முந்தைய கட்டுரையின் கடைசி பகுதியை நீங்கள் கவனமாக நோக்கியிருந்தால், 1910 ஆம் ஆண்டில் “the daily” என்ற பொருளைப் பற்றிய Sister White உடனான தமது நேர்காணலுக்கு A. G. Daniells தம்முடன் எடுத்துச் சென்றதாகக் கூறும் Early Writings எனும் நூலில் காணப்படும் அந்தப் பகுதியின் மூல ஆதாரத்தையே நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள். “the daily” என்பது கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தஸ்தல ஊழியத்தைக் குறிக்கிறது என்ற “பொய்யை” நிலைநிறுத்தப் பணிபுரிந்தவர்கள், நியாயத்தீர்ப்பின் நேரத்தின் அறிவிப்பைக் கொடுத்தவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த சரியான கருத்துக்கு Sister White அளித்த நேரடியானவும் தெளிவானவுமான ஆதரவைக் குலைக்க வேண்டியிருந்தது. அவர்கள் உருவாக்கிய “பொய்” என்னவெனில், Sister White குறிப்பாகத் தெளிவாக எச்சரித்த ஒரே எச்சரிக்கை காலநிர்ணயத்தின் எச்சரிக்கையே என்பதாகும். அதையே Arthur White தமது வாழ்க்கை வரலாற்றில் நிலைநிறுத்த முயல்கிறார்; மேலும், அவருடைய தந்தையுமான Ellen White-இன் மகனும் Daniells-உமும், கற்பனையாக உருவாக்கப்பட்ட அந்த நேர்காணலின் மூலம் நிரூபிக்க முயன்றதும் அதுவே ஆகும்.
ஏற்கனவே குறிப்பிட்டபடி, “தினந்தோறும்” என்னும் பொருளைப் பற்றிய விஷயத்தில் சகோதரி வைட் மற்றும் டேனியல்ஸ் இடையே எந்த நேர்காணலும் நடைபெற்றதாக எந்தப் பதிவும் இல்லை. கூறப்பட்டதாக உள்ள அந்த நேர்காணல் 1931 ஆம் ஆண்டில் முன்வைக்கப்பட்டது. 1910 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றதாகக் கூறப்படும் ஒரு நேர்காணலில், “தினந்தோறும்” பற்றிய டேனியல்ஸின் தவறான கருத்தை சகோதரி வைட் ஆதரித்திருந்தால், தன் கருத்தை முன்னிறுத்துவதில் ஆர்வமுள்ளவர் என்று சகோதரி வைட் சுட்டிக்காட்டியிருந்த அவரே, ஏன் அவள் அளித்த அந்த ஆதரவை இருபத்து ஒன்று ஆண்டுகள் மௌனமாக வைத்திருக்க வேண்டும்? அது ஒரு நேர்காணல் அல்ல; அது ஒரு கற்பனைத் தோற்றுவிப்பு.
“நித்தியம்” பற்றிய அவளுடைய அறிக்கையின் சூழலை, காலம் நிர்ணயிப்பதற்கெதிரான அவளுடைய எச்சரிக்கைக்கு உட்பட்ட ஒரு தற்செயலான விஷயமாக இருந்ததுபோல் நிலைநிறுத்துவதற்காகவே அந்த நேர்காணல் உருவாக்கப்பட்டது; மேலும் 1931 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றை அவர் வழங்கிய முறையில், ஆர்தர் வைட் அந்தப் பொய்மீது தனது கைரேகைகளைப் பதித்தார். ஒரு கிறிஸ்துவராக, அவர் வரலாற்றை எளிமையாக அறிவித்திருக்க வேண்டும்; வரலாற்றுத் திரித்துரைத்தலை அதில் கலக்காமல் விட்டிருக்க வேண்டும். முந்தைய கட்டுரையை, 1850 ஆம் ஆண்டின் அந்தப் பகுதியுடன் நாம் முடித்தோம்; அதிலிருந்தே Early Writings இல் உள்ள அந்தப் பகுதி பெறப்பட்டது. அந்த அறிக்கை முதலில் 1850 இல் Review இதழில் வெளிவந்தது; பின்னர் மீண்டும் Experience and Views என்னும் புத்தகத்தில் வெளிவந்தது. அது மூன்றாவது முறையாக Early Writings என்னும் புத்தகத்தில் தோன்றுகிறது; ஆனால் Early Writings என்னும் புத்தகமாக வளர்ந்துவரும் செயல்முறையில் சில மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இருப்பினும், அவளுடைய பணியை மதிப்பிழக்கச் செய்வதற்கான தங்களது முயற்சியில் சிலர் கூறுவது போல, தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகளில் பல எழுதுகள் மாற்றப்பட்டுவிட்டன என்று நாம் கூறமாட்டோம்.
1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணை அவருடைய கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அதிலுள்ள எந்தப் பகுதியும் மாற்றப்படக் கூடாது என்றும், அதிலுள்ள எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன என்றும் கர்த்தர் எனக்குக் காட்டினார். சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவருடைய கரம் இருந்து அதை மறைத்திருந்தது; ஆகையால் அவருடைய கரம் அகற்றப்படும் வரையில் எவராலும் அதைக் காண முடியாதிருந்தது.
“அப்பொழுது நான் ‘Daily’ குறித்து கண்டது என்னவெனில், ‘sacrifice’ என்ற சொல் மனித ஞானத்தினால் சேர்க்கப்பட்டது; அது மூல உரைக்கு உட்பட்டதல்ல; மேலும் நியாயத்தீர்ப்பின் மணிநேர அறிவிப்பை கொடுத்தவர்களுக்கு அதற்குரிய சரியான பார்வையை கர்த்தர் அளித்தார். 1844ற்கு முன்பு, ஐக்கியம் நிலவியிருந்தபோது, ‘Daily’ பற்றிய சரியான பார்வையில் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் ஒன்றுபட்டிருந்தார்கள்; ஆனால் 1844 முதல், குழப்பத்தின் மத்தியில், வேறு கருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; அதன்பின் இருளும் குழப்பமும் தொடர்ந்து வந்தன.” Review and Herald, November 1, 1850.
