The book The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West, was written by Malachi Martin, and it was first published in 1990. Martin examines the role of Pope John Paul II as a transformative figure in global politics and diplomacy during the latter half of the 20th century. He discusses the Pope’s role in the collapse of Communism in Eastern Europe. The book presents a Catholic perspective of the dynamics that brought about the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, at the time of the end in 1989.

Buugga The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West, waxaa qoray Malachi Martin, waxaana markii ugu horraysay la daabacay sannadkii 1990. Martin wuxuu baadhaa doorka Pope John Paul II ahaan shakhsiyad wax beddeshay oo ku saabsan siyaasadda iyo diblomaasiyadda caalamka intii lagu jiray badhkii dambe ee qarnigii 20aad. Wuxuu ka hadlayaa doorkii Baadariga ee burburkii Shuuciyadda Bariga Yurub. Buuggu wuxuu soo bandhigayaa aragti Katoolik ah oo ku saabsan dhaqdhaqaaqyadii sababay rumoobiddii aayadda afartan ee Daanyeel kow iyo tobnaad, wakhtigii dhammaadka, sannadkii 1989.

Martin analyzes the internal dynamics of the Soviet Union under the leadership of Mikhail Gorbachev, particularly focusing on Gorbachev’s policies of “glasnost” (openness) and “perestroika” (restructuring). He discusses the challenges facing the Soviet Union and Gorbachev’s attempts to reform the Communist system. He explores the geopolitical tensions and power struggles between the Soviet Union (the king of the south—the dragon), the Catholic Church (the king of the north—the beast), and what he calls the capitalist West (the king of the north’s proxy army—the false prophet). He discusses the ideological conflicts, espionage, and covert operations that characterized the Cold War era and examines the efforts of various actors to shape the future of the world.

Martin wuxuu falanqeeyaa dhaqdhaqaaqyada gudaha ee Midowgii Soofiyeeti intii uu hoggaaminayey Mikhail Gorbachev, isaga oo si gaar ah diiradda u saaraya siyaasadaha Gorbachev ee “glasnost” (furnaan) iyo “perestroika” (dib-u-habayn). Wuxuu ka hadlayaa caqabadihii horyaallay Midowgii Soofiyeeti iyo isku-daygii Gorbachev ee dib-u-habaynta nidaamka Shuuciga. Wuxuu baadhaa xiisadaha juqraafi-siyaasadeed iyo loollanka awoodda ee u dhexeeyey Midowgii Soofiyeeti (boqorka koonfureed—masduulaagii), Kaniisadda Katooliga (boqorka woqooyi—bahalkii), iyo waxa uu ugu yeedho Reer Galbeedka hantiwadaagga ku dhisan (ciidanka wakiilka ah ee boqorka woqooyi—nebiga beenta ah). Wuxuu ka hadlayaa iska-horimaadyadii mabda’eed, basaastii, iyo hawlgalladii qarsoodiga ahaa ee lagu sifeeyey xilligii Dagaalkii Qaboobaa, wuxuuna gorfaynayaa dadaalladii jilayaal kala duwan ugu jireen qaabaynta mustaqbalka dunida.

Martin emphasizes the significance of Catholicism as a force in global politics and diplomacy. He argues that the Catholic Church, under the leadership of Pope John Paul II, played a pivotal role in shaping the course of history during this period and influencing the outcome of the Cold War. He places John Pauls’ influence in the context of the Marian apparitions at Fatima, Portugal, and identifies the influence of Fatima upon global events and the Catholic Church’s role in shaping the course of history. Martin suggests that the events at Fatima hold significant prophetic and geopolitical implications, particularly in the context of the Cold War era.

Martin wuxuu adkaynayaa muhiimadda Kaatooligga oo ah quwad ka shaqaysa siyaasadda iyo diblomaasiyadda caalamka. Wuxuu ku doodayaa in Kaniisadda Kaatooligga, iyada oo hoos timaadda hoggaanka Baadariga Yooxanaa Bawlos II, ay ka qaadatay door laf-dhabar u ah qaabaynta jihada taariikhda muddadan iyo saamaynta natiijadii Dagaalkii Qaboobaa. Wuxuu saamaynta Yooxanaa Bawlos ku meeleeyaa macnaha muuqashooyinkii Maryan ee ka dhacay Fatima, Portugal, wuxuuna tilmaamayaa saamayntii Fatima ku yeelatay dhacdooyinka caalamiga ah iyo doorkii Kaniisadda Kaatooligga ee qaabaynta socodka taariikhda. Martin wuxuu soo jeedinayaa in dhacdooyinkii Fatima ay xanbaarsan yihiin macneyaal nebiyadeed iyo juqraafi-siyaasadeed oo waaweyn, gaar ahaan marka loo eego xilligii Dagaalkii Qaboobaa.

Martin explores the three secrets of Fatima, which were allegedly revealed by the Virgin Mary to three young shepherd children in Fatima in 1917. He suggests that the third secret, which was initially kept secret by the Vatican and only revealed in 2000, contained apocalyptic warnings about the future of the Catholic Church and the world. Martin argues that the events at Fatima, including the apparitions and the messages conveyed by the Virgin Mary, had significant implications for global politics and the struggle between communism and capitalism during the Cold War era.

Martin wuxuu baadhayaa saddexda sir ee Faadumo, kuwaas oo la sheegay in Bikradda Maryan ay u muujisay saddex carruur ah oo adhijirro yaryar ahaa magaalada Faadumo sannadkii 1917. Wuxuu soo jeedinayaa in sirta saddexaad, oo markii hore Vatican-ku si qarsoodi ah u hayay lana shaaciyey oo keliya sannadkii 2000, ay xambaarsanayd digniino aakhiro-dhaw ah oo ku saabsan mustaqbalka Kaniisadda Katooliga iyo dunida. Martin wuxuu ku doodayaa in dhacdooyinkii ka dhacay Faadumo, oo ay ku jiraan muuqashooyinkii iyo farriimihii ay gudbisay Bikradda Maryan, ay lahaayeen saamayn weyn oo ku saabsan siyaasadda caalamiga ah iyo halgankii u dhexeeyey shuuciyadda iyo hantiwadaagga xilligii Dagaalkii Qaboobaa.

