வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் நினிவேப் போரைக் குறிக்கும் “திறவுகோல்”, ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்திய வரலாற்றினூடாக நிறைவேறியது; நிச்சயமாக, ஒரு திறவுகோல் செய்வதும் அதைத்தான். நினிவேப் போர் இஸ்லாமின் எழுச்சியை அடையாளப்படுத்திய வரலாற்றுத் திறவுகோலாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு தீர்க்கதரிசனத் திறவுகோலாகவும் இருக்கிறது என்பதே எனது கூற்று. அந்தப் போரின் தீர்க்கதரிசன இயக்கப்போக்குகள், தானியேலிலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசன இராஜ்யங்களின் அனைத்துத் தொடர் வரிசைகளையும் தானியேல் பதினோராம் அதிகாரத்துடன் ஒத்திசையச் செய்கின்றன. இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அந்த இராஜ்யங்கள் அனைத்தும் தானியேல் பதினோராம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களுக்குச் சாட்சியளிக்கவும், அதைவிட முக்கியமாக—நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட புறநிலை வரலாற்றின் முத்திரையை நீக்கவும் இது வழிவகுக்கிறது.
நான் உனக்குப் பரலோக இராஜ்யத்தின் திறவுகோல்களை அளிப்பேன்; நீ பூமியில் எதையாவது கட்டினால் அது பரலோகத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும்; நீ பூமியில் எதையாவது அவிழ்த்தால் அது பரலோகத்தில் அவிழ்க்கப்பட்டிருக்கும். மத்தேயு 16:19.
முகம்மதின் ராஜ்யத்தின் விடுதலையும் எழுச்சியும்
தேவனுடைய பரிபாலனத்தால் உண்டான மூடுபனியின் துணையுடன், ரோமின் போர்த்தந்திரத்தால் தோற்கடிக்கப்பட்ட பாரசீக வல்லரசின் இறுதிப் பத்தாண்டுகளின் தொடக்கத்தை 627-ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த நினிவேப் போர் குறித்தது. முஹம்மதுவின் இஸ்லாமியப் படைக்கூட்டங்கள் எழுச்சிபெறத் தொடங்கிய திருப்புமுனையாக அது அமைந்தது. அதுவரை இருந்த ஒரு தடையை அப்போர் அகற்றியது; ரோமும் பாரசீகமும் தத்தம் வலிமையைத் தக்கவைத்திருந்தால், கோட்பாட்டளவில் அத்தடை நீடித்திருக்கும். இரண்டுமே தமது வலிமையைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளவில்லை.
அடக்கம் மற்றும் விடுதலை
இஸ்லாமின் தீர்க்கதரிசனப் பிரதிநிதித்துவத்தில், வேதவாக்கியத்தின் முதலாவது அறிமுகத்திலிருந்தே இஸ்லாம் கட்டுப்படுத்தப்படுதலும் விடுவிக்கப்படுதலும் காணப்படுகின்றன; அதுபோல சாராள் ஆபிரகாமை சம்மதிக்கச் செய்து ஆகாரையும் இஸ்மவேலையும் கட்டுப்படுத்தினாள்.
அப்பொழுது சாராய் ஆபிராமை நோக்கி: எனக்குச் செய்யப்பட்ட அநியாயம் உன்மேல் இருப்பதாக; என் அடிமைப் பெண்ணை உன் மடியில் கொடுத்தேன்; அவள் கர்ப்பவதியானதை அறிந்தபோது, அவள் கண்களில் நான் அற்பமாக எண்ணப்பட்டேன்; கர்த்தர் எனக்கும் உனக்கும் நடுவில் நியாயந்தீர்ப்பாராக என்றாள். அதற்கு ஆபிராம் சாராயை நோக்கி: இதோ, உன் அடிமைப் பெண் உன் கையில் இருக்கிறாள்; உனக்குப் பிரியமானபடி அவளுக்குச் செய் என்றான். சாராய் அவளைத் துன்புறுத்தினபோது, அவள் அவளுடைய முகத்திலிருந்து ஓடிப்போனாள். ஆதியாகமம் 16:5, 6.
அந்த நிகழ்ச்சிக்கும் முன்னரே, தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் ஹாகர் அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கான காரணம், கர்த்தர் சாராவுக்கு ஒரு பிள்ளை உண்டாகாமல் “தடுத்திருக்கிறார்” என்பதுதான்.
இப்போது ஆபிராமின் மனைவியான சாராய் அவனுக்குப் பிள்ளைகளைப் பெறவில்லை; அவளுக்கே ஆகார் என்னும் பெயருடைய ஒரு எகிப்திய பணிப்பெண் இருந்தாள். அப்பொழுது சாராய் ஆபிராமை நோக்கி: இதோ, கர்த்தர் என்னை மகப்பேறடையாமல் தடுத்திருக்கிறார்; தயவுசெய்து என் பணிப்பெண்ணிடத்தில் சேரும்; அவள் மூலம் எனக்குப் பிள்ளைகள் உண்டாகக்கூடும் என்றாள். ஆபிராமும் சாராயின் சொல்லுக்குச் செவிகொடுத்தான். ஆதியாகமம் 16:1, 2.
முகம்மதுவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் “திறவுகோல்”, அதன் பின்னர் நினவேப் போரினால் நிறைவேற்றப்பட்டது; அது தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் எந்தக் குறிப்பிட்ட நிலையிலும் இஸ்லாமின் மேல் இருந்த “கட்டுப்பாடு” நீக்கப்படுதலைக் குறிக்கிறது.
