தானியேல் புத்தகம் - நூற்று ஒன்று

ஆனால் அவன் பரிசுத்த ஆவியினால் நிறைந்தவனாயிருந்து, வானத்தை உற்றுநோக்கி, தேவனுடைய மகிமையையும், தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் நின்றுக்கொண்டிருந்த இயேசுவையும் கண்டான். மேலும் அவன்: இதோ, வானங்கள் திறக்கப்பட்டிருக்கிறதையும், மனுஷகுமாரன் தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் நின்றிருக்கிறதையும் நான் காண்கிறேன் என்றான். அப்பொழுது அவர்கள் மிகுந்த சத்தமிட்டு, தங்கள் செவிகளை அடைத்துக்கொண்டு, ஒருமனதாக அவன்மேல் பாய்ந்து, அவனை நகரத்திற்கு வெளியே இழுத்துக்கொண்டு போய், கல்லெறிந்து கொன்றார்கள்; சாட்சிகள் தங்கள் வஸ்திரங்களை சவுல் எனப்படும் ஒரு இளைஞனுடைய காலடியில் வைத்தார்கள். அவர்கள் ஸ்தேவான்மேல் கல்லெறிந்துகொண்டிருக்கையில், அவன் தேவனை நோக்கி: கர்த்தராகிய இயேசுவே, என் ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ளும் என்று சொல்லினான். பின்னும் அவன் முழங்கால்படி விழுந்து, மிகுந்த சத்தமிட்டு: கர்த்தாவே, இந்தப் பாவத்தை அவர்கள்மேல் சுமத்தாதேயும் என்று கூறினான். இதைச் சொல்லிவிட்டு நித்திரையடைந்தான். அப்போஸ்தலர் 7:55–60.

“அப்பொழுது, அந்தத் தூதன் கூறினான்: ‘அவர் ஒருவாரத்துக்கு [ஏழு ஆண்டுகள்] அநேகரோடுள்ள உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்துவார்.’ இரட்சகர் தமது ஊழியத்தில் பிரவேசித்தபின் ஏழு ஆண்டுகள், சுவிசேஷம் விசேஷமாக யூதருக்குப் பிரசங்கிக்கப்பட வேண்டியிருந்தது; மூன்றரை ஆண்டுகள் கிறிஸ்துவினாலேயும், அதன் பின்பு அப்போஸ்தலர்களாலேயும். ‘அந்த வாரத்தின் நடுவிலே அவர் பலியையும் காணிக்கையையும் நிறுத்துவார்.’ தானியேல் 9:27. கி.பி. 31 ஆம் ஆண்டின் வசந்தகாலத்தில், உண்மையான பலியாகிய கிறிஸ்து கல்வாரியில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டார். அப்பொழுது ஆலயத்தின் திரை இரண்டாகக் கிழிந்தது; இதனால் பலிச் சேவையின் பவித்திரத்துவமும் அதின் அர்த்தமுமாகியவை நீங்கிப்போயின என்பதை வெளிப்படுத்தியது. பூமியிலுள்ள பலியும் காணிக்கையும் நிறுத்தப்பட வேண்டிய காலம் வந்திருந்தது.

“அந்த ஒரு வாரம்—ஏழு ஆண்டுகள்—கி.பி. 34-ஆம் ஆண்டில் முடிவுற்றது. அப்பொழுது ஸ்தேவானின் கல்லெறிந்து கொலைசெய்தலினால், யூதர்கள் சுவிசேஷத்தைத் தாங்கள் நிராகரித்ததை இறுதியாக முத்திரையிட்டார்கள்; துன்புறுத்தலினால் சிதறிப்போன சீஷர்கள் ‘எங்கும் போய் வசனத்தை அறிவித்தார்கள்’ (அப்போஸ்தலர் 8:4); அதற்குச் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, துன்புறுத்தியவனாகிய சவுல் மனந்திரும்பி, அயோக்கியருக்கான அப்போஸ்தலனாகிய பவுலானான்.” The Desire of Ages, 233.

