Kitabu cha Danieli - Nambari Themanini na Nane

Mchakato wa kujaribiwa unaoanza malaika anaposhuka unawakilishwa na jaribio la iwapo mtu atakichukua kitabu kutoka mkononi mwa malaika na kukila. Wale waliochagua kula ule ujumbe kisha walikumbana na kukatishwa tamaa, ilhali kundi lililokataa kula liliachwa nyuma. Kitabu kidogo kilichopaswa kuliwa kilikuwa kinawakilisha “kuongezeka kwa maarifa” ya ujumbe ambao kwanza uliondolewa muhuri katika “wakati wa mwisho” ama 1798 au 1989, na kisha baadaye ukarasimishwa kuwa ujumbe ambao ungewawajibisha kizazi kilicho hai wakati huo kwa nuru ya maarifa yaliyoongezeka. Katika historia zote mbili, mara tu unabii wa Uislamu ulipotimia, basi ule ujumbe wa kuliwa uliokuwa mkononi mwa malaika ama ulikubaliwa au ukakataliwa. Ikiwa ujumbe unaowakilishwa na kitabu unakataliwa, wale wanaofanya hivyo, na bado wanatafuta kudumisha madai kwamba bado ni wateule wa Mungu, wanalazimika kutoa ujumbe bandia wa mvua ya masika.

Tarehe 11 Septemba 2001, matendo ya uasi ya nyuma katika vizazi vya harakati ya Waadventista yalifanywa tena kuwa masuala ya majaribio. Sura ya pili ya Habakuki inatambua mjadala unaotokea katika historia ya kinabii inayowakilishwa humo, ambayo ni mstari wa kinabii ulio sambamba na mfano wa wanawali kumi. Mlinzi alipouliza atajibu nini katika historia ya mfano wa wanawali kumi, akaamriwa, “Andika maono, uyafanye wazi juu ya vibao.” Walinzi wa historia ya Wamilleraiti walitengeneza chati ya 1843 mwaka 1842, na utengenezaji wake ukawa alama ya njia. Ilikuwa ni “maono” ya Habakuki sura ya pili, yaliyokuwa yamefanywa wazi juu ya vibao, ambayo yalipaswa kunena mwishoni.

Muda mfupi baada ya Septemba 11, 2001, wale waliotambua shughuli za Uislamu katika ole wa tatu waliongozwa kurudi kwenye “njia za kale” za Yeremia, na kutembea humo. Njia hizo “za kale” zilionyesha kwamba ole tatu zilizotajwa katika Ufunuo sura ya nane, aya ya kumi na tatu, ziliwakilisha jukumu la kinabii la Uislamu. Mara tu baada ya hapo, Future for America ilianza kuchapisha tena michoro miwili ya Habakuki sura ya pili katika hatua ile ile ya historia sambamba ya Wamilerite; michoro hiyo miwili iliwekwa kama alama ya njia, ambayo ilikuwa imewakilishwa na utayarishaji wa mchoro wa 1843 mnamo 1842.

Uchapishaji upya wa chati za 1843 na 1850, katika historia ya mara baada tu ya 11 Septemba 2001, ulikuwa utimilifu wa Habakuki sura ya pili sawa na kuchapishwa kwa chati ya 1843 mnamo 1842. Utayarishaji wa chati hizo ni sehemu ya simulizi ya Habakuki sura ya pili, na ulipaswa kutokea. Tarehe 11 Septemba 2001, uasi wa mwaka 1863 ulirejelewa na wale Waadventista wa Laodikia waliokataa kurejea katika "njia za kale" za Yeremia.

Yeremia anabainisha kwamba kutembea katika "njia za kale" ni kupata "mapumziko", na mapumziko hayo ni "mvua ya mwisho", ambayo ilianza wakati mataifa yalikasirishwa mnamo Septemba 11, 2001, wakati majengo makubwa ya Jiji la New York yalianguka. Wale waliokula ujumbe huo wakawa walinzi wa Habakuki ambao walipaswa "kuandika maono, na kuyaweka wazi". Yeremia anawataja walinzi hao hao katika wakati wa "mapumziko", ambayo ni "mvua ya mwisho".

