தானியேல் புத்தகம் - எண் அறுபது

இதுவே ஞானமுள்ள புத்தி ஆகும். அந்த ஏழு தலைகள், பெண் உட்கார்ந்திருக்கும் ஏழு மலைகள். மேலும், அவை ஏழு ராஜாக்களும் ஆகும்: அவர்களில் ஐவர் விழுந்துபோயினர்; ஒருவர் இருக்கிறார்; மற்றவர் இன்னும் வரவில்லை; அவர் வரும்போது, சிறிது காலம் நிலைத்திருக்க வேண்டும். இருந்தும் இப்போது இல்லாதிருந்தும் அந்த மிருகமே எட்டாவது; அது அந்த ஏழினின்றும் உண்டானது; அது அழிவுக்குள் செல்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:9–11.

“பிற்கால மழை பரிசுத்தமானவர்கள்மேல் வரப்போகிறது—அப்பொழுது அனைவரும் அதனை முன்புபோலப் பெற்றுக்கொள்வார்கள்.

“நான்கு தூதர்கள் தங்கள் பிடியை விடும் போது, கிறிஸ்து தம்முடைய ராஜ்யத்தை நிறுவுவார். தம்மால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்து வருகிறவர்களல்லாமல் வேறு யாரும் பிந்தைய மழையைப் பெறமாட்டார்கள்.” Spalding and Magan, 3.

இஸ்ரவேலின் அசுத்தமான துஷ்ட பிரபுவே, உன் நாள் வந்துவிட்டது; அக்கிரமம் முடிவுறும் வேளையில், கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: தலைக்கவசத்தை அகற்றிவிடு, கிரீடத்தை எடுத்துவிடு; இது இனி முன்புபோல இருக்காது; தாழ்ந்தவனை உயர்த்து, உயர்ந்தவனைத் தாழ்த்து. நான் அதை கவிழ்த்துவிடுவேன், கவிழ்த்துவிடுவேன், கவிழ்த்துவிடுவேன்; உரிமையுள்ளவன் வரும் வரையில் அது இனி இருப்பதில்லை; அதை அவனுக்குக் கொடுப்பேன். எசேக்கியேல் 21:25–27.

“ஜாதியை விரைவாக அழிவிற்கு இட்டுச் சென்றவர்களில் முதன்மையானவன் அவர்களுடைய ராஜாவாகிய சேதேக்கியா. தீர்க்கதரிசிகளின் மூலம் அளிக்கப்பட்ட கர்த்தருடைய ஆலோசனைகளை முற்றிலும் கைவிட்டு, நேபுகாத்நேச்சாருக்குத் தாம் கடன்பட்டிருந்த நன்றிக்கடனை மறந்து, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரின் நாமத்தில் எடுத்திருந்த தன் விசுவாசப் பிரமாணத்தை மீறி, யூதாவின் ராஜா தீர்க்கதரிசிகளுக்கும், தன் உபகாரிக்கும், தன் தேவனுக்கும் விரோதமாகக் கிளர்ச்சி செய்தான். தன் சொந்த ஞானத்தின் வீண்பெருமையில், இஸ்ரவேலின் செழிப்பிற்குப் பண்டைய பகைவரிடத்தில் உதவி நாடி, “அவர்கள் அவனுக்குக் குதிரைகளையும் அநேக ஜனங்களையும் கொடுக்கும்படியாக அவன் தன் தூதர்களை எகிப்திற்குச் அனுப்பினான்.”

