Agama woke-isme (Sodom) jeung pulitik Komunisme (Mesir) hudang nalika présidén pangbeungharna ngumumkeun maksudna pikeun nyalonkeun diri jadi présidén dina taun 2015, sarta sanggeus anjeunna méré kasaksian pulitikna, anjeunna dipaéhan dina taun 2020. Paus dipaéhan sacara nubuat dina taun 1798, sanggeus anjeunna méré kasaksian satanisna salila tilu satengah poé nubuat. Sanajan kitu, Firman nubuat Allah netelakeun yén paus unggul dina perangna jeung naga.

Eh anak manusa, tujukeun beungeut maneh ka Fir'aun raja Mesir, sarta ngaramal ngalawan anjeunna, jeung ngalawan sakuliah Mesir: Ucapkeun, sarta sebutkeun, Kieu timbalan Pangéran Allah: Tengetan, Kami ngalawan ka maneh, eh Fir'aun raja Mesir, naga gedé anu ngagolér di tengah-tengah walungan-walunganna, anu geus ngucap, "Walungan kami téh kagungan kami sorangan, jeung kami anu nyieunna pikeun diri kami sorangan." Yehezkiel 29:2, 3.

Mesir teh naga anu agung, sarta ateisme Firaun ngalambangkeun ateisme Révolusi Perancis, jeung globalisme abad ka-dua puluh hiji. Globalisme éta dina wates sato tina bumi abad ka-dua puluh hiji diwakilan ku partéy Démokrat. Yéheskiél netelakeun yén Allah ngalawan Mesir, sarta salajengna dina éta pasal, Yéheskiél netelakeun yén Allah baris masrahkeun Mesir ka raja ti kalér, anu dina éta petikan diidéntifikasi minangka Nebukadnésar, sarta anu ngawakilan raja ti kalér palsu dina poé-poé panungtungan. Raja ti kalér palsu téh kapausan, sarta Allah netelakeun ngaliwatan Yéheskiél yén Allah baris masrahkeun Mesir ka raja ti kalér pikeun jasa anu geus dipasihkeun ku Nebukadnésar minangka iteuk panghajar-Na. Anjeunna netelakeun yén Anjeunna baris masrahkeun Mesir ka paus dina mangsa nalika hujan panungtungan sumping.

Dina taun ka dua puluh tujuh, dina bulan kahiji, dina poé kahiji bulan éta, sumping firman PANGERAN ka kuring, ungelna, “He anak manusa, Nebukadnésar, raja Babul, geus ngajadikeun balatentara-Na ngalakonan pagawean anu beurat ngalawan Tirus; unggal sirah jadi botak, jeung unggal taktak jadi lecet; tapi anjeunna jeung balatentarana teu meunang upah tina Tirus, pikeun pagawean anu geus dipigawé ngalawan eta: Ku sabab éta, kieu timbalan Gusti ALLAH: Tenjo, Kami rék masrahkeun tanah Mesir ka Nebukadnésar, raja Babul; sarta anjeunna bakal nyandak lobana rahayatna, nyandak rampasanana, jeung nyandak jarahana; sarta éta bakal jadi upah pikeun balatentarana. Kami geus mikeun tanah Mesir ka anjeunna pikeun ganjaran pagawean anu geus dipigawé ngalawan eta, lantaran maranéhna geus ngalaksanakeun pagawean pikeun Kami, timbalan Gusti ALLAH. Dina poé éta Kami bakal nyababkeun tanduk kulawarga Israil mimiti bertunas, jeung Kami bakal maparin ka maneh lawang sungut di tengah-tengah maranéhna; sarta maranéhna bakal nyaho yén Kami teh PANGERAN.” Yehezkiel 29:17–21.

“Poé” nalika Allah ngajadikeun “tanduk kulawarga Israél mimiti mekar” nyaéta 11 Séptémber 2001 nalika hujan panungtungan mimiti nyipratan. Dina waktu éta Gusti ngadegkeun para panénjo kalayan ngucap, “dengekeun sora tarompét” tina cilaka nu katilu, sabab Anjeunna nandakeun yén Allah bakal “maparin ka anjeun muka sungut di tengah-tengah maranéhna.” Kecap “tengah-tengah” nandakeun mangsa waktu antara nyipratna hujan panungtungan anu dimimitian dina 11 Séptémber 2001, jeung anu ditungtungan dina hukum Minggu, nalika Roh Suci dicurahkeun tanpa ukuran. Di antara (di tengah-tengah) éta dua pananda jalan, dua saksi, atawa dua tanduk, bakal méré kasaksian maranéhna, nepi ka duanana dipaéhan di jalan dina taun 2020.

