தேவன் அங்கீகரித்த முறைமையே ஏசாயா இருபத்தெட்டாம் மற்றும் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரங்களில் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அங்கு அந்த முறைமை “வரி மேல் வரி” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கினான்; அவ்வாறு இறங்கியதன் மூலம், 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று தாம் செய்திருந்த இறக்குதலை அவன் மீண்டும் நிகழ்த்தினான். இரு நிகழ்வுகளிலும், அவன் இறங்கிய பின்னர், பாபிலோன் விழுந்ததாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; மேலும், அவளுடைய கூட்டுறவில் இன்னும் இருப்போரெல்லாம் வெளியே வரும்படி ஒரு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது, மேலும் விரைவில் மீண்டும் விடுக்கப்படும். இரு நிகழ்வுகளிலும், முன்னறிவிப்பை நிறைவேற்றிய சம்பவம் உலகமெங்கும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது; ஏனெனில் 1840 இல் முதல் தூதனுடைய செய்தி “உலகத்தின் ஒவ்வொரு மிஷன் நிலையத்திற்கும்” எடுத்துச் செல்லப்பட்டதுபோல, 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 இன் நிகழ்வும் முழு உலகத்தையும் பாதித்தது, மேலும் உலகமெங்கும் அது புரிந்துகொள்ளப்பட்டது. 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று நிறைவேறிய தீர்க்கதரிசனம், இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாமின் மேல் ஒரு கட்டுப்பாடு வைக்கப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டிய தீர்க்கதரிசனமாக இருந்தது; மேலும் 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11க்குப் உடனடியாகப் பின்னர், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமின் மேல் ஒரு கட்டுப்பாடு வைக்கப்பட்டது.
1840 ஆகஸ்ட் 11 என்பது 1798ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்திக்கு அதிகாரமளிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது; 2001 செப்டம்பர் 11 என்பது 1989ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்திக்கு அதிகாரமளிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. முதல் தூதரின் இயக்கத்தின் பிரதான விதி 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; அந்த விதி, ஒரு நாளுக்கு ஒரு ஆண்டு என்ற கோட்பாடாகும். மூன்றாம் தூதரின் இயக்கத்தின் பிரதான விதி 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. அந்த விதி என்னவெனில், “வரி மேல் வரி” கொண்டு வருவதன் மூலம் சத்தியம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது; இதன் மூலம் முடிவு ஆரம்பத்தினால் விளக்கப்படுகின்றது என்றும், வரலாறு மீண்டும் நிகழ்கிறது என்றும் காண்பிக்கப்படுகிறது. 2001 செப்டம்பர் 11 என்ற தீர்க்கதரிசன நிகழ்வு Sister White அவர்களின் நேரடி வார்த்தைகளினாலேயே மட்டுமல்ல, அதைவிட முக்கியமாக, அந்த நிகழ்வுகள் மில்லரைட் வரலாற்றில் இருந்த அதே வழிக்குறியுடன் முற்றிலும் இணைநிலையாக அமைந்தன என்ற உண்மையினாலும் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. 1840 ஆகஸ்ட் 11 நிகழ்வின் மூலம் உணரப்பட்டதாவது, தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றம் என்பதற்கும் மேலாக, மில்லரும் அவருடைய உடனிருந்தோரும் ஏற்றுக்கொண்ட விளக்கமுறையின் துல்லியமும் வலிமையும் என்பதே ஆகும்.
“அந்த நிகழ்வு அந்த முன்னறிவிப்பைத் துல்லியமாக நிறைவேற்றியது. அது அறியப்பட்டபோது, மில்லரும் அவருடைய இணைவர்களும் ஏற்றுக்கொண்டிருந்த தீர்க்கதரிசன விளக்கத்தின் கொள்கைகள் சரியானவை என்பதில் திரளான மக்கள் உறுதியடைந்தனர்; மேலும் இரண்டாம் வருகை இயக்கத்திற்குப் பெரும் உந்துதல் அளிக்கப்பட்டது. கல்வியிலும் பதவியிலும் சிறந்தவர்கள் மில்லருடன் இணைந்து, அவருடைய கருத்துகளைப் போதிப்பதிலும் வெளியிடுவதிலும் பங்கேற்றனர்; 1840 முதல் 1844 வரை அந்தப் பணி விரைவாக விரிந்தது.” The Great Controversy, 335.
2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, பிற்கால மழை அளக்கப்படத் தொடங்கியபோது, “விவாதம்” உண்மையானதா அல்லது பொய்யானதா என்ற முறையியலைப் பற்றியே இருந்தது; இன்னும் அப்படியே உள்ளது. மில்லரைட் இயக்கத்தின் தீர்க்கதரிசனங்கள் 1843 மற்றும் 1850 ஆகிய இரு வரைபடங்களிலும் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றை சகோதரி வைட் கர்த்தரால் வடிவமைக்கப்பட்டவைகளாகவும், மேலும் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நிறைவேற்றமாகவும் அங்கீகரிக்கிறார். “மில்லரும் அவருடைய சகாக்களும் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்கக் கொள்கைகளின்” மூலம் உருவாக்கப்பட்ட மில்லரைட்டுகளின் செய்தி, அதன் பின்னர் நடுராத்திரி கூக்குரலின் செய்தியை வல்லமையூட்டிய அந்த “அற்புதமான உந்துதலை” உண்டாக்கியது; அந்தச் செய்தி இந்த இரு பரிசுத்தமான வரைபடங்களிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. அந்த இரு பரிசுத்தமான வரைபடங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசனங்கள், மில்லரின் தீர்க்கதரிசன விதிகளால் அடையாளங்காணப்பட்டும் நிலைநாட்டப்பட்டும் இருந்தன. வரைபடங்கள், பன்மையில் கூறப்பட்ட “பலகைகள்” மீது, மில்லரின் முறையியல் மூலம் நிலைநாட்டப்பட்ட தீர்க்கதரிசனங்களை கண்ணுக்குப் புலப்படும் வகையில் வெளிப்படுத்தும்படி ஆபக்கூக்கில் கொடுக்கப்பட்ட கட்டளையின் நிறைவேற்றமாக இருந்தன. ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரம், ஏசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தின் “விவாதத்தை” அடையாளப்படுத்துவதோடு, அதனுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
நான் என் காவலிடத்தில் நிற்பேன்; கோபுரத்தின் மேல் என்னை நிலைநிறுத்துவேன்; அவர் என்னோடு என்ன சொல்லுவாரென்று, நான் கடிந்துகொள்ளப்படும்போது என்ன பதிலளிக்கவேண்டுமென்று காண விழித்திருப்பேன். ஆபகூக் 2:1.
