தானியேல் புத்தகம் - நூற்று முப்பத்தொன்று

முந்தைய கட்டுரைகளில், அவர்கள் பத்து கன்னியரின் உவமையையும், ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தையும், எசேக்கியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் இருபத்தொன்றாம் வசனம் முதல் இருபத்தெட்டாம் வசனம் வரையிலான பகுதிகளையும் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை மில்லரைட்டுகள் உணர்ந்திருந்தார்கள் என நாம் குறிப்பிட்டோம். எசேக்கியேலிலுள்ள அந்த வசனங்கள், இந்த மூன்று தீர்க்கதரிசனப் பகுதிகள் கடைசி நாட்களில் முற்றிலும் நிறைவேற்றப்படும்போது, “ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் பலனும்” நிறைவேறும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சகோதரி ஒயிட்டும் இந்த நிகழ்வைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

பத்து கன்னியரின் உவமை, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மூடையான கன்னியர்மேல் வாசல் அடைக்கப்படும் வரை நீளும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், எழுத்தெழுத்தாக மீண்டும் நிகழ்கிறது. வரலாற்றின் அந்தக் காலப்பகுதியில், “வேதாகமத்தின் எல்லாப் புத்தகங்களும் சந்தித்து முடிவடைகின்றன” என்பதில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் விளைவும் வெளிப்படுகிறது.

முந்தைய கட்டுரையில், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள வரலாற்றின் வெளிப்புறப் போக்கை முன்வைப்பதற்காக, பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பின் அரசியல் வரலாற்றை எடுத்துரைக்கும் ஒரு புரிதலின் மேடையை நாம் கட்டியெழுப்பி வருகிறோம். அந்த வரலாறு, பூமி மிருகத்தின் உண்மையான புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பின் சமய வரலாற்றுடன் இணைநிலையாக நடைபெறுகிறது. பூமி மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பை நோக்கிக் கூறும் சில தீர்க்கதரிசனக் கோடுகளை நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம்; மேலும், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் ஆரம்பமான தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் மேல் அந்தக் கோடுகளை அமைத்து வருகிறோம்.

1776-ல் ஆரம்பித்து, 1798-இல் முடிவுகாலத்தில் நிறைவுற்ற பூமி மிருகத்தின் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி, இப்போது தமது விளைவுகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் எல்லா கோடுகளையும் ஒன்றாகக் கொண்டு வருவதற்கான எங்கள் முயற்சியில் நாம் பயன்படுத்த முனைவது அந்தக் கோடாகும். 1776 முதல் 1798 வரையிலான காலப்பகுதி ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற முத்திரையை உடையதாகும்; ஏனெனில் அது ஒரு தேசத்தின் பேசுதலாகிய சட்டப்பூர்வச் செயலால் ஆரம்பித்து, அதேபோன்ற சட்டப்பூர்வச் செயலால் முடிவடைகிறது.

பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் முக்கியமான ஒரு பண்பு அதன் பேசுதலாகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவின் அரசியலமைப்பு, மதச்சுதந்திரத்திற்கும் அரசியல் சுதந்திரத்திற்கும் வாயில்களைத் திறந்த ஒரு தெய்வீக ஆவணமாக இருந்தது; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், ஐரோப்பாவின் ராஜாக்களாலும் கத்தோலிக்கச் சபையாலும் பல நூற்றாண்டுகளாக நடத்தப்பட்டு வந்த துன்புறுத்தலின் “வெள்ளத்தை” அது விழுங்கியது.

வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியமாகிய பூமியின் மிருகத்தின் ஆட்சியின் முடிவில், அது மறுபடியும் பேசும்; ஆனால் அப்போது, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்துவதன் மூலம், அது வலுசர்ப்பம்போல் பேசும்.

1798 ஆம் ஆண்டில், பாப்பரச அதிகாரம் தன் வல்லமையிலிருந்து பறிக்கப்பட்டபோது, பூமியிலிருந்து எழுந்த மிருகம் ஆறாவது ராஜ்யமாக ஆரம்பமானது.

