தானியேல் புத்தகம் - நூற்று தொண்ணூற்று எட்டு

தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்றின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றிற்குள், பாப்பாட்சியின் கோட்டையும், விசுவாசதுரோகமடைந்த குடியரசுவாதத்தின் கோட்டையும், விசுவாசதுரோகமடைந்த புராட்டஸ்டண்டத்தின் கோட்டையும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம்பேரின் கோட்டையும் நாம் அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தற்போது கிறிஸ்து தமது மக்களை இருமுறைச் சேர்த்துக்கொள்கிறார் என்பதைக் குறித்து நாம் ஆராய்ந்து வருகிறோம்; மேலும், தமது மக்களை இரண்டாம் முறைச் சேர்த்துக்கொள்வதற்கான எல்லா எடுத்துக்காட்டுகளும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம்பேரின் இறுதி முத்திரையிடும் செயல்முறையையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

ஒரு சீர்திருத்த வரிசையில் தெய்வீகச் சின்னம் இறங்கும்போது, கர்த்தர் ஒரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தைச் சேர்த்துக் கொள்கிறார்; பின்னர் அவர்கள் சோதிக்கப்படுகிறார்கள். அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையின் முடிவில் ஒரு சிதறல் ஏற்படுகிறது; அதன்பின், அந்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனத்தை அவர் இரண்டாம் முறையாக மீண்டும் சேர்த்துக் கொள்கிறார்; இருப்பினும், சோதனைச் செயல்முறையில் தோல்வியுற்றதினால் பலர் பின்னால் விடப்படுகிறார்கள். கிறிஸ்து தமது ஸ்நானத்தில் தம்முடைய சீஷர்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளத் தொடங்கினார்; சிலுவையில் சீஷர்கள் சிதறடிக்கப்பட்டனர். தமது உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பிறகு, பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன்பாக அவர் தம்முடைய சீஷர்களை இரண்டாம் முறையாக மீண்டும் சேர்த்துக் கொண்டார். இந்த வரிசை, பெந்தெகொஸ்தே மூலம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே, ஒரு நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம் பேர்மேல் இரண்டாம் சேர்த்துக்கொள்ளுதல் நிறைவேற்றப்படுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்தியது. சிலுவை ஒரு ஏமாற்றத்தைக் குறிக்கிறது; அதற்குப் பின் இரண்டாம் சேர்த்துக்கொள்ளுதல் வருகிறது.

சிலுவைக்குப் பின்னான இரண்டாம் கூடுகை, கிறிஸ்து தமது உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின் தமது பிதாவைச் சந்தித்துவிட்டு இறங்கி வந்தபோது ஆரம்பமானது. தெய்வீகச் சின்னம் இறங்கும் போது தேவனுடைய ஜனங்கள் அந்தச் செய்தியை உண்ண வேண்டும்; கிறிஸ்து இறங்கி வந்தபின், அவர் சீஷர்களோடு உணவருந்தினார்.

சிலுவைக்குப் பிந்தைய இரண்டாம் கூடுகையில், கிறிஸ்து தமது சீடர்கள்மேல் பரிசுத்த ஆவியை “ஊதினார்”.

1844 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 19 ஆம் தேதியின் ஏமாற்றத்திற்குப் பிந்தைய இரண்டாவது கூடுகையில், 1843 ஆம் ஆண்டின் தவறிலிருந்து கிறிஸ்து தம் கரத்தை அகற்றினார்.

ஏமாற்றத்தின் வேளையில், இரண்டாம் தூதன் “தன் கையில் ஒரு எழுத்தோலையுடன்” இறங்கி வந்தான்.

