தானியேல் நூல் - தொண்ணூற்று ஒன்று

முதல் தூதனின் இயக்கத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவு, தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள உலாய் நதித் தரிசனத்தால் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. அந்தத் தரிசனம் தானியேலின் ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவு, ஹித்தேக்கேல் நதித் தரிசனத்தால் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது; அது பத்தாம், பதினொன்றாம், பன்னிரண்டாம் அதிகாரங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்த இரு இயக்கங்களுக்குமிடையேயான தொடர்புகள் ஏராளமானவை. 1863-ஆம் ஆண்டின் கலகத்திலிருந்து 1989-இல் முடிவுகாலம் வரையிலான நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகள், இந்த இரு இயக்கங்களையும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கின்றன.

முடிவுக்காலத்தின் இரு காலங்களும், ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு குறிப்பிடும் “ஏழு காலங்களால்” குறிக்கப்பட்டுள்ளன. அந்நியமதமும் பின்னர் பாப்பரசுத் துறையும், 1798 ஆம் ஆண்டில் வந்த முடிவுக்காலம் வரையில் பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் சேனையையும் மிதித்தன. 1863 ஆம் ஆண்டின் கலகத்திலிருந்து 1989 வரை, எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் நான்கு அருவருப்புகளால் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, ஒரு ஆவிக்குரிய மிதித்தல் நிகழ்ந்திருந்தது.

முதல் கோபக்காலத்தின் முடிவிலிருந்து 1844 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த கடைசி கோபக்காலத்தின் முடிவுவரையான நாற்பத்தாறு ஆண்டுகள்—அந்த காலத்தில் கிறிஸ்து ஒரு ஆவிக்குரிய ஆலயத்தை எழுப்பி, 1844 அக்டோபர் 22 அன்று அதனுள் திடீரென வந்தார்—இவை, 1989 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முடிவுகாலத்திலிருந்து விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலத்துக்கு ஒப்பாக இருக்கின்றன; அப்பொழுது கிறிஸ்து மீண்டும் ஒரு ஆவிக்குரிய ஆலயத்தை எழுப்பி வருகிறார்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் மகா பூகம்பத்தின் நேரத்தில் அவர் அதனிடத்தில் திடீரென வருவார்.

1844 ஆம் ஆண்டில் மூன்றாம் தூதன் வந்தபோது, உடன்படிக்கையின் தூதன் லேவியின் புத்திரரைச் சுத்திகரிக்கத் திடீரென வெளிப்பட்டார்; ஆனால் 1863 ஆம் ஆண்டிற்குள், அந்த விசுவாசமற்ற லேவியர் எலியாவினால் அளிக்கப்பட்ட மோசேயின் செய்தியை நிராகரித்து, வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரிவதற்குத் திரும்பினர். அந்தச் சோதனைச் செயல்முறையில், “கட்டிடக்காரர்” இறுதியில் “ஏழு காலங்களின்” “மூலைக்கல்லை” நிராகரித்து, பின்னர் பிலடெல்பியா இயக்கத்திலிருந்து லவோதிக்கேயா சபைக்குத் தாவுவார்கள். கடைசி நாட்களில், உடன்படிக்கையின் தூதன் தமது ஆலயத்திற்குத் திடீரென வரும்போது, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், தமக்குள்ள மற்ற ஆடுகளை அழைக்க அவர் விசுவாசமுள்ள லேவியரைப் பயன்படுத்துவார். கடைசி நாட்களின் விசுவாசமுள்ளவர்கள் லவோதிக்கேயா “சபை”யிலிருந்து பிலடெல்பியா “இயக்கம்” வரையில் மாற்றமடைந்திருப்பார்கள்.

