தானியேல் புத்தகம் - பன்னிரண்டாம் எண்

ஈர்க்கப்பட்ட வார்த்தைக்குள் இரட்டிப்பாக வரும் ஒரு சொல் அல்லது ஒரு சொற்றொடர் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியின் அடையாளமாகும்.

இரவின் “இருளில்” நெபுகாத்நேச்சர் ஒரு சிலையைப் பற்றிக் கனவு கண்டான்; ஆனால் அந்தக் கனவை அவனால் நினைவுகூர முடியவில்லை. இரவுக்கனவில் அவன் ஒரு சிலையைப் பற்றிக் கனவு கண்டான்; ஆனால் அவன் அந்தக் கனவை கண்ட இரவு எவ்வளவு இருளாயிருந்ததோ, அதேபோல் அந்தச் சிலையைப் பற்றிய கனவும் அவனுடைய புரிதலுக்கு அவ்வளவு இருளாயிருந்தது.

நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலைச் சொப்பனத்தின் சோதனை என்பது, இருளால் மறைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு சிலையின் சரியான தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தையும், அந்தச் சொப்பனத்தின் உள்ளடக்கத்திற்கான உரையையும் அளிக்கத் தக்கவர் யார் என்பதை அடையாளம் காணும்படி வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு சோதனையாக இருந்தது. மில்லரைட் வரலாற்றில் நடுநிசி கூக்குரல் செய்தியுடன் இணைக்கப்பட்ட இரண்டாம் தூதனின் செய்தி, கர்மேல் மலையிலிருந்த மோதலில் எலியாவினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. அதுவும், உண்மையான தேவன் யார் என்பதையே மட்டும் அல்லாமல், உண்மையான தீர்க்கதரிசி யார் என்பதையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு சோதனையாக இருந்தது. எலியாவினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டவர் வில்லியம் மில்லர் என்று சகோதரி வைட் நேரடியாகச் சொல்லுகிறார்; அவர் கர்மேல் மலையில் எலியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். ஆயினும், பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது வில்லியம் மில்லர் என்பவரை அவ்வளவாக அல்ல; மாறாக, அவர் அறிந்துகொள்ள வழிநடத்தப்பட்டிருந்த தீர்க்கதரிசன விளக்கவுரையின் விதிகளே ஆகும். கர்மேல் மலையில், ஆண் தெய்வமான பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளும், பெண் தெய்வமான அஷ்தரோத்தின் தீர்க்கதரிசிகளும் பொய்த் தீர்க்கதரிசிகள் என்று நிரூபிக்கப்பட்டனர். மில்லரைட்களின் வரலாற்றில், கர்மேல் மலையால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, புரொடஸ்டண்ட் சபைகள் பொய்த் தீர்க்கதரிசிகள் என்று நிரூபிக்கப்பட்டன.

வில்லியம் மில்லரின் தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளைப் பிராட்டஸ்டண்ட் சபைகள் தாங்கள் நிராகரித்தபோது, அவை ரோமாவின் குமாரத்திகளாக ஆனன. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, ஒரு குமாரத்தி தன் தாயின் சாயலாகும். மில்லரிய வரலாற்றில் பிராட்டஸ்டண்டுகள் தோல்வியடைந்த அந்தச் சோதனையே, மிருகத்தின் சாயலைக் (குமாரத்தியை) கண்டறிந்து உருவாக்கிய சோதனையாக இருந்தது. அங்கேயே, உண்மையான பிராட்டஸ்டண்டுத்துவத்தின் கொம்பு, விசுவாசதுரோகமான பிராட்டஸ்டண்டுத்துவத்தின் கொம்புக்கு எதிராக வெளிப்படுத்தப்பட்டது. நேபுகாத்நேச்சார் ஒரு விளக்கத்தை வேண்டிக்கொண்டிருந்தான்; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அவன் தெய்வீக பரிபாலனத்தின் கீழ் பொய்த்தீர்க்கதரிசிகளும் உண்மைத்தீர்க்கதரிசிகளும் ஆகிய இருவரின் வெளிப்பாட்டையும் உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டிருந்தான்.

