தானியேல் புத்தகம் - எண் முப்பத்திநான்கு

தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் ஆறு அதிகாரங்கள் வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றில் குறிப்பிடப்படும் பூமி மிருகத்தின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஐக்கிய அமெரிக்கா (பூமி மிருகம்), வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யமாக 1798ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியது; அப்பொழுது பாப்பரசாட்சி (வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றின் கடல் மிருகம்) தீர்க்கதரிசனமான கொடிய காயத்தைப் பெற்றது, மேலும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாவது இராஜ்யமாக தனது ஆட்சியை முடித்தது.

பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாறு என்பது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் நெருங்கிவருகின்றன என்பதற்கான எச்சரிப்பின் வரலாறாகும். பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாற்றின் ஆரம்பத்தில், தேவனுடைய விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு தொடங்கியது; பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் முடிவில், தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பு தொடங்குகிறது. ஆரம்பத்தில், தேவனுடைய விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு நெருங்கிவருகிறது என்ற எச்சரிப்பு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனுடைய செய்தியால் சித்தரிக்கப்பட்டது; அது 1798 ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக்காலம்” வந்தடைந்தது. முடிவில், தேவனுடைய நிறைவேற்று நியாயத்தீர்ப்பு நெருங்கிவருகிறது என்ற எச்சரிப்பு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களுடைய செய்திகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; அவை 1989 ஆம் ஆண்டில் “முடிவுக்காலம்” வந்தடைந்தன.

ஒவ்வொரு “முடிவுக் காலத்திலும்” தானியேல் புத்தகத்தின் ஒரு பகுதி முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றில், 1798 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் புத்தகத்தின் ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்கள் முத்திரை நீக்கப்பட்டன. அந்த அதிகாரங்கள் உலாய் ஆற்றின் தரிசனமாகக் குறிக்கப்படுகின்றன. பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இறுதி வரலாற்றில், 1989 ஆம் ஆண்டில், தானியேல் புத்தகத்தின் பத்தாம், பதினொன்றாம், பன்னிரண்டாம் அதிகாரங்கள் முத்திரை நீக்கப்பட்டன. அந்த அதிகாரங்கள் ஹித்தேக்கேல் ஆற்றின் தரிசனமாகக் குறிக்கப்படுகின்றன. தானியேல் புத்தகம் எப்பொழுதெல்லாம் முத்திரை நீக்கப்படுகிறதோ, அப்பொழுதெல்லாம் அந்நேரத்தில் உயிருடன் வாழும் தலைமுறையின் மேல் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயற்பாடு கொண்டு வரப்படுகிறது.

“சத்தியம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் எபிரேயச் சொல்லின் அமைப்பின் அடிப்படையிலேயே இந்த மூன்று-படிநிலைச் சோதனைச் செயல்முறை அமைந்துள்ளது; அந்தச் சொல், எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாவது, மற்றும் கடைசி எழுத்துக்களை ஒன்றிணைத்துத் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. அந்த எபிரேயச் சொல் தேவனுடைய படைப்பாற்றலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதோடு அதனைத் தன்னகத்தும் கொண்டுள்ளது. தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்று-படிநிலைச் சோதனைச் செயல்முறை எவ்வாறு அந்தச் சொல்லின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளதோ, அதுபோலவே எல்லா தீர்க்கதரிசனச் சத்தியமும் அந்தச் சொல்லின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தச் சொல் தேவனுடைய படைப்பாற்றலை மட்டுமல்ல, சத்தியமாயிருக்கிற இயேசு கிறிஸ்துவையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும், எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல் மற்றும் கடைசி எழுத்துக்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவராகிய அவர் ஆதியும் அந்தமும் ஆவார்.