கிங் ஜேம்ஸ் வேதாகமம் வெளியிடப்பட்ட இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, முதல் தூதனின் இயக்கம் தன் முறையாக்கப்பட்ட செய்தியை வெளியிட்டது; மேலும் சுதந்திர அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்ட இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மூன்றாம் தூதனின் இயக்கம் தன் முறையாக்கப்பட்ட செய்தியை வெளியிட்டது. இவ்விரு இயக்கங்களின் முறையாக்கப்பட்ட செய்தியும், ஒரு தூதன் இறங்கிவருதலால் குறிக்கப்பட்ட இஸ்லாமைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தால் வல்லமையூட்டப்பட்டது. அந்தத் தூதனின் வருகை, ஆபக்கூக் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் “விவாதத்தின்” ஆரம்பத்தை அடையாளப்படுத்தியது; மேலும் ஆபக்கூக்கின் பலகைகள் வெளியிடப்படுவதற்குக் காரணமாயிற்று.

ஆவிக்குரிய அதிகாரத்தால் வலிமைப்படுத்தப்பட்ட செய்தி, அபக்கூக்கின் பலகைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது; அது ஒரு ஏமாற்றத்துக்குக் கொண்டு சென்றது; அந்த ஏமாற்றம் ஒரு தாமதிக்கும் காலத்தை உண்டாக்கியது; அது நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்திக்குக் கொண்டு சென்றது; இறுதியில் அது நடுநிசிக் கூக்குரலின் செய்தி நிறைவேறுவதால் முடிவுற்றது. இந்த இரு இயக்கங்களுக்கிடையே இருப்பதான இணை ஒற்றுமைகள், காணத் தேர்ந்தெடுப்போருக்குப் பரிபூரணமான சாட்சியாக இருந்து, மில்லரைட் வரலாற்றின் எல்லா கூறுகளும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரத்தின் வரலாற்றுடன் தொடர்புடையவையும் அதில் மறுபடியும் நிகழ்பவையுமாக உள்ளன என்பதை நிரூபிக்கின்றன. பின்மழையின் காலப்பகுதி மில்லரைட் இயக்கத்தில் முன்மாதிரியாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது; அது Future for America இயக்கத்தில் நிறைவேறுகிறது. கேட்க மனமுள்ளவர்களுக்குச் சுவிசேஷத் தூண்டுதல் மீண்டும் மீண்டும் அறிவிப்பதாவது, பின்மழையை அறிந்துகொள்கிறவர்களே அதைப் பெறுவார்கள்.

பின்ன மழையின் காலப்பகுதி, இயக்கம், மற்றும் செய்தி ஆகிய அனைத்தும் மில்லரைட்களின் வரலாற்றில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; மேலும் “அடையாளங்காணுதல்” என்ற சொல், முன்பே பார்த்த ஒன்றை மீண்டும் காண்பதைக் குறிக்கிறது. பின்ன மழையின் காலப்பகுதி, இயக்கம், மற்றும் செய்தியைப் பார்க்கும் ஒரே வழி, அது மில்லரைட் வரலாற்றில் எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது என்பதை அடையாளங்காணுதலே ஆகும். அது பிற பரிசுத்தமான சீர்திருத்த இயக்கங்களிலும் எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது. மில்லரைட் இயக்கம் ஒரு ஆரம்ப இயக்கமாக இருந்தது; அது ஒரு இறுதி இயக்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆகையால், முந்தைய சீர்திருத்த இயக்கங்களை விட அதற்கு மிக அதிகமான நேரடியான மேற்கோள்கள் உள்ளன. மேலும், அது அல்பாவும் ஓமேகாவுமானவரின் முத்திரையையும் தாங்கியுள்ளது; ஏனெனில் அவர் எப்போதும் ஒரு காரியத்தின் முடிவை, அந்தக் காரியத்தின் ஆரம்பத்தின் மூலம் எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

