தானியேல் புத்தகம் - எண் ஒன்பது

தானியேல் முதல் அதிகாரம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனுடைய செய்தியை எடுத்துக்காட்டுகிறது. யெகோயாகீம், “முடிவுகாலத்தில்” அந்த முதல் தூதனுடைய செய்தி வருகையை அல்ல, அதன் வல்லமையூட்டப்படுதலையே அடையாளப்படுத்துகிறான். எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பின் “கடைசி நாட்களை” அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்; ஆகையால் அந்த அதிகாரம், நூற்று நாற்பத்துநாலாயிரத்தினரின் சோதனைச் செயல்முறை ஆரம்பமான 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ எடுத்துக்காட்டுகிறது. மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில், உடன்படிக்கையின் தூதன் தம் ஆலயத்திற்குத் திடீரென வரும்படி வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற ஒரு தூதன் இருக்கையில், அந்தச் செயல்முறை ஒரு சுத்திகரிப்பு நிகழ்வாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற அந்தத் தூதன், வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற “சத்தம்” என்றும் இருப்பவன், அவனும் சுத்திகரிப்பு செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகிய ஒரு சோதனையே ஆகிறான். மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில், நூற்று நாற்பத்துநாலாயிரத்தினர் லேவியின் குமாரர்களாக எடுத்துக்காட்டப்படுகிறார்கள். லேவியின் குமாரர்கள், மிருகத்தின் சொரூபத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய பொற்கன்றுக்குட்டி கலகத்தில், தூதனாகிய மோசேயோடு நின்றவர்களை எடுத்துக்காட்டுகிறார்கள்.

மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனையைத் தாண்டுதல், சுத்திகரிப்பு செயல்முறையை அமைக்கும் மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவதற்கான இன்னொரு வேதாகம விளக்கமாகும். லேவியின் புத்திரர் முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன் அந்தச் சோதனையைத் தாண்டவேண்டும்.

எசேக்கியேல் எட்டாம் மற்றும் ஒன்பதாம் அதிகாரங்களில் உள்ள முத்திரையிடுதல், செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று ஆரம்பமான சுத்திகரிப்பு செயல்முறையின் இன்னொரு விளக்கமாகும். எட்டாம் அதிகாரத்தில், இறுதியில் சூரியனை வணங்குகின்ற யெருசலேமிலுள்ளவர்கள், லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்தின் நான்கு தலைமுறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், முத்திரையைப் பெறுகிறவர்கள், யெருசலேமின் மத்தியில் நடைபெறுகின்ற அருவருப்புகளுக்காக நெடுந்துயரம்கொண்டு அழுகின்றவர்கள் ஆவர். யெருசலேம் தேவனுடைய சபையாகும்.

மூன்று தூதர்களின் செய்திகள் சுத்திகரிப்பு செயல்முறைக்கும் ஒரு உருவகமாக உள்ளன. அந்த மூன்று செய்திகள் மூன்று நிலைகளைக் கொண்ட ஒரு சோதனைச் செயல்முறையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; மேலும், லேவியின் புத்திரர்கள் இரண்டாம் சோதனையில் கூட ஈடுபடுவதற்காக முதலாம் சோதனையைத் தாண்டியிருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமாகிறது. மூன்றாம் சோதனை வேறுபட்ட வகையான சோதனையாகும்; ஏனெனில் அது, லேவியின் புத்திரர்கள் முதல் இரு சோதனைகளையும் வெற்றிகரமாகக் கடந்து வந்தார்களா என்பதை அடையாளம் காணும் ஒரு சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அது ஒரு தீர்க்கதரிசன லிட்மஸ் சோதனையாகும். முதல் சோதனை ஒரு ஆகாரச் சோதனையாகும் (ஆவிக்குரிய அர்த்தத்தில்); ஏனெனில் உடன்படிக்கையின் தூதருக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற தூதனாகிய எலியாவின் மூலம் பரிசுத்த ஆவியானவர் அளிக்கும் செய்தியை லேவியின் புத்திரர்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்களா என்பதன் அடிப்படையில் அது வெற்றி அல்லது தோல்வியாகிறது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் முதல் வசனம் அந்தச் செய்தியின் தீவிரத்தைக் வலியுறுத்துகிறது. சபைகளுக்கு மனிதத் தூதரான யோவான் என்பவரின் மூலம் அனுப்பப்படும் அந்தச் செய்தி, கிறிஸ்துவிடமிருந்து அதை பெற்ற கபிரியேலால் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; கிறிஸ்து, தமது பங்கிற்கு, அதைப் பிதாவிடமிருந்து பெற்றார் என்பதை அது நோக்கமுடனே அடையாளப்படுத்துகிறது. எலியா என்னும் செய்தி தெய்வீக அதிகாரத்தை உடையது; ஆகையால் யோவானின் செய்தியையோ, எலியாவின் செய்தியையோ, அல்லது “வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற சத்தம்” என்பதையோ நிராகரிப்பது, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தையே நிராகரிப்பதாகும்.