Tarumbeta waliyotakiwa kuipiga ni tarumbeta ya sita ya ole wa pili katika historia ya Wamilleriti, na katika siku za mwisho ni tarumbeta ya saba ya ole wa tatu. Walinzi wa Habakuku, ambao ni walinzi wa Yeremia, wanatoa ujumbe wa onyo ambao, katika uasi wa 1888, ulikataliwa. Tarumbeta ya sita iliyokataliwa mwaka 1888, ilikuwa ujumbe kwa Laodikia.

Ujumbe wa tarumbeta ya saba wa 1888, ulitangazwa kwa mara ya kwanza kwa Laodikia mnamo 1856, kisha ujumbe wa Laodikia ukawekwa katika muktadha wa mwanga unaoongezeka wa “mara saba.” Mnamo Septemba 11, 2001, wito wa kurejea katika njia za kale za Yeremia, na kutembea humo kwa kusudi la kupata ujumbe wa mvua ya mwisho, ulijumuisha ujumbe wa onyo wa Tarumbeta ya Saba unaowakilishwa kama ujumbe kwa Laodikia, na “mara saba,” ambayo ni ishara ya misingi.

"Uongo" uliotambuliwa na unabii unaosababisha ule udanganyifu mkali unaotajwa katika maandiko ya Paulo uliingizwa katika kizazi cha tatu cha Uadventista wa Laodikia mnamo 1931, miaka kumi na sita baada ya kifo cha nabii wa kike. "Uongo" uliowasili katika kizazi cha tatu umewekwa kinabii katika kipindi kinachowakilishwa kama "wanawake wanaolia kwa ajili ya Tamuzi," na hivyo unahusishwa na ujumbe wa uongo wa mvua ya mwisho.

Maelezo ya jinsi "uongo" ulivyoenezwa yanapaswa kueleweka, na vivyo hivyo linapaswa kufahamika jukumu la kinabii la "uongo" katika unabii wa nyakati za mwisho. Wanaume wenye dhihaka wanaotawala Yerusalemu katika wakati wa mvua ya masika, ambao ni wakati wa kutiwa muhuri kwa elfu mia arobaini na nne, waliunda ujumbe wa uongo wa mvua ya masika katika kizazi cha tatu cha Uadventista, kama inavyowakilishwa na "wanawake wanaolia kwa ajili ya Tammuz" katika Ezekieli sura ya nane. Ujumbe wao wa uongo wa mvua ya masika pia unawakilishwa na Ezekieli kama msingi wa uongo, ukuta wa ulinzi wa uongo, na ujumbe wa uongo wa amani na usalama.

Uongo na udanganyifu ambao wanaume wenye dharau huko Yerusalemu wanajificha chini yao katika Isaya sura za ishirini na nane na ishirini na tisa, hatimaye vinahukumiwa na kuangamizwa na “mjeledi unaofurika.”

‘Mjeledi ufurikapo’ wa Isaya ni ‘mvua inayofurika’ ya Ezekieli, ambayo inaletwa juu ya wale ‘waliotabiri uongo,’ kwa kuwasilisha ‘maono ya ubatili’ na kudai ‘Bwana asema,’ ilhali Bwana ‘hakuwa amesema.’ ‘Uongo’ ambao wale wazee wa kale wanajificha chini yake unaonyeshwa kama kitu wanachodai kwamba Bwana alikuwa amesema, hivyo ni ‘uongo’ kuhusu Neno la Mungu. Ama wametambua fundisho fulani kutoka kwa Neno la Mungu kuwa kosa, au wamedai kimakosa kwamba Mungu aliwaongoza ufahamu wao (Mungu alikuwa amesema) kuhusu fundisho fulani la Biblia.

