Wanci panyegelan saratus opat puluh opat rebu anu dimimitian dina 11 Séptémber 2001, sarta réngsé dina hukum Minggu di Amérika Sarikat, nyaéta mangsa nalika pangaruh tina unggal tetenjoan kacumponan. Sabagian tina tetenjoan-tetenjoan éta manjang nepi ka Kadatangan Kristus anu kadua, tapi sanajan anu kajadian sanggeus hukum Minggu ogé tetep napak kana mangsa panyegelan. Panyegelan saratus opat puluh opat rebu téh mangrupa tempat dimana perjangjian langgeng kacumponan sampurna. Dina mangsa éta Kristus nyerat hukum-Na dina hate jeung pikiran umat-Na pikeun salalanggengna. Panyegelan éta dilambangkeun ku ngahijina kaallahan jeung kamanusaan, anu henteu ngalakukeun dosa.
Tali perlambang “dua ratus dua puluh” ngagambarkeun boh pamulihan, boh paduan ketuhanan jeung kamanusaan. Dua ratus dua puluh taun ti King James Bible nepi ka pidangan umum munggaran William Miller dina taun 1831 sarta ahirna medal dina Vermont Telegraph dina taun 1833, ngagambarkeun paduan ketuhanan jeung kamanusaan. Ieu ngandung tanda tangan “bebeneran,” nya eta kecap Ibrani anu dijieun ku Ahli Basa Nu Ajaib, anu ngahijikeun hurup kahiji, katilu welas, jeung panungtung dina alfabét Ibrani pikeun ngawangun kecap “bebeneran”. Dua ratus dua puluh taun ti 1611, jeung King James Bible, nepi ka 1831 jeung medalna amanat Miller, ngagambarkeun tanda tangan Ahli Basa Nu Ajaib.
Di tengah-tengah éta dua tanggal (1611 jeung 1831), mangsa ahir dina taun 1798 ngawakilan dibukana hiji amanat tina kitab Daniel (Alkitab King James), anu ngahasilkeun nambahanana pangaweruh nu ngantunkeun kana publikasi Miller dina taun 1831. Mangsa ahir dina taun 1798 ogé nandaan awal hiji prosés pangujian anu ngahasilkeun pemberontakan para parawan bodo, anu ku Daniel dina pasal dua belas diidentipikasikeun salaku jalma-jalma jahat. Ku kituna, taun 1798 ngawakilan angka tilu welas, di tengah-tengah hurup anu kahiji jeung anu panungtung, sabab tilu welas téh lambang pemberontakan. Taun 1798 ogé patali jeung mangsa persiapan ti taun 1776 nepi ka taun 1798, nyaéta mangsa ahir.
Sakumaha dina kaitan Miller salila dua ratus dua puluh taun, taun 1776 ogé ditandaan ku hiji publikasi ilahi, nyaéta Declaration of Independence, sarta ngamimitian hiji mangsa anu réngsé dina taun 1798 ku dipublikasi-na Alien and Sedition Acts. Dua ratus dua puluh taun dina kaitan simbolis Miller ngeunaan kailahian jeung kamanusaan disambungkeun ku taun 1798 jeung dua puluh dua taun persiapan ti saprak dipublikasi-na Declaration of Independence nepi ka dipublikasi-na Alien and Sedition Acts taun 1798. Dua puluh dua, anu mangrupa saparasepuluh tina dua ratus dua puluh, atawa perpuluhan tina dua ratus dua puluh; angka dua puluh dua, sakumaha halna angka dua ratus dua puluh, ngagambarkeun kaitan kailahian jeung kamanusaan.
Dua ratus dua puluh taun Miller ngandung tanda bebeneran, kitu deui mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rebu, sarta mangsa persiapan ti 1776 nepi ka 1798 ogé ngandung tanda anu sarua, sabab tanggal tengahna, nyaéta 1789, nandaan medalna Konstitusi anu diratifikasi ku tilu welas koloni.
