தானியேலின் புத்தகம் - எண் ஐம்பத்தேழு

உலகத்தின் முடிவைப் பற்றி எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் பேசுகின்றனர்; எல்லா தீர்க்கதரிசனங்களும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் வந்து ஒன்று சேர்ந்து அங்கேயே நிறைவடைகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில், தானியேல் புத்தகத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட அதே கோட்பாட்டுத் தொடரே மீண்டும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது; ஏனெனில் அவை ஒரே புத்தகமே. இந்தத் தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாடுகள் அனைத்தும் முந்தைய கட்டுரைகளில் உறுதியாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முந்திய தருணத்தில் முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஒரு தீர்க்கதரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்டதாக நமக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இக்கட்டுரைகள், இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தின் செய்தியுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசன அம்சங்களை முன்வைத்து வருகின்றன. இந்தச் செய்தி ஒரே ஒரு தனிப்பட்ட தீர்க்கதரிசனச் சத்தியமல்ல; முத்திரை நீக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் அந்தச் செய்தியின் ஒவ்வொரு அம்சமும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் வரம்பிற்குள் அடங்குகின்றது.

“காலம் சமீபமாக உள்ளது” எனப்படும் நேரத்தில், அதாவது கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்னரே, இந்தச் செய்தி முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகளிலுள்ள விளக்கத்துடன் இணைந்து, தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்துதல் ஆகிய புத்தகங்கள், ஒரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் முத்திரை நீக்கத்துடன் தொடர்புடைய செயல்முறையைப் பற்றிக் மிகவும் குறிப்பாக எடுத்துரைக்கின்றன. இந்த முத்திரை நீக்கத்தைச் செயல்படுத்துபவர் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமே; அவர் அதைப் புரியும் போது, செய்தியை முன்வைப்பதற்காக ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முறையைப் பயன்படுத்துகிறார். ஏழு முத்திரைகளால் முத்திரையிடப்பட்டுள்ளபடி வேதாகமத்தைத் தம்முடைய கையில் வைத்திருப்பவராகக் காட்டப்படும் பிதாவிடமிருந்து அவர் அந்தச் செய்தியைப் பெறுகிறார். தாவீதின் வேர் என்றும் அறுக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டி என்றும் இருப்பவரான யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம், பிதாவிடமிருந்து அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு முத்திரைகளை நீக்குகிறார்.

பின்னர் இயேசு அந்தச் செய்தியை காபிரியேலுக்குக் கொடுக்கிறார்; காபிரியேல், பிற தூதர்களோடும் சேர்ந்து, அந்தச் செய்தியை ஒரு தீர்க்கதரிசிக்குத் தெரிவிக்கிறார்; அவர் அந்தச் செய்தியை எழுதிச் சபைகளுக்கு அனுப்புகிறார். தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை முத்திரை நீக்க வேண்டிய காலம் நெருங்கியபோது, அந்தத் தீர்க்கதரிசனச் செய்தியின் திறப்பானது மூன்று படிகளைக் கொண்ட ஒரு சோதனைச் செயல்முறையை உருவாக்குகிறது; அது, தீர்க்கதரிசியின் எழுத்தின் குறிக்கோள் வாசகர்களாகிய சபைகளுக்குள் இருப்போரைக் சோதிக்கிறது; மேலும், அந்தச் சபை உறுப்பினர்களின் தனிப்பட்ட பிரதிசெயலின் அடிப்படையில், அவர்கள் இரண்டு வகுப்புகளில் ஒன்றிலிருக்கிறார்களா என்பதைத் தீர்மானிக்கின்றனர். முத்திரை நீக்கப்பட்ட அந்தச் செய்தியினால் உண்டாகும் அறிவின் அதிகரிப்பை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் “ஞானிகள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; அதை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்கள் தானியேலால் “துன்மார்க்கர்” என்றும், மத்தேயுவால் “மூடர்” என்றும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

இறுதியான தீர்க்கதரிசன இரகசியம் முத்திரைநீக்கப்படுவதுடன் தொடர்புடைய இவ்வெல்லா காரணிகளும் வெளிப்படுத்தல் பதினேழாம் அதிகாரம் ஒன்பதாம் வசனத்தில் எடுத்துரைக்கப்பட்டு வலியுறுத்தப்படுகின்றன; ஏனெனில் அது, இரு வகையான ஆராதகர்களையும் சோதிக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் ஒரு கூறைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அந்த வசனத்தின் எச்சரிக்கைச் சின்னத்திற்குப் பின்வரும் செய்தியைப் புரிந்துகொள்வோர் “ஞானிகள்” என்பதைக் குறிப்பதன் மூலம் அது இதனைச் செய்கிறது.

