For some time, we have been focusing our attention on the hidden history of Daniel 11:40, and in recent weeks, the Lord has drawn our consideration to verse 27:
කාලයක සිට, අපි දානියෙල් 11:40 හි සැඟවුණු ඉතිහාසය කෙරෙහි අපගේ අවධානය යොමු කරමින් සිටියෙමු; මෑත සතිවලදී, ස්වාමීන්වහන්සේ අපගේ සැලකිල්ල 27 වන වාක්යයට යොමු කරවූසේක:
And both these kings’ hearts shall be to do mischief, and they shall speak lies at one table; but it shall not prosper: for yet the end shall be at the time appointed. Daniel 11:27.
මෙම රජවරු දෙදෙනාගේ සිත් ද දුෂ්ටකම් කිරීමට යොමු වී තිබෙන්නේය; ඔව්හු එකම මේසය අසල හිඳ බොරු කතා කරති; එහෙත් එය සාර්ථක නොවන්නේය; මක්නිසාද අන්තය තවමත් නියමිත කාලයටම පැමිණෙන්නේය. දානියෙල් 11:27.
Initially, I was uncertain about the details—when, where, and who sat at that table, speaking lies to one another—but these questions are now under review. Over the past few Sabbaths, I made some missteps as I worked through these lines. Yet, through what I believe to be providential guidance, the alliances represented in verses 13–15, symbolized by Caesarea Philippi, began to unfold. Though some elements still require refinement, I believe the Lord has lifted His hand from these verses to reveal their meaning.
මුලදී, කවදාද, කොහේද, සහ ඒ මේසය අසල එකිනෙකාට බොරු කථා කරමින් කවුද ආසනගත්තාද යන විස්තරයන් පිළිබඳ මා අනిశ්චිතව සිටියෙමි—නමුත් දැන් මෙම ප්රශ්න පරීක්ෂණයට ලක්වෙමින් පවතී. පසුගිය සබත් කිහිපය තුළ, මෙම පේළි විග්රහ කරමින් සිටියදී මා සමහර වැරදි පියවර ගත්තෙමි. එහෙත්, මාගේ විශ්වාසය අනුව දේවීය ප්රවීණ මඟපෙන්වීමක් තුළින්, කයිසාරියා පිලිප්පියෙන් සංකේතවත් කරන ලද 13–15 වන වාක්යවල නිරූපිත සන්ධාන විවෘත වීමට පටන් ගත්තේය. සමහර අංග තවමත් සංශෝධනය අවශ්ය වුවද, මෙම වාක්යවල අර්ථය ප්රකාශ කිරීම සඳහා ස්වාමීන්වහන්සේ තමන්ගේ හස්තය ඒවා මතෙන් ඉවත් කළ බව මා විශ්වාස කරමි.
This understanding crystallized immediately after last Sabbath’s Zoom meeting. A week earlier, I had been struck by the intricate interplay of histories in verses 10–15. I wrote and sent a text message to a few people outlining my thoughts and asked to share them on Friday evening. I was attempting to organize the issues within those verses, convinced there was something profoundly significant. There is, but it wasn’t what I initially proposed. Despite my stumbles over the past week and a half as I grappled with this passage, I recognize a familiar providence. The Lord was unsealing a special, vital truth. Once the human element is fully exposed and set aside, the truth—opened by the Lion of the tribe of Judah—proves even more profound than I had grasped.
පසුගිය සබත් දින Zoom රැස්වීමෙන් අනතුරුවම මෙම අවබෝධය පැහැදිලි ස්වරූපයක් ගත්තේය. එයට සතියකට පෙර, 10–15 වගන්තිවල ඇති ඉතිහාසයන්ගේ සංකීර්ණ අන්තර්ක්රියාව මට දැඩි ලෙස බලපෑවේය. මගේ සිතුවිලි සාරාංශ කරමින් කිහිප දෙනෙකුට පණිවිඩයක් ලියා යවා, ඒවා සිකුරාදා සන්ධ්යාවේ බෙදාගැනීමට ඉල්ලා සිටියෙමි. ඒ වගන්ති තුළ ඇති කරුණු සංවිධානය කිරීමට මම උත්සාහ කරමින් සිටියෙමි; එහි ගැඹුරු ලෙස වැදගත් කුමක් හෝ ඇති බව මට නිසැකවම පෙනුණේය. එවැනි දෙයක් සැබවින්ම ඇත, නමුත් එය මම මුලින් යෝජනා කළ දෙය නොවීය. පසුගිය සතිය හා අර්ධය තුළ මෙම ඡේදය සමඟ පොරබදමින් සිටියදී මා වැටී ගිය අඩුපාඩු තිබුණද, මම හුරුපුරුදු දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රවීණ මෙහෙයවීමක් හඳුනාගනිමි. ස්වාමින්වහන්සේ විශේෂ, අත්යවශ්ය සත්යයක් මුද්රාභංග කරමින් සිටියේය. මනුෂ්ය අංගය සම්පූර්ණයෙන්ම අනාවරණය කර පැත්තකට තැබූ විට, යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා විසින් විවෘත කරන ලද එම සත්යය—මා කලින් අවබෝධ කරගෙන සිටි ප්රමාණයටත් වඩා—අතිශය ගැඹුරු බව සනාථ වෙයි.