மில்லரைட் இயக்கத்தில் அஸ்திவாரங்கள் நிலைநாட்டப்பட்டன; அதன் மத்தியத் தூண் தானியேல் அதிகாரம் எட்டு, பதின்மூன்றும் பதினான்கும் வசனங்களாகும். சகோதரி வைட் பதினான்காம் வசனத்தை மத்தியத் தூணும் அஸ்திவாரமும் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார் என்பதை நான் அறிவேன்; ஆனால் உண்மையில், பதினான்காம் வசனம் பதின்மூன்றாம் வசனத்தின் கேள்விக்கான பதிலாகும். பதிலை உண்டாக்கும் கேள்வியைப் புரிந்துகொள்ளாமல் ஒரு பதில் வெறுமையாகவே இருக்கும். பதின்மூன்றாம் வசனம் மிதித்தழித்தலின் தரிசனத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது; அது பாழாக்கும் இரண்டு வல்லமைகளால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. பதினான்காம் வசனம் மிதித்தழிக்கப்பட்டிருந்த பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் சேனையையும் கிறிஸ்து மீளப் புனரமைக்கும் தரிசனமாகும். சூழ்நிலை, இலக்கணம், மற்றும் அதிசயமான எண்ணுபவராகிய பல்மோனி ஆகியவற்றினால், இந்த இரண்டு தரிசனங்களும் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், பதின்மூன்றும் பதினான்கும் ஆகிய வசனங்களாகிய அடிப்படைச் சத்தியங்களை அடையாளம் காண்வதற்கு வில்லியம் மில்லர் பயன்படுத்தப்பட்டார். அவர் கண்டுபிடித்த முதல் மணிக்கல், பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட மிதித்தழித்தலைக் குறிக்கும் “ஏழு காலங்கள்” ஆகும்; மேலும், தமது தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பின் முழுவதையும் அவர் எழுப்பிக் கட்டிய அமைப்புக் கட்டு, பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் சித்தரிக்கப்பட்ட “பாழாக்கும் இரண்டு வல்லமைகள்” என்ற கருப்பொருளாகும். மில்லர் சரியாக அடையாளம் கண்டது என்னவெனில், பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் வரும் “நித்யமான” அருவருப்பானது புறமதவாதம் என்றும், பாழாக்கும் வல்லமையின் மீறுதல் போப்பாண்டவாதம் என்றும் ஆகும். இந்த அர்த்தத்தில், மில்லரின் கட்டமைப்பின் மெய்யான “அஸ்திவாரம்,” மேலும் அந்த அஸ்திவாரத்தினதும் மையத் தூணினதும் “அஸ்திவாரம்,” எட்டாம் அதிகாரத்தில் வரும் “நித்யமான” என்பது புறமதவாதத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்ற புரிதலாகும். மில்லரைட் வரலாற்றிலிருந்து தோன்றிய அறிவின் பெருக்கத்தின் அஸ்திவாரம், தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் வரும் “நித்யமான” என்பது புறமதவாதமே என்பதாயிருந்தது; மேலும், “நியாயத்தீர்ப்பின் நேரம் வந்தது” என்ற முழக்கத்தை அறிவித்தவர்களுக்கே “நித்யமான” பற்றிய சரியான புரிதல் இருந்தது என்று தெய்வீகத் தூண்டுதல் கவனமாகச் சுட்டிக்காட்டியது.

1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் “அறிவின் அதிகரிப்பு” என்று பிரதிநிதிப்படுத்தப்பட்ட ஒளியின் அஸ்திவாரமும் “அன்றாடம்” ஆகும். இது வெறுமனே இன்னொரு தெய்வீக இணைநிலையே ஆகும். தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் பிரதிநிதிப்படுத்தப்பட்டுள்ள அறிவின் அதிகரிப்பை அறிந்து கொள்ள, எலன் வைட்டின் எழுத்துக்களின் ஒரு பயன்பாடு தேவைப்படுகிறது. தம்முடைய எழுத்துகளில், தானியேல் பதினொன்றின் முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் வரலாறு தானியேல் பதினொன்றின் இறுதி வசனங்களில் மீண்டும் நிகழும் என்று அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்தத் தூண்டப்பட்ட குறிப்பு இல்லையெனில், முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தின் இணையான வரலாற்றை நாற்பதாம் மற்றும் நாற்பத்தொன்றாம் வசனங்களுடன் புரிந்துகொள்வது மிகவும் கடினமான பணியாக இருக்கும்.