“‘அவன் செழிப்படைவானோ?’ என்று ஆண்டவர், இவ்விதமாக ஒவ்வொரு புனிதமான நம்பிக்கையையும் இழிவாகத் துரோகம் செய்தவனைப் பற்றி விசாரித்தார்; ‘இத்தகைய காரியங்களைச் செய்கிறவன் தப்பிப்போவானோ? அல்லது உடன்படிக்கையை மீறி விடுவிக்கப்படுவானோ? நான் ஜீவித்து இருக்கிறபடியால், ஆண்டவராகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறார், நிச்சயமாக அவனை ராஜாவாக்கின ராஜா வசிக்கும் இடத்திலே, அவன் இகழ்ந்த அவனுடைய சத்தியத்தின் இடத்திலே, அவன் மீறின அவனுடைய உடன்படிக்கையின் இடத்திலே, அவனுடனே பாபிலோனின் நடுவில் அவன் சாவான். பார்வோனும் தனது வல்லமையுள்ள படையாலும் பெரும் கூட்டத்தாலும் யுத்தத்தில் அவனுக்காக ஒன்றும் செய்யமாட்டான்: … அவன் உடன்படிக்கையை மீறி சத்தியத்தை இகழ்ந்ததினால், இதோ, அவன் தன் கையை அளித்திருந்தும், இவைகளையெல்லாம் செய்திருக்கிறபடியால், அவன் தப்பிப்போகவில்லை.’ எசேக்கியேல் 17:15–18.”

“‘அபவித்ரமான துஷ்ட பிரபுவுக்கு’ இறுதி நியாயத்தீர்ப்பின் நாள் வந்தது. ‘தலைஅலங்காரத்தை அகற்றி விடு,’ என்று கர்த்தர் கட்டளையிட்டார், ‘கிரீடத்தையும் கழற்றி விடு.’ கிறிஸ்துவே தாமே தமது ராஜ்யத்தை நிறுவும் வரையில், யூதாவுக்கு மீண்டும் ஒரு ராஜாவை உடையிருக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. தாவீதின் வம்சத்தின் சிங்காசனத்தைப் பற்றிய தெய்வீக ஆணை இதுவாயிருந்தது: ‘அதை நான் கவிழ்த்துவிடுவேன், கவிழ்த்துவிடுவேன், கவிழ்த்துவிடுவேன்’; ‘அவருக்குரிய உரிமையுடையவர் வரும்வரை அது இனி இருக்காது; அதை அவருக்கே நான் கொடுப்பேன்.’ எசேக்கியேல் 21:25–27.” தீர்க்கதரிசிகளும் ராஜாக்களும், 450, 451.

கர்த்தரின் நாமத்தில் சீஷர்களால் அறிவிக்கப்பட்ட அந்த அறிவிப்பு ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் முற்றிலும் சரியானதாயிருந்தது; அது சுட்டிக்காட்டிய நிகழ்வுகளும் அந்நேரமே நடைபெற்று கொண்டிருந்தன. “‘காலம் நிறைவேறியது, தேவனுடைய ராஜ்யம் சமீபித்திருக்கிறது’” என்பதே அவர்களுடைய செய்தியாயிருந்தது. “‘அந்த காலம்’”—மேசியாவினிடத்திற்கும், அதாவது “‘அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவரிடத்திற்கும்’” நீளவிருந்த தானியேல் 9-ஆம் அதிகாரத்தின் அறுபத்தொன்பது வாரங்கள்—முடிவடைந்தபோது, யோர்தானில் யோவான் வழங்கிய ஞானஸ்நானத்திற்குப் பின் கிறிஸ்து ஆவியின் அபிஷேகத்தைப் பெற்றிருந்தார். மேலும், அவர்கள் சமீபித்திருக்கிறது என்று அறிவித்த “‘தேவனுடைய ராஜ்யம்’” கிறிஸ்துவின் மரணத்தினால் நிறுவப்பட்டது. இந்த ராஜ்யம், அவர்கள் நம்பும்படியாக போதிக்கப்பட்டிருந்ததுபோல், பூமியிலான ஒரு பேரரசல்ல. “‘முழு வானத்தின் கீழுள்ள ராஜ்யமும் அதிகாரமும் ராஜ்யத்தின் மகத்துவமும் உன்னதமானவருடைய பரிசுத்தவான்களின் ஜனங்களுக்கு கொடுக்கப்படும்’” போது நிறுவப்படவிருக்கும் அந்த வருங்கால, அழிவற்ற ராஜ்யமும் அதுவல்ல; “‘எல்லா அதிகாரங்களும் அவருக்குச் சேவை செய்து அவருக்குக் கீழ்ப்படிவதாயிருக்கும்’” அந்த நித்திய ராஜ்யமும் அதுவல்ல. தானியேல் 7:27. வேதாகமத்தில் பயன்படும் விதத்தில், “‘தேவனுடைய ராஜ்யம்’” என்ற சொற்றொடர் கிருபையின் ராஜ்யத்தையும் மகிமையின் ராஜ்யத்தையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. எபிரெயருக்கான எழுத்தில் பவுல் கிருபையின் ராஜ்யத்தை முன்வைக்கிறார். “‘நம்முடைய பலவீனங்களின் உணர்ச்சியினால் மனங்கவரப்படுகிற’” இரக்கமுள்ள பரிந்துரையாளரான கிறிஸ்துவைச் சுட்டிக்காட்டிய பின், அப்போஸ்தலன் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “‘ஆகையால் நாம் இரக்கத்தைப் பெறவும், தேவையான சமயத்தில் உதவிசெய்யும் கிருபையைக் காணவும், கிருபாசனத்தினிடத்தில் தைரியமாய்ச் சேரக்கடவோம்.’” எபிரெயர் 4:15, 16. கிருபாசனம் கிருபையின் ராஜ்யத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் ஒரு சிங்காசனத்தின் இருப்பு ஒரு ராஜ்யத்தின் இருப்பை உணர்த்துகிறது. தம்முடைய அநேக உவமைகளில், மனிதர்களின் இருதயங்களின் மீது செயல்படும் தெய்வீக கிருபையின் கிரியையைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்கு கிறிஸ்து “‘பரலோக ராஜ்யம்’” என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துகிறார்.

