தானியேலின் புத்தகம் - எண் அறுபத்து மூன்று

“இறைவன் வில்லியம் மில்லரின் மனதை தீர்க்கதரிசனங்களின் பால் நடத்தி, வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தின் மேல் அவருக்குப் பெரும் ஒளியைக் கொடுத்தார்” என்று எங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மில்லர் எழுப்பப்பட்ட வரலாற்றுச் சூழல், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பன்னிரண்டு, பதின்மூன்று, பதினாறு, பதினேழு மற்றும் பதினெட்டு ஆகிய அதிகாரங்களில் அமைந்திருந்த அந்த “பெரும் ஒளியை” அவர் புரிந்துகொள்ளாமல் தடுத்தது; ஏனெனில் அந்த அதிகாரங்கள், அவர் தம்முடைய வரலாற்றுப் பார்வைநிலையிலிருந்து காண முடியாத தீர்க்கதரிசன ராஜ்யங்களின் செயல்பாட்டை அடையாளப்படுத்தின.

வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் மில்லருக்கு அளிக்கப்பட்ட வெளிச்சம் சபைகள், முத்திரைகள், மற்றும் எக்காளங்கள் ஆகியவற்றைப் பற்றியது; மேலும் “மூன்று ஐயோ”களாக அடையாளப்படுத்தப்படும் கடைசி மூன்று எக்காளங்களே ஆபகூக்கின் இரு பலகைகளின்மேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் மில்லருக்கு அளிக்கப்பட்ட “மகத்தான வெளிச்சம்” வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் இஸ்லாமின் பங்கைக் குறித்ததாகும். ஆயினும் அந்த “மகத்தான வெளிச்சமும்” அவரது வரலாற்றுச் சூழலினால் வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது.

மில்லர் இறுதி ஏழு பேரிடர்களை பாப்பரசராட்சி ரோமத்தின் மீது வரப்போகும் ஏழு நியாயத்தீர்ப்புகளாகப் புரிந்துகொண்டார் என்பதை கவனியுங்கள். பாப்பரசராட்சி ரோமத்திற்கு குணமாகப்போகும் ஒரு மரணக்காயம் கொடுக்கப்பட்டது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஏழு எக்காளங்களையும், “பூமியின் மேல், அல்லது ரோம ராஜ்யத்தின் மேல் அனுப்பப்பட்ட ஏழு விசேஷமான மற்றும் கடுமையான நியாயத்தீர்ப்புகளின் வரலாறு” என்று அவர் உணர்ந்தார்; ஆனால் புறமத ரோமத்தின் ராஜ்யங்களுக்கும் பாப்பரசராட்சி ரோமத்தின் ராஜ்யங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அறிந்துகொள்ள அவரால் முடியவில்லை. ஆகையால், முதல் நான்கு எக்காளங்களுக்கும் கடைசி மூன்று எக்காளங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் பார்க்கும் அவரது திறன் வரையறுக்கப்பட்டதாக இருந்தது.

ரோமுக்கு விரோதமாகக் கொண்டுவரப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்புகள் ஞாயிறு நாளை வலியுறுத்தியதற்கான தேவனுடைய பதிலாக இருந்தன என்பதை மில்லர் உணர இயலவில்லை; ஏனெனில் மில்லரிட்கள் தங்கள் வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில் இன்னும் ஞாயிற்றுக்கிழமையிலேயே ஆராதனை செய்து கொண்டிருந்தனர். எக்காளங்கள் ரோமின் மீது வந்த நியாயத்தீர்ப்புகள் என்பதைக் கண்டறிவதில் மில்லர் சரியாக இருந்தார்; ஆனால் அந்த நியாயத்தீர்ப்புகள் கொண்டு வரப்பட்ட குறிப்பிட்ட காரணமும், முதல் நான்கு எக்காளங்களுக்கும் கடைசி மூன்று எக்காளங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடும் குறுகிய அளவிலேயே புரிந்துகொள்ளப்பட்டன, அல்லது முற்றிலும் இல்லாதவையாக இருந்தன. அந்த வரையறுக்கப்பட்ட பார்வையுடனேயே, இஸ்லாமின் மூன்று ஐயோக்களின் “மாணிக்கம்” தேவனுடைய கரத்தால் வழிநடத்தப்பட்ட அட்டவணைகளில் இன்னும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது; ஆகையால் அது மாற்றப்படக் கூடாது.