1798ஆம் ஆண்டில், பாப்பரசாட்சி தன் கொடிய காயத்தைப் பெற்றபோது, ஐக்கிய அமெரிக்கா பேசியது; அல்பாவிலும் ஒமேகாவிலும் எப்போதும் இருப்பதுபோல, ஆரம்பத்தில் நிகழ்ந்த அந்தப் பேச்சு முடிவில் நிகழும் பேச்சை முன்குறித்தது. 1798ஆம் ஆண்டில் Alien and Sedition Acts சட்டமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டன; அவை, முடிவுக்காலத்தில் சட்டவிரோத குடியேற்றத்தையும் ஊடகங்களையும் பற்றிக் கொண்டு அமல்படுத்தப்படும் சட்டங்களுக்கு முன்நிழலாயிருந்தன.

நாம் பரிசீலித்து வரும் 1776 முதல் 1798 வரையிலான காலப்பகுதி அல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவற்றின் முத்திரையை உடையதாகும்; ஏனெனில் அதன் ஆரம்பத்தில் சுதந்திர அறிவிப்பின் “பேசுதல்” அடையாளம் காணப்படுகிறது; அது 1798 ஆம் ஆண்டின் Alien and Sedition Acts-ஐ முன்மாதிரியாகக் குறிக்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதியின் நடுவில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். இந்தக் காலப்பகுதி பூமிப் மிருகத்தின் ஆட்சிக்கு ஒரு தீர்க்கதரிசனப் பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்குகிறது; ஏனெனில் அது ஆரம்பத்தில் ஆட்டுக்குட்டியைப்போல் பேசத் தொடங்குகிறது, ஆனால் அந்தக் காலப்பகுதி ஒரு பாம்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சட்டத்தோடு முடிவடைகிறது. ஆனால் அடிக்கடி நிகழ்வது போல, ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பமும் முடிவும் எதிர்மறை அம்சங்களோடு ஒத்திசைவடைகின்றன. இந்தக் காலப்பகுதியின் முதல் waymark, கடைசி waymark-இல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் நடுப்பகுதியின் waymark அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பாக இருந்தது; அது பதிமூன்று மாநிலங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. “சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரேயச் சொல், முதல் எழுத்தினாலும், அதனைத் தொடர்ந்து பதிமூன்றாவது எழுத்தினாலும், பின்னர் எபிரேய எழுத்துமாலையின் கடைசி எழுத்தினாலும் உருவாக்கப்பட்டது.

இப்போது நாம் பரிசீலித்து வரும் இந்தக் காலப்பகுதி, சத்தியமானவரும் முதல் மற்றும் கடைசியுமானவரின் முத்திரையைத் தாங்குகிறது. இந்தக் காலப்பகுதி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியமாகிய பூமி மிருகத்தின் ஆட்சியின் தொடக்கத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆகையால் அது, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியமாகிய பூமி மிருகத்தின் ஆட்சியின் முடிவிற்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு காலப்பகுதியையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதி 1989-இல் முடிவுகாலத்தில் ஆரம்பமானது. 1776 முதல் 1798 வரையிலான காலம், அந்நியர் மற்றும் தேசத்துரோகச் சட்டங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதுபோல, பூமி மிருகம் நாகம்போல் பேசும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான 1989-இன் மீது பொருத்தப்பட வேண்டும்.

நமது ஆய்வில் இன்னொரு தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்தையும் சேர்ப்பது பயனுள்ளதாகும். அந்தச் சத்தியம், அடிக்கடி கவனிக்கப்படாமல் போகும் ஒரு சின்னமாகிய “முடிவின் காலம்” என்பதின் ஒரு கூறாகும். லவோதிக்கேய அத்வெந்திசம், 1798 ஆம் ஆண்டு “முடிவின் காலம்” என்பதை நிச்சயமாக அறிந்திருக்கக்கூடும்; ஆனால் அவர்களுடைய புரிதல் பொதுவாக அங்கேயே முடிவடைகிறது, ஏனெனில் ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியும் மற்ற சீர்திருத்த வரிகளோடு இணையாக நடைபெறுகிறது என்பதைக் குறித்து அவர்களுக்கு எந்தத் தெளிவும் இல்லை. ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியும் “முடிவின் காலம்” என்பதிலேயே தொடங்குகிறது.

மோசே கிறிஸ்துவுக்கான முன்னுருவாயிருந்தார்; அந்த உண்மையை மோசே நேரடியாகக் கூறினார்; அப்போஸ்தலர் செயல்கள் புத்தகத்தில் பேதுருவும் அதனை உறுதிப்படுத்தினார்.