“ஆகையால் மகிமையின் சிங்காசனம் மகிமையின் ராஜ்யத்தைக் குறிக்கிறது; இந்த ராஜ்யம் இரட்சகரின் வார்த்தைகளில் இவ்வாறு குறிப்பிடப்படுகிறது: ‘மனுஷகுமாரன் தமது மகிமையிலே, தமக்குச் சொந்தமான பரிசுத்த தூதர்களெல்லாரும் அவரோடுகூட வரும்போது, அப்பொழுது அவர் தமது மகிமையின் சிங்காசனத்தின் மேல் அமருவார்; அவருக்கு முன்பாக சகல ஜாதிகளும் ஒன்றுகூட்டப்படுவார்கள்.’ மத்தேயு 25:31, 32. இந்த ராஜ்யம் இன்னும் எதிர்காலத்திலுள்ளது. இது கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைவரை நிறுவப்படாது.”

“குற்றமுள்ள மனிதக் குலத்தின் மீட்சிக்காக ஒரு திட்டம் வகுக்கப்பட்டபோது, மனிதன் விழுந்த உடனேயே கிருபையின் ராஜ்யம் நிறுவப்பட்டது. அப்பொழுது அது தேவனுடைய நோக்கத்திலும் வாக்குறுதியிலும் இருந்தது; விசுவாசத்தின் மூலம் மனிதர்கள் அதன் குடிமக்களாக ஆக முடிந்தது. இருப்பினும், கிறிஸ்துவின் மரணம் நிகழும் வரை அது உண்மையில் நிறுவப்படவில்லை. தமது பூமியிலான பணியில் இறங்கிய பின்னரும், மனிதர்களின் பிடிவாதமும் நன்றியின்மையும் காரணமாகக் களைத்துப்போன இரட்சகர், கல்வாரியின் பலியிலிருந்து பின்வாங்கியிருக்கக்கூடும். கெத்சேமனேயில் துக்கத்தின் பாத்திரம் அவருடைய கரத்தில் நடுங்கியது. அப்போதுகூட அவர் தமது நெற்றியிலிருந்த இரத்தவியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, குற்றமுள்ள மனிதக் குலத்தை அவர்களுடைய அக்கிரமத்தில் அழிந்து போகும்படி விட்டுவிட்டிருக்கக்கூடும். அவர் அப்படிச் செய்திருந்தால், விழுந்துபோன மனிதருக்கு எந்த மீட்பும் இருக்க முடியாது. ஆனால் இரட்சகர் தம் ஜீவனை ஒப்புக்கொடுத்து, தம் கடைசி சுவாசத்தோடு, ‘முடிந்தது’ என்று உரக்கக் கூவியபோது, அப்பொழுதே மீட்புத் திட்டத்தின் நிறைவேற்றம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. ஏதேன் தோட்டத்தில் பாவத்தில் விழுந்த அந்த இருவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இரட்சிப்பின் வாக்குறுதி உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. இதற்கு முன்பு தேவனுடைய வாக்குறுதியினால் இருந்த கிருபையின் ராஜ்யம், அப்பொழுதே நிறுவப்பட்டது.”