இரண்டாம் தூதன் வருகையுடன் தொடங்கிய சோதனைச் செயல்முறை, பரிசுத்த ஆவி ஊற்றப்பட்டு செய்தி அலைமோதும் பெருவெள்ளம்போலப் பரவிய எக்செட்டர் முகாம் கூட்டத்தில் நிறைவுற்றது. சிலுவைக்குப் பின்னர், பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவி ஊற்றப்படுவதற்கான காலப்பகுதிக்கு முன்னதாக ஐம்பது நாட்களைக் கொண்ட ஒரு காலம் இருந்தது; அது, தன் முறைப்படி, நாற்பது நாட்கள் கொண்ட ஒரு காலத்தாலும், அதனைத் தொடர்ந்து பெந்தெகொஸ்தே நாளில் முடிவுற்ற பத்து நாட்கள் கொண்ட ஒரு காலத்தாலும் அமைந்திருந்தது; அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை அங்கே தெளிவாக அடையாளங்காணப்பட்டது.

நாற்பது நாட்கள் கிறிஸ்து சீஷர்களுக்கு போதித்து அவர்களுடன் இருந்தார்; பின்னர் அவர் விண்ணேறினார். அதனைத் தொடர்ந்து வந்த பத்து நாட்கள், பரிசுத்த ஆவியின் பெந்தெகொஸ்தே ஊற்றுதலுக்கு முன்பான ஆயத்தக் காலமாக இருந்தன. சிலுவைக்குப் பின்வந்த அந்த நாற்பது நாட்களின் போதனைக் காலம், ஏப்ரல் 19, 1844 முதல் ஆகஸ்ட் 12, 1844 அன்று தொடங்கிய எக்சிட்டர் முகாம்கூட்டத் தொடக்கம்வரை ஒத்துப்போகிறது. பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன்பாக இருந்த அந்த பத்து நாட்கள், ஆகஸ்ட் 12 முதல் 17, 1844 வரையிலான காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டின; அந்நாள்களில் சாமுவேல் ஸ்னோ கொண்டு வந்த நடுராத்திரி கூக்குரல் என்னும் செய்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டு மில்லரைட்டுகள் ஒன்றுபட்டனர். அந்த முகாம்கூட்டத்தில் இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்பட்டன; கூட்டத்தின் முடிவில் பெந்தெகொஸ்தே ஊற்றுதலைப் பெற்றது ஒரே வகுப்பு மட்டுமே. அந்த நாற்பது நாட்களால் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட காலத்தில், ஒரு வகுப்பு போதனையை ஏற்றுக்கொண்டது, மற்றொரு வகுப்பு அந்த போதனையை நிராகரித்தது. நடுராத்திரி கூக்குரல் வந்தபோது, ஒரு வகுப்பினரிடம் எண்ணெய் இருந்தது; மற்றவர்களிடம் இல்லை.

பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்கு முன்பான பத்து நாட்களிலும், எக்ஸெட்டர் முகாம்கூட்டத்தின் காலத்திலும், கிறிஸ்து தமது ஜனங்கள் உலகத்துக்கு தமது செய்தியை எடுத்துச் செல்லுவதற்கு முன்னதாக அவர்களை இரண்டாவது முறையாகச் சேர்த்தார். மூன்றாவது தூதன் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று இறங்கியபோது, சிறிய மந்தை மீண்டும் ஏமாற்றமடைந்து சிதறிப்போனது; ஆனாலும், கிறிஸ்து தமது ஜனங்களை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நடத்திச் சென்றபோது, 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று ஒரு போதனைக் காலம் ஆரம்பமானது. 1849 ஆம் ஆண்டில், 1844 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 19 மற்றும் அக்டோபர் 22 ஆகிய தேதிகளின் ஏமாற்றங்களிலிருந்து தாம் சேர்த்தெடுத்தவர்களை மறுபடியும் சேர்ப்பதற்காக, கர்த்தர் தமது கரத்தை இரண்டாவது முறையாக நீட்டினார்.