அந்த வசனத்தில் “reproved” என்ற சொல் ‘விவாதிக்கப்பட்டது’ என்று பொருள்படுகிறது. முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் இயக்கங்களின் காவலர்களை இருவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆபக்கூக்கு, விவாதத்திற்கு உட்படுத்தப்படவிருந்தான்; மேலும் அந்த விவாதம் தொடங்கும்போது தாம் என்ன பதில் சொல்லவேண்டும் என்பதை அவன் அறிந்துகொள்ள விரும்பினான். முதல் தூதரின் வரலாற்றில் அதற்கான பதில், இரண்டு பரிசுத்தமான அட்டவணைகள் உருவாக்கப்பட்டதாயிருந்தது; மூன்றாம் தூதரின் இயக்க வரலாற்றில் அதற்கான பதில், Habakkuk’s Two Tables எனத் தலைப்பிடப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத் தொடர் உருவாக்கப்பட்டதாயிருந்தது. அந்த அட்டவணைகளும் அந்தத் தொடரும், தத்தம் வரலாறுகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முறையியலின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆபக்கூக்கில், அந்த முறையியல், செய்தியை நிலைநிறுத்துவதற்கு காவலர்கள் பயன்படுத்துகிறதைக் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அது “விவாதிக்கப்படும்” பிரச்சினையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது; அதுவே அதன் விளைவாக ஆராதகர்களின் இரண்டு வகுப்புகளை உருவாக்குகிறது.
நான் என் காவலிடத்தில் நின்று, கோபுரத்தின் மேல் என்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டு, அவர் என்னோடு என்ன சொல்லுவாரென்றும், நான் கடிந்துகொள்ளப்பட்டபோது என்ன பதில் சொல்லவேண்டுமென்றும் காண நோக்கிக்கொண்டிருப்பேன். அப்பொழுது கர்த்தர் எனக்கு உத்தரவு அளித்து: தரிசனத்தை எழுதி, ஓடுகிறவன் வாசிக்கத்தக்கபடி பலகைகளின்மேல் தெளிவாகக் குறித்திடு என்றார். ஏனெனில் அந்தத் தரிசனம் இன்னும் நியமிக்கப்பட்ட காலத்திற்குரியது; ஆனாலும் முடிவில் அது பேசும், பொய் சொல்லாது; அது தாமதிப்பதுபோல் தோன்றினாலும் அதற்காகக் காத்திரு; அது நிச்சயமாக வரும், தாமதிக்காது. இதோ, மேட்டிமையடைந்தவனுடைய ஆத்துமா அவனுக்குள் செம்மையானதல்ல; ஆனால் நீதிமான் தன் விசுவாசத்தினால் வாழ்வான். ஆபகூக் 2:1–4.
ஒரு வகுப்பு விசுவாசத்தினால் நீதிமான்களாக்கப்படுகின்றது; மற்ற வகுப்பு பரிசேயனும் சுங்கக்காரனும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடியே ஆவியில் உயர்த்தப்படுகின்றது. பரிசேயர்கள் வழக்கம் மற்றும் மரபின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு முறையியலில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்கள்; மேலும் பரிசேயன், தாங்களே தேவனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனமும் சத்தியத்தின் பாதுகாவலர்களும் என்று அறிக்கை செய்தவர்களால் ஆளப்பட்ட ஒரு படிநிலை அமைப்பை நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலம் தமது மந்தையை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்த ஒரு மத அமைப்பையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான்; ஆனால் அவர்கள் இறுதியில் சத்தியத்தையே சிலுவையில் அறையுவதில் பங்கேற்றார்கள். ஏசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன “விவாதம்”, உண்மையானதும் பொய்யானதுமான வேதாகம முறையியலைப் பற்றியது. அந்த “விவாதத்தில்” எதிர்த்து நிற்பவர்கள், அந்தக் காலத்திற்குரிய எலியாவின் முறையியலைப் பின்பற்றுகிறவர்களும், கிறிஸ்துவின் காலத்தில் சனெதிரின் மூலம் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டு விளங்கிய, நீண்டகாலமாக நிலைபெற்றிருந்த இறையியல் நிபுணர்களின் அமைப்பும் ஆவர்.
இருபத்தேழாம் அதிகாரம், “கிழக்குக் காற்றின் நாளில்” அவர் “தம்முடைய கடுங்காற்றை” அடக்கி நிறுத்தும்போது, அதாவது தேவன் கட்டுப்படுத்தும்போது, அந்த “வாதம்” ஆரம்பமாகிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. “அது முளைத்துப் புறப்படும் வேளையில், அளவோடு நீ அதனுடன் வாதாடுவாய்; கிழக்குக் காற்றின் நாளில் அவர் தம்முடைய கடுங்காற்றை அடக்கி நிறுத்துகிறார். ஆகையால் இதினாலே யாக்கோபின் அக்கிரமம் சுத்திகரிக்கப்படும்.” “சுத்திகரிக்கப்படும்” என்ற சொல், பாவநிவிர்த்திசெய்யப்படும் என்ற பொருளைக் குறிக்கிறது; மேலும் அது விசாரணைத் தீர்ப்பில் பாவம் அழித்தொழிக்கப்படுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. விவாதிக்கப்படுகிற அந்த முறைமையே, தேவனுடைய ஜனங்களின் பாவங்கள் அழித்தொழிக்கப்பட வேண்டுமெனில் கட்டாயமாகத் தாண்டப்பட வேண்டிய சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஒரு சோதனையாக எலியாவின் முறைமை, கிறிஸ்துவின் வரலாற்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அக்காலத்தில், யோவான் ஸ்நானகனின் செய்தியை நிராகரித்தவர்கள் (அவரையே கிறிஸ்து எலியா என்று அடையாளப்படுத்தினார்) இயேசுவின் போதனைகளினால் பயனடைய முடியாது என்று நாம் முன்கூட்டியே எச்சரிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
பிந்தைய மழையின் செய்தி, அவர் வார்த்தையாயிருக்கிறவராகிய இயேசுவின் போதனைகளாகக் குறிக்கப்படுகிறது; அதற்கும் மேலாக, பிந்தைய மழை “புத்துணர்ச்சியூட்டுதல்” எனவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது; அது “கர்த்தருடைய சந்நிதி” என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.
ஆகையால் நீங்கள் மனந்திரும்பி மாற்றப்பட்டவர்களாகுங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் பாவங்கள் அழிக்கப்பட்டுபோவதாகும்; கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து இளைப்பாறுதலின் காலங்கள் வரும்போது, உங்களுக்குமுன் பிரசங்கிக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவை அவர் அனுப்புவார். அப்போஸ்தலர் 3:19, 20.
வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தில் இறங்கிய தூதன், 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று, “யேசு கிறிஸ்துவைவிடத் தாழ்ந்த ஒருவரல்ல” என்று சகோதரி வைட் அடையாளப்படுத்துகிறார். ஆகையால், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கிய தூதனும் “யேசு கிறிஸ்துவைவிடத் தாழ்ந்த ஒருவரல்ல” என்பதே ஆகும். இந்த இரு வரலாறுகளிலும் அவருடைய இறக்கம், சத்தியமானதா பொய்யானதா என்ற முறையியலைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசன “விவாதத்தின்” ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் அது, தேவனுடைய மக்கள் உண்ணும்படி கட்டளையிடப்பட்டிருந்த, அவருடைய கையிலிருந்த புத்தகத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. கலிலேயாவில் இருந்தபோது, இயேசு தமது சீஷர்களுக்குத் தமது மாம்சத்தை உண்ணவும் தமது இரத்தத்தைப் பருகவும் வேண்டும் என்று போதித்தார்; ஏனெனில் அவர் அங்கே தாமே வானத்திலிருந்து இறங்கிய அப்பம் என்று உரிமையாய்க் கூறினார். தமது ஊழியத்தின் வேறு எந்த நிலையிலும் இழந்ததைவிட அங்கே அவர் அதிகமான சீஷர்களை இழந்தார்; விலகிச் சென்றவர்கள் மீண்டும் ஒருபோதும் திரும்பிவரவில்லை. விலகிச் சென்றவர்கள், அவருடைய வார்த்தைகளை அவற்றின் சொற்பொருளிலேயே எடுத்துக்கொள்ளும் பொய்யான முறையியலின்படி ஆராயத் தேர்ந்தெடுத்ததினால் அப்படிச் செய்தார்கள்; சரியான ஆவிக்குரிய அர்த்தத்தில் அவற்றைப் பயன்படுத்தவில்லை. ஏசாயா இருபத்தேழில் காணப்படும் “விவாதம்” என்பது, எலியா தூதன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முறையியலுக்கு எதிராக நிற்கும், ஏற்கனவே நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு அறிக்கையிடப்பட்ட வேதாகம விளக்க முறைமையை அது குறிக்கிறது என்பதை நிறுவுவதற்கான பல சாட்சிகளைக் கொண்ட ஒரு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறியாகும்.
இது, முன்னைய உடன்படிக்கையும் தேவனுடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனங்களும் படிப்படியாக நீங்கிச் செல்லும் செயல்முறையில் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், “முன்பெல்லாம் தேவனுடைய ஜனங்களாக இல்லாத”வர்களுடன் உடன்படிக்கை உறவு ஆரம்பமாகிறதையும் குறிக்கிறது. இதைவிட முக்கியமாக, அந்த “விவாதம்,” விரைவில் வரப்போகும் ஞாயிறு சட்டத்துடன் நிறைவுறும் காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் எப்போதும் முடிவை ஆரம்பத்தோடு இணைத்தே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அந்த “விவாதம்” தானே நம்முடைய பிதாக்களின் பாவங்களில் ஒன்றிற்கான ஒரு சின்னமாக ஆகிறது; அது லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகார ஜெபம் நிறைவேறுவதற்காக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டும் அறிக்கையிடப்பட்டும் ஆக வேண்டும்.
தானியேலின் ஒன்பதாம் அதிகாரத்திலுள்ள ஜெபம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றில் கூறப்படும் மூன்றரை நாட்களின் முடிவில் ஏறெடுக்கப்பட வேண்டிய ஜெபத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதி எசாயா இருபத்தேழில், “அரணான நகரம் பாழாயிருக்கும்; வாசஸ்தலம் கைவிடப்பட்டு வனாந்தரம்போல் விடப்படும்; அங்கே கன்று மேய்ந்து, அங்கேயே படுத்து, அதன் கிளைகளைத் தின்றுவிடும். அதன் கொப்புகள் உலர்ந்தபோது, அவை முறித்தெறியப்படும்; பெண்கள் வந்து அவற்றை நெருப்பில் போடுவார்கள்; ஏனெனில் அது அறிவில்லாத ஜனமாக இருக்கிறது; ஆகையால் அவர்களை உண்டாக்கினவர் அவர்கள்மேல் இரங்கமாட்டார்; அவர்களை உருவாக்கினவர் அவர்களுக்கு தயவு காண்பிக்கமாட்டார்” என்று கூறப்படும் காலமாக எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது.
மூன்றரை நாட்கள் கொண்ட “வனாந்தர” காலத்தை அறிமுகப்படுத்திய பொய்யான ஒரு முன்னறிவிப்பை அவர்கள் அறிவித்திருந்ததினால், அந்த இரு சாட்சிகளுக்கும் “இரக்கம் காட்டப்படவில்லை.” அவர்கள் முன்பு “அரணான நகரம்” ஆக இருந்தபோதிலும், பின்னர் “அறிவில்லாத ஜனமாக” ஆனார்கள். அந்நகரம் பின்னர் “பாழாய்ப்” போயி, “கைவிடப்பட்ட” ஒரு “வாசஸ்தலமாக” ஆனது. அது சோதோம் மற்றும் எகிப்தின் நகரத்தின் தெருவில் கிடக்கும் உலர்ந்த இறந்த எலும்புகளாயிற்று. பின்னர் அந்த இறந்தவர்கள் எழுந்திருக்க அழைக்கப்படும்போது, அவர்கள் தங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களினால் சோதிக்கப்படுகிறார்கள்; அதில், முதல் செய்தியின் வல்லமையளிப்போடு தொடங்கி மூன்றாம் செய்தியின் வருகையோடு முடிவடையும் காலத்தின் ஆரம்பத்தில் நிகழும் “விவாதமும்” அடங்குகிறது. அந்த விவாதம், தங்களுடைய வரலாற்றின் எலியாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முறையை ஏற்க வேண்டுமா நிராகரிக்க வேண்டுமா என்பதைக் குறித்ததாகும். 1863 ஆம் ஆண்டில், அட்வென்டிசத்தின் பிதாக்கள், எலியாவால் முன்வைக்கப்பட்ட மோசேயின் “ஏழு காலங்கள்” என்ற செய்தியை நிராகரித்தார்கள்.
