தானியேல் புத்தகம் - எண் பதினாறு

தானியேல் புத்தகத்தின் மூன்றாம் அதிகாரத்தை நாம் ஆராய்வதற்கு முன், அந்த அதிகாரத்தை இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவக்கூடிய சில தீர்க்கதரிசன அடையாளங்களை நாம் பரிசீலிப்போம். தானியேல், அனனியா, மிசாயேல், அசரியா ஆகியோர், அவர்கள் பயன்படுத்தப்படும் சூழ்நிலைக்கிணங்க, குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசனச் சின்னங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்காக பரிசுத்த ஆவியினால் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். முதல் அதிகாரத்தில், அவர்கள் வேறுபாடின்றி நான்கு சிறப்புமிக்கவர்களாகக் காட்டப்படுகின்றனர்; அதிகாரத்தின் முடிவில் மட்டுமே, தானியேல் “எல்லாத் தரிசனங்களையும் சொப்பனங்களையும் அறிவதில்” வரம் பெற்றவனாக அடையாளம் காணப்படுகிறான்.

முதல் அதிகாரத்தில், ‘நான்கு’ என்பதற்கான ஒரு அடையாளமாக, அவர்கள் உலகமெங்கும் கடைசி நாட்களில் இருக்கும் தேவனுடைய ஜனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ‘நான்கு’ என்பது உலகளாவியதைக் குறிக்கும் ஒரு அடையாளம்; மேலும் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைக்குறித்தே பேசுகின்றனர். முதல் அதிகாரத்தில் உள்ள அந்த நான்கு சிறந்தவர்கள் கடைசி நாட்களின் தேவனுடைய ஜனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; மேலும் பதினேழாம் வசனத்தில், “மூன்றும் ஒன்றும் சேர்ந்த அமைப்பு” என்ற அடையாளத்தைக் குறிக்கும் வகையில், தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் இடையே முதன்முறையாக ஒரு வேறுபாடு காண்பிக்கப்படுகிறது.

“மூன்றும்-ஒன்றும் சேர்ந்த ஒரு சேர்க்கை” என்ற குறியீடு தெய்வீகத் தூண்டுதலால் அளிக்கப்பட்ட வாக்கினுள் மீண்டும் மீண்டும் காணப்படுகிறது. அது சூழ்நிலைக்கேற்ப பல சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அது 1798 ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக் காலத்தில்” ஆரம்பித்து, கிருபைக்காலம் முடிவடையும் வேளையில் நிறைவுறும் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. இந்த மூன்று செய்திகளும் முதலாவது தூதரின் இயக்கத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன; அந்த இயக்கத்தைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காவது தூதர் வருகின்றார்; இவ்வாறாக அது ஒரு மூன்றும்-ஒன்றும் சேர்ந்த சேர்க்கையாகும்.

சில சூழல்களில், இது மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள முதல் தூதனுடைய செய்தியின் இயக்கத்தை ஒன்று என்ற எண்ணால், மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் இயக்கத்தை மூன்று என்ற எண்ணால் இணைத்து பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக்கூடும். ஆகையால், “மூன்று-ஒன்று இணைவு” என்பது “ஒன்று-மூன்று இணைவு” என்றும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படலாம். குறியீட்டான “மூன்று-ஒன்று இணைவு” என்பது, ஒன்று—மூன்றிற்கு முன்பாக வருவதாலோ, அல்லது மூன்று—ஒன்றிற்கு முன்பாக வருவதாலோ, ஒரு அடையாளமாகச் செயல்படுகிறது. தானியேல் புத்தகத்தின் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நேபுகாத்நேச்சாரின் அக்கினிச்சூளையில், முதலில் மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களை நாம் காண்கிறோம்; பின்னர் தேவகுமாரனைப்போன்ற நான்காமவரையும் காண்கிறோம்.

தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பொற்கலச் சிலை ஆராதனைச் சேவையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படாததற்கான முற்றிலும் தெய்வீகமான காரணமும், துல்லியமான வரலாற்றுச் சம்பவமும் நிச்சயமாக உண்டு; ஆனாலும் ஒரு தீர்க்கதரிசனக் காரணம் இதுவாகும்: தானியேல் அங்கே இருந்திருந்தால், அக்கினிச் சூளையில் காணப்படும் மூன்று-மற்றும்-ஒன்று என்ற இணைப்பின் தீர்க்கதரிசனச் சின்னார்த்தத்தை அவர் குலைத்திருப்பார். கிதியோனிடத்தில், அது கிதியோனும் அவனுடைய நூறு பேர் கொண்ட மூன்று படைப்பிரிவுகளுமாயிருந்தது. கிறிஸ்து அடிக்கடி மூன்று சீஷர்களுடன் இருந்தார்.

ஒன்றும்-மூன்றும், அல்லது மூன்றும்-ஒன்றும்; அது அதே அடையாளமே; ஏனெனில் அவை அனைத்தும் கடைசி நாட்களின் ஏதோ ஒரு தீர்க்கதரிசனக் கூறை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் கடைசி நாட்கள் நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்களாகும். 1844 அக்டோபர் 22 அன்று விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு தொடங்கும் என்ற அறிவிப்புடன், நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்கள் 1798 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமானது. மேலும், தேவனுடைய நிறைவேற்றும் நியாயத்தீர்ப்புகள் ஆரம்பித்து, படிப்படியாக தீவிரமடைந்து, இறுதியில் சோதனைக் காலம் முற்றிலும் முடிவடைந்து ஏழு கடைசி வாதைகள் நிகழும் வரையில், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் மனிதரின் சோதனைக் காலம் முடிவுறத் தொடங்கும் வரை நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்கள் தொடர்கின்றன. நேபுகாத்நேச்சாரின் அக்கினிக்குழியைக் குறித்து எடுத்துக்கொண்டால், பின்னர் கிறிஸ்துவால் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்ட அந்த மூன்று சிறந்தோர் அந்தக் கொடியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். பொன் சிலையின் பிரதிஷ்டையின் போது, நேபுகாத்நேச்சாரின் பேரரசை அமைத்திருந்த சகல ஜாதிகளும் அங்கே முன்னிலையாக இருந்தன.

தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகள் அடையாளம் காணப்பட வேண்டிய இன்னொரு அத்தியாவசியச் சின்னமாகும்; அது தேவஆவியால் உந்தப்பட்ட வசனத்தில் மீண்டும் மீண்டும் காணப்படுகிறது. யெகோயாக்கீமிலிருந்து கோரேசுவரை வரையிலான காலம், தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் உண்மையான எழுபது ஆண்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இரண்டாம் நாளாகமத்தில், அந்த எழுபது ஆண்டுகள் தேசம் ஓய்வடைந்து தன் ஓய்வுநாட்களை அனுபவிக்கும் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஏசாயா இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தில், அந்த எழுபது ஆண்டுகள் 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டம் வரையிலான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன; அதேவேளையில், குடியரசுத் தத்துவத்தின் கொம்பும் உண்மையான புரொட்டஸ்தாந்தத்தின் கொம்பும் ஆகியவற்றின் இணைவரலாறுகளையும் அவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. சகோதரி ஒயிட், அந்த எழுபது ஆண்டுகளை பாப்பரசராட்சியின் இருண்ட யுகங்களாகிய ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளோடு ஒப்பிணைக்கிறார்.

ஒரு குறியீடாகிய எழுபது ஆண்டுகள் இருண்ட யுகத்தின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளையும் குறிக்கின்றன என்பது ஒருமுறை புரிந்துகொள்ளப்பட்ட பின்பு, இருண்ட யுகத்தைச் சின்னமாகக் குறிக்கும் “மூன்றரை ஆண்டுகள்”, அல்லது “நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள்”, அல்லது “காலமும் காலங்களும் அரைக் காலமும்” என்ற உருவகங்கள், அந்தக் குறியீடான எழுபது ஆண்டுகளின் பொருளையும் பயன்பாட்டையும் விரிவுபடுத்துகின்றன.

