தானியேல் புத்தகம் - நூற்று எழுபது

“முழு இருதயமும் தேவனுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; இல்லையெனில் தேவனுடைய சத்தியம் வாழ்க்கையிலும் குணநலனிலும் பரிசுத்தப்படுத்தும் விளைவை ஏற்படுத்தாது. ஆனால் கிறிஸ்துவின் நாமத்தை ஏற்றுக்கொள்கிற பலர் தங்கள் இருதயங்களை எளிமையோடு அவருக்குக் கொடுத்ததே இல்லை என்பது ஒரு துயரமான உண்மை. கிறிஸ்தவத்தின் கோரிக்கைகளுக்குப் பூரணமாகத் தம்மை ஒப்புக்கொடுக்கும் மனமுறிவை அவர்கள் ஒருபோதும் அனுபவித்ததில்லை; அதன் விளைவாக, சத்தியத்தின் மாற்றும் வல்லமை அவர்கள் வாழ்க்கைகளில் காணப்படுவதில்லை; கிறிஸ்துவின் அன்பின் ஆழ்ந்த, மிருதுவாக்கும் செல்வாக்கு வாழ்க்கையிலும் குணநலனிலும் வெளிப்படுவதில்லை. ஆனால் கீழ்ப்பணியாளரான மேய்ப்பர்கள் கிறிஸ்துவோடு சிலுவையிடப்பட்டவர்களாய் இருந்து, மந்தையின் பிரதான மேய்ப்பருடன் இணைந்து செயல்படுவதற்காக தேவனுக்கே உயிரோடிருக்கிறவர்களாயிருந்தால், தேவனுடைய மந்தையைப் போஷிப்பதில் எத்தகைய ஒரு பணி செய்யப்படக்கூடும்! கிறிஸ்து, தாம் செயல்பட்டதுபோலவே மனிதர்கள் செயல்படும்படி அழைக்கிறார். சத்தியத்தின் வல்லமையைப் பற்றிய இன்னும் ஆழமான, இன்னும் வலிமையான, இன்னும் அதிகம் உள்ளத்தைத் தள்ளிச் செல்லும் சாட்சியம் தேவைப்படுகிறது; அது, அதை நம்புவதாக அறிக்கை செய்கிறவர்களின் நடைமுறைத் தெய்வபக்தியில் காணப்பட வேண்டும். ஆத்துமாவில் இரட்சகரின் அன்பு இருந்தால், அழிவின் பாதையில் உள்ளவர்களின் ஆத்துமங்களுக்காக ஊழியக்காரர்கள் உழைக்கும் முறையில் தெளிவான மாற்றம் உண்டாகும். சத்தியம் ஆத்துமாவின் கோட்டையை ஆக்கிரமிக்கும்போது, கிறிஸ்து இருதயத்தில் அரியணையில் அமர்த்தப்படுகிறார்; அப்பொழுது மனித சாதனம், ‘நான் கிறிஸ்துவோடு சிலுவையிடப்பட்டேன்; ஆயினும் நான் உயிரோடிருக்கிறேன்; ஆனாலும் நான் அல்ல, கிறிஸ்துவே என்னுள் உயிரோடிருக்கிறார்; இப்போது நான் மாம்சத்தில் உயிரோடிருக்கிற வாழ்க்கையை, என்னை அன்புகூர்ந்து, எனக்காகத் தம்மையே ஒப்புக்கொடுத்த தேவனுடைய குமாரனின் விசுவாசத்தினாலே உயிரோடிருக்கிறேன்’ என்று சொல்லக்கூடும்.” Review and Herald, October 9, 1894.

தேவனுடைய வார்த்தை எங்கள் ஆவிக்குரிய உணவாக இருக்க வேண்டும். “நானே ஜீவ அப்பம்,” என்று கிறிஸ்து கூறினார்; “என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருபோதும் பசியடையான்; என்னை விசுவாசிக்கிறவன் ஒருபோதும் தாகமடையான்.” தூய்மையான, கலப்படமற்ற சத்தியம் இல்லாமையின் காரணமாக உலகம் அழிவுறுகிறது. கிறிஸ்துவே சத்தியம். அவருடைய வார்த்தைகள் சத்தியமாயிருக்கின்றன; அவற்றின் வெளிப்படையான தோற்றத்தில் காணப்படுவதைக் காட்டிலும் ஆழமான அர்த்தமும், அவற்றின் எளிமையான வெளிப்பாட்டை மீறிய மதிப்பும் அவற்றுக்குண்டு. பரிசுத்த ஆவியினால் உயிர்ப்பூட்டப்பட்ட மனங்கள் இந்த வார்த்தைகளின் மதிப்பை உணர்ந்து அறியும். எங்கள் கண்கள் அந்தப் பரிசுத்த கண் மருந்தினால் அபிஷேகம் செய்யப்படும்போது, சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த ரத்தினங்கள் மேற்பரப்பின் கீழ் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றாலும், அவற்றை நாம் கண்டறிய முடியும்.