Martin highlights the role of Pope John Paul II as a key figure in the fulfillment of the prophecies of Fatima. He suggests that John Paul II saw himself as the “bishop in white” mentioned in the third secret of Fatima and that he viewed his papacy as a mission to confront the forces of evil and promote spiritual renewal within the Catholic Church and society at large.

Martin wuxuu iftiiminayaa doorka Pope John Paul II isagoo ah shakhsi muhiim ah oo ku jira rumoobidda waxsii sheegyadii Fatima. Wuxuu soo jeedinayaa in John Paul II isu arkay inuu yahay “hoggaamiyaha kiniisadda ee caddaanka ku labisan” ee lagu xusay sirta saddexaad ee Fatima, iyo inuu u arkay baadarinimadiisa inay tahay hawlgal loogu talagalay inuu ka hor yimaado xoogagga sharka oo uu dhiirrigeliyo dib-u-cusboonaysiin ruuxi ah gudaha Kaniisadda Katooliga iyo bulshada guud ahaan.

Martin suggests that the messages of Fatima emphasized the importance of spiritual warfare and the need for the Catholic Church to confront the forces of evil, both within and outside the Church. He argues that the events at Fatima provided a spiritual and moral framework for understanding and addressing the challenges facing humanity in the modern world. The Fatima messages represent the satanic message which conditions Catholicism to accept Satan as Christ, when he “personates” Christ at the soon coming Sunday law.

Martin wuxuu soo jeedinayaa in farriimaha Faadima ay adkeeyeen muhiimadda dagaalka ruuxiga ah iyo baahida ay Kaniisadda Katooligu u qabto inay ka hortagto quwadaha sharka, gudaha Kaniisadda iyo dibaddeedaba. Wuxuu ku doodayaa in dhacdooyinkii Faadima ay bixiyeen qaab ruuxi ah iyo akhlaaqeed oo lagu fahmo laguna wajaho caqabadaha horyaalla aadanaha ee dunida casriga ah. Farriimaha Faadima waxay matalaan farriinta Shaydaanka ee Katooligga u diyaarinaysa inuu Shaydaan u aqbalo Masiixa, marka uu “iska dhigayo” Masiixa xeerka Axadda ee dhowaan iman doona.

Satan will work miracles to deceive those who dwell upon the earth. Spiritualism will do its work by causing the dead to be personated. Those religious bodies who refuse to hear God’s messages of warning will be under strong deception, and will unite with the civil power to persecute the saints. The Protestant churches will unite with the papal power in persecuting the commandment-keeping people of God. This is that power which constitutes the great system of persecution which will exercise spiritual tyranny over the consciences of men.

“Shaydaanku wuxuu samayn doonaa mucjisooyin si uu u khiyaaneeyo kuwa dhulka deggan. Ruuxi-jirnimadu waxay gudan doontaa hawsheeda iyadoo sababaysa in kuwii dhintay la isu ekeeysiiyo. Kooxahaas diineed ee diida inay maqlaan farriimaha digniinta ee Ilaah waxay hoos geli doonaan khiyaano xoog leh, oo waxay la midoobi doonaan awoodda madaniga ah si ay u silciyaan quduusiinta. Kaniisadaha Protestant-ka ah waxay la midoobi doonaan awoodda baabanimada iyagoo silcinaya dadka Ilaah ee xajista amarrada. Tanu waa awooddaas dhista nidaamka weyn ee silcinta, kaas oo ku dhaqmi doona kali-talisnimo ruuxi ah damiirrada dadka.”

“‘He had two horns like a lamb, and he spake as a dragon.’ Though professing to be followers of the Lamb of God, men become imbued with the spirit of the dragon. They profess to be meek and humble but they speak and legislate with the spirit of Satan, showing by their actions that they are the opposite of what they profess to be. This lamb-like power unites with the dragon in making war upon those who keep the commandments of God and have the testimony of Jesus Christ. And Satan unites with Protestants and papists, acting in consort with them as the god of this world, dictating to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.

“‘Wuxuu lahaa laba gees oo u eg wan, wuuna u hadlay sidii masduulaagii.’ In kastoo ay qirtaan inay yihiin kuwa raaca Wanka Ilaah, haddana dadku waxay ku dheehmaan ruuxa masduulaagii. Waxay qirtaan inay yihiin qabow oo is-hoosaysiiya, laakiin waxay ku hadlaan oo sharci dejiyaan ruuxa Shayddaanka, iyagoo falalkooda ku muujinaya inay yihiin lidka waxa ay qirtaan inay yihiin. Awooddan u eg wanka waxay masduulaagii kula midoobaysaa inay dagaal ku qaadaan kuwa xajiya amarrada Ilaah oo haysta markhaatifurka Ciise Masiix. Shayddaankuna wuxuu la midoobaa Protestants iyo papists, isagoo iyaga la socda sidii ilaaha dunidan, dadka ku amraya sidii iyagoo yihiin muwaadiniinta boqortooyadiisa, in loola macaamilo oo la xukumo oo la xakameeyo sida uu doono.

“If men will not agree to trample underfoot the commandments of God, the spirit of the dragon is revealed. They are imprisoned, brought before councils, and fined. ‘He causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads’ [Revelation 13:16]. ‘He had power to give life unto the image of the beast, that the image of the beast should both speak, and cause that as many as would not worship the image of the beast should be killed’ [verse 15]. Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Manuscript Releases, volume 14, 162.

