தானியேல் புத்தகம் – முப்பத்தொன்பதுாவது பகுதி

கடைசி நாட்களில் வில்லியம் மில்லரின் கனவின் தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டைப் நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்; அங்கேயே எல்லா தீர்க்கதரிசனங்களும் தங்களுடைய பரிபூரண நிறைவேற்றத்தை அடைகின்றன. மில்லரின் கனவு, மில்லரின் ஊழியத்தின் மூலம் ஒன்றுசேர்க்கப்பட்ட அட்வென்டிசத்தின் அஸ்திவாரச் சத்தியங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும், நிறுவப்பட்டதும், நிராகரிக்கப்பட்டதும், புதைக்கப்பட்டதும், மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டதும் ஆகியவற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த அஸ்திவாரச் சத்தியங்கள் 1798 ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட சத்தியங்களைச் சுட்டிக்காட்டின. அந்தச் சத்தியங்கள் உலாய் ஆற்றின் தரிசனத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. Early Writings என்னும் நூலில் பதிவுசெய்யப்பட்டபடி, மில்லரின் கனவு அவரது இரண்டாவது கனவாக இருந்தது; மேலும், மில்லர் தாமே எவ்வாறு நேபுகாத்நேச்சரால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பெற்றாரோ, அதுபோல அந்தக் கனவும் நேபுகாத்நேச்சரின் இரண்டாவது கனவால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பெற்றிருந்தது.

முந்தைய கட்டுரைகள், மிருகத்தின் இருதயத்துடன் “ஏழு காலங்கள்” வாழ்ந்த நெபுகாத்நேச்சாரின் வாழ்க்கையின் முடிவு, அடையாளார்த்தமாக 1798-இல் நிறைவுற்றது என்பதை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. பின்னர் அவனுடைய ராஜ்யம் மீளக் கொடுக்கப்பட்டது; அப்பொழுது முதல்முறையாக, நெபுகாத்நேச்சார் முழுமையாக மனந்திரும்பிய ஒருவனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான். “முடிவுகாலம்” என்ற கோணத்தில் பார்க்கையில், 1798-இல் அவன் “ஞானிகளை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினான். மேலும், பாபிலோனின் முதல் ராஜாவாகிய நெபுகாத்நேச்சாரின் “ஏழு காலங்கள்” என்ற தீர்ப்பு, பாபிலோனின் கடைசி ராஜாவாகிய பெல்ஷாச்சாரின் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது (மேனே, மேனே, தேக்கேல், ஊபர்சீன்) என்ற தீர்ப்பின் முன்மாதிரியாக இருந்தது என்பதையும் நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம்.

தீர்ப்பின் நேரத்தில் பெல்ஷாச்சாரை சகோதரி ஒயிட் “முட்டாள்தனமான ராஜா” என்று குறிப்பிட்டார். நேபுகாத்நேச்சாரின் தீர்ப்பின் நேரம் முடிவடையும் வேளையில், அவர் “ஞானமுள்ள ராஜா”வைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் “ஏழு காலங்கள்” எனும் தீர்ப்பினால் அவர் பயனடைந்தார்; ஆனால் பெல்ஷாச்சார், அந்த வரலாற்றை அறிந்திருந்தபோதிலும், அதினால் பயனடைய மறுத்தான்.

1798 ஆம் ஆண்டில், முடிவுகாலத்தில் அறிவு பெருகுவதைக் புரிந்துகொள்ளும் “ஞானிகள்” என்போரின் அடையாளமாக நேபுகாத்நேச்சார் இருக்கிறார்.

நெபுகாத்நேச்சாரின் “ஏழு காலங்கள்” முடிவில், அவர் ஒரு பொதுப் பிரகடனத்தைச் செய்தார்; அதில் ஒரு பொதுப் பாவஒப்புக்கொள்ளலும் அடங்கியிருந்தது. நெபுகாத்நேச்சாராக மில்லர், முடிவுகாலத்தில் அறிவு பெருகுதலைப் புரிந்துகொள்ளும் 1798 ஆம் ஆண்டிலுள்ள “ஞானிகளை” அடையாளப்படுத்துகிறார். அவர்கள் இருவரும் இரண்டு கனவுகளைக் கொண்டிருந்தனர்; மேலும் அவர்களுடைய இரண்டாவது கனவுகள் இரண்டும் குறியீட்டுரீதியாக “ஏழு காலங்களை” சுட்டிக்காட்டுகின்றன. “ஏழு காலங்கள்” ஒரு மாற்றப்புள்ளியைக் குறிக்கின்றது என்பது முந்தைய கட்டுரைகளில் காட்டப்பட்டிருக்கிறது.