“எருசலேமின் அழிவு கிறிஸ்துவினாலே நேரடியாக அறிவிக்கப்பட்டபின், ஏறத்தாழ நாற்பது ஆண்டுகள் வரை, ஆண்டவர் அந்த நகரத்தின்மேலும் அந்த ஜனத்தின்மேலும் தமது நியாயத்தீர்ப்புகளைத் தாமதப்படுத்தினார். தமது சுவிசேஷத்தை நிராகரித்தவர்களிடத்திலும் தமது குமாரனை கொன்றவர்களிடத்திலும் தேவனுடைய நீடிய பொறுமை அதிசயகரமாக இருந்தது. கனியளிக்காத மரத்தின் உவமை, யூத ஜனத்தின்மீது தேவன் நடத்திய செயல்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. ‘அதை வெட்டிப்போடுங்கள்; அது ஏன் நிலத்தை வீணாக்குகிறது?’ (லூக்கா 13:7) என்ற கட்டளை ஏற்கனவே பிறந்திருந்தது; ஆனாலும் தெய்வீக இரக்கம் அதை இன்னும் சிறிதுகாலம் காத்தது. யூதர்களில் இன்னும் அநேகர் கிறிஸ்துவின் குணத்தையும் அவருடைய கிரியையையும் அறியாதவர்களாக இருந்தனர். அவர்களுடைய பிதாக்கள் இகழ்ந்துபோட்ட வாய்ப்புகளையும் பெற்ற ஒளியையும், பிள்ளைகள் அனுபவித்திருக்கவில்லை, பெற்றிருக்கவும் இல்லை. அப்போஸ்தலர்களும் அவர்களுடைய உடனிருந்த ஊழியக்காரர்களும் அறிவித்த பிரசங்கத்தின் மூலம், தேவன் அவர்கள்மேல் ஒளியைப் பிரகாசிக்கச் செய்வார்; கிறிஸ்துவின் பிறப்பிலும் வாழ்க்கையிலும் மட்டுமல்ல, அவருடைய மரணத்திலும் உயிர்த்தெழுதலிலும் கூட தீர்க்கதரிசனம் எவ்வாறு நிறைவேறியிருந்தது என்பதை அவர்கள் காண அனுமதிக்கப்படுவார்கள். பிதாக்களின் பாவங்களுக்காக பிள்ளைகள் தண்டிக்கப்படவில்லை; ஆனால், தங்களுடைய பிதாக்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த எல்லா ஒளியையும் அறிந்த நிலையிலும், தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட கூடுதலான ஒளியையும் பிள்ளைகள் நிராகரித்தபோது, அவர்கள் பிதாக்களின் பாவங்களில் பங்குகொண்டவர்களாயினர்; இவ்வாறு தங்கள் அக்கிரமத்தின் அளவை நிரப்பினார்கள்.”

