தானியேலின் புத்தகம் - நூற்று அறுபத்தேழு

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனம், வடக்கின் ராஜா தெற்கின் ராஜாவின் கைகளில் தன் கொடிய காயத்தைப் பெறும் 1798 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுகாலத்தில் தொடங்குகிறது. அந்த வரலாறு கி.மு. 246 ஆம் ஆண்டினால் முன்னறிவிக்கப்பட்டது; அப்போது தாலமி வடக்குப் பேரரசின்மேல் பழிவாங்கினான்; அதேபோல் 1798 ஆம் ஆண்டில் நெப்போலியன் ஆட்சி செய்த பிரான்ஸ் போப்பை சிறைபிடித்ததினாலும் அது முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டது. ஒன்பதாம் வசனத்தில் தெற்கின் ராஜா எகிப்திற்குத் திரும்பியபின், பத்தாம் வசனம் வடக்கின் ராஜா தெற்கின் ராஜாவுக்கு எதிராக ஒரு பதில்தாக்குதலை ஆரம்பிப்பான் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

பத்தாம் வசனத்தை நிறைவேற்றிய வரலாற்றின் மீது யூரியா ஸ்மித் வழங்கிய விளக்கத்தை நாம் ஆராய்வதற்கு முன், “வெள்ளம்போல் பெருகி, கடந்து செல்லும்” என்ற சொல்லாட்சியை நாம் கவனிக்கிறோம். இவ்வாறு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரேய சொற்றொடர், நாற்பதாம் வசனத்தில் “வெள்ளம்போல் பெருகி, மேலாகக் கடந்து செல்லும்” என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. மூல எபிரேயத்தில் அது அதே சொற்றொடரே ஆகும். அது வேதாகமத்தில் வேறு ஒரே இடத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில், பத்தாம் வசனத்திலும் நாற்பதாம் வசனத்திலும், பின்னர் ஏசாயா அதிகாரம் எட்டில், எட்டாம் வசனத்திலும், ஒரே எபிரேய சொற்றொடர் ஒரே அர்த்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டினும் மூன்று வேறுபட்ட விதங்களில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. அந்தச் சொற்றொடரின் கடைசி சொல், “abar” எனும் எபிரேய சொல், பத்தாம் வசனத்தில் “கடந்து செல்லும்” என்றும், நாற்பதாம் வசனத்தில் “மேலாகக் கடக்கும்” என்றும், ஏசாயாவில் “கடந்து போகும்” என்றும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இம்மூன்று குறிப்புகளிலும் அதன் பொருள் அடிப்படையில் ஒன்றே; ஆனால் ஏசாயாவில், இந்தக் குறிப்புகளுக்கிடையில் இன்னும் ஒரு தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பும் உள்ளது.

ஏசாயாவில் உள்ள அந்த வசனம், அசீரியாவின் ராஜா யூதாவை வென்று எருசலேமுக்கு வந்தபோது நிறைவேறியது; ஆனாலும் அவன் அந்த நகரத்தையே ஒருபோதும் வெல்லவில்லை. அவன் “கழுத்துவரை” வந்தான்; ஆனால் “தலையை” ஒருபோதும் வெல்லவில்லை. அதே தீர்க்கதரிசனத்தில், “தலை” எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதற்கான ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தை ஏசாயா முன்வைக்கிறார்; மேலும் ஒரு “தலை” என்பது ராஜ்யத்தின் தலைநகரம் என்றும், அந்த ராஜ்யத்தின் ராஜாவும் “தலை” என்றும் அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். ஒரு தலை என்பது ஒரு ராஜாவும் ஒரு ராஜ்யமும் ஆகும் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்திற்கு அவர் இரண்டு சாட்சிகளை அளிக்கிறார்; பின்னர், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராய்கிற மாணவர் இந்தச் சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொண்டு புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், அவன் நிலைநிறுத்தப்படமாட்டான் என்று மறைபொருளாகக் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறார். அந்த மறைபொருள் கொண்ட வசனம், வடக்கின் ராஜா பெருக்கெடுத்து கடந்து வந்து, ஆனால் “கழுத்துவரை” மட்டுமே செல்வான் என்று அடையாளப்படுத்தும் அதே தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

