மில்லரைட் இயக்கம் எசாயா ஏழாம் அதிகாரத்தில் கி.மு. 742-இல் தொடங்கிய அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனத்தினால் குறிக்கப்படுகிறது. எசாயாவின் வரலாற்றில் நிறைவேறிய அந்த அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகள், 1798 முதல் 1863 வரை உள்ள அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அல்பாவும் ஓமேகாவும் எப்போதும் ஆரம்பத்தோடு முடிவையும் சித்தரிக்கும். இந்த அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுத் தீர்க்கதரிசனம், இஸ்ரவேலின் வடக்கு ராஜ்யத்திற்கும் தெற்கு ராஜ்யத்திற்கும் எதிராகிய “ஏழு காலங்கள்” என்ற சாபத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. வடக்கு ராஜ்யத்திற்கெதிரான முதல் “ஏழு காலங்கள்”, எசாயா ராஜாவாகிய ஆகாஸுக்கு அந்த முன்னறிவிப்பை அறிவித்த பத்தொன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கி.மு. 723-இல் தொடங்கின. தெற்கு ராஜ்யத்திற்கெதிரான கடைசி “ஏழு காலங்கள்”, அந்த அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகளின் முடிவில், கி.மு. 677-இல் தொடங்கின.
எபிராயீமுக்கு விரோதமாகிய ஏழு காலங்களின் முதல் சாபம் கி.பி. 1798-இல் முடிவுற்றது; அதுவே முடிவுக்காலமாக இருந்து, தானியேலின் எட்டாம் மற்றும் ஒன்பதாம் அதிகாரங்களில் உள்ள உலாய் நதியின் தரிசனம் முத்திரை நீக்கப்பட்ட காலமாகும். அது தீர்க்கதரிசன ரீதியாக முதல் தூதனின் செய்தியின் வருகையையும், மில்லரைட் இயக்கத்தின் தீர்க்கதரிசனத் தொடக்கத்தையும் குறித்தது. யூதாவுக்கு விரோதமாகிய ஏழு காலங்களின் கடைசி சாபம் கி.பி. 1844-இல் முடிவுற்றது; அதுவே மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் வருகையாகும். பத்தொன்பது ஆண்டுகள் பின்னர், கி.பி. 1863-இல், அந்த முன்கூறலின் ஆரம்பத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட அறுபத்தைந்து ஆண்டுகள், மில்லரைட் இயக்கத்தின் முடிவையும், லவோதிக்கேயா எனும் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையின் தொடக்கத்தையும் குறித்தன. கி.பி. 1863-க்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பாக, 1856-இல், ஜேம்ஸ் வைட், மில்லரைட் இயக்கம் பிலதெல்பியா சபையாக இருப்பதை நிறுத்தி, லவோதிக்கேயா சபையாக மாறிவிட்டதை அடையாளப்படுத்தத் தொடங்கினார். எலன் வைட்டின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய அவரது பேரன், 1856-ஆம் ஆண்டின் வரலாறையும், லவோதிக்கேயா செய்தியையும் பற்றி எழுதுகிறார்.
“லவோதிக்கேயாவின் செய்தி”
“வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 2 மற்றும் 3-ஆம் அதிகாரங்களில் உள்ள ஏழு சபைகளுக்கான செய்திகள், நூற்றாண்டுகள் முழுவதும் கிறிஸ்தவ சபையின் அனுபவத்தைப் பிரதிபலிக்கின்றன என்ற நிலைப்பாட்டைச் சப்தத்தை ஆசரித்த அட்வென்டிஸ்டுகள் எடுத்திருந்தனர். லவோதிக்கேயா சபைக்கான செய்தி, அவர்கள் அப்போது ‘பெயரளவிலான அட்வென்டிஸ்டுகள்’ என்று குறிப்பிட்டவர்களுக்கே பொருந்தும், அதாவது ஏழாம் நாள் சப்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களுக்கே பொருந்தும் என்பதே அவர்களுடைய முடிவாக இருந்தது. அக்டோபர் 9-ஆம் தேதியிட்ட Review இதழில் வெளியான ஒரு சுருக்கமான ஆசிரியர் கட்டுரையில், ஜேம்ஸ் வைட் சில சிந்தனைத் தூண்டும் கேள்விகளை எழுப்பினார்; அவற்றை அவர் இவ்வாறு கூறி அறிமுகப்படுத்தினார்:”
“‘காவலாளனே, இரவின் நிலை என்ன?’ என்ற விசாரணை மீண்டும் புதிதாய் எழத் தொடங்கியுள்ளது. தற்பொழுது, அவை தொடர்புடைய பொருளின் மீது கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காகவே கேட்கப்பட்ட சில கேள்விகளுக்கு மட்டுமே இடமுள்ளது. முழுமையான ஒரு பதில், நாம் நம்புகிறபடி, விரைவில் வழங்கப்படும்.—Review and Herald, Oct. 9, 1856.”
“அவர் கேட்ட பதினொன்று கேள்விகளில், ஆறாவது கேள்விதான் லவோதிக்கேயர்மீதே நேரடியாகக் குறிவைத்தது.
“6. லயோதிக்கேயரின் நிலை (வெதுவெதுப்பானதும், குளிருமல்ல சூடுமல்லாததும்) மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை அறிவிப்பதாகத் தொழிலுரைக்கும் மக்களின் சமுதாயத்தின் நிலையைத் தக்கவாறு விளக்குகின்றதல்லவா?—மேற்கண்ட நூல்.”
“கடைசி கேள்வி இந்த விஷயத்தைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது:
“11. ஒரு மக்களாகிய நமக்குள்ள நிலை இது எனில், மெய்யான சாட்சியின் ‘ஆலோசனையை’ நாம் கவனிக்காவிட்டால், தேவனுடைய அருளைப் பற்றிய நிஜமான ஏதாவது நம்பிக்கைக்கான ஆதாரங்கள் நமக்குள்ளனவோ? ‘நீ ஐசுவரியவானாகும்படிக்கு, நெருப்பில் புடமிடப்பட்ட பொன்னை என்னிடத்தில் வாங்கிக்கொள்ளவும்; உன் நிர்வாணத்தின் அவமானம் தோன்றாதபடிக்கு, நீ உடையணிந்திருக்கும்படியாக வெள்ளை வஸ்திரங்களையும் வாங்கிக்கொள்ளவும்; நீ காணும்படிக்கு, உன் கண்களுக்கு கண்மருந்தை பூசிக்கொள்ளவும் நான் உனக்கு ஆலோசனை சொல்லுகிறேன். நான் நேசிக்கிற எவர்களையும் கடிந்துகொண்டு சிட்சிக்கிறேன்; ஆகையால், நீ வைராக்கியமாயிருந்து மனந்திரும்பு. இதோ, நான் வாசற்படியில் நின்று தட்டுகிறேன்; யாராவது என் சத்தத்தைக் கேட்டு வாசலைத் திறந்தால், நான் அவனிடத்தில் பிரவேசித்து, அவனோடே போஜனம் பண்ணுவேன்; அவனும் என்னோடே பண்ணுவான். ஜெயங்கொள்ளுகிறவனுக்கு, நானும் ஜெயங்கொண்டு என் பிதாவின் சிங்காசனத்திலே அவரோடே கூட உட்கார்ந்ததுபோல, என்னுடைய சிங்காசனத்திலே என்னோடே கூட உட்காரும்படி அருள்செய்வேன்.’ வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:18–21.—அதே நூல்.”