தானியேல் புத்தகத்தில், எழுபது ஆண்டுகள் என்பது முதல் செய்தி அதிகாரமளிக்கப்படும் காலத்திலிருந்து நியாயத்தீர்ப்புவரையிலான காலமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்தக் காலம் ஒவ்வொரு பரிசுத்த சீர்திருத்த இயக்கத்திலும் காணப்படுகிறது; இவ்வாறு, எழுபது ஆண்டுகள் காலத்தின் கூறை வலியுறுத்தாத, ஆனால் அந்தக் காலப்பகுதியின் நோக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் பிற சத்திய வரிகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, உடன்படிக்கையின் தூதன் லேவியின் புதல்வரைச் சுத்திகரிக்கும் காலமாக எழுபது ஆண்டுகளின் காலப்பகுதி மல்கியா மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறது. சகோதரி வைட், மல்கியாவில் வரும் லேவியரின் சுத்திகரிப்பை கிறிஸ்துவின் ஆலயத்தின் இரு சுத்திகரிப்புகளுடன் இணைத்தார். அதே காலப்பகுதியே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம்பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகும். அதுவே பின்மழை படிப்படியாக ஊற்றப்படும் காலமும் ஆகும். அதே காலப்பகுதியே மிருகத்தின் சொரூபத்தின் சோதனைக்காலமும் ஆகும்; அது மிருகத்தின் முத்திரைக்குக் கொண்டு செல்கிறது. அந்தக் காலப்பகுதியே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் தீர்க்கதரிசனமான “ஆயத்த நாளும்” ஆகும்; அது “சப்த நாளும்” ஆகும். அந்தக் காலப்பகுதியில் சிதறடிக்கும் காலங்களும், சேர்க்கும் காலங்களும் அடங்கியுள்ளன; இவ்விரண்டும் “ஏழு காலங்களின்” கூறுகளாகும்.

தானியேல் புத்தகத்தில், யெகோயாக்கீம் முதல் செய்தியின் அதிகாரமளிப்பின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார். அவரைப் பின்தொடரும் இரு ராஜாக்களுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கையில், அவர் நியாயத்தீர்ப்பிற்கு வழிநடத்தி அதிலே முடிவுறும் மூன்று தூதர்களில் முதலாவது தூதரே ஆகிறார். கோரேஸ் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அடையாளமாய் மட்டுமல்ல, விடுதலையின் “அடையாளமாயும்” இருக்கிறார். தானியேல், மூன்றும்-ஒன்றும் சேர்ந்த கூட்டிணைப்பின் ஒரு கூறாகவும், தேவனுடைய ஜனங்களின் நான்குமடங்கு உலகளாவிய பிரதிநிதித்துவத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் இருக்கிறார். தானியேல் எலியா தூதனின் ஒரு அடையாளமாகவும் இருக்கிறார்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் யோவானையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார். அவர் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறவர்களின் ஒரு அடையாளமுமாக இருக்கிறார். “தானியேல்” என்ற பெயருக்கு “தேவனுடைய நியாயாதிபதி” அல்லது “நியாயத்தீர்ப்பின் தேவன்” என்று அர்த்தம்; ஆகையால் அவர் நியாயத்தீர்ப்பின் அடையாளமாகவும், லவோதிக்கேயாவின் அடையாளமாகவும் இருக்கிறார்; ஏனெனில் லவோதிக்கேயா என்றால் “நியாயந்தீர்க்கப்பட்ட மக்கள்” அல்லது “நியாயத்தீர்ப்பின் கீழுள்ள மக்கள்” என்று பொருள். லவோதிக்கேயாவின் நியாயத்தீர்ப்பு, இறுதியில், தானியேல் புத்தகத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவை அவர்கள் நிராகரிப்பதின் மேல் அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது.