ஒளியூட்டப்பட்ட பகுத்தறிதல், தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் ஒரு “ஞானமுள்ள” மாணவருக்கு, வேதாகமத்தை எழுதிய பரிசுத்தமான மனுஷர்களை தேவன் உந்துதலளித்து வழிநடத்தினதோடு மட்டும் அல்லாமல், கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமத்தை மொழிபெயர்த்த மனுஷர்களின் பணியையும் அவர் ஆட்சி செய்து நடத்தினார் என்பதையும், மேலும் அந்த இரு பரிசுத்தமான விளக்கப்படங்கள் உருவாக்கப்படுவதிலும் அதே வகையான தெய்வீக மேற்பார்வையைத் தாம் பயன்படுத்தினேன் என்று அவர் குறிப்பாகச் சொல்லுகிறார் என்பதையும் உணர அனுமதிக்கிறது.

ஐந்தாவது, ஆறாவது, ஏழாவது காஹளங்களின் (இஸ்லாம்) தொடர்பான மில்லரின் “மாணிக்கம்,” கடைசி நாட்களில் பத்து மடங்கு அதிகமாக ஒளிர்கிறது; ஏனெனில் அது இறுதியான நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் பொருளைக் கண்டறியச் செய்கிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் பொருள் தீர்க்கதரிசன காலக்கட்டங்களின் முடிவுத் தேதியாக இருந்தது; இந்த அர்த்தத்தில், கடைசி நாட்களின் “நள்ளிரவுக் கூக்குரல்” செய்தி (அதாவது மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் பற்றிய செய்தி), 1844 அக்டோபர் 22 என்ற தேதியால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள அந்த தேதி விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; மேலும் 1844 அக்டோபர் 22-மும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமும் இரண்டும், கிறிஸ்துவின் வெற்றிகரமான பிரவேசத்தின் நிறைவாக இருந்த சிலுவையால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டன.

மில்லரின் ஐந்தாம், ஆறாம், ஏழாம் எக்காளங்களின் “மாணிக்கம்” (இஸ்லாம்) இறுதிநாட்களில் பத்துமடங்கு அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறது; ஏனெனில் அது, இறுதிநாள் சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கருப்பொருளோடு ஒத்திசைவாக இஸ்லாமை அடையாளப்படுத்துகிறது; அந்த இறுதிநாள் சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கருப்பொருள் மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமே ஆகும். ஆகையால், அது நூற்று நாற்பத்திநான்காயிரத்தின் இறுதி சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கருப்பொருளாக இருப்பதனால், முந்தைய ஒவ்வொரு சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கருப்பொருளாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது; அது கிறிஸ்துவின் சீர்திருத்த இயக்கத்தில் “உயிர்த்தெழுதல்” என்ற கருப்பொருளாக இருந்தாலும்கூட, மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றில் “தீர்க்கதரிசன காலம்” என்ற கருப்பொருளாக இருந்தாலும்கூட, தாவீதின் சீர்திருத்த இயக்கத்தில் “தேவனுடைய பெட்டி” என்ற கருப்பொருளாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது மோசேயின் சீர்திருத்த இயக்கத்தில் “உடன்படிக்கை” என்ற கருப்பொருளாக இருந்தாலும்கூட.

சிலுவையின் நிகழ்வாக இருந்தாலும்கூட, 1844 அக்டோபர் 22 என்ற தேதியாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது சீர்திருத்த இயக்கங்களின் பல்வேறு கருப்பொருள்களாக இருந்தாலும்கூட, ஒவ்வொரு தேதியும் ஒவ்வொரு கருப்பொருளும் அந்தக் காலத்து தலைமுறைக்குப் வாழ்க்கையோ மரணமோ தீர்மானிக்கும் சோதனைக்குரிய கேள்வியாகவே இருந்தது. இஸ்லாமின் மூன்று “அயோக்கள்” பற்றிய மில்லரின் “மாணிக்கம்,” பத்து கன்னியரின் உவமையில் “எண்ணெய்” என்ற அடிப்படையில் சித்தரிக்கப்படுகிறதுபோல, வாழ்க்கையோ மரணமோ தீர்மானிக்கும் சோதனைக்குரிய கேள்வியாகும். மில்லரின் கனவின் தொடக்கத்தில் அவரது மாணிக்கங்கள் சூரியனைப்போல ஒளிர்ந்தன; ஆனால் அவரது கனவின் முடிவில் அவை “பத்து மடங்கு அதிகப் பிரகாசமாக” ஒளிர்ந்தன. மில்லரியரின் வரலாற்றில் மில்லரின் மாணிக்கங்கள் மண்ணெண்ணெய் (விளக்கு எண்ணெய்) போன்றவையாக இருந்தன; ஆனால் இன்று அந்த மாணிக்கங்கள் ராக்கெட் எரிபொருளாக உள்ளன!