“இந்த விஷயத்தின் உண்மை ஜேம்ஸ் வைட் அவர்களின் மனதில் அப்போதுதான் தெளிவடையத் தொடங்கியது என்பது வெளிப்படையாகிறது. அதற்கடுத்த Review இதழில், அந்தத் தலைப்பின் கீழ் ஏழு சபைகள் குறித்து ஏழு நெடுவரிசைகளில் அமைந்த ஒரு விளக்கம் வெளியிடப்பட்டது. தனது தொடக்கக் குறிப்புகளில் அவர் இவ்வாறு அறிவித்தார்:”
“இந்த ஏழு சபைகளும் கிறிஸ்தவ சபையின் ஏழு நிலைகளை, ஏழு காலப்பகுதிகளில், முழு கிறிஸ்தவ யுகத்தையும் உள்ளடக்கும் வகையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன என்று நாம் சில நவீன வேதாகம விளக்கவுரையாளர்களோடு இணங்கி ஏற்க வேண்டும்.—Ibid., Oct. 16, 1856.
“பின்னர் அவர் தீர்க்கதரிசனத்தை எடுத்துக்கொண்டு, ஒவ்வொரு சபையையும் தனித்தனியாகப் பற்றிப் பேசினார். ஏழாவது சபையான லாவோதிக்கேயா சபையை அணைந்தபோது, அவர் அறிவித்தது:”
ஒரு ஜனமாகிய நமக்கு, இந்தச் சபையைப் பற்றிய இந்தத் துயரமான வருணனை எவ்வளவு தாழ்மைப்படுத்துகிறதோ! மேலும், இந்தப் பயங்கரமான வருணனை நம்முடைய தற்போதைய நிலைக்கான மிக முற்றிலும் துல்லியமான படமாக இல்லையா? ஆம்; லவோதிக்கேயா சபைக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இந்த ஆராய்ந்து ஊடுருவும் சாட்சியின் வல்லமையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள முயல்வது எவ்வித பயனும் அளிக்காது. அதை ஏற்றுக்கொள்ளவும், அதனால் பயனடையவும் கர்த்தர் நமக்குச் சாயம் செய்வாராக.—அதே இடம்.
“லவோதிக்கேயா சபையைப் பற்றி இரண்டு நிரல்களை அர்ப்பணித்த பின்பு, அவருடைய இறுதி குறிப்புகள் ஒரு வலுவான வேண்டுகோளை முன்வைத்தன:
“அன்பான சகோதரரே, நாம் உலகத்தையும், மாம்சத்தையும், பிசாசையும் ஜெயிக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் எங்களுக்கு எந்தப் பங்கும் இருக்காது.... இந்த வேலையை உடனே பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; மனந்திரும்புகிற லவோதிக்கேயருக்குக் கிருபையுடன் அளிக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்களை விசுவாசத்தில் உரிமைகோருங்கள். கர்த்தருடைய நாமத்தில் எழுந்திருங்கள்; உங்கள் ஒளி அவருடைய ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நாமத்தின் மகிமைக்காகப் பிரகாசிக்கட்டும்.—Ibid.
“வெளிப்பணித் துறையிலிருந்து வந்த பதில் மின்சார அதிர்ச்சிபோல ஊக்கமளிப்பதாக இருந்தது. அக்டோபர் 20 அன்று ஓஹையோவிலிருந்து ஜி. டபிள்யூ. ஹோல்ட் இவ்வாறு எழுதினார்:
“ஆம், தேவனுடைய கட்டளைகளையும் இயேசுவின் விசுவாசத்தையும் உடைய மூன்றாம் தூதின் செய்திக்குள் உள்ள நாம், இந்த மொழி குறிப்பிடும் சபையே என்று நான் உண்மையாகவே நம்புகிறேன்; மேலும் நாம் காணும்படியாக, சோதிக்கப்பட்ட பொன்னையும் வெண்வஸ்திரத்தையும் கண்மருந்தையும் விண்ணப்பித்து பெற்றுக்கொள்ளுவதில் நாம் ஒருபோதும் மிக விரைவாக இருக்க முடியாது.—அதே நூல், நவ. 6, 1856.
“வடகிழக்கிலிருந்து இந்தப் பொருளைப் பற்றிய ஒரு புதிய குரல் கேட்கப்பட்டது; அது மாசசூசெட்ஸ் மாநிலத்தின் பிரின்ஸ்டனிலிருந்த ஸ்டீபன் என். ஹாஸ்கல் என்பவருடையது. முதலாம் நாளைக் கடைப்பிடிக்கும் அட்வென்டிஸ்டாக அவர் இருபது வயதில் பிரசங்கிக்கத் தொடங்கியிருந்தார்; இப்போது, மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து, அவர் மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியில் இருந்தார். வேதாகமத்தை ஆழமாக ஆராய்ந்த மாணவராகிய அவர், ஏழு சபைகளின் கேள்வியை அறிமுகப்படுத்திய வைட்டின் சுருக்கமான ஆரம்பத் தலைப்புரையைப் பார்த்தபின், ரிவியூவிற்காக விரிவான ஒரு கட்டுரையை எழுதத் தேர்ந்தெடுத்தார்:”
“இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பொருள் கடந்த சில மாதங்களாக எனக்கு மிகவும் ஆழ்ந்த ஆர்வமுள்ள ஒன்றாக இருந்து வந்துள்ளது.... லவோதிக்கேயருக்கான செய்தி நமக்குச் சேர்ந்தது என்று; அதாவது, மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியை விசுவாசிப்பவர்களுக்கே அது உரியது என்று, நன்மையானவை என்று நான் கருதுகிற பல காரணங்களினால், சில காலமாக நான் நம்பும்படி நடத்தப்பட்டு வந்தேன். அவற்றில் இரண்டினை நான் குறிப்பிடுகிறேன்.—அதே இடம்.
“இதை அவர் செய்கிறார்; தமது முடிவுகளுக்காக இரண்டு பத்திகளை ஒதுக்குகிறார். நிறைவில் அவர் அறிவித்ததாவது:
“மூன்றாம் தூதனின் செய்தியைப் பற்றிய ஓர் கோட்பாடு மட்டும்—எப்போதும் இல்லை, எப்போதும் இல்லை—பரிசுத்தவான்களின் நீதியான திருமண வஸ்திரம் இன்றித் நம்மை இரட்சிக்காது. கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற பயத்தில் நாம் பரிசுத்தத்தைப் பூரணப்படுத்த வேண்டும்.—அதே நூல்.