Saacan dipaéhan, maranéhna méré kasaksianana, jeung sanggeus dipaéhan, maranéhna dihirupkeun deui jadi nu ka dalapan, nya éta nu asalna tina tujuh. Maranéhna dipaéhan ku kakawasaan naga, nyaéta ateisme (Mesir) jeung kabejatan moral (Sodom). Ku sabab palayanan anu geus dipidangkeun ku maranéhna ka Allah, Anjeunna ngajangjikeun bakal mikeun Mesir ka maranéhna jadi ganjaranana. Nalika raja ti kalér ngarebut tanah anu mulya, nyaéta Amérika Sarikat, dina ayat opat puluh hiji tina Daniel sabelas, mangka manéhna tuluy ngarebut Mesir, sabab ieu téh bayaranana pikeun palayanan anu geus dipidangkeun dina pagawéan pangersa Allah.

He Asyur, tongkat amarah Kami, sarta iteuk dina leungeunna teh murka Kami. Anjeunna ku Kami bakal diutus ngalawan hiji bangsa anu munapik, sarta ngalawan umat anu kena ku amarah Kami anjeunna ku Kami bakal dipaparin parentah, pikeun ngarampas jarahan, jeung ngarebut mangsa, sarta ngalindes maranehna kawas leutak di jalan-jalan. Yesaya 10:5, 6.

Urang Asyur téh raja kalér, anu ngawakilan kapapaan, nyaéta raja kalér palsu dina poé-poé panungtungan. Asyur jeung Babul dipaké pikeun mawa panghukuman ka Israél, boh karajaan kalér boh karajaan kidul, lantaran maranéhna terus-terusan ngalawan.

“‘Maka urang Israél diboyong ka Asyur, jauh ti tanahna sorangan,’ ‘lantaran maranéhna henteu nurut kana sora PANGERAN Allah maranéhna, tapi ngalanggar perjangjian-Na, jeung sagala anu diparéntahkeun ku Musa, abdi PANGERAN.’ 2 Raja-raja 17:7, 11, 14–16, 20, 23; 18:12.

“Dina panghukuman anu pikasieuneun anu ditibankeun ka sapuluh kaom éta, Gusti miboga maksud anu wijaksana sarta pinuh ku welas asih. Anu henteu tiasa deui dipigawé ku Anjeunna ngaliwatan maranéhna di nagri karuhunna, ku jalan nyebarkeun maranéhna di antara bangsa-bangsa kapir Anjeunna rek ngupayakeun ngahontal éta. Rarancang-Na pikeun kasalametan sadaya jalma anu milih ngamangpaatkeun pangampura ngaliwatan Jurusalamet umat manusa, tetep kudu kalaksanakeun; sarta dina kasangsaraan anu ditibankeun ka Israél, Anjeunna keur nyiapkeun jalan supaya kamulyaan-Na dinyatakeun ka bangsa-bangsa di bumi. Henteu sakabéh anu dibawa kana panangkaran téh jalma-jalma anu teu tobat. Di antara maranéhna aya sawatara anu tetep satia ka Allah, sarta nu séjénna anu geus ngarendahkeun diri di payuneun Mantenna. Ngaliwatan ieu jalma-jalma, ‘putra-putra Allah anu hirup’ (Hosea 1:10), Anjeunna bakal mawa balaréa anu kacida lobana di karajaan Asyur kana pangaweruh ngeunaan sipat-sipat tabiat-Na jeung kasaéan hukum-Na.” Prophets and Kings, 292.

Gusti ngagunakeun raja-raja ti kalér minangka pakakas panghukuman-Na, jeung prinsip dina Alkitab anu ku Mantenna dipaké ka raja-raja ti kalér éta nyaéta yén maranéhna kudu dibayar ku sabab jasa anu geus dipigawé.

