Ufunuo wa Yesu Kristo - Nambari ya Kumi na Nane

Mnamo 1856, Uadventista wa Wamileraiti uliokuwa wa Filadelfia hapo awali ulitambuliwa na James na Ellen White kuwa wa Laodikia. Kisha James White akaanza kutangaza ujumbe wa Laodikia kwa harakati hiyo kupitia Review and Herald. Katika chapisho hilo hilo, mwaka huohuo, nuru iliyoongezeka kuhusu "mara saba" za Walawi 26 pia iliwasilishwa katika mfululizo wa makala nane na Hiram Edson, ambaye James na Ellen White walimheshimu sana kiasi kwamba walimwita mtoto wao wa kwanza kwa jina lake. Mfululizo huo uliishia kwa ahadi kwamba ungekamilishwa baadaye, lakini haukujitokeza tena kamwe. Katika hatua ya mpito ya harakati ya malaika wa kwanza, kutoka Filadelfia hadi Laodikia, harakati hiyo ilijikwaa juu ya "mara saba" za Walawi 26, zikiwakilisha 'unabii wa wakati' wa kwanza kabisa ambao malaika wa Mungu walikuwa wamemwongoza William Miller kuutambua na kuutangaza.

“mara saba” ilikuwa jiwe kuu la pembeni la msingi wa hekalu la Wamileraiti. Kila mfano wa kinabii wa msingi mtakatifu ni mfano wa Kristo, kwa maana hakuna msingi mwingine unaoweza kuwekwa ila Kristo.

Si tu kwamba Kristo ndiye msingi, bali pia ni jiwe la msingi ambalo waashi walilikataa kisha wakajikwaa nalo. Yeye ndilo jiwe ambalo hatimaye linakuwa jiwe kuu la pembeni. Katika historia ya Wamillerite, "mara saba" ilikuwa ishara ya jiwe hilo la pembeni.

Kristo alithibitisha agano na wengi kwa juma moja. Muundo wa unabii wa “mara saba” dhidi ya ufalme wa kaskazini wa Israeli (ambao Hiram Edson alikuwa ametambua katika makala nane zisizokamilika) uliakisi muundo uleule wa juma la kinabii ambalo Kristo alithibitisha agano kwa utimilifu wa Danieli sura ya tisa, aya ya ishirini na saba. Juma ambalo Kristo alikuwa akikusanya Israeli ni muundo uleule wa juma ambalo Kristo aliitawanya Israeli. Kutawanywa kwa Israeli ya kale kulikuwa miaka elfu mbili na mia tano ishirini, na kukusanywa kwa Israeli ya kiroho kulikuwa siku elfu mbili na mia tano ishirini. Aliikusanya Israeli ili kuthibitisha agano na aliitawanya Israeli, kwa sababu ya ugomvi wa agano lake. Kutambua “mara saba” kama jiwe la msingi la hekalu la Wamileraiti kunakubaliana kikamilifu na kumtambua Kristo kama jiwe la msingi. Kulikataa jiwe hilo ni kumkataa Kristo.

Kristo, mwaka 1856, kwa mara ya kwanza kabisa katika historia ya Ukristo, aliposimama akibisha hodi mlangoni mwa Laodikia, alikuwa akitafuta kuleta ongezeko la maarifa juu ya jiwe la kujikwaza ambalo waashi walikuwa karibu kuliweka kando. Miaka saba baadaye, au unaweza kusema, siku za mfano elfu mbili mia tano na ishirini baadaye, Uadventista wa Laodikia ulifunga mlango. Kwa masikitiko, Uadventista ulikataa kuona ongezeko la maarifa. Jiwe ambalo unajikwaa nalo ni jiwe usiloliona, lakini bado lipo.