இந்த உரை முதலில் 1849 ஆம் ஆண்டின் *The Present Truth* எனும் வெளியீட்டில் இடம்பெற்றது; ஆனால் அது 1850 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் *Review and Herald* இதழில் அச்சிடப்பட்டது. மூலக் கையெழுத்துப் பிரதியில், சமீபத்தில் கர்த்தர் தமக்குக் காண்பித்த பல விஷயங்களைத் தாம் எழுதி வருகிறேன் என்று சகோதரி வைட் நேரடியாகக் குறிப்பிடுகிறார்; மேலும், முழு கட்டுரையையும் நீங்கள் வாசிக்கையில், பல பொருட்கள் எடுத்துரைக்கப்பட்டிருப்பதை காண்பீர்கள். அவருக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட பல்வேறு பொருட்கள் சுமார் இருபது உள்ளன. முக்கியக் கருத்து இதுவே: மூலக் கட்டுரையில் “the daily” என்ற பொருளும், “time setting” என்ற பொருளும், அவருக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட விஷயங்களில் இரு வேறு வெளிப்பாடுகளாக இருந்தன.
அசல் கைப்பிரதியில் அவை வெவ்வேறு பத்திகளில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. அந்த பகுதி Experience and Views இல் மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டபோது, “the daily” குறித்து முன்னோடிகளின் கருத்தை சகோதரி வைட் நிலைநிறுத்தும் பத்தியை, கால நிர்ணயத்துக்கு எதிராக எச்சரிக்கும் அடுத்த பத்தியுடன் ஆசிரியர்கள் ஒன்றிணைத்தனர். நீங்கள் அசலை வாசிக்கும்போது, சில பொருட்களில் முக்கியத்துவம் Capitalization மூலம் வலியுறுத்தப்பட்டிருப்பதை கவனிக்கவும். “the daily” குறித்து முன்னோடிகளின் கருத்தை அவர் உறுதிப்படுத்தும் பத்தியில், அவர் Daily என்ற சொல்லை Capitalize செய்கிறார்; அடுத்த பத்தியில் அவர் Time என்ற சொல்லை Capitalize செய்கிறார்; இவ்வாறு, தமக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட அந்த இரு பொருட்களுக்குமிடையில் நேரடியான வேறுபாட்டை அவர் குறிக்கிறார்.
“அன்புடைய சகோதரர்களும் சகோதரிகளும்,```
“கர்த்தர் சமீபத்தில் தரிசனத்தில் எனக்குக் காட்டியதின் ஒரு சுருக்கமான விளக்கத்தை உங்களுக்குக் கொடுக்க விரும்புகிறேன். இயேசுவின் அழகிய தன்மையையும், தூதர்கள் ஒருவர்மேல் ஒருவர் கொண்டிருக்கும் அன்பையும் நான் காண்பிக்கப்பட்டேன். தூதன் கூறினான்—அவர்களுடைய அன்பை நீங்கள் காணவில்லைவா?—அதைப் பின்பற்றுங்கள். அதுபோலவே தேவனுடைய ஜனங்களும் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்க வேண்டும். குற்றம் சகோதரன் மேல் விழுவதற்குப் பதிலாக உன்மேலே விழட்டும். ‘உங்களுக்குள்ளதை விற்று தருமம் கொடுங்கள்’ என்ற செய்தி சிலரால் அதன் தெளிவான ஒளியில் வழங்கப்படவில்லை என்றும், நம்முடைய இரட்சகரின் வார்த்தைகளின் உண்மையான நோக்கம் தெளிவாக முன்வைக்கப்படவில்லை என்றும் நான் கண்டேன். விற்பதின் நோக்கம், உழைத்து தங்களைத் தாமே ஆதரிக்கக் கூடியவர்களுக்கு வழங்குவதற்கல்ல; சத்தியத்தைப் பரப்புவதற்கே என்று நான் கண்டேன். உழைக்கத் தகுதியுள்ளவர்களை சோம்பேறித்தனத்தில் ஆதரித்து இன்புறச் செய்வது பாவமாகும். சிலர் எல்லா கூட்டங்களிலும் கலந்துகொள்வதில் மிகுந்த ஆர்வமுள்ளவர்களாயிருந்தனர்; அது தேவனை மகிமைப்படுத்துவதற்காக அல்ல, ‘அப்பமும் மீன்களும்’ கருதியே. அப்படிப்பட்டவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களின் தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்யவும், நிகழ்கால சத்தியத்தின் விலையுயர்ந்த காரியத்தைத் தாங்குவதற்கு கொடுக்க ஏதாவது இருக்கவும், வீட்டிலேயே இருந்து தங்கள் கைகளால் ‘நல்லதான காரியத்தை’ செய்து உழைத்திருப்பதே மிகவும் மேல்.”
“சிலர், நான் கண்டதுபோல், அவிசுவாசிகளின் முன்னிலையில் நோயாளிகள் குணமாகும்படி ஜெபிப்பதில் தவறியிருந்தனர். நம்மில் யாரேனும் நோயுற்றிருந்து, யாக்கோபு 5:14, 15-இன் படி, சபையின் மூப்பர்களை அவர்கள்மேல் ஜெபிக்க அழைத்தால், நாம் இயேசுவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்ற வேண்டும். அவர் அவிசுவாசிகளை அறையிலிருந்து வெளியே அனுப்பிவிட்டு, பின்னர் நோயாளியை குணமாக்கினார்; ஆகையால், நம்மிடையிலுள்ள நோயாளிகளுக்காக நாம் ஜெபிக்கும் போது, விசுவாசமில்லாதவர்களின் அவிசுவாசத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கும்படி நாம் நாட வேண்டும்.”
“அப்போது இயேசு தமது சீஷர்களைத் தனியே ஒரு மேல்வீட்டறைக்கு அழைத்துச் சென்று, முதலில் அவர்களுடைய பாதங்களை கழுவி, பின்னர் உடைக்கப்பட்ட அப்பத்தை அவர்களுக்கு உண்ணக் கொடுத்த காலத்திற்கே நான் மீண்டும் திருப்பிக் காண்பிக்கப்பட்டேன்; அது அவருடைய உடைக்கப்பட்ட சரீரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்கும், திராட்சைக்கொடியின் சாறை அவருடைய சிந்தப்பட்ட இரத்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதற்கும் ஆகும். இவ்விஷயங்களில் எல்லாரும் புரிந்துணர்ச்சியோடு நடந்து, இயேசுவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும், இவ்விதிகளைக் கடைப்பிடிக்கும்போது, அவிசுவாசிகளிடமிருந்து இயன்றவரைத் தனித்திருக்க வேண்டும் என்றும் நான் கண்டேன்.”