“ஞானமுள்ள மனம்” என்பது “ஞானிகளின்” மனமே ஆகும். “ஞானிகள்” அறிவின் பெருக்கத்தைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள்; மேலும், ஞானிகளால் புரிந்துகொள்ளப்பட்டு துன்மார்க்கரால் நிராகரிக்கப்படும் ஒரு சத்தியத்தை அடையாளப்படுத்தும் தீர்க்கதரிசனக் குறியீட்டிற்குப் பின்னர் உடனடியாகச் சுட்டிக்காட்டப்படும் அந்த அறிவின் பெருக்கம், தொடர்ந்து வரும் வசனங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களுடன் தொடர்புடைய சத்தியமே ஆகும். அந்த வசனங்கள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களின் இறுதி எடுத்துக்காட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும், கடைசி நாட்களில் வெளிப்படுத்தப்படுவது என்னவெனில், அந்த எட்டு ராஜ்யங்களும் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களின் முதல் எடுத்துக்காட்டிலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பதே ஆகும்.

சத்தியத்தின் வெளிப்பாடு, மில்லரின் முத்துக்களில் ஒன்றாக அமைந்திருந்த வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்கள் குறித்த வரையறுக்கப்பட்ட பார்வையை நிலைநிறுத்துகிறது; ஆனால் அது பத்து மடங்கு அதிக ஒளிவீசினது, ஏனெனில் வரலாற்றின் தங்களுக்குக் கிடைத்த வரையறுக்கப்பட்ட நிலையிலிருந்து மில்லரைட்டுகள் உணர்ந்ததைவிட அதில் மிகவும் அதிகமான சத்தியம் உள்ளது; மேலும் அது “பத்து” என்ற எண்ணால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறபடியும், “இதுவே ஞானமுள்ள மனம்” என்ற அறிமுக எச்சரிக்கையின் எச்சரிக்கைத் தீபக்கோபுரத்தால் சித்தரிக்கப்படுகிறபடியும், ஒரு சோதனையைக் குறிக்கிறது; தீர்க்கதரிசன ரீதியாக இதன் பொருள்: கிருபைக்காலம் முடிவடையும் முன்பாகவே முத்திரையிழக்கப்படும் செய்தி அனுப்பப்படும் சபைகளை பின்வரும் சத்தியம் சோதிக்கும் என்பதாகும்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், போப்பரசரின் இருள் நிறைந்த ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளான வனாந்தரத்திற்குள் யோவான் கொண்டுபோகப்பட்டான். அந்தக் காலத்தின் முற்றுப்புள்ளியான 1798 ஆம் ஆண்டிலேயே அவன் நிறுத்தப்பட்டான்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்திலும் அவன் நிறுத்தப்பட்ட அதே வரலாறே இதுவாகும்.

“கடலின் மணல்” என்பது 1798-ஐக் குறிக்கிறது; ஏனெனில் அது யோவானுக்குப் பாப்பரசாட்சியை (கடலின் மிருகம்) கடந்தகால நிலையில் காண்பிக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பார்வைநிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (பூமியின் மிருகம்) எழும்பிவருவதையும், இறுதியில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது வல்லரசாகப் பேசுவதையும் குறிக்கிறது. பின்னர் பூமியின் மிருகம் உலகத்தையே “மிருகத்தின் உருவத்தை” ஏற்றுக்கொள்ள வற்புறுத்தும்; அது பேசி, முழு உலகத்தின் மேல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைக் அமல்படுத்தும்.