மில்லரைட்டுகள் இரண்டாம் ஐயோவாகிய இஸ்லாமின் காலத் தீர்க்கதரிசனத்தைப் புரிந்துகொண்டு, 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று நிறைவேறியதாக அதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினார்கள்; ஆனால் மூன்றாம் ஐயோவாகிய ஏழாம் எக்காளம் குறித்த அவர்களின் புரிதல், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராச்சியத்தின் மேல் வருகிற நியாயத்தீர்ப்பாக அந்த மூன்றாம் ஐயோ வருவதை உணர முடியவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் இராச்சியத்தைக் கூட காணவில்லை; ஆறாம் இராச்சியத்தைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். இருந்தபோதிலும், மில்லருக்கு அளிக்கப்பட்ட வெளிப்படுத்தின விசேஷம் குறித்த அந்த “பெரிய ஒளி”, கடைசி நாட்களின் “நள்ளிரவுக் கூக்குரலில்” பத்துமடங்கு அதிக பிரகாசத்துடன் ஒளிரவேண்டும்.

ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளின் மேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட சத்தியங்கள், அடிப்படையில், கடந்த வரலாற்றில் நிறைவேறிய சத்தியங்களே ஆகும். அந்த விளக்கப்படங்கள், மில்லர் தொகுக்குமாறு வழிநடத்தப்பட்ட காலத் தீர்க்கதரிசனங்களின் மேல் அமைந்துள்ளன; மேலும் அவ்வனைத்துக் காலத் தீர்க்கதரிசனங்களும் 1844 ஆம் ஆண்டிற்குள் முடிவுற்றுவிட்டன. அந்தக் காலத் தீர்க்கதரிசனங்கள் கடைசி நாட்களில் இன்னும் பிரகாசமாக ஒளிவீசும்; ஏனெனில் அவை மில்லரிய வரலாற்றில் இருந்ததுபோல இன்றும் அதே அளவு துல்லியமானவைகளாகக் காணப்படும். இருப்பினும், அவற்றில் கடைசி நாட்களுக்கான நேரடியான கால முன்னறிவிப்புகள் எதுவும் இல்லை. எனினும், அவை கடந்த காலத்தில் தாங்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய வரலாறுகளின் மீண்டும் நிகழும் தீர்க்கதரிசன முன்னுருவங்களை வழங்குகின்றன; ஆனால் மில்லரின் சில இரத்தினங்களுடன், எதிர்கால முன்னறிவிப்புகள் நேரடியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

1844-ஆம் ஆண்டில் பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் ஆரம்பமான கிறிஸ்துவின் கிரியை, அந்த கிரியை நிறைவேறும் வரையில் தொடர்கிறது. இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்களுடைய தீர்க்கதரிசனமும், அது சுட்டிக்காட்டிய சுத்திகரிப்பின் கிரியையும், உலை மற்றும் ஹித்தேக்கேல் நதிகளைப் பற்றிச் சகோதரி வைட் கூறுவது போல, இன்னும் “நிறைவேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது”; ஆகையால் அந்தத் தீர்க்கதரிசனத்திற்கு உலக முடிவுக்கால நிறைவேற்றம் உண்டு.

