தானியேல் புத்தகம் - நூற்று நாற்பத்தெட்டு

அவர்கள் இரண்டாம் வருகையின் காலத்திற்குப் பொருந்துகின்றன என்று கருதியிருந்த தீர்க்கதரிசனங்களோடு பின்னிப்பிணைந்தபடி, அவர்கள் இருந்த நிச்சயமின்மை மற்றும் பதற்றநிலைக்குச் சிறப்பாக ஏற்ற போதனை அளிக்கப்பட்டிருந்தது; அது, இப்போது அவர்களுடைய புரிதலுக்கு இருளாயிருக்கிறவை உரிய காலத்தில் தெளிவாக்கப்படும் என்ற விசுவாசத்தில், அவர்கள் பொறுமையுடன் காத்திருக்கும்படி அவர்களை உற்சாகப்படுத்தியது.

இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்களில் ஒன்றாக ஹபக்கூக் 2:1–4 இருந்தது: “நான் என் காவலிடத்தில் நின்று, அரண்மேல் நிலைபெற்று, அவர் என்னோடு என்ன பேசுவாரென்றும், நான் கடிந்துகொள்ளப்படும்போது என்ன பதிலளிப்பேனென்றும் கவனித்து நோக்குவேன். அப்பொழுது கர்த்தர் எனக்குப் பதிலளித்து, ‘தரிசனத்தை எழுதிவை; அதைப் பலகைகளின்மேல் தெளிவாகப் பொறித்து வை; அதைப் படிப்பவன் ஓடுமளவுக்கு அது விளங்கட்டும். ஏனெனில் அந்தத் தரிசனம் இன்னும் நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்குரியது; ஆனாலும் முடிவில் அது பேசும்; பொய்யாகாது: அது தாமதிப்பதுபோல் தோன்றினாலும், அதற்காகக் காத்திரு; அது நிச்சயமாக வரும்; தாமதிக்காது. இதோ, அகந்தையால் உயர்த்தப்பட்ட அவன் ஆத்துமா அவனுக்குள் செம்மையில்லை; ஆனால் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான்’ என்றார்.”

1842 ஆம் ஆண்டிலேயே, “தரிசனத்தை எழுதி, ஓடிப்படிக்கிறவன் அதைப் படிக்கத்தக்கபடி பலகைகளின்மேல் தெளிவாக எழுதுக” என்று இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருந்த அறிவுறுத்தல், தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகியவற்றின் தரிசனங்களை விளக்குவதற்கான ஒரு தீர்க்கதரிசன அட்டவணையைத் தயாரிக்கச் சார்ல்ஸ் ஃபிட்சுக்கு உந்துதலாயிற்று. இந்த அட்டவணையின் வெளியீடு, ஆபக்கூக்கிற்குக் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையின் நிறைவேற்றமாகக் கருதப்பட்டது. இருப்பினும், தரிசனம் நிறைவேறுவதில் காணப்படும் ஒரு வெளிப்படையான தாமதம்—ஒரு காத்திருப்பு காலம்—அதே தீர்க்கதரிசனத்தில் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அப்போது யாரும் கவனிக்கவில்லை. ஏமாற்றத்தின் பின்னர், இந்த வேதவசனம் மிகவும் முக்கியமாய்த் தோன்றியது: “தரிசனம் நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்கே உரியது; முடிவிலோ அது பேசும், பொய்யுரைக்காது; அது தாமதிப்பதுபோலத் தோன்றினாலும், அதற்காகக் காத்திரு; ஏனெனில் அது நிச்சயமாக வரும், தாமதிக்காது…. நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் பிழைப்பான்.” The Great Controversy, 391, 392.

ஆனால் அவன் உன் சொல்லைக் கேளாவிட்டால், இரு அல்லது மூவரின் வாயினால் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் உறுதிப்படுத்தப்படும்படிக்கு, இன்னும் ஒருவரையாவது இருவரையாவது உன்னுடன் கூட்டிக்கொண்டு போ. மத்தேயு 18:16.