நெபுகாத்நேச்சார், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடியரசுக் கொம்பிற்கும் உண்மையான புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பிற்கும் ஒரு சின்னமாக இருக்கிறார்; மேலும், அவர் அதன் தொடக்கத்திலிருந்து அதன் முடிவுவரை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கே ஒரு சின்னமாகவும் இருக்கிறார். நாம் தானியேல் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் அதிகாரங்களுக்கு வரும்போது, நெபுகாத்நேச்சார் 1798-இல் “முடிவுகாலத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்றும், பெல்ஷாத்சார் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்றும் காண்போம். “ஏழு காலங்கள்” எனும் தண்டனையின் முடிவில் நெபுகாத்நேச்சார் மனந்திரும்பிய ஆட்டுக்குட்டி-போன்ற ஆட்சியாளனாக ஆனான்; ஆனால், அவன் மகன் தன் அழிவுக்கு முன்பாகவே வலுசர்ப்பம்போல பேசுகிறவனாக முடிவடைகிறான்.

தானியேல் முதல் அதிகாரம், 1840 ஆகஸ்ட் 11 முதல் 1844 அக்டோபர் 22 வரையான மில்லரைட் இயக்கத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. அது 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் குறிக்கிறது. மேலும், அது மூன்று தூதர்களின் செய்திகளில் முதலாவதையும் குறிக்கிறது; அவை, 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையான ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வரலாற்றின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தையும் குறிக்கின்றன.

தானியேல் முதல் அதிகாரத்தின் மிக முக்கியமான பிரதிநிதித்துவம் இதுவாக இருக்கலாம்: தானியேல் புத்தகமும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகமும் இணைந்து அமைக்கும் தீர்க்கதரிசனப் புத்தகத்தில் முதலில் குறிப்பிடப்படுவது இதுவே. தீர்க்கதரிசனத்தை அறியும் ஒருவன் கைவரப் பெற வேண்டிய மூன்று தீர்க்கதரிசனச் சோதனைகளில் இதுவே முதலாம். பின்வரும் சோதனைகளைத் தாண்டுவதற்காக “உண்ணப்பட” வேண்டியது இதுவே.

இந்தக் கட்டுரைகளில் ஏற்கனவே ஒன்றிற்கும் மேற்பட்ட முறை மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள Early Writings என்னும் நூலில், சகோதரி வைட் கிறிஸ்துவின் வரலாற்றிலுள்ள மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையை ஒரு பத்தியில் அடையாளப்படுத்துகிறார்; பின்னர் அதற்கடுத்த பத்தியில், மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையையும் அடையாளப்படுத்துகிறார். கிறிஸ்துவின் காலத்தில் யோவானின் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள், இயேசுவின் போதனைகளால் பயனடைய முடியாது என்பதை அவர் காட்டுகிறார். காண விரும்புகிறவர்களுக்கு, அடுத்த பத்தி மில்லரைட்களுக்கான முதல் சோதனை வில்லியம் மில்லர் என்பதைக் காண அனுமதிக்கிறது; சகோதரி வைட் அவரை யோவான் ஸ்நானகராலும் எலியாவாலும் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டவர் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். முதல் சோதனையின் அந்த இரண்டு சாட்சிகளும் தானியேல் முதல் அதிகாரமே எலியா செய்தி என்பதை நிறுவுகின்றன. முதல் அதிகாரம் நிராகரிக்கப்படுமானால், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களால் எவ்விதப் பயனும் இருக்க முடியாது.