Jeung cicinglah di éta imah kénéh, dahar jeung nginum naon waé anu dipasihkeun ku maranéhna; sabab pagawe pantes narima upahna. Ulah pindah-pindah ti hiji imah ka imah séjén. Lukas 10:7.

Pangéran migunakeun kapausan pikeun ngahukum Amérika Sarikat nalika maranéhna ngeusian cangkir mangsa pangujian maranéhna dina hukum Minggu anu baris geura sumping, sarta pamayaran-Na nyaéta yén Anjeunna masrahkeun Mesir ka kapausan pikeun jasa-jasa anu geus dipigawé. Firman nubuat Allah écés yén Mesir dipasrahkeun ka kapausan, sarta ayat opat puluh dua jeung opat puluh tilu tina Daniel pasal sabelas negeskeun kanyataan ieu. Pamayaran ka paus pikeun jasa-jasa anu geus dipigawé nyaéta yén anjeunna jadi sirah anu diangkat ku sapuluh raja, sarta anu maréntah kana gambar sato galak saalam dunya.

Trump meunang ngalawan kakawasaan naga, sabab anjeunna nya éta sirah ka dalapan, anu asalna tina tujuh, dina mangsa gambar sato galak di Amérika Sarikat. Runtuhna Partéy Démokrat, kakawasaan naga anu maéhan Trump dina taun 2020, ayeuna keur lumangsung. Firman Allah moal kungsi gagal. “Jarami anu ngarempag tonggong onta” pikeun Partéy Démokrat nyaéta nabi palsu Islam. Serangan tanggal 7 Oktober 2023 geus nempatkeun hiji sela dina dasar pangrojongna anu ngan bisa dipatalikeun kana peran Islam anu nganyenyeri jeung nganyerikeun bangsa-bangsa. Ieu baris dibarengan ku serangan-serangan salajengna, anu ngahasilkeun pamisahan anu leuwih gedé, bari ngahijikeun sakelompok warga tina sato galak bumi, anu nyadar kana kabodoan caah imigrasi ilegal anu geus dileupaskeun ku kakawasaan naga. Ieu ogé baris nimbulkeun krisis ékonomi, sanajan krisis éta saenyana geus aya ayeuna.

“Jeung saterusna tukang nipu anu agung bakal ngayakinkeun jalma-jalma yén maranéhna anu ngawula ka Allah anu jadi panyabab kajahatan-kajahatan ieu. Golongan anu geus ngundang kagusaran Surga bakal nanggungkeun sakabéh kasusah maranéhna ka jalma-jalma anu kataatanana kana parentah-parentah Allah jadi panginget anu langgeng ka para palanggar. Bakal dinyatakeun yén jalma-jalma keur nyinggung Allah ku ngalanggar sabat Minggu; yén dosa ieu geus mawa musibah-musibah anu moal eureun nepi ka pangamalan Minggu diteguhkeun sacara ketat; jeung yén maranéhna anu ngedalkeun tuntutan parentah kaopat, ku kituna ngaruksak rasa hormat ka Minggu, nyaéta nu ngaganggu rahayat, ngahalangan mulangna maranéhna kana kurnia ilahi jeung kamakmuran duniawi. Ku kituna tuduhan anu baheula kungsi dituduhkeun ka hamba Allah bakal diulang deui dina dasar anu sarua kuatna: ‘And it came to pass, when Ahab saw Elijah, that Ahab said unto him, Art thou he that troubleth Israel? And he answered, I have not troubled Israel; but thou, and thy father’s house, in that ye have forsaken the commandments of the Lord, and thou hast followed Baalim.’ 1 Kings 18:17, 18. Nalika amarah rahayat digugah ku tuduhan-tuduhan palsu, maranéhna bakal ngalakonan sikep ka para utusan Allah anu sarupa pisan jeung anu dilakonan ku Israil murtad ka Elia.” The Great Controversy, 590.