சீரியா தேசத்தின் “தலை” அதன் தலைநகரமான “தமஸ்கு” ஆகும்; “தமஸ்குவின்” (தலைநகரின்) “தலை” சீரியாவின் ராஜாவாகிய “ரெசீன்” ஆகும். அதுபோல, எபிராயீம் தேசத்தின் “தலை” அதன் தலைநகரமான “சாமாரியா” ஆகும்; “சாமாரியாவின்” (தலைநகரின்) “தலை” சாமாரியாவின் ராஜாவாகிய “ரெமலியாவின் மகன்” (பெக்கா) ஆகும். அதே தீர்க்கதரிசனத்தில், அடுத்த அதிகாரத்தின் எட்டாம் வசனத்தில், அசீரியாவின் ராஜாவாகிய சனகெரிப் எருசலேமை முற்றுகையிட்டான்; மேலும் எட்டாம் வசனத்தில், அவன் எருசலேமை முற்றுகையிட்டது கழுத்துவரை வந்ததாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

எழு மற்றும் எட்டு ஆகிய வசனங்கள், இரண்டு சாட்சிகளின் மேல் “தலை” என்ற தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தை முன்வைக்கின்றன; அது ராஜாவையும் அந்த ராஜாவின் ஜாதியின் தலைநகரத்தையும் குறிக்கிறது. அதுவே, இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு ராஜ்யங்களுக்கு விரோதமாகிய இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுகளின் இரு தீர்க்கதரிசனங்களின் தொடக்கப்புள்ளியை அடையாளப்படுத்தும் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனமாகும். ஆகையால், இது மிகவும் சிக்கலான ஒரு வசனமாகும்; ஏனெனில் அது தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்துடனும் நாற்பதாம் வசனத்துடனும் தொடர்புபடுகிறது; அவ்விரண்டும் கூட வடக்கின் ஒரு ராஜா தெற்கின் ஒரு ராஜாவைத் தாக்கும் நிகழ்வுகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அது போலவே, ஏசாயா எட்டாம் அதிகாரம் எட்டாம் வசனத்தில், வடக்கின் ராஜாவாகிய சென்னாகெரிப், தெற்கின் ராஜ்யமாகிய யூதாவைத் தாக்கினான்.

வடக்கு ராஜாக்களினதும் தெற்கு ராஜாக்களினதும் இந்த மோதல்களை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும் திறவுகோல் “தலை” என்பதும், “கரைபுரண்டு பாய்ந்து கடந்து செல்வது” என்பதும் ஆகும். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனத்தில் வடக்கு ராஜா தெற்கு ராஜாவுக்கு எதிராகப் பழிவாங்கும் போது, அவன் போரில் வெற்றி பெறுகிறான்; ஆனால் அவன் “தலை”-யை விட்டுவிடுகிறான்; ஏனெனில் அவன் தெற்கு ராஜாவின் “கோட்டைக்குப்” “எதிராக வந்து, கரைபுரண்டு பாய்ந்து, கடந்து செல்கிறான்.” பத்தாம் வசனத்தின் வரலாறு, வடக்கு ராஜா தெற்கு ராஜாவின்மேல் பெற்ற வெற்றியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஆனாலும் அவன் எகிப்திற்குள்—அதாவது தலைநகரமாகிய (கோட்டை), “தலை”—பிரவேசிப்பதில்லை.

ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் வசனங்களில் தெற்கின் ராஜா முன்பு வடக்கின் ராஜாவைத் தோற்கடித்தபோது, அவன் “வடக்கின் ராஜாவின் அரணுக்குள் பிரவேசித்து,” “மேற்கொண்டு வென்று,” “சிறைப்பட்டவர்களை” “எகிப்துக்குத்” திரும்பக் கொண்டு சென்றான். வடக்கின் ராஜா பழிவாங்கி அடைந்த வெற்றியில், அவன் எகிப்துக்குள் பிரவேசிக்கவில்லை; ஆகையால், 1989-இல் சோவியத் ஒன்றியம் அடித்துச் செல்லப்பட்டபோதிலும், ரஷ்யா—அதன் தலைநகர், அதின் தலை—நின்றபடியே விடப்பட்டது என்பதை இது முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. “நீங்கள் விசுவாசிக்காவிட்டால், நிச்சயமாக நிலைநிற்றமாட்டீர்கள்.” பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் தெற்கின் ராஜாவாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுவது ரஷ்யாவே; எல்லைப்பகுதியான போரில் வெற்றி பெறுவது அதுவே; அந்த இடம் பண்டைய காலத்தில் ராபியா என்றும், இன்றோ உக்ரைன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