“சத்தியம் நுட்பமானது, சுத்திகரிக்கப்பட்டது, உயர்ந்தது. அது குணநலனை வடிவமைக்கும்போது, ஆத்துமா அதன் தெய்வீகத் தாக்கத்தின் கீழ் வளர்கிறது. ஒவ்வொரு நாளும் சத்தியம் இருதயத்துக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும். இவ்வாறு, அவர் ஆவியும் ஜீவனுமாக இருக்கின்றன என்று அறிவிக்கும் கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளை நாம் உண்ணுகிறோம். சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒவ்வொருவரையும் தேவனுடைய பிள்ளையாக்கி, பரலோகத்தின் சுதந்தரவானாக்கும். இருதயத்தில் போற்றிப் பாதுகாக்கப்படும் சத்தியம் குளிர்ந்த, உயிரற்ற எழுத்தல்ல; அது ஜீவமுள்ள வல்லமையாகும்.”

“சத்தியம் புனிதமானது, தெய்வீகமானது. கிறிஸ்துவின் சாயலின்படி ஒரு குணநலனை உருவாக்குவதில் அது மற்ற எதையும் விட வல்லதுமானதாய், அதிக சக்தியுடையதாயுள்ளது. அதில் ஆனந்தத்தின் நிறைவு உண்டு. அது இருதயத்தில் பேணப்படும்போது, எந்த மனிதரிடத்திலான அன்பையும் விட கிறிஸ்துவின்மீதான அன்பே மேலானதாகக் கருதப்படுகிறது. இதுவே கிறிஸ்தவம். இதுவே ஆத்துமாவில் உள்ள தேவனுடைய அன்பாகும். இவ்வாறு தூய்மையான, கலப்பற்ற சத்தியம் இருப்பின் அரண்மனையை ஆக்கிரமிக்கிறது. ‘நான் உங்களுக்கு ஒரு புதிய இருதயத்தையும் கொடுத்து, உங்களுக்குள் ஒரு புதிய ஆவியையும் வைப்பேன்’ என்ற வார்த்தைகள் நிறைவேறுகின்றன. சத்தியத்தின் உயிரூட்டும் செல்வாக்கின் கீழ் வாழ்ந்து உழைக்கும் ஒருவரின் வாழ்க்கையில் ஒரு உயர்குடிமை உண்டு.” Review and Herald, February 14, 1899.