Anu ngajaga Sabat bakal diidéntifikasi minangka sabab “karidhaan ilahi jeung kamakmuran duniawi” geus dicabut. Dina ngajelaskeun mangsa anu pas di hareupeun urang ieu, manéhna ngarujuk ka Elia, jeung patalimargana jeung Ahab. Tuduhan-tuduhan silih tuding di antara maranéhna lumangsung di payuneun Gunung Karmel. Kamakmuran duniawi jeung karidhaan ilahi dicabut ku panghukuman anu beuki ngaronjat, saméméh hukum Minggu anu geura datang. Petikan anu kakara disebat éta ngarujuk kana runtuyan kajadian anu lumangsung dina mangsa ujian hukum Minggu, tapi aya dua mangsa ujian. Ujian gambar sato galak anu lumangsung dina wates-wates Amérika Serikat, tuluy sanggeus éta diulang deui di sakuliah dunya. Sadaya kajadian anu diterangkeun dina petikan éta manggihan pangujudan nubuat dina sajarah anu mingpin ka hukum Minggu anu geura datang, jeung dina sajarah krisis hukum Minggu sadunya anu lumangsung satuluyna.

Alinea kahiji tina Testimonies jilid salapan, anu dimimitian dina kaca sabelas, ku kituna nandakeun NINE-ELEVEN, nyatakeun: “Urang hirup dina mangsa ahir. Tanda-tanda jaman anu gancang kacumponan nyatakeun yén datangna Kristus geus deukeut pisan. Poé-poé anu keur urang lalakonan téh serius jeung penting. Roh Allah laun-laun tapi pasti keur ditarik tina bumi. Bala jeung hukuman geus mimiti tumiba ka jalma-jalma anu ngahina rahmat Allah. Musibah di darat jeung di laut, kaayaan masarakat anu teu ajeg, gera-gerana perang, téh mangrupa tanda anu matak ngingetkeun. Eta ngaramalkeun kajadian-kajadian anu bakal datang nu panggedéna.” Nalika carita neruskeun, urang manggihan dina kaca opat welas, “Teu loba, sanajan di antara para pendidik jeung negarawan, anu ngartos sabab-sabab anu ngadasaran kaayaan masarakat kiwari. Maranéhanana anu nyekel tali kakawasaan pamaréntahan teu mampuh ngaréngsékeun masalah karuksakan moral, kamiskinan, kapapaésan, jeung kajahatan anu beuki nambahan. Maranéhanana berjuang kalawan sia-sia pikeun nempatkeun usaha-usaha bisnis dina dasar anu leuwih aman. Lamun jalma-jalma leuwih merhatikeun ajaran Firman Allah, maranéhanana bakal manggihan jalan kaluar tina masalah-masalah anu ngabingungkeun maranéhanana.”

Kitab Suci ngagambarkeun kaayaan dunya pas saméméh kadatangan Kristus anu kadua kalina. Ngeunaan jalma-jalma anu ku jalan ngarampog jeung meres keur ngumpulkeun kabeungharan anu gedé, geus dituliskeun kieu: “Aranjeun geus numpuk harta banda pikeun poé-poé panungtungan. Tingali, upah para pagawé anu geus ngala hasil huma aranjeun, anu ku aranjeun ditahan ku tipu daya, ngajerit; jeung jeritna jalma-jalma anu geus ngala éta hasil geus asup ka ceuli Gusti Sabaot. Aranjeun geus hirup dina kasenangan di bumi, sarta geus mupuskeun diri dina kamawahan; aranjeun geus ngagemukkeun haté aranjeun, saolah-olah dina poé pangpeuncitan. Aranjeun geus ngahukum jeung maéhan jalma bener; sarta anjeunna henteu ngalawan ka aranjeun.” Yakobus 5:3–6.

Dina poé-poé panungtungan, jalma-jalma keur “ngarajuang kalawan sia pikeun nempatkeun operasi usaha dina dasar anu leuwih aman.” Partéy Demokrat, mesin propagandana, jeung para bankir globalis keur ngarajuang kalawan sia, sarta maranéhna ngabohong ngeunaan kaayaan stabilitas kauangan anu saenyana nu ku maranéhna diklaim geus dihontal ku pamaréntahan Biden. Salah sahiji lambang tina “dunya pas saméméh kadatangan Kristus anu kadua,” nyaéta “jalma-jalma anu ku rampog jeung pemerasan” geus “ngumpulkeun kabeungharan anu gedé.” Tilu ayat anu miheulaan ayat-ayat tina kitab Yakobus, anu dikutip ku Sister White, nyaéta:

Heh ayeuna, maraneh jalma-jalma beunghar, ceurik jeung ngagero tarik ku sabab kasangsaraan anu bakal tumiba ka maraneh. Kabeungharan maraneh geus ruksak, jeung papakéan maraneh geus didahar ku renget. Emas jeung pérak maraneh geus karatan; jeung karatna éta bakal jadi kasaksian ngalawan maraneh, sarta bakal ngahakan daging maraneh siga seuneu. Maraneh geus ngumpulkeun banda pikeun poé-poé panungtungan. Yakobus 5:1–3.