சோதனைக் காலங்களின் முடிவில், கர்மேல் மலையில் மற்றும் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த வேறுபாடு, தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்திலும் விளக்கிக் காட்டப்பட்டது. கர்மேல் மலையின் மூன்று தீர்க்கதரிசனச் சித்திரங்களிலும், மில்லரைட் வரலாறிலும், நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலைச் சொப்பனத்திலும், எலியா, மில்லர், தானியேல் ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சரியான தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தின்மேலேயே வலியுறுத்தல் இருக்கிறது. அந்தச் சொப்பனத்தின் விளக்கமே, இரண்டு வகையான தீர்க்கதரிசிகள் வெளிப்படும் வரலாற்றில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தியாகும்.

கர்மேல் மலையில், எலியா அந்தச் சோதனையை முன்வைத்தார்; அவர் முன்வைத்த அந்தச் சோதனை, யார் உண்மையான தேவன் என்பதை வெளிப்படுத்துவதற்காக மட்டுமல்ல, யார் உண்மையான தீர்க்கதரிசி என்பதையும் வெளிப்படுத்துவதற்காக இருந்தது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், உண்மையும் பொய்யும் எவை என்பதற்கிடையிலான வேறுபாட்டை வெளிப்படுத்திய சோதனையை அடையாளப்படுத்துவது கல்தேயரே ஆகிறார்கள். நேபுகாத்நேச்சார் தேடிக்கொண்டிருக்கும் விளக்கம் தேவனால் மட்டுமே அறியப்பட முடியும், மனிதர்களால் அல்ல என்று அவர்கள் விளக்குகின்றனர். மேலும், “ராஜா கேட்கிற காரியம் அரிதானது” என்று அவர்கள் கூறும் போது, நேபுகாத்நேச்சாருக்கும் அவனுடைய மதச் ஞானிகளுக்கும் இடையிலிருந்த உறவு தவறான உறவாக இருந்தது என்பதையும் அவர்கள் குறைபட்டார்கள். அரசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ராஜா, தாங்களே அதிகாரிகளாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருந்த மதப்பரப்பிற்குள் தலையிடாமல் விலகி இருக்க வேண்டும் என்பதே அவர்களின் விருப்பமாக இருந்தது. திருச்சபையும் அரசும் சேர்க்கப்படும் கொள்கைகளுக்கு எதிராக அவர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கவில்லை; அரசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் நேபுகாத்நேச்சார், திருச்சபையை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று கோருகிறான் என்பதற்கே அவர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். மதத் தலைவர்கள் அரசின் மேல் ஆட்சி செய்தால், திருச்சபை-அரசு உறவினால் அவர்கள் மனநிறைவு அடைந்திருப்பார்கள். மிருகத்தின் உருவச் சோதனை என்பது நாம் நமது நித்திய விதியைத் தீர்மானிக்கும் இடமாகும்—நேபுகாத்நேச்சாரின் உருவக் கனவைப்போலவே—அது வாழ்வா சாவா என்ற சோதனையாகும்.

இன்னும் அறியப்படாத அந்தச் சிலையின் கனவின் ஜீவனும் மரணமும் சார்ந்த சூழ்நிலைகளைப் பற்றிய புரிதலில் தானியேல் வெளிச்சமடைந்தபோது, மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையின் இரண்டாம் மற்றும் கண்கூடும் சோதனையின் வரலாற்றில் தாங்கள் இருப்பதைப் பற்றிய உண்மையில் ஒரு நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரும் வெளிச்சமடைவதைக் அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஆனால் தானியேல், சரியான ஆகாரத்தை உண்ணத் தேர்ந்தெடுத்ததால் முதல் சோதனையில் வெற்றி பெற்றவர்களை மட்டும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதல்ல; வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் சிறப்பான உள்ளறிவை தேவன் அருளியிருந்த மனித பிரதிநிதியையும் அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

உணவு தொடர்பான சோதனையில் விசுவாசமுள்ள நான்கு எபிரேயரும் அனைவரும் வெற்றி பெற்றபோதிலும், தரிசனங்களுக்கும் கனவுகளுக்கும் தூதனாகத் தானியேல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான். தானியேல், எலியா, யோவான் ஸ்நானகர், வெளிப்படுத்தின யோவான், வில்லியம் மில்லர், மற்றும் Future for America ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசனத் தூதரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். தீர்க்கதரிசனத் தூதர், தீர்க்கதரிசனச் சோதனையிலிருந்து ஒருபோதும் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதில்லை.