Verse Five through Nine
පස්වන පදය සිට නවවන පදය දක්වා
Putin, as the king of the south, mirrors Ptolemy, who will triumph in the Ukraine war, fulfilling verse 11. Historically, Ptolemy IV Philopator’s victory at the Battle of Raphia fulfilled this verse, prefiguring Putin’s imminent success. Verses 5–9 outline a history that foreshadows the papacy’s 1,260-year rule (538–1798) in meticulous detail. These details have been explored repeatedly in the past, so here I will highlight one prophetic waymark fulfilled in verses 5–9 and echoed in the period from 538 to 1798.
දකුණේ රජු වශයෙන් පුටින්, 11වන පදය ඉටු කරමින් යුක්රේන යුද්ධයේ ජයග්රහණය කරනු ලබන පටොලමිව පිළිබිඹු කරයි. ඉතිහාසමය වශයෙන්, රාෆියා සටනේදී පටොලමි IV ෆිලොපේටර්ගේ ජයග්රහණය මෙම පදය ඉටු කළ අතර, එය පුටින්ගේ ආසන්න සාර්ථකත්වයට පූර්වරූපයක් විය. 5–9 පදයන් 1,260 අවුරුදු පාප්ධූර පාලනයට (538–1798) පූර්වඡායා සපයන ඉතිහාසයක් අතිශය නිවැරදි විස්තර සහිතව අර්ථ දක්වයි. මෙම විස්තර අතීතයේදී නැවත නැවත විමර්ශනය කර ඇති බැවින්, මෙහිදී මම 5–9 පදයන්හි ඉටු වූ සහ 538 සිට 1798 දක්වා කාල පරාසයේ ප්රතිධ್ವනිත වූ එක් අනාවැකිමය මාර්ගලකුණක් උද්දීපනය කරමි.
This period began with a treaty between the southern Ptolemaic kingdom and the northern Seleucid kingdom, sealed when the southern king gave his daughter in marriage to the northern king. This union initiated a seven year span that ended when the southern king invaded the north, took the northern king captive to Egypt, and the captive king later died after falling from a horse.
මෙම කාලපරිච්ඡේදය ආරම්භ වූයේ දකුණු පක්ෂයේ පටොලෙමීය රාජධානිය සහ උතුරු පක්ෂයේ සෙලෙව්කීය රාජධානිය අතර ගිවිසුමකින් ය. එය මුද්රා තැබුණේ දකුණු රජු තම දියණිය උතුරු රජුට විවාහයට දීමෙන්ය. මෙම එක්වීමෙන් වසර හතක කාලයක් ආරම්භ වූ අතර, එය අවසන් වූයේ දකුණු රජු උතුර ආක්රමණය කර, උතුරු රජුව ඊජිප්තුවට වහල්කරුවෙකු ලෙස ගෙන ගොස්, පසුව අශ්වයකින් වැටීමෙන් එම අල්ලාගත් රජු මිය යෑමෙනි.
A Broken Treaty
බිඳුණු ගිවිසුමක්
The invasion stemmed from a broken treaty. After the seven-year period began, the northern king set aside his first wife to marry the southern princess and secure the treaty. Later, he discarded the southern wife and reinstated his original queen. This prompted the first queen to execute the southern queen and her entourage, enraging the southern queen’s family in Egypt.
ආක්රමණය උද්භව වූයේ උල්ලංඝනය කරන ලද ගිවිසුමකිනි. සත් අවුරුදු කාලය ආරම්භ වූ පසු, උතුරු රජු ගිවිසුම ස්ථිර කරගැනීම පිණිස දකුණු කුමරිය විවාහ කරගැනීමට තම පළමු බිරිඳ පැත්තකට කළේය. පසුව ඔහු දකුණු බිරිඳ අත්හැර තම මුල් රැජින යළි ස්ථාපිත කළේය. එයින් ප්රථම රැජින දකුණු රැජින සහ ඇයගේ අනුගාමී පිරිස ඝාතනය කිරීමට ප්රේරිත වූ අතර, එමඟින් මිසරයේ සිටි දකුණු රැජිනගේ පවුල මහත් කෝපයට පත් විය.