1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் விசாரணைத் தீர்ப்பின் அணுகிவருதலின்பற்றிய எச்சரிக்கை வந்தபோது, பூமி மிருகத்தின் ஆரம்ப வரலாறு வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதரின் செய்தி, சத்தியமாகிய அந்த மூன்று படிகளையும் உடையதாக இருக்கிறது; அவையே 1798 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதன் வந்தபோது அந்தத் தலைமுறைக்கு எதிராக நின்ற மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

பூமியிலிருந்து எழுந்த மிருகத்தின் இறுதி வரலாறு, நிர்வாகத் தீர்ப்பின் அணுகிவருதல் குறித்த எச்சரிக்கை முடிவுக்காலமான 1989-இல் வந்தபோது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கின் மூன்று தூதர்கள், சத்தியமான மூன்று படிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; மேலும், 1989-இல் மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது வாழ்ந்து கொண்டிருந்த தலைமுறையை எதிர்கொண்ட மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையையும் அந்த மூன்று தூதர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

தானியேல் புத்தகம் மூன்று தேவதூதர்களின் செய்திகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த அமைப்பு “சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரேயச் சொல்லின் மூன்று படிகளாகவும், அதனுடன் ஒத்த மூன்று-படிச் சோதனைச் செயல்முறையாகவும் உள்ளது; ஆனால் அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் பூமி மிருகத்தின் (ஐக்கிய அமெரிக்கா) வரலாற்றுக் கோட்டின்மேலும், பூமி மிருகத்தின் இரண்டு கொம்புகளின் (குடியாட்சித்துவம் மற்றும் புராட்டஸ்டன்டிசம்) வரலாற்றுக் கோட்டின்மேலும் விரிகிறது. 1798-ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பித்து விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் தொடரும் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வரலாறு, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபை இருப்பதற்கான அதே வரலாற்றுக் காலப்பகுதியாகும். ஆகையால், தானியேல் புத்தகம் 1798-இல் தொடங்கி விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் தொடரும் அட்வென்டிஸத்தின் வரலாற்றைச் சித்தரிக்கும் அமைப்பையும் உள்ளடக்குகிறது. இவ்வாறு செய்யும்போது, தானியேல் புத்தகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள அதே தீர்க்கதரிசன வரலாறுகளை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், இரண்டாம் சாட்சியின் செய்தியை பரிபூரணப்படுத்தும் முதல் சாட்சியையும் அது வழங்குகிறது. இந்த இரு புத்தகங்களின் பரிபூரணப்படுத்தல், பழைய ஏற்பாட்டுக்கும் புதிய ஏற்பாட்டுக்கும் இடையிலான உறவில் காணப்பட்ட அதே தீர்க்கதரிசன நிகழ்வின் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது.

“இயேசுவின் ஜீவன், மரணம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றின் வரலாறு,” மனிதகுலத்திற்காக கிறிஸ்து செய்த கிரியையைச் சுருக்கமாகக் காட்டுகிறது; மேலும் அது அந்த மூன்று படிகளுக்குச் சாட்சியமாக நிற்கிறது; அந்த மூன்று படிகளே “சத்தியம்” ஆகும். எபிரேயச் சொல்லான “சத்தியம்,” முதல் மற்றும் கடைசி, ஆரம்பமும் முடிவும், அல்பாவும் ஒமேகாவும் ஆகிய இயேசுவைக் குறிக்கிறது; மேலும் அந்தச் சொல் தானும் அதே கருத்தை வெளிப்படுத்தும் முதல் மற்றும் கடைசி எழுத்துகளைக் கொண்டிருக்கிறது; ஏனெனில் அல்பாவும் ஒமேகாவுமாகிய இயேசு, ஒரு காரியத்தின் ஆரம்பத்துடன், அதன் முடிவையும் எடுத்துக்காட்டுகிறார். கிறிஸ்துவின் ஜீவன், மரணம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவை சத்தியம் ஆகும்; ஏனெனில் மற்றவற்றுடன் கூட, அவை மூன்று படிகளால் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன; மேலும் முதல் மற்றும் கடைசி படிகள் இரண்டும் “ஜீவன்” ஆகும்; ஏனெனில் “ஜீவன்” மற்றும் “உயிர்த்தெழுதல்” இரண்டும் “ஜீவன்” ஆகும். எபிரேயச் சொல்லின் நடுவிலுள்ள எழுத்து அகரவரிசையின் பதின்மூன்றாவது எழுத்தாகும்; மேலும் பதின்மூன்று என்பது கிளர்ச்சியின் ஒரு அடையாளமாகும்; சாத்தானின் கிளர்ச்சியும், அவனுடைய கிளர்ச்சியில் அவனோடு சேர்ந்த ஆதாமின் புத்திரர்களுடைய கிளர்ச்சியும் காரணமாகவே கிறிஸ்துவின் மரணம் நிகழ்ந்தது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் உள்ள இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டைப் பற்றிய புரிதல், மனிதருடைய கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு அப்போதுதான் முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்படுகிறது; அந்த நேரத்தில் முத்திரை நீக்கப்படும் சத்தியத்தின் முதன்மையான அம்சங்களில் ஒன்று, கிறிஸ்து “சத்தியம்” ஆவார் என்பதும், தம்முடைய வார்த்தையில் நிலைத்திருக்கும்படி அவர் ஏற்படுத்திய சத்தியங்களின் மேல், அவர் தம்முடைய கையொப்பத்தை ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமாக இடுபவர் என்பதும் ஆகும். சகோதரி வைட், “தேவனுடைய குமாரனாகிய இயேசுவின் வாழ்க்கை, மரணம், உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றின் வரலாறு, பழைய ஏற்பாட்டில் அடங்கியுள்ள சான்றில்லாமல் முழுமையாக நிரூபிக்கப்பட முடியாது. புதிய ஏற்பாட்டில் எவ்வளவு தெளிவாக கிறிஸ்து வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறாரோ, அதே அளவுக்கு பழைய ஏற்பாட்டிலும் அவர் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்” என்று எழுதியபோது, காணக்கூடியவர்களுக்காக, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தில் உள்ள மூன்று தூதர்களின் செய்தி (அவை “வாழ்க்கை, மரணம், உயிர்த்தெழுதல்” என்னும் அதே மூன்று படிகளின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டவைகளும் ஆகின்றன), தானியேல் புத்தகத்தில் அடங்கியுள்ள சான்றில்லாமல் “முழுமையாக நிரூபிக்கப்பட முடியாது” என்பதை அவர் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