Laana ya "mara saba," dhidi ya ufalme wa kusini wa Yuda ilianza mwaka 677 K.K. na ikaisha tarehe 22 Oktoba 1844, pamoja na miaka elfu mbili mia tatu ya Danieli sura ya nane, aya ya kumi na nne. "Mara saba" ni sehemu ya unabii uleule ambao umetambuliwa kama "msingi na nguzo kuu" ya harakati ya Adventi. Msingi na nguzo kuu za Uadventista zilitimia wakati huohuo pamoja na unabii mwingine kadhaa. "Mara saba," siku elfu mbili mia tatu, Malaki sura ya tatu, Danieli sura ya saba, aya ya kumi na tatu, na mfano wa Mathayo sura ya ishirini na tano wa wanawali kumi vyote vilitimia tarehe 22 Oktoba 1844. Tarehe 22 Oktoba 1844 ndiyo tarehe ya msingi ya harakati ya Adventi, na kuhusiana na tarehe hiyo, kuna amri moja tu iliyotambuliwa.

Dada White anamtambua malaika wa Ufunuo sura ya kumi, aliyekuwa amesimama juu ya nchi na bahari, kuwa Yesu Kristo.

Kristo alichukua nafasi ya kusimama juu ya bahari na nchi ili kuwakilisha mamlaka yake ya juu kabisa. Kisha akaunyanyua mkono wake na akaamuru kwamba "kusiwepo tena muda." Kristo alikuwa anaingia katika agano na Wamileraiti, naye akawapa amri moja, kama vile alivyompa Abrahamu alipofanya agano naye. Alimuamuru Abrahamu kuwatahiri watoto wa kiume. Alipoingia katika agano na watu wateule katika historia ya Musa, alitoa amri nyingi, na amri hizo zilijumuisha maelekezo kwamba ni makuhani tu ndio wangeweza kugusa Sanduku la Agano. Akaunyanyua mkono wake na akaapa tarehe 22 Oktoba, 1844, kwamba muda wa kinabii usingeendelea kuingizwa katika unabii wa Kibiblia. Yesu alikuwa amezungumzia suala la "nyakati na majira" alipopaa mbinguni katika wingu la malaika, hivyo akiashiria kupaa kwa mashahidi wawili kama bendera. Alichoamuru wakati huo kilihusu "nyakati na majira."

Yesu hakusema kwamba hakukuwa na nyakati na majira, maana aliponena kupitia Sulemani alikuwa amethibitisha kwamba zipo "nyakati na majira."

Kuna "nyakati na majira" ndani ya kumbukumbu za kibiblia ambazo zinamshuhudia Palmoni, "Mwenye Kuhesabu wa Ajabu", lakini kuanzia Oktoba 22, 1844, watu wa Mungu wameamriwa wasitoe tena ujumbe wa kinabii unaotegemea wakati. Ushauri wa Yesu kwa wanafunzi kabla tu ya kupaa kwake unawakilisha historia kabla tu ya watu wake waliotakaswa kuinuliwa kama bendera katika Ufunuo sura ya kumi na moja, nao unakubaliana na amri aliyotoa Oktoba 22, 1844. Katika tarehe ya kuanzishwa kwa Uadventista, Kristo aliagiza kwamba kusiwe tena na ujumbe wa kinabii uliotegemea wakati, na katika kupaa kwake, kulikokuwa mfano wa kupaa kwa mashahidi wawili katika Ufunuo sura ya kumi na moja, alirudia amri hiyo.

Dada White alikuwa wazi kwamba hatutakuwa kamwe na ujumbe wa wakati unaobainisha lolote lenye umuhimu wa pekee, wala si hata kuhusu Ujio Wake wa Pili. Unabii wa wakati, ambao ulikuwa mada kuu ya harakati ya Wamillerite, uliishia tarehe 22 Oktoba, 1844, na amri pekee iliyoambatanishwa na tarehe hiyo ya msingi ilikuwa kwamba wakati usitumike tena katika kuwasilisha ujumbe wa Mungu.