“எருசலேமின்மேல் தேவன் நீண்டகாலம் பொறுமையாயிருந்தது, யூதர்களை அவர்கள் பிடிவாதமான மனந்திரும்பாமையில் மேலும் உறுதிப்படுத்தியது மட்டுமே. இயேசுவின் சீஷர்கள்மேல் அவர்கள் கொண்டிருந்த வெறுப்பிலும் கொடூரத்திலும், இரக்கத்தின் கடைசி அழைப்பையே அவர்கள் நிராகரித்தார்கள். அப்போது தேவன் தம் பாதுகாப்பை அவர்களிடமிருந்து விலக்கிக்கொண்டார்; சாத்தானையும் அவன் தூதர்களையும் அடக்கி வைத்திருந்த தம் தடுத்துவைக்கும் வல்லமையையும் நீக்கிவிட்டார்; இதனால், அந்த ஜனமானது தாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த தலைவனின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் விடப்பட்டுவிட்டது. கிறிஸ்துவின் கிருபையை அவள் பிள்ளைகள் அலட்சியப்படுத்தியிருந்தார்கள்; அது அவர்களின் தீய உந்துதல்களை அடக்க அவர்களுக்கு வல்லமையளித்திருக்கும். இப்போது அவையே அவர்களை வென்றடக்கியன. சாத்தான் ஆத்துமாவின் மிகக் கொடியதும் மிகத் தாழ்ந்ததுமான வசனங்களைத் தூண்டிவிட்டான். மனிதர்கள் விவேகிக்கவில்லை; அவர்கள் விவேகத்திற்குப் புறம்பாகி—உந்துதலாலும் குருட்டுக் கோபத்தாலும் ஆளப்பட்டனர். தங்கள் கொடூரத்தில் அவர்கள் சாத்தானியராயினர். குடும்பத்திலும் தேசத்திலும், உயர்ந்தவர்களிடத்திலும் தாழ்ந்தவர்களிடத்திலும் ஒரேபோல, சந்தேகம், பொறாமை, வெறுப்பு, சண்டை, கலகம், கொலை ஆகியவை நிலவின. எங்கும் பாதுகாப்பு இல்லை. நண்பர்களும் உறவினரும் ஒருவரையொருவர் துரோகம் செய்தனர். பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளைக் கொன்றனர்; பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோரைக் கொன்றனர். ஜனங்களின் ஆட்சியாளர்களுக்கே தங்களை ஆளும் வல்லமை இல்லை. அடக்கமற்ற வசனங்கள் அவர்களை கொடுங்கோலர்களாக்கின. நிர்ப்பாவியான தேவகுமாரனைத் தண்டிக்க யூதர்கள் பொய்ச் சாட்சியை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். இப்போது பொய்க்குற்றச்சாட்டுகள் அவர்களுடைய சொந்த ஜீவன்களையே நிலையற்றதாக ஆக்கின. தங்கள் செயல்களினால் அவர்கள் நீண்டகாலமாகவே, ‘இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரை எங்கள் முன்பிருந்து அகற்றிவிடுங்கள்’ என்று சொல்லிவந்தார்கள். ஏசாயா 30:11. இப்போது அவர்கள் விருப்பம் நிறைவேற்றப்பட்டது. தேவபயம் இனி அவர்களை கலக்கப்படுத்தவில்லை. சாத்தான் தேசத்தின் தலைவனாக இருந்தான்; உயர்ந்த குடியாட்சியியல் அதிகாரிகளும் மத அதிகாரிகளும் அவன் ஆதிக்கத்தின் கீழிருந்தார்கள்.” The Great Controversy, 27, 28.

ஆனால், அவர் வருகிற நாளைத் தாங்கிக்கொள்ளுகிறவன் யார்? அவர் வெளிப்படும்போது நிலைநிற்கிறவன் யார்? ஏனெனில் அவர் உருக்குபவனின் அக்கினியைப்போலும், வெளுப்புகிறவர்களின் சோப்பைப்போலும் இருக்கிறார். அவர் வெள்ளியை உருக்கிச் சுத்திகரிப்பவனைப்போல் உட்கார்ந்து, லேவியின் புத்திரரைச் சுத்திகரித்து, அவர்களைப் பொன்னையும் வெள்ளியையும் போலப் புடமிட்டு, அவர்கள் கர்த்தருக்குச் நீதியுள்ள காணிக்கையைச் செலுத்தும்படியாக்குவார். அப்பொழுது யூதாவினதும் எருசலேமினதும் காணிக்கை, பண்டைய நாட்களில் இருந்ததுபோலும், முன்பிருந்த ஆண்டுகளில் இருந்ததுபோலும், கர்த்தருக்குப் பிரியமானதாக இருக்கும். மல்கியா 3:2–3.