2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதம் தொடங்கி, ஏசாயா இருபத்தேழில் உள்ள வாடிப்போன கிளைகள், கலிலேயாவில் இருந்த சபையின் பாவங்களையும், 1863 ஆம் ஆண்டின் வரலாறையும், அதேபோல் 2001 செப்டம்பர் 11 ஆம் தேதியின் வரலாறையும் மீண்டும் செய்வார்களோ இல்லையோ என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டும். ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தினாலும், ஏசாயா இருபத்தேழினாலும், மேலும் எலியா, யோவான் ஸ்நானகர், மற்றும் வில்லியம் மில்லர் ஆகியோரினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட முறையியலை நிராகரிப்பது என்பது, பூமியின் முடிவுகள் வந்தடைந்தவர்களாகிய நமக்காக எழுதப்பட்ட பரிசுத்த முன்னுதாரணங்களினால் பயன் அடைவதற்குப் பதிலாக, எங்கள் பிதாக்களின் பாவங்களை மீண்டும் செய்வதே ஆகும்.
இவ்வெல்லாவற்றும் அவர்களுக்கு முன்மாதிரிகளாக நிகழ்ந்தன; மேலும் யுகங்களின் முடிவுகள் வந்து சேர்ந்திருக்கும் நமக்கு எச்சரிக்கையாக அவை எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. ஆகையால், தான் நிலைத்திருக்கிறேன் என்று எண்ணுகிறவன் விழாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருப்பானாக. மனுஷருக்குச் சாதாரணமானதல்லாமல் வேறு எந்தச் சோதனையும் உங்களைப் பற்றிக்கொள்ளவில்லை; ஆனால் தேவன் உண்மையுள்ளவர்; நீங்கள் சகிக்கக்கூடிய அளவுக்கு மீறி நீங்கள் சோதிக்கப்படுமாறு அவர் இடங்கொடுக்கமாட்டார்; சோதனையோடுகூட, நீங்கள் அதைச் சகிக்கத்தக்கபடி தப்பிப்பதற்கான வழியையும் ஏற்படுத்துவார். ஆகையால், என் மிகப் பிரியமானவர்களே, விக்கிரகாராதனையிலிருந்து ஓடிப்போங்கள். நான் ஞானிகளோடுப் பேசுவதுபோலப் பேசுகிறேன்; நான் சொல்வதை நீங்களே நியாயந்தீர்க்குங்கள். 1 கொரிந்தியர் 10:11–15.
பரிசுத்தமான முறையியல், பின்மழைச் செய்தியாகிய நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தியை நிறுவுகிறது. அந்தச் செய்தியை, ஆவிக்குரியவாறு உண்ணும்போது, தானியேலும் மூன்று சிறந்த இளைஞர்களும் உண்ட பருப்புவகை உணவு, அவர்களுக்குப் பிறரைவிட அழகானதுமானவும் பருத்ததுமானவும் முகத் தோற்றத்தை உண்டாக்கியது எவ்வளவு நிச்சயமோ, அதே நிச்சயத்தோடு அதற்கேற்ற அனுபவத்தையும் உண்டாக்குகிறது. ஆனால் ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், விசுவாசத்தினால் நீதிகரிக்கப்படுதலின் அருளளிப்பை நிராகரிக்கிறவர்களுக்கு இடறலாக இருப்பது, அவர்கள் கர்த்தரை அறியத் தொடர்ந்து செல்லுவதைத் தடுத்துவிடும் அகந்தையே ஆகும். தேவனுடைய மக்கள் உண்மையான முறையியலை ஏற்றுக்கொள்ளும் கிரியையைத் தாமதப்படுத்தவும், தூதனுடைய கையிலிருந்து அந்தச் செய்தியை உண்ணவும் இயலாத காலம் எப்போதாவது உண்டெனில், அது இப்போதுதான்!
“பிற்கால மழைக்காக நாம் காத்திருக்கக்கூடாது. நம்மீது விழும் கிருபையின் பனித்துளிகளையும் மழைத்தாரைகளையும் உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளுகிற அனைவர்மேலும் அது வரும். வெளிச்சத்தின் துணுக்குகளை நாம் சேகரிக்கும்போது, தம்மில் நாம் நம்பிக்கை வைக்கும்படி விரும்புகிற தேவனுடைய நிச்சயமான இரக்கங்களை நாம் மதிக்கும்போது, அப்பொழுது ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் நிறைவேறும். ‘பூமி தன் முளையை முளைக்கப்பண்ணுகிறதுபோலும், தோட்டம் தன்னுள் விதைக்கப்பட்டவைகளை முளைக்கப்பண்ணுகிறதுபோலும், கர்த்தராகிய ஆண்டவர் நீதியையும் துதியையும் எல்லா ஜாதிகளுக்கும் முன்பாக முளைக்கப்பண்ணுவார்.’ ஏசாயா 61:11. முழு பூமியும் தேவனுடைய மகிமையால் நிரம்ப வேண்டியது ஆகும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை, நியூயோர்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டிடங்கள் இடித்து வீழ்த்தப்பட்டபோது, வெளிப்படுத்துதல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி, “வெளிப்படுத்துதல் பதினெட்டு, ஒன்று முதல் மூன்று வசனங்கள் வரை நிறைவேறும்” என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. ஏசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரம் அந்தக் காலத்தை “கிழக்குக் காற்றின் நாள்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறது; அதுவே “கடுங்காற்று” தடுத்து நிறுத்தப்படும் காலமாகும். “அது துளிர்க்கும்போது, அளவோடு நீ அதனோடு வழக்காடுவாய்; கிழக்குக் காற்றின் நாளில் அவர் தமது கடுங்காற்றை அடக்குகிறார்.” சகோதரி வைட் இதே காலத்தையே அடையாளப்படுத்துகிறார்.
“அந்த காலத்தில், இரட்சிப்பின் பணி நிறைவுபெறிக் கொண்டிருக்கும்போது, பூமியின்மேல் உபத்திரவு வந்து கொண்டிருக்கும்; ஜாதிகள் கோபமாயிருக்கும், ஆனாலும் மூன்றாம் தூதனுடைய கிரியையைத் தடுக்காதபடிக்கு கட்டுப்பாட்டில் வைக்கப்படும். அக்காலத்தில் ‘பின்மழை,’ அதாவது கர்த்தருடைய சந்நிதியிலிருந்து வரும் புத்துணர்ச்சி, மூன்றாம் தூதனுடைய மகா சத்தத்திற்குப் வல்லமையளிக்கவும், ஏழு கடைசி வாதைகள் ஊற்றப்படுகிற காலத்தில் நிலைத்திருக்கும்படிக்கு பரிசுத்தவான்களை ஆயத்தப்படுத்தவும் வரும்.” Early Writings, 85.