With prophetic discernment, seven years can be seen as two periods of three and a half years, as illustrated by the three and a half years before and after the cross that together represented the week that Christ confirmed the covenant. The three and a half is also recognized in the seven times curse carried out upon the northern kingdom of Israel from 723 BC unto 1798. That seven times is divided into two periods of twelve hundred and sixty, with 538 as the middle point. These illustrations of seven being divided into two periods of three and a half is not random, it is purposeful.
අනාගතවාණී ප්රබෝධයෙන් යුක්තව බලන විට, අවුරුදු හතක් යනු අවුරුදු තුන හමාරක කාලපරිච්ඡේද දෙකක් ලෙස දැකිය හැක; එය ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කළ සතිය නියෝජනය කළ, කුරුසියට පෙර හා පසු පැවති අවුරුදු තුන හමාරෙන් නිරූපිත වේ. අවුරුදු තුන හමාර යන්න ක්රි.පූ. 723 සිට ක්රි.ව. 1798 දක්වා ඉශ්රායෙල්හි උතුරු රාජ්යය මත ක්රියාත්මක කරන ලද “සත් වරක්” ශාපය තුළද හඳුනාගනු ලැබේ. එම “සත් වරක්” කාලය, 538 මධ්යස්ථ ලක්ෂ්යය ලෙස ගෙන, එක්දහස් දෙසිය හැටක කාලපරිච්ඡේද දෙකකට බෙදා ඇත. හත යන්න අවුරුදු තුන හමාරක කාලපරිච්ඡේද දෙකකට බෙදී ඇති බව පෙන්වන මෙම නිදර්ශන අහඹු නොවේ; ඒවා උද්දේශිතය.
In the division in the week Christ confirmed the covenant the cross represents the center and in so doing it identifies Christ presenting the message in person for three and a half years, followed by His disciples presenting the message for the same period. In the seven times against the northern kingdom 538 divides the history into a period when paganism trampled down the sanctuary and host followed by papalism trampling down the sanctuary and host for the same period. In prophetic symbolism “seven” is represented with three and a half, which in turn is represented by forty-two months, three and a half days or years, twelve hundred and sixty, twenty-five twenty and a time, times and dividing of time. In context, all these figures are interchangeable.
සතියේ බෙදීම තුළ ක්රිස්තුස් වහන්සේ ගිවිසුම ස්ථිර කළේය; කුරුසිය මධ්යස්ථානය නිරූපණය කරයි, එසේ කිරීමෙන් එය ක්රිස්තුස් වහන්සේ තිස්ස හා අර්ධ වර්ෂ තුනක් පුරා ස්වකීය පුද්ගලික පැමිණීමෙන් පණිවිඩය ඉදිරිපත් කළ බව හඳුන්වා දෙයි; ඉන් පසුව උන්වහන්සේගේ ගෝලයන් ද එම කාල පරිච්ඡේදයම තුළ එම පණිවිඩය ඉදිරිපත් කළහ. උතුරු රාජ්යයට විරුද්ධ වූ සත් වර තුළ 538 වර්ෂය ඉතිහාසය කාල පරිච්ඡේද දෙකකට බෙදයි: පළමුව, අනාගමිකත්වය ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව පාගා දැමූ කාලයක්, ඉන් අනතුරුව, එම කාල පරිච්ඡේදයම තුළ පාප්වාදය ශුද්ධස්ථානය හා සේනාව පාගා දැමූ කාලයක්. අනාවැකිමය සංකේතභාෂාවේ “සත්” යන සංඛ්යාව තිස්ස හා අර්ධයකින් නිරූපිත වන අතර, එය නැවත හතළිස් දෙමස, දින හෝ අවුරුදු තිස්ස හා අර්ධය, එක් දහස් දෙසිය හැට, විසිපහ විස්ස, සහ කාලයක්, කාලයන් සහ කාලයේ බෙදීමක් යන රූපයන්ගෙන් නිරූපිත වේ. සන්දර්භය තුළ, මේ සියලු සංඛ්යාත්මක ප්රකාශ එකිනෙකට විනිමය කළ හැකි ඒවාය.
The treaty represented between the Ptolemaic Kingdom, ruled by the descendants of Ptolemy I (a general of Alexander the Great), who controlled Egypt, and the Seleucid Empire, ruled by the descendants of Seleucus I (another of Alexander’s generals), who controlled much of the Middle East, including Syria concluded the Second Syrian War in 253 BC. The war had begun seven years before in 260 BC. Seven years after the treaty was ratified it was broken in 246 BC. Fourteen years, divided into two seven-year periods. The first half is warfare and the second half is peace. The fourteen years begin with the second Syrian War and it ends with the third Syrian War. This type of symmetry in history is amplified when you recognize that the history is represented in verses five through nine of chapter eleven. The treaty and its breaking are the focus of the verses and the history which fulfilled the verses.