"Uongo" ulioibuka mwaka 1931, ulikuwa madai kwamba Dada White alikuwa ameunga mkono mtazamo wa uongo kuhusu "the daily," katika kitabu cha Danieli. Mtazamo wa uongo kwamba "the daily," inawakilisha huduma ya Kristo katika patakatifu ulitegemea "uongo" uliodai kwamba mwaka 1910, Ellen White alikuwa amemwarifu A. G. Daniells kwamba mtazamo wake na wa Prescott kuhusu "the daily," unaowakilisha huduma ya Kristo katika patakatifu ulikuwa sahihi kwa kweli, kinyume na maneno yake ya moja kwa moja yaliyoandikwa.

Mtazamo wa uongo wa "the daily," uliokuwa umeanzishwa wakati huo (1931) ndani ya Uadventista wa Laodikia, ukawa msingi wa kitheolojia uliotumiwa kujenga ujumbe ambao Ezekieli anauelezea kama "amani na usalama." Hoja mbalimbali zinazotumiwa kuunga mkono msingi huo wa uongo ndizo sarafu na vito bandia mbalimbali ambavyo Miller aliona katika ndoto yake. Mwishoni mwa ndoto yake, vito vyake vya asili vinakuwa vimefunikwa kabisa na vitu bandia pamoja na takataka, na zile takataka pamoja na vito na sarafu bandia vinawakilisha ujumbe uliotegemea kosa lao la msingi kwamba "the daily" inawakilisha huduma ya Kristo katika patakatifu.

Katika kifungu cha Ezekieli, takataka na vito bandia vinaonyeshwa kama "ukuta" uliyojengwa kwa saruji iliyo dhaifu sana kiasi kwamba hauwezi kuhimili shinikizo la "upepo wa dhoruba" au "mvua inayofurika."

Nabii asiye mtii kutoka Yuda aliyemkemea Yeroboamu, mwishowe alikufa katikati ya "punda" na "simba". Simba ni mfano wa Babeli na punda ni mfano wa Uislamu. Mafundisho mawili ambayo Uadventista wa Laodikia hauwezi kuyaona, yanayowakilishwa na kifo cha yule nabii asiye mtii, ni ujumbe wa upapa (simba) na ujumbe wa Uislamu wa Ole wa tatu (punda).

"Upepo wa dhoruba" wa Ezekieli ni ishara ya "upepo mkali unaozuiliwa" wa Isaya katika "siku ya upepo wa mashariki" katika sura ya ishirini na saba. "Upepo wa dhoruba" wa Ezekieli pia ni "pepo nne" za Ufunuo sura ya saba, ambazo huzuiliwa hadi watumishi wa Mungu watakapotiwa muhuri. "Upepo wa dhoruba" wa Ezekieli ni ujumbe wake kutoka kwa "pepo nne" katika sura ya thelathini na saba, unaoleta "mifupa mikavu iliyokufa" uhai kama jeshi lenye nguvu. "Upepo wa dhoruba" wa Ezekieli unaoangusha "ukuta uliojengwa kwa chokaa isiyotiwa ugumu," ni ujumbe wa mvua ya mwisho wa Ole wa tatu.

"mvua inayofurika" ya Ezekieli ni ishara ya Upapa, na hasa ni ishara ya kipindi cha mzozo wa sheria ya Jumapili kinachoanza wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni nchini Marekani. Nabii asiye mtii kutoka Yuda aliyekufa kati ya punda na simba, aliwakilisha kifo cha Uadventista wa Laodikia kinachotokea kati ya Septemba 11, 2001, wakati wa kuwasili kwa punda (ole wa tatu), na sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni (simba). Kifo cha Uadventista wa Laodikia hutokea wakati wa kutiwa muhuri kwa wale mia moja arobaini na nne elfu, wakati ambao ulianza wakati mataifa yalighadhibika, lakini yakazuiliwa, mnamo Septemba 11, 2001, na hukamilika katika sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni. Kifo chao, kama kinavyoonyeshwa na yule nabii asiye mtii, kinasababishwa kwa sababu walirudi kwenye mbinu za Uprotestanti uliopotoka, ingawa walikuwa wameambiwa moja kwa moja wasirudi kamwe katika "mkutano wa wenye dhihaka".

