In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.
தானியேல் புத்தகத்தைப் பற்றிய இந்தக் கட்டுரைத்தொடரின் எண்பத்தொன்றாவது கட்டுரையில், Manuscript Releases, volume 20, 17–22 இலிருந்து ஒரு பகுதியை நாம் சேர்த்திருந்தோம்; அங்கு, “the daily” என்பது கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தஸ்தலத்தைக் குறிக்கிறது என்ற போதனை, “வானத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட தூதர்களால்” எல்டர்கள் பிரெஸ்காட் மற்றும் டேனியல்ஸுக்கு அளிக்கப்பட்டது என்று சகோதரி ஒயிட் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். “the daily” குறித்த அவர்களுடைய பொய்யான கருத்தை, நான் செய்ததுபோல், அவர் நேரடியாக அடையாளப்படுத்தவில்லை; ஆனால், அவர்கள் உண்மையாக நிலைநிறுத்த முயன்றது இதுவே என்பதை வரலாற்றுப் பதிவுகள் மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. Early Writings, page seventy-four இல் சரியான கருத்தாக அவர் அடையாளப்படுத்தும் “the daily” பற்றிய புரிதலை ஆதரிக்கும் உரியா ஸ்மித்தின் Daniel and the Revelation என்னும் புத்தகத்தின் சில பகுதிகளை அவர்கள் மறுஎழுத முயன்றுகொண்டிருந்தனர்.
W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.
W. W. Prescott, *The Protestant* எனும் தலைப்பில் ஒரு காலாண்டிதழை வெளியிட்டிருந்தார்; அதில் ஒரே கருப்பொருளாக “the daily” குறித்த பொய்யான கருத்தை உயர்த்திப் பிடிப்பதே இருந்தது. அவரும் பொது மாநாட்டின் தலைவரான A. G. Daniells அவர்களும், Prescott மேற்கொண்ட முயற்சிகளைத் தொடர்ந்து, அந்தப் பொய்யான போதனையை அட்வென்டிசத்தில் மரபுச் சரியான கருத்தாக நிலைநிறுத்துவதற்கான சாத்தானிய முனையாயினார்கள்; ஆயினும் Ellen White உயிரோடிருந்தவரை, அந்தச் சாத்தானிய முயற்சியில் அவர்களின் வெற்றி கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. 1931 ஆம் ஆண்டில், *Manuscript Releases* இலிருந்து அந்தப் பகுதி எழுதப்பட்ட அதே ஆண்டிலேயே (1910), தாம் (Daniells) “the daily” என்ற பொருளைப் பற்றி Sister White உடன் ஒரு நேர்காணல் கொண்டதாகவும், தானும் Prescott-மும் கொண்டிருந்த கருத்தே சரியானது என்று நம்புமாறு அவர் தம்மை வழிநடத்தினதாகவும் Daniells அறிவித்தார்.
It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.
இந்த வரலாற்றை அறிந்துகொள்வது முக்கியமானது; ஏனெனில், பரிசுத்த சீர்திருத்த வரிகளும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களும் முத்திரை நீக்கப்பட்ட 1989 ஆம் ஆண்டில் வந்த அறிவின் அதிகரிப்பைப் பற்றிய எங்கள் ஆராய்ச்சியை நாம் இப்போது தொடங்குகிறோம். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பதாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ந்ததினால் வெளிப்பட்ட வெளிச்சத்தை உணர்வதற்கு, “தினசரி” என்பதையும், “தினசரி” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன வரலாறையும் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் அந்த வரலாறு, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பதாம் வசனத்திலிருந்து நாற்பத்திஐந்தாம் வசனம் வரை அதே வரலாறு மீண்டும் நடைபெறுவதை விளக்குகிறது. அந்த வசனங்கள், அவற்றில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தி, தேவனுடைய ஜனங்களின் இறுதி உபத்திரவத்தை ஏற்படுத்துகின்ற “கிழக்கினதும் வடக்கினதும் செய்திகள்” என்பதைக் குறிக்கின்றன.
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.
ஆனால் கிழக்கிலிருந்தும் வடக்கிலிருந்தும் வரும் செய்திகளால் அவன் கலங்குவான்; ஆகையால் அவன் அநேகரை அழித்தும் முற்றிலும் ஒழித்துமிடுவதற்காக மிகுந்த கோபத்தோடு புறப்பட்டுச் செல்வான். மேலும், மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையில், இரு சமுத்திரங்களுக்கிடையில், தன் அரசமாளிகையின் கூடாரங்களை அவன் நாட்டுவான்; ஆயினும் அவன் தன் முடிவை அடைவான், அவனுக்கு உதவி செய்வோர் எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். தானியேல் 11:44, 45.
The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.