1798ஆம் ஆண்டில், நேபுகாத்நேச்சார் தன் பெருமைமிகு நிலையிலிருந்து ஞானிகளின் நிலைக்கான ஒரு மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அதில் அவரது பொதுவான அறிக்கையும் உட்பட்டது. 1798 ஆம் ஆண்டு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் இராஜ்யங்களுக்கிடையேயான மாற்றுநிலையாகவும் இருந்தது. அது முதல் தூதனின் வருகையையும் குறித்தது; இதனால் ஒரு புதிய அருளாட்சிக் காலம் குறிக்கப்பட்டது, ஏனெனில் வரவிருக்கும் நியாயத்தீர்ப்பின் எச்சரிக்கை, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் இராஜ்யம் அதன் கொடிய காயத்தைப் பெற்ற பின்பே நிகழ முடியும்.

1798 ஆம் ஆண்டில், இரட்சிப்பின் கிரியையில் ஒரு புதிய ஏற்பாடு தோன்றியது; அந்த புதிய ஏற்பாடு, 1844 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கவிருந்த இன்னொரு ஏற்பாட்டைப் பற்றிய ஒரு எச்சரிக்கையை அளித்தது. அந்த ஏற்பாட்டுமாற்றத்தின் போது, ஒரு வாசல் அடைக்கப்படும்; மேலும் ஒரு வாசல் திறக்கப்படும்.

ஒரு வாசல் திறக்கப்படுதல் ஒரு புதிய காலஒழுங்கைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. கி.மு. 723 முதல் 1798 வரை நிறைவேறிய முதல் கோபத்தின் முடிவில், 1798 ஆம் ஆண்டில் ராஜ்யங்களிலும் செய்தியிலும் ஒரு காலஒழுங்கு மாற்றம் ஏற்பட்டது. அதேபோல், கி.மு. 677 முதல் 1844 வரை நிறைவேறிய கடைசி கோபத்தின் முடிவில், 1844 ஆம் ஆண்டிலும் ஒரு காலஒழுங்கு மாற்றம் ஏற்பட்டது. 1798 ஆம் ஆண்டில், அணுகிவரும் நியாயத்தீர்ப்பை எச்சரித்த முதல் தூதனுடைய செய்தியின் காலஒழுங்கு வந்தடைந்தது. நேபுகாத்நேச்சரும் மில்லரும் இருவரும் “ஞானிகள்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றனர்; “முடிவுகாலத்தில்,” “வாசல்” திறக்கப்பட்டபோது, முதல் தூதனுடைய செய்தியின் உள்கட்டளைக் காலஒழுங்கிற்கும், கடலிலிருந்து எழுந்த மிருகத்திலிருந்து பூமியிலிருந்து எழும் மிருகம் வரை நிகழ்ந்த வெளிக்கட்டளைக் காலஒழுங்கு மாற்றத்திற்கும் அது வழி திறந்தது. மிகப் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் உள்ள வாசல் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று திறக்கப்பட்டபோது, முதல் தூதனுடைய செய்தியின் காலஒழுங்கு நிறைவேறியது; அப்பொழுது மூன்றாம் தூதனுடைய காலஒழுங்கும் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பும் வந்தடைந்தன.

மில்லரின் இரண்டாவது கனவு 1798-இல் ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டபோது தொடங்குகிறது; மேலும், நடு இரவின் கூக்குரலின் செய்தியை அறிவிக்கும்படியாக மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படும் “இரண்டு சாட்சிகள்” உடைய இடைக்காலத்தில் ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டபோது அது முடிவடைகிறது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, நெபுகாத்நேச்சரும் மில்லரும் இருவரும் 1798-இல் கடல் மிருகத்தின் இராச்சியத்திலிருந்து பூமி மிருகத்தின் இராச்சியத்திற்கான மாற்றத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினர். 1844-இல் விசாரணைத் தீர்ப்பின் அணுகுதலையும் அதன் வருகையையும் அறிவிப்பதையும் அவர்கள் இருவரும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். லேவியராகமம் இருபத்தாறு-இல் வகுத்துக் காட்டப்பட்டபடி, “ஏழு காலங்கள்” என்னும் காலப்பகுதியிலே நிறைவேற்றப்பட்ட, தமது மக்கள்மேல் தேவன் கொண்டிருந்த முதல் மற்றும் கடைசி “சீற்றங்களின்” முடிவை 1798 மற்றும் 1844 பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. 1798 முதல் 1844 வரையிலான நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள், கிறிஸ்து பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் மாறிச் சென்றபோது, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று உடன்படிக்கையின் தூதன் திடீரென வந்தடைந்த ஆவிக்குரிய ஆலயத்தின் கட்டுமானத்தைக் குறிக்கின்றன.

