தானியேல் நூல் - எண் நூற்று முப்பத்திரண்டு

முந்தைய கட்டுரைகளில், மூன்று தூதர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாம் சோதனையின் தீர்க்கதரிசனத் தன்மைகளை அடையாளம் காணுவதில் நாம் நேரம் செலவிட்டோம். ஒவ்வொரு தூதரும் ஒரு குறிப்பிட்ட சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; இரண்டாம் சோதனை ஒரு காண்பதற்குரிய சோதனையாகக் குறிக்கப்படுகிறது. மூன்று தூதர்களையும் நாம் அடையாளம் கண்டோம்; அவற்றுக்குரிய சோதனைகளும் தானியேல் முதல் அதிகாரத்திலும் அடையாளம் காணப்படுகின்றன; அங்கு மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவது, பாபிலோனிய உணவிற்கு பதிலாக தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் தாவர உணவை உண்ட பின்பு அவர்களின் தோற்றத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. இரண்டாம் சோதனையின் மற்றொரு பண்பு என்னவெனில், அது அடிக்கடி திருச்சபையும் அரசும் இணைந்திருப்பதற்கான ஒரு பிரதிநிதித்துவமாகக் காட்டப்படுகிறது.

ஆதியாகமம் அதிகாரம் 11-இல் நிம்ரோத்தின் பாபேல் வீழ்ச்சியில் மூன்று தூதர்களும் அவர்களுக்கு உரிய சோதனைகளும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அந்த மூன்று சோதனைகள், 3, 4, 7 ஆகிய வசனங்களில் “வாருங்கள்” என்ற சொற்றொடர் மூன்று முறை பயன்படுத்தப்பட்டதினால் அங்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. 4-ஆம் வசனத்தில் வரும் இரண்டாவது “வாருங்கள்” என்ற சொற்றொடர், இரண்டாம் தூதரின் சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஒரு நகரம் ஒரு அரசைச் சுட்டுகிறது; ஒரு கோபுரம் ஒரு சபையைச் சுட்டுகிறது. மேலும், தமக்கென்று ஒரு நாமத்தை உண்டாக்கிக்கொள்ளும் அவர்களுடைய விருப்பத்தில் வெளிப்படுவது போல, அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட குணாதிசயத்தையும் விரும்பினர். இரண்டாவது சோதனையில், கயீன் மற்றும் ஆபேல், ஞானமுள்ள கன்னியரும் மூடமான கன்னியரும், அல்லது பாபிலோனின் ஆகாரத்தை உண்டவர்களுக்கும் பருப்புவகைகளை உண்டவர்களுக்கும் இடையிலான தோற்ற வேறுபாட்டில் தானியேலின் இரண்டாவது சோதனையில் வெளிப்பட்டது போல, குணாதிசயம் பெரும்பாலும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; அது எதிர்மாறான ஒரு குணாதிசயத்துடன் மாறுபடுத்திக் காட்டப்படுவதன் மூலம் வெளிப்படுகிறது.

மில்லரைட் வரலாற்றில், இரண்டாம் தூதனின் சோதனை ஆராதகர்களின் இரு வகுப்புகளை வெளிப்படுத்தியது. அந்தச் சோதனையில் தோல்வியடைந்த வகுப்பு ரோமாவின் குமாரத்திகளாயிற்று; மற்ற வகுப்பு முன்னேறிச் செல்லும் ஒளியைத் தொடர்ந்து பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கும் விசுவாசிகளாயிருந்தது. ரோமாவின் குமாரத்திகள், தாயின் தீர்க்கதரிசன அடையாள அமைப்பைப் பிரதிபலிக்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் குமாரத்திகளான அந்தத் தாய், வேசிகளின் தாயாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறாள். தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, ஒரு வேசி என்பது அரசுடன் உறவிற்குள் நுழையும் ஒரு சபையாகும்; அது பாப்பரசராட்சியின் சாயலுருவம்போல இருக்கிறது.

வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் வரும் மூன்று தூதர்களில் முதலாவனான தூதன், அந்த மூன்று தூதர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் உரிய மூன்று சோதனைகளையும் கொண்டிருக்கிறான்; அதுபோல தானியேல் முதல் அதிகாரமும் அப்படியே உள்ளது. தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்திலும் அந்த மூன்று-படிச் சோதனைச் செயல்முறை அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; ஆகையால், அந்த மூன்று-படிச் சோதனைச் செயல்முறை தானியேல் புத்தகத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் உள்ளது.

பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் காணப்படும் முதல் சோதனை, பரிசுத்தஸ்தலத்தின் முற்றத்தில் நிகழும் சுத்திகரிப்பாகும்; அங்கே ஆட்டுக்குட்டி பலியிடப்படுகிறது, மேலும் பாவிக்குச் நீதிகணிப்பு அளிக்கப்படுகிறது. பன்னிரண்டாம் வசனத்தில் காணப்படும் இரண்டாவது சோதனை, வெண்மையாக்கப்படுதல் ஆகும்; இது பரிசுத்தஸ்தலத்தின் பரிசுத்த இடத்தால் குறிக்கப்படுகிறது; அங்கே விசுவாசிக்குப் பரிசுத்தமாக்குதல் அளிக்கப்படுகிறது. மூன்றாவது படி, சோதிக்கப்படுதல் ஆகும்; இது மகா பரிசுத்தஸ்தலத்தின் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; அங்கே தேவனுடைய மக்கள் முத்திரையிடப்படுகின்றனர், மேலும் மகிமைப்படுத்துதல் நிறைவேறுகிறது. ஆராதிப்போரின் இரு வகைகள், புரிந்துகொள்ளாத துன்மார்க்கராலும், புரிந்துகொள்ளும் ஞானிகளாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

பரிசுத்த வார்த்தையில் பலமுறை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் இரண்டாவது சோதனை, இரண்டு வகையான ஆராதகர்கள் வெளிப்படுத்தப்படும் ஒரு பார்வைக்குரிய சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், திருச்சபையும் அரசும் இணையும் நிலை அதில் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அதே அளவில் முக்கியமானது என்னவெனில், இரண்டாவது சோதனையின் ஒரு தனிச்சிறப்பு அது மூன்றாவது சோதனைக்கு முன்பாக நிகழ்வதாகும்; மேலும், மூன்றாவது சோதனை நியாயத்தீர்ப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. எனினும், மூன்றாவது சோதனையின் நியாயத்தீர்ப்பைச் சார்ந்து ஒரு முக்கியமான வரையறை உண்டு; ஏனெனில் மூன்று சோதனைகளிலும் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு நியாயத்தீர்ப்பு இடம்பெறுகிறது; ஆனால் முதல் இரண்டு சோதனைகள் இன்னும் குணநலன் வளர்ச்சி சாத்தியமாக இருக்கும் ஒரு வரலாற்றுக் கட்டத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மூன்றாவது சோதனை இதிலிருந்து வேறுபட்டது; அது ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தரஅளவுகோலான சோதனையாக இருந்து, சோதனைச் செயல்முறையின் முந்தைய இரண்டு படிகளில் நீங்கள் எந்த வகையான ஆராதகராக ஆகிவிட்டீர்களோ அதை மட்டும் அடையாளப்படுத்துகிறது.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடையும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், மூன்று சோதனைகள் உள்ளன. முதல் சோதனை 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தூதன் இறங்கியபோது ஏற்பட்டது; மேலும், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று மில்லரைட் வரலாற்றில் இறங்கிய தூதனுடன் ஒத்திசைவாக, அந்தச் சோதனை உணவுமுறையைச் சார்ந்த ஒரு சோதனையாகும். தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில், முதல் சோதனை தானியேல் இராஜாவின் உணவை உண்ணாதிருக்கத் தன் இருதயத்தில் உறுதிகொண்டபோது இருந்தது. பரிசுத்த ஆவியானவர் கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தில் இறங்கியபோது, அவர் பின்னர் நாற்பது நாட்கள் உபவாசமிருந்தார்; அவருடைய முதல் சோதனையும் உணவுமுறையையே சார்ந்ததாக இருந்தது.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் நிகழும் மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான சோதனை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும். அந்த நேரத்தில், ஏழாம் நாள் சபத்தின் உரிமைக் கோரிக்கைகளைப் பற்றிய புரிதலை உடையவர்களாய் இருந்தும், சூரியனின் நாளில் ஆராதனை செய்யத் தேர்ந்தெடுக்கிற அனைவரும் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவார்கள்; அவர்கள் நித்தியத்திற்காக இழந்தவர்களாயிருப்பார்கள். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின், தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில், தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் நெபுகாத்நேச்சரின் முன்னிலையில் கொண்டுவரப்பட்டார்கள் (இது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஒரு சின்னமாகும்); முந்தைய மூன்று ஆண்டுகளின் அவர்களுடைய பயிற்சியின் அடிப்படையில் நியாயந்தீர்க்கப்படுவதற்காக. நிம்ரோதின் கலகக் கதையில், மூன்றாவது “போவோம்” என்பதின்போது பிதாவும் குமாரனும் இறங்கி வந்தபோது, அது அவர்களுடைய மொழியை குழப்பி, அவர்களை வெளிநாடுகளிலெல்லாம் சிதறடிப்பதற்காகவே இருந்தது. மூன்றாவது சோதனை என்பது நித்தியத்திற்காக அந்த இரு வகுப்பினரையும் பிரித்தறியும் தீர்மானக் கல்லாகும்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்தோடு முடிவடைகிறது; மேலும், அந்த மூன்றாவது சோதனைக்கும், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்த முதல் சோதனைக்கும் இடையில், இரண்டாவது சோதனை லவோதிக்கேயா அட்வென்டிசத்தின் மேல் வரப்பண்ணப்படுகிறது. “நியாயத்தீர்ப்பிற்குப் பிறகு சோதனைக்காலம் இல்லை,” ஏனெனில் அப்பொழுது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேருக்காக சுவிசேஷத்தின் பணி நிறைவேறிவிட்டிருக்கும்.

