தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று இருபத்திநான்கு

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தை நாம் ஆராயும் போது, அந்த அதிகாரத்தின் கட்டமைப்பை முன்வைக்க நாம் நேரம் எடுத்துக்கொள்கிறோம். தீர்க்கதரிசன அர்த்தத்தில், நாற்பதாம் வசனம் தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்திற்குச் சமாந்தரமானது; யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாகிய கிறிஸ்து 1798-இல் முத்திரை நீக்கித் திறந்த ஒளி தானியேல் 8:14-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்ததுபோலவே, அவர் 1989-இல் முத்திரை நீக்கித் திறந்த ஒளியும் நாற்பதாம் வசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது.

நாம் முன்பொரு கட்டுரையில் சுட்டிக்காட்டியிருந்தாலும் உண்மையில் விவாதிக்காதபடி, “வரி மேல் வரி” எனும் பிந்திய மழை முறையைப் பயன்படுத்துகையில், நாற்பதாம் வசனம் இரண்டு தனித்த வரிகளை முன்வைக்கிறது; ஏனெனில் அதில் முதல் தூதனுடைய இயக்கத்திற்கும் மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்திற்கும் உரிய முடிவுக்காலம் அடங்கியுள்ளது.

1798-ஆம் ஆண்டிலுள்ள நாற்பதாம் வசனத்தின் முடிவுக்காலத்தையும், 1989-ஆம் ஆண்டிலுள்ள அதன் முடிவுக்காலத்தையும் நாம் ஒன்றிணைத்து நோக்கும் போது, தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, பதினான்காம் வசனம், தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, நாற்பதாம் வசனத்துடன் ஒத்திசைகிறது என்பதை காண்கிறோம்; ஏனெனில் அவை இரண்டும் வெளிப்படுத்தல் பதினான்கின் மூன்று தூதர்களின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. மேலும், பதினான்காம் வசனம் கிறிஸ்து ஆலயத்திற்குத் திடீரென “தோன்றுதல்” என்பதற்குரிய “mareh” தரிசனமாகவும், நாற்பதாம் வசனம் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளுடைய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் “chazon” தரிசனமாகவும் இருப்பதனால், அவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புபட்டவையாகவும் உள்ளன. ஒன்று காலத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளி; மற்றொன்று காலத்தின் ஒரு காலப்பகுதி.

ஒன்று ஆலயத்தின் மறுசீரமைப்பையும் சுத்திகரிப்பையும் குறிக்கிறது; மற்றொன்று ஆலயத்தின் அழிவையும் மிதித்தழித்தலையும் குறிக்கிறது. ஒன்று இரண்டாயிரத்து முன்னூறு ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மற்றொன்று இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஒன்று உலாய் நதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மற்றொன்று ஹித்தேகேல் நதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. ஒன்று மனிதத்துவத்தைச் சுட்டுகிறது; மற்றொன்று தெய்வீகத்துவத்தைச் சுட்டுகிறது. பதினான்காம் வசனத்துடன் தொடர்புபடுத்தி நாற்பதாம் வசனத்தைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், அது ஆச்சரியமூட்டும் அளவு ஆழமுள்ளது. 1798 தெய்வீகத்துவத்தின் செயலைக் குறிக்கிறது; 1989 மனிதகுலத்தின் கலகத்தைச் குறிக்கிறது.

