරීමට උන්වහන්සේගේ නියෝජිතයන් ලෙස ඉදිරියට යන ජනතාව නියෝජනය කරති.” Testimonies, volume 5, 455.

“මේවා සහෝදරි වයිට්ගේ වචන නොව, ස්වාමින්වහන්සේගේ වචන වන අතර, ඔබට දෙන පිණිස ඒවා මට දීමට උන්වහන්සේගේ දූතයා ඒවා මා වෙත ගෙනාවාය. දෙවියන්වහන්සේ ඔබට අයැද සිටින්නේ, උන්වහන්සේ සමඟ තවත් විරුද්ධ අරමුණු සඳහා ක්‍රියා නොකරන ලෙසයි. ක්‍රිස්තියානි යයි කියාගන්නා පුරුෂයන් සම්බන්ධයෙන් බොහෝ උපදෙස් දෙන ලද්දේ, ඔවුන් සත්‍යයේ ප්‍රගතියට ආත්මයෙන්ද, වචනයෙන්ද, ක්‍රියාවෙන්ද විරුද්ධව ක්‍රියා කරමින්, සාතන්ගේ ගුණාංග ප්‍රකාශ කරන බැවින්, සහ නියතවම සාතන් ඔවුන් ගෙනයන මාර්ගය අනුගමනය කරන බැවිනි. ඔවුන්ගේ හෘදයේ දෘඪතාව තුළ, කිසි ආකාරයකින්වත් ඔවුන්ට අයත් නොවන, තවද ඔවුන් විසින් ක්‍රියාත්මක නොකළ යුතු බලය ඔවුන් අල්ලාගෙන ඇත. මහත් ගුරුවරයාණන් පවසනසේක, ‘මම පෙරළා දමන්නෙමි, පෙරළා දමන්නෙමි, පෙරළා දමන්නෙමි.’ Battle Creekහි මනුෂ්‍යයෝ කියති, ‘ස්වාමින්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව, ස්වාමින්වහන්සේගේ දේවමාළිගාව අපි ය’ එහෙත් ඔවුන් සාමාන්‍ය ගින්න භාවිත කරති. දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවෙන් ඔවුන්ගේ හෘද මෘදු කර යටත් කරනු ලැබ නැත.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

“දෙවියන්වහන්සේගේ ඉවසීමට අරමුණක් ඇත, නමුත් ඔබ එය ව්‍යර්ථ කරමින් සිටියි. ඔබ පසුව කෙසේ හෝ වළක්වා දැකීමට කැමති වන තත්ත්වයක් උදා වීමට ඔහු ඉඩ දෙමින් සිටී, නමුත් එවිට ප්‍රමාද වැඩි වී තිබේ. දෙවියන්වහන්සේ එලියාට අණ කළේ කෘර හා කපටි හසායෙල් සිරියාවේ රජු ලෙස අභිෂේක කරන ලෙසය, එවිට ඔහු මූර්තිපූජක ඉශ්‍රායෙල්ට දණ්ඩුවක් වන්නේය. ඔබ ආදරය කරන මායාවලට දෙවියන්වහන්සේ ඔබ අත්හැර දමන්නේ නැද්දැයි කවුද දන්නේ? විශ්වාසවන්ත, ස්ථිර, සත්‍ය වූ දේශකයන් අපගේ කෘතඥ නොවන සභාවන්ට සාමයේ සුවිශේෂය ඉදිරිපත් කරන අවසාන අය විය හැකි බව කවුද දන්නේ? විනාශකයෝ දැනටමත් සාතන්ගේ අත යටතේ පුහුණු වෙමින් සිටින අතර, තව ස්වල්පයක් ධජවාහකයන් ඉවත්ව යාම පමණක් බලා සිටිමින්, ඔවුන්ගේ ස්ථාන අල්ලාගෙන, බොරු අනාගතවක්තෘගේ හඬින්, ‘සාමය, සාමය,’ කියා හඬ නගන්නට සූදානම්ව සිටිනවා විය හැක, සමිඳාණන්වහන්සේ සාමය ප්‍රකාශ කර නොතිබියදීය. මම දුර්ලභව හැඬුවෙමි, නමුත් දැන් මගේ ඇස් කඳුළින් අඳවී ඇති බව මට දැනේ; මම ලියන විට ඒවා මගේ කඩදාසිය මත වැටෙමින් තිබේ. ඉක්මනින්ම අප අතර සියලු අනාගතවාක්‍ය ප්‍රකාශ අවසන් වනු ඇති බවත්, ජනතාව අවදි කළ ඒ හඬ තවදුරටත් ඔවුන්ගේ ශාරීරික නිදිබරකම් කම්පා නොකරනු ඇති බවත් විය හැක.”

“දෙවියන් වහන්සේ පොළොව මත තමන්ගේ අමුතු කාර්යය ක්‍රියාත්මක කරන විට, ශුද්ධ අත් තවදුරටත් ගිවිසුම් පෙට්ටිය උසුලන්නේ නැති වන විට, ජනතාව පිට අවාසනාව පැමිණෙනු ඇත. අහෝ, නුඹ, නුඹගේ මේ දවසේදී නුඹගේ සාමයට අයත් දේවල් දැන සිටියා නම් කෙතරම් යහපත්ද! අහෝ, අපගේ ජනතාව නිනිවය කළාක් මෙන්, තමන්ගේ සියලු ශක්තියෙන් පසුතැවිලි වී, තමන්ගේ මුළු හෘදයෙන් විශ්වාස කරත්වා, එවිට දෙවියන් වහන්සේ තමන්ගේ ප්‍රචණ්ඩ උදහස ඔවුන්ගෙන් හැරවනු ඇත.” Testimonies, volume 5, 77.

“ඔබ හෘදයේ දෘඩකමට ඉඩ දී, උඩඟුකම හා ස්වයංධර්මිත්වය නිසා ඔබගේ වරදවල් පිළිගෙන නොසැලකුවහොත්, ඔබ සාතන්ගේ පරීක්ෂාවන්ට යටත්ව සිටීමට ඉතිරි කරනු ලබනු ඇත. ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබගේ දෝෂ ඔබට ප්‍රකාශ කරන විට, ඔබ පසුතැවී පාපොච්චාරණය නොකළහොත්, උන්වහන්සේගේ ප්‍රබන්ධය ඔබ නැවත නැවතත් එම භූමිය මතට ගෙන එනු ඇත. සමාන ස්වභාවයේ වැරදි කිරීමට ඔබ ඉඩ හරිනු ලබනු ඇත; ඔබ දිගටම ප්‍රඥාවෙන් හිඟව සිටිනු ඇත; එසේම ඔබ පාපය ධර්මිෂ්ඨකම ලෙසත්, ධර්මිෂ්ඨකම පාපය ලෙසත් හඳුන්වනු ඇත. මේ අවසාන දිනවල ප්‍රබල වන රැවටිලි බහුලතාව ඔබ වටකර ගනු ඇත; ඔබ නායකයන් මාරු කරනු ඇත, එසේ කළ බවද නොදැන සිටිනු ඇත.” Review and Herald, December 16, 1890.