ஜாதிகளை கோபப்படுத்தும் அந்த அதிகாரம், பிந்தைய மழை பொழியத் தொடங்கியபோது வந்தது. ஆனால் அந்த அதிகாரம் ஜாதிகளை கோபப்படுத்தியவுடன் உடனே அது கட்டுப்படுத்தப்பட்டது; ஏனெனில் ஏசாயா, அவர் “தமது கடும் காற்றை அடக்குகிறார்” என்று பதிவு செய்தார். அந்தக் கடும் காற்று கிழக்குக் காற்றாகும்; பிந்தைய மழை தெளிக்கத் தொடங்கியும் இரட்சிப்பின் பணி நிறைவடையப்போகும் வேளையிலும் அந்தக் காற்று தடுக்கப்படுகிறது. இரட்சிப்பின் நிறைவு பெறும் பணி முத்திரையிடும் காலமாகும். “வரி மேல் வரி”யின்படி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின்போது தடுக்கப்படுகிற அந்தக் கடும், அல்லது கிழக்குக் காற்றே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்தின் நான்கு காற்றுகளாகும்.
இவற்றிற்குப் பிறகு, பூமியின் நான்கு மூலைகளிலும் நின்றிருந்த நான்கு தூதர்களை நான் கண்டேன்; அவர்கள் பூமியின் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்; ஆகையால், காற்று பூமியின்மேலும், சமுத்திரத்தின்மேலும், எந்த மரத்தின்மேலும் வீசாதபடியாக இருந்தது. அப்பொழுது, உயிருள்ள தேவனுடைய முத்திரையைக் கொண்டிருந்த வேறொரு தூதன் கிழக்கிலிருந்து ஏறிவருவதைக் கண்டேன்; பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் சேதப்படுத்த அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டிருந்த அந்த நான்கு தூதர்களிடத்தில், அவன் மகா சத்தத்தோடு கூப்பிட்டு, “நாங்கள் எங்கள் தேவனுடைய ஊழியக்காரர்களின் நெற்றிகளில் முத்திரையிடும்வரை, பூமியையும் சேதப்படுத்தாதீர்கள், சமுத்திரத்தையும் சேதப்படுத்தாதீர்கள், மரங்களையும் சேதப்படுத்தாதீர்கள்” என்று சொன்னான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 7:1–3.
நூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதல், கிறிஸ்து எருசலேமுக்குள் வெற்றிகரமாக பிரவேசித்த நிகழ்வினால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டது. அங்கே கிறிஸ்து, தமது வாழ்நாளில் ஒரே முறை மட்டுமே, ஒரு கழுதையின் மேல் (இஸ்லாமின் ஒரு சின்னம்) ஏறிச் சென்றார்; லாசரு அந்த அணிவகுப்பை எருசலேமுக்குள் வழிநடத்தினார். சகோதரி வைட், அந்த வரலாற்றில் லாசருவை முத்திரையின் சின்னமாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.
“லாசருவினிடத்திற்கு வருவதில் தாமதித்ததன் மூலம், தம்மை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களிடத்தில் கிறிஸ்துவுக்குக் கருணையின் ஒரு நோக்கம் இருந்தது. மரித்தவர்களிலிருந்து லாசருவை எழுப்புவதன் மூலம், தாம் உண்மையிலேயே ‘உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்’ என்பதற்கான இன்னொரு சாட்சியைத் தமது பிடிவாதமுள்ள, அவிசுவாசமுள்ள ஜனங்களுக்கு அளிக்கும்படியாக அவர் தாமதித்தார். இஸ்ரவேல் வீட்டாரின் ஏழையான, அலைந்து திரியும் ஆடுகளாகிய அந்த ஜனங்களைப் பற்றிய எல்லா நம்பிக்கையையும் கைவிட அவர் மனமில்லாதவராயிருந்தார். அவர்களுடைய மனந்திரும்பாமையினால் அவருடைய இதயம் உடைந்துகொண்டிருந்தது. தமது கருணையினால், தாமே மீட்பவரும், ஜீவனையும் அமரத்துவத்தையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரக்கூடிய ஒரே ஒருவரும் ஆவார் என்பதற்கான இன்னும் ஒரு சாட்சியை அவர்களுக்கு அளிக்க அவர் நிர்ணயித்திருந்தார். இது ஆசாரியர்கள் தவறாகப் பொருள்கொள்ள முடியாத ஒரு சாட்சியாக இருக்க வேண்டியிருந்தது. பெத்தானியாவுக்குச் செல்வதில் அவர் தாமதித்ததற்குக் காரணம் இதுவே. லாசருவை எழுப்பிய இந்த மகுடமான அற்புதம், அவருடைய கிரியையின்மேலும் அவர் தெய்வீகத்திற்கான உரிமைக்கோரிக்கையின்மேலும் தேவனுடைய முத்திரையைப் பதிக்க வேண்டியிருந்தது.” The Desire of Ages, 528, 529.
2020 ஜூலை 18 அன்று தொடங்கிய தாமதக் காலம், லாசருவை உயிர்த்தெழுப்புவதற்கு முன் கிறிஸ்து தாமதித்ததினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் தாமதக் காலம், மூன்றரை நாட்களின் முடிவில் நிறைவடைகிறது. அந்த நாட்களில் இரண்டு சாட்சிகளும் வீதியில் இறந்தவர்களாய் கிடந்தனர். லாசரு ஒரு தாமதக் காலத்திற்குப் பின் உயிர்த்தெழுப்பப்பட வேண்டியிருந்ததுபோலவே, யோவானின் இரண்டு சாட்சிகளும் அப்படியே இருந்தனர். அவர்கள் உயிர்த்தெழுந்த பின்பு, அவர்கள் எருசலேமுக்குள் செல்லும் ஊர்வலத்துக்கு முன்னணியாக இருந்து, “தேவனுடைய முத்திரையையும்,” கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்துக்குச் சாட்சியமளிக்கும் “மகுட அதிசயத்தையும்” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். அந்த உயிர்த்தெழுதல், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்த நான்கு காற்றுகளும், கிழக்குக் காற்றும், கடுங்காற்றும் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும்போது நடைபெறும் நூற்று நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் நிறைவைக் குறிக்கிறது.
ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகிய அந்த வேளையில், வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமிமிருகத்தின் மேல் பிரதிகாரத் தீர்ப்பை வரவழைக்கும்படி அந்தக் காற்றுகள் விடுவிக்கப்படுகின்றன. முத்திரையிடும் காலத்தில் அவற்றை அடக்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த நான்கு தூதர்களின் விரல்களுக்குள் இருந்தபடியே அவை இப்போது வழுந்து செல்லத் தொடங்கியுள்ளன. கிழக்குக் காற்றின் நாளைச் சார்ந்து தீர்க்கதரிசன ஆவியில் காணப்படும் மிக ஆழ்ந்த குறிப்புகளில் ஒன்று Testimonies, volume nine-இல் காணப்படுகிறது. அந்தத் தொகுதி பதினொன்றாம் பக்கத்தில் தெய்வீகத் தூண்டுதலால் அளிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளோடு தொடங்குகிறது; ஆகையால் அது அடையாளரீதியாக “ஒன்பது-பதினொன்று” அன்று தொடங்குகிறது. அந்த அதிகாரத்தின் தலைப்பு, “The Final Crisis” என்பதாகும்; ஆனால் அது “For the Coming of the King” என்ற தலைப்புடைய ஒரு பிரிவின் முதலாவது அதிகாரமுமாகும்.
இந்தத் தொகுப்பைச் சேர்த்துப் பதித்த ஆசிரியர்களால் அதிகாரத்தின் பகுதியும் தலைப்பும் நோக்கமுடனாக மாற்றிக் கையாளப்பட்டன என்பதற்கான எந்தச் சான்றும் இல்லை; ஆயினும், ராஜாவின் வருகை என்பது மணமகனின் வருகையாக எளிதில் அறியப்படுகிறது; அது பத்து கன்னியர் பற்றிய உவமையில், அவர்களுடைய பாத்திரங்களில் எண்ணெய் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதனால் கன்னியரில் உண்டாகும் நடுநிசி நெருக்கடியுடன் நிகழ்கிறது. இப்போது வந்து கொண்டிருக்கும் அந்த நடுநிசி நெருக்கடி, தலைப்பு சுட்டிக்காட்டுவதுபோல—பத்து கன்னியருக்கான கடைசி நெருக்கடியாகும். அந்த நெருக்கடியில் அவர்களிடம் எண்ணெய் இருக்கிறதா, இல்லையா என்பதை அவர்கள் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். எண்ணெய் என்பது வெறுமனே பரிசுத்த ஆவி மட்டும் அல்ல; அது துல்லியமாக பரிசுத்த ஆவியாகவும், மேலும் சரியான செய்தியாகவும், மேலும் சரியான குணநலனாகவும் வரையறுக்கப்படுகிறது.
சரியான முறையியல் நள்ளிரவின் கூக்குரலின் சரியான செய்தியை நிறுவுகிறது; அந்தச் செய்தி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு அதன்படி செயல்படுத்தப்படும்போது, அது சரியான குணநலனை உருவாக்குகிறது. அந்த இறுதி நெருக்கடியில், தேவனுடைய முத்திரையைப் பெறும் குணநலன் அதுவே ஆகும். தேவனுடைய ஜனங்களை முத்திரையிடும் செயல்முறை 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, கிழக்குக் காற்றின் நாளின் வருகையுடன் ஆரம்பமானது. அக்காலத்தின் செய்தி அப்போது உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டியதாயிருந்தது. உண்டுகொள்வதா இல்லையா என்பது ஏசாயாவின் “விவாதம்” மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறது; அதுபோலவே, வாதத்தில் காவலாளிகள் என்ன பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற ஆபக்கூக்கின் கேள்வியாலும் அது சித்தரிக்கப்படுகிறது. மத்தேயு இருபத்தைந்து மற்றும் ஆபக்கூக்கில் காணப்படும் தாமதிக்கும் காலம், ஆராதிப்போரின் இரு வகுப்புகளைச் சித்தரிப்பதுடன் முடிவுறுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றில் மூன்றரை நாட்களாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள தாமதிக்கும் காலம், கிட்டத்தட்ட முடிவடைந்துள்ளது.
அந்தத் தாமதிக்கும் காலம் ஒன்பதாம் தொகுதியின் அந்த அதிகாரத்தின் தொடக்கத்திலும் எபிரெயர் நூலிலிருந்து எடுத்த ஒரு மேற்கோளின் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; அங்கே பவுல், ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் நான்காம் வசனத்தை உரைமாற்றமாகக் கூறுகிறார். பவுலின் அந்த மேற்கோள், ஆபக்கூக் 2-ஐ மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தில் நிலைநிறுத்துகிறது; ஏனெனில் அந்த வரலாற்றில்தான் கிறிஸ்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நுழைந்தார்; அந்த வரலாற்றில்தான் அவருடைய பிரதான ஆசாரிய ஊழியத்தின் ஒளி வெளிப்படுத்தப்பட்டது; மேலும், தேவனுடைய வார்த்தையில் கிறிஸ்துவின் பிரதான ஆசாரிய ஊழியத்தைப் பற்றிய மிகத் தெளிவான வெளிப்பாட்டை பவுல் வெளிப்படுத்துவது எபிரெயர் புத்தகத்திலேயே ஆகும்.
முதல் தூதனுடைய இயக்கத்தில் Habakkuk 2, கிறிஸ்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்ற இயக்கத்தை இன்னும் அறிந்திருக்கவில்லை; ஏனெனில் அது Midnight Cry அறிவிப்பின் முடிவுவரை நிகழவில்லை. பவுலால் குறிப்பிடப்பட்ட தாமதகாலம், Habakkuk மற்றும் Matthew ஆகியவற்றின் தாமதகாலமே ஆகும்; ஆனால் அது July 18, 2020 அன்று தொடங்கவிருந்த தாமதகாலமாகும். Habakkuk 2-ன் கடைசி வசனம், Millerite வரலாற்றில் Midnight Cry-யின் முடிவையும், மூன்றாம் தூதனின் வருகையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது:
ஆனால் கர்த்தர் தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; பூமியெல்லாம் அவருக்கு முன்பாக அமைதியாயிருப்பதாக. ஆபக்கூக் 2:20.
டெஸ்டிமோனீஸ், தொகுதி ஒன்பது, பதினொன்றாம் பக்கத்தில் (ஒன்பது-பதினொன்று) ஆரம்பமாக, பத்து கன்னிகைகளின் உவமையையும், தாமதிக்கும் காலத்தையும் அதற்கு ஹபக்கூக்கும் மத்தேயுவும் உடைய தொடர்பையும், மேலும் தீர்க்கதரிசன விவாதம் வந்தடைந்த இறுதியான நெருக்கடியையும் 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதியையும் வலியுறுத்துகிறது.