“Haddii dadku ayan oggolaan inay cagaha ku tuntaan amarrada Ilaah, ruuxa masduulaagga ayaa la muujiyaa. Waa la xiraa, golayaal ayaa la hor keenaa, ganaaxna waa lagu ridaa. ‘Oo wuxuu ka yeelaa kulligood, kuwa yaryar iyo kuwa waaweynba, kuwa taajiriinta ah iyo kuwa masaakiinta ah, kuwa xorta ah iyo kuwa addoommada ah, in calaamad la siiyo gacantooda midig ama fooddooda’ [Muujintii 13:16]. ‘Oo wuxuu awood u lahaa inuu neef siiyo sanamka bahalka, si sanamka bahalku u hadlo, oo uu ka yeelo in intii aan caabudin sanamka bahalka la dilo’ [aayadda 15]. Sidaas ayuu Shayddaanku ku booba xuquuqaha u gaarka ah Rabbiga. Ninka dembigu wuxuu ku fadhiistaa kursiga Ilaah, isaga oo ku dhawaaqaya inuu Ilaah yahay, oo ka sarreeya Ilaahna u dhaqmaya.” Manuscript Releases, mugga 14, 162.

Antichrist is a symbol of both the pope of Rome, and Satan, for the pope of Rome is Satan’s earthly representative. “Thus Satan usurps the prerogatives of Jehovah. The man of sin sits in the seat of God, proclaiming himself to be God, and acting above God.” Satan intends to so control the world when he takes control that he will dictate “to men as if they were the subjects of his kingdom, to be handled and governed and controlled as he pleases.” In order to have a religious throne to rule from He created the Catholic Church, and in order to have a political throne to rule from he created the United Nations.

Masiix-diidku waa astaan labadaba baadariga Rooma iyo Shayddaanka, waayo baadariga Rooma waa wakiilka dhulka ee Shayddaanka. “Sidaas ayuu Shayddaanku ku boobaa mudnaanta Rabbiga. Ninkii dembigu wuxuu ku fadhiistaa kursiga Ilaah, isaga oo isku sheegaya inuu Ilaah yahay, oo ka shaqaynaya meel ka sarraysa Ilaah.” Shayddaanku wuxuu damacsan yahay inuu dunida u xukumo si buuxda marka uu talada la wareego, si uu ugu amar ku taagleeyo “dadka sidii iyagoo yihiin raaciyiinta boqortooyadiisa, in loola macaamilo oo la xukumo oo la maamulo sida uu doonayo.” Si uu u helo carshi diineed oo uu ka xukumo ayuu u abuuray Kaniisadda Katooliga, si uu u helo carshi siyaasadeed oo uu ka xukumona wuxuu u abuuray Qaramada Midoobay.

“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.

Is-afgaradkan u dhexeeyey jaahilnimada iyo Masiixiyadda wuxuu horseeday horumarinta “ninkii dembiga” ee wax sii sheegiddu hore u sii sheegtay inuu Ilaah iska hor keeno oo isagu naftiisa ka sarraysiiyo Ilaah. Nidaamkaas baaxadda weyn ee diinta beenta ahu waa farshaxan-gacmeedka awoodda Shayddaanka—taallo xusuus u ah dadaalladiisa uu isku doonayo inuu carshiga ku fariisto si uu dhulka ugu taliyo sida ay doonistiisu tahay.” The Great Controversy, 50.

The miracle of Fatima, and its satanic prophecy is what Satan has employed to prepare a prophetic setting that allows Catholicism to quickly surrender their church into His control, when he appears, and personates Christ. His personation of Christ begins at the soon coming Sunday law, represented in verse sixteen, verse twenty-two, verse thirty-one and verse forty-one of Daniel chapter eleven.

Mucjisada Faadima, iyo waxsii sheeggeeda shaydaanniga ah, waa waxa Shayddaanku u adeegsaday inuu ku diyaariyo duruufo waxsii sheeg ah oo u suurtageliya Kaatooligga inay si degdeg ah kaniisaddooda ugu dhiibaan xukunkiisa, marka uu soo muuqdo oo isu ekaysiiyo Masiixa. Isu ekaysiintiisa Masiixa waxay ka bilaabataa sharciga Axadda ee dhowaan imanaya, kaas oo lagu matalay aayadda lix iyo tobnaad, aayadda laba iyo labaatanaad, aayadda kow iyo soddonaad, iyo aayadda kow iyo afartanaad ee Daanyeel cutubka kow iyo tobnaad.

By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

“Marka la soo saaro amar dhaqan-gelinaya hay’adda Baabbanimada iyadoo lagu xadgudbayo sharciga Ilaah, qarankeenna wuxuu si buuxda isaga goyn doonaa xaqnimada. Marka Protestantism-ku ay gacanteeda ka fidiso godka weyn si ay u qabsato gacanta awoodda Roomaanka, marka ay ka dul gaadho yaamayska si ay gacan-qaad ula yeelato Ruuxaaniyadda, marka, iyada oo hoos timaadda saamaynta midowgan saddex-geesoodka ah, dalkeenna uu diido mabda’ kasta oo Dastuurkiisa ah sida dawlad Protestant iyo jamhuuri ah, oo uu diyaariyo dariiqii lagu faafin lahaa beenta iyo khiyaamooyinka baabiga, markaas ayaynu ogaan karnaa in la gaadhay wakhtigii hawlgalka yaabka leh ee Shayddaanku iyo in dhammaadku dhow yahay.” Testimonies, volume 5, 451.

At the Sunday law in the United States, the “time has come for the marvelous working of Satan.” In Revelation chapter thirteen, verse eleven, the United States “speaks” as a dragon, and then in verse thirteen, which is simply identifying what happens when the United States “speaks,” by passing the Sunday law, Satan appears to call fire down out of heaven.

Marka sharciga Axadda ee Maraykanka la soo rogo, “wakhtigii wuxuu yimid hawlgalka yaabka leh ee Shayddaanka.” Muujintii cutubka saddex iyo tobnaad, aayadda kow iyo tobnaad, Maraykanku “wuxuu ku hadlaa” sida masduulaagii; dabadeedna aayadda saddex iyo tobnaad, oo si keliya u tilmaamaysa waxa dhacaya marka Maraykanku “ku hadlo,” isagoo meel marinaya sharciga Axadda, Shayddaanku wuxuu u muuqdaa inuu dab ka soo dejinayo samada.