யேசு மோசேயைப் “போல” இருக்க வேண்டியவராயிருந்தார்.

மோசேயின் வரலாற்றில் முடிவுக்காலம் அவருடைய பிறப்பாக இருந்தது; அது கிறிஸ்துவின் பிறப்பை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. கிறிஸ்துவின் பிறப்பிலும் மோசேயின் பிறப்பிலும், அந்தத் தலைமுறையைச் சோதிக்கக் கூடிய அறிவு அதிகரிப்பு ஏற்பட்டது. அவர்களிருவரின் பிறப்பைப் பற்றிய அறிவே, தீர்க்கதரிசனத்தில் வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்டவர்களை கொல்லும்படி எகிப்தின் சர்ப்பவல்லமையையும் ரோமின் சர்ப்பவல்லமையையும் முயற்சி செய்யத் தூண்டியது. மலைகளிலிருந்த மேய்ப்பர்களும், கிழக்கிலிருந்து வந்த ஞானிகளும், முடிவுக்காலத்தில் ஏற்பட்ட அந்த அறிவு அதிகரிப்பைப் புரிந்துகொண்டவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

பொதுவாகக் கவனிக்கப்படாமல் போவது என்னவெனில், முடிவுகாலத்தில் இரண்டு வழிக்குறிகள் உள்ளன. மோசே மட்டும் பிறந்ததல்ல; அவருக்கு மூன்று ஆண்டுகள் முன்பே அவருடைய சகோதரனாகிய ஆரோன் பிறந்திருந்தான். கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பே அவருடைய உறவினனாகிய யோவான் பிறந்தான். 1798 என்பது “முடிவுகாலம்” என்று மிகவும் பொதுவாக அறியப்படும் காலக்குறியாகும்; மேலும் 1798-இல் அந்த மிருகம் (அரசியல் அமைப்பு) — இருண்ட யுகங்களின் முழுவதும் வேசி சவாரி செய்து வந்த அதே மிருகம் — கொல்லப்பட்டது; அதற்கு ஒரு ஆண்டுக்குப் பிறகு, அந்த மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்திருந்த “ஸ்திரீ”யும் மரித்தாள்.

1989 ஆம் ஆண்டில் இரண்டு ஜனாதிபதிகள் இருந்தனர். 1989 ஆம் ஆண்டின் பதவியேற்பு வரையில் ரீகன் ஆட்சி செய்தார்; பின்னர் முதல் புஷ் தனது ஆட்சியை ஆரம்பித்தார். ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளின் முடிவு பாபிலோனிலிருந்த எழுபது ஆண்டுச் சிறைவாசத்தினால் முன்னுருவாக்கப்பட்டிருந்தது; மேலும், தாரியுவின் மருமகனான ஜெனரல் சைரஸ் விருந்தின் இரவில் பெல்ஷாச்சாரை கொன்றபோது, தாரியுவே உண்மையான அரசனாயிருந்தான். தாரியுவும் சைரஸும் அந்த முடிவுக் காலத்தின் இரண்டு அடையாளக் குறிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

மோசேயும் ஆரோனும், யோவானும் இயேசுவும், தரியுவும் கோரேசும், போப்பாண்டவராட்சி மற்றும் போப்பரும், ரீகனும் புஷும் ஆகியோருக்கிடையிலான தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பு, சரியான முறையியலின்படி ஆராயப்படும்போது, அனைத்தும் தீர்க்கதரிசன வெளிச்சத்தின் ஆதாரங்களாகின்றன. இங்கே நாம் சுட்டிக்காட்ட விரும்புவது என்னவெனில், இயேசுவின் சகோதரப்பேரனான யோவான் வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தமாயிருந்தான்; இது, மோசேயின் குரலாயிருக்கும்படி அவனைச் சந்திக்க வனாந்தரத்திற்குப் பயணித்த அவன் சகோதரனான ஆரோனால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது.