முன்னைய கட்டுரையில், வடக்கின் ராஜா மூன்று தடைகளை வெல்வது குறித்த விவரிப்பு தொடர்ச்சியான ஒழுங்கில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளதாக நாம் கண்டறிந்தோம்; ஆனால் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள நிகழ்வுகளின் உண்மையான பயன்பாடு கவனமாகப் பொருத்தப்பட வேண்டும், ஏனெனில் நாற்பத்திரண்டு முதல் நாற்பத்துநான்கு வரை உள்ள வசனங்கள் உண்மையில் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தோடு தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும். அங்குதான் மும்மடங்கு ஐக்கியம் நிறைவேற்றப்படுகிறது; அங்குதான் “கிழக்கு” மற்றும் “வடக்கு” பற்றிய பெருஞ்சத்தக் கூக்குரல் செய்தி தொடங்குகிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், ஆண்டுகள் கடந்தும் அட்வென்டிஸ்ட் மாணவர்களால், ரோமையைப் பற்றிய தம்முடைய விளக்கப்படங்களில் தானியேல் ஒரு குறிப்பிட்ட முறையைப் பயன்படுத்துகிறார் என்பது அறியப்பட்டிருக்கிறது. உரையா ஸ்மித் இதனை Daniel and Revelation என்னும் புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுக் காட்டுகிறார். தானியேல் முதலில் ரோம் உலகத்தின் மீது எவ்வாறு அதிகாரம் செலுத்துகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறார்; பின்னர் தொடர்ந்து வரும் வசனங்களில், வரலாற்றின் தொடக்கத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று, அரசியல் வெற்றிக்கொள்ளுதலை அடையாளப்படுத்துகிறார்; அதே வரலாற்றுக்காலத்திலேயே ரோம் தேவனுடைய மக்களுடன் எவ்வாறு தொடர்புகொள்கிறது என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகிறார். பின்னர் இறுதியில், ரோம் எவ்வாறு தனது முடிவை அடைகிறது என்பதையும் அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். தானியேல் பயன்படுத்தும் இந்தக் கோட்பாடு “மறுபடியும் கூறி விரிவுபடுத்துதல்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இந்த மூன்று-அடுக்கு முறை நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்தைந்தாம் வசனம் வரை அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்துமூன்றாம் வசனம் வரை, நவீன ரோம் பூமியகத்தை கைப்பற்றும் அந்த மூன்று-அடுக்கு செயல்முறை அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; பின்னர் நாற்பத்துநான்காம் வசனத்தில், தானியேல் மீண்டும் நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்திற்குத் திரும்புகிறார்; அப்பொழுது நூற்று நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தாரின் கொடியின் மூலம் அந்நேரத்தில் அறிவிக்கப்படும் “செய்திகள்” அறிவிக்கப்படுகின்றன; அதன் பின்னர் பாப்புத்துவம் அநேகரை அழித்து முற்றிலும் ஒழித்துவிடுவதற்காக மிகுந்த கொந்தளிப்போடு புறப்பட்டுச் செல்கிறது. பின்னர் நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்திலும், பன்னிரண்டாம் அதிகாரம், முதல் வசனத்திலும், மனிதருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவுறும் வேளையில், சமுத்திரங்களுக்கும் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையுக்கும் நடுவில், உதவுகிறவன் எவனுமின்றி, பாப்புத்துவம் தனது முடிவுக்கு வருகிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முப்பதாம் வசனத்தில், சகோதரி வைட் முப்பத்தாறாம் வசனம் வரை சொற்சொறாக மேற்கோள் காட்டி, பின்னர் “இந்த வசனங்களில் விவரிக்கப்பட்டவற்றைப் போன்ற காட்சிகள் நடைபெறும்” என்று எழுதும் ஒரு வரலாற்றின் தொடக்கத்தை நாம் காண்கிறோம். முப்பதாம் மற்றும் முப்பத்தொன்றாம் வசனங்கள், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் ராஜ்யங்களாக முறையே, பகைமத ரோமிலிருந்து பாப்பரச ரோமிற்கு ஏற்பட்ட வரலாற்று மாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன. முப்பத்தொன்றாம் வசனம், கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரச ரோம் பூமியின் சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தப்பட்ட விதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றை விவரிக்கிறது.

முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் முதலில் அடையாளப்படுத்தப்படுவது, பிராங்குகளின் ராஜாவாகிய க்ளோவிஸ் (இன்றைய பிரான்ஸ்), கி.பி. 496 ஆம் ஆண்டில் பாப்பத்திற்காக எழுந்து நின்ற காலமாகும். பின்னர் க்ளோவிஸ், வெளிப்படையான புறமதத்திலிருந்து கத்தோலிக்கத்தின் மறைந்த புறமதத்திற்குத் திரும்பினார் (அது அவரது மனைவி க்ளோட்டில்டாவின் மதமாகும்). அதன்பின், பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் பாப்பத்தைக் உயர்த்துவதற்காகத் தன் சிங்காசனத்தை அர்ப்பணித்தான். அந்த வசனத்தில் “புயங்கள்” என்று அவர் குறிக்கப்பட்டார்; ஏனெனில், தாம் பின்னர் மேற்கொண்ட அந்தப் பணிக்காக, தன் இராணுவ வல்லமையின் புயத்தையும், தன் பொருளாதார வல்லமையின் புயத்தையும் அவர் அர்ப்பணித்தார்.

க்ளோவிஸ் செய்த ஆரம்பப் பணி, வரலாறு விரிந்தபடியே ரோமின் வேசியுக்குப் பலவிதமான ஆதரவுகளை வழங்குவதற்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்த, முன்பு புறஜாதியராயிருந்த ஐரோப்பாவின் எல்லா ராஜாக்களுடைய செயலையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. க்ளோவிஸும், அதன் பின்னர் பிரான்சும், கத்தோலிக்கச் சபையினால் கத்தோலிக்கச் சபையின் முதற்பிறந்தவன் என்ற பட்டத்தாலும், மேலும் கத்தோலிக்கச் சபையின் முதற்பேத்தி என்ற பட்டத்தாலும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டனர். அவர், தீருவின் வேசியோடு விபசாரம் செய்ய இருந்த அநேக ராஜாக்களில் முதல்வனின் அடையாளமாக இருந்தார்.