கிறிஸ்துவின் காலத்தில், யோவானின் சாட்சியை நிராகரித்தவர்கள், இயேசுவினால் பயன் அடைய முடியவில்லை. மில்லரைட் வரலாற்றில், முதல் செய்தியை (வில்லியம் மில்லரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது) நிராகரித்தவர்கள், இரண்டாம் செய்தியினால் பயன் அடைய முடியவில்லை. இந்த இரு வரலாறுகளிலும் விசுவாசமுள்ளவர்கள் சோதனைச் செயல்முறை எங்கு கொண்டு செல்கிறது என்பதை அறியவில்லை. அது நிகழப்போகிறது என்று அவர்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டிருந்தபோதிலும், சீஷர்கள் சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தனர். மில்லரைட்கள் மகா ஏமாற்றத்தை காண முடியவில்லை. நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலைச் சொப்பனத்துடன் தொடர்புடைய உயிர்-மரணச் சூழ்நிலைகளை அரியோக் தானியேலுக்கு அறிவித்தபோது, அந்தச் சொப்பனத்தின் உள்ளடக்கம் என்னவென்றும், சிலைச் சோதனை எதற்குத் திசைதிருப்பிக் கொண்டிருக்கிறது என்றும் தானியேல் அறியவில்லை. அவர் அறிந்திருந்ததெல்லாம், அது உயிரும் மரணமும் சார்ந்த ஒரு நிலைமையே என்பதே. ஆகையால், அதன் விளக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள தானியேலுக்கு காலம் தேவைப்பட்டது.

முதல் சோதனையில் தாம் உண்ணத் தீர்மானித்திருந்த உணவுமுறையில் (முறையியலில்) தானியேல் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தான். ஆகையால், கிறிஸ்துவின் நாட்களில் சீஷர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதுபோல அவனுக்கும் கால அவகாசம் கொடுக்கப்பட்டது. சீஷர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அந்தக் காலம், கிறிஸ்துவின் மரணம், அடக்கம், உயிர்த்தெழுதல், மேலும் அவர் எம்மாவூசுக்குச் செல்லும் பாதையில் சீஷர்களைச் சந்திப்பதற்கும், பின்னர் மேல்மாடி அறையில் மறுபடியும் அவர்களோடு கூடுவதற்கும் முன்பான அவரது ஆரம்ப உயரேற்றத்தின் காலஅளவாக இருந்தது. பின்னர் அந்தக் காலத்தின் முடிவில் அவர் பரிசுத்த ஆவியை அவர்கள்மேல் ஊதினார்.

எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்; அப்பொழுது இறந்த எலும்புகள் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டன. பின்னர் எசேக்கியேல் மறுபடியும் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார்; அப்பொழுது புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட உடல்களின் மேல் பரிசுத்த ஆவி ஊதப்பட்டார்; அவர்கள் எழுந்து நின்று ஒரு வல்லமையுள்ள சேனையாயினர். கிறிஸ்து சீஷர்கள்மேல் ஊதியபோது, அவர்களுடைய புரிதலை அவர் திறந்தார்.

எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் உலகத்தின் முடிவைப் பற்றியே பேசுகின்றனர்; தானியேலும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அவர் கோரிய காலம், அவர் வெளிச்சம் பெறுவதற்கான ஒரு காலப்பகுதியாக இருந்தது. மில்லரைட்டுகளுக்கான காத்திருக்கும் காலம், முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து அவர்கள் மத்தேயு அதிகாரம் இருபத்தைந்து மற்றும் ஆபக்கூக் அதிகாரம் இரண்டு ஆகியவற்றின் தீர்க்கதரிசனங்களுடன் தொடர்புபடுத்தி தாங்கள் தாமதிக்கும் காலத்தில் இருப்பதை உணர்ந்த வரையிலான காலமாக இருந்தது. மில்லரைட்டு வரலாற்றிலுள்ள தாமதிக்கும் காலத்தின் வரலாறு, இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் காலத்தில் நிறைவேறியது. தானியேல் அதிகாரம் இரண்டு அதே வரலாற்றையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆகையால், காலத்திற்காக அவர் செய்த கோரிக்கை தீர்க்கதரிசனரீதியாக மில்லரைட்டுகளின் தாமதிக்கும் காலத்துடன் ஒத்திசைக்கிறது. எனவே, தானியேலின் காலத்திற்கான கோரிக்கையும் மில்லரைட்டுகளின் தாமதிக்கும் காலமும், 2020 ஜூலை 18 அன்று தொடங்கிய ஒரு நூற்று நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தின் தாமதிக்கும் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