இரண்டாவது சோதனை ஒரு காட்சிச்சார்ந்த சோதனையாகும்; ஏனெனில் லேவியின் குமாரர், தமது மகிமையினால் பூமியை ஒளியூட்ட இறங்கி வந்த தூதனின் கையில் இருந்த எலியாவின் செய்தியை உண்டபின்பு, காலங்களின் அடையாளங்களைச் சரியாக உணர்ந்து வேறுபடுத்த அவர்களுக்கு இடமளிக்கும் வேதாகம முறையியலை ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த முறையியல், மிருகத்தின் உருவச் சோதனையின் நிறைவேற்றமாக, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் சபையும் அரசும் ஒன்றுசேர்ந்து வருகின்றன என்பதை அந்த காலங்களின் அடையாளங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன என்பதை லேவியின் குமாரர் அறிந்துகொள்ள இடமளிக்கிறது. அதைவிட முக்கியமாக, அந்த காலங்களின் அடையாளங்கள், புனிதமான சீர்திருத்த வரிகளின் சூழலுக்குள் வைக்கப்படும்போது, ஆரம்பம் முடிவை விளக்கிக் காட்டுகின்ற அல்பாவும் ஒமேகாவும் ஆகியவற்றின் சாராம்சமாகின்றன. தேவனுடைய ஜனங்கள், தேவனுடைய முத்திரைக்காக தங்களை ஆயத்தப்படுத்தும் கிரியையில், தங்களால் இயன்ற சகலத்தையும் செய்து ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்பதை அந்தப் புனிதமான சீர்திருத்த வரிகள் அடையாளப்படுத்துகின்றன.

தானியேல், அனனியா, மீசாயேல் மற்றும் அசரியா—எண்ணிக்கையில் நால்வர்—உலகமெங்கிலும் உள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்; அவர்கள் 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்குவதற்கான அடையாளமாக அறிந்துகொள்கிறார்கள், மேலும் அவன் கையில் உள்ள மறைந்த மன்னாவை எடுத்துத் தின்னத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். இப்போதுதான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மேற்கோள் காட்டியபடி, தின்னப்பட வேண்டிய அந்த மறைந்த மன்னா, தமது சித்தத்தையும் நற்கிருபையான விருப்பத்தையும் நிறைவேற்றும்படியாக தமது ஜனங்களுக்குள் கிரியையாற்றுகிற தேவனை (அந்த மறைந்த மன்னாவை) பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. பவுல் பிலதெல்பியருக்கான தூதரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அவருடைய செய்தியை நிராகரிப்பது மரணமாயிருந்தது. தானியேல், அனனியா, மீசாயேல் மற்றும் அசரியா, மறைந்த மன்னாவைத் தின்னத் தேர்ந்தெடுக்கிறவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று வானத்திலிருந்து இறக்கிவரப்பட்ட செய்தியைத் தான் உண்ண விரும்புகிறான் என்றும், பாபிலோனின் ஆகாரமும் பானமும் எனக் குறிக்கப்படும் செய்தியை மறுக்கவும் விரும்புகிறான் என்றும் தானியேல் தீர்மானிக்கிறான். ராஜாவின் சந்நிதியில் கொண்டு வரப்பட வேண்டிய யூதா சிறைப்பட்டவர்களில் யார் யார் என்பதை அஷ்பெனாஸ் தேர்ந்தெடுத்திருந்தான்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் முதல் அதிகாரம், முதல் வசனத்தில் அடையாளம் காணப்பட்ட அதிகாரச் சங்கிலியை நாம் பின்பற்றினால், ஏசாயா எசேக்கியாவுக்கு அறிவித்திருந்த தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றிய பிள்ளைகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும்படி நேபுகாத்நேச்சார் அஸ்பெனாஸுக்கு கட்டளையிட்டிருந்தான். அஸ்பெனாஸ் அந்தச் செய்தியைப் பெற்றுக்கொண்டு, பின்னர் அதை பிரதான சந்ததியறுக்கப்பட்டோரின் அதிகாரியான மேல்சாருக்கு அளித்தான். நேபுகாத்நேச்சார் பரலோகப் பிதாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; அஸ்பெனாஸ் கிறிஸ்துவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; மேல்சார் கபிரியேலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அரசன் முன் தானியேலை அழைத்துவருவதற்கு முன்பே, எந்தப் பிள்ளைகளைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பதையும், தானியேல் உணவுச்சம்பந்தமாகச் சரியான தீர்மானத்தை எடுப்பான் என்பதையும் அஸ்பெனாஸ் அறிந்திருந்தான்.