தானியேல் புத்தகம் வரவிருக்கிற ஒரு பாபிலோனைச் சாட்சியமாகக் கூறுகிறது; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகம், தானியேல் புத்தகம் முன்கூறிய முறையிலேயே “வந்து நிறைவேறிய” ஒரு பாபிலோனைச் சாட்சியமாகக் கூறுகிறது என்பதையும் அவள் அடையாளப்படுத்துகிறாள். மேலும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தை “மதித்துணருவதற்கு”, தானியேல் புத்தகம் “முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்”; ஏனெனில் தானியேல் புத்தகத்திலிருந்து வரும் “மகிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒளியே”, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தின் “கிறிஸ்துவின் ஜீவனையும் போதனைகளையும்” “தெளிவுடனும் அழகுடனும்” வெளிக்கொணருகிறது.

அவருடைய வார்த்தைகள், வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள “இயேசுவின் அதிசயங்கள்” என்பது “அவருடைய தெய்வீகத்திற்கான ஒரு சான்று; ஆனால் அவர் உலகத்தின் மீட்பர் என்பதற்கான மிக வலியமான சான்றுகள்,” தானியேல் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசனங்கள் வெளிப்படுத்தல் புத்தகத்தின் “வரலாற்றுடன் ஒப்பிடப்படும்போது” காணப்படுகின்றன என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுவதாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம். மேலும், “இயேசு யூதரிடம், ‘வேதவாக்கியங்களை ஆராயுங்கள்; அவைகளில் உங்களுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டு என்று நினைக்கிறீர்கள்; அவைகளே என்னைக்குறித்து சாட்சியமளிக்கின்றன’ என்று கூறியபோது,” இன்று ஆன்மீக யூதருக்காக, தானியேல் புத்தகமே இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டுக்கு சாட்சியமளிப்பதாகவும், சோதனைக்காலம் முடிவடைவதற்குச் சற்றுமுன் முத்திரை நீக்கப்படும் அந்த வெளிப்பாட்டில்தான் நித்தியஜீவன் காணப்படுகிறது என்பதையும் உணர முடிகிறது.

வெளிப்படுத்தின விசுவாசப் புத்தகத்தில் பரிபூரணமாக நிறைவேற்றப்படும் தீர்க்கதரிசன சத்தியங்களை தானியேல் புத்தகம் முன்வைக்கிறது. அது “சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரெய மொழிச் சொல்லால் குறிக்கப்படும் மூன்று படிகளின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது; ஆகையால், இவ்வாச்தவங்கள் முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்படும் தலைமுறைக்கே அந்தப் புத்தகம் தானே ஒரு சோதனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமான இயேசு தாமே வெளிப்படுத்தின விசுவாசப் புத்தகத்தின் முதலாவது சொற்களிலும் முதலாவது அதிகாரத்திலும் நேரடியாக வலியுறுத்தப்படுகிறார். இந்தக் கட்டுரைகள், தானியேல் முதல் அதிகாரமும் வெளிப்படுத்தின விசுவாசம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனுடைய செய்தியுடன் அதே தீர்க்கதரிசன கட்டமைப்பையும் பண்புகளையும் கொண்டுள்ளது என்பதையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளன.