1798 மற்றும் 1844 ஆகிய ஆண்டுகள், “ஏழு காலங்கள்” மூலம் குறிக்கப்பட்ட மாற்றங்களை (ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவற்றை) அடையாளப்படுத்துகின்றன. 1856 ஆம் ஆண்டில் மில்லரைட் பிலடெல்பியன் அட்வென்டிசத்திலிருந்து மில்லரைட் லவோதிக்கேயன் அட்வென்டிசத்திற்கான மாற்றமும், “ஏழு காலங்கள்” குறித்த அறிவின் அதிகரிப்பினால் குறிக்கப்பட்டது; அந்த அறிவு பின்னர் 1863 இல் நிராகரிக்கப்பட்டது. 1798 இல், தானியேல் புத்தகத்திலிருந்து அறிவில் ஒரு அதிகரிப்பு ஏற்பட்டிருந்தது; அதில் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள அதே “ஏழு காலங்கள்” அடங்கியிருந்தன; அவை மில்லரைட் பிலடெல்பியன் அட்வென்டிசத்தின் முடிவில் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவையாக இருந்தன.

முதல் தூதனின் இயக்கம் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவுக்கு மாறியமை, 1856 முதல் 1863 வரையிலான ஏழு ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. லவோதிக்கேயா செய்தி 1856-இல் வந்தது; மேலும், முத்திரை நீக்கப்பட்டிருந்த “ஏழு காலங்கள்” என்ற புதிய ஒளி, ஏழு ஆண்டுகள் முழுவதும், 1863-இல் அட்வென்டிசத்தால் தோல்வியுற்ற மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையை உண்டாக்கியது. “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய ஒளி, ஏற்றுக்கொள்ளப்படவோ அல்லது நிராகரிக்கப்படவோ, ஏழு ஆண்டுகள் வழங்கப்பட்டன. மில்லரைட் பிலடெல்பியன் அட்வென்டிசம் மில்லரைட் லவோதிக்கேயன் அட்வென்டிசமாக மாறியமை, இறுதியில் வரிசைமுறையின் தலைகீழ் மாற்றத்தை—அதாவது, மூன்றாம் தூதனின் லவோதிக்கேயா இயக்கம் மூன்றாம் தூதனின் பிலடெல்பியன் இயக்கமாக மாறுதலை—முன்னுருவாகக் காட்டுகிறது.

ஏசாயாவின் அறுபத்தைந்து ஆண்டு தீர்க்கதரிசனம், இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்தின்மீதும் பின்னர் தெற்கு ராஜ்யத்தின்மீதும் தேவனுடைய முதல் மற்றும் கடைசி கொந்தளிப்பின் ஆரம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

எசாயாவின் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகள் குறித்த தீர்க்கதரிசனம் கி.மு. 742-ஆம் ஆண்டில் அளிக்கப்பட்டது; அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குள் வடக்கு இராச்சியம் இல்லாமல் போயிருக்கும். கி.மு. 742-ஆம் ஆண்டிற்கு பத்தொன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், கி.மு. 723-ஆம் ஆண்டில், வடக்கு இராச்சியம் அசீரியாவினால் அடிமைத்தனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது. அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளின் முடிவில், தெற்கு இராச்சியத்தின் கொதிப்பு கி.மு. 677-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியது; அப்போது மனாசே பாபிலோனியரால் சிறைபிடிக்கப்பட்டான். ஆகையால், அந்த அறுபத்தைந்து ஆண்டுகள், வடக்கு இராச்சியத்தின் முதல் சிறைப்பிடிப்புவரை பத்தொன்பது ஆண்டுகளைக் குறிக்கின்றன; பின்னர் மனாசேயின் சிறைப்பிடிப்புவரை மேலும் நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளைக் குறிக்கின்றன.

அந்த தீர்க்கதரிசனங்கள் தங்களுக்கு உரிய நிறைவேற்றங்களை 1798, 1844, மற்றும் 1863 ஆம் ஆண்டுகளில் எய்தின. 1798 ஆம் ஆண்டில், முதல் தூதன் வருகையினால் இரட்சிப்பின் செய்தியில் ஒரு உள்மாற்றம் நிகழ்ந்தது; அதேவேளை, வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களிலும் ஒரு வெளிமாற்றம் நிகழ்ந்தது. 1844 ஆம் ஆண்டில், மூன்றாம் தூதன் வருகையினால் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கான வாசல் மூடப்பட்டு, விசாரணைத்தீர்ப்பு ஆரம்பமானபோது, இரட்சிப்பின் செய்தியில் ஒரு உள்மாற்றம் நிகழ்ந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டில், பூமியின் மிருகத்தின் இரு கொம்புகளும் இரண்டு வகுப்புகளாகப் பிரிந்தபோது, ஒரு வெளிமாற்றம் நிகழ்ந்தது.