“தேவதூதர்கள் நான்கு காற்றுகளையும் பிடித்திருக்கிறார்கள்; அவை கட்டுப்பாட்டை முறித்துக்கொண்டு விடுபட்டு, முழு பூமியின் முகத்தின்மேல் பாய்ந்து செல்ல விழையும் கோபமுள்ள குதிரையாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; அது செல்லும் வழியெல்லாம் அழிவையும் மரணத்தையும் ஏந்திக்கொண்டு செல்கிறது.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
முகம்மதின் ராஜ்யத்தின் “எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்” என்பது, ஒரு எழுச்சியும் ஒரு வீழ்ச்சியுமாக அல்லாது, மாறாக ஒரு ‘விடுவிப்பும்’ ஒரு ‘கட்டுப்பாடும்’ ஆகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இஸ்லாம் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக விடுவிக்கப்படும்போது, அந்த விடுவிப்பு நினவேப் போரினால் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
துன்பங்களே மட்டும்
ஏழு எக்காளங்களில், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் முதன்முதலில் அறிமுகமானதிலிருந்து கிருபைக்காலத்தின் முடிவுவரை, வரலாறு நெடுகிலும் தொடர்ச்சியான ஒரு வல்லமையாக நீடிப்பவை இஸ்லாமின் ஆபத்து எக்காளங்கள் மட்டுமே. மேற்கு ரோமின்மீது கொண்டுவரப்பட்ட முதல் நான்கு எக்காளங்கள் ஒடோவாக்கர், ஜென்செரிக், ஹூணரான அட்டிலா, அலாரிக் ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டு, கடைசி நாட்களில் தெய்வீக ஏற்பாட்டின்படி நியாயத்தீர்ப்பை நிறைவேற்றும் நான்கு வல்லமைகளுக்கு முன்னடையாளங்களாகத் திகழ்ந்தன; ஆனால், நவீன காலத்தில் அவற்றுக்கு இணையாக விளங்கும் வல்லமை, அந்த நான்கு பண்டைய வல்லமைகளின் நேரடி வழித்தோன்றல் அல்ல. ஆபத்து எக்காளங்களைப் பொறுத்தவரை அவ்வாறல்ல. இஸ்லாம் வரலாற்றில் நுழைந்தது முதல், கிருபைக்காலத்தின் முடிவில் முழுமையாக விடுவிக்கப்படும் வரையிலும், விடுவிக்கப்படுவதும் கட்டுப்படுத்தப்படுவதுமாக அது நேரடியான ஒரே தொடர்ச்சியில் நீடிக்கிறது. ஆபத்து எக்காளங்களைப் பொறுத்தவரை, ‘விடுவிப்புக்கான’ “திறவுகோல்” நினிவே போரால் குறிக்கப்படுகிறது.
நிக்கோமீடியா மற்றும் ஜூலை 27, 1299
1449 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 ஆம் நாளில் முடிவடைந்த நூற்றைம்பது ஆண்டுக் காலப்பகுதியின் தொடக்க நாளாக 1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 ஆம் நாளை முன்னோடிகள் சரியாக அடையாளம் கண்டனர்; அந்த முடிவுநாளே, 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 ஆம் நாளில் முடிவடைந்த முந்நூற்றுத் தொண்ணூற்றொரு ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட காலப்பகுதியின் தொடக்க நாளாகவும் அமைந்தது.
முந்தைய கட்டுரையில், முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பைசாந்திய நகரமான நிக்கோமீடியாவுக்கு எதிராகச் சுல்தான் ஓர்ஹான் காஸி (ஒட்டோமான் பெய்லிக்கை நிறுவிய முதலாம் ஒஸ்மானின் மகன்) 1333 முதல் 1337 வரை நடத்திய முற்றுகையை அடையாளம் கண்டோம். அவரது தந்தை ஒஸ்மானால் தொடங்கப்பட்ட நிக்கோமீடியாவுக்கு எதிரான போரின் முடிவாக இந்த முற்றுகை அமைந்தது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரம், பத்தாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் 1299 ஜூலை 27 அன்று தொடங்கின; அது ஒரு தீர்க்கதரிசனத்தின் தொடக்கமாக இருப்பதால், அந்தத் தொடக்கத் தேதியுடன் தொடர்புடைய வரலாற்றைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஒட்டோமான் வம்சத்தை நிறுவிய முதலாம் ஒஸ்மான், சுல்தான் ஓர்ஹான் காஸியின் தந்தை ஆவார்; அவர் 1299 ஜூலை 27 அன்று, ரோம மற்றும் தொடக்ககால பைசாந்திய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான தலைநகரமாக விளங்கிய நிக்கோமீடியா நகருக்கு அருகில், நிக்கோமீடியா பகுதியில் நடைபெற்ற பாஃபியஸ் போரில், பைசாந்தியப் பேரரசுக்கு எதிராகக் குறிப்பிடத்தக்க தொடக்ககால வெற்றியைப் பெற்றார்.