“அப்பொழுது, இயேசு பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து வெளியேறிய பின்பு, கடைசி ஏழு வாதைகள் ஊற்றப்படுமென எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. தூதன் கூறினான்—துன்மார்க்கர்களின் அழிவையோ மரணத்தையோ உண்டாக்குவது தேவனுடையதும் ஆட்டுக்குட்டியினதும் கோபமே. தேவனுடைய சத்தத்தினால் பரிசுத்தவான்கள் கொடிகளுடன் நிற்கும் சேனைபோல வல்லவர்களாகவும் பயங்கரரானவர்களாகவும் இருப்பார்கள்; ஆனாலும் அப்பொழுது அவர்கள் எழுதப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றமாட்டார்கள். அந்த நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவேற்றம் 1000 ஆண்டுகளின் முடிவில் இருக்கும்.”
“பரிசுத்தவான்கள் அழிவிலாமைக்காக மாற்றப்பட்டு, ஒன்றுகூடப் பிடுங்கப்பட்டு, தங்கள் யாழ்களையும் கிரீடங்களையும் முதலியவற்றையும் பெற்று, பரிசுத்த நகரத்துக்குள் பிரவேசித்த பின்பு, இயேசுவும் பரிசுத்தவான்களும் நியாயத்தீர்ப்புக்காக அமருகின்றனர். புத்தகங்கள் திறக்கப்படுகின்றன; ஜீவப்புத்தகமும் மரணப்புத்தகமும். ஜீவப்புத்தகத்தில் பரிசுத்தவான்களின் நற்செயல்கள் உள்ளன; மரணப்புத்தகத்தில் துன்மார்க்கரின் தீய செயல்கள் உள்ளன. இப்புத்தகங்கள் சட்டப்புத்தகமான வேதாகமத்தோடு ஒப்பிடப்பட்டன; அதன்படி அவர்கள் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டனர். பரிசுத்தவான்கள் இயேசுவோடு ஒருமனதாக இருந்து, துன்மார்க்கரான இறந்தவர்களின்மேல் தங்கள் நியாயத்தீர்ப்பை வழங்குகின்றனர். இதோ பாருங்கள்! என்று தூதன் சொன்னான்; பரிசுத்தவான்கள் இயேசுவோடு ஒருமனதாக இருந்து நியாயத்தீர்ப்பில் அமர்ந்து, உடலில் செய்த செயல்களின்படி துன்மார்க்கரான ஒவ்வொருவருக்கும் அளந்து வழங்குகின்றனர்; நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவேற்றத்தின் போது அவர்கள் பெறவேண்டியது என்னவோ அது அவரவர் பெயருக்கு எதிராகப் பதிவு செய்யப்படுகிறது. இதுவே, நான் கண்டபடி, 1000 ஆண்டுகளுக்குள் பரிசுத்த நகரம் பூமிக்கு இறங்குவதற்கு முன், அதில் இயேசுவோடு சேர்ந்து பரிசுத்தவான்கள் செய்த வேலை ஆகும். பின்னர் 1000 ஆண்டுகளின் முடிவில், இயேசுவும், தூதர்களும், அவரோடிருக்கிற எல்லா பரிசுத்தவான்களும் பரிசுத்த நகரத்தைவிட்டு புறப்படுகின்றனர்; அவர் அவர்களோடு பூமிக்குத் தாழ்ந்து வரும்போது, துன்மார்க்கரான இறந்தவர்கள் உயிர்த்தெழுப்பப்படுகின்றனர்; அப்போது ‘அவரைக் குத்தின’ அந்த மனிதர்களே உயிர்த்தெழுப்பப்பட்டு, அவருடைய சகல மகிமையுடனும், அவரோடு இருக்கும் தூதர்களையும் பரிசுத்தவான்களையும் உடன்கொண்டு, அவரைத் தொலைவில் இருந்து காண்பார்கள்; அவரினிமித்தம் புலம்புவார்கள். அவர்கள் அவருடைய கைகளிலும் கால்களிலும் இருந்த ஆணிக்குறிகளையும், அவருடைய விலாவில் ஈட்டியால் குத்தப்பட்ட இடத்தையும் காண்பார்கள். அப்பொழுது அந்த ஆணிக்குறிகளும் ஈட்டிக்குறியும் அவருடைய மகிமையாக இருக்கும். 1000 ஆண்டுகளின் முடிவில்தான் இயேசு ஒலிவமலையின் மேல் நிற்கிறார்; அப்போது அந்த மலை இரண்டாகப் பிளந்து, அது ஒரு விசாலமான சமவெளியாகிறது; அந்த நேரத்தில் தப்பியோடுகிறவர்கள், இப்போதுதான் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்ட துன்மார்க்கரே. பின்னர் பரிசுத்த நகரம் இறங்கி வந்து அந்தச் சமவெளியின் மேல் தங்கி நிற்கிறது.”
“அப்பொழுது சாத்தான் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்ட துன்மார்க்கருக்குள் தன் ஆவியை ஊட்டினான். நகரத்தில் உள்ள சேனைச் சிறியது என்றும், தன் சேனைப் பெரியது என்றும், அவர்கள் பரிசுத்தவான்களை வென்று நகரத்தைப் பிடித்துக்கொள்ள முடியும் என்றும் அவன் அவர்களைப் புகழ்ச்சியால் ஏமாற்றினான். சாத்தான் தன் சேனையைத் திரட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, பரிசுத்தவான்கள் நகரத்திற்குள் இருந்து, தேவனுடைய பரதீசின் அழகையும் மகிமையையும் நோக்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். இயேசு அவர்களுக்குமுன் தலைவராய் இருந்து, அவர்களை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். திடீரென்று அந்த அன்பான இரட்சகர் எங்கள் கூட்டத்திலிருந்து மறைந்துபோனார்; ஆனால் விரைவில் அவருடைய இனிய சத்தத்தை நாம் கேட்டோம்; அது, ‘என் பிதாவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களே, உலகத் தோற்றமுதலிருந்து உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கும் ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்று சொன்னது. நாங்கள் இயேசுவைச் சூழ்ந்து கூடினோம்; அவர் நகரத்தின் வாசல்களை மூடியவுடனே, துன்மார்க்கர்மேல் சாபம் அறிவிக்கப்பட்டது. வாசல்கள் அடைக்கப்பட்டன. பின்னர் பரிசுத்தவான்கள் தங்கள் சிறகுகளைப் பயன்படுத்தி, நகரத்தின் மதிலின் உச்சிக்கேறினார்கள். இயேசுவும் அவர்களோடிருந்தார்; அவருடைய கிரீடம் ஒளிமிக்கதும் மகிமையானதுமாய் இருந்தது. அது கிரீடத்துக்குள் கிரீடமாயிருந்தது; அப்படியாக ஏழு இருந்தன. பரிசுத்தவான்களின் கிரீடங்கள் மிகச் சுத்தமான பொன்னினால் செய்யப்பட்டு, நட்சத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. அவர்களுடைய முகங்கள் மகிமையால் பிரகாசித்தன; ஏனெனில் அவர்கள் இயேசுவின் சாயலிலே அப்படியே இருந்தார்கள்; அவர்கள் எழுந்து, எல்லாரும் ஒன்றுசேர்ந்து நகரத்தின் உச்சிக்குச் செல்லும்போது, அந்தக் காட்சியினால் நான் பரவசமடைந்தேன்.”