தானியேல் புத்தகத்தில் உள்ள “நித்தியம்” என்பது புறமதத்தைக் குறிக்கிறது; அது மில்லரியர்களுக்கான அஸ்திவாரத்தின் அஸ்திவாரமாகவும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் இயக்கத்திற்கான செய்தியின் அஸ்திவாரமாகவும் உள்ளது. மேலும், அது லவோதிக்கேயா அட்வென்டிசத்தின் மூன்றாம் தலைமுறைக்குள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஒரு “பொய்”யினால் நோக்கமுடன் பிழையாக மாற்றப்பட்ட சத்தியமும் ஆகும்; அந்தத் தலைமுறை எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள “தம்மூஸுக்காக அழுகிற பெண்கள்” என்ற மூன்றாவது அருவருப்பினாலும், பெர்கமோஸ் என்ற மூன்றாவது சபை சுட்டிக்காட்டும் சமரசத்தினாலும் முன்மாதிரியாகக் காணப்பட்டது.

பிற்கால மழையின் காலத்தில் “நித்தியமானது” ஒரு விவகாரமாகச் செயல்படுவதற்கு வழிகாட்டும் தெய்வீகத் திசைமுறை முற்றிலும் வியப்பூட்டுவதாகவும், மனிதர் கற்பித்தமைக்கான எந்தச் சாத்தியத்திற்கும் அப்பாற்பட்டதாகவும் உள்ளது. லவோதிக்கேய ஆத்வென்டிசத்தின் நான்காம் தலைமுறை சூரியனை வணங்குகிறவர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றது; இவ்வாறு அவர்கள் மிருகத்தின் முத்திரையை ஏற்றுக்கொள்வதைக் குறிக்கின்றனர். சகோதரி வைட், அந்த முத்திரையைப் பெறுதல் என்பது மிருகத்தின் மனநிலையோடு ஒரே மனதிற்கு வருதலாகும் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்; மேலும், எதிர்க்கிறிஸ்துவின் பொருளைப் பற்றிக் குழப்பமடைவோர் இறுதியில் பாவத்தின் மனிதனின் பக்கத்தில் நிற்பார்கள் என்றும் கூறுகிறார். இவை அனைத்தும் எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் எருசலேமிலிருந்த மூப்பரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

தம்மை வெறுக்கிறவர்களை தேவன் மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் தலைமுறையினரிலேத் தீர்ப்பார்; அந்தத் தீர்ப்பு நிறைவேற்றப்படும் வேளையிலேயே மற்றோர் தரப்பினர் தேவனுடைய அங்கீகார முத்திரையைப் பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தானியேல் புத்தகத்தில் “நித்தியமானது” என்று குறிக்கப்படுவது புறமத ரோமே என்பதைக் கண்டறிய வில்லியம் மில்லருக்கு தேவையான ஒளியை வழங்கிய வேதப்பகுதியே, எசேக்கியேல் 8ஆம் அதிகாரத்தில் மூப்பர்கள் வணங்குகின்ற பாவமனுஷனை மிக நேரடியாக அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த அதிகாரம் இரண்டாம் பாழாக்கும் வல்லமையின் போப்பை அடையாளப்படுத்துவதோடு, முதல் பாழாக்கும் வல்லமையின் புறமதத்தையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. மேலும், அந்த வேதப்பகுதியின் பொருளாக இருக்கும் சத்தியம் என்னவெனில், 2 தெசலோனிக்கேயரில் 538ஆம் ஆண்டுவரை போப்பாட்சியை சிங்காசனமேற விடாமல் தடுத்து நிறுத்தும் வல்லமையாக விளங்கும் புறமத ரோமையின் பங்கு ஆகும்.

