தானியேல் நூல் - நூற்று தொண்ணூறாவது பகுதி

கடைசி கட்டுரை, “அக்கிரமம் அதன் எல்லையை ஏறக்குறைய எட்டியுள்ளது. குழப்பம் உலகத்தை நிரப்பியுள்ளது; மனிதர்கள்மேல் விரைவில் ஒரு மாபெரும் பயங்கரம் வரவிருக்கிறது. முடிவு மிக அருகில் உள்ளது. சத்தியத்தை அறிந்திருக்கும் நாம், விரைவில் உலகின்மேல் மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியாகப் பொழியப்போகிறதற்காக ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்” என்று கூறிய பதிவைக் கொண்ட ஒரு மேற்கோளுடன் முடிந்தது. “அக்கிரமம்” அதன் எல்லையை எட்டுவது, சோதனைக்காலத்தின் பாத்திரம் நிறைவு பெறும் போது ஆகும்; அந்த எல்லை ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு ஞாயிறு சட்டத்தில் எட்டப்படுகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், ஐக்கிய அமெரிக்கா தன் பாத்திரத்தை நிறைவாக நிரப்பியிருக்கும்; தேசிய அளவிலான விசுவாசத் துரோகம் தேசிய அழிவினால் தொடர்ந்து வரும். நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்தப் பத்தி, “மீறுதல் அதன் எல்லையை ஏறக்குறைய எட்டியுள்ளது,” என்றும், “மனிதர்கள்மேல் விரைவில் ஒரு பெரிய பயங்கரம் வரப்போகிறது” என்றும் கூறுகிறது. வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “மகா பூகம்பத்தின் நேரம்” ஆகிய அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், “நகரத்தின் பத்தில் ஒரு பங்கு விழுந்தது”; மேலும், “இதோ, மூன்றாம் ஐயோ சீக்கிரமாய் வருகிறது”; மேலும், “ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதினான்.” மூன்றாம் ஐயோ என்பது ஏழாம் எக்காளமே; அது “பெரிய பயங்கரத்தை” கொண்டு வந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் நிகழ்கிறது. அந்தச் சமயத்தில், “முடிவு மிக அருகில்” உள்ளது; மேலும் அது “மிகுந்த அதிர்ச்சியூட்டும் ஆச்சரியமாக” வந்து சேருகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், கிருபைக்காலத்தின் பாத்திரமும் பாப்பாட்சிக்காக நிரம்புகிறது; ஏனெனில் அப்போது வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டில் உள்ள இரண்டாம் சத்தம் இவ்வாறு அறிவிக்கிறது: “என் ஜனங்களே, நீங்கள் அவளுடைய பாவங்களில் பங்குகொள்ளாதபடிக்கும், நீங்கள் அவளுடைய வாதைகளில் அடையாதபடிக்கும், அவளைவிட்டு வெளியே வாருங்கள். ஏனெனில் அவளுடைய பாவங்கள் வானமட்டும் எட்டியுள்ளன; தேவன் அவளுடைய அநீதிகளை நினைவுகூர்ந்தார். அவள் உங்களுக்கு அளித்ததுபோல அவளுக்கும் அளியுங்கள்; அவளுடைய கிரியைகளின்படி அவளுக்கு இரட்டிப்பாக இரட்டிப்பாய் அளியுங்கள்; அவள் நிரப்பிய பாத்திரத்திலே அவளுக்கே இரட்டிப்பாக நிரப்புங்கள்.”

அந்த வரலாறு ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்குகிறது; மேலும், “அவன் பலரைக் கெடுக்கவும் முற்றிலும் அழிக்கவும் மிகுந்த கொந்தளிப்போடு புறப்படுவான்” என்று பாப்பரசாட்சி குறித்துச் சொல்லப்படும் ஒரு அடையாளப்பூர்வமான காலப்பகுதியை அது குறிக்கிறது; ஏனெனில் “கடைசி நாட்களில் அநேக இரத்தசாட்சிகள் இருப்பார்கள்.” பாப்பரசாட்சியை உக்கிரப்படுத்துவது, “கிழக்கிலிருந்தும் வடக்கிலிருந்தும் வரும் செய்திகள்” ஆகும்; அவை “அவனை கலங்கச் செய்யும்”; ஆனால் “அவன் தனது முடிவுக்குப் வந்து விடுவான்; அவனுக்கு உதவுவோர் ஒருவரும் இருக்கமாட்டார்கள்.” ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து பாப்பரசாட்சியின் முடிவுவரை, தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின் முதல் கட்டம் ஆரம்பமாகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து இரண்டாம் கட்டம் வருகிறது; அது கடைசி ஏழு வாதைகள் ஆகும்; இறுதியாக, ஆயிரம் ஆண்டு மில்லேனியத்தின் முடிவில் துன்மார்க்கரின் நித்திய அழிவு நிகழ்கிறது. தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பின் வரலாறு யுத்தத்தின் சூழலில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