இங்கு மெல்சார், மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் முதல் படியை அடையாளப்படுத்துகிறார். நெபுகாத்நேச்சாரைப் பற்றிய மெல்சாரின் பயத்தால் விளக்கப்படுவதுபோல், அந்த முதல் படி தேவனைப் பயப்படுதலாகும். எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாம், கடைசி எழுத்துகளை ஒன்றிணைத்துக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட “சத்தியம்” என்ற எபிரேயச் சொல், மூன்று தூதர்களின் செய்திகளின் மூன்று-படி சோதனைச் செயல்முறையைச் சுட்டிக்காட்டுவதாக, இக்கட்டுரைகளில் முன்பே விளக்கப்பட்டுள்ளது. அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், மூன்று தூதர்களின் செய்திகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்று சோதனைகளின் மூன்றும் முதல் தூதனின் செய்திக்குள் அடங்கியிருந்தன என்பது பல சாட்சிகளின் அடிப்படையில் நிறுவப்பட்டது. முதல் தூதனின் செய்தி நித்திய சுவிசேஷம் என அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; இதனால் அது ஆதாமின் நாட்களிலிருந்து கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகை வரையிலான அதே சுவிசேஷம் என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.

முதலாம் தூதனுடைய செய்தியின் முதல் படி தேவனைப் பயப்படுதலாகும். இரண்டாம் படி அவருக்கு மகிமை கொடுப்பது; மூன்றாம் படி அவருடைய நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்தடைதலாகும். மற்ற இரு தூதர்களின் செய்திகளுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கும்போது, முதலாம் தூதனுடைய செய்தி, “தேவனைப் பயப்படுங்கள்” என்பதாகும். பின்னர் இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தி பாபிலோனின் வீழ்ச்சியை அறிவிக்கிறது; மேலும், முதலாம் தூதனுடன் தொடர்புடைய மில்லரைட் இயக்கத்திலோ, அல்லது மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்திலோ, பாபிலோனிலிருந்து வெளியே வருமாறு அழைப்பு விடுக்கப்படும் இடத்தில்தான் பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றுப்பொழிவின் வெளிப்பாடு நிறைவேறுகிறது. அந்தக் காலப்பகுதியில், அது நடுநிசி கூக்குரலாகவோ, மகா முழக்கமாகவோ, அல்லது பிந்திய மழையாகவோ பிரதிநிதிக்கப்படுகிறதாயினும், அந்தச் செய்தியை அறிவிப்பவர்கள் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறார்கள். இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியில்தான் தேவனுக்குப் மகிமை கொடுக்கப்படுகிறது; மேலும் அந்தக் காலப்பகுதி, மில்லரைட் வரலாற்றில் விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமான காலநேரத்திற்கோ, அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியில் நடைபெறும் பாபிலோன் வேசியின் நியாயத்தீர்ப்பிற்கோ வழிநடத்துகிறது.

