தானியேல் புத்தகம் - எண் பத்தொன்பது

அந்த அதே வேளையில், ஒரு மனிதனின் கையின் விரல்கள் தோன்றி, அரண்மனையின் சுவரின் சுதையின் மேல் விளக்குத்தூணுக்கு எதிராக எழுதியது; எழுதிய அந்தக் கையின் பகுதியை ராஜா கண்டான். தானியேல் 5:5.

அப்பொழுது பரலோகத்திலிருந்து மற்றொரு சத்தம் உண்டாகக் கேட்டேன்; அது: என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், அவள்மேல் வரும் வாதைகளில் உங்களுக்கு பங்கு வராதபடிக்கும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள் என்று சொல்லிற்று. ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் பரலோகமட்டும் எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார். அவள் உங்களுக்குச் செய்தபடியே அவளுக்குச் செய்யுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளின்படி அவளுக்குப் இரட்டிப்பாக இரட்டிப்பு செலுத்துங்கள்; அவள் நிரப்பின பாத்திரத்திலே அவளுக்கே இரட்டிப்பாக நிரப்புங்கள். அவள் தன்னைத்தான் மகிமைப்படுத்தி இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்த அளவுக்கு, அவளுக்குத் துன்பத்தையும் துயரத்தையும் கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவள் தன் இருதயத்தில்: நான் ராணியாய் வீற்றிருக்கிறேன்; நான் விதவையல்ல; துயரத்தை ஒருபோதும் காணேன் என்று சொல்லுகிறாள். ஆகையால் அவளுடைய வாதைகள் ஒரே நாளில் வரும்; மரணம், புலம்பல், பஞ்சம் உண்டாகும்; அவள் அக்கினியினால் முற்றிலும் சுட்டெரிக்கப்படுவாள்; ஏனெனில் அவளுக்குத் தீர்ப்பளிக்கும் கர்த்தராகிய தேவன் வல்லமையுள்ளவர். அவளோடே விபசாரம் பண்ணி இன்பவிலாசமாய் வாழ்ந்த பூமியின் ராஜாக்கள், அவள் எரிகிற புகையைக் காணும்போது, அவளுக்காக அழுது புலம்புவார்கள். அவள் படும் வேதனையின் பயத்தினால் தூரத்தில் நின்று: ஐயோ, ஐயோ, மகத்தான பாபிலோன் நகரமே, வல்லமையுள்ள நகரமே! ஒரே மணிநேரத்தில் உன் நீதித்தீர்ப்பு வந்துவிட்டதே என்று சொல்லுவார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4–10.

அந்நாளில், எசேயின் வேர் ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிற்கும்; புறஜாதிகள் அதனை நாடிவரும்; அவருடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையாயிருக்கும். அந்நாளில் கர்த்தர் தமது ஜனத்தின் மீதமாயிருந்து விடப்பட்டவர்களை மீட்டுக்கொள்ளும்படி இரண்டாம் முறையாகத் தமது கரத்தை நீட்டுவார்; அசீரியாவிலிருந்தும், எகிப்திலிருந்தும், பாத்ரோஸிலிருந்தும், கூஷிலிருந்தும், ஏலாமிலிருந்தும், சிநேயாரிலிருந்தும், ஹாமாத்திலிருந்தும், சமுத்திரத் தீவுகளிலிருந்தும் அவர்களை மீட்டுக்கொள்வார். அவர் ஜாதிகளுக்காக ஒரு கொடியை எழுப்பி, இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களைச் சேர்த்து, யூதாவின் சிதறடிக்கப்பட்டவர்களைப் பூமியின் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் ஒன்று கூடுவிப்பார். ஏசாயா 11:10–12.

