தானியேல் புத்தகம் - நூற்று ஐம்பத்தைந்து

“பத்து கன்னியரின் உவமையினிடத்திற்கு நான் அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறேன்; அவர்களில் ஐவர் ஞானிகளும், ஐவர் மூடர்களும் இருந்தனர். இந்த உவமை எழுத்தெழுத்தாக நிறைவேறியிருக்கிறது மற்றும் நிறைவேறும்; ஏனெனில் இது இக்காலத்திற்கு ஒரு விசேஷமான பொருத்தத்தை உடையதாக இருக்கிறது; மேலும், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியைப் போலவே, இது நிறைவேறியிருக்கிறது மற்றும் காலத்தின் முடிவுவரை நிகழ்காலச் சத்தியமாகத் தொடர்ந்தும் இருக்கும்.” Review and Herald, August 19, 1890.

“மத்தேயு 25-இல் உள்ள பத்து கன்னியரின் உவமையும் அட்வென்டிஸ்ட் மக்களின் அனுபவத்தையும் விளக்குகிறது.” The Great Controversy, 393.

ஆனால் நீயோ, ஓ தானியேலே, முடிவுக்காலம் வரையிலும் இவ்வார்த்தைகளை அடைத்து வைத்து, இந்தப் புத்தகத்தை முத்திரையிட்டு மூடிவை; அநேகர் இங்கும் அங்கும் ஓடிச்செல்லுவர், அறிவும் பெருகும்.... அப்பொழுது அவர் சொன்னார்: தானியேலே, நீ உன் வழியிலே போ; ஏனெனில் முடிவுக்காலம் வரையிலும் இவ்வார்த்தைகள் அடைக்கப்பட்டும் முத்திரையிடப்பட்டும் உள்ளன. அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள், வெண்மையாக்கப்படுவார்கள், சோதிக்கப்படுவார்கள்; ஆனால் துன்மார்க்கர் துன்மார்க்கமாகவே நடப்பார்கள்; துன்மார்க்கரில் ஒருவரும் உணரமாட்டார்கள்; ஞானிகள் மட்டுமே உணர்வார்கள். தானியேல் 12:4, 9, 10.

ஆயினும் நான் உங்களுக்கு உண்மையையே சொல்லுகிறேன்; நான் போவது உங்களுக்கு நன்மையானது; ஏனெனில் நான் போகாதிருந்தால், ஆறுதல்காரர் உங்களிடத்தில் வரமாட்டார்; ஆனால் நான் பிரிந்துபோனால், அவரை உங்களிடத்தில் அனுப்புவேன். அவர் வந்தபின், பாவத்தைக்குறித்தும், நீதியைக்குறித்தும், நியாயத்தீர்ப்பைக்குறித்தும் உலகத்தைக் கண்டித்துணர்த்துவார்: பாவத்தைக்குறித்து, அவர்கள் என்னை விசுவாசிக்காதபடியினால்; நீதியைக்குறித்து, நான் என் பிதாவினிடத்திற்குப் போகிறதினாலும், நீங்கள் இனி என்னைக் காணாதிருப்பதினாலும்; நியாயத்தீர்ப்பைக்குறித்து, இவ்வுலகத்தின் அதிபதி நியாயந்தீர்க்கப்பட்டிருக்கிறதினால். இன்னும் உங்களுக்குச் சொல்ல எனக்குப் பல விஷயங்கள் உள்ளன; ஆனால் இப்போது நீங்கள் அவற்றைத் தாங்க முடியாது. ஆனாலும் அவர், சத்தியஆவியானவர், வந்தபோது, உங்களை எல்லாச் சத்தியத்திற்குள்ளும் நடத்துவார்; ஏனெனில் அவர் தம்முடைய சுயத்தினின்று பேசமாட்டார்; அவர் எதையெல்லாம் கேட்கிறாரோ, அவைகளையே பேசுவார்; வரப்போகிற காரியங்களையும் உங்களுக்கு அறிவிப்பார். யோவான் 16:7–13.

“யோவானுக்கு இவ்விஷயங்கள் புனித தரிசனத்தில் காண்பிக்கப்பட்டன. அவர், தங்கள் விளக்குகளைச் செம்மைப்படுத்தி எரியவிட்டிருந்த ஐந்து ஞானமுள்ள கன்னியரால் குறிக்கப்படும் கூட்டத்தைக் கண்டார்; பரவசமடைந்து அவர், ‘இங்கே பரிசுத்தவான்களின் பொறுமை இருக்கிறது; இங்கே தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் காக்கிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். மேலும், வானத்திலிருந்து எனக்குச் சொல்லும் ஒரு சத்தத்தை நான் கேட்டேன்: எழுது, இனிமேல் கர்த்தருக்குள் மரிக்கும் மரித்தோர் பாக்கியவான்கள்: ஆம், அவர்கள் தங்கள் பிரயாசங்களிலிருந்து இளைப்பாறும்படியாக ஆவியானவர் சொல்லுகிறார்; அவர்களுடைய கிரியைகள் அவர்களைத் தொடர்ந்து செல்கின்றன’ என்று உரைத்தார்.”

“முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதரின் செய்திகளைக் கேட்ட அநேகர், பரலோகத்தின் மேகங்களில் கிறிஸ்து வருவதைக் காணும் வரையில் தாங்கள் உயிரோடிருப்பார்கள் என்று நினைத்தனர். சத்தியத்தை நம்புவதாக உரிமைகோரிய எல்லாரும் ஞானமுள்ள கன்னியரைப்போல் தங்கள் பங்கினை நிறைவேற்றியிருந்தால், இச்செய்தி இதற்குமுன்பே எல்லா ஜாதிகளுக்கும், குலங்களுக்கும், நாவுகளுக்கும், ஜனங்களுக்கும் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால் ஐவர் ஞானமுள்ளவர்களாகவும் ஐவர் மூடர்களாகவும் இருந்தனர். பத்து கன்னியரும் சத்தியத்தை அறிவித்திருக்க வேண்டியிருந்தது; ஆனால் அவர்களிடத்தில் வந்திருந்த ஒளியில் நடந்த அந்தக் கூட்டத்தோடு சேருவதற்கு அத்தியாவசியமான ஆயத்தத்தை ஐவர் மட்டுமே செய்திருந்தனர். மூன்றாம் தூதரின் செய்தி தேவையானதாக இருந்தது. இந்த அறிவிப்பு செய்யப்பட வேண்டியிருந்தது. முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதரின் செய்திகளின்படி மணவாளனைச் சந்திக்கப் புறப்பட்ட அநேகர், உலகத்திற்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய இறுதியான சோதனைச் செய்தியான மூன்றாம் தூதரின் செய்தியை நிராகரித்தனர்.”

“வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18-இல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அந்த மற்றொரு தூதன் தன் செய்தியை அறிவிக்கும் போது, இதற்கு ஒத்த ஒரு பணி நிறைவேற்றப்படும். முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களின் செய்திகள் மறுபடியும் அறிவிக்கப்பட வேண்டும். சபைக்குக் இந்த அழைப்பு வழங்கப்படும்: ‘என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும்.’ ‘மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது; அது பிசாசுகளின் வாசஸ்தலமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்த ஆவியினதும் தங்குமிடமாகவும், ஒவ்வொரு அசுத்தமும் அருவருப்புமான பறவையினதும் கூண்டாகவும் ஆனது. ஏனெனில், அவளுடைய விபசாரத்தின் கோபமிக்க மதுவை எல்லா ஜாதிகளும் குடித்தார்கள்; பூமியின் இராஜாக்கள் அவளோடு விபசாரம் செய்தார்கள்; பூமியின் வர்த்தகர்கள் அவளுடைய ஆடம்பர வளமையின் பெருக்கினால் ஐசுவரியவான்களாயினர்…. என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவள்மேல் வரும் வாதைகளில் பெறாதபடிக்கும் அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள்; ஏனெனில், அவளுடைய பாவங்கள் வானம் வரைக்கும் எட்டியிருக்கின்றன, தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார்’ [வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:2–5].”

“இந்த அதிகாரத்தின் ஒவ்வொரு வசனத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு, அதை கவனமாக வாசியுங்கள்; குறிப்பாக கடைசி இரண்டு வசனங்களை: ‘விளக்கின் ஒளி இனி ஒருபோதும் உன்னுள் பிரகாசிக்காது; மணமகனின் சத்தமும் மணமகளின் சத்தமும் இனி ஒருபோதும் உன்னுள் கேட்கப்படாது; ஏனெனில் உன் வணிகர்கள் பூமியின் பெரிய மனிதர்களாயிருந்தார்கள்; உன் சூனியங்களினால் சகல ஜாதிகளும் வஞ்சிக்கப்பட்டன. மேலும் தீர்க்கதரிசிகளின் இரத்தமும், பரிசுத்தவான்களின் இரத்தமும், பூமியின்மேல் கொல்லப்பட்ட எல்லாரின் இரத்தமும் அவளில் காணப்பட்டது.’”

