வசனம் நாற்பதின் மறைந்த வரலாறு - எண் ஒன்று

வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் ஐந்தாம் அதிகாரத்தில், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் என்பது, தேவனுடைய வார்த்தையை அவருடைய சித்தத்தின்படி முத்திரையிடவும் முத்திரையை நீக்கவும் ஜெயித்தவராகிய கிறிஸ்துவின் நிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 1863 ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சிக்குப் பின்னர் நூற்று இருபத்தாறு ஆண்டுகள் கழித்து, 1989 இல், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களின் முத்திரையை நீக்கினார். அந்த வசனங்கள் 1798 இல் போப்பாட்சிக்கு ஏற்பட்ட மரணக்காயத்துடன் தொடங்கி, அந்தப் போப்பாண்டவரின் காயம் எவ்வாறு குணமாக்கப்பட இருக்கிறது என்பதற்கான சாட்சியத்தையும், அதற்கு அப்பாற்பட்டு போப்பாட்சிக்கு உண்டாகும் இறுதியான மரணக்காயத்தையும் அறிமுகப்படுத்துகின்றன. அந்த வசனங்கள் முடியும் இடத்திலேயே தொடங்குகின்றன; அதாவது, போப்பாண்டவ ரோமின் நியாயத்தீர்ப்புடன்.

அந்த ஆறு வசனங்கள், பாப்புத்துவத்தின் கொடிய காயம் குணமாகுதல் பற்றியும், மேலும் திராகன், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றின் மூவகை ஐக்கியம் உலகத்தை ஆர்மகெத்தோனுக்குக் கொண்டு செல்கிறது என்பதையும் விளக்குகின்றன; அது நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்தில் “கடல்களுக்கு நடுவிலும் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையினிடத்திலும்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்பது, தொடக்கத்தின் மூலம் முடிவை எப்போதும் வெளிப்படுத்தும் கிறிஸ்துவின் குணத்தைக் குறிக்கிறது. ஒருநூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் சீர்திருத்த இயக்கம் மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கமாகும்; அது அதன் தொடக்கத்தினால் முன்குறிப்பிடப்பட்ட இறுதி இயக்கமாகும்; அந்த தொடக்கம் முதலாவது மற்றும் இரண்டாவது தூதர்களின் மில்லரைட் இயக்கமாக இருந்தது. மில்லரைட் இயக்கம் 1798 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் தொடங்கியது; அங்கேயே தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்கள் ஆரம்பிக்கின்றன; மேலும் அந்த இயக்கம் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று நியாயத்தீர்ப்பின் ஆரம்பத்தில் முடிவடைந்தது. ஒருநூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் இயக்கம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டத்தில் முடிவடைகிறது.

முடிவுக் காலத்திலுள்ள இயக்கத்தின் தொடக்கத்தில், 1989 ஆம் ஆண்டில், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களை முத்திரை நீக்கினார்; மேலும் இயக்கத்தின் முடிவில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே, அவர் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்திருந்த வரலாற்றை முத்திரை நீக்குகிறார். தானியேலின் எந்தப் பகுதி முத்திரை நீக்கப்படுகிறது என்பதைக் குறித்த சகோதரி வைட்டின் விளக்கம், 1989 இல் நிகழ்ந்த முத்திரை நீக்குதலையும், 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் தொடங்கிய முத்திரை நீக்குதலையும் எடுத்துரைக்கிறது.

1989 ஆம் ஆண்டில் கடைசி நாடுகளுடன் தொடர்புடைய தானியேல் புத்தகத்தின் பகுதி, பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களாக இருந்தது; மேலும், ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் இயக்கம் அவர்களுடைய இயக்கத்தின் முடிவை எட்டிக்கொண்டிருக்கையில், முத்திரை நீக்கப்படும் தானியேல் புத்தகத்தின் பகுதி நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறாகும்; அது 1989 முதல் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு, ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் வரலாறே ஆகும். ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசியும் அந்தக் காலப்பகுதிக்குச் சாட்சியமளிக்கிறார்.