Kifo chao hutokea katika historia ya kutiwa muhuri kwa wale mia na arobaini na nne elfu. Mara tu watu wa Mungu wanapotiwa muhuri, malaika waangamizi huanza kazi yao. Kuanzia Septemba 11, 2001 hadi sheria ya Jumapili inayokuja karibuni, hukumu ya walio hai inatimizwa katika kanisa la Mungu, kwa kuwa hukumu huanzia Yerusalemu, nayo huanza kwa wazee waliopaswa kuwa walinzi wa watu, lakini ambao walikuwa wameacha wajibu wao kwa muda wa vizazi vinne. Wale wanaopokea muhuri katika kipindi hicho ndio ishara inayoinuliwa kwa mataifa. Wanatiwa muhuri kabla ya sheria ya Jumapili inayokuja karibuni, maana njia ya pekee ambayo kundi lingine la Mungu linaweza kuonywa ni kwa kuwaona wanaume na wanawake wenye muhuri wa Mungu wakiwa katika mgogoro wa sheria ya Jumapili.

Kifo cha Uadventista wa Laodikia kinatimia katika historia ya mvua ya mwisho, ambayo ilianza kunyunyiza tarehe 11 Septemba 2001, na itamiminwa bila kipimo wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni, wakati ambapo Mungu atakapokuwa amewathibitisha na kisha kuwainua kama bendera watu waliotiwa muhuri kwa milele.

Katika kipindi hicho, wale walio katika Uadventista wa Laodikia wanaojiandaa, na watakaopokea, alama ya mnyama, wanawakilishwa na wale wanaume ishirini na watano wanaosujudia jua katika Ezekieli sura ya nane. Hao ni wale walioukubali ujumbe wa uongo wa “amani na salama” wa Ezekieli, unaowakilisha bandia ya ujumbe wa kweli wa mvua ya mwisho, unaotangazwa na walinzi wa kweli katika historia hiyo. Msingi wa ujumbe huo wa uongo wa mvua ya mwisho ni utambulisho kwamba “ile ya kila siku” katika kitabu cha Danieli ni ishara ya Kristo, ilhali kwa kweli ni ishara ya Shetani. Imani hiyo ya msingi ya uongo ndilo fundisho ambalo “wanaume wenye dhihaka wanaowatawala watu wa Yerusalemu” hulitumia kuujenga ukuta wao usioimarishwa.

Utambulisho wa "cha kila siku" kama ishara ya Kristo ulianzishwa kihistoria kupitia "uongo" mnamo 1931. Tangu hapo kuendelea, ukuta usiotiwa chokaa wa sarafu bandia na vito bandia ulijengwa. "Ukuta" huo umekusudiwa kuanguka wakati mtu wa brashi ya kusafisha uchafu atakapowasili kusafisha kabisa sakafu Yake. Usafishaji huo unatekelezwa katika kipindi cha kinabii cha historia kati ya "upepo mkali wa dhoruba" (punda wa Septemba 11, 2001), na "mvua zinazofurika" (simba wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni). Katika historia hiyo nabii asiye mtii anauawa na kuzikwa katika kaburi la nabii wa uongo wa Betheli. Dada White anatambua "ukuta" wa unabii kuwa ni sheria ya Mungu.

Mwanzo wa kizazi cha nne cha Uadventista unatambulishwa na kuchapishwa kwa kitabu, kama ulivyokuwa mwanzo wa kizazi cha tatu. Kizazi cha tatu kilianza kwa kuchapishwa kwa kitabu cha W. W. Prescott, The Doctrine of Christ, na kizazi hicho kiliishia kwa kuchapishwa kwa Questions on Doctrine. The Doctrine of Christ ilitoa injili ambayo kwa makusudi ilikuwa haina ujumbe wa kinabii wa Millerite. Questions on Doctrine ilitoa injili iliyokanusha kazi ya utakaso inayotekelezwa na Kristo. The Doctrine of Christ iliondoa mwanga wa maono ya (chazon) ya historia ya kinabii, na Questions on Doctrine ikaondoa mwanga wa maono ya (Mareh) ya "kuonekana" kwa Kristo.