குடியரசுக் கொம்பு, அதன்பிறகு பூமியின் மிருகத்தின் வரலாற்றை ஆட்சி செய்யவிருந்த இரண்டு அரசியல் கட்சிகளாகப் பிளவுபட்டது. புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பும் இரண்டு விசுவாசவிலகிய வெளிப்பாடுகளாகப் பிரிந்தது; ஒரு தரப்பு தங்களைப் புராட்டஸ்டண்ட் எனக் கூறிக்கொண்டு ஏழாம் நாளான சப்தத்தைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறியது; இன்னொரு வகுப்பு தங்களைப் புராட்டஸ்டண்ட் எனக் கூறிக்கொண்ட போதிலும், தங்கள் தேர்ந்தெடுத்த ஆராதனை நாளாகச் சூரியனின் நாளையே நிலைநிறுத்தியது.

அந்த வரலாற்றில், இருண்ட யுகங்களிலிருந்து வெளிப்பட்டிருந்த புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு, ஆகஸ்ட் 11, 1840 முதல் அக்டோபர் 22, 1844 வரை சோதிக்கப்பட்டது; அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையில் தோல்வியடைந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடிக்கும் புராட்டஸ்டண்ட் ஜனங்களிலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமையைக் கடைப்பிடிக்கும் விசுவாசவிலகிய புராட்டஸ்டண்ட் ஜனங்களாக மாறியது.

1844 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டு அடையாளம் காணப்பட்ட உண்மையான புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்பின் வரலாற்றில், 1856 முதல் 1863 வரை ஒரு சோதனைச் செயல்முறை நிகழ்ந்தது. பின்னர், உண்மையான சப்தத்தை ஆசரித்த புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்பு பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவுக்கு மாற்றமடைந்ததோடு, உண்மையான சப்தத்தை ஆசரித்த புரொட்டஸ்டன்ட் மக்களிடமிருந்தும் சப்தத்தை ஆசரிக்கும் விசுவாசதுரோகி புரொட்டஸ்டன்ட் கொம்பினிடத்துக்கும் மாற்றமடைந்தது. “ஏழு காலங்கள்” என்பது 1798, 1844, 1856 மற்றும் 1863 ஆகிய ஆண்டுகளோடு தொடர்புடையதாகும். “ஏழு காலங்கள்” என்பது ஒரு மாற்றக் கட்டத்தோடு தொடர்புடைய சின்னமாகும்; இந்தச் சத்தியம் பல சாட்சிகளின்மேல் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

1798ஆம் ஆண்டில் “ஏழு காலங்கள்” குறித்து அறிவு அதிகரித்தது; ஏனெனில் மில்லர் முதன்முதலில் கண்டறிந்த காலத் தீர்க்கதரிசனம் அதே சத்தியமே ஆகும். 1863ஆம் ஆண்டிற்குள், அந்தச் சத்தியம் நிராகரிக்கப்பட்டிருந்தது; இதனால் ஏசாயா அதிகாரம் ஏழில் முன்வைக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின் அறுபத்திஐந்து ஆண்டுகளின் முடிவுக் காலப்பகுதியின் நிறைவு அடையாளம் காணப்படுகிறது.

முழுமையான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டு தீர்க்கதரிசனத்திற்கும், தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் ஒன்றுக்கொன்று எதிர்படிமம் போன்ற கண்ணாடிப் பிரதிபலிப்பு ஒழுங்கில் அறுபத்தைந்து ஆண்டு இடைவெளி உள்ளது. தீர்க்கதரிசனம் வழங்கப்பட்ட கி.மு. 742-ஆம் ஆண்டில் தொடக்கத்தின் தொடக்க அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, முடிவின் தொடக்க அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளில் (1798), “ஏழு காலங்கள்” குறித்து அறிவு பெருகியது; அதை “ஞானிகள்” ஆன மில்லரைட்டுகள் புரிந்துகொண்டு அறிவித்தார்கள். முடிவின் முடிவு அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளில், அதாவது 1863-இல், அதே சத்தியத்தைப் பற்றிய இன்னொரு அறிவு பெருக்கமும் ஏற்பட்டது; ஆனால் அது, உண்மையான புராட்டஸ்டாந்து கொம்பின் சமீபத்தில் கிரீடமிடப்பட்ட “ஆசாரியர்களால்” இறுதியில் நிராகரிக்கப்பட்டது.

தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டபோது அறிவு பெருகுதல் “ஏழு காலங்களுடன்” தொடர்புடையதாக உள்ளது; ஆகையால் அது ஒரு மாற்றக் கட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் அடையாளமாக மட்டுமல்ல, தீர்க்கதரிசனச் செய்தி முத்திரை நீக்கப்படுதலின் அடையாளமாகவும் உள்ளது.