1989 ஆம் ஆண்டில் சோவியத் ஒன்றியம் சரிந்தபோது முத்திரை நீக்கப்பட்ட நாற்பதாம் வசனத்தின் செய்தியே, பிந்தைய மழையின் செய்தியாகும்; அதுவே பாப்பரசாட்சியை (வடக்கின் ராஜாவை), “அநேகரை அழித்தொழிக்கவும் முற்றிலும் ஒழித்துவிடவும் பெரும் கோபத்தோடு புறப்படச்” செய்யும். “செய்திகள்” என்பது தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒரு செய்தியாகும்.
And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.
அவர்கள் அனுப்பப்படாவிட்டால், எவ்வாறு பிரசங்கிப்பார்கள்? என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறபடியே, சமாதானத்தின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து, நன்மைகளின் சந்தோஷமான செய்திகளை அறிவிக்கிறவர்களின் பாதங்கள் எவ்வளவு அழகாயிருக்கின்றன! ரோமர் 10:15.
The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.
பின்மழையின் செய்தி என்பது, திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலையும் மோசேயினதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் பாடலையும் பாடுகிற தேவனுடைய இறுதிநாள்களின் காவலாளிகள் அறிவிக்கும் செய்தியே ஆகும்.
How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.
நற்செய்தியை அறிவிப்பவனின் பாதங்கள் மலைகளின்மேல் எவ்வளவு அழகாயிருக்கின்றன! சமாதானத்தை அறிவிக்கிறவன், நன்மையின் நற்செய்தியை அறிவிக்கிறவன், இரட்சிப்பை அறிவிக்கிறவன், சீயோனுக்குச் சொல்லுகிறவன்: உன் தேவன் ஆள்கிறார்! உன் காவலாளிகள் சத்தத்தை உயர்த்துவார்கள்; ஒன்றாகவே அவர்கள் குரலெழுப்பிப் பாடுவார்கள்; ஏனெனில் கர்த்தர் சீயோனை மீண்டும் கொண்டு வரும்போது அவர்கள் முகமுகமாகக் காண்பார்கள். ஏசாயா 52:7, 8.
The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.
தானியேல் 11-ஆம் அதிகாரத்தின் நாற்பத்திநான்காம் வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள “செய்திகள்” பாவமனுஷனை கடும் கோபமடையச் செய்கின்றன; மேலும் இறுதிக்காலப் பாப்பரசரின் இரத்தப்பாய்ச்சல் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அந்தச் செய்தி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் மகா சத்தமாகப் பெருகும் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியே ஆகும்.
“None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.
“ஒளியைப் பெற்றும் நான்காம் கற்பனையின் கடமையை உணர்ந்தும் ஆகும்வரை யாரும் தண்டனைக்குட்படுத்தப்படமாட்டார்கள். ஆனால் போலியான சப்தத்தை அமல்படுத்தும் கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டு, ‘மூன்றாம் தூதனின்’ மகத்தான கூக்குரல் மிருகத்தையும் அதின் உருவத்தையும் வணங்குவதற்கு விரோதமாக மனிதர்களை எச்சரிக்கும் போது, பொய்யும் சத்தியமும் இடையிலான கோடு தெளிவாக இழுக்கப்படும். அப்பொழுது மீறுதலில் தொடர்ந்து நிலைத்திருப்பவர்கள் மிருகத்தின் முத்திரையைப் பெறுவார்கள்.” Signs of the Times, November 8, 1899.
The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.
பாப்பாட்சியை கோபமூட்டும் “கிழக்கினதும் வடக்கினதும் செய்தி”, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் மகத்தான முழக்கமாகப் பெருகி எழுகின்றது; மேலும் அந்தச் செய்தியே 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று ஆரம்பமான பிந்திய மழையின் செய்தியாகும். “உரத்த சத்தம்” என்ற சொற்பிரயோகம், அதிகரித்துவரும் வல்லமையைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சொல்லாகும்.
“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.
“இக்காலத்திற்கான சத்தியம், அதாவது மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தி, உரத்த சத்தத்தோடு அறிவிக்கப்பட வேண்டும்; அதாவது, நாம் அந்த மகத்தான இறுதி சோதனைக்கு அணுகிக்கொண்டிருக்கையில், அதிகரித்துவரும் வல்லமையோடு அது அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.” The 1888 Materials, 1710.
The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
நாற்பத்துநான்காம் வசனத்திலுள்ள “செய்தி” என்பது, மனிதரின் கிருபைக்காலம் முடிவுறும் நேரத்தில், மிகேல் எழுந்துநிற்கும் முன்பாக வழங்கப்படும் பிந்தைய மழையின் செய்தியாகும். அது 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வந்த அதே பிந்தைய மழையின் செய்தியே ஆகும்; ஆனால், நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் முத்திரையிடப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவி பின்னர் அளவில்லாமல் ஊற்றப்படும்போது, அது ஒரு பெரும் முழக்கமாகவும், அல்லது உரத்த சத்தமாகவும் பெருகுகிறது. அதே பிந்தைய மழையின் செய்தியே, நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் காலப்பகுதியை அடையாளப்படுத்தியது.