Patalina Miller anu dimimitian dina 1611 sarta réngsé dina 1831, anu manggihan titik tengahna dina 1798, dipatalikeun jeung mangsa dua puluh dua taun ti 1776 nepi ka 1798, kalayan titik tengah dina 1789. Sakabéh lima tanggal—1611, 1776, 1789, 1798, jeung 1831—diwakilan ku hiji karya penerbitan. Tanggal-tanggal dina mangsa persiapan ngandung perpuluhan tina dua puluh dua taun ti 1776 nepi ka 1798, sarta mangsa éta ngagambarkeun waktu pamaséan sarébu opat puluh opat rébu, nyaéta waktu nalika kaallahan dihijikeun jeung kamanusaan. Mangsa Miller anu dua ratus dua puluh taun, jeung mangsa persiapan dua puluh dua taun ti 1776 nepi ka 1798, duanana ngawakilan patalina kaallahan jeung kamanusaan.
Wanci panyegelan saratus opat puluh opat rébu mimiti dina 11 Séptémber 2001 sarta ditandaan ku Islam tina cilaka katilu anu narajang tanah mulya rohani. Dua puluh dua taun ti harita, dina 7 Oktober 2023, Islam tina cilaka katilu narajang deui tanah mulya anu tipikal, harfiah. Dina hukum Minggu anu enggal sumping, panyegelan saratus opat puluh opat rébu bakal dirampungkeun, sarta Islam tina cilaka katilu bakal deui narajang Amérika Sarikat.
Masa pemeteraian dimimitian ku hiji serangan ku Islam kana sato bumi, sarta ditungtungan ku hiji serangan Islam kana sato bumi. Di tengahna, Islam tina balahi katilu ngagebug bangsa Israél, anu sacara biblik diwakilan minangka Yuda. Yuda téh tanah kamulyaan harfiah baheula dina Alkitab, sedengkeun Amérika Sarikat téh tanah kamulyaan rohani modéren.
Tilu pukulan Islam téh sadayana dilakukeun ngalawan tanah anu mulya. Nu kahiji jeung nu panungtung ditujukeun ka tanah mulya rohani modéren, sedengkeun pukulan nu di tengah dilakukeun ngalawan tanah mulya harfiah baheula. Waymark nu di tengah téh mangrupa hiji serangan ngalawan nagara modéren Israél, sarta dina panyaliban Al Masih maranéhna, Israél harfiah jadi lambang pamberontakan, sakumaha diwakilan ku hurup katilu welas dina alfabét Ibrani.
Mangsa persiapan ti taun 1776 nepi ka 1798 ogé pakait jeung dua ratus dua puluh taun tina gerakan malaikat katilu, sabab, dimimitian dina taun 1776 ku Déklarasi Kamerdikaan, nepi ka taun 1996, jeung dipedalkeunana majalah The Time of the End, jumlahna dua ratus dua puluh taun. Di tengah éta sajarah aya waktos ahir dina taun 1989, anu nandaan pambarontakan para parawan jahat nu bodo. Ku sabab kitu, 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 jeung hukum Minggu nu baris geura sumping téh kabéh mangrupa waymarks anu pakait jeung bebeneran yén kaallahan nu ngahiji jeung kamanusaan henteu ngalakukeun dosa. Sapuluh waymarks, dua di antarana diulang dua kali.
Sapuluh téh angka nu ngawakilan hiji pangujian, sarta lamun dua tanggal nu diulang, nyaéta 1776 jeung 1798, dijumlahkeun, jumlahna jadi dua belas tanda jalan, nu ngawakilan saratus opat puluh opat rébu. Sakabéh tanda jalan éta nyangkem prosés pangujian saratus opat puluh opat rébu nu lumangsung ti 11 Séptémber 2001 nepi ka hukum Minggu nu baris geura datang, nalika Kristus ngalaksanakeun padamelan malaikat katilu ku ngahijikeun kaallahan-Na jeung kamanusaan saratus opat puluh opat rébu anu, salila sesa kalanggengan—teu ngalakukeun dosa. Tangtu waé, ieu kanyataan ngan bisa katingali ku jalma-jalma anu, sakumaha saur Yesaya, milih pikeun “ningali ku panonna, jeung ngadéngé ku ceulina, jeung ngarti ku haténa, jeung tobat, jeung dicageurkeun.”