ඇලෙක්සැන්ඩර් මහාරාජයාගේ සෙනෙවියෙකු වූ පටොලමි Iගේ වංශජයන් විසින් පාලනය කරනු ලැබූ, මිසරය පාලනය කළ පටොලමීය රාජ්යයත්, ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ තවත් සෙනෙවියෙකු වූ සෙලුකස් Iගේ වංශජයන් විසින් පාලනය කරනු ලැබූ, සිරියාවද ඇතුළුව මැද පෙරදිග විශාල කොටසක් පාලනය කළ සෙලූසිද් අධිරාජ්යයත් අතර ඇතිවූ ගිවිසුම ක්රි.පූ. 253 දී දෙවන සිරියානු යුද්ධය අවසන් කළේය. එම යුද්ධය එයට අවුරුදු හතකට පෙර, ක්රි.පූ. 260 දී ආරම්භ වී තිබුණි. ගිවිසුම ස්ථිර කරනු ලැබීමෙන් අවුරුදු හතකට පසු, එය ක්රි.පූ. 246 දී කඩකරනු ලැබීය. අවුරුදු දාහතරක්, අවුරුදු හතක කාල පරිච්ඡේද දෙකකට බෙදා ඇත. පළමු අර්ධය යුද්ධය වන අතර දෙවන අර්ධය සාමය වේ. මෙම අවුරුදු දාහතර ආරම්භ වන්නේ දෙවන සිරියානු යුද්ධයෙන්ය, එය අවසන් වන්නේ තුන්වන සිරියානු යුද්ධයෙන්ය. ඉතිහාසයේ මේ ආකාරයේ සමමිතිකභාවය, එම ඉතිහාසය එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ පස්වන සිට නවවන දක්වා වගන්තිවල නිරූපණය කර ඇති බව ඔබ හඳුනාගන්නා විට වඩාත් ප්රබල ලෙස දෘශ්යමාන වේ. එම ගිවිසුමත් එය කඩකිරීමත් වගන්තිවලද, එම වගන්ති සම්පූර්ණ කළ ඉතිහාසයේද, මූලික අවධානයේ කේන්ද්රය වේ.
This aligns with the papal domination from 538 to 1798. Near the end of that era, Napoleon Bonaparte entered into a treaty with the Vatican. Citing the Vatican’s breach of the 1797 Treaty of Tolentino, Napoleon sent General Berthier in 1798 to take the pope captive. The pope died in France in 1799. This 1,260-year period is detailed in verses 31–39.
මෙය ක්රි.ව. 538 සිට 1798 දක්වා පැවති පාප්මණ්ඩලීය ආධිපත්යය සමඟ ගැළපෙයි. එම යුගයේ අවසානයට ආසන්නව, නෙපෝලියන් බොනපාට් වතිකානය සමඟ ගිවිසුමකට පිවිසියේය. වතිකානය 1797 ටොලෙන්ටිනෝ ගිවිසුම උල්ලංඝනය කළ බව සඳහන් කරමින්, නෙපෝලියන් 1798 දී පාප්තුමා බන්ධකයෙකු ලෙස රැගෙන යාමට ජෙනරල් බෙර්තියේ යැවීය. පාප්තුමා 1799 දී ප්රංශයේදී මරණයට පත් විය. මෙම අවුරුදු 1,260 ක කාලපරිච්ඡේදය 31–39 වන පදවල විස්තර කර ඇත.
The history of verses 5–9 parallels that of verses 31–39, providing two witnesses within Daniel 11. Both lines share identical prophetic waymarks, revealing the dynamics between the kings of the south and north. Each period is symbolized by three and a half years, concluding with the southern king prevailing, capturing the northern king, and taking him to the southern land, where both northern kings die. In both cases, as the text states, the southern king returns with spoil:
5–9 වචනවල ඉතිහාසය 31–39 වචනවල ඉතිහාසයට සමාන්තර වන අතර, එමගින් දානියෙල් 11 තුළ සාක්ෂි දෙකක් සපයයි. මෙම රේඛා දෙකම එකිනෙකට සමාන භවिष्यවාණිමය සලකුණු-සන්ධි බෙදා ගනිමින්, දකුණේ රජවරුන් හා උතුරේ රජවරුන් අතර ගතිකත්වය අනාවරණය කරයි. එක් එක් කාල පරිච්ඡේදය අවුරුදු තුනහමාරකින් සංකේතවත් කරනු ලබන අතර, අවසානයේ දකුණේ රජතුමා ජය ලබමින්, උතුරේ රජතුමා අල්ලා, ඔහුව දකුණේ දේශයට ගෙන යයි; එහිදී උතුරේ රජවරු දෙදෙනාම මියයති. දෙකේම අවස්ථාවල, පාඨය පවසන පරිදි, දකුණේ රජතුමා කොල්ලය සමඟ ආපසු පැමිණෙයි:
And shall also carry captives into Egypt their gods, with their princes, and with their precious vessels of silver and of gold; and he shall continue more years than the king of the north. Daniel 11:8.