It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.
“கழுதை” வருகையிலிருந்து “சிங்கம்” வருகைவரை, லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசம் முன்வைக்கும் சமாதானமும் பாதுகாப்பும் என்ற செய்தியால் போலியாக்கப்பட்டிருப்பது பின்னான மழையின் செய்தியே ஆகும். 2001 செப்டம்பர் 11 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலப்பகுதி, லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசத்திற்கான ஆவிக்குரிய மரணப் படுக்கையாகக் குறிக்கப்படுகிறது; மேலும் தேவனுடைய வீட்டான (எருசலேம்) நியாயத்தீர்ப்புக்குப் பிறகு நியாயந்தீர்க்கப்படுவோர், அதே கல்லறையிலேயே மரிக்கின்றனர். லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசத்திற்கான மரணப் படுக்கை கழுதைக்கும் சிங்கத்திற்கும் இடைப்பட்டதாகும்; அவர்கள் நிராகரித்து, அவர்களுடைய மரணத்தை உண்டாக்கும் செய்தி “கிழக்கிலிருந்து” (இஸ்லாமின் ஒரு அடையாளம்) மற்றும் வடக்கிலிருந்து (பாப்பரசாட்சியின் ஒரு அடையாளம்) வரும் “செய்திகளே” ஆகும். அதுவே மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியான அதே செய்தியாகும்.
The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.
1989ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்கள், “சமாதானமும் பாதுகாப்பும்” என்ற பொய்யான பின்னாள்மழைச் செய்தி அறிவிக்கப்படும் காலத்தில் அறிவிக்கப்படும் பின்னாள்மழையின் செய்தியாகும். பின்னாள்மழையின் சோதனை முதலில் தேவனுடைய இல்லத்தையே எதிர்கொள்கிறது; ஏனெனில் நியாயத்தீர்ப்பு அங்கேயே ஆரம்பிக்கிறது; பின்னர் அது தேவனுடைய இல்லத்திற்குப் புறம்புள்ள மற்ற மந்தையையும் எதிர்கொள்கிறது. இந்தக் காரணத்தினாலே, மூன்றாம் தலைமுறையில் லவோதிக்கேயா அட்வென்டிசத்துக்குள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட “பொய்யை” புரிந்துகொள்வது அத்தியாவசியமானதாகும்; ஏனெனில் தேவன் தாம் முத்திரையிடுகிறவர்கள்மேல் தமது பரிசுத்த ஆவியை ஊற்றுகிற அதேவேளையில், சத்தியத்தின் அன்பைப் பெறாதவர்கள்மேல் வல்ல மயக்கத்தையும் ஒரே நேரத்தில் ஊற்றுகிறார்.
During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”
இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பதினைந்தாண்டுக் காலத்தில் “the daily” குறித்து எழுந்த சர்ச்சையின் போது, “the daily” என்பது புறமதத்தின் ஒரு அடையாளமாகும் என்ற சரியான மில்லரைட் நிலைப்பாட்டை ஆதரித்தவர்களில் ஒருவராக எப். சி. கில்பர்ட் இருந்தார். கில்பர்ட் யூத மதத்திலிருந்து மனந்திரும்பியவராக இருந்து, எபிரெய மொழியை குறையற்ற வகையில் வாசித்தும் பேசியும் வந்தார். எபிரெய மொழி குறித்த தமது புரிதலின் அடிப்படையில், தானியேல் புத்தகத்தில் முன்னோடிகள் எடுத்த நிலைப்பாட்டை அவர் ஆதரித்தார். 1910 ஆம் ஆண்டில்—அதாவது, “the daily” குறித்து டேனியல்ஸ் மற்றும் பிரெஸ்காட் கொண்டிருந்த கருத்து சாத்தானின் தூதர்களிடமிருந்து வந்தது என்று அடையாளம் காட்டிய, பல தசாப்தங்கள் புதைந்து கிடக்க இருந்த அந்தக் கையெழுத்துப் பிரதியை சகோதரி ஒயிட் எழுதிய அதே ஆண்டில்—“the daily” என்னும் பிரச்சினையைப் பற்றி கில்பர்ட், சகோதரி ஒயிடுடன் நேரடி தனிப்பட்ட சந்திப்பு ஒன்றைக் கொண்டிருந்தார்.
We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.