பிதாவும் குமாரனும்
1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 அன்று, உஸ்மானின் படைகள் உள்ளூர் ஆளுநர் ஒருவரின் தலைமையிலிருந்த பைசாந்தியப் படையைத் தோற்கடித்தன. பித்தினியாவில் (வடமேற்கு அனத்தோலியா) தனது அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தத் தொடங்கிய பிறகு, உஸ்மான் தனித்துப் பெற்ற தொடக்ககாலப் பெரும் இராணுவ வெற்றிகளுள் ஒன்றாக இப்போர் கருதப்படுகிறது. ஒரு சிறிய துருக்கிய பெய்லிக் (பழங்குடிச் சிற்றரசு) என்ற நிலையிலிருந்து, பின்னாளில் பைசாந்திய ஆட்சிப்பகுதிகளுக்குச் சவால் விடுத்து அவற்றைக் கைப்பற்றவிருந்த ஓர் எழுச்சிபெறும் சக்தியாக மாறும் நிகழ்வுப்போக்கில், இப்போர் ஒரு முக்கியமான படியாக அமைந்தது. 1453-இல் கான்ஸ்டான்டிநோபிளின் வீழ்ச்சியின்போது ஒட்டோமான் பேரரசு நிறுவப்படுவதற்கு இறுதியில் வழிவகுத்த இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சிக் காலகட்டத்தின் தொடக்கத்தை அந்தத் தேதி குறிக்கிறது. உஸ்மான் காஸி போர்வீரர்களை (இஸ்லாமிய உந்துதலுடன் எல்லைப்புறங்களில் திடீர்த் தாக்குதல்களை நடத்துவோர்) பயன்படுத்தினார்; இதிலிருந்தே எல்லைப்புறக் காஸி போர்வீரர்களை மேலும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஒரு படையாக உருவாக்கும் பணி தொடங்கியது; அப்படை உஸ்மானின் காலத்தில் தொடங்கி, பின்னர் அவரது மகன் ஓர்ஹானின் காலத்திலும் படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்தது. உஸ்மான் விட்டுச் சென்ற மரபின் பிற முக்கிய அம்சங்களுள், இஸ்லாம் சொத்துகளைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அது வழிவகுத்ததும் அடங்கும்; இதற்கு மாறாக, காஸி போர்வீரர்களின் போர்முறையில் இடம்பெற்ற ஒழுங்கற்ற, தாக்கிவிட்டுப் பின்வாங்கும் தந்திரங்கள் அவர்களுக்கு வெற்றிகளின் கொள்ளைப்பொருள்களை மட்டுமே பெற்றுத்தந்தனவே தவிர, எந்த நிலப்பரப்பையும் ஒருபோதும் பெற்றுத்தரவில்லை.
1299 ஜூலை 27 அன்று, உஸ்மான் நிக்கோமேதியா பிரதேசத்தில் ஒரு படையெடுப்பைத் தொடங்கினார்; அதிலிருந்து முப்பத்து நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவரது மகன் தலைநகரமான நிக்கோமேதியா நகரத்தின் மீது நான்கு ஆண்டுகள் நீண்ட முற்றுகையை ஆரம்பித்தான். தொடக்கத்தில் தந்தை, முடிவில் மகன். நிக்கோமேதியா எனச் சித்தரிக்கப்படும் பிரதேசத்துக்கு எதிராகப் போர் தொடங்கி, அந்தப் பிரதேசத்தின் தலைநகரமான நிக்கோமேதியா நகரை கைப்பற்றுவதோடு முடிவடைகிறது. 1299 முதல் 1337 வரை முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு காலப்பகுதி ஆகும்; தீர்க்கதரிசனரீதியாக “முப்பத்தெட்டு” என்ற எண் எழுந்துநிற்றலைச் சின்னமாகக் குறிக்கிறது.
“இப்போது எழுந்து, சேரேது ஆற்றுக்கடவைத் தாண்டிப்போங்கள்” என்று நான் சொன்னேன். ஆகையால் நாம் சேரேது ஆற்றுக்கடவைத் தாண்டினோம். நாம் காதேஷ்பர்னேயாவிலிருந்து புறப்பட்டு, சேரேது ஆற்றுக்கடவையைத் தாண்டிவரும்வரை இருந்த காலம் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகள்; கர்த்தர் அவர்களுக்குச் சத்தியம்பண்ணியபடியே, யுத்தத்திற்குரிய ஆண்களின் அந்தத் தலைமுறை முழுவதும் பாளயத்தின் நடுவிலிருந்து அழிந்துபோகும்வரை அப்படியே இருந்தது. உபாகமம் 2:13, 14.
1299 ஜூலை 27 முதல் 1449 ஜூலை 27 வரை உள்ள நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள், வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் இரண்டாவது ஐயோவுடன் தொடர்புடைய ஒட்டோமன் பேரரசு நிறுவப்படுவதற்கு வழிநடத்திய காலத்தை குறிக்கின்றன. நிகோமீடியாவை படிப்படியாக வென்றெடுத்த முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகள், ஒரு தந்தையுடன் (Osman) தொடங்கி, அவரது மகனுடன் (Orhan) முடிவடைந்தன. இந்தக் காலப்பகுதி, ஒரு கோத்திர ஆட்சிக்குடியரசு படிப்படியாக உயர்ந்து பேரரசாக மாறியதின் முதல் படியை சித்தரிக்கிறது.
1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 முதல் 1449 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 வரையிலான நூற்றைம்பது ஆண்டுகாலத்தில், முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளின் முடிவைக் குறிக்கும் நான்கு ஆண்டுகால முற்றுகையும் அடங்கும். நிக்கோமீடியாவைக் கைப்பற்றுவதைத் தொடங்கியவர் தந்தையான உஸ்மான்; அது 1333 முதல் 1337 வரை நீடித்த நான்கு ஆண்டுகால முற்றுகையின் மூலம் நிறைவுபெற்றது—அந்த முற்றுகையை நடத்தியவர் உஸ்மானின் மகன்.