“பத்து கன்னியரின் உவமை கிறிஸ்துவினால் நேரடியாகவே அளிக்கப்பட்டது; அதிலுள்ள ஒவ்வொரு குறிப்பும் மிகுந்த கவனத்துடன் ஆராயப்பட வேண்டும். ஒரு காலம் வரும்; அப்போது வாசல் மூடப்படும். நாம் ஞானமுள்ள கன்னியராலோ அல்லது மூடமுள்ள கன்னியராலோ பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறோம். இப்போது யார் ஞானமுள்ளவர்கள், யார் மூடமுள்ளவர்கள் என்று நாம் வேறுபடுத்திக் காண முடியாது; அப்படிச் சொல்லுவதற்கான அதிகாரமும் எங்களுக்கு இல்லை. அநீதியிலே சத்தியத்தை அடக்கிப் பிடித்துக்கொள்ளுகிறவர்களும் உண்டு; இவர்கள் வெளிப்படையாக ஞானமுள்ளவர்களைப்போல் தோன்றுகிறார்கள்.” Manuscript Releases, volume 16, 270.

அவர்கள் சிங்காசனத்தின் முன்பாகவும், நான்கு ஜீவன்களின் முன்பாகவும், மூப்பர்களின் முன்பாகவும் ஒரு புதிய பாட்டைப்போலப் பாடினார்கள்; பூமியிலிருந்து மீட்கப்பட்ட அந்த நூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம்பேரைத் தவிர, அந்தப் பாட்டை யாராலும் கற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. இவர்கள் ஸ்திரீகளால் தங்களை அசுத்தப்படுத்திக்கொள்ளாதவர்கள்; ஏனெனில் இவர்கள் கன்னியர்கள். ஆட்டுக்குட்டி எங்கு போனாலும், இவர்கள் அவனைப் பின்பற்றுகிறவர்கள். இவர்கள் மனிதர்களிடமிருந்து மீட்கப்பட்டு, தேவனுக்கும் ஆட்டுக்குட்டிக்குமுரிய முதற்பலன்களாயிருக்கிறவர்கள். இவர்களுடைய வாயில் வஞ்சகம் காணப்படவில்லை; ஏனெனில் இவர்கள் தேவனுடைய சிங்காசனத்தின் முன்பாகக் குற்றமற்றவர்களாயிருக்கிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 14:3–5.

ஆனால் நீயோ, ஓ தானியேலே, இந்த வார்த்தைகளை அடைத்து வைத்து, முடிவுக்காலம் வரையும் இந்தப் புத்தகத்துக்கு முத்திரையிடு; அநேகர் இங்கும் அங்கும் ஓடிக்கொண்டிருப்பார்கள், அறிவும் பெருகும். அப்பொழுது நான் தானியேல் நோக்கினேன்; இதோ, இன்னும் இருவர் நின்றிருந்தார்கள்; ஒருவன் ஆற்றங்கரையின் இப்பக்கத்திலும், மற்றொருவன் ஆற்றங்கரையின் அப்பக்கத்திலும். அப்பொழுது ஒருவன், ஆற்றின் நீரின் மேல் இருந்த, சணல்வஸ்திரம் தரித்த மனிதனை நோக்கி: இந்த அதிசயங்களின் முடிவுவரை எவ்வளவு காலம் ஆகும்? என்று கேட்டான். அப்பொழுது ஆற்றின் நீரின் மேல் இருந்த, சணல்வஸ்திரம் தரித்த மனிதன் தன் வலதுகையையும் இடதுகையையும் வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, என்றென்றும் உயிரோடிருக்கிறவர்மேல் ஆணையிட்டுச் சொன்னதை நான் கேட்டேன்: அது ஒரு காலமும், காலங்களும், அரைக்காலமும் ஆகும்; பரிசுத்த ஜனத்தின் வல்லமையைச் சிதறடிக்கிற காரியம் நிறைவேறியபோது, இவை அனைத்தும் நிறைவேறும். நான் அதைக் கேட்டேன்; ஆனாலும் உணரவில்லை; ஆகையால் நான்: என் ஆண்டவரே, இவைகளின் முடிவு என்னவாகும்? என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்: தானியேலே, நீ போ; இந்த வார்த்தைகள் முடிவுக்காலம் வரையும் அடைக்கப்பட்டும் முத்திரையிடப்பட்டும் இருக்கின்றன. அநேகர் சுத்திகரிக்கப்படுவார்கள், வெண்மையாக்கப்படுவார்கள், சோதிக்கப்படுவார்கள்; ஆனால் துன்மார்க்கர் துன்மார்க்கமாய்ச் செயல்படுவார்கள்; துன்மார்க்கரில் ஒருவரும் உணரமாட்டார்கள்; ஞானிகள் மட்டும் உணருவார்கள் என்று சொன்னார். தானியேல் 12:4–10.