1989 இல் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்தது “முடிவுக் காலத்தை” குறித்தது; மேலும் அந்த வசனத்தில் வரும் இரண்டு மகன்கள், ரீகன் மற்றும் முதலாம் புஷ் என்ற இரண்டு வழிக்குறிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். “முடிவுக் காலம்” ஆகிய 1798 முதல்—அதுவே தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனம் தொடங்கும் இடமாகும்—ரோமின் வேசி மறக்கப்பட்டிருக்கிறாள்; ஏனெனில் அவள், யெசபெலாக, சமாரியாவில் பின்னால் தங்கி இருக்கிறாள்; இதற்கிடையில் அவளுடைய கணவன் ஆகாப், கர்மேல் மலையில் எலியாவை எதிர்கொள்கிறான். அவள் மறைவிலிருந்தாள்; ஆயினும் முதலாம் உலகப் போரும் இரண்டாம் உலகப் போரும் காலங்களில் இருந்ததுபோல, இரகசியமாக கயிறுகளை இழுத்துக்கொண்டிருந்தாள். தெற்கின் ராஜாவுக்கு எதிராக அவளுடைய கணவன் அவளின் பிரதிநிதிப் படையாக இருக்கிறான். 1989 இல் அவள் பழிதீர்த்தபோது, வடக்கின் ராஜாவாகிய அவள், இரதங்களையும், கப்பல்களையும், குதிரைப்படையினரையும் கொண்டுவந்தாள்.

அவளுக்குப் பதிலாகப் பழிவாங்குதலில் செயலாற்றுபவர் “கப்பல்கள்” எனக் குறிக்கப்படுகிறார்; அவை பொருளாதார வல்லமையைச் சுட்டுகின்றன. மேலும் “இரதங்களும் குதிரையோட்டிகளும்” எனக் குறிக்கப்படுகிறார்; அவை இராணுவ வலிமையைச் சுட்டுகின்றன. இராணுவ வலிமையும் பொருளாதார வல்லமையும் கடைசி நாட்களின் தீர்க்கதரிசனங்களில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்குரிய இரு தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளாகும்; ஏனெனில் யெசபெலுக்கு முன்பாக வணங்க மறுப்போரைக் கொள்முதல் செய்யவும் விற்கவும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தடைசெய்யும்; அவர்கள் இன்னும் யெசபெலின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்க மறுத்தால், அவர்கள் கொலைசெய்யப்படுவார்கள். 1989-ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் சிதைவினை ஏற்படுத்தியது, ரஷ்யா நிலைத்திருந்தபோதிலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பொருளாதார வல்லமையும் இராணுவ வலிமையும் பாப்பாட்சியத்துடன் இணைந்து செயல்படுத்தப்பட்டதே ஆகும்.

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் பத்தாவது வசனத்தை நிறைவேற்றிய வரலாறு, முடிவுகாலத்தை 1989 ஆம் ஆண்டில் அடையாளப்படுத்தும் நாற்பதாவது வசனத்தின் இரண்டாம் பகுதியின் வரலாற்றிலும் மீண்டும் நிகழ்கிறது. ஆறாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை உள்ள வரலாறு, முடிவுகாலத்திற்குக் கொண்டுவந்த வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அந்த முடிவுகாலம் நாற்பதாவது வசனத்தின் முதல் பகுதியில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் ஐந்தாம் வசனம் முதல் பத்தாம் வசனம் வரை, தானியேல் 11:40 இன் வரலாற்றை முற்றிலும் துல்லியமாக விளக்குகின்றன; ஏனெனில் சகோதரி வைட் பதிவு செய்தபடி, “தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றில் நிறைவேறிய வரலாற்றின் பெரும்பகுதி மீண்டும் நிகழும்.”