Salah sahiji ciri nubuat ngeunaan “poé-poé panungtung” nyaéta nalika aya jalma-jalma anu dipikawanoh ku kabeungharanana anu matak ngareuwaskeun, anu dihasilkeun ku panipuan. Jalma-jalma éta aya dina béja unggal poé. Mangsa éta geus datang. Dina mangsa éta, kabeungharan para bankir dunya jeung para milyarder éta digambarkeun minangka emas jeung pérak, anu tuluy karat. Pérak jeung emas henteu karat, ku sabab kitu Kitab Suci nuju nandaan hiji hal anu saréréa teu nyangka pisan anu kajadian ka kabeungharan jalma-jalma beunghar dina poé-poé panungtung, sabab emas jeung pérak maranéhna kudu jadi karat. Tanda pangheulana tina ruksakna ékonomi éta kajadian nalika datangna cilaka anu katilu, dina 11 Séptémber 2001. Islam tina cilaka anu katilu téh mangrupa angin wétan dina nubuat Alkitab, jeung dina poé-poé panungtung éta angin wétan anu ngaleuleuskeun ékonomi, sakumaha dilambangkeun ku kapal-kapal Tarsis.

Sabab, lah para raja geus karumpul, maranéhna ngaliwat babarengan. Maranéhna ningali éta, tuluy maranéhna héran; maranéhna kagét, tuluy buru-buru ngalungsur. Sieun nyekel maranéhna di dinya, jeung nyeri, saperti awéwé anu keur ngalahirkeun. Gusti megatkeun kapal-kapal Tarsis ku angin wetan. Jabur 48:4–7.

Raja-raja globalis, para milyarder jeung bankir, katempuhan ku kasieun jeung nyeri nalika angin wetan, anu ngalambangkeun ngaronjatna amarah bangsa-bangsa (saperti awéwé nu keur ngalahirkeun), nyaéta anu ditimbulkeun ku Islam tina cilaka katilu, neuleumkeun kapal-kapal Tarsis. Islam geus rék ngarempak ékonomi lokal jeung global sarta ngabalukarkeun hiji kaayaan ékonomi jeung pulitik anu kacida nyocogkeunana jeung kakuatan Trump, lain jeung Demokrat jeung para globalis, sabab kakawasaan naga dipasrahkeun ka sirah kadalapan, anu asalna tina tujuh, pikeun “services rendered”. Allah ngagunakeun Trump pikeun ngageunjleungkeun sakuliah wewengkon urang Yunani, sabab Allah ayeuna keur ngadatangkeun kaayaan-kaayaan anu ku éta sakumna dunya kudu dibagi jadi dua golongan.

Sistem ékonomi anu ayeuna dijalankeun ku para globalis téh mimiti diwanohkeun dina mangsa kapresidénan Woodrow Wilson, saurang Démokrat anu kapilih ku jangji rék ngajaga Amérika Sarikat sangkan henteu milu kana Perang Dunya Kahiji anu keur ngancam, tapi tungtungna malah jadi présidén anu mingpin nagara dina mangsa lumangsungna Perang Dunya Kahiji. Wilson pangutamana dipikawanoh ku doronganana kana Liga Bangsa-Bangsa, anu jadi miheulaan Perserikatan Bangsa-Bangsa. Dina mangsa kapresidénanana, struktur kauangan Amérika Sarikat dipasrahkeun kana leungeun para globalis, nalika Wilson nyerahkeun arah ékonomi bangsa éta kana pangawasan Sistem Réservé Féderal dina taun 1913.