Kati ya vitabu hivyo viwili, ujumbe wa mvua ya mwisho wa uongo uliowakilishwa na "wanawake waliokuwa wakimlilia Tammuz" uliendelezwa. Ilikuwa katika historia hiyo ndipo "uongo wa 1931," ulipopigiwa debe. Kizazi hicho cha tatu (machukizo) pia kinawakilishwa na maafikiano ya kanisa la tatu la Pergamos. Alama ya maafikiano katika kanisa la tatu inaonyesha kazi ya kutafuta uidhinishaji kutoka kwa taasisi za kidunia zilizoweka kanuni za teolojia na kanuni za tiba. Ilikuwa katika kizazi cha tatu ndipo maafikiano juu ya ukweli yalipotekelezwa, jambo lililojumuisha kuanzishwa na kusisitizwa kwa matumizi ya Biblia zilizotafsiriwa kutoka kwa hati za kale zilizopotoshwa.

Mwaka 1957, kitabu Questions on Doctrine kilionyesha kujisalimisha kwa kweli ya msingi ya Injili. Kweli hiyo ni kwamba Yesu alikufa kutuokoa “kutoka” katika dhambi, lakini hakufa kutuokoa “tukiwa ndani ya” dhambi. Mafundisho ya Kikatoliki na ya Waprotestanti waliopotoka kwamba mwanadamu hawezi kutii Neno la Mungu ni hoja ya milele ya Shetani. Mwanadamu anaweza, na anapaswa, kutii Neno la Mungu, hata kama Shetani anadai kwamba “hakika hutakufa.” Mtazamo wa kiprotestanti ulioanguka na uliopotoka kwamba wanadamu hawawezi kushinda dhambi, na hivyo hawawezi kutii sheria ya Mungu hadi Yesu awageuze kwa njia ya kimiujiza wawe roboti watiifu wakati wa kuja kwake mara ya pili, uliingizwa katika mafundisho ya kitabu Questions on Doctrine.

Mnamo mwaka 1957, kizazi cha nne cha Uadventista wa Laodikia kilianza, na ukuta wake usiotia chokaa (sheria) ulikuwa umeshaanzishwa, hivyo ukitoa mantiki itakayowawezesha wale wazee ishirini na watano kusujudia jua mwishoni mwa wakati wa kutiwa muhuri kwa mia na arobaini na nne elfu. Ukuta huo usiotia chokaa, ambao ni imani kwamba kuishika sheria ya Mungu haiwezekani, unafagiliwa mbali wakati "ukuta" wa utenganisho kati ya Kanisa na Serikali unapoondolewa, katika sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni. Sheria ya Jumapili ndiyo mvua zinazofurika, au kama Isaya anavyosema, ni pigo linalofurika, na mafuriko hayo huanza wakati wa sheria ya Jumapili inayokuja hivi karibuni nchini Marekani.

Wakati wa sheria ya Jumapili nchini Marekani, adui (papa) huja “kama gharika” (“pigo linalofurika”), na ndipo “bendera” huinuliwa dhidi yake. Ndipo “ukuta usiopakwa chokaa” ambao Uadventista wa Laodikia uliusimamisha juu ya matumizi potofu ya “ile ya kila siku” unafagiliwa mbali.

Mataifa huja kwenye nuru wakati utukufu wa Mungu uko juu ya watu Wake, na hili hutokea wakati adui anapoingia kama gharika. Adui huyo anapoingia, Mungu huinua bendera (ishara) dhidi yake. Utukufu wa Bwana ulioko juu ya wale watu ambao Mataifa huwaitikia ni tabia Yake, na tabia Yake haitendi dhambi. Ni ujumbe wa uongo wa amani na salama unaofundisha kwamba wanaume na wanawake hawawezi kushinda dhambi. Ujumbe huo ni ujumbe wa uongo wa mvua ya mwisho unaotangazwa wakati wa ujumbe wa kweli wa mvua ya mwisho, ambao uliwasili Septemba 11, 2001. Ujumbe huo wa uongo ni ujumbe wa uongo kuhusu sheria ya Mungu, ambayo ni "ukuta." Fundisho hilo la uongo linawakilishwa katika kitabu Questions on Doctrine, ambacho kiliashiria kuwasili kwa kizazi cha nne na cha mwisho cha Uadventista wa Laodikia.