முதல் மாதத்தின் இருபத்துநான்காம் நாளில், நான் ஹித்தேக்கேல் என்னும் பெரிய நதியின் கரையோரத்தில் இருந்தபோது, என் கண்களை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; இதோ, சணலுடை அணிந்திருந்த ஒரு மனுஷன் தோன்றினார்; அவருடைய இடுப்பு ஊபாஸ் தேசத்தின் சுத்த பொன்னால் கட்டப்பட்டிருந்தது. அவருடைய உடல் புஷ்பராகம்போலவும், அவருடைய முகம் மின்னலின் தோற்றம்போலவும், அவருடைய கண்கள் அக்கினித் தீபங்கள்போலவும், அவருடைய புயங்களும் கால்களும் பளபளப்பாகப் பளிங்கிடப்பட்ட வெண்கலத்தின் நிறம்போலவும், அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தம் பெரும் ஜனக்கூட்டத்தின் சத்தம்போலவும் இருந்தது. இந்தத் தரிசனத்தை நான், தானியேல், ஒருவனே கண்டேன்; என்னோடிருந்த மனுஷர்கள் அந்தத் தரிசனத்தைக் காணவில்லை; ஆயினும் பெரிய நடுக்கம் அவர்கள்மேல் விழுந்ததால், அவர்கள் தங்களை மறைத்துக்கொள்ள ஓடிப்போனார்கள். ஆகையால் நான் தனியாக விடப்பட்டு, இந்த மகத்தான தரிசனத்தைக் கண்டேன்; என்னில் வல்லமையொன்றும் எஞ்சவில்லை; எனது அழகுரு என்னுள் சீர்குலைவாக மாறி, எனக்குச் சக்தியொன்றும் நிலைத்திருக்கவில்லை. இருந்தபோதிலும் அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அவருடைய வார்த்தைகளின் சத்தத்தைக் கேட்டபோது, நான் முகங்குப்புற தரையில் விழுந்து, ஆழ்ந்த நித்திரையிலிருந்தேன். அப்பொழுது, இதோ, ஒரு கை என்னைத் தொட்டது; அது என்னை முழங்கால்களின்மேலும் என் கைகளின் உள்ளங்கைகளின்மேலும் நிமிர்த்தி நிறுத்தியது. அவர் எனக்குச் சொல்லினார்: மிகுந்த பிரியமுள்ள மனுஷனாகிய தானியேலே, நான் உனக்குச் சொல்லுகிற வார்த்தைகளை உணர்ந்து, நேராக நில்; ஏனெனில் இப்போது நான் உன்னிடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டிருக்கிறேன். அவர் இந்த வார்த்தையை எனக்குச் சொன்னபோது, நான் நடுங்கிக்கொண்டே நின்றேன். அப்பொழுது அவர் எனக்குச் சொன்னார்: தானியேலே, பயப்படாதே; நீ உணர்ந்துகொள்ள உன் இருதயத்தை செலுத்தியும், உன் தேவனுக்குமுன்பாக உன்னைத் தாழ்த்தியும் இருந்த முதல் நாள்முதல், உன் வார்த்தைகள் கேட்கப்பட்டன; உன் வார்த்தைகளினிமித்தம் நான் வந்திருக்கிறேன். ஆனால் பாரசீக ராஜ்யத்தின் அதிபதி இருபத்தொரு நாட்கள் எனக்கு எதிராக நின்றான்; ஆனாலும், இதோ, பிரதான அதிபதிகளில் ஒருவராகிய மிகாவேல் எனக்கு உதவ வரினார்; அங்கே நான் பாரசீக ராஜாக்களுடன் தங்கியிருந்தேன். இப்போது கடைசிநாட்களில் உன் ஜனத்தின்மேல் வரப்போகிறதை உனக்குப் புரியவைக்க நான் வந்திருக்கிறேன்; ஏனெனில் இந்தத் தரிசனம் இன்னும் பல நாட்களுக்குரியது. தானியேல் 10:4–14.

அவர் இவற்றைச் சொல்லியபின், அவர்களிடம், நம்முடைய நண்பனாகிய லாசரு நித்திரை அடைந்திருக்கிறான்; ஆகிலும் நான் சென்று அவனை நித்திரையிலிருந்து எழுப்புவேன் என்றார். அப்போது அவருடைய சீஷர்கள், ஆண்டவரே, அவன் நித்திரை அடைந்திருக்கிறானாயின் சுகமடைவான் என்றார்கள். ஆயினும் இயேசு அவன் மரணத்தைப்பற்றிச் சொல்லியிருந்தார்; ஆனால் அவர்கள், அவர் தூக்கத்தில் இளைப்பாறுதல் குறித்து சொல்லினார் என்று எண்ணினார்கள். அப்பொழுது இயேசு அவர்களிடம் வெளிப்படையாக, லாசரு இறந்துபோனான் என்றார். யோவான் 11:11–14.

அவர் எனக்குப் இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பேசியபோது, நான் என் முகத்தைத் தரையின்மேல் குனிந்தேன்; நான் பேசாமலாயினேன். இதோ, மனுஷகுமாரரின் சாயலைப்போன்ற ஒருவர் என் உதடுகளைத் தொட்டார்; அப்பொழுது நான் என் வாயைத் திறந்து பேசினேன்; என் முன் நின்றவரை நோக்கி: என் ஆண்டவரே, இந்தத் தரிசனத்தினால் எனக்கு வேதனைகள் வந்துவிட்டன, எனக்குப் பலமே எஞ்சவில்லை என்று சொன்னேன். ஆகையால், என் ஆண்டவராகிய இவரின் தாசன், என் ஆண்டவராகிய இவரோடே எவ்வாறு பேச முடியும்? என்னைப் பொறுத்தவரை, உடனே என்னில் பலம் எதுவும் எஞ்சவில்லை; சுவாசமும் என்னில் மீதியாக இல்லை. தானியேல் 10:15–17.