2020 ஜூலை 18 அன்று முதல் ஏமாற்றத்துடன் இன்னொரு மாற்றம் தொடங்கியது; அது “தாமதிக்கும் காலத்தை” ஆரம்பித்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் 11-இல், மகாநகரமான சோதோம் மற்றும் எகிப்தின் தெருவில் இரண்டு சாட்சிகள் இறந்து கிடக்கும் மூன்றரை நாட்களின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது.

ஜூலை 18, 2020, என்பது மூன்றரை குறியீட்டு நாட்களின் (ஒரு “ஏழு காலங்கள்”) தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது; அது 1856 முதல் 1863 வரையிலான வரலாற்றினால் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்விரு காலப்பகுதிகளும் “ஏழு காலங்கள்” என்பதின் குறியீடுகளாகும். இவ்விரு காலப்பகுதிகளும் நிர்வாகக் காலத்தின் மாற்றத்தை (ஒரு இடைமாற்றத்தை) சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இவ்விரு காலப்பகுதிகளும் “ஏழு காலங்கள்” உடன் தொடர்புடைய அறிவின் அதிகரிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

பாபிலோன் ராஜ்யத்திலிருந்து மேதோ-பாரசீக ராஜ்யத்திற்கான மாற்றக் காலத்திலேயே தானியேல் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஜெபத்தைச் செய்தான்; இதனால், கடைசி நாட்களின் மாற்றத்தின் ஒரு அடையாளக் கல்லாக லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஜெபம் விளங்குகிறது. மில்லரின் கனவில், “சிதறடித்தல்” என்ற சொல்லின் ஏழு நிகழ்வுகளின் முடிவில், மில்லர் அழுகின்றான்; மேலும் ஜெபிக்கின்றான். அந்த அழுகை, யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் (தூசி துடைக்கும் மனிதன்), முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஒரு செய்தியை முத்திரை நீக்கி வெளிப்படுத்தும் தருணத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மில்லரின் ஜெபம், “ஏழு காலங்கள்” என்பதோடு தொடர்புடைய லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தின் தானியேலின் ஜெபத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், மில்லரின் கனவில் கதவும் ஜன்னல்களும் திறக்கப்பட்டபோது அது நிகழ்கிறது. ஆனால் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபம், இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபத்துடனும் ஒத்திருக்கும். அதேபோல், நேபுகாத்நேச்சாரின் “ஏழு காலங்கள்” முடிவில் அவர் செய்த பாவஒப்புக்கொள்ளும் ஜெபத்துடனும் அது ஒத்திருக்கும்.

ஆகையால் மில்லரின் ஜெபம் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தின் ஜெபத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது; அது பொதுமக்கள் முன் செய்யப்பட்ட பாவஒப்புக்கொள்ளும் ஜெபமாகவும், அனைத்து தீர்க்கதரிசனமும் கடைசி நாட்களை விளக்குவதால், கடைசி தீர்க்கதரிசன இரகசியம் முத்திரை நீக்கப்பட வேண்டுமெனும் வேண்டுகோள் ஜெபமாகவும் இருந்தது. ஆகவே தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் இரகசியம் முத்திரை நீக்கப்பட வேண்டிய கடைசி இரகசியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மில்லரின் ஜெபம், அவருடைய சொப்பனத்தில், அவரது அறையில் இருந்த நகைகளுக்குச் சம்பவித்த அருவருப்புகளைக் குறித்து மனஅழுத்தமும் நீதியான கொந்தளிப்பும் கொண்ட ஜெபமாக இருந்தது. அவரது மனஅழுத்தம், எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் நெடுங்கசிந்து அழுகிறவர்களால் விளக்கப்பட்டது.

பொய்யான கோட்பாடுகளால் சத்தியங்கள் படிப்படியாகப் புதைக்கப்பட்டதையும், இறுதியில் அந்தப் பெட்டி (அதாவது வேதாகமமே) அழிக்கப்பட்ட நிலையை எட்டியதையும் மில்லர் கண்டார். மில்லரின் பெட்டியின் அழிவு அட்வென்டிசத்தின் மூன்றாம் தலைமுறையில் நிகழ்ந்தது; அப்போது, கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமத்தை ஒதுக்கிவிட்டு, கத்தோலிக்க அடிப்படையிலான நவீன முறைகெட்ட வேதாகமப் பதிப்புகளை அதன் இடத்தில் நிறுத்துவதற்கான ஒரு நோக்கமுடைய இயக்கம் எழுந்தது.