“Servants of God, with their faces lighted up and shining with holy consecration, will hasten from place to place to proclaim the message from heaven. By thousands of voices, all over the earth, the warning will be given. Miracles will be wrought, the sick will be healed, and signs and wonders will follow the believers. Satan also works, with lying wonders, even bringing down fire from heaven in the sight of men. Revelation 13:13. Thus the inhabitants of the earth will be brought to take their stand.” The Great Controversy, 611, 612.

“Addoommada Ilaah, iyagoo wejiyadoodu iftiinayaan oo ka dhalaalayaan quduus-u-go’naansho, waxay meelba meel ugu degdegi doonaan inay ku dhawaaqaan farriinta samada ka timid. Kumannaan cod, oo dunida oo dhan ka yeedhaya, ayaa digniinta lagu bixin doonaa. Mucjisooyin baa la samayn doonaa, kuwa buka waa la bogsiin doonaa, calaamooyin iyo yaababna waxay raaci doonaan rumaystayaasha. Shayddaankuna isaguna wuu shaqeeyaa, isagoo sameeya yaabab been ah, xataa dab samada ka soo dejinaya iyada oo dadka hortooda ah. Muujintii 13:13. Sidaas ayaa dadka dhulka deggan loogu keeni doonaa inay mowqifkooda qaataan.” Khilaafka Weyn, 611, 612.

The messages of Fatima were confirmed by a miracle that was testified to by the atheistic government newspapers that attended the event in order to refute the claims that had been made about the so-called Virgin Mary visiting the three children on the thirteenth day of the month from May until the miracle on October 13, 1917. Every atheistic news organization that was at Fatima at the time of the miracle confirmed the event. It was a genuine miracle (of Satan).

Farriimaha Faadima waxaa lagu xaqiijiyey mucjiso ay ka marag kaceen wargeysyada dawladda cawaannimada ah ee ka soo qaybgalay dhacdada si ay u beeniyaan sheegashooyinkii laga sameeyey waxa loogu yeedhay Bikradda Maryan oo booqatay saddexdii carruurta ahaa maalinta saddex iyo tobnaad ee bisha, laga bilaabo May ilaa mucjisadii Oktoobar 13, 1917. Dhammaan hay’adihii wararka ee cawaannimada ahaa ee joogay Faadima xilligii mucjisada waxay xaqiijiyeen dhacdadaas. Waxay ahayd mucjiso dhab ah (oo Shaydaan ka timid).

As Malachi Martin identified in his book, Pope John Paul was guided by his devotion to Mary of Fatima. The secret prophecy of Fatima, that was not revealed until the year 2000, was of course a satanic prophecy, but in the last days Jesus repeats the first days. The oldest book in the Bible, the first book that Moses wrote is the book of Job, and it identifies that Job, who represents the one hundred and forty-four thousand, for all the prophecies are fulfilled most perfectly in the last days. Satan, in the story of Job, is allowed to bring death and destruction upon Job, for the purpose of testing Job. The miracles that Satan is allowed to accomplish in the last days, are genuine miracles. They are satanic miracles, but God has allowed Satan to accomplish his crowning act, for the same purpose that he allowed Satan to test Job.

Sida uu Malachi Martin ku aqoonsaday buuggiisa, Pope John Paul waxaa hagayay cibaadadiisa uu u hayay Maryan tii Fatima. Waxsii-sheegiddii qarsoodiga ahayd ee Fatima, oo aan la shaacin ilaa sannadkii 2000, dabcan waxay ahayd waxsii-sheegid shaydaani ah, hase yeeshee maalmaha ugu dambeeya Ciise wuxuu ku celceliyaa maalmaha hore. Buugga ugu da’da weyn Kitaabka Quduuska ah, buuggii ugu horreeyay ee Muuse qoray, waa buugga Ayuub, wuxuuna tilmaamayaa in Ayuub, oo matala boqol iyo afartan iyo afarta kun, waayo waxsii-sheegisyada oo dhan si ugu qumman ayaa loo rumoobiyaa maalmaha ugu dambeeya. Shaydaanka, qisada Ayuub dhexdeeda, waxaa loo oggolaaday inuu Ayuub ku keeno dhimasho iyo halaag, ujeeddaduna waxay ahayd in Ayuub la tijaabiyo. Mucjisooyinka Shaydaanka loo oggolaado inuu sameeyo maalmaha ugu dambeeya waa mucjisooyin dhab ah. Waa mucjisooyin shaydaani ah, laakiin Ilaah wuxuu Shaydaanka u oggolaaday inuu sameeyo falkiisii taaj-gelinta ahaa, isla ujeeddadii uu ugu oggolaaday Shaydaanka inuu tijaabiyo Ayuub.

“Many endeavor to account for spiritual manifestations by attributing them wholly to fraud and sleight of hand on the part of the medium. But while it is true that the results of trickery have often been palmed off as genuine manifestations, there have been, also, marked exhibitions of supernatural power. The mysterious rapping with which modern spiritualism began was not the result of human trickery or cunning, but was the direct work of evil angels, who thus introduced one of the most successful of soul-destroying delusions. Many will be ensnared through the belief that spiritualism is a merely human imposture; when brought face to face with manifestations which they cannot but regard as supernatural, they will be deceived, and will be led to accept them as the great power of God.

“Dad badan ayaa ku dadaala inay muuqaallada ruuxiga ah ku fasiraan iyagoo si buuxda ugu nisbeeya khiyaano iyo xeelad-gacmeed uu sameeyo medium-ku. Laakiin inkasta oo ay run tahay in natiijooyinka dhagarta marar badan loo soo bandhigay sidii muuqaallo dhab ah, haddana waxaa kaloo jiray muujinno cadcad oo awood ka sarraysa tan dabiiciga ah. Garaacidii dahsoonayd ee ay ku bilaabatay ruuxaaniyadda casriga ahi ma ay ahayn natiijada khiyaano ama xariifnimo bini’aadam, balse waxay ahayd hawl toos ah oo malaa’ig shar leh, kuwaas oo sidaas ku soo bandhigay mid ka mid ah khiyaamooyinka nafta halaaga ee ugu guul badan. Kuwo badan ayaa dabinka u geli doona iyagoo rumaysan in ruuxaaniyaddu tahay khiyaano bini’aadam oo keliya; marka loo keeno fool ka fool muuqaallo aysan ka maarmi karin inay u tixgeliyaan kuwo ka sarraysa dabiiciga, waa la khiyaanayn doonaa, waxaana loo hoggaamin doonaa inay aqbalaan kuwaas sidii xoogga weyn ee Ilaah.”