முதலாம் தூதனின் செய்தியும் தானியேல் முதல் அதிகாரமும், இரண்டும் சேர்ந்து ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்பதற்கான அடையாளமாகிய மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகின்றன. அந்த அதிகாரம், சொற்பொருளான பாபிலோன் சொற்பொருளான யூதாவை வென்றதினால் தொடங்குகிறது; மேலும் அந்தப் புத்தகம், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ள பாபிலோனுக்கும் யூதாவுக்கும் இடையிலான இறுதி யுத்தத்துக்குக் கொண்டு செல்கிறது. அந்த வசனங்களில், மிகாயேல் எழுந்து நிற்கும் வேளையிலும் மனிதருக்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறும் சமயத்திலும், ஆவிக்குரிய பாபிலோன் ஆவிக்குரிய யூதாவினால் வெல்லப்படுகிறது. அந்த வசனங்கள், பாபிலோனுக்கும் யூதாவுக்கும் இடையிலான யுத்தத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் முடிவை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அந்த வசனங்களில், கொடிய காயத்தின் குணமடைதல் விளக்கப்படுகின்றது.

மரணக்காயத்தின் குணமடைதலை விவரிக்கும் வசனங்கள் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து தொடங்குகின்றன; அந்த வசனம் “முடிவுக்காலத்தில்” என்ற வார்த்தைகளால் ஆரம்பிக்கிறது. அந்த வசனத்தில் உள்ள “முடிவுக்காலம்” என்பது 1798 ஆம் ஆண்டைக் குறிக்கிறது; அப்பொழுது பாப்பரசாட்சி தன் மரணக்காயத்தைப் பெற்றது. அதன் பின்னர், மரணக்காயம் எவ்வாறு குணமடைகிறது என்பதைக் குறித்து அந்த வசனங்கள் விவரிக்கின்றன; அதாவது, பாப்பரசாட்சி முதலில் தன் சத்துருவாகிய தெற்கின் ராஜாவை (சோவியத் ஒன்றியம்), அடுத்ததாக தன் கூட்டாளியாகிய மகிமையான தேசத்தை (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்), மூன்றாவதாக தன் பலியாகிய எகிப்தை (ஐக்கிய நாடுகள் சபை) வெல்லுகிறது. நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்தில், பாப்பரசாட்சி (வடக்கின் ராஜா) தமக்குத் துணைநிற்க யாரும் இல்லாமல் தன் முடிவை அடைகிறது. இந்த வசனங்களில் பாப்பரசாட்சியின் மரணக்காயம் குணமடையும் வரலாறு, 1798 ஆம் ஆண்டில் பாப்பரசாட்சியின் வீழ்ச்சியுடன் தொடங்கி, பாப்பரசாட்சியின் இறுதியான எழுச்சியும் வீழ்ச்சியுமாக முடிவடைகிறது. இந்த பகுதியின் தொடக்கத்திற்கும் நிறைவிற்கும் இடையில் உள்ள வசனங்கள், நடுவிலுள்ள கலகத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

“சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரெயச் சொல், எபிரெய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்து, பதின்மூன்றாவது எழுத்து, மற்றும் கடைசி எழுத்து ஆகியவை ஒன்றிணைக்கப்பட்டதினால் உருவாக்கப்பட்டது. பதின்மூன்று என்பது கிளர்ச்சியைச் சின்னமாகக் காட்டும் ஒரு எண்; மேலும் அது முதல் மற்றும் கடைசியினிடையேயுள்ள வரலாற்றையும் குறிக்கிறது. தானியேல் புத்தகத்தின் இறுதி தீர்க்கதரிசனப் பகுதியில், அந்தப் புத்தகத்தின் ஆரம்ப வசனங்களிலேயே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அதே போராட்டமே மீண்டும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த வசனங்கள் முதலாம் அதிகாரத்தை அறிமுகப்படுத்துகின்றன; அங்கே நாம் சத்தியமாகிய மூன்று-படிச் சோதனைச் செயல்முறையைக் காண்கிறோம். பின்னர் இறுதி பகுதியில், அதே மூன்று படிகளையும் காண்கிறோம்; அது பாப்பரசாட்சியின் முதல் வீழ்ச்சியால் தொடங்கி, பாப்பரசாட்சியின் கடைசி வீழ்ச்சியோடு முடிவடைகிறது; அதன் நடுவில், கடைசி நாட்களின் கிளர்ச்சி உட்பொதிந்துள்ளது.