பதினேழாம் அதிகாரத்தில் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களின் இறுதியான வெளிப்பாட்டைப் பெறுவதற்காக யோவான் வரலாற்றின் அதே நோக்குநிலைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறார். அந்த நோக்குநிலையில் நின்றபோது, அந்த இராஜ்யங்கள் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன. முதலில், மிருகம் சபையையும் அரசையும் கட்டுப்படுத்துகிறது என்று அவனுக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது; ஏனெனில் அவள் ஏழு தலைகளின்மேல் மட்டும் அல்ல, ஏழு மலைகளின்மேலும் உட்கார்ந்திருக்கிறாள். அந்த மகா வேசியின் அமர்ந்திருத்தல், அவளே மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்கிறவள் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது; மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்கிறவளே மிருகத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறவள்.

“ஆள்கிறது” என்ற சொல், பற்றிக் கொண்டு மேலாதிக்கம் செலுத்துவதைவும், ஆட்சி செய்வதையும் குறிக்கிறது. குதிரையோட்டி, கடிவாளங்களைப் பற்றிக் கொண்டு மிருகத்தின் மீது ஆட்சி செய்கிறான். போப்பாண்டவர் ஆட்சி, ஏழு தலைகளின்மேலும், மேலும் ஏழு மலைகளின்மேலும் ஆட்சி செய்கிறது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், நேபுகாத்நேச்சரிடம், அவர் பொன்னான “தலை” என்று தானியேல் அறிவிக்கிறான். ஏசாயா ஏழாம் அதிகாரத்தில், “தலை” என்பது ஒரு ராஜாவையும், ஒரு தலைநகரத்தையும், அல்லது ஒரு ராஜ்யத்தையும் குறிக்கிறது.

மிருகத்தின் மேல் சவாரி செய்கிற ஸ்திரீயாகிய பாப்பாட்சியே பூமியின் சகல இராஜாக்களின்மேலும் ஆட்சி செய்கிறது. அந்த இராஜாக்கள் “பத்து இராஜாக்கள்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றனர்; அவர்கள் கடைசி நாட்களின் வலுசர்ப்ப அதிகாரமாக உள்ளனர். அவர்கள் தீரு வேசியானவள் விபசாரம் செய்கிற இராஜாக்களே. அந்த “பத்து இராஜாக்கள்” பாப்பாட்சியின் அதிகாரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர்; ஆயினும் அந்த பத்து இராஜாக்களில் பிரதானமான இராஜா ஐக்கிய அமெரிக்க நாடாகும். ஆகையால், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடு இஸ்ரவேலின் வடக்கத்திய பத்து கோத்திர இராஜ்யங்களின் இராஜாவாகிய ஆகாபாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. “ஏழு” என்ற எண் “முழுமை”யைக் குறிக்கிறது; மேலும், பாப்பாட்சி பூமியின் இராஜாக்களின்மேல் ஆட்சி செய்கிறவளாக சித்தரிக்கப்படும்போது, அவள் அந்த பத்து இராஜாக்களின்மேலும் ஆட்சி செய்கிறாள்; மேலும் அவள் அந்த ஏழு தலைகளின் மேல் அமர்ந்திருக்கிறாள்.

இங்கே ஞானமுள்ள மனம் இருக்கிறது; ஏனெனில் கடைசி நாட்களின் ஞானிகள் “வரி மீது வரி” என்ற முறையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள், மேலும் வேசி ஆட்சி செய்யும் அரசாட்சிக் கலைக்குரிய சின்னங்களிலுள்ள ஒவ்வொன்றும் அதே சத்தியத்தையே அடையாளப்படுத்துகின்றன என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். அவள் ஏழு மலைகளின்மேலும் ஆட்சி செய்கிறாள்; மேலும், மில்லரைட்டுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு “மலை” என்பது ஒரு ராஜ்யத்தின் சின்னம் என்று அடையாளப்படுத்தினர்; ஆனால், சின்னங்களுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உள்ளன என்பதையும் அவர்கள் அடையாளப்படுத்தினர்.

மலைகளும் ஒரு சபையின் அடையாளமாக உள்ளன. வேதாகமத்தில் “மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலை” என்பது தேவனுடைய சபையை குறிக்கிறது.