நெபுகாத்நேச்சரின் சிலை-கனவைப் புரிந்துகொள்ளத் தானியேல் கால அவகாசம் கேட்டது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், இரு சாட்சிகள் தெருவில் சடலமாய் கிடந்த மூன்றரை நாட்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றின் மூன்றரை நாட்களின் வரலாற்றில், தீர்க்கதரிசன வனாந்தரத்தை அடையாளமாகக் குறிக்கும் அந்த மூன்றரை நாட்களிலே, அழைக்கும் ஒரு சத்தம் இருக்கிறது. இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளை எழுப்பி உயிர்ப்பிக்க ஆறுதல்காரரால் பயன்படும் மனிதக் குரல், அந்தக் கனவு என்னவென்றும் அது எதைக் குறித்ததென்றும் தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாட்டைப் பெறும் தானியேலால் சித்தரிக்கப்படுகிறது. வனாந்தரத்தில் அழைக்கும் அந்தச் சத்தத்திற்குத், தானியேலால் சித்தரிக்கப்படுகிறபடி, கனவுகளையும் தரிசனங்களையும் பற்றிய தீர்க்கதரிசனப் புரிதல் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தச் சத்தம் அழைக்கிறது; இதனால் அவனுக்குப் நள்ளிரவின் கூக்குரலின் செய்தி கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது அடையாளம் காணப்படுகிறது; மேலும் அந்தக் கூக்குரல் நள்ளிரவில் கொடுக்கப்படுகிறது; அது இருளைக் குறிக்கிறது.

அரையிரவின் ஆழ்ந்த இருளில், இருளால் மூடப்பட்டிருந்த ஒரு செய்தியைப் பற்றிய புரிதல் அந்த சத்தத்திற்கு (Daniel) அளிக்கப்பட்டது. அந்த சத்தத்திற்கு (Ezekiel) கொடுக்கப்பட்ட கட்டளை, இறந்த வறண்ட எலும்புகளுக்குத் தீர்க்கதரிசனம் செய்வதாயிருந்தது. அவர் அப்படிச் செய்யும்போது, தெருவில் கிடக்கும் இறந்தவர்கள்மேல் ஆறுதலாளர் ஊதப்படுகிறார்; அவர்கள் “உயிர்ப்பிக்கப்படுகிறார்கள்.” ஆனால் அந்த உயிர்ப்பு ஜெபத்தினாலேயே மட்டுமே நிறைவேறுகிறது. தெருவில் கொல்லப்பட்டுள்ள இறந்த வறண்ட எலும்புகளின் உயிர்ப்பின் வரலாற்றில் ஜெபம் ஒரு வழிக்குறியாகும். அந்த வழிக்குறி அடையாளம் காணப்படும் தக்க இடத்திலேயே, தானியேல் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அந்த வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.

தானியேல் உண்ணத் தேர்ந்தெடுத்த உணவில் அவன் வைத்திருந்த விசுவாசத்தின் அடிப்படையில், பின்னர் அவன் ஒரு காட்சிப்பூர்வமான சோதனைச் செயல்முறைக்குள் கொண்டுவரப்பட்டான்; அதில், அவன் உணவு பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய முறையியலைப் பயன்படுத்தி, முதலில் அவனுடைய தேவன் அந்தச் சொப்பனத்தை அடையாளங்கண்டு விளக்குவார் என்று வாக்குறுதி அளிக்க வேண்டியிருந்தது; அதன் பின்பு, அந்தச் சொப்பனத்தை ராஜாவுக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்தும் காரியத்தையும் நிறைவேற்ற வேண்டியிருந்தது. அவனிடம் சரியான உணவு, அல்லது சரியான முறையியல், இருந்தது; பின்னர், முழுமையான “இருளில்” இருந்த நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலைச் சொப்பனத்தின் செய்தியை முன்வைப்பதன் மூலம் தன் விசுவாசத்தை காட்சிப்பூர்வமாக வெளிப்படுத்த வேண்டியிருந்தது. அவனுடைய அடுத்த செயலே அவன் விசுவாசத்தின் காட்சிப்பூர்வ வெளிப்பாடாக இருந்தது; ஏனெனில், தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்களை இருளில் காணும்போது அவர்களுக்காக நியமிக்கப்பட்ட தெய்வீகச் சூத்திரத்தை அவன் அப்பொழுது நடைமுறைப்படுத்தினான்.