சகோதரி வைட் பல இடங்களில் இவ்வாறு போதிக்கிறார்: நாம் முதல் சோதனையில் தேறாவிட்டால், இரண்டாம் சோதனையிலும் தேற முடியாது; மேலும் இரண்டாம் சோதனையை வெற்றிகரமாகத் தாண்டாமல் இருப்பின், மூன்றாவது தீர்மானகரமான சோதனையில் நமது தோல்வி வெளிப்படும்.

2001 செப்டம்பர் 11-ஆல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட எச்சரிக்கைச் செய்தியை நாம் ஏற்காவிட்டால், நாம் இன்னும் உயிரோடிருந்தால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரும்போது அதை நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்வோம். அப்படியானபோது, நமது நித்திய விதியை நாம் தீர்மானிக்கும் சோதனையும், கிருபைக்காலம் முடிவதற்கு முன் நாம் கடக்க வேண்டிய சோதனையும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன் நாம் கடக்க வேண்டிய சோதனையும், இரண்டாவது சோதனையே ஆகும்; அது மிருகத்தின் சொரூபத்தின் சோதனையாகும்.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் இரண்டாவது சோதனை, ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காட்சிசார் சோதனையாகும். அது, ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் மிருகத்தின் உருவம் உருவாகுவதைக் கண்டறிவதை வேண்டுகிறது; அந்தச் சோதனை தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையினாலேயே வெளிப்படுத்தப்பட முடியும். அதற்கும் மேலாக, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை, வரியின்மேல் வரி என்ற முறையியலாகக் குறிக்கப்படும் பிற்கால மழையின் செய்தியை உண்ணத் தேர்ந்தெடுப்போரால் மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்படும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டில் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கும்போது அவன் கையில் உள்ள செய்தியை நாம் உண்ண மறுத்துவிட்டால், மிருகத்தின் உருவம் உருவாகுவதைக் கண்டறியும் திறனை நாம் கொண்டிருக்கமாட்டோம்.

தேவதூதனின் கையில் உள்ள செய்தியை உண்ணுவதற்கு, தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராய்கிற மாணவன், அந்தத் தேவதூதனின் கையில் ஒரு செய்தி இருப்பதை காணக்கூடியவனாக இருக்க வேண்டும். வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தேவதூதன் இறங்கும்போது, அந்த வசனம் அவன் கையில் ஏதாவது இருப்பதாகக் குறிப்பிடவில்லை; ஆனால் “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியல், இறங்கி வரும் தேவதூதர்களின் கையில் எப்போதும் ஒரு செய்தி இருப்பதை பல சாட்சிகளின்மேல் நிறுவுகிறது. “வரி மேல் வரி” என்ற முறையியலை நிராகரிப்போர், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கான சாட்சியை வழங்கும் அந்தச் செய்தியைக் காணாத குருடர்களாயிருக்கிறார்கள். இது கண்டறியப்பட வேண்டியது அவசியம்; ஏனெனில் நமது நித்திய விதி இந்தச் சத்தியத்தை அறிந்துகொள்வதின்மேல் அமைந்துள்ளது. “வரி மேல் வரி” என்ற முறையின்படி, சகோதரி வைட், முதல் தேவதூதனின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தேவதூதனின் அதே சிறப்பியல்புகளுடன் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

அந்தப் பகுதியில், வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதன், “அவர் இரண்டாம் தோன்றுதலுக்காகத் தம்மை ஆயத்தப்படுத்தும்படி பூமியிலுள்ள வாசிகளை எச்சரிக்கத் தாழ்ந்து வருமாறு” “நியமிக்கப்பட்டிருந்தான்”; இதுவே வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் அப்படியே அதே பணியாகும். முதல் தூதனின் பணி, “தன் மகிமையால் பூமியை ஒளிரச்செய்து, வரப்போகிற தேவனுடைய கோபாக்கினையைப் பற்றி மனுஷனை எச்சரிப்பதாக” இருந்தது; இதுவும் மீண்டும் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் பணியே ஆகும். அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் “தேவனை மகிமைப்படுத்தினர்,” அந்தச் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள் “முழுமையான இருளிலே விடப்பட்டார்கள்.”