நான் என் காவலிடத்தில் நின்று, கோபுரத்தின் மேல் என்னை நிறுத்திக்கொண்டு, அவர் என்னோடு என்ன சொல்லுவாரென்று காண விழித்திருப்பேன்; நான் கண்டிக்கப்படும்போது என்ன பதிலளிக்கவேண்டுமென்றும் கவனித்திருப்பேன். ஆபகூக் 2:1.

அப்பொழுது கர்த்தர் எனக்குப் பதிலளித்து, “தரிசனத்தை எழுது; அதை பலகைகளின்மேல் தெளிவாகப் பொறித்து எழுது; அதை வாசிப்பவன் ஓடும்படியாக இருக்கட்டும்” என்றார். ஆபகூக் 2:2.

தரிசனம் இன்னும் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குரியது; ஆனாலும் முடிவில் அது பேசும், பொய்யுரையாது; அது தாமதிப்பதுபோல் தோன்றினாலும், அதற்காகக் காத்திரு; ஏனெனில் அது நிச்சயமாக வரும், அது தாமதிக்காது. ஆபக்கூக் 2:3.

இதோ, மேன்மை கொண்டு உயர்ந்திருக்கும் அவனுடைய ஆத்துமா அவனுக்குள் செம்மையாக இல்லை; ஆனால் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினாலே வாழ்வான். ஆபகூக்கு 2:4.

அவர் கூறினார்: “தானியேலே, நீ உன் வழியே போ; ஏனெனில் முடிவுக்காலம் வரைக்கும் இந்த வார்த்தைகள் அடைக்கப்பட்டும் முத்திரையிடப்பட்டும் இருக்கும். அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள், வெண்மையாக்கப்படுவார்கள், சோதிக்கப்படுவார்கள்; ஆனால் துன்மார்க்கர் துன்மார்க்கமாகவே நடப்பார்கள்; துன்மார்க்கரில் ஒருவரும் உணரமாட்டார்; ஆனால் ஞானிகள் உணர்வார்கள்.” தானியேல் 12:9, 10.

“அவர் நமக்குப் அனுப்புகிற செய்திகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாதபோது, தேவன் அவமதிக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, இருளில் இருப்போருக்குப் பகிர்ந்து அளிக்கும்படியாக அவர் நம்முடைய ஆத்துமாக்களுக்குள் ஊற்ற விரும்பும் பொன்னான எண்ணெயை நாம் நிராகரிக்கிறோம். ‘இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ள நீங்கள் வெளியே செல்லுங்கள்’ என்ற அழைப்பு ஒலிக்கும் போது, பரிசுத்த எண்ணெயைப் பெறாதவர்களும், கிறிஸ்துவின் கிருபையைத் தங்கள் இருதயங்களில் பேணிக் காக்காதவர்களும், புத்தியற்ற கன்னிகைகளைப்போல, தங்கள் ஆண்டவரைச் சந்திக்கத் தயாராய் இல்லையென்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். அந்த எண்ணெயைப் பெறுவதற்கான வல்லமை அவர்களுக்குள் இல்லாது, அவர்களுடைய வாழ்க்கை சிதைந்து போகிறது.” Review and Herald, July 20, 1897.

“பத்து கன்னியரின் உவமையின்பால் நான் அடிக்கடி வழிநடத்தப்படுகிறேன்; அவர்களில் ஐவர் புத்திசாலிகள், ஐவர் மூடர்கள். இந்த உவமை எழுத்துக்கு எழுத்தாக நிறைவேறியுள்ளது, மேலும் நிறைவேறும்; ஏனெனில் இதற்கு இக்காலத்திற்கான ஒரு சிறப்பான பொருத்தம் உண்டு; மேலும், மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியைப்போல, இது நிறைவேறியுள்ளது, கால முடிவுவரையும் நிகழ்காலச் சத்தியமாகத் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும்.” Review and Herald, August 19, 1890.