தேவன் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரை முத்திரையிட்டு, பின்னர் பாபிலோனிலிருந்து தம்முடைய மற்ற மந்தையை வெளியே அழைக்கிறார்; அந்த மற்ற மந்தையும் தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறுகிறது; ஆயினும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தாருக்கு மாறாக அவர்கள் “பெருந்திரள்” எனப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். முந்தைய மேற்கோளில் கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான அம்சம், “தேவனுடைய ஊழியக்காரர் தங்கள் நெற்றிகளில் முத்திரையிடப்படும் வரையில் நான்கு காற்றுகளும் பிடித்து வைக்கப்படுகின்றன” என்பதே ஆகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தார் முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறார்கள்; “இதோ, மூன்றாம் ஐயோ சீக்கிரமாக வருகிறது”; இருப்பினும், தேவனுடைய மற்ற மந்தையின் கடைசியானவரும் முத்திரையைப் பெறும் வரையில் அந்த நான்கு காற்றுகளும் முழுமையாக விடப்படுவதில்லை.

நாம் “நின்றிருக்கும் எல்லைப்பகுதியில்” உள்ள “மகத்தானதும் பரிசுத்தமானதுமான நிகழ்வுகள்” “யுத்தங்களாகவும் யுத்தங்களின் வதந்திகளாகவும்” சித்தரிக்கப்படுகின்றன. அவை “எங்கள் உலகிலுள்ள எல்லாம் கலக்கத்தில் இருக்கும்” போது, ஜாதி “ஏற்கனவே ஜாதிக்கு எதிராக எழுகின்ற” சமயத்தில் நிகழ்வதாகக் காட்டப்படுகின்றன. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினைந்தாம் வசனத்தில் உள்ள “விசித்திரமும் நிகழ்வுகளால் நிரம்பியதுமான வரலாற்றை” பானியம் குறிக்கிறது; அது பதினாறாம் வசனத்திற்குள் இட்டுச் செல்லும் ஒன்றாகவும், அதை ஆரம்பித்து வைக்கும் ஒன்றாகவும் உள்ளது; அந்தப் பதினாறாம் வசனம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகும்; அங்கே “பொதுப் போர்முனை,” அதாவது “பூமியின் சகல அதிகாரங்களும் தங்கள் படைகளை அந்த இறுதி மகா யுத்தத்திற்காக அணிவகுக்கும்” நிலை, தொடங்குகிறது. அந்த “இறுதி மகா யுத்தம்” மூன்றாம் உலகப் போராகும்; அது கி.மு. 31 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த ஆக்டியம் போரினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை முதல் இரு வசனங்களும், பத்தாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை உள்ள வசனங்களும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. நாற்பதாம் வசனம், 1798 முதல் 1989 வரை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளும் அட்வென்டிசமும் சம்பந்தமான வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது. பின்னர், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் முடிவும், லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை துப்பிவிடப்படுதலும் நடைபெறும் நாற்பத்தொன்றாம் வசனம் வரை அது மௌனமாக இருக்கிறது; அதுவே ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஆகும், அதுவே பதினாறாம் வசனமும் ஆகும். முதல் இரு வசனங்கள் 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அந்தப் புள்ளியிலிருந்து சாத்தானிய உலகமயமாக்கலாளர்களைத் தூண்டிவிடும் ஆறாம் செல்வந்த அதிபதி வரையிலான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அதிபதிகளையும் அவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இரண்டாம் வசனம் அந்த வரலாற்றை 2016 ஆம் ஆண்டில் டொனால்டு டிரம்ப் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதுவரை கொண்டுவருகிறது; பின்னர் மூன்றாம் வசனம், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியில் தங்கள் ராஜ்யத்தை பாப்பரசராட்சிக்கு அளிக்கும் பத்து ராஜாக்களின் வரலாற்றை எடுத்துக்கொள்கிறது; அவர்கள் மகா அலெக்சாந்தராக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; அவனே வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாம் ராஜ்யம் ஆகிறான்.