தானியேல் பதினோராம் அதிகாரத்தின் அந்த இறுதியான ஆறு வசனங்களுக்குள், சத்தியத்திற்கான இரண்டாவது சாட்சி உள்ளது; ஏனெனில் பாப்புத்துவம் முறியடிக்க வேண்டிய முதல் பூகோள வல்லமை (தெற்கின் ராஜா), இறுதியாக வரும் மூன்று பூகோள வல்லமைகளில் ஒன்றான (எகிப்து) போலவே, திராகோனின் வல்லமையின் ஒரு சின்னமாகும். கொடிய காயம் ஆறுவதற்குத் தேவையான அந்த மூன்று-அடுக்கு வெற்றிகொள்ளுதல், நாத்திகத்தின் திராகோன் வல்லமையைச் சுட்டிக்காட்டும் சின்னமான தெற்கின் ராஜாவுடன் தொடங்குகிறது; மேலும் மூன்று வல்லமைகளில் கடைசியாகிய, எகிப்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வல்லமை, திராகோனோடு தொடர்புடைய நாத்திகத்திற்கான முதன்மையான வேதாகமச் சின்னமாகும். உண்மையில், அந்த பகுதியில் நாற்பதாம் வசனத்தில் “தெற்கு” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல் “நெகெப்” ஆகும்; அது சில சமயங்களில் எகிப்து என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. அந்த மூன்று தடைகளும் சத்தியத்தின் முத்திரையைக் கொண்டுள்ளன; ஏனெனில் முதல் தடைதான் கடைசி தடையாகும். நடுவிலுள்ள வல்லமை மகிமையான தேசம் (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) ஆகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கெதிரான கிளர்ச்சி கொண்டு வரப்படுவது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளிலேயே ஆகும்; அது ஆரம்பமானபோது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் சின்னம் பதின்மூன்று குடியேற்றக் காலனிகளாக இருந்தது.

ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் ஆகியவரின் முத்திரை தானியேல் புத்தகமெங்கும் ஊடுருவிக் காணப்படுகிறது; மேலும் அது வெளிப்படுத்தின புத்தகத்துடன் ஒன்றுசேர்க்கப்படும் போது, இயேசு கிறிஸ்துவின் தெய்வீகத்துவத்தை நிலைநிறுத்தும் சாட்சியை அளிக்கிறது. தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தையும், புத்தகம் திறக்கப்படும் தலைமுறையில் நிகழும் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையையும் பொருத்தவரை, தானியேல் புத்தகத்தின் கட்டமைப்பைப் பற்றிய வெளிப்பாட்டை நிராகரிப்பது, துன்மார்க்கரென்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டவர்களுள் ஒருவராக இருப்பதாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாலாம் அதிகாரத்தின் அடிப்படையில், தானியேல் புத்தகத்தின் கட்டமைப்பைப் பற்றிய வெளிப்பாட்டை நிராகரிப்பது, மிருகத்தையும் அதன் உருவத்தையும் வணங்குகிறவர்களென்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டவர்களுள் ஒருவராக இருப்பதாகும்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகம், கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகவே இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதல் முத்திரை நீக்கப்படுகிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதல் என்பது தானியேல் புத்தகத்தின் அமைப்பின் முத்திரை நீக்கப்படுதலையும் உள்ளடக்குகிறது.