“These persons overlook the testimony of the Scriptures concerning the wonders wrought by Satan and his agents. It was by satanic aid that Pharaoh’s magicians were enabled to counterfeit the work of God. Paul testifies that before the second advent of Christ there will be similar manifestations of satanic power. The coming of the Lord is to be preceded by ‘the working of Satan with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9,10. And the apostle John, describing the miracle-working power that will be manifested in the last days, declares: ‘He doeth great wonders, so that he maketh fire come down from heaven on the earth in the sight of men, and deceiveth them that dwell on the earth by the means of those miracles which he had power to do.’ Revelation 13:13, 14. No mere impostures are here foretold. Men are deceived by the miracles which Satan’s agents have power to do, not which they pretend to do.” The Great Controversy, 553.

“Dadkani waxay iska indhatiraan markhaatiga Qorniinka ee ku saabsan yaabka uu Shayddaan iyo wakiilladiisu sameeyaan. Waxay ahayd gargaarka Shayddaanka in sixiroolayaashii Fircoon loogu suurto geliyey inay ku daydaan shaqada Ilaah. Bawlos wuxuu markhaati ka bixiyaa in ka hor imaatinka labaad ee Masiixa ay jiri doonaan muujinno la mid ah oo awood Shayddaaneed ah. Imaatinka Rabbiga waxa ka horrayn doona ‘hawlgalka Shayddaanka oo leh xoog oo dhan iyo calaamooyin iyo yaabab been ah, iyo khiyaano kasta oo xaqdarrada ah.’ 2 Tesaloniika 2:9,10. Oo rasuul Yooxanaa, isagoo sharxaya awoodda mucjisooyinka samaysa ee la muujin doono maalmaha ugu dambeeya, wuxuu ku dhawaaqayaa: ‘Oo wuxuu sameeyaa yaabab waaweyn, sidaas daraaddeed dab buu samada kaga soo dejiyaa dhulka iyada oo dadku arkayaan, oo wuxuu khiyaaneeyaa kuwa dhulka deggan mucjisooyinkaas uu awoodda u leeyahay inuu sameeyo aawadood.’ Muujintii 13:13, 14. Halkan laguma sii sheegin khiyaamooyin madhan oo keliya. Dadka waxaa lagu khiyaaneeyaa mucjisooyinka ay wakiillada Shayddaanku awoodda u leeyihiin inay sameeyaan, ee ma aha kuwa ay iska dhigaan inay sameeyaan.” Khilaafka Weyn, 553.

The messages of Fatima in Malachi Martin’s book are represented as the prophetic structure of Catholicism in the last days, in relation to an internal struggle within the church, that can be represented as either the good pope versus the bad pope, or the conservative pope versus the liberal pope. The conservative, and according to Martin’s reading of the miracle, the good pope, bases his understanding upon the First Vatican Council, also known as Vatican I, which took place from December 8, 1869 to July 20, 1870, convened by Pope Pius IX and primarily focused on defining the dogma of papal infallibility and addressing various theological and doctrinal issues facing the Catholic Church at the time. The Second Vatican Council, commonly known as Vatican II, was held much later, from October 11, 1962 to December 8, 1965. It was convened by Pope John XXIII and continued by Pope Paul VI after John XXIII’s death.

Farriimaha Faadumo ee ku jira buugga Malachi Martin waxaa lagu muujiyey sidii qaab-dhismeedka nebiyadeed ee Kaatooligga maalmaha ugu dambeeya, marka loo eego halgan gudaha kaniisadda ka jira, kaas oo lagu matali karo ama baadariga wanaagsan oo ka soo horjeeda baadariga xun, ama baadariga muxaafidka ah oo ka soo horjeeda baadariga furfuran. Baadariga muxaafidka ah, oo sida ku cad akhriska Martin ee mucjisada ah baadariga wanaagsan, wuxuu fahamkiisa ku saleeyaa Golaha Koowaad ee Faatikaan, oo sidoo kale loo yaqaan Vatican I, kaas oo dhacay laga bilaabo Diseembar 8, 1869 ilaa Luulyo 20, 1870, isla markaana uu isugu yeedhay Baadari Pius IX, wuxuuna inta badan diiradda saaray qeexidda dogmada aan-khaladka-baadarinimada iyo wax ka qabashada arrimo kala duwan oo fiqi iyo caqiido ah oo xilligaas hor yiillay Kaniisadda Kaatooligga. Golaha Labaad ee Faatikaan, oo caadi ahaan loo yaqaan Vatican II, waxaa la qabtay waqti aad uga dambeeyey, laga bilaabo Oktoobar 11, 1962 ilaa Diseembar 8, 1965. Waxaa isugu yeedhay Baadari Yooxanaa XXIII, waxaana sii waday Baadari Bawlos VI ka dib geeridii Yooxanaa XXIII.

The last days of Catholicism, as Martin expressed it, identifies the struggle between the infallibility and primacy of the church of Rome as set forth in Vatican I, versus the liberalism that is currently on display by Francis the woke-pope, and represented in the documents of Vatican II. Martin suggests that within the struggle for these two approaches of controlling the church, the third world war breaks out, and Jesus returns, comes down to earth and places his blessing upon the good pope and takes the throne of the Catholic church.