இரண்டு அட்டைகளிலும் உள்ள தானியேல் ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் அதிகாரங்களின் தரிசனங்களிலுள்ள சில பகுதிகள் இன்னும் எதிர்காலத்துக்குரியவையாக உள்ளன; ஏனெனில் அவை இரண்டுமே கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தஸ்தல ஊழியத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன. இருந்தபோதிலும், அந்த இரு அதிகாரங்களிலும் காணப்படும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்திலுள்ள ராஜ்யங்களின் வரலாறுகள், பாப்பரசராட்சி ரோம் அதன் மரணகரமான காயத்தைப் பெறுவதோடு முடிவுறுகின்றன. “கைகளினால் அல்லாமல் மலையிலிருந்து வெட்டப்பட்ட” “கல்” என்பதும், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் எட்டாவது ராஜ்யமும் இன்னும் எதிர்காலத்திலுள்ளவையே. ஆனால் தானியேல் இரண்டாம், ஏழாம், மற்றும் எட்டாம் அதிகாரங்களுடன் தொடர்புடையவையாக அட்டவணைகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள பெரும்பாலானவை நிறைவேறியுள்ளன.

பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் கிறிஸ்துவின் பணி, மேலும் இஸ்லாமின் மூன்றாம் ஐயோ, இவை இரண்டும் மில்லரைட்டுகளின் காலத்திற்குப் பிந்தைய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இரு முக்கியப் பொருள்களாகும். அந்த இரு கருப்பொருள்களுடன் சேர்ந்து, இரண்டு வரைபடங்களும் ஒரே கோட்டின் மேல் ஒன்றிணைக்கப்படும்போது முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படும் கடைசி நாட்களின் வரலாறும் உள்ளது. அது செய்யப்படும் போது, முதல் வரைபடத்தில் பிரதிபலிக்கப்படுகிற 1843 ஆம் ஆண்டின் முதல் ஏமாற்றம், இரண்டாம் வரைபடத்தின் மேல் தன் திருத்தத்தைக் காண்கிறது. இவை ஒன்றிணைந்து, இப்போது இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் முத்திரைத் திறப்புடன் தொடர்பாக முத்திரை நீக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஏழு இடிகளின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு”யை உருவாக்கியும் அடையாளப்படுத்தியும் காண்பிக்கின்றன.

அந்த “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” என்பது “சத்தியம்” என்பதின் மேல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது; “சத்தியம்” என்பது ஒன்றுசேர்க்கப்பட்டபோது “சத்தியம்” என்ற சொல்லை உருவாக்கும் எபிரெய எழுத்துமாலையின் மூன்று எழுத்துகளாகும். அந்தச் சொல் எபிரெய எழுத்துமாலையின் முதல், பதின்மூன்றாம், மற்றும் கடைசி எழுத்துகளால் அமைக்கப்படுகிறது; மேலும் அது இயேசுவை சத்தியமாக மட்டுமல்ல, ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” ஒரு ஏமாற்றத்தால் தொடங்கி ஒரு ஏமாற்றத்தால் முடிவடைகிறது; அதன் நடுவில் கலகம் இருக்கிறது; ஏனெனில் “பதின்மூன்று” என்பது கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு எண்ணாகும்.

முதல் அட்டவணையில் விளக்கப்பட்டுள்ள 1843ஆம் ஆண்டு, முதல் ஏமாற்றத்தையும் தாமதகாலத்தின் வருகையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தத் தாமதகாலம், அறிவிலி கன்னியரின் கலகம் வெளிப்படுத்தப்படும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தியின் வருகைக்குக் கொண்டு செல்கிறது. பின்னர், அந்த நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி கடைசி ஏமாற்றம் வரையிலும் அறிவிக்கப்படுகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் அந்த “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” கடைசி நாட்களில் மீண்டும் (எழுத்துக்கு எழுத்தாகவே) நிகழ்கிறது.

சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும்போது, முந்தைய அறிக்கை இறுதிநாட்களில் மூடையோ ஞானமுள்ள கன்னியரோ ஆகும் சாத்தியம் உடைய ஒரே மக்கள் கூட்டம், ஒரு ஏமாற்றத்தை அனுபவித்துள்ள குழுவினருக்குள் உள்ளவர்களே என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த ஏமாற்றமே தாமதக் காலத்தை உண்டாக்குகிறது; மேலும் “எழுத்துக்கு எழுத்தாக நிறைவேறியதும் நிறைவேறும்” அந்த உவமை, ஒரு ஏமாற்றத்தினால் ஆரம்பிக்கப்படும் தாமதக் காலத்தில் கன்னியருக்குள் உள்மையாக உருவாகும் விளைவுகளின் அடிப்படையிலேயே நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. நகரத்தின் வீதியில் “இரு சாட்சிகளையும்” கொன்று, அவர்களை மரணப்பள்ளத்தாக்கில் கிடக்கும் இறந்த, உலர்ந்த எலும்புகளாகக் குறைத்த அந்த ஏமாற்றம் July 18, 2020 அன்று நிகழ்ந்தது. பரவலாகக் கருதினால், அட்வென்டிசம் அந்த ஏமாற்றத்தில் ஈடுபட்டிருக்கவில்லை. மாறாக, “இரு சாட்சிகள்” வீதியில் கொல்லப்பட்டபடி கிடந்தபோது, அவர்கள் அந்தத் தோல்வியுற்ற முன்னறிவிப்பை கொண்டாடினார்கள். “எழுத்துக்கு எழுத்தாக” என்பதன் பொருள் “எழுத்துக்கு எழுத்தாக” என்பதே.

மில்லரைட் வரலாற்றில், முன்னைய உடன்படிக்கை மக்கள் (பிரொட்டஸ்டண்டிசம்), 1843 ஆம் ஆண்டின் தோல்வியடைந்த முன்னறிவிப்பை (முதல் ஏமாற்றம்) கொண்டாடினர்; அந்நேரத்தில் பிரொட்டஸ்டண்டுகள் தங்களுக்கான பரிசோதனைக்குரிய கிருபைக்காலத்தின் வரம்புகளை மீறினர். அந்தப் பரிசோதனைக் காலம் 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று ஆரம்பமானது; அன்றே இரண்டாம் ஐயோவின் (இஸ்லாம்) காலத் தீர்க்கதரிசனம் நிறைவேறியபோது வெளிப்படுத்தல் பத்து ஆம் அதிகாரத்தின் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கினான். முதல் ஏமாற்றத்தின் வேளையில் பிரொட்டஸ்டண்டுகள் காலத் தீர்க்கதரிசனத்தை நிராகரித்தனர்; ஏனெனில் அந்தத் தவறான முன்னறிவிப்பு இனி சத்தியத்தைத் தேடாதிருக்க அவர்களுக்கு ஒரு காரணத்தை அளித்தது. மில்லரைட் வரலாற்றின் எல்லா வழிக்குறிகளினதும் கருப்பொருள் “காலத் தீர்க்கதரிசனம்” ஆகும்.

2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று, மூன்றாம் ஐயோவின் (இஸ்லாம்) தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தின் போது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கி வந்தான். கடைசி நாட்களிலுள்ள எல்லா வழிக்குறிகளின் கருப்பொருளும் இஸ்லாமே ஆகும். முதல் ஏமாற்றம், முன்னைய உடன்படிக்கையின் மக்களுக்கான ஒரு சுத்திகரிப்பின் முடிவைக் குறிக்கிறது; அதனால் முன்னைய உடன்படிக்கையின் மக்களுக்கு இனி சத்தியத்தைத் தேடாமல் இருக்க ஒரு காரணம் வழங்கப்பட்டது. அதன் பின்னர், கடைசி நாட்களின் “கன்னிகைகள்” என்பவர்களுக்கு சோதனைக் காலம் தொடங்கியது; ஏனெனில் தூதன் இறங்கி வந்ததினால் தொடங்கிய முன்னைய உடன்படிக்கையின் மக்களின் சோதனை, முதல் ஏமாற்றத்தில் முடிவடைந்தது. ஆகவே, கன்னிகைகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறவர்களின் சோதனை ஆரம்பமானது; அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை இறுதியில், அந்தக் கன்னிகைகள் புத்தியில்லாதவர்களா அல்லது புத்தியுள்ளவர்களா என்பதை வெளிப்படுத்தும்.