இதோ, மேம்பட்டிருக்கும் அவனுடைய ஆவி அவனுக்குள் செம்மையானதல்ல; ஆனால் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான். ஆம், அவன் திராட்சரசத்தினால் குற்றஞ்செய்கிறபடியினாலும், அவன் அகங்காரமுள்ளவன்; அவன் தன் வீட்டிலே நிலைத்திருக்கிறதில்லை; பாதாளம்போல தன் ஆசையை விரிவாக்குகிறவன்; மரணம்போல இருக்கிறவன்; திருப்தியடையாதவன்; தன்னிடத்தில் எல்லா ஜாதிகளையும் சேர்த்துக்கொள்கிறவன்; தன்னிடத்தில் எல்லா மக்களையும் குவித்துக்கொள்கிறவன். இவர்கள் எல்லாரும் அவனை எதிர்த்து ஒரு உவமையையும், அவனை இகழும் ஒரு பரியாசப் பொன்மொழியையும் எடுத்துரைத்து, “தனக்குச் சொந்தமில்லாததைப் பெருக்கிக்கொள்ளுகிறவனுக்கு ஐயோ! இது எவ்வளவு காலம்? மேலும் அடர்ந்த களிமண்ணால் தன்னைச் சுமப்பிக்கொள்ளுகிறவனுக்கு ஐயோ!” என்று சொல்லமாட்டார்களா? உன்னைக் கடிப்பவர்கள் திடீரென்று எழும்பமாட்டார்களா? உன்னைத் துன்புறுத்துகிறவர்கள் விழித்தெழுமாட்டார்களா? அப்பொழுது நீ அவர்களுக்கு கொள்ளையாகிவிடுவாய். நீ அநேக ஜாதிகளை கொள்ளையிட்டதினால், மக்களில் மீதமாயிருப்பவர்கள் யாவரும் உன்னை கொள்ளையிடுவார்கள்; மனுஷரின் இரத்தத்தினிமித்தமும், தேசத்தின்மேல் செய்த கொடுமையினிமித்தமும், நகரத்தின்மேல் செய்த கொடுமையினிமித்தமும், அதிலிருக்கிற யாவர்மேலும் செய்த வன்முறையினிமித்தமும் அப்படியாகும். ஆபகூக் 2:4–8.

கர்த்தர் இவ்வாறு உரைக்கிறார்: இதோ, வடநாட்டிலிருந்து ஒரு ஜனங்கள் வருகின்றனர்; பூமியின் எல்லைகளிலிருந்து ஒரு மகத்தான ஜாதி எழுப்பப்படும். அவர்கள் வில்லையும் ஈட்டியையும் பிடித்திருப்பார்கள்; அவர்கள் கொடியவர்கள், இரக்கம் அற்றவர்கள்; அவர்களின் சத்தம் சமுத்திரம்போல் முழங்குகிறது; அவர்கள் சியோன் குமாரத்திக்கு எதிராகப் போருக்குத் தயாராய் அணிவகுத்தவர்களைப்போல் குதிரைகளின் மேல் ஏறிவருகின்றனர். அதின் செய்தியை நாம் கேட்டோம்; எங்கள் கைகள் தளர்ந்துபோயின; வேதனை எங்களைப் பற்றிக்கொண்டது; பிரசவவேதனையில் இருக்கும் பெண்ணின் வலிபோல வலி வந்தது. வயலுக்கு வெளியே போகாதே; வழியிலே நடக்காதே; ஏனெனில் சத்துருவின் பட்டயமும் எல்லாத் திசைகளிலும் பயமுமுண்டு. என் ஜனத்தின் குமாரத்தியே, இரட்டுடுத்திக்கொண்டு சாம்பலில் புரண்டுகொள்; ஒரே மகனுக்காகத் துக்கப்படுவது போலத் துக்கஞ்செய்; மிகவும் கசப்பான புலம்பலை எழுப்பு; ஏனெனில் அழிப்பவன் திடீரென்று எங்கள்மேல் வருவான். எரேமியா 6:22–26.