கிறிஸ்துவின் அபிஷேகத்திற்கு முன்பான முப்பது ஆண்டுக் காலத்திலும், அந்திக்கிறிஸ்துவிற்கும் முன்பான முப்பது ஆண்டுகளிலும், ஒரு “சத்தத்தை” அடையாளப்படுத்தும் ஒரு வழிக்குறி உள்ளது. கிறிஸ்துவுக்காக அது வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற யோவானின் சத்தமாக இருந்தது. 533 ஆம் ஆண்டில், ஜஸ்டினியன், அந்திக்கிறிஸ்துவை மதவெறியர்களைத் திருத்துகிறவனாகவும் சபையின் தலைவனாகவும் அடையாளப்படுத்தும் ஒரு அரசாணையைப் பிறப்பித்தான். 538 ஆம் ஆண்டில் ஆர்லியன்ஸ் பேராயர் மன்றத்தில் வெளியிடப்பட்ட ஞாயிற்றுக்கிழமையச் சட்ட “ஆணைக்காக” ஆயத்தப்படுத்திய “சத்தம்” ஜஸ்டினியனின் அரசாணையே ஆகும்.

மகா குரூஸின் படை, தாரியு பாபிலோனை வெல்லுவது நெருங்கியிருந்ததை அடையாளப்படுத்திய குரலாயிருந்தது.

ஒரு தீர்க்கதரிசனமான “முடிவுக்காலம்” இரண்டு சாட்சிகளினாலோ அல்லது இரண்டு வழிக்குறிகளினாலோ நிலைநிறுத்தப்படுகிறது என்பதை உணரும்போது, அந்த இரண்டு வழிக்குறிகளில் ஒன்றானது நெருங்கிவரும் வரலாற்றின் அடையாளமாகவோ, அறிவிப்பாகவோ, எச்சரிக்கையாகவோ விளங்குகிறது என்பதையும் அறியலாம். ஆரோன், யோவான், கோரேஸ், மற்றும் ஜஸ்டினியன் ஆகியோர் முடிவுக்காலத்திற்கு முன்பாக அமைந்துள்ள ஒரு வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். 1798-இல் உள்ள முடிவுக்காலம் என்பது 1776 முதல் 1798 வரை குறிக்கப்படும் காலப்பகுதியின் முடிவாகும். அந்த வரலாற்றின் நடுவிலுள்ள வழிக்குறி, நெருங்கிவரும் வரலாற்றிற்காக வனாந்தரத்தில் முழங்குகிற சத்தமாகும். அந்த வரலாறு, ராஜாவோ பாப்பாவோ ஆகியோரில் எவருடைய அதிபத்திய ஆட்சியையும் நிராகரித்த ஒரு வெளியீட்டால் தொடங்கியது; மேலும் அது, ஒரு அதிபதியின் குணாதிசயத்தை பிரதிபலிக்கும் ஒரு வெளியீட்டால் முடிவடைந்தது. நடுவிலிருந்த அந்த வெளியீடு வரவிருக்கும் வரலாற்றின் “எச்சரிக்கையை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது; அந்த எச்சரிக்கை என்னவெனில், அந்த வரலாற்றின் முடிவில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பு கவிழ்க்கப்படும் என்பதாகும்.

அந்த வரலாற்றுக் கோடு 1989-இல் மீண்டும் நிகழத் தொடங்கியது; மேலும் அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது; அப்போது, அதற்கு இருநூறு ஆண்டுகள் முன்பாக 1789-இல் வனாந்தரத்திலிருந்து அளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கை நிராகரிக்கப்படுகிறது. 1989 என்பது நாற்பதாம் வசனத்தின் முடிவிலுள்ள முடிவுக்காலமாக இருந்தது; அது 1798-இலுள்ள முடிவுக்காலத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. 1989 என்பது 1776-உடன் ஒத்துப்போகிறது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் 1798-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் விளைவும் நிறைவேறும் அந்த வரலாற்றின் நடுப்பகுதியில், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி 1789-இன் எச்சரிக்கை வரை தொடரும் அந்த வரலாறு நிறைவேறி, அரசியலமைப்பு கவிழ்க்கப்படுகிறது. தேவன் ஒருபோதும் மாறாதவராக இருப்பதால், நடுவில் ஒரு வழிக்குறி அவசியம் இருக்க வேண்டும். அந்த வழிக்குறி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்கான ஒரு எச்சரிக்கையைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்.