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் முதல் நான்கு வசனங்கள், கடைசி நாட்களில் முடிவுகாலத்தில் இரு கொம்புகளுடைய ஜாதியின் இரண்டாவது அரசனாகிய சீருசை அடையாளப்படுத்துகின்றன. கடைசி நாட்களில் இருந்த “முடிவுகாலம்” 1989 ஆகும்; மேலும், சீருசால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரண்டாவது ஜனாதிபதி, தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் ஒருவன் 1989க்கு பிந்தைய ஆறாவது ஜனாதிபதிவரை எண்ணிச் செல்ல அனுமதிக்கும் ஒரு தீர்க்கதரிசன வரிசையை நிறுவுகிறான்; அவனே மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதியாக இருப்பான், மேலும் உலகளாவியவாதப் பாம்பு வல்லமைகளை—அவை உலகத்தின் உலகளாவியவாதிகளாயிருந்தாலும், அல்லது ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ளவர்களாயிருந்தாலும்—கிளர்த்துவிடுவான் (எழுப்புவான்). அப்பொழுது அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாவது ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பத்து ராஜாக்களிடத்திற்கு தாவி, அதன் முதன்மையானதும் முதலாவதுமான ராஜாவை மகா அலெக்சாந்தரால் (அதாவது “மனிதர்களின் போர்வீரன்”) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவனாக அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், மனிதர்களுக்கான பரிசோதனைக் காலம் முடிவுறும் வேளையில் இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளும் முழுமையாக விடுவிக்கப்படும்போது, அவனுடைய ராஜ்யத்தின் இறுதியான சிதைவையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

பின்னர், ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை, கி.பி. 538-இல் போப்பாண்டவர் ஆட்சி சிம்மாசனத்தில் நிறுவப்படுவதற்கு முன்பிருந்த காலப்பகுதியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றை விளக்குகின்றன; ஏனெனில், வடக்கின் இராஜாவாக ஆகப்போகிற அந்த அதிகாரம், பின்னர் வடக்கின் இராஜாவாக நிறுவப்பட்ட செலூகசு செய்ததுபோல, முதலில் மூன்று புவியியல் தடைகளை வெல்ல வேண்டும். அதன் பின்னர், முப்பத்தைந்து யதார்த்த ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட மூன்றரை ஆண்டுகள் காலம் வடக்கின் இராஜா ஆட்சி செய்தான்; அந்தக் காலத்தின் முடிவில் தெற்கின் இராஜா அவன் அரணுக்குள் நுழைந்து அவனைச் சிறைப்படுத்தினான்; பின்னர் அவன் குதிரையிலிருந்து விழுந்ததினால் எகிப்தில் இறந்தான். இவ்வாறு, இந்த வசனங்கள் கி.பி. 1798-இல் முடிவுகாலத்தில் நிறைவுற்ற வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

பத்தாம் வசனம், 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக் காலத்தின் வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், ஐந்தாம் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரை உள்ளவற்றோடு சேர்ந்து, அவை முப்பதாம் வசனத்திலிருந்து முப்பத்தாறாம் வசனம் வரை உள்ள வரலாறு போலவே, நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாற்றைக் குறிக்கின்றன. ஆகையால், முதல் வசனத்திலிருந்து பத்தாம் வசனம் வரை, வரி மேல் வரியாக, இரண்டு தீர்க்கதரிசன வரிகள் உள்ளன. முதலாவது, ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் இராச்சியங்களின் தலைவர்களை உரையாடுகிறது; எனினும், ஆறாம் இராச்சியத்தின் ஆறாவது மற்றும் மிகவும் செல்வமிக்க ஜனாதிபதிக்கும் ஏழாம் இராச்சியத்திற்கும் இடையில் ஒரு வெற்று இடைவெளி உள்ளது.