நெபுகாத்நேச்சாரின் இரவுக்கனவின் உள்ளடக்கத்தைச் சூழ்ந்திருந்த இருளின் மத்தியில், தானியேல் தனது மூன்று தோழர்களோடு ஒன்றிணைந்து மனவுறுதியுடன் ஜெபித்தான்.

அப்போது “இருளில் இருப்பதை அறிந்திருக்கிறவரால்” தானியேல் பலனளிக்கப்பட்டான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமியற்றலுக்கான இயக்கம் இருளில் நடைபெற்று வருகிறது; மேலும், தெய்வீக ஆகாரத்தை உட்கொள்கிறோம் என்று அறிக்கை செய்தவர்கள், பாப்பரசரின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை அமல்படுத்துவதற்கான சமய மற்றும் அரசியல் மேடையை ஆயத்தப்படுத்தும் மிருகத்தின் உருவாக்கத்தின் அமைப்பை உணர வேண்டியவர்கள் ஆவர்.

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம், மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள இரண்டாம் தூதனின் வரலாற்றை மட்டும் அடையாளப்படுத்துவது அல்ல; அதைவிட நேரடியாக, மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திலுள்ள இரண்டாம் தூதனின் வரலாற்றை விளக்குகிறது. நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலைச் சொப்பனத்தைச் சார்ந்த சோதனையில், மிருகத்தின் உருவத்திற்கான சோதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. நெருங்கிவரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஜீவனும் மரணமும் சார்ந்த சூழ்நிலைகளுக்கு தேவனுடைய ஜனங்கள் விழித்தெழும் தீர்க்கதரிசனப் படிநிலைகள், தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய புத்தகங்களில் மிகவும் குறிப்பாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

சிலையின் கனவின் ஜீவனோ மரணமோ எனும் செய்தி வெளிப்படுகின்ற வரலாற்றின் தூதரை தானியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். தாம் புரிந்துகொண்ட ஆகாரத்தின் மேல் அவர் நிலைத்திருக்கிறார்; மேலும், தேவன் அந்தத் தரிசனத்தை அறிவிக்க வல்லவர் என்று விசுவாசத்தினால் அறிவிக்கிறார்; ஆனால் அவர் காலத்தை வேண்டுகிறார். அந்தக் காலமே தாமதிக்கும் காலமாகும். தாமதிக்கும் காலத்தின் முடிவில், நேபுகாத்நேச்சாரின் இருண்ட கனவில் இருந்தது என்ன என்பதற்கான அறிவு அவருக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது; ஆனால் அதுவே மட்டும் அல்ல. மிருகத்தின் சிலையையும் அதனுடன் தொடர்புடைய சோதனையையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டும் சிலையின் கனவைப் பற்றிய புரிதலை அவர் பெறுவதோடு மட்டுமல்லாமல், தாமதிக்கும் காலத்தின் முடிவில் தேவனை ஸ்தோத்திரிக்கவும் செய்கிறார்; ஏனெனில் தேவன் “ஞானிகளுக்குப் ஞானத்தையும், புத்தியை அறிந்தவர்களுக்கு அறிவையும் அருளுகிறார்; அவர் ஆழ்ந்ததும் இரகசியமானதுமான காரியங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்; இருளில் இருப்பது என்ன என்பதை அவர் அறிந்திருக்கிறார், ஒளி அவரிடத்தில் வாசமாயிருக்கிறது.”