அப்பொழுது பரலோகத்திலிருந்து அவர்களை நோக்கி, “இங்கே ஏறிவாருங்கள்” என்று சொல்லும் ஒரு மகத்தான சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர்கள் மேகத்திலே பரலோகத்திற்கு ஏறிச் சென்றார்கள்; அவர்களுடைய பகைவர்கள் அவர்களைப் பார்த்தார்கள். அந்நேரத்திலே ஒரு பெரிய பூமியதிர்ச்சி உண்டாயிற்று; நகரத்தின் பத்தில் ஒரு பங்கு விழுந்தது; அந்தப் பூமியதிர்ச்சியில் ஏழாயிரம் பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்; மீதமிருந்தவர்கள் பயந்துபோய், பரலோகத்தின் தேவனுக்கு மகிமை செலுத்தினார்கள். இரண்டாம் ஐயோ கடந்துபோயிற்று; இதோ, மூன்றாம் ஐயோ விரைவில் வருகிறது. அப்பொழுது ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; பரலோகத்தில் மகத்தான சத்தங்கள் உண்டாகி, “இவ்வுலகத்தின் ராஜ்யங்கள் நம்முடைய கர்த்தருடையதும் அவருடைய கிறிஸ்துவினதும் ராஜ்யங்களாயின; அவர் என்றென்றைக்கும் ஆட்சி செய்வார்” என்று சொன்னன. தேவனுக்கு முன்பாகத் தங்கள் ஆசனங்களில் உட்கார்ந்திருந்த இருபத்துநான்கு மூப்பர்களும் முகங்குப்புற விழுந்து தேவனை வணங்கி, “இருக்கிறவரும் இருந்தவரும் வருகிறவருமான சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தராகிய தேவனே, நீர் உம்முடைய மகா வல்லமையை ஏற்று அரசாண்டதினால் உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறோம். ஜாதிகள் கோபமுற்றன; உம்முடைய கோபமும் வந்தது; இறந்தவர்கள் நியாயந்தீர்க்கப்படவேண்டிய காலமும், உம்முடைய ஊழியக்காரரான தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் பரிசுத்தவான்களுக்கும், உம்முடைய நாமத்தைப் பயப்படுகிற சிறியோரும் பெரியோரும் அனைவருக்கும் பலன் அளிக்கவேண்டிய காலமும், பூமியை அழிப்பவர்களை அழிக்கவேண்டிய காலமும் வந்தது” என்றார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:12–18.

ஆகையால் அக்காலத்தில் சில கல்தேயர் வந்து யூதர்கள்மேல் குற்றஞ்சாட்டினர். அவர்கள் பேசி நேபுகாத்நேச்சார் ராஜாவை நோக்கி: ராஜாவே, நீர் என்றென்றும் வாழ்க. ராஜாவே, எக்காளம், குழல், வீணை, சக்குபூத்து, சால்த்தேரி, துல்சிமர், மற்றும் எல்லா வகையான இசைகளின் சத்தத்தையும் கேட்கிற ஒவ்வொருவரும் விழுந்து பொற்குறிச்சிலையை வணங்க வேண்டும் என்று நீர் கட்டளை பிறப்பித்திருக்கிறீர். மேலும், விழுந்து வணங்காத எவனும் எரியும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியப்பட வேண்டும் என்றும் ஆணையிட்டிருக்கிறீர். பாபிலோன் மாகாணத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்புகளின்மேல் நீர் நியமித்திருக்கிற சில யூதர் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் சாத்திராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆவர். ராஜாவே, இம்மனுஷர் உம்மை மதித்ததில்லை; உம்முடைய தெய்வங்களைச் சேவிப்பதுமில்லை; நீர் நிறுவிய பொற்குறிச்சிலையையும் வணங்குவதுமில்லை. தானியேல் 3:8–12.

அப்போது நேபுகாத்நேச்சார் தன் கொந்தளிப்பிலும் உக்கிரத்திலும் சத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோரை வரவழைக்கும்படி கட்டளையிட்டான். அப்பொழுது அவர்கள் அந்த மனிதர்களை ராஜாவின் முன் கொண்டு வந்தார்கள். தானியேல் 3:13.

மூன்றரை நாட்களுக்குப் பின்பு, தேவனிடமிருந்து வந்த ஜீவஆவி அவர்களுக்குள் பிரவேசித்தது; அவர்கள் தங்கள் கால்களின்மேல் நின்றார்கள்; அவர்களைப் பார்த்தவர்கள்மேல் மிகுந்த பயம் விழுந்தது. மேலும், “இங்கே ஏறிவாருங்கள்” என்று பரலோகத்திலிருந்து வரும் ஒரு மகத்தான சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர்கள் மேகத்தில் பரலோகத்திற்கேறிச் சென்றார்கள்; அவர்களுடைய சத்துருக்கள் அவர்களைப் பார்த்தார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11, 12.