தன் காலத்தையும் யுகத்தையும் முன்னிட்டு எதிர்காலக் காலத்தில் உரைத்தபோது, சகோதரி வைட் இவ்வாறு கூறினார்: “இந்த உலகின் வரலாற்றின் முடிவை நாம் அணுக அணுக,” “‘ஞானிகள் புரிந்துகொள்வார்கள்,’” என்றும், “தானியேல் பதிவு செய்த தீர்க்கதரிசனங்கள் நமக்குச் சிறப்பு கவனத்தைக் கோருகின்றன; ஏனெனில் அவை நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தையேச் சார்ந்தவையாக உள்ளன” என்றும். “வரவிருக்கும் யுகங்களின் மறைவுகளைக் குறித்த அநேக வெளிப்பாடுகள்—அவருடைய நாமத்தைத் தாங்கும் புத்தகத்தின் ஏழாம் அதிகாரம் முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் வரையில் அவரால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள அவருடைய அதிசயமான தீர்க்கதரிசனங்கள்”—“கடைசி நாட்களில் முத்திரை நீக்கப்பட வேண்டியவையாக உள்ளன.”

தானியேலின் புத்தகம் முத்திரை திறக்கப்படும்போது, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தம்முடைய ஜனங்களுக்கு தானியேலின் புத்தகத்தை அளிக்கும் காலத்தில் உயிரோடிருக்கும் தலைமுறையைச் சோதிக்கும் மூன்று-நிலைச் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையை அது உண்டாக்குகிறது. வெளிப்படுத்தல் பத்து அதிகாரத்தில், இறங்கி வந்த தூதன் “இயேசு கிறிஸ்துவைவிடக் குறையாத ஒரு நபர்” என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார். வெளிப்படுத்தல் பத்து அதிகாரத்தில், அந்தத் தூதன் தமது கையில் திறக்கப்பட்ட ஒரு சிறு புத்தகத்தைக் கொண்டிருந்தார்; அதை எடுத்துத் தின்னும்படி யோவானுக்கு கட்டளையிடப்பட்டது. இயேசு கிறிஸ்துவைவிடக் குறையாத ஒரு நபரான யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கத்தினால் அந்தப் புத்தகம் முத்திரை திறக்கப்பட்டது; ஆகையால் யோவான் தின்னும்படி கட்டளையிடப்பட்ட புத்தகம் தானியேலின் சிறு புத்தகமே ஆகும்.

இப்போது முத்திரை அவிழ்க்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தானியேல் புத்தகத்தின் கட்டமைப்பைப் பற்றிய வெளிப்பாட்டை நிராகரிப்பது, துஷ்டர்களாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறவர்களில் ஒருவராக இருப்பதற்குச் சமமாகும். தானியேலின் முதல் ஆறு அதிகாரங்கள், அட்வென்டிசத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றையும், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தையும், ஏசாயா இருபத்திமூன்றாம் அதிகாரத்தின் எழுபது அடையாள ஆண்டுகளையும், புராட்டஸ்டண்டிசமும் குடியரசுவாதமும் ஆகிய இரு கொம்புகளையும், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றையும், மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் வரலாற்றையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பை நிறுவுகின்றன. தானியேலின் கடைசி ஆறு அதிகாரங்கள், முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட இவ்வனைத்துப் வரலாறுகளின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் முத்திரை அவிழ்க்கப்படும் தீர்க்கதரிசனச் செய்திகளை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

தானியேல் புத்தகத்தின் முதல் அதிகாரம், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாற்றின் தொடக்கத்தில், முதல் தூதனின் இயக்கத்தின் வரலாறாகும். முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரை, பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாற்றின் முடிவில், மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தின் வரலாறாகும். நான்காம் அதிகாரம், தொடக்கமாக, முதல் அதிகாரத்தோடு ஒப்பிணைக்கப்பட வேண்டும்; ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் அதிகாரங்கள், முடிவாக, முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரையிலானவற்றோடு ஒப்பிணைக்கப்பட வேண்டும். ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள அறிவின் அதிகரிப்பு, தொடக்க வரலாறாக முதல் அதிகாரத்தோடு ஒப்பிணைக்கப்பட வேண்டும். பத்தாம், பதினொன்றாம், பன்னிரண்டாம் அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள அறிவின் அதிகரிப்பு, முடிவு வரலாறாக முதல் அதிகாரம் முதல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரையிலானவற்றோடு ஒப்பிணைக்கப்பட வேண்டும்.