“சுகாதார நிலையத்தில் ஏதாவது செல்வாக்கு உடைய அனைவரிடத்திலும், தேவனுடைய சித்தத்திற்கேற்ப இணக்கம் இருக்க வேண்டும்; சுயத்தைத் தாழ்த்துதல் இருக்க வேண்டும்; கிறிஸ்துவின் ஆவியின் விலையுயர்ந்த செல்வாக்கிற்காக இருதயத்தைத் திறத்தல் இருக்க வேண்டும். நெருப்பில் புடமிடப்பட்ட பொன் அன்பையும் விசுவாசத்தையும் குறிக்கிறது. அநேகர் அன்பில் கிட்டத்தட்ட வெறுமையடைந்தவர்களாயிருக்கிறார்கள். சுயபோதகம் அவர்கள் கண்களை அவர்களுடைய மிகுந்த தேவைக்குக் குருடாக்குகிறது. தேவனிடத்திற்கான அன்றாட மனந்திரும்புதல், மேலும் மார்க்க வாழ்க்கையில் புதிய, ஆழமான, அன்றாட அனுபவம் ஆகியவை உறுதியான அவசியமாகின்றன.” Testimonies, volume 4, 558.

கர்த்தருடைய வார்த்தைகள் சுத்தமான வார்த்தைகள்; மண் உலைக்குள் சோதிக்கப்பட்டு ஏழுதரம் சுத்திகரிக்கப்பட்ட வெள்ளியைப்போன்றவை. சங்கீதம் 12:6.

உம்முடைய சத்தியத்தினாலே அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தும்; உம்முடைய வார்த்தையே சத்தியம். யோவான் 17:17.

“ஸ்நானக்காரனாகிய யோவானில், கர்த்தர் தமக்காகவே கர்த்தரின் வழியை ஆயத்தப்படுத்த ஒரு தூதனை எழுப்பினார். அவர் பாவத்தை கண்டித்து வெளிப்படையாகச் சாடியும் அதனைத் தண்டித்துரைத்தும் உலகத்துக்கு அஞ்சாத சாட்சியை அளிக்க வேண்டியவராயிருந்தார். லூக்கா, அவருடைய பணி மற்றும் ஊழியத்தை அறிவிக்கையில், ‘அவன் எலியாவின் ஆவியிலும் வல்லமையிலும் அவருக்கு முன்பாகப் போவான்; பிதாக்களின் இருதயங்களைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், கீழ்ப்படியாதவர்களை நீதிமான்களின் ஞானத்திற்கும் திருப்பி, கர்த்தருக்கென்று ஆயத்தப்படுத்தப்பட்ட ஜனத்தை ஆயத்தம் பண்ணும்படியாக’ (லூக்கா 1:17) என்று கூறுகிறான்.”

“பரிசேயரும் சதூக்கேயரும் அநேகர் யோவானின் ஞானஸ்நானத்துக்குக் வந்தார்கள்; அவர்களை நோக்கி அவன் கூறினான்: ‘பாம்புகளின் சந்ததியாரே, வரப்போகிற கோபாக்கினையிலிருந்து தப்பியோடும்படி உங்களுக்கு எவன் எச்சரித்தான்? ஆகையால் மனந்திரும்புதலுக்கேற்ற கனிகளை விளைவியுங்கள்; “ஆபிரகாம் எங்கள் தந்தை” என்று உங்களுக்குள்ளே சொல்லிக்கொள்ள நினைக்காதிருங்கள்; ஏனெனில், இந்தக் கற்களிலிருந்தே ஆபிரகாமுக்குப் பிள்ளைகளை எழுப்ப தேவனால் கூடும் என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். இப்போதும் கூட மரங்களின் வேர்க்கு கோடாரி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது; ஆகையால் நல்ல கனி கொடுக்காத ஒவ்வொரு மரமும் வெட்டப்பட்டு அக்கினியில் போடப்படும். நான் மனந்திரும்புதலுக்காக உங்களுக்கு ஜலத்தினால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறேன்; ஆனால் எனக்குப் பிறகு வருகிறவர் என்னிலும் வல்லவராயிருக்கிறார்; அவருடைய பாதரட்சைகளைச் சுமக்கவும் நான் பாத்திரனல்ல; அவர் உங்களுக்கு பரிசுத்த ஆவியினாலும் அக்கினியினாலும் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பார்; அவருடைய தூற்றுக்கூடை அவருடைய கையில் இருக்கிறது; அவர் தமது களத்தை முற்றிலும் சுத்திகரித்து, தமது கோதுமையை களஞ்சியத்தில் சேர்ப்பார்; ஆனால் பதரை அணையாத அக்கினியினால் சுட்டெரிப்பார்’ (மத்தேயு 3:7–12).”