“இவ்வாறு, கிறிஸ்துவின் மரணம்—சிஷ்யர்கள் தங்களுடைய நம்பிக்கையின் இறுதியான அழிவாகக் கருதிய அதே நிகழ்வு—அதையே என்றென்றைக்கும் உறுதியாக்கியது. அது அவர்களுக்கு கொடிய ஏமாற்றத்தை உண்டாக்கியிருந்த போதிலும், அவர்களின் விசுவாசம் சரியானதே என்பதற்கான சான்றின் உச்சநிலையாக இருந்தது. அவர்களை இரங்கலாலும் நம்பிக்கையிழப்பாலும் நிரப்பிய அந்த நிகழ்வே, ஆதாமின் ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் நம்பிக்கையின் வாசலைத் திறந்தது; மேலும் எல்லாக் காலங்களிலும் தேவனுக்கு உண்மையாயிருந்த அனைவரின் எதிர்கால ஜீவனும் நித்திய ஆனந்தமும் அதிலேயே மையமடைந்திருந்தன.”

“எல்லையற்ற இரக்கத்தின் நோக்கங்கள், சீஷர்களின் ஏமாற்றத்தின் வழியாகவே இருந்தாலும், தமது நிறைவேற்றத்தை அடைந்து கொண்டிருந்தன. ‘மனிதன் ஒருவனும் ஒருபோதும் பேசாதபடி’ பேசிய அவருடைய போதனையின் தெய்வீக கிருபையும் வல்லமையும் அவர்களுடைய இருதயங்களை வென்றிருந்தபோதிலும், இயேசுவின்மேலிருந்த அவர்களுடைய அன்பின் சுத்தமான பொன்னுடன் உலகப் பெருமையும் சுயநலமான பேராசைகளும் என்னும் தாழ்ந்த கலவைத்தாது கலந்திருந்தது. அவர்களுடைய குரு ஏற்கனவே கெத்சேமனேயின் நிழலுக்குள் பிரவேசித்துக் கொண்டிருந்த அந்தக் கம்பீரமான வேளையில்கூட, பஸ்கா அறையிலே, ‘தங்களில் எவன் பெரியவனென்று எண்ணப்படவேண்டும் என்று அவர்களுக்குள்ளே வாக்குவாதம் உண்டாயிற்று.’ லூக்கா 22:24. அவர்களுடைய பார்வை சிங்காசனம், கிரீடம், மகிமை ஆகியவற்றினால் நிரம்பியிருந்தது; ஆனால் அவர்களுக்கு நேரே முன்பாகத் தோட்டத்தின் அவமானமும் வேதனையும், நியாயத்தீர்ப்புமன்றமும், கல்வாரி சிலுவையும் கிடந்தன. அவர்களைத் தங்கள் காலத்தின் பொய்யான போதனையில் இவ்வளவு பிடிவாதமாகப் பற்றிக்கொளச் செய்ததும், தமது இராஜ்யத்தின் உண்மையான இயல்பை வெளிப்படுத்தியும் தமது வேதனையையும் மரணத்தையும் முன்கூட்டியே சுட்டிக்காட்டியும் இருந்த இரட்சகரின் வார்த்தைகளை கவனமின்றிக் கடந்து செல்லச் செய்ததும், அவர்களுடைய இருதயத்தின் பெருமையும் உலக மகிமைக்கான தாகமுமேயாகும். இவ்வழுக்கள் அவர்களுடைய திருத்தத்திற்காக அனுமதிக்கப்பட்ட, கடுமையானதாயிருந்தும் அவசியமானதாயிருந்த ஒரு சோதனைக்கு வழிவகுத்தன. சீஷர்கள் தங்களுடைய செய்தியின் அர்த்தத்தைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டிருந்தாலும், தங்களுடைய எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறும் விதத்தை உணரத் தவறியிருந்தாலும், தேவன் தமக்குக் கொடுத்திருந்த எச்சரிப்பை அவர்கள் அறிவித்திருந்தார்கள்; கர்த்தர் அவர்களுடைய விசுவாசத்திற்கு பலன் அளித்து, அவர்களுடைய கீழ்ப்படிதலைக் கௌரவிப்பார். உயிர்த்தெழுந்த தங்களுடைய ஆண்டவரின் மகிமையான சுவிசேஷத்தை எல்லா ஜாதிகளுக்கும் அறிவிக்கும் பணியோ அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படவிருந்தது. அவர்களுக்கு மிகக் கசப்பாகத் தோன்றிய அந்த அனுபவம், இந்தப் பணிக்காக அவர்களை ஆயத்தப்படுத்துவதற்கே அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது.” The Great Controversy, 347, 348.