பத்தாம் வசனம், 1989-ஐ முடிவுக்காலமாக அடையாளப்படுத்துவதன் மூலம் நிறைவடைகிறது; பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனங்கள் உக்ரைனிலுள்ள போரை முன்வைத்து, புடினும் ரஷ்யாவும் அந்தப் போரில் வெற்றி பெறுவார்கள், ஆனால் தங்கள் வெற்றியினால் அவர்கள் நன்மையடையமாட்டார்கள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன. உக்ரைனியப் போர் 2014-இல் ஆரம்பமானது; அது டிரம்பின் முதல் தேர்தல் பிரச்சாரம் தொடங்கியதற்கு ஒரு வருடம் முன்பாகும். இந்த வசனங்கள், ஏழுவருள் ஒருவனாகிய எட்டாவது ஜனாதிபதியாக ஆவதற்காக டொனால்ட் டிரம்ப் தனது மூன்றாவது பிரச்சாரத்தை ஆரம்பிக்கும் வேளையில், அவரது உயிர்த்தெழுதலுக்கு (அரசியல் ரீதியாக) வழிநடத்துகின்றன. பதிமூன்றாம் வசனம், பதினைந்தாம் வசனத்தில் பானியம் இடத்தில் அவர் பெறும் வெற்றிக்கு முன்பாக நிகழும் டிரம்பின் அரசியல் போராட்டங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது; பதினான்காம் வசனம், பானியம் போரின் காலத்தில் இருந்து பதினைந்தாம் வசனத்தில் அவரது வெற்றிவரை நிகழும் வரலாற்றை, அதாவது பாவத்தின் மனிதன் அரசியல் வரலாற்றிற்குள் வெளிப்படையாக தலையிடத் தொடங்கும் அந்த வரலாற்றை எடுத்துரைக்கிறது. தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்குள் பாப்பரசாட்சி தலையிடும் போது, தீரின் வேசி பாடத் தொடங்குகிறாள்; தரிசனம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது.

கி.மு. 200 ஆம் ஆண்டில் பானியத்தில் ஏற்பட்ட வெற்றியைத் தொடர்ந்து, கி.மு. 167 ஆம் ஆண்டில் மோதேயினில் (அதாவது “எதிர்ப்பு” என்று பொருள்) மக்கபேயரின் “எழுச்சி” என்ற வழிக்குறி நிகழ்ந்தது. கி.மு. 164 ஆம் ஆண்டில் மக்கபேயர் ஆலயத்தை மறுபிரதிஷ்டை செய்தனர்; மேலும் அந்தியோகஸ் எபிபானேஸ் இறந்தான்; இது கிரேக்க சமயத் தாக்கத்திற்கு எதிரான மக்கபேயர் போராட்டத்தில் திருப்புமுனையைச் சுட்டிக்காட்டியது. கி.மு. 161 முதல் கி.மு. 158 வரையிலான காலப்பகுதியில் உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கும் பணி தொடங்கப்பட்டும் நிறைவேற்றப்பட்டும் இருந்தது. இந்தத் தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள், பதினைந்தாம் வசனத்திலிருந்து இருபத்திமூன்றாம் வசனம் வரையிலான வரலாற்றின் உட்பகுதியில், ஹாஸ்மோனிய வம்சத்தில் மீண்டும் நிகழ்கின்றன.

இருபத்துமூன்றாம் வசனத்தில் ரோமாவுடனான உடன்படிக்கை நேரடியான ஒரு குறிப்பாகும்; ஆனால் பதினைந்தாம் வசனத்தில் கி.மு. 167, கி.மு. 164, கி.மு. 161, மற்றும் கி.மு. 158 ஆகிய ஆண்டுகளின் நான்கு மக்கபேயர் வழிக்குறிகளும், “உடன்படிக்கை”யின் வரலாறு அந்த வசனத்திற்கு பயன்படுத்தப்படும் போது மட்டுமே காணப்படுகின்றன. பதினாறாம் வசனத்தில் பொம்பேயு எருசலேமை கைப்பற்றியபோது, நகரத்தின் உட்பகுதியில் நடைபெற்று வந்த ஒரு உள்நாட்டுப் போருக்கு அவர் நேருக்கு நேர் மோதினார்; மேலும், ஒன்றுக்கொன்று எதிராக நின்ற அந்த இரு தரப்புகளும் ஹஸ்மோனேயர் வம்சத்தின் பிளவுபட்ட கிளைகளாக இருந்தன. ஆகையால், மக்கபேயரும் பதினாறாம் வசனத்தின் வரலாற்றிலும் இடம்பெறுகின்றனர்.