“அப்போது துன்மார்க்கர் தாங்கள் இழந்ததை கண்டார்கள்; தேவனிடமிருந்து அக்கினி அவர்கள்மேல் ஊதப்பட்டது, அது அவர்களை விழுங்கிப்போட்டது. இதுவே நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவேற்றமாக இருந்தது. பின்னர், பரிசுத்தவான்கள் இயேசுவோடு ஏகமனதாக அந்த 1000 ஆண்டுகளின்போது அவர்களுக்கு அளந்து வைத்தபடியே துன்மார்க்கர் தங்கள் தண்டனையைப் பெற்றார்கள். துன்மார்க்கரை விழுங்கிய அதே தேவஅக்கினி, பூமி முழுவதையும் சுத்திகரித்தது. உடைந்த சிதைந்த மலைகள் கொதிக்கும் உஷ்ணத்தால் உருகின; ஆகாயமண்டலமும் அப்படியே உருகியது; வைக்கோல் போன்ற அனைத்தும் எரிந்து அழிந்தது. பின்னர் எங்கள் சுதந்தரம் எங்களுக்கு முன்பாக மகிமையுடனும் அழகுடனும் வெளிப்பட்டது; புதிதாக்கப்பட்ட முழு பூமியையும் நாம் சுதந்தரமாகப் பெற்றோம். நாம் எல்லாரும் உரத்த சத்தத்தோடு, மகிமை, அல்லேலூயா என்று முழங்கினோம்.”
“மேய்ப்பர்கள், தாங்கள் நம்பிக்கையுடன் கருதுவதற்குக் காரணமுள்ளவர்களாகியவர்களையும், எல்லா செய்திகளிலும் இருந்தவர்களையும், இப்போதைய சத்தியமெங்கிலும் நிலைத்திருக்கிறவர்களையும், தாங்கள் வேதாகமம் ஆதரிக்கிறது என்று நினைக்கக்கூடிய முக்கியத்துவமுள்ள எந்தப் புதிய கருத்தையும் முன்வைப்பதற்கு முன்பு கலந்தாலோசிக்க வேண்டும் என்பதையும் நான் கண்டேன். அப்பொழுது மேய்ப்பர்கள் முற்றிலும் ஒன்றுபட்டிருப்பார்கள்; மேய்ப்பர்களின் அந்த ஒன்றிப்பு திருச்சபையினால் உணரப்படும். இப்படிப்பட்ட ஒரு நடைமுறை துயரமிக்க பிளவுகளைத் தடுத்திருக்கும் என்று நான் கண்டேன்; அப்பொழுது விலையுயர்ந்த மந்தை பிளவுபட்டு, மேய்ப்பரில்லாமல் ஆடுகள் சிதறிப்போகும் அபாயமுமிருக்காது.”
“செப்டம்பர் 23-ஆம் தேதி, கர்த்தர் எனக்குக் காட்டினது என்னவெனில், தமது ஜனத்தின் மீதமிருப்பவர்களை மீட்டுக்கொள்ள அவர் இரண்டாம் முறை தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கிறார்; மேலும், இந்தச் சேர்க்கைக்காலத்தில் முயற்சிகள் இரட்டிப்பிக்கப்பட வேண்டும். சிதறடிக்கும் காலத்தில் இஸ்ரவேல் அடிக்கப்பட்டும் சிதைக்கப்பட்டும் இருந்தது; ஆனால் இப்போது, சேர்க்கைக்காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சுகப்படுத்தி, அவர்களுடைய காயங்களை கட்டிப்போடுவார். சிதறடித்தல் காலத்தில், சத்தியத்தைப் பரப்புவதற்காக செய்யப்பட்ட முயற்சிகளுக்கு மிகச் சிறிய விளைவே இருந்தது; அவை மிகக் குறைவையே செய்தன, அல்லது ஒன்றும் செய்ததில்லை; ஆனால் சேர்க்கைக்காலத்தில், தேவன் தமது ஜனத்தைச் சேர்க்கத் தமது கரத்தை நீட்டியிருக்கையில், சத்தியத்தைப் பரப்புவதற்கான முயற்சிகள் தமக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட விளைவை உண்டாக்கும். எல்லாரும் இப்பணியில் ஒருமித்தவர்களாகவும் வைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். இப்போது நாம் இருக்கும் இந்தச் சேர்க்கைக்காலத்தில் நம்மை நடத்துவதற்காக சிதறடித்தல் காலத்தை எடுத்துக்காட்டாக யாராவது குறிப்பிடுவது வெட்ககரமானது என்று நான் கண்டேன்; ஏனெனில், அப்போது அவர் செய்ததைவிட இப்போது தேவன் நமக்காக அதிகம் செய்யாவிட்டால், இஸ்ரவேல் ஒருபோதும் சேர்க்கப்படமாட்டாது. சத்தியம் பிரசங்கிக்கப்படுவது எவ்வளவு அவசியமோ, அதே அளவுக்கு அது ஒரு பத்திரிகையில் வெளியிடப்படுவதும் அவசியம்.”
“1843 ஆம் ஆண்டின் வரைபடம் தமது கையால் வழிநடத்தப்பட்டது என்றும், அதில் எந்தப் பகுதியும் மாற்றப்படக்கூடாது என்றும், அதிலுள்ள எண்கள் அவர் விரும்பியபடியே இருந்தன என்றும் கர்த்தர் எனக்குக் காட்டினார். சில எண்களில் இருந்த ஒரு தவறின்மேல் அவரது கை இருந்து அதை மறைத்திருந்தது; ஆகையால் அவரது கை அகற்றப்படும் வரையில் யாரும் அதை காண முடியவில்லை.”