மில்லரின் அடிக்கல் சத்தியமாக இருந்த “அன்றாடம்”, பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் சேனையையும் மிதித்தழிக்கும் இரண்டு பாழாக்கும் வல்லமைகளின் அடிப்படையில் ஒரு தீர்க்கதரிசன வடிவமைப்பை உருவாக்க அவருக்கு வாய்ப்பளித்தது; அதுவே, பவுலால் நிராகரிக்கப்படும் சத்தியமாக அடையாளம் காணப்பட்ட சத்தியமும், கடைசி நாட்களில் அந்தச் சத்தியத்தையே நேசிக்காதவர்கள்மேல் வல்ல மயக்கத்தை வரவழைக்கும் சத்தியமும் ஆகும். இணைவரலாறுகளுடன் ஒத்திசைவாக, அதே சத்தியமே—அதாவது, அந்த அடிக்கல் சத்தியமே—கடைசி நாட்களில் நிகழும் இறுதியான மும்மடங்கு ஐக்கியத்தைப் பற்றிய ஒரு தீர்க்கதரிசன வடிவமைப்பை உருவாக்குவதற்கு Future for America-க்கு வாய்ப்பளித்தது.

அதுமட்டுமல்ல, அந்த அடிப்படைச் சத்தியம்—இரு இணை வரலாறுகளுக்கும் அடிப்படையாகிய அந்தச் சத்தியமே—“பொய்”யாக மாற்றப்பட்டு, இனி ஒருபோதும் தங்கள் சத்தத்தை உயர்த்தி தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு அவர்களுடைய மீறுதல்களை அறிவிக்காத மனிதர்களால் அறிவிக்கப்படும் பொய்யான பிற்கால மழையின் “சமாதானமும் பாதுகாப்பும்” எனும் செய்திக்கான கட்டமைப்பில், அடித்தளப் பிழையாகவும் பவுல் குறிப்பிடும் வல்லமான மயக்கமாகவும் ஆகிறது. “தினசரி” என்பது முதல் தூதனும் மூன்றாம் தூதனும் ஆகியோரின் இயக்கத்திற்குமான அடித்தளத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; லவோதிக்கேயாவின் கலகக்காரர்கள் அதின் அர்த்தத்தை முற்றிலும் தலைகீழாக மாற்றி, சாத்தானியச் சின்னத்தை கிறிஸ்துவின் சின்னமாக அடையாளப்படுத்தியபோது, அந்தப் பொய்யான சின்னமே பொய்யான பிற்கால மழையின் கள்ளச் செய்திக்கான அடித்தளமாகியது.

அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைப் பற்றி பேசினர்; மேலும் “தினந்தோறும்” என்பதின் பொருளை முற்றிலும் தலைகீழாக்கும்படி வெளிப்படையாகப் பொய் பேசுவது, மன்னிக்கப்படாத பாவத்தின் வரையறையை மிகவும் நெருக்கமாக ஒத்திருப்பதாகும். ஒரு மனிதனை என்றென்றும் இழந்தவனாகத் தீர்மானிப்பது, மனிதர்கள் மற்ற மனிதர்களைப்பற்றி செய்யக்கூடிய திறனுக்கும், நெறியதிகாரத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது; ஆனால் இங்கே அடையாளப்படுத்தப்படுவது அது அல்ல.

எசாயாவில் எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக மாற்றுகிறவர்கள், அதாவது எசாயா வேறெங்கும் இருளை ஒளி என்றும் ஒளியை இருள் என்றும் அழைப்பதாக அடையாளப்படுத்துகிறதற்கான இன்னொரு வெளிப்பாடே அது, எருசலேமை ஆளும் பண்டைய மனிதர்களாக அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர்; அவர்களுடைய இறுதியான நியாயத்தீர்ப்பு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபோது.