வரி மேல் வரியாக, இந்தப் பயன்பாடு பூமி மிருகத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றை முதல், நான்காம், ஏழாம், எட்டாம் மற்றும் ஒன்பதாம் அதிகாரங்களாக அடையாளப்படுத்துகிறது. இதே பயன்பாடு, பூமி மிருகத்தின் இறுதி வரலாற்றை முதல் முதல் மூன்றாம் அதிகாரங்கள் வரை, ஐந்தாம், ஆறாம் மற்றும் பத்தாம் முதல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரங்கள் வரை எனவும் அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகையால், தானியேல் புத்தகம் பூமி மிருகத்தின் ஆரம்பமும் முடிவுமாக இரண்டாகவும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

அப்படியானால், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் ஆரம்பத்தை தானியேல் முதலாம் அதிகாரமாக அடையாளங்காணலாம்; ஏனெனில் நான்காம் அதிகாரம், முதலாம் அதிகாரத்தின் மேல் (வரி மேல் வரி) அமைந்து செல்கிறது. ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களும் முதலாம் அதிகாரத்தின் மேல் அமைந்து செல்கின்றன. ஆகையால், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் வரலாற்றின் தொடக்கம் தானியேல் முதலாம் அதிகாரத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

அதேபோல, பூமிப் மிருகத்தின் முடிவும் அப்படியே ஆகும். பூமிப் மிருகத்தின் வரலாற்றின் முடிவு முதல் மூன்று அதிகாரங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் ஐந்து, ஆறு, பத்து, பதினொன்று, பன்னிரண்டு ஆகிய அதிகாரங்கள் முதல் மூன்று அதிகாரங்களின் மேல் மேலடுக்காக (வரி மேல் வரி) அமைந்து அவற்றை மறுபடியும் எடுத்துரைக்கின்றன; ஆகையால், பூமிப் மிருகத்தின் வரலாற்றின் முடிவு தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

முதல் அதிகாரம் ஆரம்பத்தைக் குறிக்கிறது; பின்னர் ஒன்று முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் முடிவைக் குறிக்கின்றன. ஒன்று, பின்னர் மூன்று என்ற இந்த அமைப்பு, தானியேல் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசன அமைப்பு வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களின் தீர்க்கதரிசன அமைப்பிற்கு ஒத்ததாக இருக்கிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. அங்கேயும், தானியேலில் இருப்பதுபோலவே, முதல் தூதன் தனித்துவமான ஒரு வரலாற்றைக் குறிக்கிறான்; எனினும் அவன் மூன்று தூதர்களின் வரலாற்றில் மூன்றில் ஒரு பங்கையும் குறிக்கிறான். அதேவேளையில், இந்த உணர்தல் மூன்றும் ஒன்றும் சேர்ந்த அமைப்பை அடையாளப்படுத்தி வலியுறுத்துவதுபோல, அது “சத்தியம்” என்பதற்கான எபிரேயச் சொல்லின் அமைப்பும் ஆகும்; அந்தச் சொல் கிறிஸ்துவையும் தேவனுடைய சிருஷ்டிக்கும் வல்லமையையும் மட்டுமன்றி, மூன்று படிகளைக் கொண்ட சோதனை மற்றும் சுத்திகரிப்பு நிகழ்முறையையும் குறிக்கிறது; அது தானியேல் முதல் அதிகாரத்திலும், பின்னர் மறுபடியும் தானியேல் ஒன்று முதல் மூன்று அதிகாரங்களிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

சத்தியமாயிருக்கிற இயேசு முதலும் கடைசியுமானவரும் ஆவார்; அந்த நிலையில், முதலாம் தூதனின் இயக்கத்தின் வரலாறு மூன்று தூதர்களின் வரலாற்றில் எழுத்துக்கெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்கிறது. ஆகையால், ஆரம்பம் எப்போதும் முடிவை விளக்குகின்றதென்பதனால், தானியேல் முதல் அதிகாரத்தின் மேல் தானியேலின் முதல் மூன்று அதிகாரங்களை தீர்க்கதரிசன ரீதியாக அமைத்துப் பார்க்குவது ஏற்றதாகும். அப்பொழுது தானியேல் புத்தகம் தூதனுடைய கையில் உள்ள “சிறு புத்தகம்” ஆகிறது; ஏனெனில் தானியேலின் “சிறு புத்தகம்” தானியேல் முதல் அதிகாரத்திலே முழுமையாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட முடியும்.

அடுத்த கட்டுரையில் தானியேல் புத்தகத்தைப் பற்றிய எங்கள் ஆய்வைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்வோம்.