யாக்கோபு வைட் லவோதிக்கேயா சபைக்கு உரிய செய்தியைப் பற்றிய தனது ஆசிரியர் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வந்தபோது, இப்போது சப்தத்தைக் கைக்கொண்ட அட்வென்டிஸ்தர்கள் ரிவியூவில் வாசித்துக் கொண்டிருந்த கருத்துக்கள் அதிர்ச்சியூட்டுவனவாயிருந்தன; ஆனால் சிந்தனையுடனும் ஜெபமுடனும் ஆராய்ந்தபோது, அவை பொருந்தக்கூடியவைகளாகக் காணப்பட்டன. ஆசிரியருக்கான கடிதங்கள் பரவலான ஒப்புதலை வெளிப்படுத்தின; மேலும் ஒரு எழுச்சி நடைபெற்று வந்தது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டின. அந்த உந்துதலான செய்தி வெறும் உணர்ச்சி வசப்பட்ட பரபரப்பின் விளைவல்ல என்பதற்கு, 1857 ஏப்ரலில் வெளியிடப்பட்ட Testimony No. 3 இன் முதல் கட்டுரை, “Be Zealous and Repent,” சாட்சியாக இருந்தது. அது இவ்வாறு தொடங்குகிறது: “சபை தற்காலத்தில் இருக்கிற சோம்பேறித் தன்மையான நிலையைக் குறித்து, நான் உங்களுக்குச் சொல்லப் போகும் சில விஷயங்களை கர்த்தர் எனக்கு தரிசனத்தில் காட்டியுள்ளார்.”—1T, p. 141. இதில், எலன் வைட், பூமியிலான செழிப்பு மற்றும் சொத்துக்கள் மூலமாகச் சபைக்கு எதிராக சாத்தான் நடத்தும் தாக்குதல்கள் குறித்து தமக்குக் காட்டப்பட்டதை முன்வைத்தார்.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 342–344.
மில்லரைட் இயக்கம் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக பிலடெல்பியா சபையாகத் தொடங்கியது; 1856 ஆம் ஆண்டில் அது லவோதிக்கேயா சபையாக ஆனது. ஏழு ஆண்டுகள் கழித்து அந்த இயக்கம் முடிவுற்றது; மேலும் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை லவோதிக்கேயா சபையாகத் தொடங்கி, கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து உமிழப்பட்டு வெளியேற்றப்படும் வரையிலும் அப்படியே நிலைத்திருக்கும். ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் இயக்கம், மில்லரைட் இயக்கம் சர்தீஸ் சபையின் மடிப்பிலிருந்து வெளிவந்ததுபோலவே, லவோதிக்கேயா சபையின் மடிப்பிலிருந்து வெளிவந்தது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் இயக்கம் மில்லரைட் இயக்கத்துடன் ஒப்பிணைகிறது; அதாவது, முதல் இயக்கம் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவாக மாறியதுபோல, கடைசி இயக்கம் லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவாக மாறுகிறது. மில்லரைட் வரலாற்றில் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவுக்கான மாற்றத்தின் கட்டம் 1856 என்று குறிப்பாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளதால், தேவன் ஒருபோதும் மாறாதவராயிருக்கிறபடியால், அந்த மாற்றத்தின் கட்டம் கடைசி இயக்கத்திலும் அவசியமாகக் குறிக்கப்பட வேண்டும். அந்த மாற்றக் கட்டம், தெருக்களில் கொல்லப்படும் இரண்டு தீர்க்கதரிசிகள் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அடையாளம் காணப்படுகிறது.
அவர்கள் தங்களுடைய சாட்சியை நிறைவேற்றி முடித்தபோது, அடியற்ற குழியிலிருந்து ஏறிவரும் மிருகம் அவர்களோடே போர் செய்து, அவர்களை வென்று, அவர்களைக் கொன்றுபோடும். அவர்களுடைய சடலங்கள் பெரிய நகரத்தின் வீதியில் கிடக்கும்; அந்த நகரம் ஆவிக்குரிய பொருளில் சோதோம் என்றும் எகிப்து என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; அங்கேயே நம்முடைய கர்த்தரும் சிலுவையில் அறையப்பட்டார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:7, 8.
கடைசி இயக்கம் முதலில் இறந்து, பின்னர் நிலைநிற்றி, அதன்பின்பு கொடியாக உயிர்த்தெழுப்பப்படும். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம் அது குடியரசுக் கொம்புடன் ஒத்திசையும். குடியரசுக் கொம்பு மிருகத்திற்கொரு உருவத்தை உருவாக்குகிறது; அது உருவாக்கும் அந்த மிருகத்தின் உருவம் வெளிப்படுத்தல் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் உரையாடப்படுகிறது; அந்த மிருகம், கொடிய காயம் பெற்ற ஐந்தாவது தலையாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; அது எட்டாவது தலையாக உயிர்த்தெழுப்பப்படும். அது ஏழிலிருந்து உண்டான எட்டாவதாக உயிர்த்தெழுப்பப்படும்.
இருந்தும் இப்போது இல்லாத மிருகம் — அவனே எட்டாவது; அவன் அந்த ஏழிலிருந்தும் வந்தவன்; அவன் நாசத்திற்குள் செல்கிறான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:11.
குடியரசுக் கொம்பு அந்த மிருகத்தின் ஒரு உருவத்தை அமைக்கும்; ஆகையால் அது கொல்லப்பட்டு பின்னர் உயிர்த்தெழுப்பப்படும். அது உயிர்த்தெழுந்தபோது, முன் இருந்த ஏழு தலைகளில் ஒன்றாகிய எட்டாவது தலையாக இருக்கும். புராட்டஸ்டண்டுக் கொம்பு, குடியரசுக் கொம்பைப் போலவே அதே பூமி மிருகத்தின் மீது சவாரி செய்கிறது; ஆகையால் அதுவும் அதே தீர்க்கதரிசன இயக்கவியலைக் கொண்டிருக்க வேண்டியுள்ளது. மில்லரைட் இயக்கத்தில் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவிற்கு நிகழ்ந்த மாற்றம், கடைசி இயக்கத்தில் லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவிற்கு நிகழும் மாற்றத்தை முன்நிழலிடுகிறது.
2020 ஜூலை 18 அன்று கடைசி இயக்கம் கொடிய காயத்தைப் பெற்றபோது, அது லவோதிக்கேயாவாக இறந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டதுபோல் அது பிலதெல்பியாவாக மாற்றமடைந்தபோது, அது ஏழில் ஒன்றாயிருக்கிற எட்டாவது சபையைச் சுட்டிக்காட்டும். 2020 ஆம் ஆண்டிலான அந்த மரணம், குடியரசுக் கொம்பினால் இணைநிலையாகக் காட்டப்பட்டது; ஏனெனில் 1989 இல் முடிவுக்காலம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து ஆறு ஜனாதிபதிகள் இருந்திருந்தனர். ஆறாவது ஜனாதிபதி, 2024 இல் குணமாகும் ஒரு கொடிய காயத்தைப் பெற்றான். அப்பொழுது அந்தத் தலை, 1989 இல் முடிவுக்காலம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் எட்டாவது தலைவனாக இருக்கும்; மேலும் அது ஏழில் ஒன்றாயிருக்கும். இரு கொம்புகளும் ஆறாவது ஆக இருந்து எட்டாவது ஆகும்வையே. இச்சத்தியம், கிருபைக் காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகத் திறக்கப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டின் செய்தியின் ஒரு பெரிய பகுதியாகும்.