Maalmaha ugu dambeeya ee Kaatooligga, sida Martin u sheegay, waxay tilmaamayaan halganka u dhexeeya aan-khaladnimada iyo hormuudnimada kiniisadda Rooma sida lagu caddeeyey Vatican I, iyo xorriyad-doonnimada hadda ka muuqata Francis, baadariga “woke”-ga ah, oo lagu metelay dukumentiyada Vatican II. Martin wuxuu soo jeedinayaa in, intii lagu guda jiray halganka u dhexeeya labadan hannaan ee lagu xukumo kiniisadda, dagaalkii saddexaad ee adduunku qarxo, Ciisena soo laabto, dhulka ku soo dego, barakadiisana dul saaro baadariga wanaagsan, oo uu la wareego carshiga kiniisadda Kaatooligga.

In verses thirteen through fifteen, of Daniel eleven, the history that immediately precedes the Sunday law of verse sixteen, describes the third and final battle of the proxy wars. It is the battle that follows Putin’s victory in verses eleven and twelve, but in the middle of those three verses, verse fourteen identifies when Catholicism enters into the history of the last days.

Aayadaha saddex iyo tobnaad ilaa shan iyo tobnaad ee Daniel kow iyo toban, taariikhda si toos ah uga horraysa sharciga Axadda ee aayadda lix iyo tobnaad, waxay tilmaamaysaa dagaalkii saddexaad iyo kii ugu dambeeyey ee dagaallada wakiillada. Waa dagaalka ka dambeeya guushii Putin ee aayadaha kow iyo toban iyo laba iyo tobnaad, hase ahaatee bartamaha saddexdaas aayadood, aayadda afar iyo tobnaad waxay qeexaysaa goorta Kaatooliggu galo taariikhda maalmaha ugu dambeeya.

According to Isaiah the whore of Rome is forgotten during the symbolic seventy-year reign of the sixth kingdom of Bible prophecy. The first time the papacy was enthroned upon the earth in 538, the waymark that preceded her enthronement was the decree of Justinian in 533.

Sida uu Ishacyaah sheegay, dhilladii Rooma waa la illoobay intii lagu jiray xukunkii astaanta ahaa ee toddobaatanka sannadood ee boqortooyada lixaad ee wax sii sheegidda Kitaabka Quduuska ah. Markii ugu horraysay ee baabbanimadu carshiga dunida ku fadhiisatay sannadkii 538, calaamaddii jidka ee ka horraysay carshi-fadhigeeda waxay ahayd amarkii Justinian ee sannadkii 533.

The history surrounding Justinian’s decree identifies that Justinian sought to consolidate his control over his kingdom by bringing an end to the religious argument that had been causing turmoil in the kingdom. That argument was whether the church in Constantinople in the east, or the church in Rome in the west was the head of the so-called Christian church. In verse thirteen, the last president of the United States will be confronted with a controversy that forces him to parallel the history of Justinian, and declare that the Catholic church is the head of the churches, and the corrector of heretics, in order to establish the necessary political support to consolidate his power.

Taariikhda ku xeeran amarkii Justinian waxay muujinaysaa in Justinian uu doonayey inuu adkeeyo xukunkiisa boqortooyadiisa isaga oo soo afjaraya murankii diineed ee qalalaasaha ka dhex abuurayey boqortooyada. Murankaasu wuxuu ahaa in kaniisadda Constantinople ee bari, ama kaniisadda Rooma ee galbeed, ay tahay madaxa kaniisadda waxa loogu yeedho Masiixiga. Aayadda saddex iyo tobnaad, madaxweynihii ugu dambeeyey ee Maraykanka waxa uu la kulmi doonaa muran ku khasbaya inuu la jaanqaado taariikhda Justinian, oo uu ku dhawaaqo in kaniisadda Katooligu ay tahay madaxa kaniisadaha, iyo saxaheeda bidcayaasha, si uu u helo taageerada siyaasadeed ee lagama maarmaanka u ah adkaynta awooddiisa.

We should not place any confidence in the satanic predictions of Fatima, but we are required to see what is revealed in God’s Word. In the beginning of the twentieth century both horns of the earth beast entered into their third generation, which is the generation of compromise. The Republican horn surrendered its financial system to the world bankers, which trace their origins back to the house of the Red Shield, the Rothschilds, and its mysterious connection with the Illuminati, Freemasonry, secret societies and the Jesuit order. Sister White directly warns of these entities. During the same period of time Laodicean Adventism, as the Protestant horn, surrendered its educational and religious institutions to the governing of the world.

Waa inaannaan kalsooni ku qabin wax sii sheegyada shayaaddinnimada ah ee Fatima, balse waxaa nalaga doonayaa inaan aragno waxa lagu muujiyey Erayga Ilaah. Bilowgii qarnigii labaatanaad labada gees ee bahalka dhulka waxay galeen jiilkoodii saddexaad, kaas oo ah jiilka tanaasulka. Geeskii Jamhuuriga wuxuu nidaamkiisii maaliyadeed u dhiibay baangiyada dunida, kuwaas oo raadkooda asal ahaan dib ugu noqda reerka Gaashaanka Cas, Rothschilds, iyo xidhiidhkiisa dahsoon ee uu la leeyahay Illuminati, Freemasonry, ururrada qarsoon iyo ururka Jesuit-ka. Sister White si toos ah ayey uga digaysaa hay’adahan. Isla muddadaasna Adventism-ka Laodikiyaanka ah, isagoo ah geeska Protestant-ka, wuxuu hay’adihiisii waxbarasho iyo diineed u dhiibay maamulidda dunida.

In that very time period, the modern king of the south begins its history with the Russian Revolution, and the modern king of the north begins its history with the miracle of Fatima. As Malachi Martin emphasizes in his book, beyond the internal struggle of the good and bad pope, the Fatima messages identified the struggle of Catholicism against atheism in general, but more specifically against the atheism of Russia. The secret that the pope in 1917 was to act upon contained the (satanic) promise, that if the pope would call a conclave and dedicate Russia to the Virgin Mary, then there would not be a second world war. It also identified that if the pope refused Russia would spread its philosophy far and wide and there would then be another world war.