“ஒழுக்க இருளின் நடுவில் உண்மையான ஒளி பிரகாசிக்க வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது. மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி உலகத்திற்குப் புறப்பட்டு அனுப்பப்பட்டுள்ளது; அது, மனிதர்கள் தமது நெற்றிகளிலோ தமது கைகளிலோ மிருகத்தின் முத்திரையையாவது அதன் உருவத்தின் முத்திரையையாவது பெற்றுக்கொள்ளாதபடி அவர்களை எச்சரிக்கிறது. இந்த முத்திரையைப் பெறுதல் என்பது, மிருகம் செய்த அதே தீர்மானத்திற்கே வருதல் என்றும், தேவனுடைய வார்த்தைக்குப் நேரடியான எதிர்ப்பாக அதே கருத்துக்களை ஆதரித்தல் என்றும் பொருள்படுகிறது. இந்த முத்திரையைப் பெறுகிற எல்லாரைப்பற்றியும் தேவன் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘அவனும் தேவனுடைய கோபத்தின் பாத்திரத்திலே கலப்பின்றி ஊற்றப்பட்டிருக்கும் அவருடைய உக்கிரத்தின் திராட்சரசத்தைக் குடிப்பான்; மேலும் பரிசுத்த தூதர்களின் சந்நிதியிலும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் சந்நிதியிலும் நெருப்பினாலும் கந்தகத்தினாலும் வதைக்கப்படுவான்.’” Review and Herald, July 13, 1897.

“நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்; அது [‘தினந்தோறும்’] தானியேலில் அல்லாமல் வேறு எந்த இடத்திலும் காணப்படுவதை நான் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. பின்னர் [ஒரு concordance‑இன் உதவியால்] அதனுடன் தொடர்பாக இருந்த அந்தச் சொற்களை எடுத்தேன்: ‘அகற்றப்படுதல்;’ அவன் தினந்தோறும் இருப்பதைக் அகற்றுவான்; ‘தினந்தோறும் இருப்பது அகற்றப்படும் காலத்திலிருந்து,’ முதலியன. நான் தொடர்ந்து வாசித்தேன்; இந்த உரைப்பகுதியில் எந்த ஒளியும் கிடைக்காது என்று நினைத்தேன்; இறுதியில் நான் 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:7, 8‑க்கு வந்தேன். ‘அக்கிரமத்தின் இரகசியம் ஏற்கனவே செயல்படுகிறது; இப்போது தடுப்பவன், அவன் வழியிலிருந்து அகற்றப்படும் வரையில் தடுப்பான்; அப்பொழுது அந்தத் துன்மார்க்கன் வெளிப்படுத்தப்படுவான்,’ முதலியன. அந்த உரைப்பகுதிக்குச் சென்றபோது, ஓ, சத்தியம் எவ்வளவு தெளிவாகவும் மகிமையுடனும் தோன்றியது! அதுதான் அது! அதுவே தினந்தோறும் இருப்பது! சரி, இப்போது, பவுல் ‘இப்போது தடுப்பவன்,’ அல்லது தடுக்கிறவன் என்று கூறுவதால் என்ன பொருள்? ‘பாவமனுஷன்’ என்றும் ‘அந்தத் துன்மார்க்கன்’ என்றும் கூறப்படுவது பாப்பாட்சி ஆகும். சரி, அப்படியானால், பாப்பாட்சி வெளிப்படுவதிலிருந்து தடுக்கிறதெது? அது புறமதமே; ஆகையால், ‘தினந்தோறும்’ என்பது புறமதத்தையே குறிக்க வேண்டும்.” —வில்லியம் மில்லர், Second Advent Manual, பக்கம் 66. Advent Review and Sabbath Herald, ஜனவரி 6, 1853.