மில்லர் அழுதார்; பின்னர் ஜெபித்தார்; உடனே ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டது; மக்கள் அனைவரும் வெளியேறிச் சென்றார்கள். அதன்பின், அழுக்கைத் துடைக்கும் மனிதன் (யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம்) உள்ளே வந்து, ஜன்னல்களைத் திறந்து சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினார். பின்னர், சிதறிக்கிடந்த இரத்தினங்களைப் பற்றிய தனது கவலையை மில்லர் வெளிப்படுத்தினார்; அதற்கு, அழுக்கைத் துடைக்கும் மனிதன் அவ்விரத்தினங்களைத் தானே கவனித்துக்கொள்வேன் என்று வாக்குறுதி அளித்தான். அழுக்கைத் துடைக்கும் மனிதன் மேற்கொண்ட சுத்திகரிப்பு வேலையின் பரபரப்பின்போது, மில்லர் ஒரு கணம் தமது கண்களை மூடியார்; அவர் கண்களைத் திறந்தபோது, குப்பைகள் அகன்றுபோயிருந்தன. இரத்தினங்கள் அறை முழுவதும் சிதறிக்கிடந்தன; பின்னர், அழுக்கைத் துடைக்கும் மனிதன் பெரிய பெட்டகத்தை மேசையின்மேல் வைத்து, இரத்தினங்களைச் சேர்த்து அந்தப் பெட்டகத்திற்குள் போட்டுவிட்டு, “வந்து பார்” என்றான்.

“வந்து பார்” என்ற வெளிப்பாடு, ஒரு சத்தியம் இப்போதுதான் முத்திரை நீக்கப்பட்டதற்கான ஒரு சின்னமாகும். மில்லருக்காக முத்திரை நீக்கப்படும் அந்தச் சத்தியம் இறுதியான சத்தியமாகும்; ஏனெனில் அடுத்து நடைபெறவிருப்பது, உரத்த சத்தத்தைக் குறிக்கும் “கூச்சலில்” மில்லர் விழித்தெழுவதுதான். மில்லரைட் வரலாற்றில் நள்ளிரவு கூக்குரலின் செய்தியைப் பெற்ற கடைசி நபர் மில்லரே; மேலும், கனவில் அவரை விழித்தெழச் செய்கிற அந்தக் கூச்சலுக்கு முன்பாகவே, அவர் ஒரு கணநேரம் தமது கண்களை மூடியார். வேதாகமத்தில் “ஒரு கணம்” மற்றும் “கண்கள்” ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடும் ஒரே பகுதி, முதல் உயிர்த்தெழுதலை அடையாளப்படுத்துகிறது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் மூன்றாம் தூதனுடைய லவோதிக்கேய இயக்கம், மூன்றாம் தூதனுடைய பிலடெல்பிய இயக்கமாக மாறிய வரலாற்றில், மில்லர், நடுநிசி கூக்குரலின் செய்தியைப் பெறும் ஞானமுள்ள கன்னியரிலேயே மிகவும் இறுதியானவரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அதை முதலில் பெற்றவர்கள் மிகுந்த ஆவிக்குரியவர்களாயிருந்தனர்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் மூன்றரை அடையாள நாட்களின் முடிவில், எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் இரு செய்திகளில் முதலாவது அறிவிக்கப்படுகிறது. முதல் செய்தி இறந்தும் சிதறிப்போயிருந்த எலும்புகளை ஒன்றுசேர்க்கிறது; ஆனால் அவை இன்னும் இறந்தவைகளாகவே இருக்கின்றன. அந்தச் செய்தி “வனாந்தரத்தில்” கூப்பிடும் சத்தத்தினால் முன்வைக்கப்பட்டது; இதனால் எசேக்கியேலின் செய்தி மூன்றரை அடையாள நாட்கள் முடிவடைவதற்கு முன்பே ஆரம்பமாகிறது என்பது அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த மூன்றரை நாட்கள் ஒரு “வனாந்தரத்தை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும் அந்த “வனாந்தரத்திலிருந்தே” அந்தச் செய்தி அறிவிக்கப்படுகிறது. அந்த “வனாந்தரம்” “ஏழு காலங்களுக்கும்” ஒரு அடையாளமாக உள்ளது; அது ஒரு மாற்றத்தையும், முத்திரை நீக்கப்படுதலையும் சுட்டிக்காட்டி, ஒரு சோதனைச் செயல்முறையை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

அந்தச் செய்தியில் ஒரு படிப்படியான வளர்ச்சி உண்டு; மேலும், மில்லரைட் வரலாற்றில் இடம்பெற்ற நள்ளிரவுக் கூக்குரலால் விளக்கப்படுகிறபடி, அதை ஏற்றுக்கொள்வதிலும் ஒரு படிப்படியான முன்னேற்றம் உண்டு. மிகவும் ஆவிக்குரியவர்களே வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தத்தின் செய்தியை முதலில் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; மேலும், அட்வென்டிசத்தின் வரலாற்றாசிரியர்கள் 1844 அக்டோபர் 22-க்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு வில்லியம் மில்லர் எழுதிய ஒரு கடிதத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்; அதில், சாமுவேல் ஸ்னோவின் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியை தாம் இறுதியாகப் புரிந்துகொண்டு ஏற்றுக்கொண்டதாக மில்லர் சாட்சியமளிக்கிறார்.