Isla isla wakhtigaas ah, boqorka casriga ah ee koonfureed wuxuu taariikhdiisa ka bilaabaa Kacaankii Ruushka, boqorka casriga ah ee woqooyiguna wuxuu taariikhdiisa ka bilaabaa mucjisadii Faadima. Sida Malachi Martin ku adkaynayo buuggiisa, marka laga soo tago halganka gudaha ee u dhexeeya baadariga wanaagsan iyo baadariga xun, farriimaha Faadima waxay aqoonsadeen halganka Kaatooligga ee ka dhanka ah cawaannimada guud ahaan, hase yeeshee si gaar ah uga dhanka ah cawaannimada Ruushka. Sirtii la rabay in baadarigu ku dhaqmo sannadkii 1917 waxay xambaarsanayd ballanqaadka (shaydaannimo) ah in, haddii baadarigu isugu yeedho konkalaf oo uu Ruushka u hibeeyo Bikradda Maryan, markaas aanu jiri doonin dagaal labaad oo adduun. Waxay kaloo tilmaantay in, haddii baadarigu diido, Ruushku faafin doono falsafaddiisa meelo fogfog oo ballaadhan, markaasna uu jiri doono dagaal kale oo adduun.

The second world war included the war of Catholicism against the Communism of Russia. Catholicism’s proxy army in that war was Nazi Germany. The papacy always employs proxy armies. In 1933 the Catholic church, through the work of Cardinal Pacelli, signed a concordat with Adolph Hitler that allowed Hitler to take control of Germany, and by Hitler’s own testimony, that contract (concordat), was what allowed Hitler to solve the Jewish question. The Nazi’s were the papacy’s proxy against atheistic Russia in World War II, and in the second battle of the proxy wars, now being accomplished in the Ukraine, it is being carried out by another Nazi proxy army.

Dagaalkii labaad ee dunida waxa ku jiray dagaalkii Kaatooligga uu kula jiray Shuuciyaddii Ruushka. Ciidankii wakiilka u ahaa Kaatooligga dagaalkaas waxa uu ahaa Jarmalkii Naasiga. Baabtiisnimadu mar walba waxay adeegsataa ciidammo wakiillo ah. Sannadkii 1933 kaniisadda Kaatooligga, iyada oo loo marayo hawshii Cardinal Pacelli, waxay heshiis concordat ah la saxeexatay Adolph Hitler, kaas oo Hitler u saamaxay inuu gacanta ku dhigo Jarmalka; oo sida uu Hitler qudhiisu marag ka yahay, heshiiskaas (concordat-kaas) ayaa ahaa waxa u suurageliyey Hitler inuu xalliyo su’aasha Yuhuudda. Naasiyiintu waxay ahaayeen ciidankii wakiilka u ahaa baabtiisnimada ee ka soo horjeeday Ruushka aan Ilaah rumaysnayn intii lagu jiray Dagaalkii Labaad ee Adduunka, oo dagaalkii labaad ee dagaallada wakiillada, kaas oo hadda ka socda Ukraine, waxaa fulinaya ciidan kale oo Naasi ah oo wakiil ah.

We will continue this study in the next article.

Waxaan daraasaddan ku sii wadi doonnaa maqaalka xiga.

“Through the two great errors, the immortality of the soul and Sunday sacredness, Satan will bring the people under his deceptions. While the former lays the foundation of spiritualism, the latter creates a bond of sympathy with Rome. The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.

“Iyada oo loo marayo labada qalad ee waaweyn, aan-dhimashada nafta iyo quduusnimada Axadda, Shayddaanku wuxuu dadka gelin doonaa khiyaanooyinkiisa hoostooda. Halka kii hore uu dhigo aasaaska ruuxi-raacnimada, kii dambena wuxuu abuuraa xidhiidh isu-damqasho leh oo lala yeesho Rooma. Protestanka Maraykanka ayaa ugu horreyn noqon doona kuwa gacmahooda ka kala bixinaya godka weyn si ay u qabsadaan gacanta ruuxi-raacnimada; waxay ka tallaabi doonaan yaamayska si ay gacmaha isula qabsadaan awoodda Rooma; oo saamaynta midowgan saddex-geesoodka ah hoostiisa, waddankanu wuxuu raaci doonaa raadkii Rooma isagoo ku tuntaya xuquuqda damiirka.”

“As spiritualism more closely imitates the nominal Christianity of the day, it has greater power to deceive and ensnare. Satan himself is converted, after the modern order of things. He will appear in the character of an angel of light. Through the agency of spiritualism, miracles will be wrought, the sick will be healed, and many undeniable wonders will be performed. And as the spirits will profess faith in the Bible, and manifest respect for the institutions of the church, their work will be accepted as a manifestation of divine power.

“Sida ruuxigu uu si sii dhow ugu daydo Masiixiyadda magac-u-yaalka ah ee wakhtigan, ayuu leeyahay awood ka sii weyn oo uu ku khiyaaneeyo kuna dabin-geliyo. Shayddaanka qudhiisu waa la beddeli doonaa, si waafaqsan habka casriga ah ee wax loo sameeyo. Wuxuu ku soo muuqan doonaa dabeecadda malaa’igta iftiinka. Iyada oo loo marayo adeegga ruuxiga, mucjisooyin baa la samayn doonaa, kuwa buka way bogsan doonaan, yaabab badan oo aan la inkiri karin ayaana la fulin doonaa. Oo maadaama ruuxyadu ay qiran doonaan rumaysadka Kitaabka Quduuska ah, isla markaana ay muujin doonaan ixtiraam ay u hayaan hay’adaha kaniisadda, hawshooda waxaa loo aqbali doonaa inay tahay muujin awood rabbaani ah.

“The line of distinction between professed Christians and the ungodly is now hardly distinguishable. Church members love what the world loves and are ready to join with them, and Satan determines to unite them in one body and thus strengthen his cause by sweeping all into the ranks of spiritualism. Papists, who boast of miracles as a certain sign of the true church, will be readily deceived by this wonder-working power; and Protestants, having cast away the shield of truth, will also be deluded. Papists, Protestants, and worldlings will alike accept the form of godliness without the power, and they will see in this union a grand movement for the conversion of the world and the ushering in of the long-expected millennium.