“யோவானின் குரல் எக்காளம்போல் உயர்த்தப்பட்டது. அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணி: ‘என் ஜனங்களுக்கு அவர்கள் மீறுதலையும், யாக்கோபின் வீட்டாருக்கு அவர்கள் பாவங்களையும் அறிவி’ (ஏசாயா 58:1) என்பதாக இருந்தது. அவன் எந்த மனிதப் பாண்டித்தியத்தையும் பெற்றிருக்கவில்லை. தேவனும் இயற்கையும் அவனுடைய போதகர்களாயிருந்தனர். ஆனால், கிறிஸ்துவுக்கு முன்பாக வழியை ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக, பண்டைய தீர்க்கதரிசிகளைப்போல தன் குரல் கேட்கப்படுமளவு தைரியமுடையவனாய் இருந்து, சீரழிந்திருந்த அந்த ஜாதியை மனந்திரும்புதலுக்குக் கூப்பிடும் ஒருவன் தேவைப்பட்டான்.” Selected Messages, book 2, 147, 148.

“வில்லியம் மில்லர் அறிவித்த சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ள ஆயிரக்கணக்கானோர் நடத்தப்பட்டார்கள்; மேலும், அந்தச் செய்தியை அறிவிக்க எலியாவின் ஆவியிலும் வல்லமையிலும் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்கள் எழுப்பப்பட்டார்கள். இயேசுவின் முன்னோடியான யோவானைப் போலவே, இந்தக் கடுமையான செய்தியைப் பிரசங்கித்தவர்கள், கோடாரியை மரத்தின் வேர்மூளையில் வைக்கவும், மனந்திரும்புதலுக்கேற்ற கனிகளைப் பலிக்கும்படி மனிதரை அழைக்கவும் தம்மைத் தாங்களே கட்டாயப்படுத்தப்பட்டவர்களாக உணர்ந்தார்கள்.” Early Writings, 233.

இஸ்ரவேல் பிள்ளைகளிடத்தில் தேவன் அனுப்பிய வார்த்தை இதுவே: இயேசு கிறிஸ்துவினால் சமாதானத்தை அறிவித்தார்; (அவரே அனைவருக்கும் ஆண்டவர்:) நான் சொல்லுகிற இந்த வார்த்தையை நீங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள்; யோவான் அறிவித்த ஸ்நானத்திற்குப் பின்பு, அது கலிலேயாவிலிருந்து ஆரம்பித்து, யூதேயா முழுவதும் பிரசித்தப்படுத்தப்பட்டது; நாசரேத்தின் இயேசுவை தேவன் பரிசுத்த ஆவியினாலும் வல்லமையினாலும் அபிஷேகம் செய்தார்; அவர் நன்மைசெய்கிறவராகச் சுற்றித் திரிந்து, பிசாசினால் ஒடுக்கப்பட்டிருந்த அனைவரையும் சுகப்படுத்தினார்; ஏனெனில் தேவன் அவருடனிருந்தார். அப்போஸ்தலர் 10:36–38.

நீங்கள் துன்புறுத்தப்படுகிறவர்களாயிருந்தால், எங்களோடு சேர்ந்து இளைப்பாறுதலை அடைவீர்கள்; அது, கர்த்தராகிய இயேசு தமது வல்லமையுள்ள தூதர்களோடே பரலோகத்திலிருந்து வெளிப்படும்போது, தேவனை அறியாதவர்களிடத்திலும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களிடத்திலும், ஜ்வலிக்கும் அக்கினியில் பழிவாங்குதலைச் செய்கிற சமயத்தில் ஆகும். அவர்கள் கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்தும் அவருடைய வல்லமையின் மகிமையிலிருந்தும் நீங்கிய நித்திய நாசத்தால் தண்டிக்கப்படுவார்கள். 2 தெசலோனிக்கேயர் 1:7–9.