இருபதாவது வசனம் கிறிஸ்துவின் பிறப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது; இருபத்தொன்றாம் மற்றும் இருபத்திரண்டாம் வசனங்கள் கிறிஸ்துவின் மரண வரலாற்றை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆகையால் அந்த வரலாற்றில், பரிசேயர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஹஸ்மோனிய வம்சத்தின் கோடு உள்ளது. பதினைந்தாம் வசனத்திலிருந்து இருபத்துமூன்றாம் வசனம் வரை, அவை சொற்பொருளிலான மகிமையான தேசத்தையும், தேவனுடைய சத்தியங்களின் பாதுகாவலர்களாகத் தங்களை அறிக்கை செய்திருந்தும், தேவனுடைய பிரதிநிதிகளாக இல்லாத யூதேயாவின் விசுவாசதுரோக ஜனங்களையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன; அவர்கள் விசுவாசதுரோகப் புராட்டஸ்டண்டத்தைவிட தேவனுடைய பிரதிநிதிகள் அல்ல.

சகோதரி ஒயிட் நமக்குத் தெரிவிப்பதாவது, “தானியேல் 11” என்பதின் “நிறைவேற்றத்தில்” நிகழ்ந்த “வரலாற்றின் பெரும்பகுதி” “மீண்டும் நிகழும்” என்பதாகும். ஹஸ்மோனேயர் வம்சத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரிசை, ஆறாவது மிகச் செல்வந்த ஜனாதிபதி எடுத்துக்கொள்ளும் மூன்றாவது ஜனாதிபதி தேர்தல் பிரசாரத்திலிருந்து தொடங்கும் புராட்டஸ்டண்ட் மதத்தின் விசுவாசதுரோகக் கொம்பை விளக்கும் தீர்க்கதரிசன வரிசையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. டிரம்ப் மூன்று முறை ஜனாதிபதியாகப் போட்டியிடுகிறார்; அவர் போட்டியிடும் முதல் முறையும் கடைசி முறையும் வெற்றி பெறுகிறார்; ஆனால் இரண்டாவது முறையில், பதின்மூன்று என்ற எண்ணால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் கிளர்ச்சி, 2020-ஆம் ஆண்டின் திருடப்பட்ட தேர்தலை அடையாளப்படுத்துகிறது. அதன் பின்பு உலகம் இரண்டு வகுப்புகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது; ஒரு வகுப்பு 2020-ஐ காணக்கூடியது, மற்ற வகுப்பு குருடாயிருக்கிறது. அது மிருகத்தின் சாயல் உருவாகுதலின்போது அட்வென்டிஸ்டுகளுக்கான கிருபைக் கால முடிவுக்கு முன்பாக வரும் மகத்தான சோதனையை அடையாளப்படுத்துகிறது.

இப்போது “நடைபெற்று வரும்” முன்னேறும் “ஆயத்தங்களும்,” “அசைவுகளும்,” மேலும் “மிருகத்திற்கான ஒரு உருவத்தை உருவாக்குவதில் முடிவுறும்” “நிகழ்வுகளும்,” மற்றும் “இந்த இறுதி நாட்களுக்காகத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முன்னறிவிப்புகளை நிறைவேற்றும்” நிகழ்வுகளும், தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் பதினைந்து முதல் இருபத்துமூன்று வரையிலான வசனங்களில் காணப்படும் ஹஸ்மோனிய வம்சத்தின் அடையாளக் கற்களையும் உள்ளடக்குகின்றன. மதவிலகிய ஹஸ்மோனிய வம்சம், மதவிலகிய புராட்டஸ்டண்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாய் இருந்து, விழித்தெழுந்த புதிய உலக ஒழுங்கின் woke-ism-க்கு எதிராகத் தனது MAGA-ism-ஐத் தூண்டி செயல்படுத்தும் ஆறாம் மற்றும் எட்டாம் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதியான டொனால்டு டிரம்பின் சாட்சியத்தில் நெய்யப்பட்டிருக்கிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் வசனத்தில் டிரம்பைப் பற்றிய சாட்சி 2020 ஆம் ஆண்டை எட்டுகிறது; அதில் அவரது தேர்தல் பிரசாரமும் முதல் பதவிக்காலமும் அடங்குகின்றன. பின்னர் பதின்மூன்றாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை, அவரது மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான தேர்தல் பிரசாரம், வெற்றி, மற்றும் அவரது இறுதியான பதவிக்காலம் அடையாளம் காணப்படுகின்றன. இந்த இரண்டு பதவிக்காலங்களுக்கிடையில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரம், குடியரசுக் கொம்பு கொல்லப்பட்டு, மூன்றரை நாட்கள் வீதியில் சடலமாக கிடந்தது என்று அடையாளம் காண்கிறது. டிரம்பின் வரலாற்றிலுள்ள அந்த வரிசை, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அவரது ஜனாதிபதி பதவிகளின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் ஒன்றிணைக்கிறது. ஆகையால், டொனால்ட் டிரம்பின் சாட்சி தானியேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷமும் ஆகிய இரு புத்தகங்களிலும் அமைந்துள்ளது; மேலும் அது இரு புத்தகங்களிலும் பதினொன்றாம் அதிகாரத்திலேயே அமைந்துள்ளது.