தேவருடைய கொடி (ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர்) விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறது; அப்போதுதான் “கர்த்தருடைய கோபம் தம்முடைய ஜனங்கள்மேல் மூளுகிறது”; அவர் “தம்முடைய கையை அவர்களுக்கு விரோதமாக நீட்டி”, “அவர்களை அடிக்கிறார்”; மேலும் “அவர்களுடைய சடலங்கள் தெருக்களின் நடுவில் கிழிக்கப்படும்.” அந்தத் தெருக்களின் நடு என்பது எருசலேமின் தெருக்களாகும்; அங்கேயே எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் வரும் அழிக்கும் தூதர்கள், “புறப்பட்டுப் போய் அடியுங்கள்; உங்கள் கண் இரங்காதிருப்பதாக; நீங்கள் இரக்கம் காண்பிக்காதிருப்பதாக; முதியவரையும் இளைஞரையும், கன்னியரையும், சிறு பிள்ளைகளையும், பெண்களையும் முற்றிலும் கொன்றுபோடுங்கள்; ஆனாலும் குறியிடப்பட்டிருக்கும் எவரிடத்திலும் அணுகாதிருங்கள்; என் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் தொடங்குங்கள்” என்று கட்டளையிடப்படுகிறார்கள். “அப்பொழுது அவர்கள் ஆலயத்தின் முன் இருந்த மூப்பரிடத்தில் தொடங்கினார்கள்.” சகோதரி ஒயிட் கூறுவதுபோல், ஜனங்களின் காவலர்களாக இருக்க வேண்டியவர்களே எசேக்கியேலின் “மூப்பர்கள்”; அவர்கள் தான் இருபத்தெட்டாம் மற்றும் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரங்களில் “எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக்குகிற” ஏசாயாவின் “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்கள்” ஆவர்.

ஐந்தாம் அதிகாரத்தில் அவர்கள், “திராட்சரசம் குடிக்க வல்லவர்களும், மதுபானத்தை கலக்க வலிமையுள்ள மனிதரும்; லஞ்சத்திற்காக துஷ்டரை நீதிமான்களாகத் தீர்ப்பவர்களும்” ஆவர். *Questions on Doctrine* என்னும் புத்தகம் வெளியிடப்பட்டபோது, அந்தப் பண்டைய மனிதர்கள் விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்டாண்டுத்துவத்தின் பாத்திரத்திலிருந்து அருந்தி, மனிதர்கள் பரிசுத்தப்பட முடியாது என்றும், கிறிஸ்து நமக்குப் பதிலாளி ஆவார், ஆனால் நமக்கு முன்மாதிரி அல்ல என்றும் கூறும் நீதி பிரகடனத்தின் பொய்யான சுவிசேஷத்தை முன்வைத்தனர். இவ்வாறு செய்ததன்மூலம், அந்தப் புத்தகம் துஷ்டரை நீதிமான்களாகத் தீர்த்தது; அதற்கான பலன், விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்டாண்டுத்துவத்தின் வீழ்ந்த சபைகளினிடையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுதலாக இருந்தது. இந்தப் பகுதி அவர்கள்மேல் வரும் இறுதியான நியாயத்தீர்ப்பை அடையாளப்படுத்துகிறது; அந்தத் தீர்ப்பிற்கான காரணம், அவர்கள் “இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தருடைய வார்த்தையை அற்பமாக எண்ணினார்கள்” என்பதே. நியாயத்தீர்ப்பின் வேளை வந்ததெனும் கூக்குரலை வழங்கினவர்களால் முன்வைக்கப்பட்ட “அன்றாடம்” பற்றிய புரிதலை நிராகரித்ததன்மூலமும், விசுவாசதுரோகப் புரொட்டஸ்டாண்டுத்துவத்தின் பாத்திரத்திலிருந்து அருந்தியதன்மூலமும் அவர்கள் இதைச் செய்தார்கள்.