1844 ஆம் ஆண்டில், கீழிறங்கியபோது மூன்றாம் தூதன் தன் கையில் வைத்திருந்த செய்தியைப் பற்றியே அந்த உபதேசம் இருந்தது; ஆனால் மாபெரும் ஏமாற்றத்திற்குப் பின்பு தொடர்ந்த “சந்தேகமும் நிச்சயமின்மையும் நிறைந்த காலத்தில்” அநேகர் தங்கள் வழியை இழந்தார்கள். 1849 ஆம் ஆண்டளவில், சிதறிக்கிடந்த சிறிய மந்தையை ஒன்றுகூட்டும் பணி ஆரம்பிக்கப்பட்டது; ஆனால் அந்த வரலாறு முன்வைத்தது 1863 ஆம் ஆண்டின் தோல்வியையும், நவீன இஸ்ரவேலுக்கான முதல் காதேஷையும் ஆகும். ஒரு லட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் வருங்கால வெற்றியும், இரண்டாம் காதேஷில் அவர்கள் செய்யவேண்டிய பணியும் தாமதிக்கப்பட்டன.

கர்த்தர் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கியபோது, அவர் தமது கடைசிநாள் ஜனங்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு, அவர்கள் உண்ணும்படியாக தமது ஆவிக்குரிய ஆகாரத்தை அளித்து, பின்மழையைத் தெளிக்கத் தொடங்கியபோது அந்த ஜனங்கள்மேல் தமது ஆவியை ஊதினார்; மேலும், 2020 ஜூலை 18 வரை வழிநடத்திய ஒரு சோதனைச் செயல்முறையையும் அவர் ஆரம்பித்தார்; அப்போது அவரது கடைசிநாள் ஜனங்கள் ஏமாற்றமடைந்து சிதறடிக்கப்பட்டார்கள். மூன்றரை நாட்கள் அவர்கள் வீதியில் இறந்தவர்களாயிருந்தார்கள். இந்த மூன்றரை நாட்களும், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் இருந்த நாற்பது நாள் காலப்பகுதியும், இரண்டும் ஒரு வனாந்தரத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அதுபோலவே, 1844 ஏப்ரல் 19 முதல் 1844 ஆகஸ்ட் 12 வரை இருந்த காலப்பகுதியினாலும், மேலும் 1844 அக்டோபர் 22 முதல் 1849 வரை இருந்த காலப்பகுதியினாலும் அது சித்தரிக்கப்படுகிறது.

2023 ஜூலை மாதத்திலிருந்து பெந்தெகொஸ்தேக்கு முன்பாக இருந்த பத்து நாட்களாகிய ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும், ஆகஸ்ட் 12 முதல் ஆகஸ்ட் 17 வரை எக்ஸெட்டரில் நடைபெற்ற முகாமுக்கூட்டமும், 1849 முதல் 1863 வரையிலான காலப்பகுதியும், இவை அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று ஒத்திசைகின்றன. அவை தேவனுடைய கடைசிக் கால ஜனங்களின் இரண்டாம் திரட்டலின் காலப்பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஏமாற்றத்திலிருந்து பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றுப்பொழிவு வரையிலான காலம், தெளிவாக வேறுபட்ட இரண்டு காலப்பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.

தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாற்றின் உட்பரப்பில், மததுரோகப் புராட்டஸ்டண்டத்தின் வரிசையும் (பெயரளவிலான சபை), லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிசத்தின் வரிசையும் (பெயரளவிலான அட்வெண்டிசம்), கத்தோலிக்கத்தின் வரிசையும், மற்றும் உண்மைப் புராட்டஸ்டண்டத்தின் வரிசையும் அனைத்தும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அந்த நான்கு வரிசைகள், திராகன் (யூதாஸ்), மிருகம் (கத்தோலிக்கம்), மற்றும் பொய்தீர்க்கதரிசி (மததுரோகப் புராட்டஸ்டண்டம்) ஆகியவற்றின் மும்மடங்கு ஐக்கியத்தோடு மோதலில் நிற்கும் உண்மைப் புராட்டஸ்டண்டத்தை விளக்குகின்றன.