இந்த தீர்க்கதரிசன அர்த்தத்தில், குளோவிஸ் ஆகாபினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்தான்; ஆகாபும் யெசபெலோடே விபசாரம் செய்திருந்தான் (வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தில் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் குறியீடு), மேலும் அவன் பத்து கோத்திரங்களின் முதன்மை ராஜாவாகவும் இருந்தான்; அதுபோல, குளோவிஸ் புறமத ரோமாவின் பத்து கொம்புகளின் (தானியேல் அதிகாரம் ஏழை காண்க) முதன்மைச் சின்னமாக ஆனான். ஐரோப்பாவின் அந்த ராஜாக்கள் இறுதியில் பாபிலோனின் வேசியை பூமியின் சிங்காசனத்தில் நிறுவுவார்கள். இந்த அர்த்தத்தில், ஆகாபும் குளோவிஸும் இருவரும் கடைசி நாட்களில் பாப்பாட்சியோடே விபசாரம் செய்யும் ஐக்கிய அமெரிக்காவையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

ரொனால்ட் ரீகன் அந்தப் பரஸ்த்ரீகாமத்தை ஆரம்பித்தார்; மேலும், ஐக்கிய நாடுகளின் மற்ற ஒன்பது ராஜாக்களையும் அதே செயலைச் செய்ய வற்புறுத்தும் கடைசி ஜனாதிபதியாக இருப்பார். 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவின் காலத்தில் ரீகன் ஜனாதிபதியாக இருந்தார்; ஆகையால், மற்ற ஒன்பது ராஜாக்கள் அதே செயலை நிறைவேற்றும் வரலாற்றின் கடைசி ஜனாதிபதியை அவர் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேண்டும்; ஏனெனில், ஒரு காரியத்தின் முடிவை இயேசு எப்போதும் அந்தக் காரியத்தின் ஆரம்பத்தினால் விளக்கிக் காட்டுகிறார். ரீகன் செல்வந்தரும், நன்கு அறியப்பட்ட ஊடகப் பிரபலமுமானவரும், தமக்கே உரிய தனித்துவமான பேச்சு முறைக்காக மிகவும் பரவலாக அறியப்பட்டவரும் ஆவார்; ஆரம்பத்தில் ஜனநாயகக் கட்சியில் இருந்த அவர், இறுதியில் குடியரசுக் கட்சிக்குச் மாறினார்.

முப்பத்தொன்றாவது வசனத்தில், பாப்புத்துவத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய புயங்கள் பலத்தின் பரிசுத்தஸ்தலத்தைத் தீட்டுப்படுத்தும். தீர்க்கதரிசனரீதியாக, புறமத ரோமும் பாப்புத்துவ ரோமும் இரண்டிற்கும் பலத்தின் பரிசுத்தஸ்தலம் ரோம நகரமே ஆகும். இதற்கான அடிப்படை என்னவெனில், அந்த இரு ரோம அதிகாரங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியில் ரோம நகரத்திலிருந்து ஆட்சி செய்தன; மேலும், அவை ரோம நகரத்திலிருந்து ஆட்சி செய்தபோது, அத்தியாவசியமாக வெல்ல முடியாதவைகளாயிருந்தன.

கிறிஸ்துவுக்கு முன் 31 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த ஆக்டியம் போரில், புறமத ரோம் தன் முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகால ஆட்சியைத் தொடங்கியது. தானியேல் அதிகாரம் 11, வசனம் 24-இல், அவர்கள் தங்கள் கோட்டையான ரோம் நகரத்திலிருந்து ஒரு “காலம்” வரை தங்கள் தந்திரங்களை முன்கூட்டியே வகுப்பார்கள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறது. தீர்க்கதரிசனத்திலுள்ள ஒரு “காலம்” என்பது முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகள் ஆகும்; ஆக்டியம் போருக்குப் பின்னர் முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகள் கடந்தபோது, அங்கு அந்தோனியும் கிளியோபாத்ராவும் தோற்கடிக்கப்பட்டிருந்தனர், கான்ஸ்டன்டைன் ரோம் நகரத்திலிருந்து கான்ஸ்டான்டினோபிள் நகரத்திற்குக் குடிபெயர்ந்தான்; அத்துடன் புறமத ரோமின் வெல்ல முடியாத நிலைக்காலம் முடிவுக்கு வந்தது.

பாப்பரசர் ரோமுக்கு எதிரான மூன்றாவது புவியியல் தடையாக இருந்த கோத்தர்கள், கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் ரோம் நகரத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டபோது, பாப்பரசர் ரோமின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளான மேலாதிக்க ஆட்சி தொடங்கியது; அது 1798 ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்தது. அந்நாளில் போப் ரோம் நகரத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டார்; இவ்வாறு பாப்பரச மிருகத்துக்கு தீர்க்கதரிசனத்தின்படி மரணகரமான காயம் ஏற்பட்டது; அதன் அடுத்த ஆண்டான 1799 இல், அந்தப் போப்பே (மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்திருந்த அந்த ஸ்திரீ) சிறைவாசத்தில் மரணமடைந்தான்.

பாபாச்சியைக் குறிக்கின்ற புயங்கள் (Clovis) வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலத்தை அசுத்தப்படுத்த வேண்டியவையாக இருந்தன; அந்த வேலையை கான்ஸ்டன்டைன், அந்த நகரத்தை கான்ஸ்டான்டினோப்பிளைவிடத் தாழ்ந்த நகரமாக தத்துவ ரீதியாக அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம் ஆரம்பித்தான். அந்நேரத்திலிருந்து, ரோமாவின் சத்துருக்கள் மேற்கொண்ட அந்த வரலாற்றுப் போர் எப்போதும் ரோமா நகரத்தைக் தாக்குவதிலேயே மையப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் கி.பி. 476 ஆம் ஆண்டளவில், கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டு வரை—அந்நாண்டில் அந்த நகரம் பாபாச்சிய ரோமாவிற்கான வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலமாக ஆனது—அந்நகரத்தில் ஆட்சி செய்த உண்மையான ரோம வம்சத்தவன் மீண்டும் ஒருபோதும் இல்லை.