அவருக்கொரு நேர்காணல் ஏற்பட்டது என்பதை நாம் அறிவோம்; ஏனெனில் அவர் உடனடியாகவே (அடுத்த நாளே) சகோதரி வைட்டுடன் தமக்குப் நடந்த அந்த நேர்காணலின் ஒரு சுருக்கத்தை எழுதியார். 1931 ஆம் ஆண்டில், A. G. Daniells, “the daily” என்ற பொருளைப் பற்றித் தாம் அதே ஆண்டான—1910-இல்—சகோதரி வைட்டுடன் ஒரு நேர்காணல் கொண்டதாகக் கூறினார். Daniells கூறியதாவது, சகோதரி வைட் தமக்கு எந்தத் தீர்மானத்தையும் விட்டுச் செல்லவில்லை; ஆனால் “the daily” என்பது கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தஸ்தல ஊழியத்தின் ஒரு அடையாளமாக இருந்தது என்பதே. ஆனால் Daniells கூறிய அந்த நேர்காணல் பற்றிய உரிமைக் கூற்று ஒரு “பொய்” மட்டுமல்ல; அது வல்ல மயக்கத்தை உண்டாக்கும் தீர்க்கதரிசனத்தின் “பொய்” ஆகும்.
For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”
1843 மற்றும் 1850 விளக்கப்படங்களை அணுக முடியாதவர்களுக்காக, 1843 விளக்கப்படம் 1842 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டபோது, இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளின் தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றமாகச் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டிய பரிசுத்தஸ்தலம் பூமியே என்று மில்லெரியர்கள் இன்னும் நம்பியிருந்தார்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுதல் முக்கியமானது. அவர்கள் 1850 விளக்கப்படத்தை வெளியிட்டபோது, சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டிய பரிசுத்தஸ்தலம் பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலமே என்பதை அவர்கள் அப்போது அறிந்திருந்தார்கள். இந்தக் காரணத்தினாலே 1843 விளக்கப்படத்தில் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தின் எந்த ஓவியமும் இல்லை; ஆனால் 1850 விளக்கப்படத்தில் தேவனுடைய பரிசுத்தஸ்தலத்தின் ஓர் ஓவியம் உள்ளது. இது முக்கியமானது; ஏனெனில், சிஸ்டர் ஒயிட்டுடன் தமக்கிருந்த நேர்காணலில் தாம் அவளுக்குப் 1843 விளக்கப்படத்தை காட்டினேன் என்றும், அந்த விளக்கப்படத்தில் இருந்த பரிசுத்தஸ்தலத்தை அவளுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன் என்றும் டேனியல்ஸ் கூறினார். அது சாத்தியமற்றதாக இருந்திருக்கும்; ஏனெனில் 1843 விளக்கப்படத்தில் பரிசுத்தஸ்தலம் எதுவும் இல்லை. அவருடைய நேர்காணல் குறித்த கூற்று ஒரு “பொய்” ஆகும்.
When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.
2009 ஆம் ஆண்டில் இந்த வரலாற்றை நான் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தபோது, “the daily” என்னும் பொருளைப் பற்றிக் கருத்து வேறுபாட்டின் இரு தரப்பினரிலும் இருந்த ஆண்கள் இருவரும் தாங்கள் சிஸ்டர் வைட்டுடன் இந்த விஷயத்தில் நேர்காணல் பெற்றதாகக் கூறியதை நான் அறிந்தேன். அப்போது, 1910 ஆம் ஆண்டில் சிஸ்டர் வைட்டுடன் நடைபெற்ற நேர்காணல்களைப் பதிவு செய்த பதிவு புத்தகத்திற்குத் தங்களிடம் அணுகல் உண்டோ என்று கேட்டுக்கொண்டு, நான் Ellen White Estate-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பினேன். அதற்கு அவர்கள், அந்த பதிவு புத்தகம் இன்னும் தங்களிடமே இருப்பதாகப் பதிலளித்தனர். கீழே என் மின்னஞ்சலும் Ellen White Estate-இன் பதிலும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
Monday, January 19, 2009
திங்கள், ஜனவரி 19, 2009
To whom it may concern:
சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு:
I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.