ඔහු ඔවුන්ගේ දෙවියන් ද, ඔවුන්ගේ ප්රධානීන් ද, රිදී සහ රන්වලින් කළ ඔවුන්ගේ අගනා භාජන ද සමඟ මිසරයට වහල්කරුවන් ලෙස ගෙන යන්නේය; තවද ඔහු උතුරේ රජුට වඩා බොහෝ අවුරුදු පවතින්නේය. දානියෙල් 11:8.
For Ptolemy, this was treasure previously looted by the northern king; for Napoleon, it was the Vatican’s riches plundered and taken to France. These two lines of witness indicate that the northern king’s death is symbolized by falling from a horse. In Revelation 17, the woman riding the beast represents the Catholic Church:
පෙටොලෙමි සඳහා, මෙය පෙර උතුරු රජු විසින් කොල්ලකන ලද ධනයක් විය; නෙපෝලියන් සඳහා, එය වතිකානුගේ ධනය කොල්ලකමින් ප්රංශයට ගෙන යාමය. මෙම සාක්ෂි රේඛා දෙකෙන් දක්වන්නේ උතුරු රජුගේ මරණය අශ්වයකින් වැටීමෙන් සංකේතවත් කර ඇති බවයි. එළිදරව් 17හි, මෘගයා මත සවාරිය කරන ස්ත්රිය කැතෝලික සභාව නියෝජනය කරයි:
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. Revelation 17:3.
ඒ අනුව ඔහු මාව ආත්මයෙන් කාන්තාරයට ගෙන ගියේය. එහිදී මම රතු පැහැති මෘගයෙකු මත අසුන්ගෙන සිටින ස්ත්රියක දැක්කෙමි; එම මෘගයා අපහාසාත්මක නාමයන්ගෙන් පිරී තිබුණේය, එයට හිස් හතක්ද අං දහයක්ද තිබුණේය. එළිදරව් 17:3
The beast she rides is the United Nations. Revelation 17 describes her restoration to power after the deadly wound of 1798. As the eighth kingdom, she resumes her reign, symbolized by riding the beast:
ඇය සවාරිය යන මෘගයා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයයි. එළිදරව් 17 හි, 1798 වර්ෂයේ ලැබූ මරණාසන්න තුවාලයෙන් පසු ඇය නැවත බලයට පත් වන ආකාරය විස්තර කරයි. අටවන රාජ්යය ලෙස, මෘගයා මත සවාරිය යෑමෙන් සංකේතවත් වන පරිදි, ඇය නැවත තම පාලනය ආරම්භ කරයි:
And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:18.
ඔබ දුටු ඒ ස්ත්රිය වනාහි භූමියේ රජවරුන් කෙරෙහි ආධිපත්යය පාලනය කරන ඒ මහත් නගරය ය. එළිදරව් 17:18.
The deadly wound of 1798 was prefigured in verses 5–9 when the northern king fell from a horse and died. These two lines in Daniel 11 run parallel to verses 41–45. The Sunday law in the USA, marked in verse 41, begins the papacy’s final ride on the beast—a period reflected in these two lines. When Ellen White notes that “much of the history” fulfilled in Daniel 11 “will be repeated,” verses 5–9 and 31–39 align with verses 41–45.
1798 දී ලැබූ මාරක තුවාලය, උතුරු රජු අශ්වයකින් වැටී මිය ගිය අවස්ථාව වශයෙන් 5–9 පදවල පූර්වනිර්දේශිත විය. දානියෙල් 11 හි මෙම පද පේළි දෙක 41–45 පදවලට සමාන්තරව ගමන් කරයි. 41 පදයේ සලකුණු කර ඇති ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය, පාප්වරුන්ගේ පද්ධතිය මෘගයා පිට අවසාන ගමන ආරම්භ කරයි—මෙම පද පේළි දෙකින් ප්රතිබිම්බිත කාලයක්ය. එලන් වයිට් “දානියෙල් 11 හි ඉටු වූ ‘ඉතිහාසයෙන් බොහෝ කොටසක්’ නැවත සිදුවනු ඇත” යයි සඳහන් කරන විට, 5–9 සහ 31–39 පද 41–45 පදවලට අනුකූල වේ.