தானியேல் இங்கே தன் ஸ்தோத்திரத்தை “அறிவு பெருகுதல்” நிகழ்ந்திருக்கிறது என்ற சூழலுக்குள் அமைத்துக் கூறுகிறான்; ஏனெனில் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் “ஞானிகள்” “அறிவு பெருகுதலை” புரிந்துகொள்வார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறவனும் அவனே; மேலும் தேவன் “ஞானிகளுக்கு” “ஞானத்தையும்” “அறிவையும்” அளித்திருக்கிறார் என்று அவரை ஸ்தோத்திரிக்கிறவனும் அவனே. அவன் இவ்வாறு நேரடியாகவே ஞானமுள்ள கன்னியரைச் சுட்டிக்காட்டி, தன் காலத்தைத் தாமதக் காலத்தோடு இணைக்கிறான். அவன் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் உவமையை, மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தில் மத்தேயு இருபத்தைந்தாம் அதிகாரத்தின் தாமதக் காலத்தின் பரிபூரண நிறைவேற்றத்திற்குள் நேரடியாக அமைத்துவைக்கிறான். இதிலும் அதிக முக்கியத்துவமுள்ளது என்னவெனில், கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகவே, தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஒரே புத்தகமாயிருக்கிறபடியால், அந்த இரு புத்தகங்களின் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முத்திரையிட வேண்டாம் என்று யோவானுக்குச் சொல்லப்பட்டதாக வெளிப்படுத்தல் புத்தகம் அடையாளப்படுத்துகிறது.

தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய புத்தகங்களின் தீர்க்கதரிசனங்கள் முத்திரை நீக்கப்பட வேண்டிய காலம், பத்து கன்னியரின் உவமையில் கூறப்பட்ட தாமத நேரத்திலேயே ஆகும்; அந்த நேரம், தானியேல் கால அவகாசம் கேட்டதினால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அவன் கால அவகாசம் கேட்டதற்குப் பின்பு ஜெபம் தொடர்ந்தது; அந்த ஜெபம், உலர்ந்த எலும்புகளான இறந்தவர்களின் உயிர்த்தெழுதலுக்கு முன்பாகவே நடைபெற வேண்டியது ஆகும். அறிவு பெருகியதும், இருளால் மூடப்பட்டிருந்த சொப்பனச் சிலையின் அர்த்தம் வெளிப்படுத்தப்பட்டதும் ஆகிய அந்தக் காலப்பகுதியில், தேவன் தானியேலுக்காக இன்னும் ஒன்றைச் செய்தார். “ஆழமானதும் மறைவானதுமான காரியங்களை அவர் வெளிப்படுத்துகிறார்.” நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் வரலாற்றின் மறைபொருளானது, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன் முத்திரை நீக்கப்படும் வெளிப்படுத்தலிலுள்ள தீர்க்கதரிசனமே ஆகும். அந்த “ஆழமானதும் மறைவானதுமான” காரியம் “சத்தியம்” ஆகும்.

“ஏழு இடி முழக்கங்களின்” மறைக்கப்பட்ட வரலாறு அறியப்படுமாறு, தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தூதருக்குத் திறக்கப்படும் தீர்க்கதரிசனத் திறவுகோலாகச் சத்தியம் ஆகிறது. அந்த மறைக்கப்பட்ட வரலாறு மூன்று வழிக்குறிகளின் வரலாறாகும். மில்லரைட் வரலாற்றில் விளக்கப்பட்டதுபோல, முதலாவது ஒன்று ஒரு ஏமாற்றமாகும்; கடைசியதும் ஒரு ஏமாற்றமாகும். “சத்தியம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள எபிரெயச் சொல், எபிரெய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாவது, மற்றும் கடைசி எழுத்துகளின் இணைப்பினால் “அற்புதமான மொழியியலாளர்” மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. இயேசு முதலும் கடைசியும் ஆவார்; அவர் “சத்தியம்” ஆவார். “அற்புதமான மொழியியலாளர்” உருவாக்கிய அந்தச் சொல்லின் அமைப்பு, தானியேல் “காலம்” வேண்டி ஜெபத்தில் சென்றதுவரை முத்திரையிடப்பட்டிருக்க வேண்டிய “ஏழு இடி முழக்கங்களின்” மறைக்கப்பட்ட வரலாறாகிய மூன்று தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது.