“‘அவருடைய களைக்கட்டு அவர் கையில் இருக்கிறது; அவர் தமது களஞ்சியத் தளத்தை முற்றிலும் சுத்திகரித்து, தமது கோதுமையை களஞ்சியத்திற்குள் சேர்ப்பார்.’ மத்தேயு 3:12. இது சுத்திகரிப்பின் காலங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. சத்தியத்தின் வார்த்தைகளினால், பதர் கோதுமையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. கண்டிப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு அவர்கள் மிகுந்த வீண்பெருமையும் சுயநீதியும் கொண்டிருந்ததாலும், தாழ்மையின் வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு உலகப்பற்று கொண்டிருந்ததாலும், பலர் இயேசுவை விட்டு விலகினார்கள். இன்னும் அநேகர் இதே காரியத்தையே செய்து வருகின்றனர். கப்பர்நாகூமிலிருந்த ஜெபஆலயத்தில் அந்தச் சீஷர்கள் சோதிக்கப்பட்டதுபோல, இன்றும் ஆத்துமாக்கள் சோதிக்கப்படுகின்றன. சத்தியம் இருதயத்திற்குள் கொண்டு வரப்படும்போது, தங்கள் வாழ்க்கை தேவனுடைய சித்தத்துடன் ஒத்துப்போவதில்லை என்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள். தங்களுக்குள் முழுமையான மாற்றம் அவசியம் என்பதை அவர்கள் உணர்கிறார்கள்; ஆனால் சுயமறுப்பின் வேலையை ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் மனமில்லாதவர்களாயிருக்கிறார்கள். ஆகையால், அவர்களுடைய பாவங்கள் வெளிப்படுத்தப்படும்போது அவர்கள் கோபப்படுகிறார்கள். சீஷர்கள் இயேசுவை விட்டு, ‘இது கடினமான உபதேசம்; இதைக் கேட்க யார் சக்தியுடையவர்?’ என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டு சென்றதுபோல, அவர்களும் இடறலடைந்து விலகிச் செல்கிறார்கள்.” யுகங்களின் வாஞ்சை, 392.

“முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின்கீழ் மணவாளனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுச் சென்ற அநேகர், உலகத்துக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய மூன்றாவது, இறுதியான சோதனைச் செய்தியை நிராகரித்தார்கள்; அதுபோலவே, இறுதியான அழைப்பு விடுக்கப்படும் போது இதற்கு ஒத்த ஒரு நிலைப்பாடு எடுக்கப்படும்.”

“இந்த உவமையின் ஒவ்வொரு குறிப்பும் கவனமாக ஆய்ந்து அறியப்பட வேண்டும். நாம் ஞானமுள்ள கன்னியராலும் அல்லது மூடக் கன்னியராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறோம்.” ரிவியூ அண்ட் ஹெரால்ட், அக்டோபர் 31, 1899.

ஜனவரி 26 அன்று கர்த்தர் எனக்கொரு தரிசனத்தைக் கொடுத்தார்; அதை நான் விவரிக்கிறேன். தேவனுடைய ஜனங்களில் சிலர் மந்தமனத்தோடும் சோர்வுற்ற நிலையிலும் இருந்து, அரை விழிப்பிலேயே இருந்தார்கள்; நாம் இப்போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் காலத்தை அவர்கள் உணரவில்லை; மேலும், ‘அழுக்குத் தூரிகை’ உடைய ‘மனுஷன்’ உள்ளே நுழைந்துவிட்டான் என்றும், சிலர் தூக்கிச் செல்லப்பட்டு அழிந்துபோகும் அபாயத்தில் இருந்தார்கள் என்றும் நான் கண்டேன். அவர்களை இரட்சிக்கும்படி, அவர்களை இன்னும் கொஞ்சகாலம் விட்டுவைக்கும்படி, அவர்கள் தங்களுடைய பயங்கரமான அபாயத்தை உணரும்படி, அது என்றென்றைக்கும் மிகவும் தாமதமாகிவிடுவதற்கு முன்பே அவர்கள் ஆயத்தமடையும்படி, நான் இயேசுவை விண்ணப்பித்தேன். அப்போது தூதன், “அழிவு ஒரு வல்லமையான சுழற்காற்றைப் போல வந்து கொண்டிருக்கிறது” என்றான். இந்த உலகத்தை நேசித்து, தங்கள் உடைமைகளோடு பற்றுடனிருந்து, அவற்றிலிருந்து விடுபடவும், தங்கள் வழியில் பசியால் வாடும் ஆடுகளை ஆவிக்குரிய ஆகாரத்தால் போஷிக்கச் செல்லும் தூதர்களை விரைவுபடுத்தும்படி அவற்றைத் தியாகம் செய்யவும் மனமில்லாதவர்கள்மேல் இரக்கம் கொண்டு அவர்களை இரட்சிக்கும்படி நான் அந்தத் தூதனை விண்ணப்பித்தேன்.