இந்தக் காரணத்தினால், நமது தற்போதைய வரலாற்றிற்கு முன்னுருவாக அமைந்திருக்கும் மில்லரைட் வரலாற்றைப் பற்றித் தெளிவாக இருப்பது முக்கியமானது. 1856 ஆம் ஆண்டில், சகோதரி வைட், லவோதிக்கேயாவை இயக்கத்தின் மீது ஜேம்ஸ் வைட் பிரயோகித்த விதத்தை உறுதிப்படுத்தினார்; ஆகையால், இது மனிதத் தர்க்கத்திலிருந்து பெறப்பட்ட ஒரு பிரயோகம் அல்ல. ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் சபை சட்டரீதியாகக் குடியரசுக் கொம்புடன் இணைக்கப்படுவதற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பே, அது தெய்வீக உந்துதலினால் லவோதிக்கேயா சபையாக அடையாளங்காணப்பட்டது. இதன் பொருள், ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் சபையின் வரலாற்றில், அது நிர்வாணமும், ஏழ்மையும், குருட்டுத்தனமும், பரிதாபகரமானதுமாகவும், துர்பாக்கியமானதுமாகவும் அல்லாதிருந்த ஒரே நாள்கூட இருந்ததில்லை என்பதாகும். இந்தத் தீர்க்கதரிசன யதார்த்தமே, எசேக்கியேல் 8 ஆம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் தீமையின் உச்சிக்கேறும் நான்கு அருவருப்புகளையும் அட்வெண்டிசத்தின் நான்கு தலைமுறைகளாக அடையாளங்காணுவதற்கான பின்னணியையும் நியாயாதாரத்தையும் வழங்குகிறது.
மில்லரைட் வரலாறு ஏசாயா ஏழாம் அதிகாரத்தின் அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகளின் கட்டமைப்பின் அடிப்படையில் அணுகப்படும்போது, ஏழு காலங்களின் தீர்க்கதரிசனம் மில்லரைட் இயக்கத்தின் முழு வரலாற்றையும் ஆட்கொள்ளும் தீர்க்கதரிசனக் குடையாக இருப்பதை உணர வேண்டும். 1856 ஆம் ஆண்டில், லவோதிக்கேயா சபைக்கான செய்தி மில்லரைட் அட்வென்டிசத்திற்குப் நிகழ்காலச் சத்தியமாக ஆனது. லவோதிக்கேயாவின் செய்தியை முன்வைத்தவர் ஜேம்ஸ் அல்லது எலன் வைட் அல்ல; அவர் உண்மையுள்ளவரும் சத்தியமான சாட்சியும் ஆவார்.
லவோதிக்கேயருடைய சபையின் தூதனுக்குச் எழுதுவாயாக: ஆமேன் எனப்படுகிறவரும், உண்மையுள்ள நம்பிக்கைக்குரிய சாட்சியும், தேவனுடைய சிருஷ்டியின் ஆதியுமானவர் சொல்லுகிறதாவது: உன் கிரியைகளை நான் அறிவேன்; நீ குளிருமில்லை, சூடுமில்லை; நீ குளிராயிருந்தாலும், அல்லது சூடாயிருந்தாலும் நலமாயிருக்கும். இவ்வாறு நீ வெதுவெதுப்பாயிருந்து, குளிருமல்ல, சூடுமல்லாதபடியினால், உன்னை என் வாயிலிருந்து உமிழ்ந்துபோடுவேன். ஏனெனில், நான் ஐசுவரியவானாயிருக்கிறேன், செல்வத்தில் பெருகியிருக்கிறேன், எனக்கு ஒன்றினாலும் குறைவில்லை என்று நீ சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாய்; ஆனாலும் நீ துர்ப்பாக்கியவானும், பரிதாபத்துக்குரியவனும், தரித்திரனும், குருடனும், நிர்வாணனுமாயிருக்கிறாய் என்பதை அறியவில்லை. ஆகையால், நீ ஐசுவரியவானாகும்படிக்கு அக்கினியில் புடமிடப்பட்ட பொன்னை என்னிடத்தில் வாங்கிக்கொள்ளும்படியும், உன் நிர்வாணத்தின் அவமானம் தோன்றாதபடிக்கு நீ உடுப்பிக்கப்பட்டிருக்கும்படிக்கு வெண்வஸ்திரங்களை வாங்கிக்கொள்ளும்படியும், நீ காணும்படிக்கு உன் கண்களில் கண்மருந்தைப் பூசிக்கொள்ளும்படியும் நான் உனக்குப் புத்தி சொல்லுகிறேன். நான் நேசிக்கிறவர்களை எல்லாரையும் கடிந்துகொண்டு சிட்சிக்கிறேன்; ஆகையால் நீ வைராக்கியமாயிருந்து மனந்திரும்பு. இதோ, வாசற்படியிலே நின்று தட்டிக்கொண்டிருக்கிறேன்; ஒருவன் என் சத்தத்தைக் கேட்டு வாசலைத் திறந்தால், நான் அவனிடத்தில் பிரவேசித்து அவனோடே போஜனம் பண்ணுவேன், அவனும் என்னோடே பண்ணுவான். ஜெயங்கொள்ளுகிறவனெவனோ, அவன் என்னோடுகூட என் சிங்காசனத்தில் உட்காரும்படிக்கு அருள்செய்வேன்; நான் ஜெயங்கொண்டு என் பிதாவினுடைய சிங்காசனத்தில் அவரோடுகூட உட்கார்ந்ததுபோல. காதுள்ளவன் ஆவியானவர் சபைகளுக்குச் சொல்லுகிறதைக் கேட்கக்கடவன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:14–22.
உண்மையான சாட்சி அறிவிப்பதாவது, யாராவது ஒருவர் தமது சத்தத்தைக் “கேட்டால்”, அவர் உள்ளே வந்து “அவனோடே உண்ணுவார்.” லவோதிக்கேயா கதவைத் திறந்திருந்தால், கிறிஸ்து உள்ளே வந்து அவர்களோடே உண்ணுவார். கிறிஸ்துவுக்கு உள்ளே நுழைய அனுமதி அளிக்கப்படுமானால், அவர் ஒரு செய்தியைக் கொண்டு வருகிறார்; ஏனெனில் உண்ணுதலின் குறியீடு ஒரு செய்தியை ஏற்றுக்கொள்வதைக் குறிக்கிறது. அந்தச் செய்தியை பொதுவாக லவோதிக்கேயாவின் செய்தி என்று எளிமையாகக் கூறலாம்; ஆனால் அவர் அளிக்கும் அந்தச் செய்தி எதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்பதைக் குறித்து அது மிகவும் மேற்பரப்பான ஒரு பார்வையாகும். 1856 ஆம் ஆண்டில், ஹைராம் எட்சன் எட்டு கட்டுரைகளின் தொடரொன்றை வெளியிட்டார்; அவற்றில், தேவனுடைய தூதர்கள் வில்லியம் மில்லரை அறிந்துகொண்டு அறிவிக்க வழிநடத்திய முதலாவது “காலத் தீர்க்கதரிசனத்தின்” புரிதலை விரிவாக்கும் தீர்க்கதரிசனத் தகவல்கள் அடங்கியிருந்தன. அந்த எட்டு கட்டுரைகளிலும், எட்சன் ஏசாயா ஏழாம் அதிகாரத்தின் அறுபத்தைந்து ஆண்டுகளைச் சரியாக அடையாளம் காண்கிறார்.