நூற்றைம்பது ஆண்டுகள் முடிவடைந்த 1449 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 அன்று, பைசாந்தியப் பேரரசரான பதினொன்றாம் கான்ஸ்டன்டைன், அதாவது கிழக்கு ரோமின் கடைசி கான்ஸ்டன்டைன், அரியணை ஏறுவதற்குத் துருக்கியர்களிடம் அனுமதி கோரினார். அந்தத் தேதியிலிருந்து கான்ஸ்டான்டிநோபிள் கைப்பற்றப்படும் வரையிலான காலம் நான்கு ஆண்டுகளாகும். அந்த நான்கு ஆண்டுகள் கான்ஸ்டான்டிநோபிளின் முற்றுகையுடன் முடிவடைந்தன; கடைசி கான்ஸ்டன்டைன் அந்த முற்றுகையில் உயிரிழந்தார். நான்கு ஆண்டுகால முற்றுகையில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்த நூற்றைம்பது ஆண்டுகாலத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளால் இஸ்லாமின் எழுச்சி சித்தரிக்கப்படுகிறது. நூற்றைம்பது ஆண்டுகள் முடிவடைந்தபோது, துருக்கியர்கள் அப்போது பெற்றிருந்த வல்லமையால் கிழக்கு ரோம் தலைகுனிய நேரிடும் அளவுக்கு இஸ்லாம் எழுச்சி பெற்றிருந்தது. 1449 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 அன்று ஏற்பட்ட அந்தத் தலைகுனிவுக்கு நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1453 ஆம் ஆண்டில், கான்ஸ்டான்டிநோபிள் ஒரு முற்றுகையால் கைப்பற்றப்பட்டது. முதல் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளின் முடிவை ஒரு முற்றுகை குறிக்கிறது; ஒட்டோமான் பேரரசின் நிறுவலையும் ஒரு முற்றுகை குறிக்கிறது.
38 மற்றும் 40
உபாகமத்தில் மோசே எடுத்துரைத்தபடி, முப்பத்தெட்டு என்னும் எண், ஒரு குறியீடாக, வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகள் அலைந்து திரிய வேண்டியிருந்த நியாயத்தீர்ப்புக் காலத்தின் கடைசி முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளைக் குறிக்கிறது. ஆகவே, முப்பத்தெட்டு என்னும் எண், ஒரு குறியீடாக, நாற்பது என்னும் எண்ணுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது. உஸ்மான் 1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 அன்று நிக்கோமீடியா பிரதேசத்தைக் கைப்பற்றினார்; முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் அவரது மகன் அப்பிரதேசத்தின் தலைநகரைக் கைப்பற்றினார். அப்பிரதேசமும் அதன் தலைநகரமும் நிக்கோமீடியா என்றே அழைக்கப்பட்டன. ஒட்டோமான் பேரரசின் எழுச்சியின் தொடக்கத்தையே அடையாளப்படுத்தும் ‘இரண்டு’ படிகளில் முதலாவதாக இப்போரை வரலாற்றாசிரியர்கள் அடையாளம் காண்கின்றனர். வரலாறு அடையாளப்படுத்தும் இரண்டாவது படி, 1301 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த நிக்கேயா போராகும். அங்கு தந்தையான உஸ்மான், நிக்கேயா எனப்பட்ட பிரதேசத்தைக் கைப்பற்றினார்; அதற்கு முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், 1331 ஆம் ஆண்டில், அவரது மகன், முன்னர் ரோமத் தலைநகரமாக இருந்த நிக்கேயா எனப்படும் தலைநகரைக் கைப்பற்றினார்.
1299-ஆம் ஆண்டும் நிக்கோமீடியா போரும் இரண்டு கட்டங்களில் முதல் கட்டமாக அமைய, இரண்டாவது கட்டம் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் 1301-ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. 1299 என்பது முப்பத்தெட்டின் குறியீடாகும்; இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் (நாற்பது), நைசியாவின் பிரதேசம் தந்தையால் கைப்பற்றப்படுகிறது. பண்டைய இஸ்ரவேல் வாக்குத்தத்த தேசத்தைக் கைப்பற்ற எழுந்த நிகழ்வுடன் முப்பத்தெட்டு, நாற்பது ஆகிய எண்களுக்கு உள்ள தொடர்புகள், 1299-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27-ஆம் தேதியிலும் 1301-ஆம் ஆண்டிலும் பிரதிபலிக்கின்றன. இஸ்லாமின் எழுச்சியில் அந்த முதல் இரண்டு கட்டங்களும், தந்தை பிரதேசத்தைக் கைப்பற்றுவதில் தொடங்கி, இறுதியில் மகன் அந்தப் பிரதேசத்தின் தலைநகரைக் கைப்பற்றுவதில் முடிவடையும் படையெடுப்புகளால் குறிக்கப்படுகின்றன. அந்த இரு தலைநகரங்களும் வீழ்ந்தபோது, அவை முற்றுகையின்போதே வீழ்ந்தன. இரு தலைநகரங்களுமே ஒரு காலத்தில் கிழக்கு ரோமத்தின் தலைநகரங்களாக இருந்தன.
1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 ஆம் தேதியும் 1301 ஆம் ஆண்டும் 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று தமது முடிவை எட்டுகின்றன; இது, 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று இறுதியில் நிறைவேறவிருந்த முந்நூற்றுத் தொண்ணூற்றொரு ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட தீர்க்கதரிசனம் பற்றிய தனது கருத்தையும் முன்னறிவிப்பையும் லிட்ச் முதன்முதலில் வெளியிட்ட 1838 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. மில்லரியர்கள் எழும்பியதன் இரு படிநிலைகளாக 1838 மற்றும் 1840 ஆகிய ஆண்டுகள் அமைந்தன.