மில்லரின் சொப்பனத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, நள்ளிரவு முழக்கத்தின் வரலாறு மறுபடியும் நிகழும் அந்த மீளுருவாக்கத்தில், மில்லர் ஒரு கணம் தன் கண்களை மூடினார். ஆகையால், “ஒரு கணப்பொழுதில், கண் இமைக்கும் நேரத்தில், கடைசி எக்காளத்தின்போது; எக்காளம் ஒலிக்கும், அப்பொழுது மரித்தோர் எழுப்பப்படுவார்கள்.” மில்லரின் சொப்பனத்தில், அவர் தன் சொந்த வரலாற்றில் செய்ததுபோலவே, நள்ளிரவு முழக்கத்தின் செய்தியை இறுதியாக ஏற்றுக்கொள்பவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். சிதறிக்கிடந்த நகைகளை மண்ணுத்தூரிகையுடைய மனிதன் சேர்த்து எடுத்து பெரிய பெட்டகத்திற்குள் போட்டுவிடும் முன்பாகவே இறுதியில் அந்தச் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்களை அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றில், எசேக்கியேலின் இரண்டாம் செய்தியான—இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளின் செய்தி, அதேவேளை முத்திரையிடும் செய்தியுமாகிய—அந்தச் செய்தியை இறுதியாக ஏற்றுக்கொள்பவர்கள், ஏழு எக்காளங்களில் கடைசியானது, அதாவது “மூன்றாம் ஐயோ” எக்காளம், ஒலிக்கும் முன்பாகவே அதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். “ஒரு கணப்பொழுதில், கண் இமைக்கும் நேரத்தில், கடைசி எக்காளத்தின்போது; எக்காளம் ஒலிக்கும்; அப்பொழுது மரித்தோர் அழிவில்லாதவர்களாய் எழுப்பப்படுவார்கள்; நாமும் மாற்றப்படுவோம்.” (1 கொரிந்தியர் 15:52)

இப்பகுதி இரண்டாம் வருகையின் போது நிகழும் முதல் உயிர்த்தெழுதலைக் குறிப்பதாகும்; ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட மகா பூகம்பத்தின் நேரத்தில் நிகழும், உலர்ந்த எலும்புகளாய் இறந்தவர்களின் உயிர்த்தெழுதலும் (இரு சாட்சிகள்) உண்டு. அந்த பூகம்பத்தின் “நேரத்தில்,” ஏழு எக்காளங்களில் கடைசி எக்காளம் முழங்குகிறது; தெருவில் இருந்த இறந்த சாட்சிகள் லவோதிக்கேயராக அல்ல, பிலதெல்பியராக உயிர்ப்பிக்கப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் மூன்றாம் ஐயோவின் எக்காளம் முழங்கும் போது, அந்த இரு சாட்சிகள் முத்திரையிடப்பட்டு அழிவில்லாதவர்களாக மாற்றப்படுகிறார்கள்; இனி அவர்கள் மீண்டும் ஒருபோதும் பாவஞ்செய்யமாட்டார்கள். இரு சாட்சிகளை உயிர்ப்பிக்கும் செய்தியைப் பெறுகின்றவர்களில் கடைசியாகியவரைக் மில்லர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அது இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளின் செய்தியாகும், மேலும் அதுவே முத்திரையிடும் செய்தியாகும்.

அந்த எக்காளத்தின் சத்தம், சோதோம் மற்றும் எகிப்தின் தெருவில் சிதறிக் கிடந்த இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளின் கடைசியானவற்றை எழுப்புகிறது. பொய்யான போதனைகளினால் சத்தியங்கள் படிப்படியாக புதைக்கப்படுவதை மில்லர் கவனித்தார். இறுதியில் மில்லர் அழுதார்; அது முத்திரை அவிழ்த்தல் ஆரம்பிக்க வேண்டிய காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது, ஏனெனில் முத்திரை அவிழ்த்தல் என்பது படிப்படியான ஒரு செயலாகும். அந்த முத்திரை அவிழ்த்தல், மூன்றரை நாட்களின் முடிவுக் காலப்பகுதியில் ஆரம்பமானது.