Katika mwanzo wa harakati ya malaika wa kwanza, katika wakati hasa wa mpito kutoka Filadelfia hadi Laodikia, nuru zaidi ilitolewa juu ya kweli ya msingi ya harakati ya Wamillerite. Miaka saba baadaye, au siku elfu mbili mia tano na ishirini za mfano baadaye, au baada ya "jangwa", mnamo 1863, jiwe la msingi la "nyakati saba" liliwekwa kando na wajenzi.

Katika harakati ya mwisho ya malaika wa tatu, katika wakati hasa wa mpito kutoka Laodikia hadi Filadelfia, jaribio linalojumuisha kukiri dhambi za mababu linatolewa. Jaribio la msingi kwa ajili ya mababu lilikuwa "mara saba," ambalo lilikuwa jiwe lao la msingi. Je, harakati ya mwisho ingetupilia mbali amri ya pekee inayohusishwa na tarehe ya msingi, kama vile mababu wao walivyopuuzia jiwe lao la msingi?

Ndiyo. Bila shaka kabisa walifanya jambo hilo hilo. Walirudia dhambi za baba zao.

Baba zao hawakutenda dhambi katika tarehe ya kuanzishwa, maana, miongoni mwa mambo mengine, bado walikuwa Wafiladelfia katika tarehe hiyo ya kuanzishwa. Baba zao walishindwa jaribio lao la msingi walipogeuka kuwa Laodikia na kukataa “mara saba” pamoja na nuru yake inayoongezeka.

Kushindwa kwao kwa msingi mnamo 1863 kulitanguliwa na miaka saba ya Kristo akigonga mlango wa mioyo yao ya Laodikia. Miaka saba ni ishara ya "mara saba" na ya "jangwa." Baada ya "jangwa" kuanzia 1856 hadi 1863, walishindwa mtihani wao wa msingi.

Katika masikitiko ya kwanza ya harakati ya malaika wa tatu, watu wa Mungu walitenda dhambi kwa kukataa amri ya pekee iliyohusishwa moja kwa moja na tarehe ya msingi. Walichagua kuingiza utabiri wa wakati katika ujumbe wa kinabii, ingawa walijua vyema. Kwa kufanya hivyo walirudia dhambi ya Musa, aliyepuuza kumtahiri mwanawe, na dhambi ya Uza ya kugusa Sanduku la Agano, ambalo alijua amekatazwa kuligusa. Harakati ya malaika wa tatu ilifanya kile walichojua kuwa si sahihi! Ikiwa mtu yeyote anataka kupaka rangi juu ya ukweli huo, basi atumie kilichosalia kwenye kopo la rangi kufunika ukweli kwamba Musa na Uza wote wawili walitenda dhambi na kuonyesha uasi dhidi ya mapenzi ya Mungu walipokuwa kielelezo cha masikitiko ya kwanza ya ule mstari wa mwisho kabisa wa mageuzi kati ya yote—mstari wa mageuzi ambao kila mstari wa mageuzi uliuelekeza mbele. Mifano ya masikitiko ya kwanza katika mistari ya mageuzi hubeba alama ya Alfa na Omega, na kumbukumbu iliyo humo ni kwa faida ya watu wa Mungu, hata kama watu wa Mungu wanakataa kufaidika nayo.

Harakati ya malaika wa kwanza ilipewa kipindi cha miaka saba, ambacho ni ishara ya jangwa la "mara saba," ili kupokea ujumbe wa Laodikia pamoja na nuru ya "mara saba." Laana ya "mara saba" ni laana ya kutapikwa nje ya kinywa cha Bwana. Mwaka 1863, walirudia kazi ya kuijenga upya Yeriko, kazi iliyokuwa na "laana." Miaka saba kuanzia 1856 hadi 1863 ni mfano mdogo wa uasi wa mababu wa Israeli wa kale, dhambi iliyowaletea laana ya "mara saba." Israeli wa kisasa walirudia dhambi za mababu zao mwaka 1863.