“1840ஆம் ஆண்டில் தீர்க்கதரிசனத்தின் இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க நிறைவேற்றம் பரவலான அக்கறையைத் தூண்டியது. அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் முன்பு, இரண்டாம் வருகையைப் பிரசங்கித்த முன்னணி ஊழியர்களில் ஒருவரான ஜோசையா லிட்ச், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9ஆம் அதிகாரத்தின் ஒரு விளக்கவுரையை வெளியிட்டு, ஒட்டோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சியை முன்னறிவித்தார். அவருடைய கணக்கீட்டின்படி, இந்த வல்லமை ‘கி.பி. 1840ஆம் ஆண்டில், ஆகஸ்ட் மாதத்தின் ஏதோ ஒரு சமயத்தில்’ கவிழ்க்கப்பட வேண்டியதாக இருந்தது; மேலும் அது நிகழ்வதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பே அவர் இவ்வாறு எழுதினார்: ‘முதல் காலப்பகுதியான 150 ஆண்டுகள், துருக்கிகளின் அனுமதியால் டியாகோசஸ் அரியணை ஏறுவதற்கு முன்பே துல்லியமாக நிறைவேறியதாக ஏற்றுக்கொண்டால், மேலும் 391 ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் முதல் காலப்பகுதியின் முடிவில் ஆரம்பித்ததாக இருந்தால், அது 1840ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11ஆம் நாளில் முடிவடையும்; அப்போது கான்ஸ்டான்டினோப்பிளிலுள்ள ஒட்டோமன் வல்லமை முறியடிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். இதுவே நிகழ்வாக இருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.’—ஜோசையா லிட்ச், Signs of the Times, and Expositor of Prophecy, August 1, 1840.”
“குறிப்பிட்ட அதே நேரத்தில், துருக்கி தன் தூதர்களின் மூலம், ஐரோப்பாவின் கூட்டுச் சக்திகளின் பாதுகாப்பை ஏற்றுக்கொண்டது; இதனால் அது கிறிஸ்தவ நாடுகளின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் தன்னை வைத்துக்கொண்டது. அந்த நிகழ்வு தீர்க்கதரிசனத்தைத் துல்லியமாக நிறைவேற்றியது. இது அறியப்பட்டபோது, மில்லரும் அவருடைய துணைவர்களும் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்கக் கொள்கைகள் சரியானவை என்று பெருந்திரளான மக்கள் நம்பிக்கை கொண்டனர்; மேலும் வருகை இயக்கத்திற்கு அதிசயமான ஒரு உந்துதல் அளிக்கப்பட்டது. கல்வியறிவும் உயர்ந்த நிலையுமுள்ளவர்கள் மில்லருடன் இணைந்து, அவருடைய கருத்துகளைப் பிரசங்கிப்பதிலும் வெளியிடுவதிலும் பங்குகொண்டனர்; 1840 முதல் 1844 வரை அந்தப் பணி விரைவாக விரிவடைந்தது.” The Great Controversy, 334, 335.
லிட்சின் ’38ஆம் ஆண்டின் முன்னறிவிப்பும், அவர் ’40ஆம் ஆண்டில் திருத்திய தரிசனமும், அவர் ஆகஸ்ட் 1 அன்று—அந்தத் திருத்தப்பட்ட முன்னறிவிப்புக்கு பத்து நாட்களுக்கு முன்—எழுதிய அவரது இறுதி அறிக்கையையும் உள்ளடக்குகின்றன. அந்த முன்னறிவிப்பின் நிறைவேற்றமே வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் சரியான முறையியலை உலகம் உணருமாறு நம்பவைத்தது. பண்டைய இஸ்ரவேல் எழுந்துநிற்றலைக் குறித்த முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளில், செங்கடல் கடத்தலிலிருந்து காதேசில் நிகழ்ந்த முதல் கிளர்ச்சிவரை உள்ள இரண்டு ஆண்டுகளும் அடங்கியிருந்தன.
என் மகிமையையும், நான் எகிப்திலும் வனாந்தரத்திலும் செய்த என் அற்புதங்களையும் கண்டிருந்தும், இப்போது இந்த பத்து முறை என்னைச் சோதித்து, என் சத்தத்திற்குச் செவிகொடுக்காத அந்த மனிதர்கள் அனைவரும், நிச்சயமாக நான் அவர்களுடைய பிதாக்களுக்கு சத்தியம்பண்ணிய தேசத்தை காணமாட்டார்கள்; என்னைத் தூண்டினவர்களில் ஒருவரும் அதைக் காணமாட்டார். எண்ணாகமம் 14:22, 23.
அந்தக் கலகம் பத்து சோதனைகளில் இறுதியானதாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. பத்து சோதனைகள் கொண்ட இரண்டு ஆண்டு சோதனைக்காலம், வனாந்தரத்தில் கழிந்த முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளுடன் சேர்ந்து, 1838 மற்றும் 1840 ஆகியவற்றை முன்னடையாளமாகக் காட்டியது; மேலும் 1840 பத்து நாட்கள் கொண்ட ஒரு காலப்பகுதியை உள்ளடக்கியிருந்தது.