மேல்சாரின் பயம் முதல் தூதனுடைய செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் அது பத்து நாட்களின் ஆகாரச் சோதனையை ஆரம்பிக்கிறது; அந்த பத்து என்ற எண்ணும் ஒரு சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அரசனைப் பயப்படுகிறேன் என்ற மேல்சாரின் வெளிப்பாடு, அரசனைவிட தேவனை அதிகமாகப் பயந்து, பாபிலோனின் ஆகாரத்தினால் தன்னைத் தீட்டுப்படுத்திக்கொள்ளாதிருக்கத் தன் இருதயத்தில் தீர்மானித்த தானியேலின் நிலைப்பாட்டுக்கு ஒத்ததாக இருந்தது. தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் சோதிக்கப்பட்ட காலஅளவு மூன்று ஆண்டுகள் ஆக இருந்தது; ஆகையால் அது மூன்று தூதர்களின் செய்திகள் கொண்ட மூன்று படிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

தானியேல் முதல் அதிகாரம், முதல் தூதனுடைய செய்தியின் அதிகாரப்பெறுதலைக் குறிக்கிறது; அங்கேயே உணவு முறையைச் சார்ந்த சோதனையின் தொடக்கம் குறிக்கப்படுகிறது; அது மில்லரைட் வரலாற்றில் சிறிய புத்தகத்தை உண்டதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் அனுபவித்த சோதனைக் காலம், அந்த மூன்று ஆண்டுகளின் ஆரம்ப பத்து நாட்களிலேயே நிறைவேறியது. பத்து என்பது ஒரு சோதனைச் செயல்முறையின் அடையாளமாகும்; இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகப் பண்டைய இஸ்ரவேல், யோசுவாவும் காலேபும் கொண்டுவந்த செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட பத்தாவது சோதனையை நிராகரித்த நிகழ்வு உள்ளது. இதேபோல், ஸ்மிர்னா சபையின் துன்புறுத்தலின் காலத்திலும் அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்மிர்னா திருச்சபைக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஆலோசனை என்னவென்றால், சோதனையின் செயல்முறையை அஞ்ச வேண்டாம் என்பதே; ஏனெனில் அவர்கள் தேவனைப் பயந்தால், அவர் அவர்களுடைய தெய்வீகமான அந்தப் பயத்திற்குப் பிரதியாக ஜீவனுடைய கிரீடத்தை அளிப்பார். அந்தத் தெய்வீகப் பயம், தானியேல் பரலோக மன்னாவை உண்ண விரும்பிய ஆசையினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

முதலாவது சோதனை தேவனைப் பயப்படுவதாயிருந்தது; இதனை மெல்சார் மற்றும் தானியேல் தன் இருதயத்தில் பாபிலோனின் உணவும் பானமும் கொண்டு தன்னைத் தீட்டுப்படுத்திக்கொள்ளாதிருக்கத் தீர்மானித்ததினால் விளக்கமாகக் காணலாம். முதல் தூதனுடைய செய்தியின் இரண்டாவது கூறு தேவனுக்கே மகிமை கொடுக்க வேண்டுமென்பதாகும்; இது அந்த ஆகார முறையின் விளைவுகளின் காணத்தக்க வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது. பத்து நாட்களின் முடிவில், தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் தங்களுடைய உடல்தோற்றத்தின் மூலம் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள்.