அந்தப் பகுதியில், “இறுதி நாட்களில் நிலைத்துநிற்குமாறு ஒரு ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்துவதற்கான” அறிவின் அதிகரிப்பு என்பது, 1989 ஆம் ஆண்டில் கடைசி ஆறு வசனங்கள் முத்திரை நீக்கப்படுதலைக் குறிக்கிறது; மேலும் அது நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்திருந்த வரலாறு முத்திரை நீக்கப்படுதலையும் குறிக்கிறது. இந்த இரு வரலாறுகளிலும், திருத்தூண்டுதல் பாப்பரசு அதிகாரத்தையும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தையும் பற்றிய அறிவின் அதிகரிப்பு நிகழவிருக்கிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. நூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் இயக்கத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும், தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் பிரதிபலிக்கப்படுவதுபோல, அறிவின் அதிகரிப்பு மூன்று-படிநிலைச் சோதனைச் செயல்முறையை உண்டாக்குகிறது.

பரிசுத்தமான சீர்திருத்த இயக்கங்களெல்லாவற்றிலும் இருப்பதுபோல, தானியேல் “சுத்திகரிக்கப்பட்டு, வெண்மையாக்கப்பட்டு, சோதிக்கப்பட்டு” என்று குறித்துள்ள மூன்று படிகள், ஒரு தெய்வீகச் சின்னத்தின் இறங்குதலால் குறிக்கப்படும் வழிக்கல்லையும், அதனைத் தொடர்ந்து தோல்வியுற்ற ஒரு முன்னறிவிப்பின் சோதனையையும், அதன் பின்பு முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவின் அதிகரிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் அல்லது நிராகரித்தல் என்பதன் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் இரு வகுப்பினரின் குணத்தை வெளிப்படுத்தும் மூன்றாவது பரிசோதனைக் கல்லையும் குறிக்கின்றன. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் இயக்கத்தின் தொடக்கத்தில், அந்த மூன்று படிகள் செப்டம்பர் 11, 2001; அதனைத் தொடர்ந்து ஜூலை 18, 2020; பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஆகியவையாக இருந்தன. அதே இயக்கத்தின் முடிவில், அந்த மூன்று படிகள் ஜூலை 2023, நடுநிசி முழக்கச் செய்தியின் வருகை, மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஆகும்.

2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலையில் முத்திரை நீக்கப்பட்டு, தேவனுடைய ஜனங்களை நிலைத்திருக்கத் தயார்ப்படுத்தும் செய்தி தீர்க்கதரிசன சத்தியத்தின் பல கோடுகளை உட்கொண்டுள்ளது; அவைச் சேர்ந்த கோடுகளுடன் எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் உலர்ந்த செத்த எலும்புகளும் அடங்கியுள்ளன. எசேக்கியேல் இரண்டு செய்திகளை முன்வைக்கிறார். முதல் செய்தி எலும்புகளை மீண்டும் ஒன்றுசேர்க்கிறது; ஆனால் இரண்டாம் செய்தியினால்தான் இஸ்ரவேல் வல்லமையுள்ள ஒரு சேனையாகத் தன் கால்களில் நின்றது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினோராம் அதிகாரத்தின் இரு சாட்சிகளும் பரிசுத்த ஆவியால் நிரப்பப்பட்டபோது எழுந்து நின்றார்கள்.

எசேக்கியேல் அதே சத்தியத்தைப் போதிக்கிறார்.

சகோதரி வைட், “அறிவின் பெருக்கத்தினால் ஒரு மக்கள் கடைசி நாட்களில் நிலைத்துநிற்கத் தயாராக்கப்பட வேண்டும்” என்று கூறும்போது, அந்த அறிவின் பெருக்கம் பத்து கன்னியரின் உவமையில் “எண்ணெய்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அந்த “எண்ணெய்” என்பது “தேவனுடைய ஆவியின் செய்திகளை” குறிக்கிறது; அதேபோல “பரிசுத்த ஆவியையும்,” மேலும் “குணநலனையும்” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