“கர்த்தருடைய வீடு” என்பது அவருடைய சபையாகும்; அது ஒரு “மலையும்” ஆகும். மகா வேசியானவள் ஏழு மலைகளின் மேல் அமர்ந்திருக்கிறாள்; அதன்மூலம், அவள் எல்லா ராஜாக்களின்மேலும் ஆட்சி செய்வதுபோல, எல்லா சபைகளின்மேலும் ஆட்சி செய்கிறாள் என்பது வெளிப்படுகிறது. உலகமெங்கிலும் உள்ள எல்லா சபைகளின்மேலும் எல்லா அரசுகளின்மேலும் அவளுக்கு கட்டுப்பாடு உண்டு.

யூதாவையும் எருசலேமையும் குறித்து தமக்குக் கிடைத்ததாக ஏசாயா சுட்டிக்காட்டும் அந்த தரிசனம், நாம் இப்பொழுது மேற்கோளிட்டதுபோல, தொடர்ந்து செல்கிறது; அது நான்காம் அதிகாரத்திலும் இன்னும் அதே பகுதியே ஆகும். மேலும், ஏசாயாவின் கூற்றுப்படி, மக்கள், “வாருங்கள், நாம் கர்த்தரின் மலையின்மேலும், யாக்கோபின் தேவனுடைய ஆலயத்துக்கும் ஏறிப்போகலாம்” என்று சொல்லும் அதே “நாளிலேயே” அது நடைபெறுகிறது. அந்த அதே காலக்கட்டத்தில் “ஏழு பெண்கள்” அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

ஏசாயாவின் தரிசனத்தின் பொருளாகிய அந்த “நாள்” என்பது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் மகா நிலநடுக்கத்தின் “மணி” ஆகும். 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்திலிருந்து “திரும்புங்கள்” என்ற எச்சரிப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் நிபந்தனைகளை நிறைவேற்றிய ஞானிகள், எசேக்கியேலின் முதல் தீர்க்கதரிசனத்தினால் ஒன்றுகூட்டப்பட்டு, இஸ்லாமின் நான்கு காற்றுகளைப் பற்றிய எசேக்கியேலின் இரண்டாம் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளும் போது முத்திரையிடப்படுகிறார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஒரு கொடியாக விண்ணகத்திற்கு உயர்த்தப்படுகிறார்கள்; அப்பொழுது பாபிலோனிலுள்ள தேவனுடைய மற்ற பிள்ளைகள், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகிய அந்த நிலநடுக்கத்தில் ஆரம்பமாகும் பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வருவதற்கான அழைப்புக்கு பிரதிசெய்யத் தொடங்குகிறார்கள். தேவனுடைய மற்ற மந்தை பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வரும்படியான செய்தியைக் கேட்டு, “வாருங்கள், நாம் கர்த்தருடைய பர்வதத்திற்கும், யாக்கோபின் தேவனுடைய ஆலயத்திற்கும் ஏறிப்போவோம்” என்று அறிவிக்கிறார்கள்.

அந்த “மணிநேரத்தில்” பெரிய வேசியாள் தன் பாடல்களைப் பாடத் தொடங்கி, பூமியின் ராஜாக்களோடு விபசாரம் செய்கிறாள். ஆட்டுக்குட்டியின் ஜீவப்புத்தகத்தில் பெயர் எழுதப்படாதவர்கள் அந்த வேசியாளைப் பின்பற்றுகிறார்கள்; அவர்களுடைய சபைகள் அவளுடைய அதிகாரத்தின் கீழ் வருகின்றன. அந்த சபைகள் ஏசாயாவினால் “ஏழு பெண்கள்” என்று பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த “ஏழு பெண்கள்” என்பவையே, பாப்பரசராட்சி ஆட்சி செய்யப்போகும் “ஏழு மலைகள்” ஆகும்; ஏனெனில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், மிருகத்தின் ஒரு உருவத்தை எழுப்பும்படியாக முழு உலகத்தையும் வற்புறுத்தும்; அது பேசுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அனைவரும் பாப்பரசராட்சியின் அதிகாரத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாகவும் செய்யும்.