Ciri-ciri nubuatiah présidén dina Perang Dunya Kahiji téh nyaéta jangjina yén manéhna moal angkat ka perang, padahal éta bohong. Manéhna téh tokoh sajarah anu pangpayunna ngamajukeun pamaréntahan sa-dunya tina Liga Bangsa-Bangsa, sarta manéhna mingpin prosés nyerahkeun kauangan Amérika Sarikat ka para bankir dunya. Manéhna maréntah ti taun 1913 nepi ka 1921. Dina taun 1919, generasi katilu Adventisme, anu dilambangkeun ku kompromi jeung dunya, lumangsung sajajar jeung kompromi Wilson jeung dunya, sabab dua tanduk éta sajajar hiji jeung nu séjénna. Dina generasi katilu Adventisme Laodikia, maranéhna nyerahkeun pangawasan kana sistem médis jeung atikan maranéhna kana panangan jalma-jalma anu aya di luar kadaulatan rohani maranéhna. Dina waktu anu sarua, Wilson nyerahkeun kadaulatan kauangan Amérika Sarikat ka para bankir globalis, sarta manéhna digawé tanpa kendat, tapi gagal, pikeun nyerahkeun kadaulatan pulitik Amérika Sarikat ka para globalis.

Wilson, minangka présidén dina mangsa Perang Dunya Kahiji, ngagambarkeun ciri-ciri nubuat anu ngaidéntifikasi Perang Dunya Katilu. Anjeunna ngagambarkeun hiji sajarah anu di jerona Federal Reserve kalibet dina ngadalikeun ékonomi global nurutkeun arah anu pangsaluyuna pikeun agenda globalis, lain pikeun kadaulatan Amérika. Anjeunna ngagambarkeun saurang présidén anu aya dina waktuna nalika Tatanan Dunya Anyar tungtungna ngahontal tujuanana ku janten karajaan katujuh dina nubuat Alkitab, sanajan pamaréntahan maranéhna ukur sakeudeung. Kanyataan ieu diteguhkeun ku dua saksi, sabab usaha Wilson anu gagal pikeun asup kana Liga Bangsa-Bangsa sanggeus Perang Dunya Kahiji, mangrupikeun lambang ti Amérika Sarikat asup kana Perserikatan Bangsa-Bangsa pas sanggeus Perang Dunya Kadua. Dumasar kana dua saksi ieu, undang-undang Minggu anu baris geura datang, anu mawa karuntuhan nasional dina tapakna, ngarah kana dilaksanakeunana Perserikatan Bangsa-Bangsa salaku pamaréntahan hiji dunya anu geus lila didorong ku para globalis ti saprak kaprésidénan Woodrow Wilson.

Ciri-ciri nubuat ieu kudu aya dina kapamingpinan présidén kadalapan jeung anu pamungkas, anu asalna ti antara tujuh éta. Sanggeus Wilson, saterusna Warren Harding, saurang Républikan, anu muka mangsa anu disebut “the roaring twenties,” anu ngakibatkeun kana ambrukna taun 1929, anu ngakibatkeun kana Déprési Agung, anu ngakibatkeun kana Perang Dunya Kadua. Kaprésidénan kahiji Trump nyaéta “the roaring twenties,” sarta Biden geus rek muka déprési anu panggedéna dina sajarah sato galak bumi. Déprési éta ditipologikeun ku ambrukna taun 1929, tapi ogé ku “panic of 1837” dina jaman Ellen White.

Kaayaan paceklik ékonomi dina taun 1830-an di Amérika Sarikat ilaharna disebut “Panic of 1837.” Ieu mangrupa kamerosotan ékonomi anu parna, nu lumangsung ti taun 1837 nepi ka pertengahan taun 1840-an, ngawengku sabagian gedé dasawarsa 1830-an. Panic of 1837 dicirian ku krisis kauangan, runtagna bank-bank, pangangguran anu nyebar lega, jeung mangsa kasusah ékonomi anu berkepanjangan.

Panik taun 1837 dipicu ku hiji “gelembung spéculatif,” sakumaha halna ogé dina ragragna taun 1929. Dina taun 1837, nalika éta gelembung peupeus, hal éta ngabalukarkeun bangkrut anu sumebar lega sarta karugian kauangan. Runtuyan gagalna bank lumangsung sanggeus gelembung spéculatif éta, anu ngabalukarkeun leungitna kapercayaan kana sistem perbankan sarta panik kauangan anu sumebar lega. Kalesuan ékonomi global, anu beuki diparéngkahan ku nurunna perdagangan internasional sarta nguranganana paménta kana ékspor Amérika, milu nyumbang kana kasusah ékonomi di Amérika Sarikat.