Only Verse Forty
පද හතළිහ පමණයි
From verse 31 to 45, only verse 40 stands outside the prophetic period of three and a half days. It represents a unique history within the final third of Daniel’s 45 verses. In verse 16, the history of pagan Imperial Rome unfolds through four rulers—Pompey, Julius Caesar, Augustus Caesar, and Tiberius Caesar. Augustus’s victory at the Battle of Actium in 31 BC began Imperial Rome’s 360-year rule, fulfilling the “time” in verse 24:
31 වන පදයේ සිට 45 වන පදය දක්වා, දින තුනහමාරක අනාගතවාදී කාලපරිච්ඡේදයෙන් පිටත නின்றിരിക്കുന്നത് 40 වන පදය පමණි. එය දානියෙල්ගේ පද 45ක අවසාන තුන්වන කොටස තුළ අද්විතීය ඉතිහාසයක් නියෝජනය කරයි. 16 වන පදයේදී, අධිරාජ්යවාදී පාගන් රෝමයේ ඉතිහාසය පාලකයන් සිව්දෙනෙකු මඟින් විහිදෙයි—පොම්පේ, ජූලියස් සීසර්, ඔගස්ටස් සීසර්, සහ ටිබේරියස් සීසර්. ක්රි.පූ. 31 දී ඇක්ටියම් සටනෙහි ඔගස්ටස්ගේ ජයග්රහණය, අධිරාජ්යවාදී රෝමයේ අවුරුදු 360ක පාලනය ආරම්භ කළේය; මෙය 24 වන පදයේ “කාලය” ඉටු කළේය:
He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.
ඔහු සමාදානයෙන් පළාතේ ඉතා සාරවත් ස්ථානවලට පවා ඇතුල් වන්නේය; ඔහුගේ පියවරුන් කළ නොතිබූ දේත්, ඔහුගේ පියවරුන්ගේ පියවරුන් කළ නොතිබූ දේත්, ඔහු කරන්නේය; ඔහු ඔවුන් අතර ගොදුරත්, කොල්ලයත්, ධනයත් බෙදා හරින්නේය; එසේය, ඔහු බලකොටු විරුද්ධව තම උපායයන් සැලසුම් කරන්නේය, නියමිත කාලයක් දක්වා. දානියෙල් 11:24.
After Actium, Rome made Egypt a province in 30 BC. Three hundred and sixty years later, in 330, Constantine moved the empire’s capital from Rome to Constantinople. This “time” aligns prophetically with the 1,260 years of papal rule and the 7 years of verses 5–9.
ඇක්ටියම් යුද්ධයෙන් පසු, ක්රිස්තු පූර්ව 30 දී රෝමය මිසරය පළාතක් බවට පත් කළේය. ඒ අවුරුදු තුන්සිය හැටකට පසු, 330 දී, කොන්ස්ටන්ටීන් අධිරාජ්යයේ අගනුවර රෝමයෙන් කොන්ස්ටන්ටිනෝපලයට මාරු කළේය. මෙම “කාලය” අනාවැකිමය වශයෙන් පාප් සභාපති පාලනයේ අවුරුදු 1,260 සමඟත්, 5–9 වගන්තිවල සඳහන් අවුරුදු 7 සමඟත් ගැළපේ.
From verse 16, pagan Imperial Rome dominates until verse 30, encompassing the Maccabees’ league with Rome and the line of Christ. Yet, verses 16–30 align with verses 31–39 and 41–45. Thus, in the last 30 verses of Daniel 11, a consistent prophetic line emerges—except for verse 40, where the “time of the end” is marked in 1798 and 1989.
16වන පදයෙන් ආරම්භ වී 30වන පදය දක්වා, ජාතික අධිරාජ්ය රෝමය ප්රබලත්වය දරයි; එයට මක්කබීයන්ගේ රෝමය සමඟ කළ සන්ධානයද, ක්රිස්තුස්වහන්සේගේ වංශරේඛාවද ඇතුළත් වේ. එහෙත්, 16–30 පද 31–39 සහ 41–45 පද සමඟ අනුරූප වෙයි. එබැවින්, දානියෙල් 11හි අවසාන පද 30 තුළ ස්ථිර අනාවැකිමය රේඛාවක් ප්රකාශ වේ—40වන පදය හැර, එහි “අවසාන කාලය” 1798 සහ 1989 යන වර්ෂවලින් සලකුණු කර ඇත.