அந்த “ஏழு பெண்கள் ஒரே மனிதனைப் பற்றிக்கொள்வார்கள்”; அந்த “மனிதன்” என்பவன், பவுல் “பாவத்தின் மனிதன்” என்று அடையாளப்படுத்துகிற அதே “மனிதன்” ஆவான். அந்தச் சோதனைக் காலத்தில், “எருசலேமில் மீந்திருக்கிறவர்கள் பரிசுத்தர் என்று அழைக்கப்படுவார்கள்; அதாவது எருசலேமில் உயிரோடிருக்கிறவர்களின்படி எழுதப்பட்டிருக்கும் ஒவ்வொருவரும்” அப்படியே அழைக்கப்படுவார்கள். தேவனுடைய ஜனங்கள் என்பவர்கள், உலகத்தின் அஸ்திவாரமாயிருந்த காலத்திலிருந்தே அறுக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியானவரின் ஜீவபுஸ்தகத்தில் தங்கள் பெயர்கள் எழுதப்பட்டிருக்கும் அந்தக் காலப்பகுதியில் உள்ளவர்களே. “பாவத்தின் மனிதனை” பற்றிக்கொள்ளுகிற மற்ற வகுப்பினர், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தில் பாவத்தின் மனிதனை வணங்குகிறவர்களே.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியாயிருக்கும் மகா பூகம்பத்தின் அந்த “மணி” என்பது விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவாகும்; அந்த நியாயத்தீர்ப்பு, ஜீவபுஸ்தகத்தில் உங்கள் பெயர் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறதா இல்லையா என்பதின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. ஆகையால், அந்தக் காலத்தில் ஜீவபுஸ்தகத்துடனான தொடர்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இரு வகுப்பினர், நியாயத்தீர்ப்பின் இறுதி நிகழ்ச்சிகளையே அடையாளப்படுத்துகின்றனர். “பாவமனுஷனை” பற்றிக்கொள்ளும்வர்கள், தாங்கள் “தங்கள் சொந்த அப்பத்தைத் தின்று, தங்கள் சொந்த ஆடைகளை உடுத்திக்கொள்வோம்” என்று அறிவிக்கிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்களுடைய முதன்மை விருப்பம் “உம்முடைய நாமத்தினாலே அழைக்கப்படவேண்டும்” என்பதே.

அவர்கள் தங்களுடைய சொந்த கோட்பாட்டு நம்பிக்கை அறிக்கையைத் தக்கவைத்துக்கொள்வார்கள் (தங்களுடைய சொந்த அப்பத்தை உண்ணுதல்), மேலும் தங்களுடைய சமயப்பிரிவு அறிக்கையையும் (தங்களுடைய சொந்த உடையை அணிதல்) தக்கவைத்துக்கொள்வார்கள்; ஆனால் “பாவமனுஷன்” என்பவனுடைய பெயரை ஏற்றுக்கொள்வார்கள். “பாவமனுஷன்” என்பவனுடைய பெயர் “கத்தோலிக்க” ஆகும்; அதற்கு “உலகளாவிய” என்று அர்த்தம். “பாவமனுஷனை” பற்றிக்கொள்ளுகிறவர்கள், கத்தோலிக்க திருச்சபையான “உலகளாவிய சபையின்” ஒரு பகுதியாக ஆக விரும்புகிறார்கள். தங்களுடைய “நிந்தையை” “நீக்கிக்கொள்ள” அவர்கள் அந்த உறவை விரும்புகிறார்கள்.