1989 ஆம் ஆண்டு, நாற்பதாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் முடிவுகாலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. முடிவுகாலத்திற்குப் பின், ஆனால் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன் வந்த எச்சரிக்கைச் செய்தி 2001 செப்டம்பர் 11 ஆகும். அந்த வரலாற்றுக் காலப்பகுதியின் முடிவில், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்த மூன்றாம் ஐயோ உடனடியாகத் தடுக்கப்பட்டபோதிலும், எதிர்பாராத ஆச்சரியமாக மறுபடியும் தாக்கும்; மேலும் ஆயிரக்கணக்கான நகரங்கள் அழிக்கப்படும் என்று அது எச்சரிக்கிறது. அந்த அழிவு வரும் போது சாத்தான் தனது அதிசயமான வேலையை ஆரம்பிப்பான்; அந்த வேலை விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் ஆரம்பமாகிறது.

1789 ஆம் ஆண்டில் அரசியலமைப்பு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட அந்த எச்சரிக்கை, நூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆரம்பிக்கும் போது இரண்டாம் காதேஷிற்கு திரும்பிச் செல்லும் மூன்றாம் தூதனின் எச்சரிக்கையாகும். அந்த எச்சரிக்கை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் சத்தத்தின் எச்சரிக்கையாகும்; அந்நேரத்தில் நியூயோர்க் நகரத்தின் பெரிய கட்டிடங்கள் மட்டும் சரிந்துவிழுந்ததல்ல, அரசியலமைப்பின் மெய்யான சாராம்சமே மாற்றப்பட்டது. அரசியலமைப்பு ஆங்கிலச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது; அதன் அடிப்படைத் தத்துவம் எளிமையாக, “ஒரு நபர் குற்றமற்றவர்; அவர் குற்றவாளி என்று நிரூபிக்கப்படும் வரை” என்று வரையறுக்கலாம். அரசியலமைப்பு, ரோமச் சட்டம் என அறியப்படுகிறதைக் நிராகரிக்கும் நோக்கத்திற்காக எழுதப்பட்டது; அதன் அடிப்படைத் தத்துவம் எளிமையாக, “ஒரு நபர் குற்றவாளி; அவர் குற்றமற்றவர் என்று நிரூபிக்கப்படும் வரை” என்று வரையறுக்கலாம்.

1789 ஆம் ஆண்டில் அரசியலமைப்பால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வனாந்தரத்திலிருந்து வந்த எச்சரிக்கை, 2001 செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதியின் எச்சரிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; எரிந்த கட்டிடங்கள் அந்த வரலாற்றை நேரடியான நிறைவேற்றத்தால் குறித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், Patriot Act-இன் நிறைவேற்றம் (பேசுதல்) கூட அந்த எச்சரிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

பேட்ரியட் சட்டம் (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று நிகழ்ந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்கு பின்னர் விரைவில் ஐக்கிய அமெரிக்கக் காங்கிரஸில் முன்வைக்கப்பட்டது. இந்த மசோதா 2001 அக்டோபர் 23 அன்று பிரதிநிதிகள் சபையில், மேலும் 2001 அக்டோபர் 24 அன்று செனட்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அது 2001 அக்டோபர் 26 அன்று ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் W. புஷ் அவர்களால் சட்டமாக கையொப்பமிடப்பட்டது. பேட்ரியட் சட்டம், பயங்கரவாதச் செயல்களை விசாரிக்கவும் தடுப்பதற்கும் அரசாங்கத்தின் திறனை வலுப்படுத்தி, கண்காணிப்பு மற்றும் சட்ட அமலாக்க அதிகாரங்களை விரிவுபடுத்துவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டது; மேலும், ஒருவர் குற்றவாளி என்று நிரூபிக்கப்படும் வரையில் அவர் குற்றமற்றவர் என்று கருதும் ஆங்கிலச் சட்டத்தின் அடிப்படை மற்றும் மூலக்கொள்கையை அது நிராகரித்தது. இன்று வரை கூட, சட்டப்படி உரிய நடைமுறை, தனியுரிமை, மற்றும் நியாயமான விசாரணைகளை விலக்கிச் செல்ல அரசாங்கத்தினுள் உள்ள உயர்சாதகக் குழுவினரால் அது இன்னும் பயன்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்த ஆய்வை எங்களுடைய அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.