ஆகாப், குளோவிஸ், மற்றும் பிரான்ஸ் ஆகியவை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலம் அதன் அரசியலமைப்பாகும். அந்த ஆவணம் ஒரு தெய்வீக ஆவணம் ஆகும்; மேலும் அது தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒரு அடையாளக்கல்லாகும். 1989-க்கு முன்நடத்திச் சென்ற வரலாற்றில் ரொனால்ட் ரீகன் பாப்பரசாட்சிக்காக எழுந்து நின்ற காலத்திலிருந்து, அரசியலமைப்பு இடையறாத உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் தாக்குதலின் கீழ் இருந்து வருகிறது; இதுவே அஞ்ஞான ரோமின் சிதைவும் வீழ்ச்சியும் நிகழ்ந்த காலத்தில் வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலம் இருந்த நிலையுமாகும். விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படும் போது, அரசியலமைப்பு முற்றிலும் கவிழ்க்கப்படும். ரீகனின் காலத்திலிருந்து அந்த ஞாயிறு சட்டம் வரையிலான இடைப்பட்ட காலத்தில், கி.பி. 330 முதல் 538 வரையிலான வரலாறு மீண்டும் நிகழ்கிறது. கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில், பாப்பரசாட்சி சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்த்தப்பட்டது; இவ்வாறு, அந்த ஞாயிறு சட்டத்தின் போது அதன் மரணகரமான காயம் குணமடைவதற்கான முன்மாதிரியாக அது அமைந்தது.

ரோனால்ட் ரீகனிடமிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமையச் சட்டம் வரையிலான காலம், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையால் குறிப்பாக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காலமாகும். க்ளோவிஸால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட “புயங்கள்” முன்னாள் புறஜாதியருடைய ராஜ்யமாக இருந்த ரோமப் பேரரசிலிருந்து “நித்யபலியை” அகற்றவும் இருந்தன. அந்தப் பேரரசின் மதம் அதன் ஆரம்பத்திலிருந்தே புறஜாதி மதமாகவே இருந்தது; மேலும் வெளிப்படையான புறமதத்தின் மதத்தை கத்தோலிக்கத்தின் மதத்தால் மாற்றும் பணியை க்ளோவிஸ் தொடங்கினான்; அது வெறுமனே மறைக்கப்பட்ட புறமதமே ஆகும்.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மூலம் பாப்பரசரின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை அமல்படுத்தும் போது, அது புரொட்டஸ்டண்ட் மதத்தை முற்றிலும் நீக்கிவிடுகிறது; ஏனெனில் “புரொட்டஸ்டண்ட்” என்ற சொல்லின் ஒரே வரையறையே ரோமை எதிர்த்துப் போராடுவது ஆகும். நீங்கள் ரோமின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொண்டால், நீங்கள் ரோமை எதிர்த்துப் போராடுவதில்லை. ஆமோஸ் மூன்றாம் அதிகாரம், மூன்றாம் வசனத்தில், ஆமோஸ் இந்த வினாவை முன்வைக்கிறார்: “இருவர் ஏகமனதாயிராமல் ஒருமித்து நடப்பார்களோ?”

கி.பி. 508ஆம் ஆண்டில் புறமதம் அந்த அரசாட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ மதமாக இருந்த நிலையிலிருந்து அகற்றப்பட்டபோது, இரண்டாம் தெசலோனிக்கேயர் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் பவுல் குறிப்பிட்ட அடக்கி நிறுத்தும் சக்தி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது பாவத்தின் மனுஷன் வெளிப்படுவதற்கு முன்பாகவே அகற்றப்பட்டிருந்ததை அது முன்னுருவாகக் காட்டியது. வெளிப்படையான புறமதம் கீழ்ப்படுத்தப்பட்டு, கத்தோலிக்கத்தின் மறைந்த புறமதத்திற்கான மாற்றம் உடனடியாக நிகழவில்லை; அதன் தொடக்கம் கி.பி. 496ஆம் ஆண்டில் க்ளோவிஸின் கத்தோலிக்க மதமாற்றத்தால் வரலாற்றில் குறிக்கப்படுகின்றது; மேலும் அது கி.பி. 508ஆம் ஆண்டுக்குள் முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட்டது.

ஆகையால், 1989-இல் ஆரம்பமான ரீகன் ஆண்டுகளிலிருந்து, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும், உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் சமயம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். அந்தச் சமயத்தில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கான “வலிமையின் பரிசுத்தஸ்தலம்” ஆகிய அரசியலமைப்பு கவிழ்க்கப்படும்; மேலும், “கரங்கள்” அப்பொழுது 538 ஆம் ஆண்டில் இருந்ததுபோல பாப்பாட்சியை பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்த்தும் போது, முப்பத்தொன்றாம் வசனத்திலுள்ள “கரங்கள்” செய்யும் நான்காவது செயல் நிறைவேறும்.

கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பாட்சி அரியணையை ஏற்றுக்கொண்டதும், தானியேல் நூலில் உள்ள நிகழ்வுரையாடல், பாப்பாட்சி எவ்வாறு உலகத்தை கைப்பற்றியது என்பதை விவரிப்பதிலிருந்து, அந்த வரலாற்றில் பாப்பாட்சி தேவனுடைய ஜனங்களை எவ்வாறு துன்புறுத்தியது என்ற பொருளுக்குத் திரும்புகிறது. தானியேல் நூலின் பத்தாம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தில், தாம் முன்வைக்கப் போகிற தரிசனத்தின் நோக்கம் “இறுதிக்காலங்களில் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு என்ன நேரிடும் என்பதை” வெளிப்படுத்துவதாகும் என்று கபிரியேல் தானியேலுக்கு அறிவித்திருந்தான்.

முப்பத்திரண்டாவது வசனத்திலிருந்து முப்பத்தாறாவது வசனம் வரை உள்ள வசனங்களே மீண்டும் நிகழும் என்று சகோதரி வைட் நேரடியாகக் கூறும் வசனங்கள்; அந்த வசனங்கள், கி.பி. 538ஆம் ஆண்டில் போப்பாட்சியை அரியணையில் அமர்த்திய காலத்திலிருந்து 1798ஆம் ஆண்டில் அதற்கு மரணகரமான காயம் ஏற்பட்ட காலம் வரை நீடித்த போப்பாட்சியின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டு ஆட்சிக்காலத்திலான துன்புறுத்தலை விவரிக்கின்றன.

அந்த வசனங்கள் இருண்ட யுகங்களின் துன்புறுத்தலை விவரிக்கின்றன; பின்னர் முப்பத்தாறு ஆம் வசனம், கி.பி. 1798-இல் இஸ்ரவேலின் வடக்கு இராஜ்யத்தின்மேல் தேவனுடைய முதல் கோபம் நிறைவேறும் வரையில் பாப்புத்துவம் செழித்து முன்னேறும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. தானியேல் முதலில் பாப்புத்துவம் பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் எவ்வாறு அமர்த்தப்பட்டது என்பதை அடையாளப்படுத்தினார்; பின்னர் பாப்புத்துவம் தேவனுடைய ஜனங்களுடன் எவ்வாறு தொடர்புகொண்டது என்பதையும்; அதன் பின் பாப்புத்துவத்தின் இறுதியான வீழ்ச்சியையும் அடையாளப்படுத்தினார். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், நாற்பது முதல் நாற்பத்துமூன்று வரையிலான வசனங்கள், பாப்புத்துவம் உலகின் மீது எவ்வாறு கட்டுப்பாட்டைப் பெறுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன; பின்னர் நாற்பத்திநான்காம் வசனம், அவள் தேவனுடைய கடைசி நாட்களின் ஜனங்களை எவ்வாறு துன்புறுத்துகிறாள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது; அதன் பின் நாற்பத்திஐந்தாம் வசனம், உதவ யாருமின்றி அவள் எவ்வாறு தன் இறுதியான முடிவை அடைகிறாள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

எபிரேய மொழியின் “சத்தியம்” என்ற சொல், அந்த அதிசயமான மொழியியலாளரால், எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாவது, மற்றும் கடைசி எழுத்துகளை ஒன்றிணைத்துக் “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்குவதன்மூலம் அமைக்கப்பட்டது. பதிமூன்று என்பது கிளர்ச்சியின் ஒரு குறியீடாகும்; மேலும் முதல் ஒன்று கடைசியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

முப்பத்தொன்றாம் வசனம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் ராஜ்யமாகிய புறமத ரோமின் முடிவை விவரிக்கிறது; முப்பத்தாறாம் வசனம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யமாகிய பாப்பரச ரோமின் முடிவை அடையாளப்படுத்துகிறது. ரோமின் வீழ்ச்சியின் முதல் விளக்கத்திற்கும் ரோமின் வீழ்ச்சியின் கடைசி விளக்கத்திற்கும் இடையில், ஆரம்பத்திற்கும் முடிவிற்கும் இடைப்பட்ட வரலாற்றில், தேவனுடைய ஜனங்களில் கோடிக்கணக்கானவர்களை பாப்பரசத் தலைமையகம் கொன்றொழித்ததினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் கலகம் அமைந்துள்ளது. இந்த வசனங்களின் பயன்பாடு “சத்தியம்” என்ற கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறது.