“இகழ்ச்சி” என்பது கடைசி நாட்களில் எல்லா சபைகளின்மேலும் எல்லா ஜாதிகளின்மேலும் ஆட்சி செய்கிற மிருகத்தின் இரண்டு முக்கிய அம்சங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் “மகா பூகம்பத்தின் வேளையில்”, “மூன்றாம் ஐயோ சீக்கிரமாய் வருகிறது”. “மூன்றாம் ஐயோ” என்பது இஸ்லாம். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் “மகா பூகம்பத்தின் வேளையில்”, ஏழாம் எக்காளம் முழங்குகிறது. ஏழாம் எக்காளம் என்பது இஸ்லாம். “மகா பூகம்பத்தின் வேளையில்” இஸ்லாம் தாக்குகிறது; ஏனெனில் உலக வரலாறு முழுவதும் கட்டாய ஞாயிறு ஆராதனையின் மேல் தேவன் நியாயத்தீர்ப்பைச் செயல்படுத்த பயன்படுத்திய தீர்க்கதரிசன கருவிகளே எல்லா எக்காளங்களும் ஆகும்.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் “தேசிய அழிவு” விரைவில் வரப்போகும் ஞாயிறு சட்டத்தின் மூலம் ஏற்படுத்தப்படும்போது, “ஜாதிகள் கோபங்கொள்வார்கள்.” பைபிள் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஜாதிகளை கோபமடையச் செய்பது இஸ்லாமே ஆகும்; இது ஆதியாகமப் புத்தகத்தில் இஸ்லாமைப் பற்றிய முதல் குறிப்பால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

இறுதிக்காலத்தின் “அவமதிப்பு” என்பது இஸ்லாம் மதமே ஆகும். உலகத்தின் சபைகளும் ஜாதிகளும், கத்தோலிக்கச் சபையால் ஆளப்படுகிற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் புதிய உலக ஒழுங்கின் அதிகாரத்தின் கீழ் வருவார்கள். கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டைன் பாப்பரசாட்சிக்கு அதன் ஆசனத்தை அளித்ததுபோல, போப் அந்த ஒரே-உலக அமைப்பின் மேல் அமர்த்தப்படுவார். இஸ்லாம் மனிதகுலத்தின் மேல் கொண்டு வரும் போரை சமாளிக்கும் தங்களுடைய திறன், ஒருங்கிணைந்த முயற்சியினாலேயே மட்டுமே நிறைவேறக்கூடும் என்று ஜாதிகள் தீர்மானிப்பார்கள்; அதற்கு அவர்கள் ஏதோ ஒரு நெறியியல் அதிகாரத்துக்குக் கீழ்ப்படிதல் அவசியமாகும், அந்த அதிகாரம் ரோமச் சபையே என்று அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வலியுறுத்தும். கி.பி. 533 ஆம் ஆண்டில் ஜஸ்டினியன் கத்தோலிக்கச் சபைக்கு அதன் மகத்தான அதிகாரத்தை அளித்ததுபோல, வரலாறு மீண்டும் நிகழ்கிறது. கி.பி. 496 ஆம் ஆண்டில் க்ளோவிஸ் கத்தோலிக்கச் சபைக்காகச் செய்ததுபோலவே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் தன் இராணுவ வல்லமையின் மூலம் உலகத்தை கீழ்ப்படியும்படி வற்புறுத்தும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம், இரண்டாம் வசனத்தின் வரலாறு மீண்டும் நிகழும்.

ஒருமுறை அந்தச் சிலை நிறுவப்பட்டுவிட்டால், இஸ்லாமின் தாக்குதல்களால் சினங்கொண்டிருந்த பூமியின் ராஜாக்கள், உலகமுழுவதுமுள்ள மிருகத்தின் சிலையை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட இஸ்லாமுக்கு விரோதமான அந்தச் சகலதேச “நிந்தை”யே, “பாவமனுஷன்” (யெசபெல்) உண்மையில் கவலைக்கொண்டிருந்த “நிந்தை” அல்ல என்பதை உணர்வார்கள். மிகவும் தாமதமாகிவிட்ட நிலையில், யெசபெலுக்கு இஸ்லாமைப் பற்றி எவ்விதக் கவலையும் இல்லை; ஆனால் ஹேரோதியா யோவான் ஸ்நானகரனை கொன்றதுபோல, எலியாவைக் கொல்லவே அவளுடைய இருதயம் ஏங்குகிறது என்பதை உலகம் அறிந்து கொள்ளும்.