அப்பொழுது மறுபடியும் மனுஷனை ஒத்த தோற்றமுடைய ஒருவர் வந்து என்னைத் தொட்டு, என்னைப் பலப்படுத்தி, “மிகவும் பிரியமான மனுஷனே, பயப்படாதே; சமாதானம் உனக்காகுக; பலமாயிரு; ஆம், பலமாயிரு” என்றார். அவர் என்னோடு பேசியபோது நான் பலம்பெற்று, “என் ஆண்டவர் பேசட்டும்; ஏனெனில் நீர் என்னைப் பலப்படுத்தினீர்” என்றேன். தானியேல் 10:18, 19.

அப்பொழுது அவர் என்னிடத்தில், “காற்றை நோக்கித் தீர்க்கதரிசனம் செய்; தீர்க்கதரிசனம் செய், மனுஷகுமாரனே; காற்றினிடத்தில் சொல்ல வேண்டியது இதுவே: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் சொல்லுகிறது: ஓ சுவாசமே, நான்கு திசைக் காற்றுகளிலிருந்தும் வந்து, கொல்லப்பட்டிருக்கிற இவர்கள் உயிர்பெறும்படிக்கு இவர்கள்மேல் ஊது” என்றார். ஆகையால் அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே நான் தீர்க்கதரிசனம் செய்தேன்; அப்பொழுது சுவாசம் அவர்களுக்குள் வந்தது; அவர்கள் உயிரடைந்து, தங்கள் கால்களின்மேல் நின்றார்கள்; மிகப் பெரும் படையாயிருந்தார்கள். பின்னும் அவர் என்னிடத்தில், “மனுஷகுமாரனே, இந்த எலும்புகள் இஸ்ரவேல் குடும்பமெங்கும் ஆகும்; இதோ, அவர்கள், ‘எங்கள் எலும்புகள் உலர்ந்துபோயின; எங்கள் நம்பிக்கை அழிந்துபோயிற்று; நாங்கள் முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்’ என்று சொல்லுகிறார்கள்” என்றார். எசேக்கியேல் 37:9–11.

ஆகையால் நீ தீர்க்கதரிசனம் செய்து அவர்களிடத்தில் சொல்லவேண்டும்: கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்; இதோ, என் ஜனங்களே, நான் உங்கள் கல்லறைகளைத் திறந்து, உங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து உங்களை வெளியே வரப்பண்ணி, இஸ்ரவேல் தேசத்திற்குள் உங்களை அழைத்துக்கொண்டுவருவேன். என் ஜனங்களே, நான் உங்கள் கல்லறைகளைத் திறந்து, உங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து உங்களை வெளியே வரப்பண்ணும்போது, நான் கர்த்தர் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நான் என் ஆவியை உங்களுக்குள் வைப்பேன்; நீங்கள் உயிர்பெறுவீர்கள்; நான் உங்களை உங்கள் சொந்த தேசத்தில் நிலைநிறுத்துவேன்; அப்பொழுது, கர்த்தராகிய நான் இதைச் சொல்லியும் அதை நிறைவேற்றியும் இருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். எசேக்கியேல் 37:12–14.

மூன்றரை நாட்களுக்குப் பின் தேவனிடமிருந்து வருகிற ஜீவனின் ஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தது; அவர்கள் தங்கள் கால்களின் மேல் நின்றார்கள்; அவர்களைக் கண்டவர்கள்மேல் மிகுந்த பயம் விழுந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11.

ஆயினும் பிரதான தூதனாகிய மிக்கேல், மோசேயின் உடலைக்குறித்து பிசாசோடு வாதாடிக்கொண்டிருந்தபோது, அவன்மேல் நிந்தையான குற்றஞ்சாட்டுதலைச் சுமத்தத் துணியாமல், “கர்த்தர் உன்னை கண்டிப்பாராக” என்று சொன்னான். யூதா 1:9.

ஏனெனில் கர்த்தர் தாமே முழக்கத்தோடும், பிரதான தூதனுடைய சத்தத்தோடும், தேவனுடைய எக்காளத்தோடும் பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவருவார்; அப்பொழுது கிறிஸ்துவுக்குள் மரித்தவர்கள் முதலில் உயிர்த்தெழுவார்கள். 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:16.