அதே மறைந்த வரலாற்றின் உட்பகுதியில் மததுறந்த குடியரசுக் கொள்கையின் வரிசையும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. அந்த வரிசைக்குள் ஜனநாயகக் கட்சி (நாகம்) மற்றும் குடியரசுக் கட்சி (மிருகத்தின் உருவம்) ஆகியவற்றுக்கிடையிலான ஒரு சர்ச்சை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. மிருகத்திற்கான உருவத்தை உருவாக்குவதில் குடியரசுக் கட்சி முன்நின்று வழிநடத்த வேண்டியுள்ளது; அப்படிச் செய்வதன்மூலம் அது மிருகத்தின் (பாப்புத்துவத்தின்) தீர்க்கதரிசனக் குணாதிசயங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. தேவனுடைய வார்த்தையில் வடதிசையின் ராஜாவும் மிருகமும் ஆகிய பாப்புத்துவத்திற்கு, தேவனால் நியாயத்தீர்ப்பின் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதற்காகச் செய்த சேவைகளின் கூலியாக எகிப்து (நாகம்) அளிக்கப்படுகிறது.

இப்பகுதியில் வடக்கின் ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சார், தன் கூலியாக எகிப்து தேசத்தைப் பெறுகிறான்; இதன் மூலம், கடைசி நாட்களில் பாப்பரசாட்சி எகிப்தை—அதாவது வலுசர்ப்பத்தை, அதாவது பத்துப் ராஜாக்களை, ஐக்கிய நாடுகள் சபையை—பெறுகிறது என்பதற்கான முன்னடையாளம் காணப்படுகிறது; அவர்கள் சிறுகாலத்திற்கு தங்களுடைய ஏழாவது ராஜ்யத்தை மிருகத்திற்கு அளிக்க ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.

இந்த தீர்க்கதரிசனப்பூர்வமான செலுத்துதல் தானியேல் அதிகாரம் பதினொன்று வசனம் நாற்பத்திரண்டிலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பிந்திய மழையின் காலத்தில் பாப்பரசாட்சி திராட்சச வல்லமையின்மேல் வெற்றிபெறுகிறது; ஏனெனில் இந்தப் பரிகாரம் தேவன் “இஸ்ரவேல் வீட்டின் கொம்பை முளைக்கச் செய்கிற” அந்த “நாளில்” “நிறைவேற்றப்படுகிறது.” தேவனுடைய இஸ்ரவேல் முளைக்கத் தூண்டுவது அந்த மழையே; மேலும் அந்த நாள் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பமானது; அது கிழக்குக் காற்றின் நாளாக இருந்தது.

பிந்தைய மழை பொழியப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது எகிப்து போப்பரச மிருகத்திற்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கிழக்குக் காற்று 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று “நிறுத்தப்பட்டது,” அல்லது தடுக்கப்பட்டது; அப்போதுதான் பிந்தைய மழை துளித்துளியாகத் தொடங்கியது. பின்னர் இஸ்ரவேல் மொட்டிடத் தொடங்கியபோது, அந்த மழை அவர்கள்மேல் அளக்கப்பட்டு (துளித்துளியாக) விழத் தொடங்கியது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், மூன்றாம் ஐயோ மீண்டும் வரும்போது, பிந்தைய மழை அளவில்லாமல் பொழியப்படும். 2001 செப்டம்பர் 11-க்கும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் இடையில் “யாக்கோபின் அக்கிரமம்” நீக்கப்படுகிறது; மேலும் “நீக்கப்படுகிறது” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள எபிரெயச் சொல்லின் பொருள் “பரிகாரம் செய்யப்படுகிறது” என்பதாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், அந்தப் பத்து ராஜாக்கள் போப்பாட்சியுடன் விபசாரம் செய்து உலகளாவிய மிருகச் சாயலை உருவாக்குவதன் மூலம், எகிப்து (அதாவது வலுசர்ப்பம்) போப்பரச மிருகத்திற்குக் கொடுக்கப்படுகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துக்கு முன்னும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தின்போதும், விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய குடியரசுக் கொம்பு, விசுவாசத்திலிருந்து விலகிய புராட்டஸ்தாந்துக் கொம்புடன் சேர்ந்து மிருகத்திற்கு ஒரு உருவத்தை அமைக்கிறது; மேலும் அந்த தீர்க்கதரிசன வரியில், குடியரசுக் கட்சி ஜனநாயகக் கட்சியின்மேல் மேலோங்குகிறது; ஏனெனில் ஜனநாயகக் கட்சி ஒரு வலுசர்ப்ப வல்லமையாகும், குடியரசுக் கட்சியோ பாப்பரசாட்சியின் உருவத்தை அமைக்கும் வல்லமையாகும்.