ஜூலை 2023க்கும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் இடையில், தேவனுடைய ஜனங்களை உயிர்ப்பித்து அவர்கள் எழுந்து நிற்கும்படியாகச் செய்யும் அறிவின் அதிகரிப்பு ஒன்று உள்ளது. அவர்கள் எழுந்து நிற்பது, அந்நேரத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தியின் “எண்ணெய்” அவர்களுக்குள்ளிருக்கிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. பரிசுத்த ஆவியானவர் தங்கள் பாத்திரங்களுக்குள் இருக்கும் போது அவர்கள் எழுந்து நிற்கிறார்கள்; மேலும், தேவனுடைய முத்திரைக்குத் தயாராக்கப்பட்ட குணநலன் அவர்களுக்குள்ளிருக்கும்போதும் அவர்கள் எழுந்து நிற்கிறார்கள்.

2023 ஜூலையில் ஆரம்பமான முதல் சோதனைக்கட்டத்தைத் தொடர்ந்து, அந்த வேட்பாளர்கள் எண்ணெயை ஏற்கவோ நிராகரிக்கவோ அனுமதிக்கும் ஒரு காலப்பகுதி வருகிறது. அதை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்கள் முத்திரையிடப்பட்டு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள். எண்ணெயை நிராகரிக்கிறவர்கள் வல்லமையான மாயையைப் பெறுகிறார்கள்.

அந்த விண்ணப்பத்தாரர்கள் 2023 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் ஆவிக்குரிய நித்திரையிலிருந்து விழித்தெழுப்பப்பட்டார்கள்; பின்னர், அவர்களுடைய தனிப்பட்ட கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாக நிகழும் இறுதி சோதனைச் செயல்முறைக்கு அவர்கள் முன்நிறுத்தப்பட்டார்கள். அந்தச் சோதனைச் செயல்முறை, மிருகத்தின் உருவம் உருவாக்கப்படுதலுடன் தொடர்புடைய ஒரு தீர்க்கதரிசனச் சோதனையின் சூழலுக்குள் அமைக்கப்பட்டிருந்தது; அதே காலத்தில், அச்சிறப்பான விண்ணப்பத்தாரர்களே மீண்டும் உயிர்பெற்று, உள்ளார்ந்தபடியாக கிறிஸ்துவின் உருவத்தை அமைக்க வேண்டியவர்களாயிருந்தார்கள். அந்தச் சோதனை நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பு 1989 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை உள்ள வரலாறாகும். அந்த விண்ணப்பத்தாரர்கள் விழித்தெழ முடியாதிருத்தல், மதப்பிதற்றல்கள் உள்ளே வருவதற்கு கர்த்தர் அனுமதிக்க வழிவகுத்தது.

அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைப் பற்றியே உரையாடுகின்றனர்; ஆகையால், இந்தக் கடைசி நாட்களில், 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், கர்த்தர் தமது ஜனங்களை “எழுப்ப” முயன்றார்; ஆனால் அவருடைய முயற்சிகள் தோல்வியுற்றன; அதன் விளைவாக, முடிவின் சமீபத்துவத்தை எச்சரிக்கையாகக் காட்டுவதற்காக, அட்வென்ட் வரலாற்றில் ரோமின் ஒரு அடையாளத்தைச் சுற்றிய முதல் சர்ச்சை மீண்டும் நிகழ அனுமதித்தார். “இந்தக் காலத்திற்கேற்ற விலைமதிப்பற்ற ஒளி” “வந்திருந்தபோதிலும்” அவர் இதைச் செய்தார். 2023 ஜூலை மாதத்தில் வந்த அந்த ஒளி, “நம்மீது நேரடியாக வந்து கொண்டிருக்கும் அபாயங்களை வெளிப்படுத்துகிற வேதாகமச் சத்தியம்” ஆகும். அந்த ஒளி, “நாம் வேதாகமங்களை விழிப்புணர்ச்சியுடனும் முயற்சியுடனும் ஆராய்வதற்கும், நாம் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் நிலைப்பாடுகளை மிகக் கண்டிப்பாகப் பரிசோதிப்பதற்கும்” வழிநடத்த வேண்டியிருந்தது.

நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்து முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் தானியேலின் இறுதி தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆரம்பத்தோடு அதன் முடிவை எடுத்துக்காட்டின. 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்திற்குத் தொடங்கிய காலத்தில், சாத்தான் பத்து முதல் பதினைந்து வரையிலான வசனங்களைப் பற்றி குழப்பத்தை அறிமுகப்படுத்தியிருந்தான்; ஏனெனில் அந்த அதிகாரத்தின் ஆரம்பமே அதன் முடிவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் திறவுகோல் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான். பின்னர் பதினான்காம் வசனத்தின் அசல் சர்ச்சை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

அந்த வசனங்களின் அர்த்தத்தையும் நோக்கத்தையும் குழப்புவதற்காகச் செய்யப்படும் சாத்தானிய முயற்சிகளினால், இப்போது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரத்தில் சேரத் தகுதியுடையவர்களாக இருப்போரைக் பிரித்தறியும் சோதனைச் செயல்முறையின் முக்கியமான ஒரு பகுதியாக அவை உள்ளன என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. 1798-ஆம் ஆண்டில் முடிவுக்காலத்திற்கு முன்பாகவே நிறைவேறிய தானியேல் பதினொன்றில் சித்தரிக்கப்பட்ட வரலாறு, இறுதி ஆறு வசனங்களில் மீண்டும் நிகழ்கிறது என்று சகோதரி வைட் வலியுறுத்துகிறார்.

ஒன்று முதல் முப்பத்தொன்பது வரையிலான வசனங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள முழு வரலாறும் அந்த அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களில் மீண்டும் நிகழ்கிறது என்று நான் வாதிடுகிறேன். மேலும், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று தொடங்கிய நியாயத்தீர்ப்பின் நிறைவு சம்பந்தமான வரலாறாகிய கடைசி நாட்களின் வரலாறு, இரண்டு பிரதான தீர்க்கதரிசன காலக்கட்டங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்றும் நான் வாதிடுகிறேன். முதல் காலக்கட்டு, தேவனுடைய வீட்டின்மேல் நிறைவேற்றப்படும் நியாயத்தீர்ப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதனைத் தொடர்ந்து, தேவனுடைய வீட்டிற்கு வெளியிலுள்ளவர்களுக்காக நியாயத்தீர்ப்பு நிறைவேற்றப்படும் ஒரு காலக்கட்டு வருகிறது. முதல் காலக்கட்டு 1989-இல் தொடங்கி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் நீள்கிறது; அது, மாறாக, இரண்டாவது காலக்கட்டத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது; அந்த இரண்டாவது காலக்கட்டு, மிகாவேல் எழுந்திருந்து மனித கிருபைக்காலம் முடிவுறும் போது நிறைவடைகிறது. நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறும் 1989-இல் தொடங்கி, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகிய நாற்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் முடிவடைகிறது.

அதே அதிகாரத்தின் பத்தாவது வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாவது வசனம் வரையிலான வரலாறும் இதுவே ஆகும். அந்த வரலாறு, 1798-ஆம் ஆண்டிலான முடிவுகாலத்திலிருந்து 1844 அக்டோபர் 22 அன்று நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமான வரையிலான மில்லரைட்டுகளின் வரலாற்றுடன் இணையாக அமைந்துள்ளது. அந்த இரண்டு வரலாறுகளும் கிறிஸ்துவின் பிறப்பில் ஆரம்பித்து சிலுவையில் நிறைவுற்ற தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுடன் இணைந்து ஓடுகின்றன.

1989-இல் தொடங்கும் வரலாறு, 1840 ஆகஸ்ட் 11-ஆம் தேதி தொடங்கிய சோதனைக் காலத்தாலும், கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்தில் தொடங்கிய சோதனைக் காலத்தாலும் முன்னுருவாக்கப்பட்டபடி, 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி தொடங்கிய சோதனைக் காலத்தையும் உள்ளடக்குகிறது. மிருகத்தின் சொரூபத்தின் உருவாக்கம் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் பல கோடுகளால் முன்னுருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதே காலப்பகுதியின் அவ்வாறான பிரதிநிதித்துவங்களில் ஒன்று, 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி தொடங்கி விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் நிறைவுறும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலமாகும். நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாறு, 1844 அக்டோபர் 22 முதல் 1863-ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சிவரை உள்ள கோட்டின் மேல் கூட ஒப்பிடப்படலாம்.