Tarehe 11 Septemba 2001, maasi manne ya Uadventista wa Laodikia yaliwasili kujaribu kile kizazi cha mwisho kupitia dhambi za baba zao. Siku hiyo Mungu aliwaelekeza watu wake warejee katika njia za kale za Yeremia, ili wapate kuelewa na kukubali ujumbe wa msingi uliowakilishwa kama vito vya Miller. Wakifanya hivyo, wangepata mvua ya baadaye, ambayo Yeremia aliita "pumziko." Mwito wa kurejea katika njia za kale ulikuwa marudio ya mtihani uliozalisha uasi wa 1863.

Tarehe 11 Septemba 2001, ambayo ni “siku ya upepo wa mashariki ulio mkali” ya Isaya, “wimbo wa shamba la mizabibu” ulipaswa kuimbwa na wale ambao katika Ufunuo sura ya kumi na nne, aya ya tatu, na pia sura ya kumi na tano, aya ya tatu, wanaimba wimbo wa Musa na wa Mwana-Kondoo. Wimbo huo ndio ujumbe wa Laodikia unaobainisha kwamba wale waliokuwa watu waliochaguliwa hapo awali wakati huo walikuwa wakipitwa kando, kwa kuwa Mungu wakati huo alikuwa katika mchakato wa kukabidhi shamba lake la mizabibu kwa wanaume na wanawake ambao wangeleta matunda yaliyokusudiwa ya shamba hilo la mizabibu. Ujumbe huo wa shamba la mizabibu ndio ujumbe kwa Laodikia, ambao ulikuwa ujumbe uliowasilishwa na Jones na Waggoner katika uasi wa mwaka 1888.

Tarehe 11 Septemba 2001, mvua ya mwisho ilianza, na katika mjadala wa Habakuki sura ya pili unatambua kundi lililowasilisha ujumbe wa mbao mbili, kwa maana walikuwa wamerudi kwenye njia za kale za Yeremia na walikuwa wakipokea "raha na burudisho," ambayo Isaya anatambua kwamba huletwa juu ya wale ambao mbinu yao ni "mstari juu ya mstari." Mjadala waliokuwa wamehusika nao ulikuwa kinyume na ujumbe wa uongo wa mvua ya mwisho, unaowakilishwa na "wanawake wanaomlilia Tamuzi," uliokuwa ukiwatia moyo watu wa Laodikia waliolala kwa ujumbe wa amani na usalama.

Ujumbe wa amani na usalama unadai kwamba haiwezekani wanaume na wanawake wasitende dhambi, na kwa hiyo Mungu anaweza na atawahesabia haki tu "katika" dhambi zao. Wanaume wenye dharau wanadai kwamba ujumbe wao wa amani na usalama ndiyo ujumbe wa kweli wa kuhesabiwa haki kwa imani, uliowasilishwa na Jones na Waggoner, lakini unaacha ukweli kwamba yule ambaye Mungu anamhesabia haki, pia anamtakasa, kwa maana Mungu hakufa kuwaokoa watu wakiwa katika dhambi zao, bali kutoka katika dhambi zao.

Septemba 11, 2001, iliashiria mwanzo wa kipindi cha kutiwa muhuri kwa wale mia na arobaini na nne elfu, kinachohitimishwa na kundi moja kupokea muhuri wa Mungu, kama kunavyowakilishwa na wale wanaougua na kulia kwa ajili ya machukizo yaliyoko kanisani na katika nchi, na kundi lingine ambalo limeugeuzia hekalu mgongo, ambako kazi ya mwisho ya malaika wa tatu inatimilizwa, nao wanasujudia jua. Historia ya Wamileraiti inaonyesha historia ya harakati ya malaika wa tatu, na kwa kufanya hivyo kilele kinahusu ujumbe wa mvua ya mwisho, na uzoefu unaoletwa nao kwa wale wanaochagua kula.

Tutaendelea na utafiti huu katika makala ijayo.