“பாட்டில் கிரீக்கிலுள்ள பணி அதே வகைப்பாட்டின்படியே நடைபெறுகிறது. சானிட்டேரியத்தின் தலைவர்கள் அவிசுவாசிகளுடன் கலந்திருந்து, அவர்களைத் தங்கள் ஆலோசனைக் கூட்டங்களில் ஒரு அளவுக்காவது சேர்த்துக்கொண்டுள்ளனர்; ஆனால் அது கண்களை மூடியபடியே செயல்படுவதைப் போன்றது. எந்த நேரத்திலும் எம்மீது என்ன வெடித்தெழப் போகிறது என்பதை உணர்ந்து காணும் பகுத்தறிவு அவர்களுக்கு இல்லை. நிராசையின், யுத்தத்தின், இரத்தப்பொழிவின் ஒரு ஆவி உள்ளது; அந்த ஆவி காலத்தின் முடிவுவரை மேலும் மேலும் அதிகரிக்கும். தேவனுடைய ஜனங்கள் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்பட்டவுடனே—அது காணக்கூடிய ஏதோ முத்திரையோ குறியோ அல்ல; மாறாக, அவர்கள் அறிவார்ந்த முறையிலும் ஆவிக்குரிய முறையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்று, அசைக்கப்பட முடியாதவர்களாக ஆகிவிடுதல் ஆகும்—தேவனுடைய ஜனங்கள் முத்திரையிடப்பட்டு, அதிர்ச்சிக்காக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டவுடனே, அது வரும். உண்மையில், அது ஏற்கனவே ஆரம்பமாகிவிட்டது. தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் இப்போது தேசத்தின் மேல் இருக்கின்றன; வரப்போகிறதை நாம் அறிந்துகொள்ளும்படி, எங்களுக்கு எச்சரிக்கை கொடுக்கவே அவை வந்துள்ளன.” Manuscript Releases, volume 10, 252.

நெபுகாத்நேச்சார் அவர்களிடம் பேசித் தெரிவித்ததாவது: “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோவே, நீங்கள் என் தெய்வங்களுக்கு சேவை செய்யாமலும், நான் நிறுவியிருக்கிற பொன்னான சிலையை வணங்காமலும் இருக்கிறீர்கள் என்பது உண்மையோ? இப்போது நீங்கள் ஆயத்தமாயிருந்து, கொம்பு, புல்லாங்குழல், வீணை, சாக்புத், சங்கீதவாத்தியம், துல்சிமர், மற்றும் எல்லாவித இசைக்கருவிகளின் ஓசையைக் கேட்கும் வேளையில், நான் உண்டாக்கியிருக்கிற சிலைக்குமுன் விழுந்து அதை வணங்கினால் நலம்; ஆனால் நீங்கள் வணங்காவிட்டால், அதே வேளையில் எரியும் அக்கினிச் சூளையின் நடுவே தள்ளப்படுவீர்கள்; அப்படியானால், உங்களை என் கையிலிருந்து விடுவிக்கக்கூடிய தேவன் யார்?” சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ அவர்கள் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாகக் கூறினார்கள்: “நெபுகாத்நேச்சாரே, இந்த விஷயத்தில் உமக்குப் பதில் சொல்ல நாம் கவலைப்படுவதில்லை. அப்படியே நிகழ்ந்தால், நாம் சேவிக்கும் எங்கள் தேவன் எரியும் அக்கினிச் சூளையிலிருந்து எங்களை விடுவிக்க வல்லவர்; ராஜாவே, அவர் எங்களை உமது கையிலிருந்தும் விடுவிப்பார். ஆனால் அப்படியில்லாவிட்டாலும், ராஜாவே, நாங்கள் உமது தெய்வங்களுக்கு சேவை செய்யமாட்டோம்; நீர் நிறுவியிருக்கிற பொன்னான சிலையை வணங்கவும் மாட்டோம் என்பதை அறிந்திருப்பீராக.” தானியேல் 3:14–18.

அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் மிகவும் கோபமுற்றான்; சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ ஆகியோருக்கு விரோதமாக அவன் முகவடிவமே மாறிப்போயிற்று. ஆகையால் அவன் கட்டளையிட்டு, சூளையை வழக்கமாகக் காய்ச்சுவதைக் காட்டிலும் ஏழு மடங்கு அதிகமாகக் காய்ச்சும்படி சொன்னான். மேலும், தன் சேனையில் இருந்த பராக்கிரமமுள்ள சில வல்லமையுள்ள மனிதர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ ஆகியோரைக் கட்டி, எரிகின்ற அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியும்படி ஆணையிட்டான். அப்பொழுது அந்த மனிதர்கள் தங்கள் மேலங்கிகள், காலுறைகள், தலைஅணிகள், மற்றும் பிற வஸ்திரங்களோடே கட்டப்பட்டு, எரிகின்ற அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் எறியப்பட்டார்கள். ராஜாவின் கட்டளை அவசரமானதாயிருந்ததாலும், சூளை மிகுதியாய் காய்ந்திருந்ததாலும், சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ ஆகியோரை எடுத்துச் சென்ற அந்த மனிதர்களை அக்கினியின் ஜ்வாலை கொன்றுபோட்டது. சத்ராக், மேஷாக், ஆபெத்நேகோ என்னும் இந்த மூன்று மனிதர்களோ கட்டப்பட்டவர்களாய் எரிகின்ற அக்கினிச் சூளையின் நடுவில் விழுந்தார்கள். அப்பொழுது ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் திகைத்து, விரைவாய் எழுந்து, தன் ஆலோசகர்களை நோக்கி: “நாம் மூன்று மனிதர்களைக் கட்டியவாறே அக்கினியின் நடுவில் எறிந்தோம் அல்லவா?” என்றான். அவர்கள் ராஜாவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “உண்மையே, ராஜாவே,” என்றார்கள். அதற்கு அவன்: “இதோ, நான் நான்கு மனிதர்கள் கட்டுகளின்றி அக்கினியின் நடுவில் உலாவிக்கொண்டிருக்கிறதைக் காண்கிறேன்; அவர்களுக்கு எந்தச் சேதமும் இல்லை; நான்காமவனின் உருவம் தேவகுமாரனை ஒத்திருக்கிறது,” என்றான். தானியேல் 3:19–25.

“பரிசுத்த ஆவியின் பணி, உலகத்தைப் பாவத்தைக் குறித்தும், நீதியைக் குறித்தும், நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்தும் உணர்த்துவதாகும். சத்தியத்தை விசுவாசிப்பவர்கள் சத்தியத்தின் மூலம் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களாய், உயர்ந்தும் பரிசுத்தமுமான கொள்கைகளின்படி நடந்து, தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் அவற்றைத் தங்கள் காலடியில் மிதிக்கிறவர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவுக் கோட்டை உயர்ந்த, மேன்மையான அர்த்தத்தில் வெளிப்படுத்துகிறவர்களாய் காணப்படுவதன்மூலமே உலகத்துக்கு எச்சரிக்கை அளிக்கப்பட முடியும். ஆவியின் பரிசுத்தமாக்குதல், தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருக்கிறவர்களுக்கும் போலியான ஓய்வுநாளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சோதனை வரும்போது, மிருகத்தின் முத்திரை என்ன என்பதும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்படும். அது ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கைக்கொள்ளுதலே ஆகும். சத்தியத்தைக் கேட்டபின்பும் இந்த நாளைத் தொடர்ந்து பரிசுத்த நாளாகக் கருதுகிறவர்கள், காலங்களையும் நியமங்களையும் மாற்ற நினைத்த பாவமனிதனுடைய கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறவர்கள் ஆவர். Bible Training School, December 1, 1903.”

பின்பு நான் பூமியிலிருந்து மேலேறிவரும் இன்னொரு மிருகத்தைக் கண்டேன்; அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியைப்போல இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன; ஆனால் அது வலுசர்ப்பம்போலப் பேசிற்று. அது முதல் மிருகத்தின் சகல அதிகாரத்தையும் அதன் முன்னிலையில் நடத்தி, பூமியையும் அதில் குடியிருக்கிறவர்களையும், கொடிய காயம் குணமான அந்த முதல் மிருகத்தை வணங்கும்படிச் செய்கிறது. அது பெரிய அதிசயங்களைச் செய்து, மனிதர்களின் கண்முன்னே வானத்திலிருந்து பூமியின்மேல் அக்கினி இறங்கும்படிக்கூடச் செய்கிறது. மிருகத்தின் முன்னிலையில் செய்ய அதற்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருந்த அந்த அற்புதங்களினாலே, பூமியின்மேல் குடியிருக்கிறவர்களை அது வஞ்சித்து, பட்டயத்தினால் காயமடைந்தும் உயிரோடிருந்த அந்த மிருகத்திற்கு ஒரு சிலையை உண்டாக்கும்படி பூமியின்மேல் குடியிருக்கிறவர்களுக்குச் சொல்லுகிறது. மேலும், மிருகத்தின் சிலை பேசவும், மிருகத்தின் சிலையை வணங்காத எல்லாரும் கொல்லப்படவும், அந்த மிருகத்தின் சிலைக்குப் பிராணன் கொடுக்க அதற்கு அதிகாரம் உண்டாயிருந்தது. சிறியோரும் பெரியோரும், ஐசுவரியவான்களும் தரித்திரரும், சுதந்திரரோரும் அடிமைகளும் ஆகிய எல்லாரும் தங்கள் வலது கையிலாவது தங்கள் நெற்றியிலாவது ஒரு முத்திரையைப் பெறும்படியாக அது செய்கிறது. அந்த முத்திரையையாவது, அல்லது மிருகத்தின் நாமத்தையாவது, அல்லது அதன் நாமத்தின் எண்ணையாவது உடையவனைத் தவிர, வேறொருவனும் வாங்கவோ விற்கவோ கூடாதபடியாகும். இங்கே ஞானம் இருக்கிறது. புத்தியுள்ளவன் மிருகத்தின் எண்ணைக் கணக்கிடக்கடவன்; அது ஒரு மனுஷனுடைய எண்; அதன் எண் அறுநூற்று அறுபத்து ஆறு. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 13:11–18.