சிஸ்டர் வைட்டை யார் யார் நேர்காணல் செய்தார்கள், மேலும் அந்த நேர்காணல்கள் எதைப் பற்றியவை என்பதைக் பதிவு செய்த ஒரு பதிவுப் புத்தகம் இருந்ததாக நான் கேள்விப்பட்டுள்ளேன். 1910 ஆம் ஆண்டில் “daily” என்னும் பொருளைப் பற்றிக் A. G. Daniells அவர்கள் சிஸ்டர் வைட்டுடன் ஒரு நேர்காணல் கொண்டாரா என்பதை நான் உறுதிப்படுத்தவோ மறுக்கவோ முயற்சித்து வருகிறேன். அந்த நேர்காணல் நடைபெற்றது என்பதற்கான வரலாற்றுச் சாட்சி இருப்பதை நான் அறிந்திருக்கிறேன்; ஆனால் இதை உண்மையாகப் பதிவு செய்யும் அதிகாரப்பூர்வ பதிவுப் புத்தகத்தில் ஏதேனும் பதிவு உள்ளதா என்று அறிய விரும்புகிறேன். இதேவேளை, 1910 ஆம் ஆண்டில் “daily” என்னும் பொருளைப் பற்றிக் F. C. Gilbert அவர்களும் சிஸ்டர் வைட்டுடன் ஒரு நேர்காணல் கொண்டதாகவும் எனக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளது; அந்தக் காலத்தில் அவருடைய அலுவலர் குழுவினரால் பராமரிக்கப்பட்ட பதிவுப் புத்தகத்தின் மூலம் இதையும் உறுதிப்படுத்த முடியுமா என்பதை அறிய விரும்புகிறேன். ஒருவேளை அப்படிப்பட்ட பதிவுப் புத்தகம் இல்லாமலும் இருக்கலாம்; அல்லது அது இருந்திருந்தாலும் அந்தத் தகவலை நீங்கள் வெளியிடாமலும் இருக்கலாம்; அல்லது அது உண்மையில் இருந்தாலும் எனக்காக அதைச் சரிபார்த்து அறியச் செய்வது உங்கள் திறனுக்குப் புறம்பாகவும் இருக்கலாம். ஆகையால், எப்படியாயினும் நான் கேட்க விரும்பினேன். நீங்கள் வழங்கக்கூடிய எந்த உதவியும் மிகவும் பாராட்டப்படும்.
Dear Jeff,
அன்புள்ள ஜெஃப்,
Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.
உங்கள் மின்னஞ்சலுக்கு நன்றி. எலன் வைட்டின் கடிதங்கள், நாள்குறிப்புகள், மற்றும் வெளியிடப்பட்ட நியமனங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவருடைய பயண அட்டவணையைப் பற்றிய மிகவும் முழுமையான ஒரு பதிவு எங்களிடம் உள்ளது; ஆனால், அப்படிப்பட்ட ஒரு “பயணப் பதிவேடு” தனியே இல்லை.
You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.
EGW வாழ்க்கை வரலாற்றின் தொகுதி 6-ஆகிய *The Later Elmshaven Years*, பக். 256, 257-இல் A. G. Daniells அவர்கள் Ellen White அவர்களுடன் மேற்கொண்ட சந்திப்பு குறித்து நீங்கள் சந்தேகமின்றி வாசித்திருப்பீர்கள். இந்தச் சந்திப்புக்கான தனித்த, சுயாதீனமான எந்தப் பதிவையும் நாம் கண்டறியவில்லை. எனினும், 1910 ஜூன் 1-ஆம் தேதியிட்ட Elder Gilbert அவர்களின் ஒரு கடிதம் எங்களிடம் உள்ளது; அதில், Ellen White அவர்கள் வசித்த St. Helena-வில் ஜூன் 6–9 தேதிகளில் இருப்பதற்கான தனது திட்டத்தை அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனக்குத் தெரிந்த வரையில், இதுவே ஆதாரமாக உள்ள ஆவணங்களின் முழு அளவு.
God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate
தேவன் ஆசீர்வதிப்பாராக—டிம் பொய்ரியர், துணை இயக்குநர், எலன் ஜி. வைட் எஸ்டேட்
There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.
“தினசரி” எனும் பொருளைச் சார்ந்து டேனியல்ஸ் ஒருபோதும் ஒரு நேர்காணல் நடத்தியதாக எந்தத் தனித்துப் பதிவும் இல்லை; ஆனால் 1910 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் ஆறாம் தேதி முதல் ஒன்பதாம் தேதி வரை அவர் அவளுடைய வீட்டில் இருப்பதே தனது நோக்கம் எனக் குறிப்பிட்ட கில்பர்டின் ஒரு கடிதம் உள்ளது.
In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:
எலன் வைட் எஸ்டேட் மேற்கோளிடும் சிஸ்டர் வைட்டின் வாழ்க்கை வரலாற்றில், 1910-ஆம் ஆண்டின் கட்டுக்கதையாக உருவாக்கப்பட்ட நேர்காணலைப் பற்றிய டேனியல்ஸின் கூற்றை, அவரது பேரன் டேனியல்ஸின் நேர்காணல் தொடர்பான விவகாரத்தை எடுத்துரைக்கும் இடத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்:
“At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:
“விவாதங்கள் நடைபெற்று கொண்டிருந்தபோது, சிறிது பின்னர் ஒரு கட்டத்தில், எல்டர் டேனியல்ஸ், W. C. White மற்றும் C. C. Crisler ஆகியோருடன் சேர்ந்து, Early Writings நூலில் எலன் ஒயிட் கூறியிருந்த அந்த அறிக்கையின் பொருள் துல்லியமாக என்ன என்பது அவளிடமிருந்தே அறிந்துகொள்ள ஆவலாய், அவளிடம் சென்று அந்த விஷயத்தை அவள்முன் வைத்தார். டேனியல்ஸ் தம்முடன் Early Writings நூலையும் 1843 விளக்கப்படத்தையும் எடுத்துச் சென்றார். அவர் எலன் ஒயிட்டிற்கு மிக அருகில் அமர்ந்து, அவளிடம் தொடர்ச்சியாகக் கேள்விகள் கேட்டார். இந்தச் சந்திப்பைப் பற்றிய அவரது அறிக்கை W. C. White அவர்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது:”
“‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.