1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆம் தேதி மூன்றாம் தூதனின் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டியது. எந்தத் தீர்க்கதரிசனத் தூதனின் வருகையிலும் இருப்பதுபோல, அவனிடமும் உண்டுகொள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு செய்தி இருந்தது; ஆனால் அது அப்படியாகவில்லை; மேலும் பிலதெல்பியா மில்லெரியம், 1863-க்கு முன்னரே, லவோதிகேயா மில்லெரியமாக மாறியது; அந்நாண்டில் அவர்கள் முறையாக Seventh-day Adventist என்ற பெயரை ஏற்றுக்கொண்டு, இன்று வரையிலும் கலகத்தின் வனாந்தரத்தில் அலைந்து திரியத் தொடங்கினர். 1844 முதல் 1863 வரையிலான வரலாறு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரில் சேரும் அழைப்பை நிராகரிப்பவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அவர்கள் தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் கூறும் துஷ்டர்கள், எரேமியாவின் பரியாசக்காரரின் சபை, யோவானின் சாத்தானின் சபைக்கூடம், மற்றும் மத்தேயுவின் புத்தியில்லாத கன்னியர் ஆவர்.

தீர்க்கதரிசியாகிய தானியேல் கூறிய “பாழாக்குகிற அருவருப்பு” என்று கிறிஸ்து சுட்டிக்காட்டிய எச்சரிக்கைச் செய்தி, அதன் பின்பு வரவிருக்கும் அழிவும் சிதறடிக்கப்படுதலும் முன்னரே தப்பிச் செல்லும்படியான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். கி.பி. 66 ஆம் ஆண்டில், ரோமப் படைத்தளபதி செஸ்தியுஸ், புறமத ரோமின் காலத்தில் வாழ்ந்த கிறிஸ்தவர்களுக்கான அந்த எச்சரிக்கையின் நிறைவேற்றமாக இருந்தான். முதல் நூற்றாண்டில், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், பாப்பரசர் ரோமின் காலத்தில் துன்புறக்கூடிய கிறிஸ்தவர்களுக்காக அதே எச்சரிக்கையைப் பதிவு செய்தான். சப்தத்தை ஆசரிப்பவர்கள் நகரங்களை விட்டுப் புறப்பட்டு கிராமப்பகுதிகளில் வாழ வேண்டும் என்ற எச்சரிக்கை, 1888 ஆம் ஆண்டில், ஞாயிற்றுக்கிழமையை தேசிய ஓய்வுநாளாக நிறுவுவதற்கான முதல் முயற்சியான பிளேர் மசோதா வந்த அதே ஆண்டில் வழங்கப்பட்டது. கிறிஸ்து தானியேலின் பாழாக்குகிற அருவருப்பைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டதின் நிறைவேற்றமாக, தப்பிச் செல்லும்படியான அந்த எச்சரிக்கையே பிளேர் மசோதாவாக இருந்தது.

கி.பி. 66-ஆம் ஆண்டில் செஸ்தியுவின் நிகழ்வைப் போலவே, ப்ளேர் மசோதாவும் தெய்வீக ஏற்பாட்டினால் வாபஸ் பெறப்பட்டது. 1888 ஆம் ஆண்டு, 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ முன்னுருவாகக் காட்டுகிறது; ஏனெனில் சகோதரி வைட், இரு வரலாறுகளிலும் வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் தூதன் இறங்கிவருதலைக் குறிக்கிறார். கடைசி நாட்களில் நகரங்களிலிருந்து தப்பிச் செல்லும் எச்சரிக்கை, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அமலுக்கு வந்தது. ஆகையால், 1888-ஆம் ஆண்டின் ப்ளேர் மசோதா, 2001-ஆம் ஆண்டின் பேட்ரியட் சட்டத்தை முன்னுருவாகக் காட்டியது. 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று இறங்கிவந்த தூதன், வெளிப்படுத்தல் பதினெட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் மூன்று வசனங்களில் உள்ள இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தியை அறிவிக்கிறார்; மேலும், அந்த இறுதி எச்சரிக்கைச் செய்தி மூன்றாம் தூதனுடைய செய்தியும் ஆகும்; பதினான்காம் அதிகாரத்தில் மூன்றாம் தூதனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் செய்தி, பதினெட்டாம் அதிகாரத்தில் இருப்பதுபோல அதே சத்திய வெளிப்பாடுகளாக இல்லாவிட்டாலும் கூட. வரியின்மேல் வரி, அவை ஒரே எச்சரிக்கைச் செய்தியாக இருக்கின்றன.