ஒன்றிணைக்கப்பட்டபோது, அந்த மூன்று பகுதி வரிகள் ட்ரம்பின் முழுமையான வரலாற்றை ஆறாவது மற்றும் எட்டாவது ஜனாதிபதியாக அடையாளப்படுத்துகின்றன; மேலும் அவை “சத்தியம்” எனும் முத்திரையின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன. அவை தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகங்களிலிருந்து வருகின்றன; மேலும் அவை “கடைசி நாட்களுடன் தொடர்புடைய தானியேல் புத்தகத்தின் அந்தப் பகுதியுடன்” ஒத்திசைவாக இருக்கும் ஒரு வரலாற்றுக் கோட்டை உருவாக்குகின்றன.

தானியேலின் அந்தப் பகுதியே, கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாக, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் திறக்கப்படுவது ஆகும்; ஆகையால் அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேருக்கான முத்திரையிடும் செய்தியின் ஒரு அங்கமாகும். ஆனால் 2020-ஆம் ஆண்டில் இரண்டு சாட்சிகள் கொல்லப்படுவதற்கான தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகளை காண ஆவிக்குரிய இருபது-இருபது பார்வை தேவைப்படுகிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினைந்தாம் வசனம், பானியம் போரையும் ஹஸ்மோனேய வம்சத்தின் வரிசையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அது ஒரு நேர்மையான போரினால் நிறைவேறியது; ஆகையால், அது விசுவாசதுரோகப் புராட்டஸ்டன்ட்துவத்தின் மதத்துக்கும் உலகமயவாதியின் புதிய யுக மதத்துக்கும் இடையிலான ஒரு ஆவிக்குரிய போரின் தீர்க்கதரிசன விளக்கப்படத்தைச் சின்னமாகக் காட்டுகிறது. கி.மு. 200-ல் நிகழ்ந்த பானியம் போர், குடியரசுக் கொம்பின் போரைக் குறிக்கிறது; மக்கபேயர் கிளர்ச்சியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் போராட்டம், விசுவாசதுரோகப் புராட்டஸ்டன்ட் கொம்பின் போரைக் குறிக்கிறது. மக்கபேயர் கிளர்ச்சி கி.மு. 167-ல் நிகழ்ந்திருந்தபோதிலும், அது தீர்க்கதரிசன ரீதியில் கி.மு. 200-ல் நிகழ்ந்த குடியரசுக் கொம்பின் போருடன் ஒத்திசைகிறது; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசனத்தில் அந்தக் கொம்புகள் ஒன்றின் வரலாற்றிற்கு மற்றொன்று இணையாக அமைகின்றன.

பதினைந்தாம் வசனம், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு உடனடியாக முன்பாக இருந்து அதற்குள் வழிநடத்தும் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. ஆகையால், அது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில், முத்திரையிடும் செய்திக்குள் உள்ள வல்லமை தேவனுடைய கடைசிக்கால ஜனங்களின் மேல் அந்த முத்திரையை என்றென்றைக்கும் பதிக்கும் துல்லியமான தருணத்தையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அந்தச் சத்தியத்தை முத்திரையிழப்பவர் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாயிருக்கிறார்; அந்தச் சத்தியமே இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தலாகும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் என்பது, “ஆட்டுக்குட்டியானவர் எங்கே போனாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்கள்” ஆவர்; அவர் பதினைந்தாம் வசனத்தின் முத்திரையை நீக்குகிறபோது, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தமது கடைசிநாள் ஜனங்களை பானியூமுக்கு நடத்தி வந்திருக்கிறார். சிலுவைக்கு முன்னதாகவே, முத்திரையிடும் செயல்முறையில் இயேசு தமது சீஷர்களை பானியூமுக்கு அழைத்துச் சென்றபோது, இதே கருத்தைத் தெளிவாக விளக்கினார்.