முதலாவது ஏமாற்றத்துக்கும் இறுதியான ஏமாற்றத்துக்கும் இடையில் நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தி உள்ளது. மில்லரைட்டுகளுக்கான நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தியின் கருப்பொருள் “காலம்” ஆகும்; கடைசி நாட்களில் நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தியின் கருப்பொருள் “இஸ்லாம்” ஆகும். மில்லரின் கனவில் அவர் ஒரு முழக்கத்தினால் (கூக்குரலினால்) எழுப்பப்படுகிறார்; அப்பொழுது, அவருடைய நகைகள் முன்பு பிரகாசித்ததைவிட பத்துமடங்கு அதிகமாகப் பிரகாசிக்கின்றன. கடைசி நாட்களுக்கான ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தை நேரடியாக அடையாளப்படுத்தும் வரைபடங்களின் மேலுள்ள நகைகள் இஸ்லாமும் விசாரணைத் தீர்ப்பும் ஆகும். ஆகையால், நடுராத்திரி முழக்கத்தின் “செய்தி”யின் சோதனைகளும், விசாரணைத் தீர்ப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் “அனுபவம்” என்னும் சோதனைகளும், முந்தைய உடன்படிக்கையின் மக்களுக்காக அல்ல; தாங்களே கடைசி கன்னிகைகள் என்று அறிவிப்போருக்காகவே ஆகும்.

இரண்டு அட்டவணைகளும் ஒன்றாகக் கொண்டுவரப்படும்போது உருவாகும் விளக்கப்படம், முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து கடைசி ஏமாற்றம் வரையான வரலாற்றைக் குறித்துக் காட்டுவதோடு, ஏழு இடிமுழக்கங்களின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்தக் காலத்தில், விசாரணைத் தீர்ப்பின் இறுதி கிரியை நிறைவேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த இறுதி கிரியை என்பது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலாகும்; அது தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் “இடுக்கணான காலங்களில்,” வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் ஜாதிகள் கோபமடையும் சமயத்தில், வெளிப்படுத்தல் ஏழாம் அதிகாரத்தின் “நான்கு காற்றுகளைக்” பிடித்துவைக்கும் காலத்தில், எசாயா இருபத்தேழாம் அதிகாரத்தின் “கிழக்குக் காற்றின் நாளில் கடுங்காற்றை அடக்கி நிறுத்துதல்” என்ற நிலையில், மேலும் உலகத்தின் மேல் “விடுபட்டு வெறியோடு பாய்ந்து மரணத்தையும் அழிவையும் கொண்டு வர முயலுகிற கோபமுற்ற குதிரையை” கட்டுப்படுத்தி வைப்பதிலும் நடைபெறுகிறது. இத்தகைய தீர்க்கதரிசனச் சாட்சிகள் அனைத்தும், பரிசுத்த அட்டவணைகளில் சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பதுபோல, மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

அட்டவணைகள் வெளியிடப்பட்ட காலத்திற்கு அப்பாற்பட்ட எதிர்கால நிகழ்வுகளைச் சிறப்பாகச் சுட்டிக்காட்டும் ஆபகூக்கின் இரு பரிசுத்த அட்டவணைகளின் மூன்று பிரதான கூறுகள், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல், இஸ்லாம், மற்றும் பத்து கன்னியரின் உவமையின் நிறைவேற்றம் ஆகும். அந்த அட்டவணைகள் ஒரு “அனுபவமும்” ஒரு “செய்தியும்” ஆகிய இரண்டிற்குமான சோதனைக்கும் முத்திரையிடும் செயல்முறையையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. மதியீன கன்னிக்குத் தேவையான அனுபவம், “உங்களுக்குள் கிறிஸ்து, மகிமையின் நம்பிக்கை” என்பதாகும்; இது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பரிபூரணத்துவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஒரு “சிறைப்பட்ட நிலையிலிருந்து” வெளியே வந்த ஜனக்கூட்டமாகவே ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் நேரடியாகச் சித்தரிக்கப்படும் அந்தச் சிறைப்பட்ட நிலை என்பது, பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் காட்டப்படுகிறபடி, மூன்றரை நாட்கள் தெருவில் இறந்தவர்களாய் கிடப்பதற்குரிய சிறைப்பட்ட நிலையாகும். ஒரு அடையாளமிக்க மரணத்தின் அந்தச் சிறைப்பட்ட நிலை, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்படும் “ஏழு காலங்களை” குறிக்கிறது; மேலும், அந்தச் சிறைப்பட்ட நிலை, ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேலின் ஜெபத்தினால் விளக்கப்படுகிறபடி, மனந்திரும்புதலின் வெளிப்பாட்டை வேண்டுகிறது.