“ஞானமுள்ள மனம்” என்பது “ஞானிகளின் மனம்” ஆகும்; மேலும் “ஞானிகள்” என்பவர்கள், கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்குச் சற்றுமுன் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலை முத்திரை நீக்கும்போது உண்டாகும் “அறிவின் பெருக்கை” உணருகிறவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

“ஏழு தலைகள் என்பது அந்த ஸ்திரீ உட்கார்ந்திருக்கிற ஏழு மலைகளாகும்” என்பது, பாப்பாட்சி சபையின்மேலும் அரசின்மேலும் ஆட்சி செய்யும் என்ற சத்தியத்தை குறிக்கிறது. அடையாளங்களுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அர்த்தங்கள் உண்டு; அந்த அடையாளங்கள் எங்கு காணப்படுகின்றனவோ அந்த வசனப்பகுதியின் சூழலின்படியே அவை வரையறுக்கப்பட்டும் புரிந்துகொள்ளப்பட்டும் ஆக வேண்டும். அந்த வசனம் தலைகள் மலைகளே என்று அடையாளப்படுத்துகிறது; ஆகையால் தலைகள் (அரசியல் ஆட்சிக்கலை) மற்றும் மலைகள் (சபை ஆட்சிக்கலை) இவற்றுக்கிடையில் வேறுபாடு ஒன்றை அடையாளப்படுத்துவதற்கான நியாயம் என்ன என்ற வாதம் எழுகிறது. இந்த வேறுபாடு தானியேல் புத்தகத்தின் ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் அதிகாரங்களில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. ஏழாம் அதிகாரத்தில், புறமத ரோமமும் பாப்பரச ரோமமும், தமக்கு முன்பிருந்த மிருகங்களிலிருந்து “வேறுபட்டவை” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன.

ஏழாம் அதிகாரத்தை எட்டாம் அதிகாரத்தின் மேல் கொண்டுவரும் போது (வரி மேல் வரி), எட்டாம் அதிகாரத்தில் ரோமின் சிறிய கொம்பை காண்கிறோம்; அது ஆண், பெண், ஆண், பெண் என மாறிமாறி வெளிப்படுகிறது. இரண்டு அதிகாரங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரே சின்னம் (சிறிய கொம்பு). அந்த அதிகாரங்களில், ஒரு கொம்பு ஒரு ராஜ்யமாகும்; ஒரு ராஜ்யம் ஒரு தலையுமாகும். எட்டாம் அதிகாரத்தில், அந்தச் சிறிய கொம்பு இரண்டு ராஜ்யங்களை—வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் மற்றும் ஐந்தாம் ராஜ்யங்களை—பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. சிறிய கொம்பு அடையாளரீதியாக இரண்டு ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; அது சுட்டிக்காட்டும் அந்த இரண்டு ராஜ்யங்களும் அரசாட்சித் தந்திரமும் திருச்சபை ஆட்சியும் ஒன்றுபட்டிருப்பதை அடையாளப்படுத்தும் ராஜ்யங்களாகும். ஏழு தலைகள், அவை ஏழு மலைகளுமாக இருக்கின்றன, இரண்டு ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; அவற்றில் ஒரு ராஜ்யம் திருச்சபை ஆட்சி, மற்றொன்று அரசாட்சித் தந்திரம்.

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், இந்த தீர்க்கதரிசனச் சின்னவியலுக்குப் பிறிதொரு சாட்சியும் உள்ளது; ஏனெனில் அங்கே, மில்லரைட்டுகள் ரோமாவின் நான்காம் இராஜ்யமாகப் புரிந்துகொண்டிருந்த அந்தக் கடைசி இராஜ்யம், இரும்பும் களிமண்ணும் கொண்டு சித்தரிக்கப்படுகிறது. இரும்பும் களிமண்ணும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டவையாகக் காணப்படுகின்றன; ஆயினும், உண்மையில் இரும்பு களிமண்ணோடு கலவதில்லை. இருந்தபோதிலும், சகோதரி ஒயிட் “இரும்பும் களிமண்ணும்” குறித்து கருத்துரைக்கும்போது, அதை சபை ஆட்சியும் அரசியல் ஆட்சியும் குறிக்கும் ஒரு சின்னமாக அடையாளப்படுத்துகிறார்; அதுபோலவே எட்டாம் அதிகாரத்தின் சிறிய கொம்பும், மேலும் மலைகளாகவும் உள்ள வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் தலைகளும் சித்தரிக்கின்றன.

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.