With minor exceptions in verses 2 and 3—where the final of eight presidents transitions to control the ten kings of the United Nations—the first two verses align with verse 40, representing the Sunday law and the shift from the sixth to the seventh and eighth kingdoms. Verses 3 and 4 align with verse 45 and Daniel 12:1, depicting the rise and fall of the Grecian kingdom, paralleling the papacy’s establishment and demise in verses 41 through Daniel 12:1. Both the woman and the beast she rides end with no help, framing the beginning and end of Daniel 11 outside verse 40’s history. Alexander the Great symbolizes the United Nations, fornicating with the whore of Tyre (the king of the north from verse 41 onward), who are both the beast and the dragon.
2 සහ 3 වාක්යවල ඇති සුළු ව්යතිරේකයන් හැර—එහිදී අට දෙනෙකුගෙන් අවසාන ජනාධිපතිවරයා එක්සත් ජාතීන්ගේ රාජවරු දසදෙනා පාලනය කිරීමට මාරුවන බැවින්—පළමු වාක්ය දෙක 40 වැනි වාක්යයට සමාන්තර වන අතර, එය ඉරිදා නීතියත් හයවන රාජධානියෙන් හත්වන සහ අටවන රාජධානಿಗಳ වෙත සිදුවන මාරුවත් නිරූපණය කරයි. 3 සහ 4 වාක්ය 45 වැනි වාක්යයටත් දානියෙල් 12:1 ටත් සමාන්තර වන අතර, ග්රීක රාජධානියේ උදය සහ පතනය නිරූපණය කරමින්, 41 වැනි වාක්යයෙන් දානියෙල් 12:1 දක්වා පාප්වාදයේ ස්ථාපනය සහ විනාශයට සමාන්තර වේ. ස්ත්රියද ඇය පැදෙන මෘගයාද දෙදෙනාම උපකාරයක් නැතිව අවසන් වන බැවින්, දානියෙල් 11 හි ආරම්භය සහ අවසානය 40 වැනි වාක්යයේ ඉතිහාසයෙන් පිටත රාමුගත කරයි. මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් එක්සත් ජාතීන් නිරූපණය කරයි; ඔහු තීරයේ වේශ්යාව සමඟ ව්යාභිචාරය කරයි (41 වැනි වාක්යයෙන් ආරම්භ වන උතුරේ රජු), ඔවුන් දෙදෙනාම මෘගයාද නාගයාද වෙති.
Verses Nine and Ten
නවවන සහ දසවන පදයන්
Verses 5–9 conclude at the time of the end in 1798, while verse 10 marks 1989. Thus, the span between verses 9 and 10—from 1798 to 1989—represents the revealed portion of verse 40, initiating its hidden history. To clarify: nearly every verse in Daniel 11 reflects the papacy’s rule from 538 to 1798. Verse 40 covers 1798 to the Sunday law in the USA. Verses 6–9 typify the papal era, while verse 10 foreshadows the USSR’s collapse in 1989. Therefore, verses 11–15 span from 1989 to the Sunday law, as represented in verses 16, 31, and 41.
5–9 වන පද 1798 දී අවසාන කාලයේදී නිමාවට පැමිණෙයි; එසේම 10 වන පදය 1989 වර්ෂය සලකුණු කරයි. එබැවින්, 9 සහ 10 වන පද අතර කාල පරාසය—1798 සිට 1989 දක්වා—40 වන පදයේ හෙළිදරව් කළ කොටස නියෝජනය කරමින්, එහි ගුප්ත ඉතිහාසය ආරම්භ කරයි. මෙය පැහැදිලි කිරීමට: දානියෙල් 11 හි සෑම පදයක්ම පාහේ 538 සිට 1798 දක්වා පැපසිගේ ආධිපත්යය ප්රතිබිඹු කරයි. 40 වන පදය 1798 සිට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය දක්වා ආවරණය කරයි. 6–9 වන පද පැපසි යුගයට ආදර්ශවත් රූපකයක් වන අතර, 10 වන පදය 1989 දී සෝවියට් සංගමයේ බිඳ වැටීම පෙර සංකේතවත් කරයි. එබැවින්, 11–15 වන පද 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා විහිදෙයි; එය 16, 31 සහ 41 වන පදවලින් නිරූපණය කර ඇත.
Verse 40 is divided into two parts. The first, from 1798 to 1989, begins and ends with a “time of the end.” The second half begins in 1989, where the first half concludes. Verses 1 and 2 identify a sequence of presidents starting in 1989, aligning with the second part of verse 40. Verse 11 marks the onset of the Ukraine war in 2014, while verse 12 highlights the consequences the victorious king of the south brings upon himself. Verse 13 nears fulfillment, but here we note that verse 11 falls within the second part of verse 40—post-1989, yet pre-Sunday law (verse 41).