அவன் என்னிடத்தில், “அந்த வேசி உட்கார்ந்திருக்கிறதாய நீ கண்ட ஜலங்கள் ஜனங்களும் திரளான மக்களும் ஜாதிகளும் பாஷைகளுமாயிருக்கின்றன” என்று சொன்னான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:15.

நெருப்புடன் கலந்த கண்ணாடிக் கடலைப்போன்ற ஒன்றையும் நான் கண்டேன்; மிருகத்தின்மேலும், அதன் சிலையின் மேலும், அதன் முத்திரையின் மேலும், அதன் நாமத்தின் எண்ணின் மேலும் ஜெயங்கொண்டவர்களும், தேவனுடைய வீணைகளை ஏந்திக்கொண்டு, அந்தக் கண்ணாடிக் கடலின் மேல் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள், “தேவனுடைய தாசனாகிய மோசேயின் பாடலும், ஆட்டுக்குட்டியானவரின் பாடலும்” பாடி, “சர்வவல்லமையுள்ள ஆண்டவராகிய தேவனே, உம்முடைய கிரியைகள் மகத்துவமும் அதிசயமுமானவை; பரிசுத்தவான்களின் ராஜாவே, உம்முடைய வழிகள் நீதியும் சத்தியமுமானவை” என்று சொல்லுகிறார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 15:2, 3.

இராஜாவாகிய நெபுகாத்நேச்சார் அறுபது முழம் உயரமும் ஆறு முழம் அகலமும் உடைய ஒரு பொன்னான சிலையை உண்டாக்கி, அதை பாபிலோன் மாகாணத்திலுள்ள தூரா சமவெளியில் நிறுத்தினான். தானியேல் 3:1.

“என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் ஒரு பேரரசையும் ஒரு வம்சாட்சியையும் நிறுவ வேண்டும் என்ற எண்ணம், தமது புயல்களின் முன் பூமியிலுள்ள ஜாதிகள் நிலைக்க முடியாமல் போயிருந்த அந்த வல்லமையுள்ள ஆட்சியாளனை மிக வலிமையாகக் கவர்ந்தது. எல்லையற்ற பேராசையும் சுயமதிப்புக் கம்பீரமும் எழுப்பிய உற்சாகத்துடன், இதை எவ்வாறு நிறைவேற்றலாம் என்று அவர் தமது ஞானிகளுடன் ஆலோசனையில் நுழைந்தார். மாபெரும் சிலையைச் சார்ந்த கனவோடு இணைந்திருந்த அதிசயமான தேவபரிபாலனங்களை மறந்தும்; இஸ்ரவேலின் தேவன் தம்முடைய தாசனாகிய தானியேலின் மூலம் அந்தச் சிலையின் அர்த்தத்தை வெளிப்படையாக அறிவித்திருந்ததையும், அந்த விளக்கத்தோடு தொடர்பாக அரசாட்சியின் பிரதானர்கள் அவமானகரமான மரணத்திலிருந்து இரட்சிக்கப்பட்டிருந்ததையும் மறந்தும்; தங்களுடைய அதிகாரத்தையும் பரமாட்சியையும் நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்ற ஆசையைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் மறந்தும், ராஜாவும் அவருடைய ராஜ்ய ஆலோசகர்களும், இயன்ற எல்லா வழிகளாலும் பாபிலோனை உயர்த்தி, அதனை எல்லாராலும் ஏகமனதாக விசுவாசநிஷ்டை செலுத்தப்படத் தகுதியான உயர்ந்த அரசாட்சியாக நிலைநிறுத்த முயல வேண்டும் என்று தீர்மானித்தனர்.”