பானியம் யுத்தம் கிறிஸ்துவினால் குறிப்பாக எடுத்துரைக்கப்படுகிறது; அவர் தமது சீஷர்களுடன் பானியத்தில் நின்றபோது, அங்கேயே பேதுருவின் அறிக்கையின்மேல் தமது சபை கட்டப்படுமென்றும், “பாதாளத்தின் வாசல்கள்” அதின்மேல் ஜெயங்கொள்ளாது என்றும் அவர்களுக்கு போதித்தார். பானியம் போரால் சுட்டிக்காட்டப்படும் அந்தப் போராட்டத்தை இயேசு அடையாளப்படுத்தினார். பானியம் போர் பதினைந்தாம் வசனமாகும்; பதினாறாம் வசனம் அக்தியம் போராகும். தமது மரணத்தின் நிகழ்ச்சி நடைபெறுவதற்கு முன்னரே, கிறிஸ்து பானியத்தில் நின்றார்.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரைச் செல்லும் பணிவு என்பது, பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் மதவழிதவறிய இரு கொம்புகளான புராட்டஸ்டண்டிசமும் குடியரசுவாதமும் மேற்கொண்ட அரசியல் மற்றும் மதப் போராட்டத்தின் வரலாறாகும். 2020 ஆம் ஆண்டில், ஆழ்குழியிலிருந்து எழும் நாத்திக மிருகத்தினால் அவை இரண்டும் தாக்கப்பட்டன; மேலும், உலகமயமாக்கலின் அரசியல் மற்றும் மதத் தெய்வங்களுக்கு எதிராக அந்த இரு கொம்புகளும் மேற்கொள்ளும் போர், பதினொன்றாம் வசனம் முதல் பதினாறாம் வசனம் வரையிலான வரலாற்றின் உள்ளே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

2014 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பமான உக்ரைனியப் போரிலிருந்து, 2015 இல் தொடங்கிய டொனால்ட் டிரம்பின் முதல் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் பிரச்சாரத்திலிருந்து, 2020 இல் இரு கொம்புகளின் மரணத்தினூடாக, 2023 இன் உயிர்த்தெழுதலுக்கு, 2022 நவம்பர் 15 அன்று தொடங்கிய டிரம்பின் மூன்றாவது பிரச்சாரத்துக்கு வரையிலும், அந்த வரலாறு பதின்மூன்றாம் வசனம் முதல் பதினைந்தாம் வசனம் வரையிலானவற்றிற்கே இட்டுச் செல்கிறது. அந்த வசனங்களில், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையால் வெளிப்படுத்தப்படும் அந்த வரலாறு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரை முத்திரையிடும் தீர்க்கதரிசனச் சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

அந்தச் சத்தியங்கள், மத்தேயு பதினாறும் பதினேழும் அதிகாரங்களில் கிறிஸ்து கயிசரியா பிலிப்பிக்கு வந்த தரிசனத்தில் விளக்கமாகக் காட்டப்பட்டன. அந்த வசனங்களில், பாவத்தின் மனுஷன் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்குத் திரும்பி, தீரின் வேசியின் பாடல்களைப் பாடுகிறான்; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறான்; இதனால் அந்த வசனங்கள் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் சூழலில் அமைக்கப்படுகின்றன; ஏனெனில் தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் அழிந்துபோகிறார்கள்.

கண்கள் இருந்தும் காணாதவர்களும், காதுகள் இருந்தும் கேட்க மறுப்பவர்களும், “எண்ணெய்” இல்லாத மூடமான லவோதிக்கேய கன்னிகைகள் ஆவர். “எண்ணெய்” என்பது, கிருபைக்காலம் முடிவதற்கு முன்பாகவே இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு முத்திரை நீக்கப்படும்போது உண்டாகும் அறிவின் அதிகரிப்பாகும்; மேலும், ஓசியாவின் படி, அறிவை மறுத்து நிராகரிக்கும் தேவனுடைய மக்கள் அழிக்கப்படுவார்கள்.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.