சரீரத்தின் விளக்கு கண் ஆகும்; ஆகையால் உன் கண் ஒருமுகமானதாக இருந்தால், உன் சரீரமெங்கும் ஒளியினால் நிறைந்திருக்கும். ஆனால் உன் கண் தீயதாக இருந்தால், உன் சரீரமெங்கும் இருளினால் நிறைந்திருக்கும். ஆகையால் உன்னில் இருக்கும் ஒளியே இருளாயிருந்தால், அந்த இருள் எவ்வளவு பெரிதாயிருக்கும்! ஒருவனும் இரண்டு எஜமான்களுக்கு ஊழியம் செய்ய முடியாது; ஏனெனில் அவன் ஒருவரை வெறுத்து மற்றொருவரை நேசிப்பான்; அல்லது ஒருவரைப் பற்றிக்கொண்டு மற்றொருவரை அசட்டையாக்குவான். நீங்கள் தேவனுக்கும் மாமோனுக்கும் ஊழியம் செய்ய முடியாது. மத்தேயு 6:22–24.

“நான் தேயவாதியாக இருந்த அந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகளின்போது, எனக்குக் கிடைத்த எல்லா வரலாறுகளையும் வாசித்தேன்; ஆனால் இப்போது நான் வேதாகமத்தை நேசித்தேன்; அது இயேசுவைப் பற்றிக் கற்பித்தது! இருப்பினும், வேதாகமத்தில் எனக்குப் புரியாத இருண்ட பகுதிகள் இன்னும் பெருமளவில் இருந்தன. 1818 அல்லது 1819-ஆம் ஆண்டில், நான் சென்று சந்தித்த ஒருவனாகிய என் நண்பருடன் உரையாடிக் கொண்டிருக்கையில், நான் தேயவாதியாக இருந்த காலத்தில் என்னை அறிந்தும் [கேட்டும்] இருந்த அவன், மிக அர்த்தமுள்ள விதத்தில், ‘இந்த வசனத்தைப் பற்றியும், அந்த வசனத்தைப் பற்றியும் நீ என்ன நினைக்கிறாய்?’ என்று கேட்டான்; நான் தேயவாதியாக இருந்தபோது எதிர்த்த பழைய வசனங்களைக் குறிப்பிட்டவனாய். அவன் எதை நோக்கி இதைக் கேட்கிறான் என்பதை நான் உணர்ந்து, ‘நீ எனக்கு கொஞ்சம் காலம் அளித்தால், அவற்றின் அர்த்தம் என்ன என்பதை நான் சொல்லுவேன்’ என்று பதிலளித்தேன். ‘எவ்வளவு காலம் வேண்டும்?’ என்று அவன் கேட்டான். ‘எனக்குத் தெரியாது; ஆனால் நான் சொல்லுவேன்,’ என்று நான் பதிலளித்தேன்; ஏனெனில், புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு வெளிப்பாட்டை தேவன் கொடுத்திருப்பார் என்று நான் நம்ப முடியவில்லை. அப்பொழுது, பரிசுத்த ஆவியானவர் குறித்ததென்ன என்பதை நான் கண்டறிய முடியும் என்று நம்பி, என் வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து படிக்கத் தீர்மானித்தேன். ஆனால் இந்தத் தீர்மானத்தை எடுத்த உடனேயே, என் மனதில் ஒரு எண்ணம் எழுந்தது—‘உனக்குப் புரியாத ஒரு பகுதியைக் கண்டுபிடித்தால், நீ என்ன செய்வாய்?’ அப்போது வேதாகமத்தைப் படிக்கும் இந்த முறை என் மனதில் தோன்றியது:—அத்தகைய பகுதிகளிலுள்ள சொற்களை நான் எடுத்துக்கொண்டு, அவற்றை வேதாகமம் முழுவதும் பின்தொடர்ந்து, இவ்விதமாக அவற்றின் அர்த்தத்தை கண்டறிவேன். உலகிலேயே சிறந்தது என்று நான் கருதுகிற க்ரூடனின் கன்கார்டன்ஸ் என்னிடத்தில் இருந்தது; ஆகையால் அதைவும் என் வேதாகமத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, என் மேசையருகே அமர்ந்தேன்; என் வேதாகமம் எதை அர்த்தப்படுத்துகிறது என்பதை அறிய நான் உறுதியாக இருந்ததால், சிறிதளவு செய்தித்தாள்களைத் தவிர வேறொன்றையும் வாசிக்கவில்லை. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.”