“‘நான் முதலில் ஆரம்ப எழுத்துகள் நூலில் மேலே கொடுக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் குறிப்பை சகோதரி வைட்டிற்கு வாசித்துக் காட்டினேன். பின்னர், தானியேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷமும் ஆகிய புத்தகங்களின் தீர்க்கதரிசனங்களை விளக்குவதில் எங்கள் ஊழியக்காரர்கள் பயன்படுத்தியிருந்த எங்கள் தீர்க்கதரிசன அட்டவணையை அவர்முன் வைத்தேன். அந்த அட்டவணையில் தோன்றியபடியே பரிசுத்தஸ்தலத்தின் படத்தின்மீதும் 2300 ஆண்டுக் காலப்பகுதியின்மீதும் அவருடைய கவனத்தை திருப்பினேன்.
“‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.
“‘அதற்குப் பிறகு, இந்தப் பொருளைப் பற்றித் தமக்குக் காட்டப்பட்டதை அவர்கள் நினைவுகூர முடியுமா என்று நான் கேட்டேன்.
“‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.
“‘அவளுடைய பதிலை நான் நினைவுகூரும் போது, 1844-ஆம் ஆண்டின் இயக்கத்தில் இருந்த சில தலைவர்கள் 2300 ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் முடிவிற்காக புதிய தேதிகளை கண்டுபிடிக்க முயன்றதைச் சொல்லுவதால் அவள் தொடங்கினாள். இந்த முயற்சியின் நோக்கம் ஆண்டவருடைய வருகைக்காக புதிய தேதிகளை நிர்ணயிப்பதாக இருந்தது. இது அட்வெண்ட் இயக்கத்தில் இருந்தவர்களிடையே குழப்பத்தை உண்டாக்கிக் கொண்டிருந்தது.
“‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.
“‘இந்த குழப்பத்தின் மத்தியில், தேதிகளைப் பற்றிக் கைக்கொள்ளப்பட்டும் முன்னிறுத்தப்பட்டும் வந்த பார்வை சரியானதே என்று கர்த்தர் தமக்குத் வெளிப்படுத்தினாரென அவள் கூறினாள்; மேலும், இனி ஒருபோதும் வேறொரு காலநிர்ணயமும் இருக்கக் கூடாது, வேறொரு காலச் செய்தியும் இருக்கக் கூடாது.’
“‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.
“அதன்பின் ‘தினசரி’யின் மீதமுள்ள பகுதிகளைப் பற்றியும்—அதாவது, அதிபதி, சேனை, ‘தினசரி’ அகற்றப்படுதல், மற்றும் பரிசுத்தஸ்தலம் கீழே தள்ளப்படுதல் ஆகியவற்றைப் பற்றியும்—தமக்குத் வெளிப்படுத்தப்பட்டதைச் சொல்லும்படி நான் அவளைக் கேட்டேன்.
“‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.
“‘தீர்க்கதரிசனத்தின் காலப்பகுதி அவளுக்குத் தரிசனத்தில் எவ்வாறு முன்னிறுத்தப்பட்டதோ, அவ்வாறே இந்த அம்சங்கள் அவளுக்கு முன்னிறுத்தப்படவில்லை என்று அவள் பதிலளித்தாள். தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்த அம்சங்களைப் பற்றிய விளக்கமொன்றை வழங்கும்படி அவள் வழிநடத்தப்படமாட்டாள்.
“‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.
“‘அந்தச் சந்திப்பு என் மனதில் ஆழ்ந்த பதிப்பை ஏற்படுத்தியது. அவள் எந்தத் தயக்கமுமின்றி 2300-ஆண்டுக் காலத்தைப் பற்றி சுதந்திரமாகவும், தெளிவாகவும், விரிவாகவும் பேசினாள்; ஆனால் தீர்க்கதரிசனத்தின் மற்ற பகுதியைப் பற்றியவரையில் அவள் மௌனமாக இருந்தாள்.
“‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.