நான்கு பிள்ளைகளும் ஆகாரத்தைச் சார்ந்த முதல் சோதனையைத் தாண்டினார்கள்; அதுவே ஆதாமும் ஏவாளும் விழுந்த இடமாகும், மேலும் கிறிஸ்து தமது ஞானஸ்நானத்திற்குப் உடனடியாகப் பின் எதிர்கொண்ட முதல் சோதனையையும் அது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் அவரது தீர்க்கதரிசன வரிசையில் உள்ள முதல் செய்திக்கான வல்லமையூட்டலாக இருந்தது. அது “வனாந்தரத்திலே கூப்பிடுகிற சத்தம்” அறிவித்த செய்தியை வல்லமையூட்டியும் அங்கீகரித்தும் இருந்தது. பின்னர், தானியேலும் மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களும் சந்தித்ததுபோலவே, கிறிஸ்துவும் நாற்பது நாட்கள் ஆகாரத்தைச் சார்ந்து சோதிக்கப்பட்டார்; தானியேல் பத்து நாட்கள் சோதிக்கப்பட்டதுபோல. தானியேலும் கிறிஸ்துவும், 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கிய தூதனின் கையில் இருந்த மறைந்த மன்னாவின் சோதனையை முன்மாதிரியாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தனர். கிறிஸ்துவிற்கும் தானியேலிற்கும் தொடர்ந்து இன்னும் இரண்டு சோதனைகள் வரவேண்டியிருந்தன. இரண்டாவது சோதனையில், தானியேலும் மூன்று சிறப்புமிக்கவர்களும் தங்கள் முகத்தோற்றங்களினால் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள். ஆகாரச் சோதனைக்குப் பின்பு கிறிஸ்துவிற்கு வந்த சோதனையும் மகிமையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது.

கிறிஸ்து உணவுக்கான சோதனையைத் தாண்டிய பின், சாத்தான் உலகத்தின் எல்லா ராஜ்யங்களின் “மகிமையையும்” அவருக்குக் கொடுக்க முன்வந்தான்; ஆனால் கிறிஸ்து அதற்குப் பதிலாக ராஜாதி ராஜனை மகிமைப்படுத்துவதைத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஆதாமும் ஏவாளும் முதல் சோதனையில் தோல்வியடைந்தனர்; அவர்கள் முன்பு அணிந்திருந்த ஒளியின் அங்கியால் குறிக்கப்பட்டிருந்த தேவனுடைய மகிமையை இனி வெளிப்படுத்தவில்லை என்பதால், உடனே அத்தி இலைகளால் தங்கள் முகத்தோற்றத்தை மறைக்க முயன்றனர். தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் உணவுக்கான சோதனையைத் தாண்டியபோது, அவர்களுக்கு அடுத்ததாக “எல்லா கல்வியிலும் ஞானத்திலும் அறிவும் திறமையும்” கொடுக்கப்பட்டது; “மேலும் தானியேலுக்கு எல்லா தரிசனங்களையும் கனவுகளையும் உணர்ந்துணரும் அறிவும் இருந்தது.”

அவர்கள் இரண்டாவது சோதனையையும் கடந்தார்கள்; அது மெல்சார் நடத்தின பார்வைச் சோதனையாக இருந்தது. மில்லரைட் வரலாற்றில், இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தி, வனாந்தரத்தில் கூவுகிற “சத்தத்தின்” செய்தியை, வில்லியம் மில்லர் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டபடி, ஏற்றுக்கொண்டவர்களுக்கும் நிராகரித்தவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைக் குறித்தது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, அப்பொழுது மில்லரைட் இயக்கம் புராட்டஸ்டன்டிசத்தின் கண்கூடும் ஒரே உண்மையான கொம்பாக ஆனது; அந்தச் செய்தியையும் இயக்கத்தையும் நிராகரித்தவர்கள் ரோமாவின் குமாரத்திகளாக ஆனார்கள். அவர்கள் சிறிய புத்தகத்திற்குப் பதிலாக பாபிலோனின் ஆகாரத்தை உண்ணவும் அதன் திராட்சரசத்தைப் பருகவும் தேர்ந்தெடுத்திருந்தார்கள். மூன்று ஆண்டுகளின் முடிவில், தானியேலும் மற்ற சீரியவர்களும் நேபுகாத்நேச்சாரால் நியாயந்தீர்ப்புக்காகக் கொண்டுவரப்பட்டார்கள்.

தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் “பத்து” நாட்களின் சோதனையைத் தாண்டினர்; பின்னர் தங்களுடைய இறுதி பரிசோதனை/சோதனையை வெற்றி பெற்றபோது, மற்ற எல்லாரையும் விட “பத்து” மடங்கு அதிக ஞானமுடையவர்களாகக் காணப்பட்டனர்.