அப்பொழுது ஒரு பரிசுத்தவான் பேசுவதைக் நான் கேட்டேன்; மேலும், பேசிக்கொண்டிருந்த அந்தப் பரிசுத்தவானிடம் மற்றொரு பரிசுத்தவான், “நித்திய பலியையும், அழிவை உண்டாக்கும் மீறுதலையும் குறித்து, பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்படும்படியாக ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவது வரையிலான அந்தத் தரிசனம் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன் என்னிடம், “இரண்டாயிரத்து முந்நூறு நாட்கள் வரையிலும்; பின்னர் பரிசுத்தஸ்தலம் சுத்திகரிக்கப்படும்” என்றான். தானியேல் 8:13, 14.

“‘அப்பொழுது பரலோக இராஜ்யம் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டு மணவாளனை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்ட பத்து கன்னிகைகளுக்கு ஒப்பாகும். அவர்களில் ஐந்து பேர் ஞானமுள்ளவர்களாயிருந்தார்கள்; ஐந்து பேர் புத்தியில்லாதவர்களாயிருந்தார்கள். புத்தியில்லாதவர்கள் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக்கொண்டபோது, தங்களுடன் எண்ணெயை எடுத்துக்கொள்ளவில்லை; ஆனால் ஞானமுள்ளவர்கள் தங்கள் விளக்குகளுடன் தங்கள் பாத்திரங்களில் எண்ணெயையும் எடுத்துக்கொண்டார்கள். மணவாளன் தாமதித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் தூக்கமுற்று நித்திரையடைந்தார்கள். நள்ளிரவில், இதோ, மணவாளன் வருகிறான்; அவனை எதிர்கொள்ளப் புறப்படுங்கள் என்ற ஒரு கூக்குரல் உண்டாயிற்று. அப்பொழுது அந்தக் கன்னிகைகள் எல்லாரும் எழுந்து, தங்கள் விளக்குகளைத் திருத்தினார்கள். புத்தியில்லாதவர்கள் ஞானமுள்ளவர்களிடம், உங்கள் எண்ணெயிலிருந்து எங்களுக்குக் கொடுங்கள்; எங்கள் விளக்குகள் அணைந்துபோகின்றன என்றார்கள். அதற்கு ஞானமுள்ளவர்கள், எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் போதாமற்போகக்கூடும்; ஆகையால் விற்கிறவர்களிடத்தில் போய், உங்களுக்காக வாங்கிக்கொள்ளுங்கள் என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள் வாங்கப் போனிருக்கும்போது மணவாளன் வந்தான்; ஆயத்தமாயிருந்தவர்கள் அவனோடு கலியாணத்திற்கு உள்ளே சென்றார்கள்; வாசல் அடைக்கப்பட்டது. பின்னர் மற்ற கன்னிகைகளும் வந்து, ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, எங்களுக்குத் திறவுங்கள் என்றார்கள். ஆனால் அவன் பிரதியுத்தரமாக, மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், நான் உங்களை அறியேன் என்றான். ஆகையால் விழித்திருங்கள்; மனுஷகுமாரன் வருகிற நாளையும் வேளையையும் நீங்கள் அறியாதிருக்கிறீர்களே.’”