1299 ஜூலை 27 அன்று உஸ்மானுடன் இஸ்லாம் உயரத் தொடங்கிய ஆரம்பப்புள்ளி, 1337 இல் முடிவுறும் நான்கு ஆண்டுகால முற்றுகையுடன் நிறைவடையும் முப்பத்தெட்டு ஆண்டுக் காலத்தைத் தொடங்குகிறது. 1299 ஜூலை 27, ஒட்டோமன் பேரரசின் எழுச்சியின் ஆரம்பப்புள்ளியாக வரலாற்றாசிரியர்கள் அடையாளப்படுத்தும் இரண்டு படிகளில் முதற் படியாக இருந்தது; இரண்டாம் படி 1301 ஆகும். 1299 மற்றும் 1301 ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்த நிக்கோமீடியா மற்றும் நிக்கேயா போர்களின் அந்த இரண்டு படிகள், 1838 மற்றும் 1840 ஆண்டுகளுக்கான முன்மாதிரியாக உள்ளன. தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆரம்பம் அதன் முடிவை விளக்குகிறது.
நிக்கோமீடியாவும் நிக்கேயாவும் தத்தமது வரலாற்றில் கிழக்கு ரோமப் பேரரசின் தலைநகரங்களாகத் தற்காலிகமாகச் செயல்பட்டன. நன்கறிந்தபடி, இறுதியில் கான்ஸ்டான்டினோபிள் 330-ஆம் ஆண்டில் கிழக்குப் பேரரசின் தலைநகராகி, 1453-ஆம் ஆண்டுவரை அவ்வாறே நீடித்தது. நிக்கோமீடியாவும் நிக்கேயாவும் கான்ஸ்டான்டினோபிளின் வீழ்ச்சிக்கு முன்னடையாளங்களாக விளங்குகின்றன; இஸ்லாம் முதலில் நிலப்பரப்பைத் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்து, பின்னர் தலைநகரைக் கைப்பற்றிய படையெடுப்பின் நிறைவைக் குறித்த இஸ்லாமிய முற்றுகைகளால் அவை அனைத்தும் வீழ்ந்தன.
1333 முதல் 1337 வரை நான்கு ஆண்டுகள் நீடித்த முதலாவது முற்றுகை, தீர்க்கதரிசனம் முடிவடைந்த 1449 முதல் 1453 வரையிலான நான்கு ஆண்டுகளைக் குறிக்கிறது. முந்நூற்றுத் தொண்ணூற்றோர் ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கழித்து, 1299 ஜூலை 27 மற்றும் 1449 ஜூலை 27 ஆகிய தேதிகளின் அல்பா வரலாற்றில் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, ‘முப்பத்தெட்டு மற்றும் நாற்பது’ என்னும் பண்புகளில் சித்தரிக்கப்படும் தீர்க்கதரிசன வல்லமையின் கீழ் மில்லரைட்டுகள் ‘எழும்பும்போது’, இஸ்லாம் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. இஸ்லாம் எழும்புவதும் தேவனுடைய கடைசிக்காலத் தூதுவர்கள் எழும்புவதும், 38 மற்றும் 40 ஆகிய எண்களுக்கிடையிலான எண்ணியல் தொடர்பால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஓர் எண்ணியல் குறியீட்டில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன.
எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில், கிழக்குக் காற்றின் செய்தியே இஸ்லாம் ஆகும்; அது இறந்த உலர்ந்த எலும்புகளின் மேல் ஊதப்படுவது, அவை எழுந்து ஒரு வல்லமையுள்ள சேனையாக நிற்கும்படியாகும். எசேக்கியேலின் செய்தி வந்து சேரும்போது, எழுச்சி ஆரம்பமாகிறது; அது 1838 மற்றும் 1840 ஆம் ஆண்டுகளின் மில்லரைட் வரலாற்றில் நடந்ததுபோலவே. அந்தச் செய்தி 9/11 அன்று வந்தடைந்தது; விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், அந்த எலும்புகள் ஒரு வல்லமையுள்ள சேனையாக எழுந்து நிற்கும். கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய சேனை வெற்றிகரமான சபையாக எழுப்பப்படுவது 1838 மற்றும் 1840 ஆம் ஆண்டுகளால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலம் 1840 முதல் 1844 வரையிலான காலத்தால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது; ஆனால் அது 2023 டிசம்பர் 31 முதல் நாஷ்வில்லின் அக்கினிக் கோள்கள் வரையிலான காலத்தையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது.