தானியேல் தீர்க்கதரிசியினால் சொல்லப்பட்ட பாழாக்கும் அருவருப்பு, தம்முடைய ஜனங்கள் தங்கள் பாதுகாப்பிற்காக எப்போது ஓடிச் செல்லவேண்டும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிற ஒரு அடையாளமாக கிறிஸ்துவினால் அளிக்கப்பட்டது. அது ஒரு எச்சரிக்கைச் செய்தியாகும்; ஆகையால், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்திலும் பதினெட்டாம் அதிகாரத்திலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள செய்தியைவிட வேறுபட்ட சொற்களால் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், அது இறுதியான எச்சரிக்கைச் செய்தியாக இருக்க வேண்டும். எரேமியா பதினைந்தாம் அதிகாரத்தின் பதினாறாம் வசனத்தில் தொடங்கும் வரலாறு, எச்சரிக்கும் சோதனைச் செய்தியின் அதே தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியே ஆகும். அது எரேமியா தேவனுடைய வார்த்தையை உண்ணும் வேளையில் தொடங்குகிறது; மேலும் அது தூதன் இறங்கும்போது நிகழ்கிறது; நியூயார்க் நகரத்தின் மகத்தான கட்டடங்கள் விழுந்ததின்போது அவர் இறங்கினதுபோலவே.

எரேமியா, “உம்முடைய வார்த்தைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன; நான் அவைகளை உண்டேன்; உம்முடைய வார்த்தை என் இருதயத்துக்குச் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் ஆனது” என்று அறிவிக்கும் போது, அவர் முதல் அதிகாரத்தில் உணவுக் கட்டுப்பாட்டின்மேல் தானியேலுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதல் சோதனையையும், வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் யோவான் தூதனுடைய கையிலிருந்து அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு அதை உண்டதையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். செய்தியை உண்ணுதல் என்பது ஒரு தூதன் வரும்போது ஆரம்பமாகிறது; அந்தத் தூதன் வரும்போது முத்திரை நீக்கப்பட்ட ஒரு சோதனையின் தீர்க்கதரிசனம் இருக்கிறது. தூதன் வரும்போது முதல் சோதனைக் காலம் ஆரம்பமாகிறது; இரண்டாவது சோதனைக் காலம் ஆரம்பிக்கும்போது அது முடிவடைகிறது; மிகாயேல் எழுந்தருளும்போது, இரண்டாவது சோதனைக் காலம் முடிவடைகிறது.

தூதன் வரும்போது, பின்மழை பொழியத் தொடங்குகிறது.

பிந்தைய மழை, எரேமியாவின் பண்டைய பாதைகளில் நடப்பவர்களால் பெறப்படுகிறது.

“காவலாளிகள்” ஊதுகிற “எக்காளம்” என்பது, 1888ஆம் ஆண்டில் ஜோன்ஸும் வாக்னரும் வழங்கிய லவோதிக்கேயா செய்தியே ஆகும்.

2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் ஆரம்பமானது. லவோதிக்கேயாவுக்கு ஒரு எச்சரிக்கைச் செய்தி அறிவிக்கப்பட்டது.

லயோதிக்கேயாவுக்கான எச்சரிக்கை, லயோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபை கேட்க மறுக்கும் எரேமியாவின் காவலர்களின் எக்காளத்தின் நாதமாகும். அது விரைவில் வரப்போகிற ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குமுன் நகரங்களை விட்டு கிராமப்புறச் சொத்துகளுக்குத் தப்பிச் செல்லுமாறு வழங்கப்படும் எச்சரிக்கையாகும்.