2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றம் முதல் வழிக்குறியாக இருந்தது; அது மூன்று வழிக்குறிகளில் கடைசியான ஞாயிறு சட்டத்துடன் தொடர்புடைய ஏமாற்றத்தை விளக்குகிறது. நடுப்பகுதியிலுள்ள எழுத்து, பதிமூன்றாவது எழுத்து, கிளர்ச்சியின் ஒரு குறியீடாகும்; மேலும் அது ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் நடுவழிக்குறியின் ஒரு குறியீடாகும். அந்தக் கிளர்ச்சி, நள்ளிரவின் கூக்குரலில் மூடக் கன்னிகைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் நள்ளிரவின் கூக்குரல் என்பது 2020 ஜூலை 18, நள்ளிரவின் கூக்குரல், மற்றும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டம் ஆகியவற்றின் மூன்று-படிநிலை வரலாற்றின் நடுவழிக்குறியாகும். நள்ளிரவு வந்தவுடன், காலம் பதிமூன்றாவது மணிக்குள் நகர்கிறது; அங்கே மூடக் கன்னிகைகளின் காணத்தக்க வெளிப்பாடு அவர்கள் தங்களிடம் பொற்கொடிய எண்ணெய் இல்லை என்பதை உணர்வதன்மூலம் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.

வெளிப்படுத்தல் நூலின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள “மூன்றரை நாட்கள்” என்ற குறியீட்டுத் “வனாந்தரத்தில்,” தேவனுடைய மக்கள் “ஏழு காலங்கள்” என்ற சாபத்தின் குறியீட்டுச் சரித்திரத்திற்குள் இருப்பவர்களாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அந்தக் காலத்தின் முடிவில், அவர்கள் தாங்கள் சிதறடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும், தாங்கள் பாவஞ்செய்திருக்கிறார்கள் என்பதையும், தங்கள் பிதாக்களும் பாவஞ்செய்திருக்கிறார்கள் என்பதையும், தாங்கள் தேவனுக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும், தேவனும் அவர்களுக்கு விரோதமாக நடந்திருக்கிறார் என்பதையும் உணர வேண்டியிருக்கிறது. அந்த உணர்தல் அவர்களை லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் ஜெபத்தை ஜெபிக்க வழிநடத்த வேண்டியது ஆகும். தாங்கள் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் ஜெபத்தை ஜெபிக்க வேண்டும் என்ற அந்த உணர்தல், தீர்க்கதரிசன ரீதியாக தானியேல் நூலின் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபத்துடன் ஒத்திசைகிறது; மேலும் அது ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபத்தினால் விளக்கப்படுகின்றது. ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேல் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் ஜெபத்தை ஜெபித்ததற்குக் காரணம், தேவனுடைய மக்களின் சிறைப்பிடிப்பைப் பற்றிய எரேமியாவின் தீர்க்கதரிசனத்தில் சொல்லப்பட்ட எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில் தான் இருந்தான் என்பதை அவன் உணர்ந்ததிலே அடிப்படையாயிருந்தது.

அந்த அதே எழுபது ஆண்டுகள் தேவனுடைய ஜனங்களின் முத்திரையிடப்பட்ட வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. அந்த எழுபது ஆண்டுகள் மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தின் சுத்திகரிப்பையும், கிறிஸ்துவின் ஆலயத்தின் இரு சுத்திகரிப்புகளையும் குறிக்கின்றன. அவை மிருகத்தின் சொரூபத்தின் சோதனையின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. அந்த வரலாறு 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. அந்த அடையாளார்த்தமான எழுபது ஆண்டு காலத்தின் முடிவில், தானியேல் ஜெபிக்கத் தக்கபடி ஒரு “தாமதிக்கும் காலத்தை” நாடுகிறான். தீர்க்கதரிசனத்தின் இறுதி இரகசியம் அவனுக்குப் வெளிப்படுத்தப்பட்டபோது, அவன் ஜெபத்திற்குப் பதில் கிடைத்தது. அந்த வெளிப்பாடு, 2020 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18க்குப் பிறகான “வனாந்தரத்தில்” சிதறடிக்கும் காலத்தில் தேவனுடைய உண்மையான புராட்டஸ்டன்ட் ஜனங்கள் இன்னும் இருந்துகொண்டிருக்கும்போதே வந்தது. அந்த நேரத்தில் “சத்தியம்”, “வனாந்தரத்தில் கூவுகிற சத்தத்திற்கு” வெளிப்படுத்தப்பட்டது.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தை நாம் தொடர்வோம்.