மில்லரின் பணியின் தொடக்கம் ஏழு காலங்களின் கண்டுபிடிப்பாக இருந்தது; மேலும், அவருடைய சேவையின் பெயரால் அழைக்கப்பட்ட இயக்கம் முடிவடைய ஏழு ஆண்டுகள் முன்பாகவே, அந்தத் தீர்க்கதரிசனத்திற்கே உரிய இன்னும் ஆழமான ஒரு வெளிப்பாடு மில்லரைட் அட்வென்டிசத்திற்கு வழங்கப்பட்டது. அவர்கள் தூண்டுதலால் லவோதிக்கேயர் என அடையாளப்படுத்தப்பட்ட அதே ஆண்டிலேயே அது வழங்கப்பட்டது. தீர்க்கதரிசனக் கணக்கின்படி, இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது நாட்கள் பின்னர், 1863 ஆம் ஆண்டில், தீர்க்கதரிசன காலத்தைப் பற்றிய மில்லரின் முதல் கண்டுபிடிப்பு நிராகரிக்கப்பட்டது. அட்வென்ட் இயக்கத்திற்கான லவோதிக்கேயச் செய்தி 1856 இல் வந்தது; கர்த்தர் எட்டு கட்டுரைகளின் மூலம் எட்டு முறை கதவைத் தட்டினார், தமக்கு நுழைவு கிடைக்குமோ என்று பார்க்க. இயக்கத்தின் முடிவில், மெய்யான சாட்சி, இயக்கத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தே வந்த காலச்செய்திகளில் முதன்மையான அதே செய்தியின்மேல் உண்ணி, தமது ஜனங்களோடு சேர்ந்து இரவுணவருந்த விரும்பினார். ஆனால் அவருடைய ஜனங்கள் உண்ண மறுத்தார்கள்; மேலும், ஏழு ஆண்டுகள், அல்லது இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது தீர்க்கதரிசன நாட்கள் பின்னர், வில்லியம் மில்லரின் கையில் வைக்கப்பட்ட தாவீதின் திறவுகோலினால் திறக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் கதவை அவருடைய ஜனங்கள் அடைத்தார்கள். அவர்கள் தமக்குப் பொய்யை ஊட்டின ஒரு பழைய சமாரிய தீர்க்கதரிசியிடமாய் திரும்பினார்கள்; இதனால் கழுதைக்கும் சிங்கத்திற்கும் நடுவில் மரிக்கும்படியாக தங்கள் விதியை அவர்கள் முத்திரையிட்டார்கள்.
1856ஆம் ஆண்டில், தரிசனப் பள்ளத்தாக்கின் நெருக்கடியில் புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு இருந்தது; ஏனெனில் தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் மக்கள் அழிவார்கள். 1856ஆம் ஆண்டில், குடியரசுக் கொம்பும் ஒரு நெருக்கடியில் இருந்தது.
1856 ஆம் ஆண்டு, “Bleeding Kansas” என்றும் “Kansas-Missouri Border War” என்றும் அறியப்பட்ட வன்முறையான மோதலின் தொடர்ச்சியால் குறியிடப்பட்டது. கான்சஸ் மாநிலம் சுதந்திர மாநிலமாகவா அல்லது அடிமை மாநிலமாகவா கூட்டாட்சி ஒன்றியத்தில் சேரும் என்பது பற்றிய போராட்டமே இதாகும். இந்த மோதலில் அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த குடியேற்றக்காரர்களுக்கும் அதற்கு எதிரான குடியேற்றக்காரர்களுக்கும் இடையிலான வன்முறையான மோதல்கள் இடம்பெற்றன.
1856 ஆம் ஆண்டு மே 22 அன்று, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் செனட் மண்டபத்திலும் ஒரு வன்முறையான சம்பவம் நிகழ்ந்தது; அப்போது தென் கரோலினாவைச் சேர்ந்த அடிமைத்தன ஆதரவாளர் காங்கிரஸ் உறுப்பினர் பிரெஸ்டன் ப்ரூக்ஸ், மாசசூசெட்ஸைச் சேர்ந்த செனட்டர் சார்ல்ஸ் சம்னரைத் தனது கைத் தடியால் கொடூரமாகத் தாக்கினார். சம்னர் The Crime Against Kansas என்ற தலைப்புடைய அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான ஒரு உரையை நிகழ்த்தியிருந்தார்; அது ப்ரூக்ஸை ஆழமாகப் புண்படுத்தியது. அந்தத் தடியடி சம்பவம், அடிமைத்தனப் பிரச்சினையை முன்னிட்டு வடக்கும் தெற்கும் இடையே பெருகிக் கொண்டிருந்த பதற்றங்களைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது.
1854 ஆம் ஆண்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட கான்சஸ்–நெப்ராஸ்கா சட்டத்தால் உருவான அரசியல் கலக்கத்திற்கான பதிலாக, அடிமைத்தனத்தை புதிய பிரதேசங்களுக்குப் பரப்புவதற்கெதிராக வளர்ந்து வந்த எதிர்ப்பின் பின்னணியில், 1856 ஆம் ஆண்டில் குடியரசுக் கட்சி நிறுவப்பட்டது. அந்தக் கட்சியின் முதல் தேசிய மாநாடு பிலடெல்பியாவில் நடைபெற்றது; 1856 தேர்தலில் அவர்களுடைய முதல் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளராக ஜான் சி. ஃப்ரெமாண்ட் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
கான்சஸ்-நெப்ராஸ்கா சட்டம், கான்சஸ் மற்றும் நெப்ராஸ்கா பிரதேசங்களை ஒழுங்குபடுத்தி, அந்தப் பிரதேசங்களில் குடியேறியவர்களுக்கு, தங்கள் எல்லைகளுக்குள் அடிமைத்தனத்தை அனுமதிப்பார்களா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரத்தை வழங்கியது. “மக்கள் இறையாட்சி” என்று அறியப்பட்ட இந்தக் கருத்து, 1820 ஆம் ஆண்டின் மிசூரி சமரசத்தை நடைமுறையில் ரத்து செய்தது; அந்த சமரசம், லூசியானா பிரதேசத்தில் 36°30’ இணைவரைக்கோட்டின் வடபகுதியில் அடிமைத்தனத்தைத் தடை செய்திருந்தது. இந்தச் சட்டம், பிரதேசங்களில் அடிமைத்தனம் என்ற பிரச்சினையில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. கான்சஸ் போன்ற, முன்பே சுதந்திர நிலப்பரப்பாகக் கருதப்பட்ட பகுதிகளுக்குள் அடிமைத்தனம் விரிவடையக்கூடும் என்ற வாய்ப்பைத் திறந்ததால், இது பிராந்திய மோதல்களை மீண்டும் தீவிரப்படுத்தியது. கான்சஸ்-நெப்ராஸ்கா சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதன் விளைவாக, மக்கள் இறையாட்சி வாக்கெடுப்பின் முடிவைத் தீர்மானிக்கத் தலையீடு செய்வோம் என்ற நம்பிக்கையுடன், அடிமைத்தன ஆதரவாளர்களும் அதற்கு எதிர்ப்பாளர்களும் கான்சஸ் பிரதேசத்திற்குள் பெருமளவில் குடிபெயர்ந்தனர். அந்தப் பிரதேசத்தின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்கான இந்தப் போட்டி, வன்முறை மோதல்களுக்கும், 1856 இல் “இரத்தம் சொட்டிய கான்சஸ்” என்று அழைக்கப்பட்ட சட்டமின்மையின் ஒரு காலகட்டத்திற்கும் வழிவகுத்தது.
1856 ஆம் ஆண்டின் ஜனாதிபதி தேர்தல் ஒரு முக்கியமான அரசியல் நிகழ்வாக இருந்தது. அதில் டெமோக்ராடிக் கட்சியின் ஜேம்ஸ் புக்கானன், ரிபப்ளிக்கன் கட்சியின் ஜான் சி. ஃபிரீமாண்ட், மற்றும் அமெரிக்கக் கட்சியின் முன்னாள் ஜனாதிபதி மில்லார்ட் ஃபில்மோர் ஆகியோருக்கிடையில் மும்முனைப் போட்டி நடைபெற்றது. ஜேம்ஸ் புக்கானன் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் 15வது ஜனாதிபதியானார்.