“அப்போது ‘தினந்தோறும்’ என்பதைக் குறித்து நான் கண்டதாவது, ‘பலியிடுதல்’ என்ற சொல் மனித ஞானத்தினால் சேர்க்கப்பட்டது; அது மூல உரைக்கு சேர்ந்ததல்ல; மேலும் நியாயத்தீர்ப்பின் மணிநேர அறிவிப்பைக் கொடுத்தவர்களுக்கு அதைப் பற்றிய சரியான கருத்தை ஆண்டவர் அளித்தார். 1844க்கு முன்பு, ஐக்கியம் நிலவியிருந்த காலத்தில், ‘தினந்தோறும்’ பற்றிய சரியான கருத்தில் ஏறத்தாழ அனைவரும் ஒன்றுபட்டிருந்தார்கள்; ஆனால் 1844 முதல், குழப்பத்தின் மத்தியில், வேறு கருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; அதன் விளைவாக இருளும் குழப்பமும் தொடர்ந்தன.”
“1844 முதல் காலம் ஒரு சோதனையாக இருந்ததில்லை என்றும், காலம் இனிமேலும் ஒருபோதும் மீண்டும் சோதனையாக இருக்காது என்றும் கர்த்தர் எனக்குக் காட்டினார்.
“அப்பொழுது ஆண்டவர் வருவதற்கு முன் பரிசுத்தவான்கள் இன்னும் பழைய எருசலேமுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்பதே பெரிய தவறாகக் கொண்டிருக்கும் சிலரிடத்திற்குத் என் கவனம் திருப்பப்பட்டது. இப்படிப்பட்ட ஒரு கருத்து, மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியின் கீழுள்ள தேவனுடைய தற்போதைய கிரியையிலிருந்து மனதையும் அக்கறையையும் அகற்றும்படியாக வழிநடத்துகிறது; ஏனெனில் நாம் எருசலேமுக்குச் செல்ல வேண்டுமாயின், அப்பொழுது இயல்பாகவே எங்கள் மனங்கள் அங்கேயே நிலைத்திருக்கும்; மேலும் பரிசுத்தவான்களை எருசலேமுக்குக் கொண்டு செல்லும்படியாக, எங்கள் வசதிகள் வேறு பயன்பாடுகளிலிருந்து விலக்கி வைக்கப்படும். அவர்கள் இம்மாபெரும் தவறுக்குள் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டதற்கான காரணம், கடந்த பல ஆண்டுகளாக அவர்கள் இருந்துவரும் தங்களுடைய தவறுகளை அறிக்கையிட்டு கைவிடாததே என்று நான் கண்டேன்.” Review and Herald, November 1, 1850.
இந்தப் பகுதி, “கர்த்தர் சமீபத்தில் தரிசனத்தில் எனக்குக் காண்பித்தவற்றைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான விளக்கத்தை உங்களுக்குக் கொடுக்க விரும்புகிறேன்” என்று கூறுவதால் தொடங்குகிறது. பல பொருட்கள் முன்வைக்கப்பட்டன; மேலும், “the daily” குறித்து எடுத்துரைக்கப்படும் பதிவை, அதற்குப் பின்வரும் பதிவுடன் அவர் இணைக்கவில்லை. அது பின்னர் Experience and Views-இலும், அதன் பின்பு Early Writings-இலும் அந்தப் பகுதியைச் சேர்த்த ஆசிரியர்களால் செய்யப்பட்டது. Experience and Views-இல், ஆசிரியர்கள் முதல் எட்டு பதிவுகளை நீக்கிவிட்டு, “the daily” குறித்து அவருக்குக் காண்பிக்கப்பட்டதையும் காலநிர்ணயத்தைப் பற்றியதையும் எடுத்துரைக்கும் பதிவுகளை ஒன்றிணைத்தனர். Experience and Views 1851-ல் வெளியிடப்பட்டது; அதன் பின் Early Writings 1882-ல் வெளியிடப்பட்டது.
*Early Writings* என்பது அடிப்படையில் *Experience and Views* நூலில் தோன்றிய அதே நான்கு பத்திகளாக இருந்தது; ஆனால் ஒரு முக்கியமான விதிவிலக்கு இருந்தது. *Experience and Views* நூலில், காலத்தை நிர்ணயிப்பதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்த ஒரு-வாக்கியப் பத்தி, “the daily” குறித்து உரையாடியிருந்த அதற்கு முந்தைய பத்தியுடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர், காலத்தை நிர்ணயிப்பதைப் பற்றிய பத்தியைத் தொடர்ந்து முதலில் வந்திருந்த பத்தியும் சேர்க்கப்பட்டது. *Early Writings* நூலில், *Experience and Views* இல் உள்ள வேறொரு பகுதியிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு பத்தி, இப்போது “the daily” மற்றும் காலத்தை நிர்ணயித்தல் ஆகிய இரண்டையும் எடுத்துரைக்கும் பத்தியின் இடையில் வைக்கப்பட்டது; அந்தப் பத்தியை முதலில் தொடர்ந்து வந்திருந்த பத்தி, ஏன் பழைய எருசலேமுக்கு யாத்திரைகள் செய்வது தவறு என்பதை விளக்கியதாக இருந்தது.
Experience and Views என்னும் நூலின் வேறு ஒரு பக்கத்திலிருந்து நீக்கப்பட்ட அந்தப் பத்தி, பின்னர் Early Writings இல் உள்ள அந்தப் பகுதிக்குள் சேர்க்கப்பட்டபோது, 1844 முதல் ஆரம்பமான “தினந்தோறும்” பற்றிய குழப்பத்தையே மேலும் அதிகரித்தது. அந்தப் பத்தி, சகோதரி வைட்டின் தரிசனத்தைப் பற்றிய அவருடைய மூல விவரணையில் இடம்பெறவில்லை.