மில்லர் அழுதபின், முத்திரையிடப்பட்டிருந்த புத்தகத்தின் முத்திரைகளை அகற்ற அதிகாரமுள்ளவர் அந்த விவரணைக்குள் நுழைந்தார். மில்லரின் கனவில் அது “Dirt Brush Man” ஆவார். பின்னர் மில்லர் ஜெபித்தார்; உடனே ஒரு வாசல் திறந்தது. அது, மூன்றாம் தூதனின் லவோதிக்கேயா இயக்கம் மூன்றாம் தூதனின் பிலடெல்பியா இயக்கத்திற்குள் மாறிச் செல்லவிருந்த இடத்தைச் சுட்டிக்காட்டியது. அவரது ஜெபம் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரத்தின் ஜெபமாக இருந்தது; அது இறுதி தீர்க்கதரிசன இரகசியத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஜெபமாகவும், இரண்டு சாட்சிகளின் மேல் மூன்றரை நாட்களை வரவழைத்த கலகத்திற்கான பொது அறிக்கையிடலாகவும் இருந்தது; அது எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் முத்திரையிடப்பட்டவர்களின் ஜெபமாக இருந்தது.

ஜெபத்திற்குப் பின்பு, கிறிஸ்து (அழுக்குத் தூரிகையுடைய மனிதன்) உள்ளே வந்து அறையைச் சுத்தப்படுத்தத் தொடங்கினார். அழுக்குத் தூரிகையுடைய மனிதனின் சுத்திகரிப்பு வேலை முடிவுற்றபோது, மில்லர் ஒரு கணம் தன் கண்களை மூடியார்; இது உலர்ந்த இறந்த எலும்புகள் உயிர்த்தெழ வேண்டிய காலப்பகுதியின் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டியது. பின்னர் அழுக்குத் தூரிகையுடைய மனிதன், மில்லரின் அறையில் சிதறிக்கிடந்த நகைகளைச் சேகரித்து, அவற்றை மில்லரின் அறையின் நடுவிலுள்ள மேசையின்மேல் வைக்கப்பட்டிருந்த புதிய, பெரிதான ஒரு பேழையில் வைத்தான்; இரு சாட்சிகளும் கொடியாக உயர்த்தப்படுவதுபோல. கொடியாகிய அவர்கள், அப்பொழுது இன்னும் பாபிலோனிலிருக்கிற தேவனுடைய பிற மந்தையினரை, யூதாவின் கோத்திரத்தின் சிங்கம் இப்போதுதான் அந்த புதிய, பெரிதான பேழையினுள் போட்டுள்ள செய்தியை “வந்து பாருங்கள்” என்று அழைக்கின்றனர்.

1798-ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தானியேல் புத்தகத்திலிருந்து வந்த சத்தியங்களின் அடையாளமாக உலாய் நதியின் தரிசனத்தை நாம் அடுத்த கட்டுரையில் ஆராயத் தொடங்குவோம். அந்த ஆராய்ச்சிக்கு முன்பாக, சில குறிப்புச் சுட்டிகளை நாம் முன்கூட்டியே அமைத்துள்ளோம். முதலாவது, மில்லரைட்டுகளின் செய்தி முழுமையானதாக இருந்தது (அதன் வளர்ச்சி நிலையில்), ஆனால் பூரணமற்றதாக இருந்தது. அது பாழாக்கும் இரண்டு அதிகாரங்களின் கட்டமைப்பிற்குள் வைக்கப்பட்டது; மூன்றின் அல்ல. இரண்டாவது, மில்லரின் கனவு அடிப்படைச் சத்தியங்களின் இறுதியான மறுசீரமைப்பை அடையாளப்படுத்தும் போது, அப்பொழுது அந்த அடிப்படைச் சத்தியங்கள் தங்கள் முதற் மகிமையைவிட “பத்துமடங்கு பிரகாசமானவையாக” இருக்கின்றன. மூன்றாவது அம்சம் என்னவென்றால், முதல் தூதனின் இயக்கம் (மில்லரைட்டு இயக்கம்), மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது; ஆனால் சில முக்கியமான விதிவிலக்குகளுடன். அடையாளமாக மில்லரைட்டுகள் பிலடெல்பியராயிருந்தனர்; அவர்கள் மனந்திரும்பிய நேபுகாத்நேச்சாராயிருந்தனர்; ஆனால் இறுதியில், வருந்தத்தக்க வகையில், 1863-ல் “எரிகோவை மீண்டும் கட்டினார்கள்.”

மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கம், மனந்திரும்புதல் தேவைப்படுகிற லவோதிக்கேயர்களாகத் தொடங்கியது; ஆனால் இறுதியில் அவர்கள் எரிகோவின் கடைசி அழிவில் (இறுதிக்கால எரிகோவின் அழிவில்) பங்கேற்பார்கள்.