வடமும் தெக்கும் இடையே அதிகரித்துவரும் பதற்றங்களையும் பிளவுகளையும் விளைவாக சமாளிக்கத் தவறியதாலேயே ஜேம்ஸ் புக்கானனின் ஜனாதிபதித்துவம் முதன்மையாக அறியப்படுகிறது; அதன் இறுதியான விளைவாக, அவர் பதவியை விட்டுச் சென்றதன் பின்னர் விரைவிலேயே அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது. தலைமையிலும் நெருக்கடி மேலாண்மையிலும் ஏற்பட்ட இவ்வளவு முக்கியமான தோல்விகளின் காரணமாக, அவரது ஜனாதிபதித்துவம் அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே மிகக் குறைந்த வெற்றியடைந்த ஜனாதிபதித்துவங்களில் ஒன்றாக அடிக்கடி கருதப்படுகிறது.
1857 ஆம் ஆண்டில் வெளியான கெடுபுகழ் பெற்ற Dred Scott தீர்ப்பு, அடிமைகளாக இருந்தாலும்கூட அல்லது விடுதலையடைந்தவர்களாக இருந்தாலும்கூட அவர்கள் குடிமக்கள் அல்ல என்றும், கூட்டாட்சி நீதிமன்றங்களில் வழக்கு தொடர முடியாது என்றும் அறிவித்தது. மேலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பிராந்தியங்களில் அடிமைத்தனத்தை காங்கிரஸ் தடுக்க முடியாது என்றும் அது அறிவித்தது. ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த Buchanan, அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த Dred Scott தீர்ப்பை வெளிப்படையாக ஆதரித்தார்.
அடிமைத்தன ஆதரவு நிலைப்பாட்டைக் கொண்ட ஜனநாயகக் கட்சியினரான புக்கானனின் போக்கு உள்நாட்டுப் போருக்குத் தள்ளிய பதற்றங்களை வெகுவாக அதிகரிக்க அனுமதித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், நாட்டின் பொருளாதாரத்தை நிர்வகிக்க அவரால் இயலாததினால் 1857 ஆம் ஆண்டின் பொருளாதாரப் பீதி உருவானது; அது மகா மந்தநிலைக்கு முன்னர் அமெரிக்க வரலாற்றில் ஏற்பட்ட மிகப் பெரிய பொருளாதார வீழ்ச்சிகளில் ஒன்றாகும். 1857 ஆம் ஆண்டின் அந்தப் பொருளாதாரப் பீதி, பல ஆண்டுகள் நீடித்த கடுமையான பொருளாதார மந்தநிலையை ஏற்படுத்தியது. வணிக நிறுவனங்களும் வங்கிகளும் மூடப்பட்டன, வேலைவாய்ப்பின்மை அதிகரித்தது, மேலும் பங்குச்சந்தை சரிவடைந்தது.
பியூகனனின் ஜனாதிபதி காலத்தில், தெற்கு மாநிலங்கள் யூனியனிலிருந்து பிரிவதற்கான தங்களுடைய செயல்முறையை ஆரம்பித்தன; 1860 ஆம் ஆண்டில் குடியரசுக் கட்சியைச் சேர்ந்த ஆபிரகாம் லிங்கன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதற்கான எதிர்வினையாக அவை பிரிந்து சென்றன. பிரிவினை நெருக்கடியை எதிர்கொள்ளும் விவகாரத்தில், பிரிவினையை வலுக்கட்டாயமாகத் தடுக்க மத்திய அரசுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று வாதித்து, பியூகனன் செயற்பாடற்ற அணுகுமுறையை எடுத்தார். இந்தத் தீர்மானமான நடவடிக்கையின் பற்றாக்குறை, பிரிவினை இயக்கம் வேகம் பெற அனுமதித்தது. உறுதியான தலைமையின் பற்றாக்குறையும், பிரிவினை நெருக்கடியை சமாளிக்கத் தீர்மானமான நடவடிக்கை எடுக்க அவர் காட்டிய தயக்கமும், இராணுவ எதிர்ப்பை எதிர்கொள்ளாமல் தாம் யூனியனிலிருந்து வெளியேறலாம் என்ற தெற்கின் கருத்து உருவாகக் காரணமானது.
1860ஆம் ஆண்டில், முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதியான அபிரகாம் லின்கன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1863ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 1ஆம் தேதி, ஜனாதிபதி லின்கன் இறுதியான விடுதலை அறிவிப்பில் கையொப்பமிட்டு அதை வெளியிட்டார்; அதில் கூட்டமைப்பின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பிரதேசங்களில் அடிமைப்படுத்தப்பட்டிருந்த அனைவரும் விடுதலையடைய வேண்டும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த நிர்வாக ஆணை உள்நாட்டுப் போரில் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது; ஏனெனில் அது அந்த மோதலை ஒன்றியத்தைப் பாதுகாக்கும் போராட்டமாக மட்டும் அல்லாமல், அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் போராட்டமாகவும் மாற்றியது. விடுதலை அறிவிப்பு உடனடியாக எல்லா அடிமைப்படுத்தப்பட்டவர்களையும் விடுதலை செய்யவில்லை. அது குறிப்பாக ஒன்றியத்தின் அதிகாரம் வரையறுக்கப்பட்டிருந்த கூட்டமைப்பின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பிரதேசங்களுக்கே பொருந்தியது. ஒன்றியப் படைகள் முன்னேறி கூட்டமைப்புப் பிரதேசங்களின் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றபோது, அந்த அறிவிப்பு அமல்படுத்தப்பட்டது; அப்பகுதிகளில் இருந்த அடிமைப்படுத்தப்பட்டவர்கள் விடுதலையடைந்தனர். விடுதலை அறிவிப்பு, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் அடிமைத்தனத்தின் இறுதியான ஒழிப்பை நோக்கிச் சென்ற ஒரு தீர்மானகரமான படியாக இருந்தது; மேலும் 1865ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 6ஆம் தேதி நிறைவேற்றப்பட்டு அங்கீகரிக்கப்பட்ட அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பின் பதிமூன்றாவது திருத்தச் சட்டம் நிறைவேறுவதற்கும் அது வழியைத் தயாரித்தது.
1850களிலிருந்து குடியரசுக் கொம்பு அடிமைத்தனப் பிரச்சினையின் நெருக்கடியில் இருந்தது. நாட்டின் இரண்டு முதன்மைப் பிரிவுகள், அரசியல் சிந்தனையின் இரண்டு முதன்மை வகுப்புகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. அடிமைத்தனத்தை எதிர்த்தவர்களும் ஆதரித்தவர்களும் தங்கள் அடிமைத்தனக் கருத்துக்களை நிலைநிறுத்தும் முயற்சியில் கான்சஸ் பிரதேசத்துக்குள் நகர்ந்தபோது, பிலடெல்பியா லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த அதே காலத்திலேயே, 1856ஆம் ஆண்டு ஒரு பிரிவினைச் செயல்முறை தொடங்கியது. ஜனநாயகர்கள் அடிமைத்தனத்தை ஆதரிப்பவர்கள்; குடியரசுக்காரர்கள் அடிமைத்தனத்தை எதிர்ப்பவர்கள் ஆவர்.