இறந்து உலர்ந்த எலும்புகள் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படும்போது, அவை உடனடியாக ஒரு “கொடி”யாக உயர்த்தப்படுகின்றன. மரித்திருந்த நிலையில், மகிமையின் நம்பிக்கையான கிறிஸ்து அவர்களுக்குள் இல்லை. அவர்களிடமிருந்து வேண்டப்பட்ட மனந்திரும்புதலின் ஒரு பகுதி, தாங்கள் தேவனுக்கு விரோதமாக நடந்தார்கள் என்றும், தேவனும் அவர்களுக்கு விரோதமாக நடந்தார் என்றும் அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ளுதலாகும். தீர்க்கதரிசனரீதியாக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட நிபந்தனைகளை அவர்கள் நிறைவேற்றும்போது, கிறிஸ்து பின்னர் “தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வருகிறார்”; அப்பொழுது, பின்னர் உயர்த்தப்படும் அந்தக் கொடியின் உறுப்பினராக இருக்கத் தேவையான “அனுபவம்” அடையப்படுகிறது.

இரண்டு வரைபடங்களும் ஒன்றாகக் கொண்டு வரப்படும்போது எடுத்துக்காட்டப்படும் அந்த “அனுபவம்”, பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் கிறிஸ்துவின் இறுதி ஊழியத்தினால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அந்த “அனுபவம்” “மரே” தரிசனத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அது “தோற்றத்தின்” தரிசனம் ஆகும். தேவையான “செய்தி” தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் “கசோன்” தரிசனம் ஆகும். அந்த “செய்தி”, மூன்றாம் “ஆபத்து”யின் இஸ்லாமினால் நிகழ்த்தப்படும், கலகமுள்ள உலகின்மேல் வரப்போகும் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பின் செய்தியாக அடையாளம் காணப்படுகிறது.

1856 ஆம் ஆண்டில், ஆண்டவர் அத்வென்டிசத்திற்குள் ஆவிக்குரிய எருசலேமின் மறுபடைப்பை நிறைவு செய்ய முனைந்தார். 1798 முதல் 1844 வரையிலான மூன்று தூதர்களின் வருகையின் கீழ், மில்லரின் கனவில் “இரத்தினங்கள்” என்று சுட்டிக்காட்டப்பட்ட அடித்தளங்களின் மேல் மில்லரைட் ஆலயம் கட்டப்பட்டிருந்தது; அது, ஆபக்கூக் அதிகாரம் இரண்டை நிறைவேற்றிய இரு முன்னோடி அட்டவணைகளில் (1843 மற்றும் 1850) உள்ள தீர்க்கதரிசன சத்தியங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், அவர் தம்முடைய ஜனங்களைத் தமது ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாள் நியாயப்பிரமாணத்தின் மதிலை எழுப்பும்படி நடத்தி, “நடக்கத்தக்க தெருவின்” வேலையை முடிக்க அவர்கள் பண்டைய இஸ்ரவேலின் “பழைய பாதைகளுக்கு” திரும்பச் செய்தார். ஆனால், அந்தப் பழைய பாதையில் ஒரு உபதேசம், ஒரு தீர்க்கதரிசனம், அவர்களைச் சோதித்து பிரித்தெடுக்கும்படி வடிவமைக்கப்பட்டதாக இருந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டில், அத்வென்டிசம் “ஏழு காலங்கள்” என்னும் சோதனையில் தோல்வியடைந்து, லவோதிக்கேயா எனும் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரியத் தொடங்கியது.

1844 அக்டோபர் 22, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான முன்னடையாளமாக இருக்கிறது; மேலும், தானியேல் அடையாளம் காட்டியபடி, இடுக்கணான காலங்களில் தெருவையும் மதிலையும் முடித்து நிர்மாணித்த நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகளால் குறிக்கப்பட்ட வேலையானது, அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் நிறைவேற்றப்படும்.

அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் ஒருவருடன் ஒருவர் ஒத்திருக்கின்றனர்; மேலும், நாம் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கும் Early Writings இலிருந்து எடுத்துள்ள அந்த மேற்கோளிலும், தானியேலின் “இக்கட்டான காலங்கள்” அதேபோல அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வைத் தொடர்வோம்.