Runtagna pasar saham taun 1929, anu nandaan mimiti Déprési Agung, dipiheulaan ku gelembung spéculatif di Pasar Saham. Dina mangsa taun 1920-an, di Amérika Serikat aya hiji période kamakmuran ékonomi, anu katelah Roaring Twenties, dicirian ku tumuwuhna industri anu gancang, inovasi téknologis, jeung optimisme anu sumebar lega. Dina mangsa ieu, spéculasi di Pasar Saham ngaronjat kacida, didorong ku kiridit anu gampang kahontal, dagang margin (meuli saham ku duit injeuman), jeung pameseran saham anu sipatna spéculatif dumasar kana harepan kana kanaékan harga dina mangsa nu bakal datang, lain dumasar kana niléy dasar anu sabenerna. Harga saham naék nepi ka tingkat anu teu tiasa dipertahankeun, jauh ngaleuwihan niléy intrinsik pausahaan-pausahaan anu diwakilanana.

Ti Maret 2000 nepi ka Oktober 2002, “gelembung dot-com” peupeus. Kajadian 11 Séptémber 2001 nyangkaruk di jero ragragna ékonomi éta. Tuluy gelembung perumahan peupeus dina taun 2008, anu disebut Krisis Kauangan Global atawa Resesi Agung.

Nuju hukum Minggu, kamakmuran dunyawi warga nagara Amérika Sarikat dicabut. Dicabutna kamakmuran dunyawi éta kajadian salila mangsa pamaséhan saratus opat puluh opat rébu. Pananda jalan kahiji tina mangsa pamaséhan téh kaselapkeun dina hiji ragragna ékonomi. Tanggal 11 Séptémber 2001 nyaéta pangkuatan malaikat katilu, jeung nalika malaikat anu sarua pisan éta sumping dina taun 1844, sajarah éta kaselapkeun dina hiji ragragna ékonomi. Taun 1844 jadi perlambang hukum Minggu anu baris geura datang, jeung tanggal 11 Séptémber 2001 téh mangrupa awal mangsa pamaséhan. Isa salawasna ngagambarkeun ahir hiji perkara ku awal hiji perkara. Ragragna taun 1929 miheulaan sarta ngantarkeun kana Perang Dunya Kadua.

Urang baris neruskeun ieu ulikan dina artikel salajengna.

“Geus aya kalalawor anu puguh pisan, jeung kakurangan iman anu sipatna kajahatan di antara urang sabagé hiji umat, anu geus nahan urang tina ngalakukeun pagawean anu ku Allah geus dipasrahkeun ka urang, nyaéta ngantepkeun cahaya urang mancarkeun ka jalma-jalma ti bangsa-bangsa séjén. Aya kasieunan pikeun wani maju ka luar jeung nanggung resiko dina pagawean anu agung ieu, ku sabab sieun yén pangaluaran harta moal mawa hasil balik. Kumaha lamun harta dipaké, tapi urang henteu bisa ningali yén ku éta jiwa-jiwa geus disalametkeun? Kumaha lamun aya karugian murni tina sabagian harta urang? Leuwih hade digawe jeung terus satia dina pagawean tibatan teu ngalakukeun nanaon. Maraneh henteu nyaho mana anu bakal hasil, ieu atawa éta. Jalma-jalma bakal nanam modal dina hak patén sarta ngalaman karugian anu beurat, jeung éta dianggap hal anu lumrah. Tapi dina pagawean jeung perkara Allah, jalma-jalma sieun pikeun wani ngalakukeunana. Duit ku maranéhna dianggap minangka karugian murni lamun éta henteu mawa hasil anu langsung nalika ditanamkeun dina pagawean nyalametkeun jiwa. Harta éta pisan anu ayeuna diteundeun sakitu hematna dina perkara Allah, jeung anu dicekel pageuh ku selfish, dina waktu anu teu lila deui bakal dialungkeun babarengan jeung sakumna brahala ka beurit taneuh jeung kalong. Duit moal lila deui bakal turun nilaina kalawan ngadadak pisan nalika kanyataan tina kaayaan-kaayaan langgeng kabuka ka pancaindera manusa.” The True Missionary, 1 Januari 1874.