முப்பது முதல் முப்பத்தாறு வரையிலான வசனங்களால் விளக்கப்படுகின்ற நாற்பது முதல் நாற்பத்திஐந்து வரையிலான வசனங்கள், பாப்பரசுத் தலைமையின் வீழ்ச்சியுடன் ஆரம்பித்து, பாப்பரசுத் தலைமையின் வீழ்ச்சியுடனே முடிவடைகின்றன. 1798-இல் தொடங்கி அருள்காலம் முடிவுறும் வரை நீளும் வரலாற்றின் நடுப்பகுதியில், நவீன ரோமின் கலகம் உள்ளது; அது மீண்டும் ஒருமுறை தேவனுடைய ஜனங்களை கொலை செய்கிறது. இந்த வசனங்களின் பயன்பாடும் “சத்தியம்” என்ற கையொப்பத்தைத் தாங்குகின்றது; அவை “சத்தியத்தை” நிலைநிறுத்தும் இரு சாட்சிகளை வழங்கும்படியாக ஒன்றோடொன்று ஒத்திசைவாக உள்ளன; மேலும், இரு வரிசைகளும் ரோமைத்தான் விவரிக்கின்றன; அது “தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும்” அடையாளமாகும்.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பயன்படுத்தும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வு, முப்பது முதல் முப்பத்தாறு வரையிலான வசனங்களிலும், பின்னர் நாற்பது முதல் நாற்பத்தைந்து வரையிலான வசனங்களிலும் மட்டுமல்ல, அதற்கும் மேலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பதினான்கு முதல் பத்தொன்பது வரையிலான வசனங்கள் புறமத ரோம் உலகத்தின் மீது எவ்வாறு கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றது என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன; பின்னர் இருபது முதல் இருபத்துநான்கு வரையிலான வசனங்கள் புறமத ரோம் தேவனுடைய ஜனங்களுடன் எவ்வாறு நடந்துகொண்டது என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன; மேலும் இருபத்துநான்காம் வசனத்திலிருந்து முப்பதாம் வசனம் வரை புறமத ரோமின் வீழ்ச்சி முன்வைக்கப்படுகிறது.

பதினான்காம் வசனம் புறஜாதி ரோமாவின் ஆரம்பமாகும்; முப்பதாம் வசனம் புறஜாதி ரோமாவின் முடிவாகும். நடுவில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள வரலாற்றில், புறஜாதி ரோமா கிறிஸ்துவை சிலுவையில் அறைந்ததாக அடையாளம் காணப்படுகிறது; ஆகையால் நடுப்பகுதியின் கலகம் இந்த வசனங்களை “சத்தியம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறது. அல்பாவும் ஓமேகாவும் தமது கையொப்பத்தை தானியேல் புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரமெங்கும் பதித்திருக்கிறார்.

நாற்பதாம் வசனம், ரொனால்ட் ரீகன் ஆண்டுகளில் தொடங்கும் வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது; அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஜனாதிபதிக்கும் பாவத்தின் மனுஷனுக்கும் இடையில் செய்யப்பட்ட கூட்டணியை அடையாளப்படுத்துகிறது. அது, கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் இருந்ததுபோல, பூமியின் சிங்காசனத்தின் மீது பாப்பரசாட்சி அமர்த்தப்படுவதால் நிறைவுறும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது. இன்றைய பிரான்சாகிய பிராங்குகளின் ராஜாவான கிளோவிஸ், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் சின்னமாக இருப்பது ஒரு தற்செயலான சம்பவமல்ல. கிளோவிஸ், ரீகனின் முன்மாதிரியாக இருந்தான். கிளோவிஸ் புறமதத்தின் சின்னமாக இருந்ததுபோல, ரீகனும் புராட்டஸ்டண்டிசத்தின் சின்னமாக இருந்தான்.

பிராங்குகளின் ராஜாவாகிய கிளோவிஸ் கத்தோலிக்க மதத்திற்கு மாறிய போர் டோல்பியாக் போராகும் (இது சூல்பிக் போர் அல்லது கொலோன் போர் என்றும் அறியப்படுகிறது). இந்தப் போர் கி.பி. 496ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. அக்காலத்தில் கிளோவிஸ் ஒரு புறமதத்தவராயிருந்தான்; ஆனால் போரின்போது, தன் படைகள் தோல்வி அடையும் ஆபத்தில் உள்ளன என்று தோன்றிய சமயத்தில், தன் கத்தோலிக்க மனைவி ஆராதித்த கிறிஸ்தவ தேவனிடத்தில் உதவி வேண்டி ஜெபித்தான்; மேலும், தாம் வெற்றி பெற்று வெளியே வந்தால் கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறுவேன் என்று ஒரு நேர்த்திக்கடனும் செய்தான். கிளோவிஸ் அந்தப் போரில் வெற்றி பெற்றான்; அதன் விளைவாக, அவனும் அவன் பிராங்குப் போர்வீரர்களில் கணிசமான ஒரு பகுதியினரும் கத்தோலிக்க மதத்திற்கு மாறினர்; இவ்வாறு, பிராங்குகளை கிறிஸ்தவமாக்கும் செயல்முறையில் இது ஒரு முக்கியத்துவமிக்க நிகழ்வாக அமைந்தது.

தன்னைப் புரொட்டஸ்டண்ட் என அறிவித்த ரோனால்ட் ரீகன், ரோம் போப்பருடனான ஒரு இரகசியக் கூட்டணியை அமைக்கத் தன்னைத் தூண்டிய காரணம், சோவியத் ஒன்றியம் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்திக்கிறிஸ்து எனத் தான் உறுதியாக நம்பியிருந்ததாலேயெனக் குறிப்பிட்டார். முந்தைய சோவியத் ஒன்றியத்துக்கு எதிரான ரீகனின் போராட்டத்தில், அந்திக்கிறிஸ்து யார் என்பதைக் குறித்து தன்னிடம் இருந்த குழப்பத்தை உணராமல், அவர் அந்திக்கிறிஸ்துவோடு சேர்ந்துகொண்டார்.

பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இரு கொம்புகளால் சித்தரிக்கப்படுவதுபோல, ஐக்கிய அமெரிக்கா இரட்டைப் தீர்க்கதரிசனச் சின்னமாகும். வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் சோதோம் மற்றும் எகிப்து என்பவற்றால் சித்தரிக்கப்படுவதுபோல, பிரான்சும் இரட்டைப் தீர்க்கதரிசனச் சின்னமாகும். பிரான்ஸ் பாப்பரசாட்சியின் முதற்பேறு பிள்ளை; மேலும், ஐக்கிய அமெரிக்காவைக் குறிக்கும் ரீகன், 1798 முதல் மறக்கப்பட்டிருந்த தீருவின் வேசியுடன் கடைசி நாட்களில் விபச்சாரம் செய்த வெளிப்படுத்தல் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்களில் முதலாவனாக இருந்தான். அவள் 1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் மறக்கப்பட்டாள்; ஆனால் 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் நினைவுகொள்ளப்படத் தொடங்குகிறாள்.

பிரான்சின் தலைவரான க்ளோவிஸ், கி.பி. 538-இல் பாப்பாட்சியை அரியாசனத்தில் அமர்த்துவதற்கு வழிநடத்திய ஒரு காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தை அடையாளப்படுத்தினார்; அப்போது பாப்பாட்சி ஓர்லியான் பேரவையில் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் தலைவரான ரீகன், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் மூலம் பாப்பாட்சி மீண்டும் ஒருமுறை பூமியின் அரியாசனத்தில் அமர்த்தப்படுவதற்கு வழிநடத்திக் கொண்டிருக்கிற ஒரு காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தை அடையாளப்படுத்தினார்.

538 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசுத் துறையை ஆட்சிப்பீடத்தில் அமர்த்திய இருமடங்கான அதிகாரம் பிரான்ஸே; மேலும் 1798 ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியனின் ஜெனரல் பெர்தியேர் மூலம் பிரான்ஸே பாப்பரசுத் துறையை அந்தப் பீடத்திலிருந்து அகற்றியது. கடைசி நாட்களில் ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் பாப்பரசுத் துறையை ஆட்சிப்பீடத்தில் அமர்த்தும்; மேலும் பத்து ராஜாக்களில் பிரதான ராஜாவாகிய ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் இறுதியில் “அவளைப் பாழாக்கி நிர்வாணமாக்கி, அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்று, அவளை அக்கினியினால் சுட்டெரிப்பார்.”

நாற்பதாம் வசனம், முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் வரலாற்றை உட்கொண்டிருக்கிறது; மேலும் பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் பாப்பாட்சியை மீண்டும் அமர்த்தும் செயல், ரொனால்ட் ரீகனுடன் தொடங்கி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் இறுதி ஜனாதிபதியுடன் முடியும் காலப்பகுதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த இறுதி ஜனாதிபதி, ரீகனால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருப்பார்; ஏனெனில் இயேசு எப்போதும் ஆரம்பத்தின் மூலம் முடிவை விளக்குகிறார்.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனங்களில், அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாறு (வசனம் 2) முன்வைக்கப்படுகின்ற இடத்தில், கிரேக்க ராஜ்யத்தின் வரலாற்றுக்கு முன்னதாக இருந்த வரலாற்றை நாம் காண்கிறோம். கிரேக்கம் என்பது ஐக்கிய நாடுகள் சபையையும், வெளிப்படுத்தல் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் பத்து ராஜாக்களின் ஒரே-உலக அரசாங்கத்தையும் குறிக்கும் ஒரு சின்னமாகும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் வசனம் 3, மகா அலெக்ஸாண்டரை அறிமுகப்படுத்துகிறது; மேலும் வசனம் 2, கடைசி நாட்களில் தோன்றும் ஒரே-உலக அரசாங்கத்திற்கு முன்னதாக இருக்கும் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது.

முதல் வசனத்தில், மேதியரும் பாரசீகரும் கொண்டிருந்த இராச்சியத்தின் ஆரம்பத்தில் தாரியுவை நான் பலப்படுத்தினேன் என்று கபிரியேல் வெறுமனே குறிப்பிடுகிறார்; ஆனால் பத்தாம் அதிகாரத்தில் கபிரியேல் தானியேலிடம் வந்தபோது, ஆட்சி செய்துகொண்டிருந்தது மேதியனான தாரியு அல்ல, பாரசீகனான கோரேசே. மேதியரும் பாரசீகரும் கொண்டிருந்த இராச்சியத்தை ஒரு தீர்க்கதரிசனரீதியான இரட்டைப் இராச்சியமாகத் தெளிவாக இணைத்துக் காட்டிய பின்பு (பிரான்ஸும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளும் இருப்பதுபோல), கபிரியேல், மகா அலெக்சாண்டரின் உலகளாவிய இராச்சியத்திற்கு முன்னோடியாக அமைந்த வரலாற்றை அறிமுகப்படுத்துகிறார்.