பூமியின் மிருகத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக்குள், ஜனநாயகக் கட்சியின் முடிவும் குடியரசுக் கட்சியின் முடிவும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அந்த இரண்டு கட்சிகளும் குடியரசுக் கொள்கையின் கொம்பை உருவாக்குகின்றன; ஆனாலும், அவை பூமியின் மிருகத்தின் முழு வரலாற்றிலும் ஊடறுத்துச் செல்லும் ஒரு உள்போராட்டத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன. அந்தக் கொம்பு (குடியரசுக் கொள்கை), பூமியின் மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளின் ஒரு உள்நிலைச் சிறுபிரபஞ்சத்தைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது.

மேதியரும் பாரசீகரும் உடைய ராஜ்யத்தின் சாட்சியத்தில், பின்னர் எழுந்த கொம்பே உயர்ந்து வந்தது; அதுபோல அமெரிக்க வரலாற்றில் முதலில் ஜனநாயகக் கட்சி தோன்றியது, ஆனால் இறுதியில் குடியரசுக் கட்சி உயர்ந்து வந்து ஜனநாயகர்களை வென்று மேலோங்குகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய பின்னான மழையின் வரலாற்றில், உலகமயமாக்கல் நோக்கமுடைய, வல்லரசுப் பாம்பினால் ஊக்கமளிக்கப்பட்ட ஜனநாயகர்கள் வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் அதிகாரம் பதினொன்றின் அடியில்லாத குழியிலிருந்து எழுந்து, 2020 தேர்தலைத் திருடுவதன் மூலம் குடியரசுக் கட்சியினரை கொன்றார்கள். டிரம்ப் (மற்றும் குடியரசுக் கட்சியினருக்கு) எதிரான அவர்களுடைய போர், அவர் 2015-ல் தமது வேட்புமனுவை அறிவித்தபோது தொடங்கியது; அந்தப் புள்ளியிலிருந்து அது மேலும் மேலும் தீவிரமடைந்தது.

2020 ஆம் ஆண்டில் டெமோகிராட்கள் தேர்தலைத் திருடியபோது, அவர்கள் பின்னர் பெலோசி விசாரணைகளை நிறுவினர்; ஆனால் 2022 ஆம் ஆண்டில் ட்ரம்ப் தனது மூன்றாவது தேர்தல் பிரசாரத்தை அறிவித்தபோது, பயம் டெமோகிராட்களின் மீது வந்தது, அவர்களுடைய கோபமும் மேலும் அதிகரித்தது; அப்பொழுது அவர்கள் தங்களுடைய காலம் குறுகியது என்பதை அறிந்திருந்ததால், ட்ரம்புக்கும் அவருடைய ஆதரவாளர்களுக்கும் எதிராக மிகுந்த உக்கிரத்துடன் வந்தார்கள். அவர்கள் அவன் மரணத்தை கொண்டாடினர்; ஆனால் அவன் எழுந்து நின்றபோது, மிகுந்த பயம் அவர்கள்மேல் விழுந்தது.