யேசுவும் இரண்டாம் தூதனும் தங்களுக்குரிய வரலாறுகளில் யோவான் ஸ்நானகரனையும் முதலாம் தூதனையும் பின்தொடர்ந்தனர். யேசுவுக்குப் பின்பு சிலுவையின் நியாயத்தீர்ப்பு இருந்தது; மேலும், விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது மூன்றாம் தூதன் வந்தான். சிலுவையில் சீஷர்கள் அனுபவித்த ஏமாற்றம், 1844 அக்டோபர் 22-இன் மகா ஏமாற்றத்திற்கான ஒரு முன்னுருவமாகும். தானியேல் முதலாம் அதிகாரம் எலியாவாகும்; அது யோவான் ஸ்நானகரனாலும் வில்லியம் மில்லராலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஆனால் அதை இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களிலிருந்து பிரிக்க முடியாது. அந்த அதிகாரங்கள் ஒன்றுசேர்ந்து நித்திய சுவிசேஷமாகும்; அது எப்போதும் மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனைச் செய்தியாக இருந்து, முதலில் இரு வகை ஆராதகர்களை உருவாக்கி, பின்னர் அவர்களைப் பிரிக்கிறது. ஆகையால், அந்த மூன்று அதிகாரங்கள் பிரிக்கப்பட்டால், அது வேறொரு சுவிசேஷமாகி விடும்.

தானியேல் முதல் அதிகாரம், உடன்படிக்கையின் தூதன் திடீரென தமது ஆலயத்திற்கு வருவதற்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிறது; மேலும் அது வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. வனாந்தரம் என்பது சிதறடிக்கப்படும் காலமாகக் காட்டப்படுகிறது; அக்காலத்தில் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் காலடியில் மிதிக்கப்படுகின்றன. தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில், தானியேல் வனாந்தரத்தில் இருக்கிறான்; சிதறடிக்கப்பட்டவனாகவும் அடிமைப்படுத்தப்பட்டவனாகவும் இருக்கிறான். முதல் அதிகாரத்தின் செய்தி, இரண்டாம் அதிகாரத்தின் செய்திக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிறது; அங்கே கிறிஸ்து லேவியின் குமாரரைச் சுத்திகரித்து அவர்களுடன் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கிறார். லேவியின் குமாரர் தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களின் அடையாளச் சின்னமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் ஆரோனின் பொன்னான உருவத்தின் நெருக்கடியில் அவர்கள் மோசேயோடு உண்மையாய் நின்றார்கள்; மேலும் தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரமும் பொன்னான உருவத்தின் நெருக்கடியே ஆகும்.

சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்-நேகோ ஆகியோர், பொன்னாலான சிலையின் “மிருகத்தின் உருவம்” சோதனைக்கு முன்பாகவே சுத்திகரிக்கப்பட்ட லேவியர்களைப் போன்றவர்கள். அந்தச் சடங்கில் நேபுகாத்நேச்சார் இசைக்குழுவை ஏற்பாடு செய்கிறான்; தீருவின் வேசி பாடல்களைப் பாடுகிறாள்; விசுவாசவிலகிய ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேல் தாழ்ந்து வணங்கி, பின்னர் பொன்னாலான சிலையைச் சுற்றி அந்த இசைக்கேற்ப நிர்வாணமாக நடனமாடுகிறது.

தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகங்கள் ஒரே புத்தகமாகும்; அல்பாவும் ஒமேகாவுமான கிறிஸ்து, இப்போது இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டைச் சுட்டிக்காட்டும் அந்தப் புத்தகத்தின் முத்திரைகளை அவிழ்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் அந்தப் புத்தகத்தில் முதன்முதலில் வைக்கும் சத்தியம் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளாகும். தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களே மூன்று தூதர்களின் செய்திகளாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் உள்ள அந்த மூன்று தூதர்களின் செய்திகளோடு தொடர்புடைய சத்தியங்கள், அவை முதலில் தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டன என்பது அறியப்படும் போது பூரணத்துக்கு கொண்டுவரப்படுகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கில் அவை நித்திய சுவிசேஷம் என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன; மேலும் அவை ஆகாயத்தின் நடுவே பறக்கின்றன; இதன் மூலம் கடைசி நாட்களில் முழு உலகத்திற்கும் அறிவிக்கப்படும் செய்தி என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில், அந்தச் செய்தியை உலகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும் ஆண்களும் பெண்களும் அனுபவிக்கும் அனுபவம் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கு என்பது சத்தியத்தின் வெளிப்புற வரியாக இருந்து, குறியீடுகளின் மூலம் மூன்று தூதர்களின் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நித்திய சுவிசேஷமும், அந்த மூன்று தூதர்களில் ஒவ்வொருவரின் செய்தியும், தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சத்தியத்தின் உள்புற வரியால் பூரணத்துக்கு கொண்டுவரப்படுகின்றன.

முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் அநேக அதிசயமான சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அந்தச் சத்தியங்களில் ஒன்றானது, அந்த மூன்று செய்திகள் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையாக இருந்து, அதில் முதலில் உணவுச்சார்ந்த ஒரு சோதனை, அதன் பின்பு பார்வை சார்ந்த ஒரு சோதனை, அதன் பின்பு ஒரு லிட்மஸ் சோதனை இடம்பெறுகிறது என்பதாகும். அந்த மூன்று சோதனைகளுக்கு பெயரிடுவதற்குப் பிற வழிகளும், ஐயமின்றி, உள்ளன; ஆனால் அந்தப் பெயரிடல்கள் முதல் அதிகாரத்தில் எளிதாகக் காணப்படுகின்றன, மேலும் அவை மறுபடியும் முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரை காணப்படுகின்றன. இந்த மூன்று அதிகாரங்களும் ஒன்றாக ஒரே ஒரு குறியீடாக அறியப்பட வேண்டும்.

இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் அதிகாரங்களின் நிகழ்வுகளுக்கிடையில் உண்மையான வரலாற்றில் ஒரே ஒரு நாள், அல்லது ஒரு வாரம், அல்லது இருபது ஆண்டுகள் மட்டுமே இருந்திருந்தாலும்கூட அது முக்கியமல்ல; அவை குறியீட்டார்த்தமாக மூன்று சோதனைகளின் முற்போக்கான பரிசோதனையை விளக்குகின்றன. நேபுகாத்நேச்சார், தேவன் தீர்க்கதரிசியான தானியேலின் மூலம் தன் கனவை அறிந்துகொள்ளவும், அந்தக் கனவிற்கு அத்தனை உறுதியான விளக்கத்தை அளிக்கவும் இயன்றதினால் மெய்மறந்து அதிசயித்தான்; அது சத்தியமாக மட்டுமே புரிந்துகொள்ளப்படத்தக்கதாக இருந்தது. ஆயினும், மூன்றாம் அதிகாரத்தில் நேபுகாத்நேச்சார் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாவது சோதனையில் தோல்வியடைந்தான்; ஏனெனில், இரகசியமான கனவின் தெய்வீகப் பொருளை வெளிப்படுத்திய தேவனுடைய வல்லமையின் அதிசயமான வெளிப்பாட்டினும் மேலாக, தன் அகந்தைமிக்க மனித விருப்பத்தை நிலைநிறுத்த அவன் தீர்மானித்தான்.

மூன்றாம் அதிகாரத்தில் பொற்கல உருவத்தை நிறுவியபோது, அவன் மூன்றாவது—லிட்மஸ் சோதனையில் தோல்வியடைந்தான். ஷத்ரக்கு, மேஷக்கு, ஆபேத்நேகோ ஆகியோர் அந்த லிட்மஸ் சோதனையில் வெற்றி பெற்றனர். நேபுகாத்நேச்சார் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெற்றான்; அந்த மூன்று சிறந்தவர்களோ தேவனுடைய முத்திரையைப் பெற்றனர். தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் மூன்று அதிகாரங்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் பின்னணியில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். இந்த மூன்று அதிகாரங்கள் எவ்வளவு எளிமையானவையாக இருந்தாலும்—ஏனெனில் அவை மிகவும் தெளிவானவையாக இருப்பதால் கிறிஸ்தவக் குழந்தைகளுக்கான கதைகளாக பொதுவாகப் பயன்படுகின்றன—உண்மையில் அவை தேவனுடைய வார்த்தையில் இருக்கக்கூடிய, ஒருவேளை, மிக ஆழமான மூன்று அதிகாரங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தை நாம் தொடரப்போகிறோம்.