இரண்டாவது வரி, மூன்று தடைகள் அகற்றப்பட்ட வரலாற்றையும், வடக்கின் ராஜா ஆட்சி செய்த காலத்தையும், பின்னர் 1798-இல் அகற்றப்பட்டவர் யார் என்பதையும், 1989 வரை நிகழ்ந்தவற்றையும், மேலும் முந்தைய வரியில் கோரேசுவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இரண்டாவது ஜனாதிபதியையும் உள்ளடக்குகிறது.

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள், இரண்டாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட செல்வமிக்க அதிபருக்குப் பின்பு நிகழும் வரலாற்றின் மூன்றாம் கோட்டைக் குறிக்கின்றன; ஆனால் அது முடிவுக் காலத்தில் 1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்ததற்குப் பின்பு ஏதோ ஒரு காலத்தில், மேலும் பதினாறாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குமுன் ஏதோ ஒரு இடைவெளியில் அமைந்துள்ளது.

1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுக் காலத்திற்குப் பிந்தைய வரலாறு, முதல் வரியில், 2016 முதல் உலகமயவாதிகளைத் தூண்டிவிடும் ஆறாவது மற்றும் மிகுந்த செல்வமுள்ள ஜனாதிபதிவரை எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. இரண்டாவது வரியில், தீர்க்கதரிசன வரலாறு 1989 ஆம் ஆண்டிற்குக் கொண்டுச் செல்லப்படுகிறது. பதினொன்றும் பன்னிரெண்டும் ஆகிய வசனங்களில் உள்ள ராபியா யுத்தம் (“எல்லைக்கோடு”) பதிமூன்றாம் வசனத்திற்கு முன்நிற்கிறது; அங்கே, சமீபத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்ட வடக்கின் ராஜா தன் படையினை மறுபடியும் நிலைநிறுத்தி, பின்னர் பதினாறாம் வசனத்தில் கூறப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு சற்றுமுன் தெற்கின் ராஜாவைத் தோற்கடிக்கிறான். பதிமூன்றாம் வசனத்தில் வடக்கின் ராஜாவின் பிரதிநிதி வல்லமை, 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் ஆட்சி செய்கிற எட்டு ஜனாதிபதிகளில் கடைசியானவன் ஆகும். ஆகையால், பதிமூன்றாம் வசனம் ஏழினுள் ஒருவனாகிய எட்டாவது ஜனாதிபதியின் தேர்தல் நேரத்திலோ அல்லது அதற்குப் பின்போ நிகழ வேண்டும். பதினொன்றும் பன்னிரெண்டும் ஆகிய வசனங்கள், ஆறாவது, மிகுந்த செல்வமுள்ள ஜனாதிபதிக்கு சற்றுமுன் தொடங்கி, ஏழினுள் ஒருவனாகிய எட்டாவதாக ஆகிற அதே ஜனாதிபதியின் தேர்தலுக்கு சற்றுமுன் முடிவடைவதாக இருக்கலாம்; அவனே பதிமூன்று முதல் பதினைந்து வரை உள்ள வசனங்களில் பிரதிநிதிப் போரின் மூன்றாவது யுத்தத்தில் வெற்றி பெறுகிறான்.

பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் தெற்கின் ராஜா மேற்கொள்ளும் பழிவாங்குதல், பத்தாம் வசனத்தில் தெற்கின் ராஜா அனுபவித்த தோல்விக்கான பதிலாகும். பத்தாம் வசனம், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளும் வத்திக்கானும் கொண்டிருந்த இரகசியக் கூட்டணியின் மூலம் நிகழ்ந்த 1989 ஆம் ஆண்டிலான வடக்கின் ராஜாவின் வெற்றியை அடையாளப்படுத்துகிறது. வடக்கின் படைக்கான அந்த வெற்றி, பிரதிநிதிப் போரின் முதல் போராக இருந்தது. பண்டைக்காலத்தில் நிறைவேறிய நேரடி வெப்பப் போர், கடைசி நாட்களில் ஒரு பிரதிநிதிப் போரை முன்னுருவாகக் காட்டியது; ஆகையால், பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களிலுள்ள வெற்றி, பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாம் போரில் தெற்கின் ராஜாவுக்குரிய வெற்றியாக இருக்கும்.