அந்தப் பகுதியில், இனிமையானதை அவர்கள் கசப்பாகவும், கசப்பானதை இனிமையாகவும் மாற்றுகிறார்கள். தூதன் இறங்கி வரும்போது அவருடைய கையில் இருக்கும் செய்தி இனிமையானது; ஆனால் அந்தச் செய்தியின் முடிவு கசப்பானது. தூதன் இறங்கும்போது தொடங்கும் உண்மையான பின்மழைச் செய்தி கசப்பானது என்று அவர்கள் வாதிடுகிறார்கள்; மேலும் அதன் முடிவில், இனிமையான ஒரு பொய்யான சமாதானமும் பாதுகாப்பும் என்ற செய்தியை அவர்கள் அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்; ஏனெனில் எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக்காமல் அவர்கள் இருக்க முடியாது.

இந்தப் பாவம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் அந்தப் பகுதி, அவர்களுடைய கூட்டுத்தன்மையுடைய பரிசோதனைக் காலத்தின் முடிவில் அமைந்துள்ளது. ஆகையால், புறமதத்தின் சாத்தானிய செயல்பாட்டை கிறிஸ்துவின் செயலாக அடையாளப்படுத்திய அவர்களுடைய கிரியைகள், பரிசுத்த ஆவியின் செயல்பாட்டைச் சாத்தானின் செயலாக அடையாளப்படுத்தும் மன்னிக்கப்படாத பாவத்திற்கான ஒரு தீர்க்கதரிசன ஒப்புமையாக இருப்பதை உணருவது தக்கதாகும். “பொய்யை” அட்வென்டிசத்தின் மூன்றாம் தலைமுறைக்குள் வைத்ததன் மூலம், அவர்களுடைய பொய்யான பிற்கால மழைச் செய்தியின் அடிப்படைத் தர்க்கம் வழங்கப்பட்டது; இறுதியில் அது அவர்கள்மேல் வல்லமையான மயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. “தினசரி” என்பதின் சரியான அர்த்தத்தை மில்லர் அறிந்துகொண்ட அதே பகுதியில்தான் அவர்கள் கவிழ்க்கப்படுகிறவர்களாக சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்.

தீர்க்கதரிசிகள், முந்தைய வேறு எந்தப் பரிசுத்த வரலாற்றைக் காட்டிலும், கடைசிநாட்களைப் பற்றியே அதிகமாகப் பேசுகின்றனர்; இப்பகுதியிலும் அதுவே உண்மையாகும். மில்லரின் அறிவுப் பெருக்கத்தின் அடித்தளமே, 1989-இல் வந்த அறிவுப் பெருக்கத்தின் அடித்தளமாகவும் இருக்கிறது; ஏனெனில் “தினசரி”யுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் சரியான புரிதல், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் மற்றும் நாற்பத்தொன்றாம் வசனங்களின் வரலாற்றை விளக்குகிறது. இதன் பொருள் என்னவெனில், ஒரு தீர்க்கதரிசன மாணவன் புறமதத்தின் பங்கையும், அதன் போப்பாண்டவராட்சி ரோமாவுடனான தீர்க்கதரிசனத் தொடர்பையும் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், முதலில் போப்பாண்டவராட்சியின் எழுச்சியைத் தடுத்து நிறுத்திய கிரியையும், பின்னர் அந்தப் போப்பாண்டவராட்சியை பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்த்திய கிரியையும் புறமதமே நிறைவேற்றியது என்பதை அவன் உணர முடியாது; மேலும் அந்தக் கிரியை, முதலில் போப்பாண்டவராட்சியைத் தடுத்து நிறுத்தி, பின்னர் மாறி அதை பூமியின் சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்த்துகின்ற வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமிமிருகத்தின் பங்கிற்கு ஒரு முன்மாதிரியாக உள்ளது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமிமிருகத்தின் பங்கு, அமெரிக்காவுக்கான எதிர்காலமாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

எங்கள் அடுத்த கட்டுரையில் ஹித்தெக்கேல் நதியின் ஒளி முத்திரை நீக்கப்படுவது குறித்த எங்கள் ஆராய்ச்சியைத் தொடருவோம்.