“Xadka kala sooca u dhexeeya Masiixiyiinta magaca qura ah iyo kuwa aan cibaadada lahayn hadda si dhib leh ayaa loo garan karaa. Xubnaha kaniisaddu waxay jecel yihiin waxa dunidu jeceshahay, waxayna diyaar u yihiin inay iyaga la midoobaan; Shaydaankuna wuxuu go’aansaday inuu ku mideeyo hal jidh, oo sidaas daraaddeed uu qadiyaddiisa ku xoojiyo isagoo dhammaan ku xaaqaya safafka ruuxi-yaqaannimada. Baabiyiin, kuwaas oo mucjisooyinka ugu faana inay yihiin calaamad sugan oo kaniisadda runta ah, si fudud ayaa loogu khiyaanayn doonaa xooggan mucjisooyinka sameeya; Protestanna, iyagoo gaashaankii runta iska tuuray, iyaguna waa la habaabin doonaa. Baabiyiin, Protestan, iyo dadka duniduba si isku mid ah ayay u aqbali doonaan muuqaalka cibaado leh oo aan lahayn xooggeeda, waxayna midowgan ku arki doonaan dhaqdhaqaaq weyn oo loogu talagalay beddelidda dunida iyo soo gelinta kun-sannadoodkii muddada dheer la sugayay.”

“Through spiritualism, Satan appears as a benefactor of the race, healing the diseases of the people, and professing to present a new and more exalted system of religious faith; but at the same time he works as a destroyer. His temptations are leading multitudes to ruin. Intemperance dethrones reason; sensual indulgence, strife, and bloodshed follow. Satan delights in war, for it excites the worst passions of the soul and then sweeps into eternity its victims steeped in vice and blood. It is his object to incite the nations to war against one another, for he can thus divert the minds of the people from the work of preparation to stand in the day of God.

“Iyada oo loo marayo ruuxi-sheegis, Shayddaanku wuxuu isu muujiyaa samafale u ah jinsiyadda aadanaha, isagoo bogsiinaya cudurrada dadka, isla markaana ku andacoonaya inuu soo bandhigayo nidaam cusub oo ka sii sarreeya oo rumaysad diineed; hase ahaatee isla mar ahaantaas wuxuu u shaqeeyaa sidii baabbi’iye. Jirrabaadihiisu waxay ku hoggaaminayaan dad faro badan halaag. Cabbidda xad-dhaafka ahi waxay carshiga ka tuurtaa caqliga; ku-raaxaysiga damaca jidhka, dirir, iyo dhiig-daadasho ayaa ka daba yimaada. Shayddaanku wuxuu ku farxaa dagaalka, waayo wuxuu kiciyaa damacyada ugu xun ee nafta ka buuxa dabadeedna wuxuu u xaaqaa weligiis dhibbanayaashiisa, iyagoo ku dhex milmay fisqi iyo dhiig. Ujeeddadiisu waa inuu quruumaha ku kiciyo inay midba midka kale la dagaallamaan, waayo sidaas ayuu maskaxda dadka uga jeedin karaa hawsha isu-diyaarinta si ay u istaagaan maalinta Ilaah.”

“Satan works through the elements also to garner his harvest of unprepared souls. He has studied the secrets of the laboratories of nature, and he uses all his power to control the elements as far as God allows. When he was suffered to afflict Job, how quickly flocks and herds, servants, houses, children, were swept away, one trouble succeeding another as in a moment. It is God that shields His creatures and hedges them in from the power of the destroyer. But the Christian world have shown contempt for the law of Jehovah; and the Lord will do just what He has declared that He would—He will withdraw His blessings from the earth and remove His protecting care from those who are rebelling against His law and teaching and forcing others to do the same. Satan has control of all whom God does not especially guard. He will favor and prosper some in order to further his own designs, and he will bring trouble upon others and lead men to believe that it is God who is afflicting them.” The Great Controversy, 588, 589.

“Shaydaanku wuxuu kaloo ka shaqeeyaa cunsurrada dabiiciga ah si uu u goosto goosashadiisa nafaha aan diyaar garoobnayn. Wuxuu bartay qarsoodiyada ku jira shaybaarrada dabeecadda, wuxuuna adeegsadaa awooddiisa oo dhan si uu u xukumo cunsurrada inta Ilaah u oggolaado. Markii loo oggolaaday inuu Ayuub dhibo, sidee degdeg ah bay adhigii iyo lo’dii, addoommadii, guryihii, carruurtii, dhammaantood u baabba’een, iyadoo dhibaatoba dhibaato kale daba socoto sida hal daqiiqad gudaheed. Waa Ilaah kan makhluuqiisa gaashaan u ah oo ka ooda awoodda baabbi’iyaha. Laakiin dunida Masiixiyiinta ahi waxay muujisay quudhsi ay u qabto sharciga Rabbiga; oo Rabbigu wuxuu samayn doonaa si qumman wixii uu ku dhawaaqay inuu samayn doono—wuxuu ka qaadi doonaa barakooyinkiisa dhulka, wuxuuna ka fogeyn doonaa daryeelkiisa ilaalinta kuwa ka fallaagaysan sharcigiisa oo waxbariddiisa, isla markaana kuwa kale ku khasbaya inay sidaas oo kale sameeyaan. Shaydaanku wuxuu xukumaa dhammaan kuwa aanu Ilaah si gaar ah u ilaalin. Qaar ayuu u roonaan doonaa oo u liibaanin doonaa si uu ugu sii ambaqaado ujeeddooyinkiisa, kuwo kalena dhibaato ayuu ku soo dejin doonaa, oo wuxuu dadka ku hoggaamin doonaa inay rumaystaan in Ilaah yahay kan iyaga dhibaya.” The Great Controversy, 588, 589.