“பிரிவு 1—ராஜாவின் வருகைக்காக”
“‘இன்னும் சிறிது காலமுண்டு; வருகிறவர் வருவார்; தாமதமாயிரார்.’ எபிரெயர் 10:37.”
“இறுதி நெருக்கடி”
“நாம் முடிவுக்காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். வேகமாக நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கும் காலத்தின் அடையாளங்கள், கிறிஸ்துவின் வருகை மிகவும் சமீபத்தில் இருப்பதை அறிவிக்கின்றன. நாம் வாழும் நாட்கள் மிகுந்த தீவிரமும் முக்கியத்துவமும் உடையவையாக உள்ளன. தேவனுடைய ஆவி படிப்படியாகவும் ஆனாலும் நிச்சயமாகவும் பூமியிலிருந்து விலக்கப்படுகிறார். தேவனுடைய கிருபையை அலட்சியம் செய்கிறவர்கள்மேல் வாதைகளும் நியாயத்தீர்ப்புகளும் ஏற்கனவே விழுந்துகொண்டிருக்கின்றன. நிலத்திலும் கடலிலும் நிகழும் பேரிடர்கள், சமூகத்தின் அமைதியற்ற நிலை, போரின் அச்சுறுத்தல்கள்—இவை அனைத்தும் அச்சமூட்டும் முன்னறிவிப்புகளாக உள்ளன. அவை மிகுந்த மகத்துவமுள்ள நிகழ்வுகள் நெருங்கிவருவதை முன்கூறுகின்றன.”
“தீமையின் சக்திகள் தங்களுடைய ஆற்றல்களை ஒன்றுசேர்த்து உறுதிப்படுத்திக்கொண்டு வருகின்றன. அவை தமது வல்லமையை ஒருங்கிணைத்து, இறுதியான மகா நெருக்கடிக்காக தங்களை பலப்படுத்திக்கொண்டு வருகின்றன. நம்முடைய உலகில் விரைவில் பெரிய மாற்றங்கள் நிகழவிருக்கின்றன; இறுதியான நிகழ்ச்சிகள் அதிவேகமாக நடைபெறும்.”
உலகத்தில் நிலவும் சூழ்நிலை, துன்பகரமான காலங்கள் நம்ம்மேல் முற்றிலும் நெருங்கி வந்துவிட்டன என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. அன்றாடச் செய்தித்தாள்கள், மிக அண்மைய எதிர்காலத்தில் நிகழவிருக்கும் ஒரு பயங்கரமான மோதலின் அறிகுறிகளால் நிரம்பியுள்ளன. துணிச்சலான கொள்ளைகள் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன. வேலைநிறுத்தங்கள் பொதுவாகிவிட்டன. எங்கும் திருட்டுகளும் கொலைகளும் நடைபெறுகின்றன. பிசாசுகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட மனிதர், ஆண்கள், பெண்கள், சிறு பிள்ளைகள் ஆகியோரின் உயிர்களைப் பறித்துக்கொண்டு வருகின்றனர். மனிதர் தீச்செயல்களில் மோகம் கொண்டு விட்டனர்; எல்லா வகையான தீமைகளும் மேலோங்கி வருகின்றன.
“நீதியைத் திரித்துவிடுவதிலும், சுயநல இலாபத்திற்கான ஆசையால் மனிதர்களின் இருதயங்களை நிரப்புவதிலும் சத்துரு வெற்றி பெற்றிருக்கிறான்.
“‘நியாயம் தூரத்திலே நிற்கிறது; சத்தியம் வீதியிலே விழுந்திருக்கிறது; நேர்மை உட்புக முடியாது.’ ஏசாயா 59:14. பெரிய நகரங்களில், உணவும், இருப்பிடமும், உடையும் இல்லாத நிலைக்கு நெருங்கிய வறுமையிலும் துயரத்திலும் வாழும் ஏராளமான மக்கள் உள்ளனர்; அதே நகரங்களிலேயே, இருதயம் விரும்பக்கூடியதைக் காட்டிலும் அதிகமாய் உடையவர்களும் உள்ளனர்; அவர்கள் ஆடம்பரமாக வாழ்ந்து, வளமுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீடுகளுக்கும், தனிப்பட்ட அலங்காரங்களுக்கும், அல்லது அதைவிட மோசமாக, காமவெறி ஆசைகளைத் திருப்திப்படுத்துவதற்கும், மதுபானம், புகையிலை, மற்றும் மூளையின் சக்திகளை அழித்து, மனதைச் சீர்குலைத்து, ஆத்துமாவை இழிவுபடுத்தும் பிற பொருட்களுக்கும் தங்கள் பணத்தைச் செலவிடுகின்றனர். பசியால் வாடும் மனிதகுலத்தின் அழுகுரல்கள் தேவனுடைய சந்நிதிக்கு எழுந்துசென்றுகொண்டிருக்கின்றன; இதற்கிடையில், ஒடுக்குமுறையும் பறிப்பும் ஆகிய எல்லா வகைகளினாலும் மனிதர்கள் அளவுகடந்த பெரும் செல்வங்களை குவித்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.”
“ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், நியூயோர்க் நகரத்தில் இருந்தபோது, இரவு நேரத்தில், மாடி மேல் மாடியாக ஆகாயத்தை நோக்கி உயர்ந்து கொண்டிருக்கும் கட்டிடங்களை நான் காணும்படி அழைக்கப்பட்டேன். இந்தக் கட்டிடங்கள் தீப்பிடிக்காதவையாக இருப்பதாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன; மேலும், அவை அவற்றின் உரிமையாளர்களையும் கட்டியவர்களையும் மகிமைப்படுத்துவதற்காக எழுப்பப்பட்டிருந்தன. இந்தக் கட்டிடங்கள் மேலும் மேலும் உயர்ந்து கொண்டே சென்றன; அவற்றில் மிக உயர்ந்த விலையுடைய பொருட்களே பயன்படுத்தப்பட்டன. இந்தக் கட்டிடங்களுக்கு உரியவர்களாகிய அவர்கள், ‘நாம் எவ்வாறு தேவனை மிகச் சிறப்பாக மகிமைப்படுத்தலாம்?’ என்று தங்களுக்குள் கேட்டு கொண்டிருக்கவில்லை. ஆண்டவர் அவர்களுடைய சிந்தனைகளில் இல்லை.”