“நாம் இப்போது மிக அபாயகரமான காலத்தில் வாழ்ந்து வருகிறோம்; ஆகையால், கிறிஸ்துவின் வருகைக்கான ஆயத்தத்தைத் தேடுவதில் நம்மில் ஒருவரும் தாமதமாக இருக்கக்கூடாது. புத்தியில்லாத கன்னிகைகளின் உதாரணத்தை யாரும் பின்பற்றி, அந்தக் காலத்தில் நிலைத்திருக்கத் தேவையான குணநல ஆயத்தத்தைப் பெறுவதற்கு முன்னர் நெருக்கடியான காலம் வந்து சேரும் வரை காத்திருப்பது பாதுகாப்பானது என்று நினைக்க வேண்டாம். விருந்தினர்கள் உள்ளே அழைக்கப்பட்டு விசாரிக்கப்படும் வேளையில், கிறிஸ்துவின் நீதியைத் தேடுவதற்கு மிகவும் தாமதமாகி விடும். இப்போதுதான் கிறிஸ்துவின் நீதியை அணிந்துகொள்ள வேண்டிய காலம்,—அதுவே உங்களை ஆட்டுக்குட்டியின் கல்யாண விருந்தில் பிரவேசிக்கத் தகுதிப்படுத்தும் திருமண ஆடை. உவமையில், புத்தியில்லாத கன்னிகைகள் எண்ணெயைக் கேட்டுக் கொண்டு, தங்கள் வேண்டுகோளின்படி அதைப் பெறத் தவறினவர்களாகக் காட்டப்படுகிறார்கள். இது, நெருக்கடியான காலத்தில் நிலைத்திருக்கத்தக்க குணநலத்தை வளர்த்துக் கொண்டு தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்ளாதவர்களுக்கான அடையாளமாகும். அவர்கள் தங்கள் அயலார்களிடத்தில் சென்று, உங்கள் குணநலத்தை எனக்குக் கொடுங்கள்; இல்லையெனில் நான் அழிந்து போவேன் என்று கூறுவதைப் போன்றதாக இது இருக்கிறது. ஞானமுள்ளவர்கள் தங்களுடைய எண்ணெயை புத்தியில்லாத கன்னிகைகளின் மங்கித் திளைக்கும் விளக்குகளுக்கு அளிக்க முடியவில்லை. குணநலம் மாற்றிப் பரிமாறப்படுவதல்ல. அதை வாங்கவோ விற்கவோ முடியாது; அது அடையப்பட வேண்டியது. சோதனைக்காலத்தின் நேரங்களின் மூலம் நீதியான குணநலத்தைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பை ஆண்டவர் ஒவ்வொருவருக்கும் கொடுத்திருக்கிறார்; ஆனால் கடினமான அனுபவங்களை கடந்து, மகா ஆசிரியரிடமிருந்து பாடங்களை அறிந்து, சோதனையின் கீழ் பொறுமையை வெளிப்படுத்தவும், இயலாததின் மலைகளை அகற்றத்தக்க விசுவாசத்தைப் பயிற்றுவிக்கவும் செய்து வளர்த்துக் கொண்ட தனது குணநலத்தை ஒருவர் மற்றொருவருக்கு அளிக்கும்படி ஒரு வழியையும் அவர் ஏற்படுத்தவில்லை. அன்பின் நறுமணத்தைப் பகிர்ந்து கொடுப்பதும்,—மற்றொருவருக்கு மென்மை, நயமுடைமை, விடாமுயற்சி ஆகியவற்றைக் கொடுப்பதும் சாத்தியமல்ல. ஒரு மனித இருதயம் மற்றொரு இருதயத்திற்குள் தேவனுக்கும் மனிதகுலத்திற்குமான அன்பை ஊற்றுவது சாத்தியமல்ல.”

“ஆனால் அந்த நாள் வருகிறதே, அது நம்மீது மிக நெருக்கமாக வந்துகொண்டிருக்கிறது; அந்நாளில் குணநலனின் ஒவ்வொரு அம்சமும் விசேஷமான சோதனையினால் வெளிப்படுத்தப்படும். கொள்கைக்கு உண்மையாயிருந்து, முடிவுவரை விசுவாசத்தைப் பயிற்றுவிப்பவர்கள், தங்கள் சோதனைக்காலத்தின் முந்தைய நேரங்களில் பரிசோதனையும் உபத்திரவமும் கீழ் உண்மையாய் நிலைத்திருந்தும், கிறிஸ்துவின் சாயலின்படி குணநலன்களை உருவாக்கியிருந்தும் இருப்பவர்களாயிருப்பார்கள். கிறிஸ்துவோடு நெருங்கிய பரிச்சயத்தை வளர்த்துக்கொண்டவர்களே, அவருடைய ஞானத்தினாலும் கிருபையினாலும், தெய்வீக சுபாவத்தில் பங்குபெறுகிறவர்களாயிருப்பார்கள். ஆனால் எந்த மனிதரும் மற்றொருவருக்குப் இருதய அர்ப்பணிப்பையும் மனத்தின் உயர்ந்த குணங்களையும் அளிக்கவோ, அவனுடைய குறைகளை ஒழுக்க வல்லமையினால் நிரப்பவோ முடியாது. மனிதருக்குக் கிறிஸ்துவைப் போன்ற ஒரு முன்மாதிரியை அளிப்பதினால், அவர்கள் நீதித்தீர்ப்பில் நிலைத்திருக்க முடியாத அந்த நீதிக்காக கிறிஸ்துவிடமே செல்லும்படி அவர்கள்மேல் தாக்கத்தை உண்டாக்குவதினால், நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் அதிகம் செய்ய முடியும். மனிதர்கள் குணநலன் உருவாக்கும் முக்கியமான விஷயத்தை ஜெபமாய்ச் சிந்தித்து, தங்கள் குணநலன்களை தெய்வீக மாதிரியின் படி வடிவமைக்க வேண்டும்.” The Youth Instructor, January 16, 1896.