ஜனநாயகக் கட்சியின் முடிவை அடையாளப்படுத்தும் காலப்பகுதி, 2021 இல் பைடன் பதவியேற்றதிலிருந்து 2025 இல் டிரம்ப் பதவியேற்றதுவரை ஆகும். அந்தக் காலப்பகுதி பெலோசி விசாரணைகளால் தொடங்கியது; அவை முற்றிலும் அரசியலமைப்புக்கு முரணானவையும், இயல்பிலேயே முழுக்க அரசியல் சார்ந்தவையும் இருந்தன. அந்த வரலாறு—1989 இல் முடிவுக் காலம் தொடங்கியதிலிருந்து எண்ணப்படும் ஆறாவது ஜனாதிபதியின் மரணத்திலிருந்து, ஏழுபேருள் ஒருவனாகிய எட்டாவது ஜனாதிபதி வரையிலானதைக் குறிக்கும் அந்த வரலாறு—அரசியல் விசாரணைகளால் (பெலோசி விசாரணைகள்) தொடங்கி, பின்னர் அரசியல் இலக்குகள் மாற்றித் திருப்பப்படுவதால், ஜனநாயகக் கட்சியின் மரணத்துடனும் பெலோசி விசாரணைகளின் இரண்டாவது தொடருடனும் முடிவடைகிறது.

வரலாற்றின் உவமை வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அமைந்துள்ளது; அது தனது முதல் நிறைவேற்றத்தைப் பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் கண்டது. ஆட்சி செய்த ஒரு கட்சி மற்றொன்றை கொன்று, பின்னர் அதே ஆளும் அதிகாரமே தானும் கவிழ்க்கப்பட்டு துன்புறுத்தப்படுவதைக் குறிக்கும் கில்லோட்டின்-வகை அரசியல் போராட்டத்தின் பாரம்பரியமான வரலாற்று எடுத்துக்காட்டு பிரெஞ்சுப் புரட்சியே ஆகும்.

பைடனின் பதவியேற்பும் பெலோசி விசாரணைகளும் தொடங்கி, டிரம்பின் இரண்டாம் பதவியேற்பும் பெலோசி விசாரணைகளின் மாற்றமும்வரை உள்ள காலம் ஜனநாயகக் கட்சியின் முடிவைக் குறிக்கிறது; மேலும் அது, Alien and Sedition Acts மூலம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட நிர்வாக ஆணைகளின் ஒரு தொகுப்பை டிரம்ப் மீண்டும் அமல்படுத்தும் காலத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த நிர்வாக ஆணைகளின் அமலாக்கம் இரண்டாம் பெலோசி விசாரணைகளைத் தொடங்கிவைத்து, மிருகத்தின் சாயல் தீவிரமாக ஆரம்பிக்கப்படும் காலத்தின் தொடக்கத்தையும் அடையாளப்படுத்தும். அந்தக் காலம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் அமலாக்கத்தில் முடிவடைகிறது; ஆகையால், அந்தக் காலம் Alien and Sedition Acts-க்கு இணையாக நிற்கும் நிர்வாக ஆணைகளுடன் தொடங்கி, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் முடிவடைகிறது. அங்கேயே குடியரசுக் கட்சி முடிவடைகிறது.

ஜனநாயகக் கட்சியின் முடிவையும் பின்னர் குடியரசுக் கட்சியின் முடிவையும் குறிக்கும் இரு காலப்பகுதிகளும் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டவையாக இருந்து, 1776 முதல் 1798 வரையிலான இருபத்திரண்டு ஆண்டுகாலமாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்தக் காலப்பகுதியில் மூன்று வழிக்குறிகள் உள்ளன: 1776 ஆம் ஆண்டின் சுதந்திர அறிவிப்பு, அதற்கு பதின்மூன்று ஆண்டுகள் பின்னர் வந்த அரசியலமைப்பு, அதனைத் தொடர்ந்து 1798 ஆம் ஆண்டின் Alien and Sedition Acts. அந்த மூன்று வழிக்குறிகளும் ஜனநாயக மற்றும் குடியரசுக் கட்சிகளின் வரியில் நிறைவேறுதலை அடைகின்றன; ஆயினும் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் வழிக்குறிகளின் பயன்பாடு ஒவ்வொரு வரியிலும் வேறுபட்ட இடத்தில் அமைகிறது.

இந்த வழிக்குறிகளையும் அவற்றின் நிறைவேற்றங்களையும் அடுத்த கட்டுரையில் விளக்குவோம்.