பூமியின் ஜாதிகளுக்காகத் தமது நோக்கத்தை தேவன் ராஜாவுக்கும் ஜனங்களுக்கும் வெளிப்படுத்தியிருந்த அந்த அடையாளப்பூர்வமான பிரதிநிதித்துவம், இப்போது மனித வல்லமையின் மகிமைப்படுத்தலுக்குப் பயன்படுமாறு செய்யப்படவிருந்தது. தானியேலின் விளக்கம் நிராகரிக்கப்பட்டும் மறக்கப்பட்டும் போக வேண்டியிருந்தது; சத்தியம் தவறாகப் பொருள்கொள்ளப்பட்டும் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டும் போக வேண்டியிருந்தது. மனிதர்களின் மனங்களில் எதிர்காலத்தின் முக்கியமான நிகழ்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்காக பரலோகம் வடிவமைத்திருந்த அந்த அடையாளம், உலகம் பெற வேண்டும் என்று தேவன் விரும்பிய அறிவின் பரவலைத் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படவிருந்தது. இவ்வாறு பேராசையுள்ள மனிதர்களின் கற்பனையான திட்டங்களின் மூலம், மனிதக்குலத்திற்கான தெய்வீக நோக்கத்தை முறியடிக்கச் சாத்தான் முயன்றுகொண்டிருந்தான். பிழையுடன் கலக்கப்படாத சத்தியம் இரட்சிக்க வல்ல மகத்தான சக்தி என்பதை மனிதகுலத்தின் சத்துரு அறிந்திருந்தான்; ஆனால் அது தன்மேன்மையை உயர்த்தவும் மனிதர்களின் திட்டங்களை முன்னேற்றவும் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது தீமைக்கான ஒரு சக்தியாக மாறுகிறது.

“தன்னுடைய வளமான பொக்கிஷக் களஞ்சியத்திலிருந்து, நேபுகாத்நேச்சார் ஒரு மிகப்பெரிய பொற்கொல்லைச் சிலையைச் செய்யும்படி ஏற்பாடு செய்தான்; அது, அது உருவாக்கப்பட்டிருந்த பொருளின் தன்மையில் இருந்த ஒரே வேறுபாட்டைத் தவிர, தரிசனத்தில் காணப்பட்டதற்குச் சாதாரண அம்சங்களில் ஒத்ததாக இருந்தது. தங்கள் அயோக்கியத் தெய்வங்களின் மகத்தான உருவப்படங்களுக்கு பழக்கப்பட்டிருந்த கல்தேயர், அறுபது முழம் உயரமும் ஆறு முழம் அகலமும் உடைய இந்த ஒளிவீசும் சிலையைப் போல இவ்வளவு வியப்பூட்டும், மேன்மைமிகு ஒன்றை முன்பாக ஒருபோதும் உருவாக்கியதில்லை. மேலும், விக்கிரகாராதனை எங்கும் பரவலாக நிலவியிருந்த ஒரு நாட்டில், பாபிலோனின் மகிமையையும் அதன் ஆடம்பரத்தையும் வல்லமையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய தூரா சமவெளியிலிருந்த அந்த அழகியதும் விலையிட முடியாததுமான சிலை, ஆராதனையின் பொருளாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதில் ஆச்சரியம் எதுவுமில்லை. ஆகையால் அதற்கான ஏற்பாடும் செய்யப்பட்டு, பிரதிஷ்டை நாளில் அனைவரும் அந்தச் சிலைக்கு முன்பாக வணங்கி, பாபிலோனிய அதிகாரத்திற்கான தங்களுடைய உயர்ந்தபட்ச விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று ஒரு கட்டளைப் பிரகடனம் வெளியிடப்பட்டது.” தீர்க்கதரிசிகளும் ராஜாக்களும், 504, 505.