உதவிக்காக எகிப்திற்கு இறங்கிச் சென்று, குதிரைகள்மேல் சார்ந்து, ரதங்கள் அநேகம் என்பதனால் அவைகளில் நம்பிக்கை வைத்து, குதிரைவீரர்கள் மிகவும் பலமுள்ளவர்கள் என்பதனால் அவர்கள்மேல் விசுவாசம் கொண்டு, இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரைக் நோக்காதவர்களுக்கும், கர்த்தரைத் தேடாதவர்களுக்கும் ஐயோ! ஆயினும் அவரும் ஞானமுள்ளவரே; அவர் தீமையை வரவழைப்பார்; தமது வார்த்தைகளைத் திரும்பப்பெறார் இல்லை; அக்கிரமக்காரரின் வீட்டிற்கும், அநியாயம் செய்கிறவர்களுக்கு உதவுகிறோரின் உதவிக்கும் விரோதமாக எழும்புவார். எகிப்தியர் மனிதரே அன்றி தேவன் அல்லர்; அவர்களின் குதிரைகள் மாம்சமே அன்றி ஆவி அல்ல. கர்த்தர் தம் கையை நீட்டும் போது, உதவுகிறவனும் இடறிவிழுவான்; உதவிபெறுகிறவனும் விழுவான்; அவர்கள் எல்லாரும் ஒருங்கே நாசமடைவார்கள். ஏனெனில் கர்த்தர் என்னோடு இவ்வாறு பேசினார்: சிங்கமும் இளஞ்சிங்கமும் தன் இரையைப்பற்றி கர்ஜிக்கும் போது, அதற்கு விரோதமாக மேய்ப்பரின் கூட்டம் அழைக்கப்பட்டாலும், அது அவர்களுடைய சத்தத்தினால் பயப்படாது; அவர்களுடைய இரைச்சலினால் தாழ்ந்து போகாது; அதுபோல சேனைகளின் கர்த்தர் சீயோன் மலையினிமித்தமும் அதின் மேட்டினிமித்தமும் யுத்தம்பண்ண இறங்கிவருவார். பறக்கும் பறவைகளைப்போல சேனைகளின் கர்த்தர் எருசலேமைப் பாதுகாப்பார்; பாதுகாத்து அதைக் காப்பாற்றுவார்; கடந்து சென்று அதைப் பாதுகாத்தருள்வார். இஸ்ரவேல் புத்திரர் மிகவும் விலகிப்போயிருந்த அவரிடத்திற்கே திரும்புங்கள். ஏனெனில் அந்த நாளில், உங்களுடைய கைகள் உங்களுக்கு பாவமாக உண்டாக்கின வெள்ளி விக்கிரகங்களையும் பொன் விக்கிரகங்களையும் ஒவ்வொருவனும் எறிந்துபோடுவான். அப்பொழுது அசீரியன் ஒரு வல்லமையுள்ள மனுஷனின் பட்டயத்தினாலல்லாது விழுவான்; ஒரு இழிந்த மனுஷனின் பட்டயமல்லாத பட்டயம் அவனை விழுங்கும்; அவன் பட்டயத்திற்குமுன் ஓடிப்போவான்; அவன் இளைஞர் திகைத்துப்போவார்கள். பயத்தின் காரணமாக அவன் தன் அரணுக்குள் ஒளிந்துசெல்லுவான்; அவன் பிரதானிகள் கொடியைக்கண்டு அஞ்சுவார்கள் என்று, சீயோனில் தமது அக்கினியும் எருசலேமில் தமது உலைவும் உடைய கர்த்தர் சொல்லுகிறார். ஏசாயா 31:1–9.

அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் எரிந்துகொண்டிருந்த அக்கினிச் சூளையின் வாயிலுக்கு அருகில் வந்து பேசி, “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ, உன்னதமான தேவனுடைய சேவகர்களே, வெளியே வாருங்கள்; இங்கே வாருங்கள்” என்றான். அப்பொழுது சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ அக்கினியின் நடுவிலிருந்து வெளியே வந்தார்கள். சத்ராப்புகளும், அதிகாரிகளும், ஆளுநர்களும், ராஜாவின் ஆலோசகர்களும் ஒன்று கூடி, அக்கினிக்கு இவர்களுடைய உடல்களின் மேல் எவ்வித அதிகாரமும் இல்லையென்றும், அவர்களுடைய தலையின் ஒரு முடியும் கரியப்படவில்லையென்றும், அவர்களுடைய உடைகளும் மாறவில்லையென்றும், அக்கினியின் வாசனையும் அவர்கள்மேல் படியவில்லையென்றும் கண்டார்கள். அப்பொழுது நேபுகாத்நேச்சார் பேசி, “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோவின் தேவன் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவராவார்; அவர் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி, தம்ம்மேல் நம்பிக்கை வைத்த தமது சேவகர்களை விடுவித்தார்; அவர்கள் ராஜாவின் கட்டளையை மாற்றி, தங்கள் தேவனைத் தவிர வேறு எந்தத் தெய்வத்திற்கும் சேவை செய்யவோ வணங்கவோ கூடாதபடிக்கு தங்கள் உடல்களையே ஒப்புக்கொடுத்தார்கள்” என்றான். தானியேல் 3:26–28.

ஆகையால் நான் ஒரு கட்டளையிடுகிறேன்: சாத்ராக்கின், மேஷாக்கின், ஆபேத்நேகோவின் தேவனுக்கு விரோதமாகத் தவறாக எதையாவது பேசுகிற எந்த ஜனமும், ஜாதியும், பாஷையும் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டு, அவர்களுடைய வீடுகள் குப்பைக்குவியலாக்கப்படுவார்கள்; ஏனெனில் இவ்விதமாக இரட்சிக்கக்கூடிய வேறு தேவன் ஒருவரும் இல்லை. பின்னர் ராஜா சாத்ராக்கையும், மேஷாக்கையும், ஆபேத்நேகோவையும் பாபிலோன் மாகாணத்தில் உயர்ந்த பதவிக்கு உயர்த்தினான். தானியேல் 3:29, 30.

“தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்து அதன்படி செய்யும்படியாக பெல்ஷாச்சாருக்குப் பல வாய்ப்புகள் அளிக்கப்பட்டிருந்தன. தன் தாத்தாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார் மனிதர்களின் சமுகத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டதை அவன் கண்டிருந்தான். அகந்தையுள்ள அந்த அரசன் பெருமைப்பட்ட அறிவாற்றலை, அதை அளித்தவராகிய ஒருவன் எடுத்துக்கொண்டதை அவன் கண்டிருந்தான். அரசன் தன் இராச்சியத்திலிருந்து விரட்டப்பட்டு, வெளிநிலத்தின் மிருகங்களுக்குச் சகாவாக ஆக்கப்பட்டதையும் அவன் கண்டிருந்தான். ஆனால், பெல்ஷாச்சாரின் கேளிக்கையின்மேலான அன்பும் சுயமகிமைப்படுத்துதலும், அவன் ஒருபோதும் மறந்திருக்கக்கூடாத பாடங்களை அழித்துப்போட்டன; மேலும், நேபுகாத்நேச்சார்மேல் விசேஷமான நியாயத்தீர்ப்புகளை வரவழைத்த பாவங்களுக்கு ஒத்த பாவங்களையே அவன் செய்தான். அவனுக்கு கிருபையோடு அளிக்கப்பட்ட வாய்ப்புகளை அவன் வீணாக்கி, சத்தியத்தை அறிந்துகொள்வதற்கு தன் அணுகலுக்குள்ளிருந்த சந்தர்ப்பங்களைப் பயன்படுத்தாமல் புறக்கணித்தான். ‘இரட்சிக்கப்படுவதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?’ என்பது, மகத்துவமுள்ளதாய் இருந்தும் மூடனான அந்த அரசன் அலட்சியமாகக் கடந்துசென்ற ஒரு கேள்வியாக இருந்தது.” Bible Echo, April 25, 1898.