1856 ஆம் ஆண்டில், “இரத்தம் சிந்திய கான்சஸ்” வரவிருக்கும் போரின் ஒரு நுண்ணிய உருவகமாக விளங்கியது. அந்த ஆண்டில், அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த ஒரு ஜனநாயகக் கட்சியினர் குடியரசுக் கொம்பின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; மேலும், அவரது செயலற்ற தலைமையே, இந்த அண்மைக் கடைசி நாட்கள் வரையிலும், செயலற்ற ஜனாதிபதித் தலைமையின் சின்னமாக ஆனது. பியூகனனின் ஜனாதிபதித் தலைமையால் விடப்பட்ட குழப்பத்தைச் சீர்செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்த முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதிக்கு முன்பாக அவர் வந்தார்.
1863 ஆம் ஆண்டளவில், குடியரசுக் கொம்பு வெளிப்படுத்தின பதிமூன்றாம் அதிகாரத்திலுள்ள பூமி மிருகத்தின் வரலாற்றிலேயே மிக முக்கியமான நிர்வாக ஆணையைப் பிறப்பித்தது. அந்த நிர்வாக ஆணை அடிமைத்தனத்தைச் சார்ந்ததாக இருந்தது. அந்த அறிவிப்பின் ஒரு பகுதியில் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது: “எங்கள் ஆண்டவரின் ஆண்டு ஆயிரத்து எட்டுநூற்று அறுபத்து மூன்றின் ஜனவரி மாதத்தின் முதல் நாளில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கு எதிராக அப்போது கிளர்ச்சியில் இருக்கும் ஜனங்கள் வசிக்கும் ஏதாவது ஒரு மாநிலத்தினுள்ளோ அல்லது மாநிலத்தின் குறிப்பிட்ட ஏதாவது ஒரு பகுதியினுள்ளோ அடிமைகளாகப் பிடித்துவைக்கப்பட்டிருக்கும் எல்லா நபர்களும் அப்பொழுதே, அப்போதுமுதல், என்றும் சுதந்திரமானவர்களாயிருப்பார்கள்; மேலும், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் நிர்வாக அரசு, அதனுடைய இராணுவ மற்றும் கடற்படை அதிகாரத்தையும் உட்படுத்தி, அத்தகைய நபர்களின் சுதந்திரத்தை அங்கீகரித்து காக்கும்; மேலும், அவர்களுடைய உண்மையான சுதந்திரத்திற்காக அவர்கள் மேற்கொள்ளக்கூடிய எந்த முயற்சிகளிலும் அத்தகைய நபர்களையோ அவர்களில் யாரையாயினும் அடக்குவதற்கான எந்தச் செயலையும் செய்யாது.” அந்த நிலையிலே அடிமைத்தனப் பிரச்சினைக்கான தீர்வு வரலாற்று ரீதியாக முழுமையற்றதாக இருந்தபோதிலும், லிங்கன், “ஏதாவது ஒரு மாநிலத்தினுள்ளே அடிமைகளாகப் பிடித்துவைக்கப்பட்டிருக்கும் எல்லா நபர்களும் … அப்பொழுதே, அப்போதுமுதல், என்றும் சுதந்திரமானவர்களாயிருப்பார்கள்” என்று எழுதியபோது, அரசியலமைப்பின் சாரம் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது.
அரசியலமைப்பில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட, “அனைத்து மனிதரும் சமமாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளனர்” என்று அடையாளப்படுத்தும் அந்த அடிப்படைக் கொள்கைக்கே லிங்கன் திரும்பிச் சென்றார். அதே நேரத்தில், அடிமைத்தனத்தின் தீர்க்கதரிசனமான தனது அடிப்படையான தீர்க்கதரிசனத்தைப் புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு நிராகரித்து கொண்டிருந்த வேளையிலேயே, லிங்கன் அந்த அடிப்படைச் சத்தியங்களுக்குத் திரும்பிச் சென்றார். ஆகையால், அடிமைத்தனத்தைப் பற்றிய தமது வரலாற்றிலேயே மிக முக்கியமான “நிர்வாக ஆணையை” குடியரசுக் கொம்பு பிறப்பித்துக் கொண்டிருந்த அதே நேரத்தில், மோசேயின் சத்தியப்பிரமாணமும் சாபமும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட அடிமைத்தனத்தின் தீர்க்கதரிசனத்தைப் பற்றிய தமது தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலேயே மிக முக்கியமான நிர்வாக ஆணையைப் புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு பிறப்பித்தது. குடியரசுக் கொம்பு தன் அடித்தளங்களுக்குத் திரும்பிச் செல்லத் தேர்ந்தெடுத்தது; புராட்டஸ்டண்ட் கொம்போ தன் அடித்தளத்தை நிராகரித்து, தாம் ஒருபோதும் திரும்பிச் செல்லக்கூடாது என்று போதிக்கப்பட்டிருந்தவர்களிடமே திரும்பிச் செல்லத் தேர்ந்தெடுத்தது.
1863 ஆம் ஆண்டில், பழைய இஸ்ரவேலின் இராச்சியம் யெரொபெயாம் மற்றும் ரெகொபெயாம் நாட்களில் இரு பாளயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டதுபோல, குடியரசுக் கொம்பும் இரு பாளயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. 1863 ஆம் ஆண்டில், பெத்தேலும் தானிலும் யெரொபெயாம் நிறுவிய இரண்டு பலிபீடங்களால் குறிக்கப்படுகிறபடி, புரொட்டஸ்டண்ட் கொம்பு சட்டபூர்வமாக குடியரசுக் கொம்புடன் இணைக்கப்பட்டது. இந்த இரண்டு கொம்புகளும் வரலாற்றின் வழியாக ஒன்றுக்கொன்று இணைநிலையாக முன்னேறுகின்றன; மேலும், 1863 ஆம் ஆண்டின் வரலாறு, குறிப்பாக, கடைசி நாட்களின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது.
ஒரு சில தீர்க்கதரிசன விதிவிலக்குகளுடன், மில்லரைட் வரலாறு ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் வரலாற்றில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது. அவ்விதிவிலக்குகளில் ஒன்றென்றால், மில்லரைட் வரலாற்றில் இலக்கு கேட்போர் முதலில் அந்த இயக்கத்திற்குப் புறம்பிருந்தவர்களாக இருந்தனர்; அதன் பின்னர் இயக்கமே இலக்காகியது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் இயக்கத்தில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு சத்தங்கள் இரண்டு இலக்கு கேட்போரை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆனால் அந்த இலக்குகள் மில்லரைட் வரலாற்றுக்கு மாறான வரிசையில் உள்ளன. முதல் இலக்கு தேவனுடைய ஜனங்கள்; இரண்டாவது சத்து இன்னும் பாபிலோனில் இருக்கிற தேவனுடைய மற்ற ஆடுமந்தையை நோக்குகிறது.
மற்றொரு தீர்க்கதரிசன எச்சரிக்கை என்னவென்றால், இரு வரலாறுகளும் ஒரு சபையிலிருந்து மற்றொரு சபைக்குத் தாண்டிச் செல்கின்றன என்றாலும், மில்லரைட்டுகள் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவிற்கு நகர்ந்தார்கள்; மேலும் மூன்றாம் தூதனுடைய வல்லமையான இயக்கம் லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலடெல்பியாவிற்கு நகர்கிறது. இது, மில்லரைட்டுகள் ஆறாம் சபையிலிருந்து ஏழாம் சபைக்கு சென்றார்கள் என்றும், ஒருநூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேர் ஏழாம் சபையிலிருந்து ஏழிலொன்றாகிய எட்டாம் சபைக்கு செல்கிறார்கள் என்றும் அடையாளப்படுத்துகிறது.