இவ்விதமான பல்வேறு தீர்க்கதரிசன வரிசைகளைப் பற்றிக் நான் இப்போது கூறியதாவது, நான் எழுதப்போகிறவற்றை நீங்கள் உண்மையாகச் சோதித்தறியும்படி உங்களுடைய பகுத்தறிவைத் தூண்டி உங்களை ஊக்குவிக்க மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு முயற்சியாகும். மிருகத்தின் சாயலுக்கும் மிருகத்தின் சாயலாகவும் இருப்பதன் மிக முக்கியமான பண்புகளில் ஒன்றாவது, கடைசி நாட்களில் மிருகத்திற்கும் மிருகத்தின் சாயலாகவும் இரண்டு உருவாக்கங்கள் தோன்றுகின்றன என்பதே ஆகும். முதலாவது, ஐக்கிய அமெரிக்காவில்; அதன் பின்னர், உலக நாடுகளில்.

மிருகத்தின் சாயலோடும் அதற்குரியதாயும் தொடர்புடைய சில தீர்க்கதரிசனத் தன்மைகள் உள்ளன; ரோமின் இந்தச் சாயலுக்குரிய தீர்க்கதரிசனச் சோதனைச் செயல்முறையின் வழியாக நாம் முறையாகச் செல்வதற்கு, அவற்றைச் சரியாகப் பொருந்தப்பயன்படுத்துதல் அவசியமாகும். மிருகத்தின் சாயலுக்குரிய சோதனைக்காலத்தின் இரண்டாவது முக்கிய அம்சம் (பல சாட்சிகளினால் நிரூபிக்கக்கூடியது) என்னவெனில், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படுதல் அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் நடைபெறும் மிருகத்தின் சாயல் சோதனைக்காலத்தின் போதே நிகழ்கிறது; மேலும் உலக நாடுகளில் நடைபெறும் மிருகத்தின் சாயல் சோதனைக்காலமே, அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் (321-ஆல் குறிக்கப்படுவது) இன்னும் பாபிலோனில் இருப்பவர்களாகிய தேவனுடைய பிற பிள்ளைகள் மந்தையினுள் சேர்க்கப்படுகிற காலமாகும்.

மிருகத்தின் சிலை என்பது ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய சோதனைக் காலத்தின் இரண்டு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், அந்த இரண்டு சோதனைக் காலங்களும் வெளிப்படுத்தல் அதிகாரம் 7-இல் கூறப்பட்டுள்ள ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் இறுதியானச் சேர்க்கையையும், அதனைத் தொடர்ந்து அதே அதிகாரத்திலேயே காணப்படும் பெரிய திரளான ஜனங்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதிமூன்றின் பதினொன்றாம் வசனத்தில் கூறப்பட்டதுபோல, ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு மகாவிஷப்பாம்பைப்போல் பேசுகிறது. அப்பொழுது அது உலகத்தின் சகல ஜாதிகளையும் வஞ்சிக்க முனைந்து, தாம் இப்பொழுது செய்ததுபோல, அந்த ஜாதிகளும் மிருகத்திற்கான ஒரு உலகளாவிய உருவத்தை அமைக்க வேண்டும் என்று அவற்றிடம் கூறுகிறது. 321 ஆம் ஆண்டிலான கான்ஸ்தந்தீனின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தொடங்கும் அந்தக் காலக்கட்டம், இறுதியான ஜாதியும் பாப்பரசருக்குரிய ரோமாவுக்கு தலைவணங்கும் போது முடிவடைகிறது; அங்கே 538 ஆம் ஆண்டிலான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் பதிமூன்றாம் அதிகாரத்தில், ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு மிருகத்தின் உருவத்திற்கு உயிர் அளித்து, அதை பேசச் செய்யும் அதிகாரம் இருக்கிறது. அந்தக் காலக்கட்டம் 321 ஆம் ஆண்டிலான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தோடு தொடங்கி, 538 ஆம் ஆண்டிலான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தோடு முடிவடைகிறது.

2001 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசு “Patriot Act”-ஐ சட்டமாக “உரைத்தது.”

இந்த ஆய்வை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்வோம்.