“இப்போதைய சத்தியம் இல்லாததினால் ஏழை ஆத்துமாக்கள் மரித்துக்கொண்டிருப்பதையும், சத்தியத்தை நம்புகிறோம் என்று உரிமையாய்ச் சொல்லுகிற சிலர், தேவனுடைய கிரியையை முன்னெடுத்து செல்லத் தேவையான வழிமுறைகளைத் தடுத்து வைத்து, அவர்களை அப்படியே மரிக்கவிடுகின்றார்களையும் நான் கண்டபோது, அந்தக் காட்சி மிகவும் வேதனையானதாக இருந்தது; அது என்னிடமிருந்து அகற்றப்படும்படி நான் தேவதூதனை வேண்டிக்கொண்டேன். தேவனுடைய காரியத்திற்காக அவர்களுடைய சொத்தில் சிலவற்றை வேண்டியபோது, இயேசுவினிடத்தில் வந்த இளைஞனைப்போல, [Matthew 19:16–22.] அவர்கள் துக்கத்தோடு விலகிச் சென்றார்கள் என்பதை நான் கண்டேன்; மேலும் விரைவில் பெருகி வழியும் தண்டனை அவர்கள்மேல் கடந்து வந்து, அவர்களுடைய உடைமைகளையெல்லாம் முழுவதுமாகச் சுருட்டிக்கொண்டு போய்விடும்; அப்பொழுது பூமியிலுள்ள பொருட்களைத் தியாகம் செய்து, பரலோகத்தில் பொக்கிஷத்தைச் சேமித்துவைப்பதற்கு மிகவும் தாமதமாகி விடும்.” Review and Herald, April 1, 1850.

“இன்று ஆத்துமாக்கள் சோதிக்கப்பட்டும் பரிசோதிக்கப்பட்டும் வருகின்றன; மேலும், கிறிஸ்துவைத் துறந்தவர்கள் மிதித்த அதே வழியிலே பலர் கடந்து செல்கின்றனர். வாக்கினால் சோதிக்கப்படும்போது, அவர்கள் தெய்வீக ஆசிரியரை நிராகரிக்கின்றனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை சத்தியத்துடனும் நீதியுடனும் ஒத்திசைவாக இல்லை என்பதனால் அவர்கள் கண்டிக்கப்படும்போது, அவர்கள் இரட்சகரை விட்டுத் திரும்புகின்றனர்; மேலும், மனவருத்தமடைந்த சீஷர்களுடைய தீர்மானம்போல அவர்களுடைய தீர்மானமும் ஒருபோதும் மாற்றப்படுவதில்லை. அவர்கள் இனி கிறிஸ்துவோடு நடப்பதில்லை. இவ்வாறு, ‘தம்முடைய கைப்பிடி அவருடைய கையில் இருக்கிறது; அவர் தமது களத்தை முற்றிலும்ச் சுத்திகரித்து, தமது கோதுமையை களஞ்சியத்தில் சேர்ப்பார்’ என்ற வார்த்தைகள் நிறைவேறுகின்றன.” Signs of the Times, May 15, 1901.