Dina tanggal 22 Oktober 1844, malaikat katilu sumping nalika Kristus dadakan sumping ka Bait-Na pikeun ngalaksanakeun panyegelan ka saratus opat puluh opat rébu. Saterusna sakelompok urang Millerite nuturkeun Kristus asup ka Tempat Nu Pangsucina, sanajan sanggeus éta maranéhna eureun nuturkeun cahaya malaikat katilu anu terus maju sarta ngulangkeun pabarontakan Kades nu kahiji, tuluy ditangtukeun pikeun ngumbara di padang gurun Laodikea nepi ka maranéhna kabéh paéh.
Nalika Kristus dadakan asup ka Tempat Nu Maha Suci, paduan ketuhanan jeung kamanusaan ngawakilan pagawean anu geus disiapkeun ku Anjeunna pikeun dilaksanakeun, jeung pagawean éta dilambangkeun ku cara simbolis ku Ahli Basa Nu Endah kalayan dua saksi. Dua saksi éta nyaéta Habakuk jeung Yohanes. Dina pasal DUA ayat DUA PULUH, dina duanana kitab, 22 Oktober 1844 diidentifikasi. Anu hiji nekenkeun pagawean panebusan (at-one-ment), anu dimimitian dina éta tanggal, jeung anu séjénna ngaidentifikasi hiji Bait Suci anu kudu disucikeun.
Bait Allah anu ku Mantenna didatangan ujug-ujug téh dilambangkeun ku bait Allah anu geus diinjak-injak ku kakawasaan kurban sapopoé (kapirisme) jeung geuleuh pangrusak (kapapaan). Bait Allah ogé ngalambangkeun Kristus, anu mangrupa bait Allah anu geus diruksak tuluy dihudangkeun deui dina tilu poé. Éta ogé ngalambangkeun bait Allahna kaum Millerite anu diadegkeun salila opat puluh genep taun ti 1798 nepi ka 1844. Éta ogé ngalambangkeun bait manusa, anu disusun ku opat puluh genep kromosom sarta nangtukeun jeung ngatur susunan genetik awak manusa. Henteu kabeneran lamun unggal sél dina awak manusa diganti sapinuhna unggal dua rébu lima ratus dua puluh poé.
Dina sakabéh gambaran ilahi ngeunaan bait suci ieu, anu ngagambarkeun padamelan Kristus dina ngahijikeun kaallahan jeung kamanusaan, kaallahan salawasna miheulaan kamanusaan. 1611 miheulaan 1831. 1776 miheulaan 1798. 1776 miheulaan 1996. 2001 miheulaan 2023. Kaum Millerit nuturkeun Kristus asup ka Tempat Nu Mahasuci. Dina awalna Allah nyiptakeun manusa.
Ayeuna urang bakal balik deui kana panalungtikan urang ngeunaan tilu waymarks taun 1776, 1789, jeung 1798, anu ngagambarkeun mangsa persiapan anu ngetipifikasi waktu pemeteraian. Mangsa kahiji, anu dilambangkeun ku 1776, nyaéta Déklarasi Kamerdékaan, jeung mangsa dua Kongrés Benua; sarta mangsa kadua, anu dilambangkeun ku 1789, nyaéta Konstitusi, jeung mangsa Articles of Confederation nepi ka 1798.
Rusiah tina gambar sasatoan, nyaéta kayaktian yén sirah ka dalapan téh kaasup kana tujuh sirah, diidéntifikasi dina duanana mangsa. Éta ogé diidéntifikasi dina waymark katilu tina sajarah éta, tapi waymark éta nuju nyangkem hal yén nu ka dalapan téh kaasup kana tujuh, sakumaha digenepan ku kapausan. Dua mangsa kahiji ngawakilan pangenepan yén nu ka dalapan téh kaasup kana tujuh di jero Amérika Serikat.
Amérika Sarikat diwangun ku dua tanduk: hiji pakait jeung saurang lalaki, sarta nu hiji deui pakait jeung saurang awéwé. Lalaki téh nyaéta kakawasaan pulitik, nya éta tanduk Républikan. Awéwé téh nyaéta kakawasaan agama, nya éta tanduk Protestan. Ku sabab éta, mangsa anu dilambangkeun ku taun 1776, jeung Déklarasi Kamerdikaan, ngalambangkeun tanduk Protestan, sabab kaallahan salawasna miheulaan kamanusaan. Mangsa anu dilambangkeun ku taun 1789, jeung Konstitusi, ngalambangkeun tanduk Républikan.