Harakati ya malaika wa tatu ilishindwa katika jaribio la sikitiko la kwanza kwa hakika kama vile Musa na Uza walivyoshindwa. Kisha waliuawa mitaani kwa kipindi cha "jangwa" cha siku tatu na nusu. Sasa wanaundwa kuwa miili kupitia sauti ya Mfariji. Sauti ya Mfariji inatolewa kupitia "sauti" katika jangwa, na sasa wanakabiliwa na jaribio, si la kuweka wakati, bali la "mara saba". Tayari walishindwa jaribio la kuweka wakati.

Hawajaribiwa kuhusu iwapo wanaamini kwamba “nyakati saba” ni kweli sahihi, kwa kuwa tayari wametoa ushuhuda kwamba wanakubali “nyakati saba” kama unabii sahihi. Wamekiri kuamini unabii wa miaka elfu mbili mia tano na ishirini ya kutawanywa. Lakini huenda hawatambui kwamba kuna nuru mpya ya mtihani kuhusu “nyakati saba.” Wamesimama pale baba zao waliposimama mwaka 1856. Nuru hiyo mpya ni kwamba siku tatu na nusu za Ufunuo kumi na moja hazitambulishi tu Mapinduzi ya Ufaransa, bali sasa ni uhalisia wa kweli ya wakati huu.

Je, kufunuliwa kwa historia iliyofichwa ya ngurumo saba, na kufunguliwa kwa muhuri wa saba, ni mashahidi wawili wanaoonyesha kwamba Ufunuo wa Yesu Kristo sasa unafunuliwa? Kama ndivyo, je, ni kweli kwamba kitabu chote cha Ufunuo kinazungumzia siku za mwisho? Kama hilo ni kweli, basi je, zile siku tatu na nusu zinawakilisha muda wa kukawia katika mfano wa wanawali? Ikiwa ndivyo, basi je, suluhisho la “mara saba” kweli linawakilisha amri ambayo lazima itimizwe na wale walioshiriki katika utabiri wa Nashville wa Julai 18, 2020?

Aisee! Kuna mtihani kwako! Je, wale wanaoamka na kutambua kwamba wapo katika kipindi cha kusubiri, kweli wanalazimika kutubu dhambi zao, na dhambi za baba zao, mwishoni mwa siku tatu na nusu? Je, ilikuwa kweli dhambi kupuuza amri ya kutokutumia muda katika utabiri?

Kwa wale waliochukua msimamo kwamba utabiri uliokosa kutimia kuhusu Nashville ulikuwa kwa namna fulani kusudi la Mungu, na ambao baadaye wamejaribu kutetea dai hilo, ningeongeza hoja nyingine, zaidi ya dhambi ya kuweka wakati katika unabii wa Mungu. Kilichotokea katika utabiri wa uongo kuhusu Nashville hakikuwa tu dhihirisho la uasi dhidi ya amri ya Kristo mnamo 1844, bali kilikuwa kitendo kilichowaambia wale walio nje ya Uadventista kwamba utabiri unaopatikana katika Roho ya Unabii una kasoro. Ilileta lawama juu ya maandiko ya Roho ya Unabii. Hilo linatoa ushahidi kwa wale walioko ulimwenguni kwamba maandiko ya Ellen White yana umuhimu uleule kama maandiko ya Joseph Smith, au ya Nostradamus. Maneno ya thamani ya Ellen White yalichafuliwa na maneno maovu ya uasi wetu. Haikuwa tu uasi dhidi ya Kristo, ambaye ni Neno la Mungu, bali wakati huohuo ulikuwa uasi dhidi ya Roho ya Unabii. Yohana alikuwa akiteswa katika kisiwa kiitwacho Patmo, si kwa sababu aliweka maoni yake ya kibinadamu juu ya Biblia na Roho ya Unabii, bali kwa sababu alitii mashahidi hao wawili.