“மூன்றாம் தூதனின் செய்தி செல்லவேண்டும் என்றும், கர்த்தருடைய சிதறிக்கிடக்கும் பிள்ளைகளுக்கு அறிவிக்கப்படவேண்டும் என்றும், அது காலத்தின் மேல் தொங்கவிடப்படக்கூடாது என்றும் ஆண்டவர் எனக்குக் காண்பித்தார்; ஏனெனில் காலம் இனி ஒருபோதும் மீண்டும் ஒரு சோதனையாக இருக்காது. சிலர் காலத்தைப் பிரசங்கிப்பதினால் எழும் பொய்யான ஒரு உச்சக்கட்ட உணர்ச்சியை அடைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நான் கண்டேன்; மூன்றாம் தூதனின் செய்தி காலம் செய்யக்கூடியதைவிட வலிமையானது என்பதை நான் கண்டேன். இந்தச் செய்தி தன் சொந்த அஸ்திவாரத்தின் மேல் நிலைத்து நிற்கக்கூடியது என்றும், அதை வலுப்படுத்த காலம் அதற்கு தேவையில்லை என்றும், அது வல்லமையோடு செல்லும் என்றும், தன் கிரியையைச் செய்து, நீதியினால் சுருக்கப்படும் என்றும் நான் கண்டேன்.” Experience and Views, 48.
Experience and Views என்ற நூலின் நாற்பத்தெட்டாம் பக்கத்திலிருந்த பத்தி, Early Writings இல் இரண்டு வேறுபட்ட பத்திகளை ஒன்றிணைத்து உருவாக்கப்பட்டிருந்த அந்தப் பத்தியின் பின்னர் சேர்க்கப்பட்டது; இதனால், அசல் விவரணையில் இல்லாத கால நிர்ணயத்தின் மேல் ஒரு வலியுறுத்தல் இடம் பெற்றது.
1931 ஆம் ஆண்டில், எருசலேம் மக்களை ஆட்சி செய்த பண்டைய மனிதர்கள், 1910 ஆம் ஆண்டில் டேனியல்ஸ் சகோதரி வைட்டை சந்தித்து உரையாடினார் என்று கூறும் ஒரு கதையை உருவாக்கினர்; டேனியல்ஸ் வழங்கிய அந்தச் சாட்சியில், அவர் 1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணையை குறிப்பிடுகிறார், மேலும் சகோதரி வைட்டுடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அந்த அட்டவணையில் இல்லாத பரிசுத்தஸ்தலத்தை அவர் சுட்டிக்காட்டினார் என்றும் கூறுகிறார். கூறப்படுவதாவது, Early Writings என்னும் புத்தகம் அவரிடம் இருந்ததாம்; அதில் அவர் குறிப்பிட்டதன் பொருள் என்ன என்று அவர் சகோதரி வைட்டைக் கேட்டபோது, மேலும் அவளுடைய பதில்களின் அடிப்படையில், Early Writings இல் “the daily” குறித்த முன்னோடிகளின் பார்வையை ஆதரிக்கும் அந்தப் பகுதி, உண்மையில் காலநிர்ணயத்திற்கு எதிரான ஒரு எச்சரிக்கையே என்று அவர் முடிவுசெய்யாமல் வேறு வழியில்லை எனக் கருதினார். கற்பனையாக உருவாக்கப்பட்ட அந்த உரையாடலுக்கு இருபத்தொன்று ஆண்டுகள் கழித்தும், மேலும் உரையாடலில் தொடர்புடையவர்கள் என்று கூறப்பட்ட நபர்கள் இறந்ததற்கு பதினாறு ஆண்டுகள் கழித்தும், டேனியல்ஸ் அந்தச் சாட்சியை மூன்றாம் தலைமுறையின் வரலாற்றுக்குள் இடம் அளிக்கிறார்.
எப். சி. கில்பர்ட் எபிரேய மொழியறிஞராக இருந்தார்; மேலும், முன்னோடிகளும் எலன் வைட்டும் அவ்வாறு கூறியிருந்த காரணத்தினால் மட்டும் “the daily” என்பதற்கான சரியான விளக்கம் புறமதம் என்பதைக் அவர் ஆதரிக்கவில்லை. தீர்க்கதரிசியான தானியேல் பயன்படுத்தியிருந்த எபிரேய உரையைப் பற்றிய புரிதலின் அடிப்படையில் அவர் அதனை ஆதரித்து வாதிட்டார். அக்காலப்பகுதியில் அவர் ஆத்வென்டிஸ்ட் இயக்கத்தின் முக்கிய எபிரேய மொழியறிஞராக இருந்தார். டேனியல்ஸும் பிரெஸ்காட்டும் முன்னெடுத்து வந்த “the daily” பற்றிய சர்ச்சை தொடர்ந்து பெருகிக் கொண்டிருக்கையில், முன்னோடிகளின் நிலைப்பாட்டைப் பாதுகாத்து நின்ற முக்கிய அறிஞர்களில் ஒருவராக கில்பர்ட் இருந்தார். 1910 ஜூன் 8 அன்று அவர் எலன் வைட்டைச் சந்தித்து நேர்காணல் ஒன்றை நடத்தினார்; பின்னர், தாமும் சகோதரி வைட்டும் விவாதித்தவற்றை அவர் பதிவு செய்தார். டேனியல்ஸின் சாட்சியம் எப். சி. கில்பர்டினுடையதற்கு முற்றிலும் முரணானதாகும்.
Manuscript Releases எனும் தொகுப்பின் இருபதாவது பகுதியின் பதினேழு முதல் இருபத்திரண்டு பக்கங்களில், சகோதரி வைட் “தினசரி” குறித்த டேனியல்ஸ் மற்றும் பிரெஸ்காட் ஆகியோரின் நிலைப்பாட்டைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். எலன் வைட்டுடன் தாம் நடத்திய உரையாடல் குறித்து எப். சி. கில்பர்டின் அறிக்கையில் நீங்கள் காணும் சொற்றொடர்கள், Manuscript Releases இலுள்ள அந்தப் பகுதியில் சகோதரி வைட் தாமே கூறியதற்கு ஏறத்தாழ முற்றிலும் ஒத்தவையாக இருக்கின்றன. ஆகையால், Manuscript Releases வெளியிடப்பட்டு பொதுமக்களின் பயன்பாட்டிற்கு வந்ததற்கு முன்னர் பல ஆண்டுகளாக, டேனியல்ஸ் தாம் சகோதரி வைட்டுடன் நடத்தியதாகக் கூறிய அந்த உரையாடலின் உள்ளடக்கம் பற்றிய அவரது கூற்றை மறுப்பதற்கோ உறுதிப்படுத்துவதற்கோ உறுதியான எந்தத் தூண்டப்பட்ட சாட்சியும் இல்லை. அதிலும் முக்கியமாக, “தினசரி” பற்றிய அவரது குறைபாடுள்ள கருத்துக்கு எந்தத் தூண்டப்பட்ட அங்கீகாரமும் இல்லை. இன்னும் முக்கியமாக, இப்போது Manuscript Releases கிடைக்கின்ற நிலையிலும் கூட—“தினசரி” குறித்த அவரது குறைபாடுள்ள கருத்துக்கு இன்னும் எந்தத் தூண்டப்பட்ட அங்கீகாரமும் இல்லை!