“இவ்வாறு தங்கள் செல்வத்தை முதலீடு செய்கிறவர்கள், தாங்கள் நடந்து கொள்கிற பாதையை தேவன் காண்கிறபடி காணக்கூடியவர்களாயிருந்தால் எவ்வளவு நன்று!’ என்று நான் எண்ணினேன். அவர்கள் அற்புதமான கட்டிடங்களை குவித்து எழுப்புகிறார்கள்; ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் ஆளுநரின் பார்வையில் அவர்களுடைய திட்டமிடலும் யோசனை வகுப்பதும் எவ்வளவு மூடத்தனமானது! தாங்கள் எவ்வாறு தேவனை மகிமைப்படுத்தலாம் என்பதை இருதயத்தினதும் மனதினதும் எல்லா வல்லமைகளுடனும் ஆராய்ந்து வருவதில்லை. இதையே, மனிதனின் முதல் கடமையாகிய இதை, அவர்கள் கண்மறந்துவிட்டார்கள்.”
“இந்த உயர்ந்த கட்டிடங்கள் எழுப்பப்பட்டபோது, அவற்றின் உரிமையாளர்கள் தங்களைத் தாங்களே இன்புறச்செய்துகொள்வதற்கும் தங்கள் அயலாரின் பொறாமையைத் தூண்டுவதற்கும் தமக்குப் பணம் உண்டு என்ற ஆக்காங்க்ஷைமிக்க பெருமையில் மகிழ்ந்தார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் முதலீடு செய்த பணத்தின் பெரும்பங்கு, அநியாயமான வசூலினாலும், ஏழைகளை நசுக்கித் தள்ளுவதினாலும் பெறப்பட்டதாக இருந்தது. பரலோகத்தில் ஒவ்வொரு வாணிபப் பரிவர்த்தனைக்கும் ஒரு கணக்கு வைத்திருக்கப்படுகிறது என்பதை அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள்; ஒவ்வொரு அநியாயமான ஒப்பந்தமும், ஒவ்வொரு மோசடியான செயலும் அங்கே பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. தங்கள் மோசடியிலும் அகந்தையிலும் மனிதர்கள் கர்த்தர் அவர்கள் கடக்க அனுமதிக்காத ஒரு எல்லையை எட்டிவிடும் காலம் வருகிறது; அப்பொழுது யெகோவாவின் நீடிய பொறுமைக்கும் ஒரு வரம்பு உண்டு என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.”
“அடுத்து என் முன்னால் கடந்து சென்ற காட்சி தீப்பற்றிய அபாயத்தின் ஒரு காட்சியாக இருந்தது. உயரமாகவும் தீப்பிடிக்காதவை எனக் கருதப்பட்டவையாகவும் இருந்த கட்டிடங்களை மனிதர்கள் நோக்கி, ‘அவை முற்றிலும் பாதுகாப்பானவை’ என்று கூறினர். ஆனால் அந்தக் கட்டிடங்கள் பிசினால் செய்யப்பட்டவைகளைப்போல எரிந்து அழிந்துபோயின. அழிவைத் தடுக்க தீயணைப்பு இயந்திரங்களால் எதையும் செய்ய முடியவில்லை. தீயணைப்பாளர்களால் அந்த இயந்திரங்களை இயக்க இயலவில்லை.” Testimonies, volume 9, 11–13.
தானியேல் முதல் அதிகாரத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் காலத்தின் தொடக்கத்தில் முறையியலைக் குறித்து நிகழ்ந்த “விவாதம்”; மேலும் தானியேல் 1 முதல் 3 அதிகாரங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதும்; மேலும் 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று தொடங்கும் வரலாற்றால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதும்; மேலும் யோவான் 6ஆம் அதிகாரத்தின் வரலாற்றில், கலிலேயாவில் ஏற்பட்ட நெருக்கடியினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதும்; மேலும் 2001 செப்டம்பர் 11ஆம் தேதியின் வரலாற்றில் (2020 ஜூலை 18 வரை) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதும் ஆகிய அந்த “விவாதம்” இப்போது மீண்டும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது; ஆனால் அது விரிவான அட்வென்டிசத்தின் உட்பகுதியில் அல்ல, வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற ஒரு “சத்தத்தினால்” தங்கள் சோம்பேறித்தனத்திலிருந்து எழுப்பப்படுகிற உலர்ந்த மரித்த எலும்புகளின் மத்தியிலேயே ஆகும்.
இசையா இருபத்தெட்டு மற்றும் இருபத்தொன்பது அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பின்மழையாகிய முறைவியலைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியை எங்கள் அடுத்த கட்டுரையில் எடுத்துக்கொள்வோம்.
அப்பொழுது நான் கர்த்தருடைய சத்தத்தைக் கேட்டேன்; அவர்: நான் யாரை அனுப்புவேன்? எங்களுக்காக யார் போவான்? என்றார். அதற்கு நான்: இதோ, நான் இருக்கிறேன்; என்னை அனுப்பும் என்றேன். அப்பொழுது அவர்: நீ போய், இந்த ஜனங்களிடத்தில் சொல்லவேண்டியது: நீங்கள் கேட்டு கொண்டே இருப்பீர்கள், ஆனாலும் உணரமாட்டீர்கள்; நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பீர்கள், ஆனாலும் அறியமாட்டீர்கள். இந்த ஜனத்தின் இருதயத்தை மந்தமாக்கி, அவர்களின் செவிகளை கனமாக்கி, அவர்களின் கண்களை மூடு; அவர்கள் தங்கள் கண்களால் கண்டு, தங்கள் செவிகளால் கேட்டு, தங்கள் இருதயத்தால் உணர்ந்து, மனந்திரும்பி, சுகமடையாதபடிக்கு என்றார். அப்பொழுது நான்: ஆண்டவரே, எவ்வளவு காலம்? என்றேன். அதற்கு அவர்: நகரங்கள் குடியிருப்போர் இல்லாமல் பாழாகும் வரைக்கும், வீடுகள் மனிதர் இல்லாமல் இருக்கும் வரைக்கும், தேசம் முற்றிலும் வெறிச்சோடிப் போகும் வரைக்கும், கர்த்தர் மனுஷரைத் தூரமாக அகற்றிவிடும் வரைக்கும், தேசத்தின் நடுவே பெரிய கைவிடப்பட்ட நிலை உண்டாகும் வரைக்கும் என்றார். ஆனாலும் அதில் இன்னும் பத்தில் ஒன்று இருக்கும்; அது திரும்பவும் அழிவுக்குள்ளாகும்; ஆயினும் இலையுதிர் காலத்தில் இலைகளை உதிர்த்தாலும், தன் உட்சாரம் அவற்றில் நிலைத்திருக்கும் ஆலமரம்போலவும், ஓக்குமரம்போலவும், பரிசுத்த வித்து அதின் உட்சாரமாயிருக்கும். ஏசாயா 6:8–13.