“வேதாகமத்தை நம்பாதிருந்த ஒரு விவசாயியின் இருதயத்தின் மீது செயல்படும்படி தேவன் தமது தூதனை அனுப்பி, அவனை தீர்க்கதரிசனங்களை ஆராயுமாறு வழிநடத்தினார். தேவனுடைய மக்கள் கருதலில் எப்போதும் இருளாக இருந்த தீர்க்கதரிசனங்களை அவனுடைய மனதை வழிநடத்தவும், அவனுடைய புரிதலுக்கு திறந்திடவும், தேவனுடைய தூதர்கள் அந்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒருவரை மறுமறுமையாகச் சந்தித்தனர். சத்தியத்தின் சங்கிலியின் தொடக்கம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; பின்னர் அவன் இணைப்புக்கு இணைப்பு தேடித் தேடி முன்னே நடத்தப்பட்டான்; இறுதியில் அவன் தேவனுடைய வார்த்தையை ஆச்சரியத்துடனும் வியப்புடனும் நோக்கினான். அங்கே அவன் சத்தியத்தின் ஒரு பரிபூரண சங்கிலியை கண்டான். அவன் உந்துதலற்றது என்று கருதியிருந்த அந்த வார்த்தை, இப்போது அதன் அழகிலும் மகிமையிலும் அவன் பார்வைக்கு விரிந்தது. வேதாகமத்தின் ஒரு பகுதி மற்றொன்றை விளக்குகிறது என்றும், ஒரு பகுதி அவனுடைய புரிதலுக்கு மூடப்பட்டிருந்தபோது, அதை விளக்குகிறதாயிருந்ததை வார்த்தையின் மற்றொரு பகுதியில் அவன் கண்டான் என்றும் அவன் உணர்ந்தான். அவன் தேவனுடைய பரிசுத்த வார்த்தையை மகிழ்ச்சியுடனும் ஆழ்ந்த மரியாதையுடனும் பயபக்தியுடனும் கருதினான்.” ஆரம்பக் குறிப்புகள், 230.

தூதனுடைய வார்த்தைகளான, “தேவனுடைய சந்நிதியில் நிற்கிற கபிரியேல் நான்,” என்பவை, அவர் பரலோக அரண்மனைகளில் மிக உயர்ந்த கௌரவமிக்க நிலையை வகித்திருப்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. தானியேலிடத்தில் ஒரு செய்தியுடன் அவர் வந்தபோது, “இந்த காரியங்களில் என்னோடே நிற்பவன் உங்களுடைய அதிபதியான மிகாவேல் [கிறிஸ்து] அல்லாமல் ஒருவனும் இல்லை” என்று கூறினார். தானியேல் 10:21. வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் இரட்சகர் கபிரியேலைக்குறித்து, “தம்முடைய தூதனைக் கொண்டு அதைத் தம்முடைய ஊழியக்காரனாகிய யோவானுக்குத் தெரிவித்து அறிவித்தார்” என்று சொல்லுகிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1.” யுகங்களின் வாஞ்சை, 99.

கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: இந்த ஜனங்கள் எவ்வளவு காலம் என்னைத் தூண்டிக்கொண்டிருப்பார்கள்? நான் அவர்களுக்கிடையில் செய்த எல்லா அடையாளங்களினாலும் கூட, அவர்கள் எவ்வளவு காலம் என்னை விசுவாசிக்காமல் இருப்பார்கள்? நான் அவர்களை கொள்ளைநோயினால் அடித்து, அவர்களைச் சுதந்தர உரிமையிலிருந்து நீக்கிவிடுவேன்; உன்னாலோ அவர்களைவிடப் பெரியதுமான பலமுள்ளதுமான ஒரு ஜாதியை உருவாக்குவேன் என்றார். அதற்கு மோசே கர்த்தரை நோக்கி: அப்படியானால் எகிப்தியர் இதைக் கேட்பார்கள்; ஏனெனில் நீர் உமது வல்லமையினால் இந்த ஜனங்களை அவர்களிடமிருந்து வெளியே கொண்டுவந்தீர். மேலும் அவர்கள் இதை இந்த தேசத்தின் குடியிருப்போருக்குச் சொல்லுவார்கள்; ஏனெனில், கர்த்தராகிய நீர் இந்த ஜனங்களுக்குள் இருக்கிறீர் என்றும், கர்த்தராகிய நீர் முகாமுகமாகக் காணப்படுகிறீர் என்றும், உமது மேகம் அவர்கள்மேல் நிலைத்திருக்கிறது என்றும், பகலில் மேகஸ்தம்பத்திலும் இரவில் அக்கினிஸ்தம்பத்திலும் நீர் அவர்களுக்கு முன்னே செல்கிறீர் என்றும் அவர்கள் கேட்டிருக்கிறார்கள். இப்போது நீர் இந்த ஜனங்களையெல்லாம் ஒரே மனுஷனைப்போல் கொன்றுவிட்டால், உம்முடைய புகழ்ச்செய்தியைக் கேட்டிருக்கும் ஜாதிகள் இப்படிச் சொல்வார்கள்: கர்த்தர் தாம் அவர்களுக்குச் சத்தியம்பண்ணிய தேசத்துக்குள் இந்த ஜனங்களை அழைத்துச் செல்ல வல்லவராயிருக்கவில்லை; ஆகையால் அவர் அவர்களை வனாந்தரத்தில் கொன்றார் என்று.

இப்பொழுது, தயவுசெய்து, நீர் உரைத்தபடியே என் ஆண்டவருடைய வல்லமை மகத்துவமாயிருப்பதாக: “கர்த்தர் நீடிய பொறுமையுள்ளவரும் மகா கிருபையுள்ளவரும் ஆவார்; அக்கிரமத்தையும் மீறுதலையும் மன்னிப்பவர்; ஆகிலும் குற்றவாளியை எவ்விதத்திலும் குற்றமற்றவனாக்காதவர்; பிதாக்களின் அக்கிரமத்தை பிள்ளைகளின்மேல் மூன்றாம் தலைமுறைக்கும் நான்காம் தலைமுறைக்கும் வருமாறு விசாரிப்பவர்” என்று சொல்லியிருக்கிறீரே. ஆகையால், தயவுசெய்து, உம்முடைய மகா கிருபையின் அளவின்படி இந்த ஜனத்தின் அக்கிரமத்தை மன்னியுங்கள்; எகிப்திலிருந்து இன்றுவரை இந்த ஜனத்தை மன்னித்ததுபோலவும் மன்னியுங்கள். அதற்கு கர்த்தர்: “உன் வார்த்தையின்படியே நான் மன்னித்தேன். ஆகிலும், நான் உயிரோடிருக்கிறேன் என்பது எத்தனை நிச்சயமோ, அவ்வளவு நிச்சயமாக பூமி முழுவதும் கர்த்தருடைய மகிமையால் நிரப்பப்படும். ஏனெனில், எகிப்திலும் வனாந்தரத்திலும் நான் செய்த என் மகிமையையும் என் அதிசயங்களையும் கண்டிருந்தும், இப்பொழுது இந்த பத்து தடவைகளிலும் என்னைச் சோதித்து, என் சத்தத்துக்குக் கீழ்ப்படியாகாத அந்த மனுஷர் எல்லாரும், நான் அவர்களுடைய பிதாக்களுக்குச் சத்தியமாக அளிப்பேன் என்று சொன்ன தேசத்தை நிச்சயமாகக் காணமாட்டார்கள்; என்னைத் தூண்டினவர்களில் ஒருவரும் அதை காணமாட்டார்கள். ஆனால் என் தாசனாகிய காலேப், அவனிடத்தில் வேறொரு ஆவி இருந்ததினாலும், அவன் என்னைப் பூரணமாகப் பின்பற்றினதினாலும், அவன் சென்ற தேசத்திற்குள் அவனை நான் கொண்டுபோவேன்; அவன் சந்ததி அதைச் சுதந்தரிப்பார்கள்” என்றார். எண்ணாகமம் 14:11–24.