பத்து முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் மூன்று போர்கள் உள்ளன; அவை அனைத்தும் பண்டைய காலத்தில் நேரடி தீவிரப் போர்களினால் நிறைவேறின. ஆனால் அவை கடைசி நாட்களில் நடைபெறும் பிரதிநிதிப் போர்களில் மூன்று போர்களைக் குறிக்கின்றன. முதல் போர், 1989-இல் மிருகமும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் கொண்டிருந்த இரகசியக் கூட்டணியால், வலுசர்ப்பத்துக்கு எதிராக வெல்லப்பட்டது. பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாவது போர், தெற்கின் ராஜாவின் நாத்திக வலுசர்ப்ப வல்லமையால், போப்பும் அவனுடைய பிரதிநிதிப் படையும் கொண்டுள்ள கூட்டணிக்கு எதிராக வெல்லப்படும். பிரதிநிதிப் போர்களின் மூன்றாவது போர், பதிமூன்று முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, வடக்கின் ராஜாவின் பிரதிநிதிப் படையால் வெல்லப்படும்.

தீர்க்கதரிசனரீதியாக மூன்று சூடான உலகப் போர்கள், மூன்று பிரதிநிதிப் போர்கள், அவை மூன்று போர்களைக் கொண்டவை, மேலும் இஸ்லாமின் மூன்று ஐயோங்களின் யுத்தமும் உள்ளன. அதோடு ஒரு உள்நாட்டுப் போரும் ஒரு புரட்சிப் போரும் உள்ளன. பிரதிநிதிப் போர்களில் இரண்டாவது போர் தற்போது உக்ரைனில், “The Borderline” எனப்படும் எல்லைப்பகுதியில் நடைபெற்று வருகிறது; இது தெற்கின் ராஜாவுக்கும் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் இடையிலான எல்லைப்பகுதியாக இருந்த ராபியா மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அப்போதுதான் பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள் வரலாற்றில் முதன்முதலாக நிறைவேறின.

உக்ரைனிலுள்ள பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாவது யுத்தம் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அதே நேரத்தில், மகிமையான தேசத்துக்கு எதிராக இஸ்லாம் மேற்கொள்ளும் மூன்று தாக்குதல்களில் இரண்டாவது தாக்குதலும் நிகழ்ந்து வருகிறது. மூன்றாவது ஐயோவின் முதல் தாக்குதல் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்தடைந்தது; அப்போது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆரம்பமானது. அந்த முத்திரையிடும் காலம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முடிவடைகிறது; அந்நேரத்தில் மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம் மீண்டும் ஒருமுறை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைத் தாக்கும். முதல் மற்றும் கடைசி தாக்குதல்கள் ஒன்றே; அவை இரண்டும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதனின் சத்தத்தைக் குறிக்கின்றன; அதுவே மூன்றாம் தூதனின் சத்தமும் ஆகும்; அதுவே ஏழாம் எக்காளத்தின் ஒலிப்பும் ஆகும்; அதுவே மூன்றாவது ஐயோவும் ஆகும்.

அந்த இரு தாக்குதல்களுக்கிடையில்—அவை இரண்டு சத்தங்களாகவும், ஏழாவது எக்காளத்தின் ஒலியாகவும் இருப்பவையாகிய—மூன்றாவது ஐயோவின் இஸ்லாம், நவீன ஆவிக்குரிய மகிமையான தேசத்தை அல்ல, பண்டைய நேர்மையான மகிமையான தேசத்தையே 2023 அக்டோபர் 7 அன்று தாக்கியது.

அப்போது தொடங்கிய அந்தப் போர், பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்களில் விவரிக்கப்பட்ட ராபியா யுத்தம் நிகழ்ந்த துல்லியமான அதே பகுதியில் இப்போது நடைபெற்று வருகிறது. காசா பிரதேசம், தெற்கத்திய யூதா ராஜ்யத்திற்கும் எகிப்திற்கும் இடையிலான எல்லைக்கோடாகும். 2023 அக்டோபர் 7, “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்கும் எபிரேய அகரவரிசையின் முதல் மற்றும் கடைசி எழுத்துகளுடன் சேர்ந்து நிற்கும், கிளர்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டும் பதிமூன்றாவது எழுத்தை அடையாளப்படுத்தும், மற்ற சக்கரங்களுக்குள் உள்ள ஒரு சக்கரம் ஆகும்.

மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமால் மகிமையான தேசத்தின்மேல் நிகழ்த்தப்பட்ட இரண்டாவது தாக்குதல் 2023 அக்டோபர் 7 அன்று நடந்தது; மேலும், பதினொன்றும் பன்னிரண்டும் வசனங்களின் நிறைவேற்றமாக, பண்டைய ராபியா போராட்டம் நிகழ்ந்த துல்லியமான அதே பகுதியில் அது இடம்பெற்றது. மகிமையான தேசத்தின்மேல் நிகழ்ந்த அந்த இரண்டாவது தாக்குதல், தீர்க்கதரிசனப் புவியியல் அடையாளவியலின் மூலம், உக்ரைனிலுள்ள போரால் பிரதிநிதிக்கப்படுகிற பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாவது போருடனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

வரியின்மேல் வரி, இப்போது உக்ரைனில் (எல்லைப்பகுதி) நடைபெற்று வரும் பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாம் போர், மூன்றாம் ஐயோவின் எக்காளத்தின் இரண்டாம் ஸ்வரத்தையும் (October 7, 2023) உட்படுத்துகிறது; அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் இறுதிக் காலப்பகுதியில் நிறைவேறுகிறது. அந்த முத்திரையிடும் அனுபவம் தானியேலால் பத்தாம் அதிகாரத்தில் விளக்கப்படுகின்றது; அங்கே, இருபத்தொன்று நாட்கள் துக்கிக்கப்பட்ட காலப்பகுதியின் பின்பு, அவர் “marah” தரிசனத்தை காண்கிறார்; அது இரு தீர்க்கதரிசிகளும் தெருவில் இறந்து கிடந்த மூன்றரை நாட்களாகும். அந்த தரிசனம், “கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு நேரப்போகிறதை” விளக்கும் உரையாகப் பொருள்கூறப்பட்டது.

முத்திரையிடும் சத்தியமாகிய ஹித்தேக்கேல் நதியின் தரிசனம் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சத்தியம், பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் நிறைவேறுகிறது. அது 1989-இல் ஆரம்பித்து, நாற்பதாம் வசனத்தின் வரலாறாக இருந்து, நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்திற்கும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் தொடர்ந்து செல்கிறது. அது இரண்டாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆறாவது, மிகச் செல்வமிக்க அரசனின் வரலாறாக இருந்து, மூன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள “மகா அலெக்சாண்டர்” என்பவரின் ஏழாவது இராஜ்யம் வரையிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

2014-ஆம் ஆண்டில் பிரதிநிதிப் போர்களின் இரண்டாம் போரின் தொடக்கத்தில் ஆரம்பமான வரலாறு, அதற்கு பின்னர் 2015-ஆம் ஆண்டில் மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதி தன் பிரச்சாரத்தை ஆரம்பித்ததினால் தொடர்ந்து வந்தது; அது 1989-இலிருந்து நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான நாற்பதாம் வசனத்தின் வெற்று பகுதியும் ஆகும்; மேலும் அது இரண்டாம் வசனத்தில் வரும் ஆறாவது, மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதியிலிருந்து ஏழாவது இராஜ்யம் வரையிலான வெற்று பகுதியும் ஆகும். அது 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினெட்டின் முதல் சத்தத்தோடு ஆரம்பித்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றில் வருகிற மகாபூகம்பத்தின் வேளையில் இரண்டாம் சத்தத்தோடு முடிவடைகிற வரலாறாகும். அந்த வரலாறு எசேக்கியேல் அதிகாரம் பன்னிரண்டில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ள, ஒவ்வொரு தரிசனமும் நிறைவேறும் வரலாற்றுக் காலப்பகுதியும் ஆகும். அந்தக் காலப்பகுதி ஒருநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகும். தேவனுடைய ஜனங்களின் பரிசுத்தமாக்குதல் அவருடைய வார்த்தையின் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து காண்போம்.