கிழக்கத்திய ரோம்
முதலாம் கான்ஸ்டன்டைன் (மகா கான்ஸ்டன்டைன்) பேரரசைப் பிரித்தது முதல் இறுதி கான்ஸ்டன்டைனின் காலம் வரையிலான காலப்பகுதி கிழக்கு ரோமின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றைக் குறிக்கிறது. ஆகவே, அந்தத் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி, அவர்களுடைய பெயர் சுட்டிக்காட்டுவதுபோல், தீர்க்கதரிசன அல்லது குறியீட்டுப் பொருளிலான ஒரு தந்தையாலும் ஒரு மகனாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; எனினும், மகா கான்ஸ்டன்டைனுக்கும் பதினொன்றாம் கான்ஸ்டன்டைனுக்கும் இடையே நேரடியான இரத்தவழி வம்சத் தொடர்பு இருக்கவில்லை. முதலாம் கான்ஸ்டன்டைனும் இறுதி கான்ஸ்டன்டைனும் தீர்க்கதரிசனரீதியாக அல்பா, ஒமேகா என்னும் குறியீடுகளாகவும் சித்திரிக்கப்படுகின்றனர்; தந்தை (அல்பா) கான்ஸ்டான்டினோபிளைத் தலைநகராகத் தேர்ந்தெடுத்தார்; மகன் (ஒமேகா), கான்ஸ்டான்டினோபிள் தலைநகர் என்ற நிலையை இழந்த முற்றுகையின்போது இறந்தார். கிழக்கு ரோமின் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி முதலாம் கான்ஸ்டன்டைனாலும் இறுதி கான்ஸ்டன்டைனாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. 1299 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27 அன்று தொடங்கிய 150 ஆண்டுக் காலப்பகுதி, 38 ஆண்டுக் காலப்பகுதி ஒன்றை உள்ளடக்கி, 4 ஆண்டுகள் நீடித்த முற்றுகையுடன் முடிவடைகிறது. அந்த முற்றுகை 1449 முதல் 1453 வரையிலான காலத்திற்கு முன்னடையாளமாக அமைந்தது. நிக்கோமீடியா படையெடுப்பு, ஒரு நிலப்பகுதி கைப்பற்றப்பட்டதுடன் தொடங்கி, அந்நிலப்பகுதியின் தலைநகர் கைப்பற்றப்பட்டதுடன் முடிவடைந்தது. முதலாம் கான்ஸ்டன்டைன் மற்றும் இறுதி கான்ஸ்டன்டைன் ஆகியோரின் விஷயத்தில் இருந்ததுபோலவே, நிக்கோமீடியாவைக் கைப்பற்றும் நடவடிக்கையும் ஒரு தந்தையுடன் (முதலாமவர்) தொடங்கி, ஒரு மகனுடன் (இறுதியானவர்) முடிவடைந்தது.
நான்கு ஆண்டுகள்
நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் ஆரம்பக் காலப்பகுதியில் நிகழ்ந்த நான்கு ஆண்டுக் முற்றுகை, 1449 ஆம் ஆண்டில் கடைசி கான்ஸ்டன்டைனின் அவமானப்படுத்தலிலிருந்து 1453 ஆம் ஆண்டுவரை, கான்ஸ்டான்டினோப்பிள் முற்றுகையிடப்பட்டு வீழ்ந்த அந்த நான்கு ஆண்டுகளுக்குக் கொண்டுசென்றது. மூன்றுநூற்று தொண்ணூற்றொன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் குறிக்கும் இரண்டாம் ஐயோவின் காலத் தீர்க்கதரிசனம் 1449 ஜூலை 27 அன்று தொடங்கி 1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று முடிவடைந்தது. அந்தத் தேதி, சகோதரி வைட் தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமையான வெளிப்பாடு என்று அழைத்த நான்கு ஆண்டு காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது.
“மூன்றாம் தூதனின் செய்தியின் அறிவிப்பில் ஒன்றிணையும் அந்தத் தூதன், தன் மகிமையினால் பூமியெங்கும் ஒளியூட்ட வேண்டியவன். உலகமெங்கும் விரியும் பரப்பும், இதுவரை காணப்படாத வல்லமையும் உடைய ஒரு கிரியை இங்கே முன்னறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 1840–44 ஆம் ஆண்டுகளின் அட்வெண்ட் இயக்கம் தேவனுடைய வல்லமையின் மகிமைமிக்க வெளிப்பாடாக இருந்தது; முதல் தூதனின் செய்தி உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு மிஷனரி நிலையத்திற்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டது; மேலும் சில நாடுகளில், பதினாறாம் நூற்றாண்டின் மறுமலர்ச்சிக்குப் பின்பு எந்த தேசத்திலும் கண்டுகொள்ளப்பட்டதிலேயும் மிகுந்த சமய ஆர்வம் காணப்பட்டது; ஆனால் இவையெல்லாம் மூன்றாம் தூதனின் கடைசி எச்சரிக்கையின் கீழ் நடைபெறும் வல்லமையான இயக்கத்தினால் மீறப்படும்.” The Great Controversy, 611.
1840 ஆகஸ்ட் 11 அன்று இஸ்லாம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது; அதன் பின்னர் நான்கு ஆண்டுக் காலம் ஒன்று இருந்தது; அது பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பரிசுத்த ஆவியின் ஊற்றலுடனும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டில் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்குதலுடனும் ஒத்திசைவாக அமைந்தது; அப்போது, 9/11 அன்று, மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமினால் நியூயார்க்கின் “பெரிய கட்டிடங்கள்” தாக்கப்பட்டன. 9/11 என்பது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. முத்திரையிடுதல் என்பது ஒரு காலப்பகுதியாகும்; அந்த முத்திரையிடும் காலப்பகுதியின் முடிவு, அதன் தொடக்கக் காலப்பகுதியின் பண்புகளை உடையதாகும். 9/11 அன்று கிறிஸ்து இறங்கியபோது, இறுதியான முத்திரையிடும் காலப்பகுதி தொடங்கிய 2023 டிசம்பர் 31 அன்று, இரண்டு சாட்சிகளையும் உயிர்த்தெழுப்புவதற்காக மிகாயேல் இறங்குவதை அவர் முன்மாதிரியாகக் காட்டினார்.
நினவேயின் யுத்தமாகிய அந்தத் திறவுகோல், 1453க்குள் கிழக்கு ரோமாவை வீழ்த்திவிடும் இஸ்லாமின் பல்வேறு விடுதலிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. பத்தாம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட “ஐந்து மாதங்கள்” எனும் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குள், அதன் ஆரம்பமும் முடிவும் தலா நான்கு ஆண்டுகளைக் கொண்ட காலப்பகுதியை உள்ளடக்குகின்றன. அந்த இரண்டு நான்கு ஆண்டு காலப்பகுதிகள், 1840 முதல் 1844 வரையிலான நான்கு ஆண்டு காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய, முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் நிறைவுறுதலுடன் இணைகின்றன; அக்காலத்தில் கிறிஸ்து “தமது மகிமையினால் முழு பூமியையும் ஒளியூட்டுவார்.” 1844ஆம் ஆண்டில், தீர்க்கதரிசனக் காலம் இனி பயன்படுத்தப்படாமல் நின்றது; ஏனெனில் காலம் “இனி இருக்காது.”