“வேதாகமத்தின் விதிமுறைகளே அன்றாட வாழ்க்கைக்கான வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும். கிறிஸ்துவின் சிலுவையே நாம் கற்றறிந்து நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய பாடங்களை வெளிப்படுத்தும் பொருளாக இருக்க வேண்டும். மாணவர்கள் தேவனுடைய அறிவை உள்ளார்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு, அவரைச் சுபாவத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்படியாக, எல்லா கல்விப் பாடங்களிலும் கிறிஸ்து கொண்டுவரப்பட வேண்டும். அவருடைய மேன்மையே காலத்திலும் நித்தியத்திலும் நமது ஆய்வுப் பொருளாக இருக்க வேண்டும். பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும் கிறிஸ்து உரைத்த தேவனுடைய வார்த்தையே வானத்திலிருந்து இறங்கிய அப்பம்; ஆனால் அறிவியல் என்று அழைக்கப்படும் பலவற்றோ மனிதக் கற்பனையால் உருவாக்கப்பட்ட உணவுப் பண்டங்களைப்போன்று, கலப்படமடைந்த உணவாக இருக்கின்றன; அது உண்மையான மன்னா அல்ல.”

“தேவனுடைய வார்த்தையில் சந்தேகமறியாத, வற்றாத ஞானம் காணப்படுகிறது—அந்த ஞானம் வரையறுக்கப்பட்ட மனதில் அல்ல, எல்லையற்ற மனதில் தோன்றியது. ஆனால் தேவன் தமது வார்த்தையில் வெளிப்படுத்தியவற்றில் பெரும்பகுதி மனிதருக்கு இருளாயிருக்கிறது; ஏனெனில் சத்தியத்தின் மணிகள் மனித ஞானத்தினதும் மரபினதும் குப்பைக் குவியல்களின் கீழ் புதைந்திருக்கின்றன. அநேகருக்கு வார்த்தையின் பொக்கிஷங்கள் மறைந்தே உள்ளன; ஏனெனில் பொன்னான உபதேசங்கள் புரிந்துகொள்ளப்படும் வரை அவை மனமார்ந்த விடாமுயற்சியுடன் தேடப்படவில்லை. அதை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் ராஜகுடும்பத்தின் உறுப்பினர்களாகவும், பரலோக ராஜாவின் பிள்ளைகளாகவும் ஆகும்படியாக, அவர்களைச் சுத்திகரித்து ஆயத்தப்படுத்துவதற்காக வார்த்தை ஆராயப்பட வேண்டும்.”

மனங்களை மறைஞானவாதத்திற்குள் இட்டுச் சென்று சத்தியத்திலிருந்து விலக்கிவிட்ட அந்தப் புத்தகங்களின் ஆய்விற்குப் பதிலாக, தேவனுடைய வார்த்தையின் ஆய்வே இடம்பிடிக்க வேண்டும். அதன் ஜீவமுள்ள கொள்கைகள் நமது வாழ்க்கைகளில் பின்னிப்பிணையப்பட்டிருக்கும்போது, அவை சோதனைகளிலும் பரீட்சைகளிலும் நமக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கும்; அதன் தெய்வீகப் போதனையே வெற்றிக்கான ஒரே வழியாகும். ஒவ்வொரு ஆத்துமாவின்மேலும் சோதனை வரும்போது, விசுவாசவிலகல்கள் உண்டாகும். சிலர் துரோகிகளாகவும், அவசரக்காரர்களாகவும், தற்பெருமையுள்ளவர்களாகவும், தன்னிறைவு கொண்டவர்களாகவும் இருந்து, சத்தியத்திலிருந்து விலகி, விசுவாசத்தை முற்றிலும் நாசப்படுத்திக் கொள்வார்கள். ஏன்? அவர்கள் “தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படும் ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும்” வாழவில்லை. அவர்கள் ஆழமாகத் தோண்டி, தங்கள் அஸ்திவாரத்தை உறுதியாக்கவில்லை.

“அவரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதர்களின் மூலம் கர்த்தருடைய வார்த்தைகள் அவர்களிடம் கொண்டு வரப்படும்போது, அவர்கள் முணுமுணுத்து, அந்த வழி மிகக் குறுகலாக்கப்பட்டதாக எண்ணுகிறார்கள். யோவான் 6ஆம் அதிகாரத்தில், கிறிஸ்துவின் சீடர்களாகக் கருதப்பட்ட சிலரைப் பற்றிப் படிக்கிறோம்; ஆனால் அவர்களுக்குச் சத்தியம் வெளிப்படையாக முன்வைக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் அதனால் அதிருப்தியடைந்து, இனி அவருடன் நடக்கவில்லை. இதேபோல, இவ்வகையான மேலோட்டமான மாணவர்களும் கிறிஸ்துவிடமிருந்து விலகிச் செல்வார்கள்.” Testimonies, volume 6, 132.