தானியேலும் அந்த மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களும் பரலோக உணவை உண்ணத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்; மற்றக் குழு பாபிலோனின் உணவை உண்டது. “காண்புச் சோதனை” எனப்பட்ட பத்து நாட்களின் முடிவில், தானியேலும் அவனுடைய தோழர்களும் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள்; ஏனெனில், பாபிலோனின் உணவை உண்டவர்களைவிட அவர்களுடைய முகக்காட்சிகள் கண்கூடாகப் பருத்தும் அழகுமாகவும் இருந்தன. வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனின் செய்தி, நித்திய சுவிசேஷத்தை அடையாளப்படுத்தும் அதன் அறிவிப்பினுள் இம்மூன்று சோதனைகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முதல் சோதனை தேவனைப் பயப்படுவதும், இரண்டாவது அவருக்கே மகிமை செலுத்துவதும், மூன்றாவது சோதனை நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வரும்போதும் ஆகும். பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவான் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, முதல் தூதனின் கையிலிருந்து அந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எடுத்துச் சாப்பிட்டவர்கள், இரண்டாவது சோதனையில் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள்; பின்னர் அவர்கள் நேபுகாத்நேச்சாரின் நியாயத்தீர்ப்பிற்குள் பிரவேசிக்கத் தயாராக்கப்பட்டார்கள். வரியின் மேல் வரி, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று நடைபெற்ற முதல் சோதனை, வல்லமையுள்ள தூதனின் கையில் இருந்த அந்தச் சிறிய புத்தகத்தைச் சாப்பிடுவதாயிருந்தது. அந்தச் சோதனை அடுத்த சோதனையை அறிமுகப்படுத்தியது; அதில், மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான லிட்மஸ் சோதனைக்கு முன்பாக, ஆராதகர்களின் இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்பட வேண்டியிருந்தது. அந்த இறுதி சோதனை, மகிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு குணாதிசயத்தையோ அல்லது இருளால் நிரம்பிய ஒரு குணாதிசயத்தையோ எளிமையாக வெளிப்படுத்தியது.

நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலம், கி.பி. 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாறாகும். அந்த வரலாற்றில் பத்து கன்னிகைகள் பற்றிய உவமை எழுத்தெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும். ஆகையால், அந்த உண்மை ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாறும் எழுத்தெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. மேலும், அது நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதல் நடைபெறும் காலம் என்பது ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசன தரிசனத்தின் விளைவும் எழுத்தெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும் காலமே ஆகும் என்பதையும் குறிக்கிறது.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று, நாற்பதாம் வசனம் முடிவுகாலத்தில் 1989ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்டது. அந்த வசனம் 1798ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்துடன் தொடங்கி, 1989ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதால் முடிவடைகிறது. வரியின் மேல் வரியாக, 1798ஆம் ஆண்டின் முடிவுகாலம் 1989ஆம் ஆண்டின் முடிவுகாலத்துடன் ஒத்திசைகிறது. 1798ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை தொடரும் நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய பூமிமிருகத்தின் (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. குடியரசுக் கொள்கையும் புராட்டஸ்டண்டியமும் ஆகிய பூமிமிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகள், அந்த இரண்டு முடிவுகாலங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், அந்தக் காலப்பகுதிக்குள் உள்ள மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவது சோதனையின் போது, புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்பு இருவகை ஆராதகர்களை உருவாக்கும். ஒரு வகுப்பினர் கிறிஸ்துவின் சாயலை வளர்த்திருப்பார்கள்; மற்ற வகுப்பினர் மிருகத்தின் சாயலை வளர்த்திருப்பார்கள். அந்தச் சோதனைக் காலத்தில், குடியரசுக் கொம்பு விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்புடன் இணைந்து, புரொட்டஸ்டன்ட் சபைகள் அப்பொழுது குடியாட்சி அரசாங்கத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பெறும் வேளையில், மிருகத்தின் ஒரு சாயலை உருவாக்கும். இந்தக் காலப்பகுதி தேவனுடைய வார்த்தையிலுள்ள ஒவ்வொரு தரிசனத்தாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் இதுவே வேதாகமத்தின் ஒவ்வொரு “புத்தகமும் சந்தித்து முடிவடையும்” இடமாகும்.

அந்த வரலாற்றிலுள்ள இரண்டாவது சோதனை, மிருகத்தின் உருவச் சோதனையாகும்; அது கன்னியருக்குப் உள்முகமாகவும், ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிடும் இரண்டு அரசியல் கட்சிகளின் அரசியல்வாதிகளுக்குப் வெளிமுகமாகவும் இருக்கிறது. அந்தச் சோதனையே, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, “இரக்கக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்” நாம் கடந்து ஆக வேண்டிய சோதனையாகும். அந்தச் சோதனையே, “நாம் முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன்” நாம் கடக்கும் சோதனையாகும். அந்தச் சோதனையே, “எமது நித்திய விதி தீர்மானிக்கப்படும்” சோதனையாகும்.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடர்வோம்.