Dina taun 2020, duanana tanduk dipaéhan ku kakawasaan naga modérn anu satanis jeung ateistis. Tanduk Protestan anu sajati dipaéhan dina 18 Juli 2020, jeung tanduk Républikan dipaéhan sanggeusna dina 3 Nopémber 2020. Dina taun 2023, dua saksi éta nangtung deui, sarta dunya anu geus galumbira ku sabab mayit-maranehna, mimiti sieun.
Dina taun 2023, karya panungtungan ngeunaan pamasangan meterai ka saratus opat puluh opat rébu mimiti lumangsung dina generasi panungtungan sajarah bumi. Kaallahan ayeuna keur dihijikeun jeung kamanusaan pikeun kalanggengan, sabab jalma-jalma satia dina poé-poé panungtung ngahasilkeun deui pikeun kalanggengan—gambar Kristus.
Taun 2023, pagawéan panungtung pikeun ngahijikeun Garéja murtad jeung Nagara murtad di bangsa sato bumi mimiti lumangsung. Struktur kakawasaan anu dilambangkeun ku kapausan, anu diwangun ku hiji Garéja murtad anu maréntah kana hiji Nagara murtad, harita keur diadegkeun, sarta keur ngabaran deui gambar sato galak éta.
Ujian anu gedé pikeun jalma-jalma anu geus dipanggero téh nyaéta ujian ningali kabentukna gambar sato galak, sakumaha dilambangkeun ku “sora-sora, kilat-kilat, guludug-guludug” jeung datangna “lini.” Mangsa pemeteraian téh nyaéta mangsa nalika unggal titingalian ngahontal pangaruhna anu sampurna (kalaksananaanana). Dina mangsa persiapan ti taun 1776 nepi ka 1798, anu ngalambangkeun mangsa pemeteraian, aya roda-roda di jero roda-roda, anu mangrupa bagian tina titingalian anu katingali ku Yehezkiel nalika anjeunna nenjo ka Tempat Anu Maha Suci, dina mangsa pemeteraian saratus opat puluh opat rébu. Roda-roda éta, ku Sister White, dipikawanoh minangka “silih-pangaruh anu rumit tina kajadian-kajadian manusa.” Mangsa persiapan ti taun 1776 nepi ka 1798 ngamuat sawatara “silih-pangaruh anu rumit tina kajadian-kajadian manusa” éta, anu kudu diperhatikeun.
Hiji aya patalina jeung bebeneran yén Perancis Révolusionér ngalambangkeun Amérika Sarikat. Duanana bangsa nempatkeun kapausan dina tahta bumi, sarta duanana ogé nurunkeun manehna ti dinya. Duanana bangsa ngahaturkeun kakawasaan militér jeung ékonomina pikeun ngalaksanakeun éta pagawean. Duanana bangsa dadakan miceun agama-agama resmi maranéhna sangkan jadi Katolik. Duanana bangsa nandangan hiji “gempa” anu ngagulingkeun pamaréntahan-pamaréntahan resmi maranéhna. Sajarah duanana bangsa raket kabeungkeut ku taun 1789, sabab dina taun 1789, Révolusi Perancis dimimitian jeung Konstitusi AS mimiti diberlakukan.
Révolusi Perancis lumangsung salila sapuluh taun. Napoleon Bonaparte naék kana kakawasaan dina tahap ahir Révolusi Perancis. Anjeunna jadi pamingpin militér anu pinunjul sarta maénkeun peran anu penting dina pamaréntahan Perancis sanggeus kudéta na anu hasil dina 9 Nopémber 1799, anu ngabalukarkeun anjeunna jadi Konsul Kahiji Républik Perancis.