“‘காலத்தைப் பற்றிய அவளுடைய சுதந்திரமான விளக்கத்திலிருந்தும், “தினந்தோறும்” அகற்றப்படுதல் மற்றும் பரிசுத்தஸ்தலம் தாழ்த்திப் போடப்படுதல் குறித்து அவள் மௌனமாக இருந்ததிலிருந்தும், நான் வரையக்கூடிய ஒரே முடிவு இதுவே: அவளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தரிசனம் காலத்தைச் சார்ந்ததே; தீர்க்கதரிசனத்தின் மற்ற பகுதிகளைப் பற்றிய எந்த விளக்கமும் அவள் பெறவில்லை.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” ஆர்தர் வைட், Ellen G. White, தொகுதி 6, 257.
Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.
1843ஆம் ஆண்டின் விளக்கப்படத்தைத் தான் அவளுக்குக் காட்டி, அந்த விளக்கப்படத்தில் சுட்டிக்காட்டப்படாத பரிசுத்தஸ்தலத்தைப் பற்றி அவளிடம் கேட்டதாக டானியல்ஸ் கூறினார். “the daily” குறித்து ஆரம்பகால முன்னோடிகளின் புரிதலை அவள் தெளிவாக ஒப்புதல் அளித்திருந்ததும், மேலும் அந்த விளக்கப்படம் கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும் கூறியதன் பொருள் என்ன என்று அவளிடம் கேள்விகள் மழையாக்கியதற்காக Early Writings என்னும் நூலையும் தாம் எடுத்துச் சென்றதாகவும் அவர் கூறினார். இந்தக் கூறப்படும் நிகழ்வின் மேலோட்ட வரலாற்றை எழுதிய வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியரான ஆர்தர் எல். வைட்டின் தந்தையாகிய எலன் வைட்டின் மகன், “the daily” பற்றிய டானியல்ஸும் பிரெஸ்காட்டும் கொண்டிருந்த சாத்தானுக்குரிய கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார்; மேலும் அந்தச் சந்திப்பில் தாம் கேட்டதாக டானியல்ஸ் கூறியதைச் சாட்சியமாகவும் உறுதிப்படுத்தினார். அவர்கள் உருவாக்கிய கற்பிதக் கதையில் எளிய கவனக்குறைவையே வெளிப்படுத்தினர்; ஏனெனில் டானியல்ஸ் சுட்டிக்காட்டியிருக்கக்கூடிய எந்தப் பரிசுத்தஸ்தலமும் 1843ஆம் ஆண்டின் விளக்கப்படத்தில் காணப்படுவதில்லை.
Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:
அந்த நேர்காணலில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள மற்றொரு பொய்யான கருத்து என்னவென்றால், *Early Writings* என்னும் நூலில் உள்ள அந்தப் பகுதி “காலநிர்ணயத்திற்கு” எதிரான ஒரு எச்சரிக்கை என்பதாகும். டேனியல்ஸ் கேள்வி எழுப்பியதாகக் கூறப்படும் அந்தப் பகுதி பின்வருமாறு உள்ளது:
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.
“1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணை கர்த்தருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அது மாற்றப்படக்கூடாது என்றும் நான் கண்டேன்; அதிலுள்ள எண்ணிக்கைகள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன என்றும்; அவற்றிலுள்ள சில கணக்குகளில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவருடைய கரம் இருந்து அதை மறைத்தது என்றும், அவருடைய கரம் அகற்றப்படும் வரையில் யாராலும் அதைக் காண முடியாதபடியாக இருந்தது என்றும் நான் கண்டேன்.
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.
“அப்பொழுது ‘தினந்தோறும்’ (தானியேல் 8:12) என்பதைக் குறித்து நான் கண்டது இதுவே: ‘பலி’ என்ற சொல் மனிதனுடைய ஞானத்தினால் சேர்க்கப்பட்டது; அது மூலவாசகத்திற்குச் சேர்ந்ததல்ல; மேலும் நியாயத்தீர்ப்பின் நேரத்தின் அறிவிப்பை அளித்தவர்களுக்கு அதைப் பற்றிய சரியான கருத்தை கர்த்தர் அருளினார். 1844ற்கு முன்னர், ஒற்றுமை நிலவியிருந்த காலத்தில், ‘தினந்தோறும்’ என்பதின் சரியான கருத்தில் ஏறக்குறைய அனைவரும் ஒருமனப்பட்டிருந்தனர்; ஆனால் 1844க்குப் பிறகு ஏற்பட்ட குழப்பத்தில், வேறுபட்ட கருத்துகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; அதின் பின்விளைவாக இருளும் குழப்பமும் தொடர்ந்தன. 1844 முதல் காலம் ஒரு சோதனையாக இல்லை; இனிமேலும் அது ஒருபோதும் சோதனையாக இருக்காது.” Early Writings, 74, 75.
Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”
சகோதரி வைட்டின் மகனான வில்லி சி. வைட், “தினந்தோறும்” பற்றிய தவறான கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார்; மேலும், அவருடைய மகன் ஆர்தர், ஒருபோதும் நடைபெறாத அந்தச் சந்திப்புடன் தொடர்புடைய “பொய்யை” நிலைநிறுத்த முயன்று, ஆரம்பக் எழுத்துகள் நூலில் உள்ள அந்தப் பகுதிக்கான எச்சரிக்கை வெறுமனே மற்றும் முழுமையாகவே கால நிர்ணயத்துக்கு எதிரான ஒரு எச்சரிக்கையே என்று உணர்த்த முயன்றார். அந்த வாதம் 1930-களில் உருவாக்கப்பட்டது; மேலும் அது அந்த “பொய்யின்” முக்கிய அங்கமாக மாறுகிறது.
We will take up that argument in the next article.
அந்த வாதத்தை அடுத்த கட்டுரையில் எடுத்துரைப்போம்.
“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.
“செப்டம்பர் 23-ஆம் தேதி, கர்த்தர் தம் ஜனத்தின் மீதமுள்ளோரைக் மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாவது முறையாகத் தமது கரத்தை நீட்டியிருப்பதை அவர் எனக்குக் காட்டினார்; மேலும், இந்தச் சேர்க்கும் காலத்தில் முயற்சிகள் இரட்டிப்பாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் காட்டினார். சிதறடிக்கும் காலத்தில் இஸ்ரவேல் அடிக்கப்பட்டும் கிழிக்கப்பட்டும் இருந்தது; ஆனால் இப்போது, சேர்க்கும் காலத்தில், தேவன் தம் ஜனத்தைச் சுகமாக்கி, அவர்களுடைய காயங்களை கட்டிப்போடுவார். சிதறடிக்கும் காலத்தில், சத்தியத்தைப் பரப்பச் செய்யப்பட்ட முயற்சிகள் மிகச் சிறிதளவே விளைவை ஏற்படுத்தின; மிகச் சிறிதையே சாதித்தன, அல்லது ஒன்றும் சாதிக்கவில்லை; ஆனால் இப்போது, சேர்க்கும் காலத்தில், தேவன் தம் ஜனத்தைச் சேர்க்கத் தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கும் வேளையில், சத்தியத்தைப் பரப்பும் முயற்சிகள் அவற்றுக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட விளைவை உண்டாக்கும். எல்லாரும் இந்த வேலையில் ஒன்றுபட்டவர்களாகவும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்போது இந்தச் சேர்க்கும் காலத்தில் நம்மை நடத்துவதற்கான எடுத்துக்காட்டுகளாக, சிதறடிக்கும் காலத்தை யாராவது சுட்டிக்காட்டுவது வெட்ககரமானது என்று நான் கண்டேன்; ஏனெனில் தேவன் அப்போது செய்ததைக் காட்டிலும் இப்போது நமக்காக அதிகம் செய்யாவிட்டால், இஸ்ரவேல் ஒருபோதும் சேர்க்கப்படமாட்டான். சத்தியம் ஒரு பத்திரிகையில் வெளியிடப்படுவது, அது பிரசங்கிக்கப்படுவதற்குத் தேவையான அளவுக்கு அவசியமானது.”
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“1843 அட்டவணை அவருடைய கையால் வழிநடத்தப்பட்டதாகவும், அதிலுள்ள எந்தப் பகுதியும் மாற்றப்படக்கூடாததாகவும் கர்த்தர் எனக்குக் காட்டினார்; அதிலுள்ள எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன. சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவருடைய கை இருந்து அதை மறைத்திருந்தது; ஆகையால் அவருடைய கை அகற்றப்படும் வரையில் அதை யாராலும் காண முடியவில்லை.”
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
“அப்பொழுது ‘தினந்தோறும்’ என்பதைக் குறித்து நான் கண்டது என்னவெனில், ‘பலியிடுதல்’ என்ற சொல் மனித ஞானத்தால் சேர்க்கப்பட்டது; அது மூலவசனத்திற்குச் சேர்ந்ததல்ல; மேலும் நியாயத்தீர்ப்பின் நேரத்தின் கூக்குரலை அறிவித்தவர்களுக்கு அதற்குரிய சரியான கருத்தை ஆண்டவர் அளித்தார். 1844-க்கு முன்பு, ஐக்கியம் நிலவியிருந்த காலத்தில், ‘தினந்தோறும்’ என்பதற்கான சரியான கருத்தில் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் ஒன்றுபட்டிருந்தனர்; ஆனால் 1844 முதல், குழப்பத்தின் நடுவில், வேறு கருத்துகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; அதனைத் தொடர்ந்து இருளும் குழப்பமும் ஏற்பட்டன.” Review and Herald, November 1, 1850.