ஆல்பாவும் ஒமேகாவும் எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை, அந்த காரியத்தின் தொடக்கத்தோடு சேர்ந்து விளக்குகின்றன; மேலும் இரண்டாம் வசனம், அலெக்சாந்தர் மகாவின் கிரேக்க இராச்சியத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஒரே-உலக அரசாங்கத்தின் அமலாக்கத்திற்கு முன்னோடி ஆகும் வரலாற்றைப் பற்றிப் பேசுகிறது. இரண்டாம் வசனம், கடைசி நாட்களில் மேதியர்-பாரசீகர் இரட்டை அதிகாரத்தாலும், பிரான்ஸாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட இரு-கொம்புடைய அதிகாரமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளைச் சார்ந்த தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு வரியாகும். அந்த வசனம், கடைசி நாட்களில் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஜனாதிபதிகளுக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பவர்களான ராஜாக்களை அடையாளப்படுத்துகிறது; அவர்கள், நாகமும், மிருகமும், பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் ஆகியவற்றால் அமைந்த மும்மடங்கு ஒரே-உலக அரசாங்கத்திற்கு முன்னதாக எழுந்து நிற்பார்கள். எதிர்கிறிஸ்துவை மீண்டும் சிங்காசனத்தில் அமர்த்துவதற்குக் கொண்டுசெல்லும் வரலாற்றின் தொடக்கத்தில், க்ளோவிஸ் ரீகனுக்கு இணையாக முதல் ஜனாதிபதியாக இருந்தான்.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில், கோரேசின் காலத்திலிருந்து மூன்று அரசர்கள் இருப்பார்கள்; அவர்களுக்கு அடுத்ததாக நான்காவது ஒருவர் வருவார்; அவர் அவர்கள் அனைவரையும் விட மிகுந்த செல்வமுள்ளவராயிருப்பார். மேதியர்–பாரசீகப் பேரரசின் முதல் அரசன் தரியாவேசு; மேலும், தானியேல் கபிரியேலிடமிருந்து அந்த வரலாற்றைப் பெற்றபோது ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த கோரேசு இரண்டாவது அரசன். கோரேசுக்குப் பிறகு நான்கு அரசர்கள் வருவார்கள்; ஆகையால், பின்வரும் அந்த அரசர்களில் நான்காவது அரசன் ஆறாவது அரசனாக இருப்பான்.

ஆறாம் ராஜா மிகவும் செல்வமிக்க ராஜாவாக இருப்பான்; மேலும் அந்த செல்வமிக்க தலைவன் (ராஜா) கிரேக்கத்தின் இராஜ்யத்துக்கு எதிராக அனைவரையும் கிளர்ச்சியுறச் செய்வான். ரீகன் முதல் வந்த தலைவர்கள் வருமாறு: முதல் புஷ், கிளிண்டன், இரண்டாம் புஷ், ஒபாமா; ஆகையால் ஆறாமதும், மிகவும் செல்வமிக்கதுமான ராஜா டிரம்ப் ஆவான். அந்த ராஜா (தலைவன்) கிரேக்கத்தின் இராஜ்யத்தை (உலகமயவாதிகளை) “கிளர்ச்சியுறச் செய்வான்.” “கிளர்ச்சியுறச் செய்” என்ற எபிரேயச் சொற்றொடரின் வரையறை மிகவும் தகவலளிப்பதாக உள்ளது.

அந்த வசனத்தில் “கிளர்த்துதல்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள எபிரேயச் சொல், “எழுப்புதல்” அல்லது “விழித்தெழச் செய்தல்” என்று பொருள்படும் ஒரு ஆதிமூலச் சொல்லாகும். கோரேசுக்கு அடுத்த நான்காவது ஆட்சியாளரால் முன்னுருவாகக் காட்டப்பட்ட வரலாற்றில், மற்ற எந்த தலைவரையும் விட மிகுந்த செல்வமுள்ள ஒரு தலைவன் எழுப்பப்படுவான்; அவனுடைய வல்லமையும் சக்தியும் மூலம் கிரேக்கத்திற்கு விரோதமாக ஒரு “விழிப்புணர்வு” ஏற்படுத்தப்படும். உலகமயமாக்கல், முன்னேற்றவாதம், மற்றும் “வோக்-இசம்” என்பவற்றின் சின்னமாகிய கிரேக்கம், ஆறாவது, மிகவும் செல்வமுள்ள தலைவரின் வரலாற்றில் கவனத்தின் மையத்திற்குக் கொண்டு வரப்படும். அவன் முன்னேற்றவாத “வோக்-இசம்” மற்றும் உலகளாவிய ஆதிக்கம் குறித்த சர்ச்சைக்கு பூமியென்ற கிரகத்தின் முழு ஆட்சிப்பரப்பையும் விழித்தெழச் செய்வான்.

மிகச் செல்வந்தரான ஜனாதிபதியின் ஆட்சிக்காலத்தில் உண்டாகும் முன்னேற்றவாத “வோக்-இஸம்” எனப்படும் இயக்கத்திற்கான விழிப்புணர்வு, குடியரசுக் கொம்பில் நிகழ்கிறது; அதே நேரத்தில், பத்து கன்னியரின் விழித்தெழுதல் புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பில் நிகழ்கிறது.

தானியேல் 11:40 குறித்த எங்களுடைய ஆய்வை அடுத்தக் கட்டுரையில் தொடர்வோம்.