Dina mangsa kadua tina mangsa persiapan, ti taun 1776 nepi ka 1798, jalma anu jadi nu kadalapan (lain dina runtuyan), anu asalna ti nu tujuh, nyaéta John Hancock. Anjeunna téh salah sahiji tina dalapan présidén dina mangsa kadua anu dilambangkeun ku 1789 (taun Révolusi Perancis). Anjeunna hiji-hijina tina dalapan présidén éta anu ogé kungsi mingpin salaku présidén dina mangsa kahiji, anu dilambangkeun ku 1776. Dina harti nubuat ieu, anjeunna téh nu kadalapan, anu asalna ti nu tujuh.
Anjeunna teh mangrupa ciri pananda tina mangsa manusa, sabab mangsa anu kahiji ngalambangkeun ketuhanan, ku kituna anjeunna jadi ciri pananda anu ngaitkeun dua mangsa éta babarengan (anu ketuhanan jeung anu manusa). Ciri panandana mangrupa pananda anu pangkasohorna dina sajarah manusa, sarta éta ngalambangkeun leuwih ti sakadar tulisan leungeunna anu éndah.
Tandatangan John Hancock dina Declaration of Independence téh mangrupa tandatangan nu pangkasohorna dina sajarah. Tandatanganana anu gedé tur mencorong geus jadi ikon, ngalambangkeun kamerdékaan Amérika jeung panyaliksik koloni-koloni Amérika kana kakawasaan Britania. Hancock, anu dina waktu Declaration éta ditandatanganan dina taun 1776 ngajabat minangka Présidén Kongrés Benua, cenah nandatanganan ngaranna kalayan kacida écésna sangkan Raja George III bisa maca éta tanpa kacamatana, minangka lambang kawani jeung kasatiaanana kana perkara kamerdékaan.
Hancock téh salasaurang ti dalapan présidén dina mangsa anu dilambangkeun ku 1789, tapi anjeunna kaasup kana tujuh lalaki anu jadi présidén dina mangsa anu dilambangkeun ku 1776. Anjeunna nyaéta présidén nalika Déklarasi Kamerdékaan ditandatanganan. Hancock ngahijikeun dua mangsa éta ku tandatangan manusa-Na, sarta anjeunna aya dina sajarah kahiji jeung sajarah kadua. Sajarah kahiji ngawakilan anu ilahi, sedengkeun sajarah kadua ngawakilan anu manusa, jeung tandatangan anu ngahijikeun dua sajarah éta nyaéta tandatangan Sang Ahli Basa Nu Ajaib, anu ngagunakeun hiji pakakas manusa pikeun ngahijikeun mangsa ilahi anu dilambangkeun ku 1776, jeung mangsa manusa anu dilambangkeun ku 1789.
Ngan aya ngan hiji tanda tangan séjén dina sajarah dunya anu bisa nyaingan tanda tangan Hancock dina hal kasohorna, jeung éta ogé mangrupakeun tanda tangan anu pakait jeung taun 1789, jeung Révolusi Perancis. Tanda tangan éta ngandung jinis kategasan anu sarua jeung anu dihaja ditepikeun ku Hancock, sarta éta kapanggih dina sajarah Perancis.
Dina hal pangakuan global jeung pentingna simbolis, tandatangan Napoleon Bonaparte miboga kadudukan anu bisa dibandingkeun jeung tandatangan John Hancock, sanajan dina kontéks sajarah jeung kabudayaan anu béda. Napoleon, saurang pamingpin militér jeung pulitik Perancis anu kasohor, ninggalkeun tapak anu penting dina sajarah Éropa jeung dunya, hususna dina mangsa Perang Napoleon. Tandatanganana, anu mindeng dicirian ku gaya anu tegas jeung has, tuluy jadi lambang pangaruhna anu kuat sarta parobahan-parobahan anu lega anu dibawana ka Éropa, kaasup réformasi hukum anu dipikawanoh minangka Kode Napoleon.
Saperti tanda tangan Hancock, anu ngalambangkeun panolakan kana kakawasaan Britania sarta tarékah pikeun kamerdékaan Amérika, tanda tangan Napoleon ngawakilan rupa kawani jeung ambisi anu béda—nya éta ngawangun deui wates-wates pulitik Éropa jeung ngamajukeun cita-cita révolusionér Perancis. Duanana tanda tangan téh mangrupa lambang tina kalungguhan unggal tokoh sajarah éta dina ngabentuk nasib bangsana masing-masing, kitu deui implikasi anu leuwih lega tina lampahna kana sajarah dunya.