ஆயினும் இன்று, “தினந்தோறும்” எனப்படுகிறதைக் குறித்து சகோதரி வைட்டிற்கு எந்த நிலைப்பாடும் இல்லை என்று லவோதிக்கேய அத்வென்டிசம் போதிக்கப்படுகிறது; அது ஒரு “சோதனைக்குரிய கேள்வி” அல்ல என்பதையும், நாம் “இந்தப் பொருளைக் குறித்து மௌனமாக இருக்க வேண்டும்” என்பதையும் தவிர. இன்று ஏதோ ஒன்று தலைகீழாக மாற்றப்பட்டுள்ளது; மாற்றப்பட்டிருப்பது என்னவெனில், “தினந்தோறும்” பற்றிய உண்மையான நிலைப்பாடு இப்போது தேவனுடைய ஜனங்களில் சிறுபான்மையினரின் கருத்தாகிவிட்டது. 1910 ஆம் ஆண்டில், சிறுபான்மைக் கருத்து டேனியல்ஸும் பிரெஸ்காட்டும் முன்னிறுத்திய கான்ராடியின் கருத்தாக இருந்தது; பெரும்பான்மைக் கருத்தோ முன்னோடிகளின் நிலைப்பாடாக இருந்தது.
பின்வருவது, சகோதரி வைட்டுடன் தாம் நடத்திய நேர்காணலைப் பற்றிய F. C. கில்பர்டின் அறிக்கையாகும்; இதை Manuscript Releases உடன் ஒப்பிட வேண்டும்; அது இந்த The Book of Daniel தொடர்களின் எண்பத்தொன்றாம் கட்டுரையில் முழுமையாக இடப்பட்டுள்ளது.
“டேனியல்ஸும் பிரெஸ்காட்டும்... காரியத்தில் இருந்த மூத்த சகோதரர்களுக்கு எதையும் சொல்ல ஏதுவாக ஒரு வாய்ப்பும் கொடுக்கவில்லை.... டேனியல்ஸ் இங்கே என்னைச் சந்திக்க வந்தார்; ஆனால் நான் அவரைச் சந்திக்கவில்லை.... எந்த விஷயத்திலும் அவரோடு பேச எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. அவர்கள் உருவாக்க முயல்கிற ‘அன்றாடம்’ பற்றிய விஷயத்தில், அதில் ஒன்றும் இல்லை.... நான் வாஷிங்டனில் இருந்தபோது, அவர்களின் மனங்களை ஏதோ ஒன்று முழுவதுமாக மூடி இருப்பதுபோல் தோன்றியது; அவர்களை நான் எட்டவே முடியாதபடி இருந்தது. ‘அன்றாடம்’ என்ற இந்தப் பொருளோடு நமக்கு எவ்வித சம்பந்தமும் இருக்கக்கூடாது... அவர்கள் என் செய்திக்கு எதிராகச் செயல்படுவார்கள் என்று நான் அறிந்திருந்தேன்; அப்பொழுது மக்கள் என் செய்தியில் எதுவும் இல்லை என்று நினைத்திருப்பார்கள். நான் அவருக்கு எழுதிச், அவர் தம்மைத் தாமே ஜெனரல் கான்ஃபரன்ஸின் தலைவராகத் தகுதியற்றவர் என்று காட்டிக்கொள்கிறார் என்று தெரிவித்தேன்.... தலைமைப் பதவியைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டிய மனிதர் அல்ல.”
“‘daily’ குறித்து உள்ள இந்தச் செய்தி ஒரு சோதிக்கும் செய்தியாக இருந்திருந்தால், ஆண்டவர் அதை எனக்குக் காட்டியிருப்பார். இந்த விஷயத்தில் இவர்கள் ஆரம்பத்திலிருந்தே முடிவைக் காணவில்லை....இந்த வேலையில் ஈடுபட்டுள்ள அவர்களில் எவரையும் நான் முற்றிலும் சந்திக்க மறுக்கிறேன்.
“தேவன் எனக்குக் கொடுத்த வெளிச்சம் என்னவென்றால், சகோதரர் டேனியல்ஸ் ஜனாதிபதி பதவியில் போதிய காலம் இருந்துவிட்டார்.... மேலும், இவ்விஷயங்களில் எதையாவது குறித்து அவருடன் இனி எந்த உரையாடலும் கொள்ளக்கூடாது என்று எனக்குச் சொல்லப்பட்டது. இந்த விஷயத்தைப் பற்றி நான் டேனியல்ஸைச் சந்திக்க மாட்டேன்; அவருடன் ஒரு வார்த்தையும் பேச மாட்டேன். அவருக்கு நான் நேர்காணல் அளிக்கும்படி அவர்கள் என்னிடத்தில் மன்றாடினார்கள்; ஆனால் நான் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.... அவர்கள் போதித்து வருகிற இந்த விஷயத்தோடு எதுவும் தொடர்பு கொள்ளாதபடி எங்கள் மக்களை எச்சரிக்கும்படி எனக்குச் சொல்லப்பட்டது.... அதைக் கேட்கக்கூடாது என்று கர்த்தரால் எனக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டது. அதில் எனக்கு ஒரு துகளளவும் நம்பிக்கை இல்லை என்று நான் வெளிப்படையாகக் கூறியுள்ளேன்.... அவர்கள் செய்து வருகிற இந்த முழுக் காரியமும் பிசாசின் ஒரு சூழ்ச்சியே.” 1910 ஜூன் 8 அன்று எலன் வைட், எப். சி. கில்பர்டுக்கு அளித்த ஒரு நேர்காணல் குறித்த அவரது அறிக்கை.
இந்த பொருளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.