தானியேல் முதல் அதிகாரம், தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் ஆகிய நூல்களை உட்கொள்கின்ற அந்தப் புத்தகத்தில் முதல் தூதனுடைய செய்திக்கான முதல் குறிப்பிடுதலாகும். அது வெளிப்படுத்தல் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனுக்குள்ள அதே பண்புகளை உடையதாக இருக்கிறது. அது வெளிப்படுத்தலின் முதல் வசனத்தில் முதலில் குறிப்பிடப்பட்ட சத்தியத்தை நிலைநிறுத்துகிறது; ஏனெனில் நேபுகாத்நேச்சார் அஷ்பெனாஸுக்கு ஒரு செய்தியைக் கொடுத்தான்; அவன் மாறாக மெல்சாருக்கு அந்தச் செய்தியைக் கொடுத்தான்; பின்னர் அவன் தானியேலுடன் தொடர்புகொண்டான். பிதா கிறிஸ்துவுக்கு ஒரு செய்தியைக் கொடுத்தார்; அவர் மாறாக காபிரியேலுக்கு அந்தச் செய்தியைக் கொடுத்தார்; பின்னர் அவன் யோவானுடன் தொடர்புகொண்டான்.

இப்போது முத்திரை நீக்கப்பட்டுவரும் அந்தச் செய்தியாகிய இச்செய்தி, பிதா தமது சபைக்கு அளிக்கும் தொடர்பாடல் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகிறது. பிதா தமது சபைக்காக முதலில் அடையாளப்படுத்தத் தேர்ந்தெடுப்பது, மூன்று தூதர்களின் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறையே ஆகும். தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தை, பல தீர்க்கதரிசன வரிகளின் மூலமும், மேலும் மில்லரைட் மக்களின் வரலாற்றின் மூலமும், இந்தச் செயல்முறையை மிகுந்த கவனத்துடன் விரிவாக விளக்கியுள்ளது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அந்தத் தூதன் இறங்கியபோது, அவன் கையில் இருந்த மறைந்த மன்னாவின் அத்தியாவசிய கூறாக இச் சத்தியங்கள் இருந்தன.

முதல் சோதனையில் நீங்கள் தேர்ச்சி பெறவில்லை என்றால், அதில் பங்கேற்பதும், ஆகையால் இரண்டாம் சோதனையைத் தாண்டுவதும் முடியாத காரியம். இந்தச் சத்தியம் கிறிஸ்துவின் வரலாற்றிலும் மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றிலும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தப்பட்டது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரமே இரண்டாம் சோதனை; அதைப்பற்றி சகோதரி வைட் கூறுவதாவது: “நமது நித்திய விதி தீர்மானிக்கப்படும்.” மேலும், அது நாம் “முத்திரையிடப்படுவதற்கு முன்” கட்டாயமாக “தாண்டவேண்டிய” சோதனை என்று அவர் கூறுகிறார். அந்தச் சோதனை இப்போது கிட்டத்தட்ட முடிவடைந்துவிட்டது.

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம், மிருகத்தின் சிலையின் சோதனையைப் பற்றியது; ஆகையால் அந்த அதிகாரம் ஒரு மகத்தான சிலையைப் பற்றியதாக இருப்பது முற்றிலும் பொருத்தமானதே. மேலும், தானியேல் உணவுக் கட்டுப்பாட்டின் சோதனையில் வெற்றி பெற்று, “பத்து மடங்கு” அதிகமான “புரிதலும்” “ஞானமும்” என்ற ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றிருந்ததாலேயே, அந்தச் சோதனையை அவர் அறிந்துகொள்ள முடிந்தது. எலன் ஒயிட் எழுத்துகளில் காணப்படும் அந்தச் சோதனையின் எச்சரிப்பைப் போலவே, தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள சிலைச் சோதனையும் உயிரோ மரணமோ என்ற விளைவுகளை உடைய ஒரு சோதனையாகும்.

தானியேல் முதல் அதிகாரத்தில் நாம் எடுத்துரைக்க வேண்டிய இன்னும் சில தீர்க்கதரிசனச் சார்ந்த விடயங்கள் உள்ளன; அடுத்த கட்டுரையில் அவ்விடயங்களைத் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.