1863-ஐச் சூழ்ந்த வரலாற்றில், குடியரசுக் கொம்பு அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த ஒரு தேசத்திலிருந்து அடிமைத்தனத்திற்கு விரோதமான ஒரு தேசத்திற்கான தனது இயக்கத்தை ஆரம்பித்தது. அந்த வரலாற்றின் நெருக்கடி, இந்த “கடைசி நாட்களில்” அதே எதிர்த்தரப்புகளாக இருக்கும் இரண்டு அரசியல் கட்சிகளை நிலைநிறுத்தியது. அந்த வரலாற்றிலிருந்த முதல் குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதி போர் முடிந்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு படுகொலை செய்யப்பட்டதுபோல, கடைசி குடியரசுக் கட்சி ஜனாதிபதி அடையாளார்த்தமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டு, உலகம் களிகூர்ந்துகொண்டிருக்கையில் தெருவில் இறந்தவனாய் விடப்பட்டான். அவன் படுகொலை செய்யப்பட்டது, உள்நாட்டுப் போர் முடிந்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு மட்டுமல்ல, இறுதியான உள்நாட்டுப் போர் ஆரம்பிக்கும் முன்பாகவே.
முதல் குடியரசுக் கட்சியின் ஜனாதிபதிக்கு முன்பாக அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே மிகவும் செயலற்ற ஜனாதிபதி இருந்தார்; அதைப் போலவே, கடைசி குடியரசுக் கட்சியின் ஜனாதிபதிக்கும் முன்பாக அதே நிலை இருக்கும். முதல் குடியரசுக் கட்சியின் ஜனாதிபதிக்கு முன்பாக இருந்த ஜனநாயகக் கட்சியின் ஜனாதிபதியின் செயலற்ற தன்மை, உள்நாட்டுப் போராய் வளர்ச்சியடைந்த நெருக்கடியைத் தூண்டியது; அதே செயலற்ற தன்மையே இப்போதும் நிகழ்ந்து வருகிறது. கடைசி குடியரசுக் கட்சியின் ஜனாதிபதிக்கு முன்பாக வருகிற ஜனநாயகக் கட்சியின் ஜனாதிபதி, பொருளாதாரத்தை அந்நேரம் வரை அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய பொருளாதார சரிவை உண்டாக்கும் வகையில் நிர்வகித்தார். அந்த இரண்டு கொம்புகளும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை இணையாக ஓடுகின்றன. 1863-ஆம் ஆண்டில், அந்த இரண்டு கொம்புகளின் முதல் தலைமுறை ஆரம்பமானது; அந்த இரண்டு கொம்புகளுக்கும் நான்காவது மற்றும் இறுதியான தலைமுறை கிழக்கை நோக்கி, சூரியனை வணங்கிக் கொண்டிருக்கும்.
எலியாவின் செய்தி எச்சரிக்கையின் செய்தியை உறுதிப்படுத்தும் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளோடு எப்போதும் இணைந்திருக்கும். உலகச் சமூகம் இப்போது பெருவெள்ளத்துக்கு முன்பிருந்த மக்களைப்போல் வாழ்ந்து வருகிறது. அவர்கள் உண்டு, குடித்து, எழக்கூடிய எந்தப் பிரச்சினையையும் உலகமயமாக்கப்பட்ட தொழில்நுட்ப மாபெரும் சக்திகள் தீர்த்து விடும் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உலகம் இப்போது ஒரு மாபெரும் நெருக்கடியின் விளிம்பில் நிற்கிறது என்று தேவனுடைய வார்த்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
“‘இரவு குறித்து என்ன?’ இந்தச் செய்திகள் குறிக்கும் பொருளை நான் உணருகிறேனா? மகத்தான பரிகார அமைப்பின் நிறைவுப் பணியில் இவை வகிக்கும் இடத்தை நான் புரிந்துகொள்கிறேனா? ‘தீர்க்கதரிசனத்தின் உறுதியான வார்த்தைக்கு’ நான் அவ்வளவு பழகியவனாக இருந்து, என்னைச் சுற்றி நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கும் சம்பவங்களில் வரவிருக்கும் ராஜா கதவினருகே வந்திருக்கிறார் என்பதற்கான தெளிவான சான்றை காண்கிறேனா? தேவன் எனக்குக் கொடுத்த ஒளியின் வெளிச்சத்தில், என்ன்மேல் தங்கியிருக்கும் பொறுப்பை நான் உணருகிறேனா? அவருடைய காரியக்காரனாக எனக்கு ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு திறமையையும், அழிவிற்கு செல்பவர்களை மீட்பதற்கான நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட முயற்சியில் நான் பயன்படுத்துகிறேனா? அல்லது நான் வெதுவெதுப்பும் அலட்சியமும் உடையவனாக இருந்து, ஒரு துன்மார்க்க உலகத்தோடு ஓரளவு கலந்துகொண்டு, தேவன் எனக்குக் கொடுத்த வசதிகளையும் திறன்களையும் பெரும்பாலும் சுயதிருப்திக்காகப் பயன்படுத்தி, அவருடைய காரியத்தின் முன்னேற்றத்தைவிட என் சொந்த இலகுவையும் சுகவாழ்வையும் அதிகம் கருதுகிறேனா? என் நடத்தை மூலம், ‘ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் எக்காளத்துக்கு தெளிவற்ற ஓசை கொடுக்கின்றனர், உலகியலானவர்களின் பாதையில் நடக்கின்றனர் என்ற நம்பிக்கை உலகத்தில் வலுப்பெற்று வருகிறது’ என்பதைக் கூடுதலாக உறுதிப்படுத்துகிறேனா?”
“உலகத்தின் அக்கிரமத்தினிமித்தம் அதைத் தண்டிக்க அணுகிவரும் தேவனுடைய காலடிச் சப்தத்தை நாம் கேட்கிறோம். காலத்தின் முடிவு நம்மீது நெருங்கியுள்ளது. உலகத்தின் வாசிகள் எரிக்கப்படுவதற்காகக் கட்டுகளாகக் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். நீங்கள் களைகளோடு சேர்ந்து கட்டப்படுவீர்களோ? ஆண்டுதோறும் ஆயிரக்கணக்கான ஆயிரங்களும், பத்தாயிரக்கணக்கான பத்தாயிரங்களும் ஆன்மாக்கள் அழிந்து, தங்கள் பாவங்களில் மரித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் உணருகிறீர்களா? தேவனுடைய வாதைகளும் நியாயத்தீர்ப்புகளும் ஏற்கனவே தங்கள் வேலையைச் செய்து வருகின்றன; சத்தியத்தின் வெளிச்சம் அவர்களுடைய பாதையில் பளிச்சென்று ஒளிரவைக்கப்படாததினால் ஆன்மாக்கள் அழிவுக்குச் சென்று கொண்டிருக்கின்றன.” General Conference Daily Bulletin, April 1, 1897.
இரவில் என் ஆத்துமாவினால் நான் உம்மை விரும்பினேன்; ஆம், என்னுள் உள்ள என் ஆவியினால் நான் அதிகாலையிலே உம்மைத் தேடுவேன்; ஏனெனில் உம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் பூமியிலே இருக்கும்போது, உலகத்தின் குடியிருப்போர் நீதியை அறிந்துகொள்வார்கள். ஏசாயா 26:9.