40 වන පදය කොටස් දෙකකට බෙදී ඇත. පළමු කොටස, 1798 සිට 1989 දක්වා වූයේ, “අවසාන කාලයක්” සමඟ ආරම්භ වී එය සමඟම අවසන් වේ. දෙවන අර්ධය 1989 දී ආරම්භ වන අතර, එහිදී පළමු අර්ධය අවසන් වෙයි. 1 සහ 2 වන පද 1989 දී ආරම්භ වන ජනාධිපතිවරුන්ගේ අනුක්රමයක් හඳුන්වා දෙයි; එය 40 වන පදයේ දෙවන කොටස සමඟ ගැළපෙයි. 11 වන පදය 2014 දී යුක්රේන යුද්ධයේ ආරම්භය සලකුණු කරයි; 12 වන පදය ජයග්රාහී දකුණු රාජයා තමන් මතම ගෙන එන ප්රතිඵලයන් අවධාරණය කරයි. 13 වන පදය ඉටු වීමට ආසන්න වී ඇත; එහෙත් මෙහිදී අප සටහන් කරන්නේ 11 වන පදය 40 වන පදයේ දෙවන කොටස තුළට—1989 පසු, නමුත් ඉරිදා නීතියට පෙර (41 වන පදය)—වැටෙන බවයි.
Verses 13–15 point to the Battle of Panium in 200 BC, the year pagan Rome began exerting influence over human affairs, tied to that battle. Occurring well before Pompey’s entry into Jerusalem in verse 16, it provides historical evidence identifying verse 41 as the Sunday law in the USA.
13–15 වචන ක්රි.පූ. 200 දී සිදුවූ පැනියුම් යුද්ධය වෙත යොමු කරයි; එය එම යුද්ධයට සම්බන්ධව, අන්යජාතික රෝමය මනුෂ්ය කටයුතු කෙරෙහි තම බලපෑම ක්රියාත්මක කිරීමට ආරම්භ කළ වර්ෂයයි. එය 16 වන වචනයේ පොම්පේ යෙරුසලමට ඇතුල්වීමට බොහෝ කලකට පෙර සිදුවූ බැවින්, 41 වන වචනය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතිය බව හඳුනාගැනීමට ඓතිහාසික සාක්ෂිය සපයයි.
Every prophetic line and its historical fulfillment in Daniel 11 lies either within verse 40’s history (1798 to the Sunday law) or from verse 41 to Daniel 12:1. Of the 45 verses, verses 1, 2, 7–15, and 40—totaling twelve—apply to verse 40’s timeline when layered line upon line. Verse 40 splits into two segments at 1989. Verses 1, 2, and 10–15 align with its second half. Verses 1 and 2 trace the line of presidents in the earth beast’s history, while verses 10–15 depict three proxy wars orchestrated by the king of the north (the papal power) from 1989 to the Sunday law. The three proxy wars begin with the United States, identified in verse 40 as “chariots, ships and horsemen.”
දානියෙල් 11හි සෑම භවिष्यවක්තීය පේළියක්ද එහි ඓතිහාසික ඉටු වීමද, 40වන පදයේ ඉතිහාසය තුළ (1798 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා) හෝ 41වන පදයෙන් දානියෙල් 12:1 දක්වා හෝ පිහිටයි. පද 45 අතරින්, පද 1, 2, 7–15, සහ 40—එකතුව දොළොස් පද—පේළිය මත පේළිය තබා බලන විට 40වන පදයේ කාලරේඛාවට අදාළ වේ. 40වන පදය 1989දී කොටස් දෙකකට බෙදේ. පද 1, 2, සහ 10–15 එහි දෙවන අර්ධයට අනුකූල වේ. පද 1 සහ 2 භූමි මෘගයාගේ ඉතිහාසය තුළ ජනාධිපතිවරුන්ගේ පේළිය අනුසරණය කරන අතර, පද 10–15 උතුරේ රජු (පාප් පදවීය බලය) විසින් 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා සංවිධානය කරන ලද නියෝජිත යුද්ධ තුනක් නිරූපණය කරයි. නියෝජිත යුද්ධ තුන ආරම්භ වන්නේ, 40වන පදයේ “රථ, නාවික යාත්රා සහ අශ්ව සෙනඟ” ලෙස හඳුන්වා ඇති එක්සත් ජනපදය සමඟය.
We will continue in the next article.
අපි ඊළඟ ලිපියෙහි මෙය තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන්නෙමු.