Nalika Yéheskiel ningali roda di jero roda, anu ngalambangkeun silih patalina kajadian-kajadian manusa anu ruwet salila sajarah mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rébu, salah sahiji éta roda geus dipralambangkeun ku hiji roda dina taun 1789, nalika Konstitusi Amérika Sarikat, éta sato galak anu miboga tanduk Républikan jeung tanduk Protestan, papasangan jeung Perancis, éta sato galak anu miboga tanduk Mesir jeung tanduk Sodom.
Ti taun 1789 nepi ka 1799, Perancis diguncang ku hiji “lini” anu asalna ti sato galak ateisme anu naék ti jurang anu taya dasarna. Dina mangsa pamasangan meterai pikeun saratus opat puluh opat rébu, taun 1789 ngalambangkeun kurun waktu anu dimimitian dina 18 Juli 2020, nalika sato galak ateisme ngaruntuhkeun jeung maéhan tanduk Protestanisme sajati, tuluy dina 3 Nopémber 2020 sato galak ateisme ogé ngaruntuhkeun jeung maéhan tanduk Republikanisme. Roda taun 1789 ngalambangkeun roda taun 2020, sakumaha dilambangkeun ku 18 Juli (kailahian), jeung 3 Nopémber 2020 (kamanusaan).
Tandha tangan Allah, sakumaha diwakilan ku umat manusa, kapanggih dina dua tandha tangan anu pangkasohorna di dunya, anu duanana patalina jeung 1789, sarta duanana ngalambangkeun kakawasaan-kakawasaan anu nempatkeun jeung ngaleupaskeun kapausan tina tahta bumi. 1789, salaku titik tengah tina tilu tanda waktu anu ngawakilan tandha tangan bebeneran Allah, ngamuat tandha tangan “tilu welas” koloni jeung “pemberontakan” Révolusi Perancis.
Taun 1789 nepi ka 1799 ngagambarkeun sajarah Révolusi Perancis, sarta angka sapuluh ngagambarkeun hiji ujian. 1789 mangrupa hurup anu kahiji tina “bebeneran”, sarta 1799 ngagambarkeun hurup anu panungtung tina mangsa éta di Perancis. Mangsa di tengahna ditandaan ku dihukum paéhna raja Perancis dina taun 1793, nalika rahayatna ngalawan pamaréntahan karajaanana anu sombong.
“Injil katengtreman anu kungsi dipiceun ku Perancis baris kalawan pasti pisan dipupus nepi ka akar-akrana, sarta hasilna bakal matak pikasieuneun. Dina tanggal 21 Januari 1793, dua ratus lima puluh dalapan taun pas ti poé pisan nalika Perancis sapinuhna masrahkeun dirina kana panganiayaan ka para Pembaru, hiji arak-arakan deui, kalawan maksud anu kacida béda, ngaliwat jalan-jalan di Paris.” The Great Controversy, 230.
Taun 1789 nandakeun pemberontakan hurup katilu belas pikeun sato dua tanduk Amérika Sarikat, sarta hurup kahiji pikeun sato dua tanduk Perancis. Hurup tengah Perancis nyaéta 1793, nalika raja Perancis dipancungan, sarta Napoleon ngawakilan hurup panungtung nalika anjeunna nyekel kakawasaan pamaréntahan dina taun 1799. Tanda tangan “bebeneran” dina sajarah ragragna Perancis, anu digambarkeun ku 1789, 1793, jeung 1799, nyaéta hiji roda nubuat anu kakait pageuh jeung roda nubuat 1776, 1789, jeung 1798.
Kadua sajarah éta ngandung dua tanda tangan anu pangkawentarna dina sajarah manusa, ku kituna ngahijikeun tanda tangan ilahi tina “bebeneran” jeung dua tanda tangan manusa. Kadua roda éta patali jeung hurup katilu welas dina mangsa panyegelan saratus opat puluh opat rebu, nyaéta mangsa ti maotna dua saksi dina taun 2020, nepi ka maranéhna nangtung deui dina taun 2023, anu ditandaan ku 7 Oktober 2023.
Urang baris neraskeun pangajaran urang dina artikel salajengna.