மேற்பரப்பிற்குக் கீழே காண்கிறவரும், சகல மனிதருடைய இருதயங்களையும் ஆராய்ந்து வாசிக்கிறவரும், மிகுந்த ஒளியைப் பெற்றிருந்தவர்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறார்: “தங்களுடைய நெறியியல் மற்றும் ஆவிக்குரிய நிலைமையினால் அவர்கள் துயருற்றும் திகைத்தும் இல்லை.” “ஆம், அவர்கள் தங்கள் சொந்த வழிகளையே தேர்ந்துகொண்டார்கள்; அவர்களின் ஆன்மா தங்கள் அருவருப்புகளில் இன்பங்கொண்டது. நானும் அவர்களின் மாயைகளைத் தேர்ந்துகொண்டு, அவர்கள் அஞ்சுகின்றவற்றை அவர்கள்மேல் வரவைக்கிறேன்; ஏனெனில் நான் அழைத்தபோது ஒருவரும் பதிலளிக்கவில்லை; நான் பேசியபோது அவர்கள் கேளவில்லை; அவர்கள் என் கண்முன் தீமையைச் செய்து, எனக்குப் பிரியமில்லாததைத் தேர்ந்துகொண்டார்கள்.” “அவர்கள் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு சத்தியத்தின் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளாததினால்,” “அவர்கள் பொய்யை விசுவாசிக்கும்படிக்கு,” “தேவன் அவர்களுக்குப் பலமான மாயையை அனுப்புவார்,” “ஆனால் அவர்கள் அநீதியில் இன்பங்கொண்டார்கள்.” ஏசாயா 66:3, 4; 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:11, 10, 12.
“பரலோக ஆசிரியர் விசாரித்தார்: ‘நீங்கள் சரியான அஸ்திவாரத்தின் மேல் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றும், தேவன் உங்கள் கிரியைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்றும் தோற்றமளிப்பதைக் காட்டிலும் மனதை வஞ்சிக்கக்கூடிய வலிமையான மாயை வேறு என்ன இருக்க முடியும், ஆனால் உண்மையில் நீங்கள் அநேக காரியங்களை உலகக் கொள்கையின்படி செய்து கொண்டு யெகோவாவுக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்கிறீர்களே? ஓ, ஒருகாலத்தில் சத்தியத்தை அறிந்திருந்த மனிதர்கள், தேவபக்தியின் ஆவியையும் வல்லமையையும் விட அதன் வெளிப்புற வடிவத்தையே தவறாக எண்ணிக்கொள்ளும்போது; அவர்கள் தாங்கள் ஐசுவரியமுள்ளவர்களும், செல்வத்தில் பெருகியவர்களும், எதுவும் தேவையில்லாதவர்களும் என்று கருதும்போது, ஆனால் உண்மையில் அவர்களுக்கு எல்லாமும் தேவையாக இருக்கும்போது—மனங்களை ஆட்கொள்ளும் அது ஒரு மகா ஏமாற்றம், மயக்கமூட்டும் மாயையே.’”
“தங்களுடைய வஸ்திரங்களை மாசற்றவையாகக் காத்துக்கொண்டு இருக்கும் தம்முடைய விசுவாசமான ஊழியக்காரர்களின்மேல் தேவன் தமது மனப்போக்கை மாற்றிக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் பலர், ‘சமாதானமும் பாதுகாப்பும்’ என்று கூவிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; அதேவேளையில் திடீர் அழிவு அவர்கள்மேல் வந்து கொண்டிருக்கிறது. முழுமையான மனந்திரும்புதல் உண்டாகாவிட்டால், மனிதர் அறிக்கையிடுதலினால் தங்கள் இருதயங்களைத் தாழ்த்தி, சத்தியத்தை அது இயேசுவுக்குள் இருப்பதுபோலவே ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், அவர்கள் ஒருபோதும் பரலோகத்திற்குள் பிரவேசிக்கமாட்டார்கள். நம்முடைய அணிகளுக்குள் சுத்திகரிப்பு நடைபெறும் போது, எதுவும் தேவையில்லை என்று நினைத்து, நாம் ஐசுவரியவான்களும் செல்வம் பெருகியவர்களும் ஆக இருக்கிறோம் என்று பெருமைபேசி, இனி சுகமாக அமைதியாய் இளைப்பாறிக் கிடக்கமாட்டோம்.”
“‘எங்கள் பொன் அக்கினியில் சோதிக்கப்பட்டது; எங்கள் வஸ்திரங்கள் உலகினால் களங்கப்படாதவையாக இருக்கின்றன’ என்று உண்மையாக யார் சொல்ல முடியும்? நமது போதகர் எனப்படுகிற நீதியின் வஸ்திரங்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதை நான் கண்டேன். அவற்றை அவர் கழற்றிப் போட்டபோது, அவற்றின் கீழிருந்த அசுத்தத்தை வெளிப்படுத்தினார். பின்னர் அவர் என்னிடம் சொன்னார்: ‘அவர்கள் தங்களுடைய அசுத்தத்தையும் குணநலனின் அழுகலையும் எவ்வளவு பாசாங்காக மூடிமறைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை நீ காணவில்லையா? “உண்மையுள்ள நகரம் எப்படிச் வேசியாயிற்று!” என் பிதாவின் வீடு வாணிபத்தின் வீட்டாகவும், தெய்வீக சந்நிதியும் மகிமையும் விலகிப்போயுள்ள இடமாகவும் ஆக்கப்பட்டது! இதனாலேயே பலவீனம் உண்டாயிற்று; வல்லமை இல்லாமல் போயிற்று.’”
“இப்போது தன் சொந்தப் பின்வாங்குதலால் புளிக்கவைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிற திருச்சபை மனந்திரும்பி மாறாவிட்டால், தன்னை வெறுக்கும்வரை, தன் செய்கையின் கனியைத் தின்றுகொண்டிருப்பாள். அவள் தீமையை எதிர்த்து நன்மையைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, முழு தாழ்மையுடனும் தேவனைத் தேடி, கிறிஸ்துவில் தன் உயர்ந்த அழைப்பை அடைந்து, நித்திய சத்தியத்தின் மேடையில் நிலைத்து, விசுவாசத்தினால் தமக்காக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்ட சாதனைகளைப் பற்றிக்கொள்ளும்போது, அவள் குணமாக்கப்படுவாள். பூமியாச்சாரப் பிணைப்புகளிலிருந்து பிரிந்தவளாய், தேவன் அருளிய எளிமையிலும் தூய்மையிலும் அவள் தோன்றுவாள்; சத்தியம் உண்மையிலேயே அவளைச் சுதந்திரப்படுத்தியுள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்துவாள். அப்பொழுது அவளுடைய உறுப்பினர்கள் உண்மையிலேயே தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களாக, அவருடைய பிரதிநிதிகளாக இருப்பார்கள்.” Testimonies, volume 8, 249, 250.