Tulirudia dhambi za baba yetu Musa katika kukatishwa tamaa kwetu kwa mara ya kwanza, na tunahitaji kukiri hili. Tunahitaji kukiri hili kwa sababu sasa tuko katika mwaka wa 1856. Sasa kuna nuru mpya kuhusu “mara saba,” kama ilivyokuwapo wakati huo. Tupo sasa katika mpito kutoka Laodikia hadi Filadelfia kama vile harakati ya mwanzo ilivyokuwa katika mpito kutoka Filadelfia hadi Laodikia mnamo 1856. Mwaka 1856, baba zetu walisitisha uchapishaji wa maendeleo ya maarifa kuhusu “mara saba.” Huenda tusiweze kusimamisha uchapishaji wa nuru hiyo, lakini bila shaka tunaweza kufunga milango ya mioyo yetu dhidi ya nuru hii. Tunaweza kujifanya, kama waanzilishi wa Waadventista Wasabato walivyofanya, kwamba jiwe hilo halikuwepo kweli, na kuendelea kujikwaa nalo. Tatizo letu ni kwamba hatuna zaidi ya karne moja ya kuficha vichwa vyetu mchangani, kwa kuwa hukumu tayari zinaanza.

Iwapo tutamruhusu Alfa na Omega kutufundisha kwa kanuni kwamba mwisho wa jambo huakisiwa na mwanzo wa jambo hilo, twaweza kuona kwa urahisi kwamba Alfa na Omega anaonyesha kwamba utabiri wa Nashville ulitanguliwa kwa mfano na baba zetu. Tunapokubali ukweli huu, tutakabiliwa na uhalisia kwamba tangu ule utabiri, kila juhudi ya kuunda aina fulani ya mantiki ya kibinadamu ili kuhalalisha utabiri uliokosa kutimia haikuwa kitu kingine ila jani la mtini. Kisha tutaona kwamba Mungu hakuwa akitembea pamoja nasi wakati tumekuwa katika nchi ya adui. Amekuwepo huko, lakini tu katika maana kwamba amekuwa akibisha hodi katika milango ya mioyo, akitafuta kuingia. Ikiwa jani la mtini la mantiki ya kibinadamu litaondolewa, basi tunaweza pia kuona kwamba kukana, au mantiki potovu ya kibinadamu tuliyoitumia kuhalalisha utabiri wa Nashville, ni ushahidi kwamba tumekuwa tukitembea kinyume na Kristo.

Mnamo 1856, Uadventista wa Filadelfia uligeuka kuwa Laodikia, nao walijua hivyo. Bwana alithibitisha hilo kupitia maneno ya nabii mwanamke na mumewe. Akiwa amesimama kwenye milango ya mioyo ile ya Walaodikia, Kristo alitoa mwaliko wa kuingia na kula pamoja nao. Chakula alichokuja nacho ili wakile kilikuwa jiwe la msingi la "mara saba." Walikataa.

Mwaka 2023, harakati ya mwisho sasa inapita kutoka Laodikia hadi Filadelfia, kwa kuwa kanisa la nane limo katika yale makanisa saba. Bwana Alfa na Omega amethibitisha hilo kupitia neno Lake la "kweli." Kristo sasa amesimama mlangoni pa wale waliokufa hivi karibuni, walio kama mifupa mikavu, akiomba kuingia na kula pamoja nao, na mlo anaotaka kushiriki nao ni uleule alioujaribu kushiriki na baba zao mwaka 1856. Si tu vipengele vya msingi vya fundisho la "nyakati saba," kama ilivyokuwa kwa baba zao mwaka 1856. La, ni dawa chungu ya "nyakati saba," na dawa hiyo inahitaji aina ya unyenyekevu ambao mara nyingi ni mgumu kumeza.

Labda sisi tulioshiriki katika utabiri wa Nashville tuna hekima zaidi kuliko Daniel?