வானத்தையும் அதிலுள்ளவற்றையும், பூமியையும் அதிலுள்ளவற்றையும், சமுத்திரத்தையும் அதிலுள்ளவற்றையும் படைத்தவராகிய, என்றென்றைக்கும் உயிரோடிருக்கிறவரைக் கொண்டு அவன் சத்தியம்பண்ணினான்: இனிமேல் காலம் இருக்காது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:6.
1333 முதல் 1337 வரை, 1449 முதல் 1453 வரை, 1840 முதல் 1844 வரை
நான்கு ஆண்டுக் காலப்பகுதிகளைக் கொண்ட அந்த மூன்று கோடுகள், 9/11 இலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான முத்திரையிடும் காலத்துடன் ஒத்திசைகின்றன; மேலும், 2023 டிசம்பர் 31 முதல் நாஷ்வில்லின் அக்னிக்குண்டுகளை ஏவுவதற்காக இஸ்லாம் மறுபடியும் விடுவிக்கப்படும் வரையிலான காலத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும், 9/11 இலிருந்து ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான ஃப்ராக்டலுடனும் அவை ஒத்திசைகின்றன.
2023 டிசம்பர் 31 முதல் நாஷ்வில்லின் நெருப்புப் பந்துகள் வரையிலான தீர்க்கதரிசனப் பின்னுரு, 9/11 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான முத்திரையிடும் காலத்துடன் ஒத்திசையும், தலா நான்கு ஆண்டுகள் கொண்ட மூன்று தீர்க்கதரிசனக் காலகட்டங்களால் முன்னடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு, நான்கு சாட்சிகள் 2023 டிசம்பர் 31 முதல் நாஷ்வில் தாக்குதல் வரையிலான வரலாற்றை அடையாளம் காட்டுகின்றன; இந்தச் சாட்சிகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் “திறவுகோலாக” இருப்பது நினிவேப் போரே. 1333, 1449, 1840 மற்றும் 9/11 ஆகிய அனைத்தும் திருப்புமுனைகளாக இருந்தன—“திறவுகோல்கள்.”
“கடந்தகால வரலாற்றிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் உள்ளன; தேவன் எப்போதும் செயல்பட்டு வந்த அதே வழிமுறைகளின்படியே இப்போதும் செயல்படுகிறார் என்பதை எல்லாரும் அறிந்துகொள்ளும்படி, அவற்றின்மேல் கவனம் ஈர்க்கப்படுகிறது. ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாமுக்குச் சுவிசேஷம் முதன்முதலாக அறிவிக்கப்பட்டது முதல் எப்போதும் இருந்ததுபோலவே, இப்போதும் அவருடைய கிரியையிலும் ஜாதிகளினிடையிலும் அவருடைய கை காணப்படுகிறது.”
“ஜாதிகளின் வரலாற்றிலும் சபையின் வரலாற்றிலும் திருப்புமுனைகளாக அமைவதற்குரிய காலப்பகுதிகள் உள்ளன. தேவனுடைய பரிபாலனத்தில், இவ்விதமான பல்வேறு நெருக்கடிகள் வரும்போது, அந்தக் காலத்திற்குரிய ஒளி அளிக்கப்படுகிறது. அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், ஆவிக்குரிய முன்னேற்றம் உண்டாகும்; அது நிராகரிக்கப்பட்டால், ஆவிக்குரிய சீர்கேடும் கப்பல்பாழும் பின்தொடரும். கர்த்தர் தமது வார்த்தையில், நற்செய்தியின் முன்னேறும் பணியை அது கடந்தகாலத்தில் எவ்வாறு முன்னெடுக்கப்பட்டதோ அப்படியே, எதிர்காலத்திலும், சாத்தானியச் செயல்பாடுகள் தமது இறுதியான அதிசயமான இயக்கத்தை நிகழ்த்தும் முடிவுக்காலப் போராட்டம் வரைக்கும் எவ்வாறு நடைபெறும் என்பதையும் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.” Bible Echo, August 26, 1895.
நிகோமேதியா
284-ஆம் ஆண்டில் பேரரசரான டயோக்ளீஷியன், 293-ஆம் ஆண்டில் பேரரசைச் சட்டபூர்வமாகக் கிழக்கு, மேற்கு எனப் பிரித்து, டெட்ரார்க்கி எனப்படும் நால்வர் ஆட்சிமுறையை நிறுவியபோது, நிக்கோமீடியாவை ரோமப் பேரரசின் கிழக்குத் தலைநகராகத் தேர்ந்தெடுத்தார். பல தசாப்தங்களாக நிக்கோமீடியா கிழக்கின் முதன்மை நிர்வாக மற்றும் இராணுவத் தலைநகராக விளங்கியது. அருகிலிருந்த பைசாந்தியத்தில் புதிய தலைநகரை அமைக்க முடிவெடுப்பதற்கு முன்பு, மகா கான்ஸ்டன்டைன் நிக்கோமீடியாவைத் தமது தளமாகப் பயன்படுத்தினார் (பைசாந்தியத்திற்கு அவர் 330-ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டினோபிள் என்று மறுபெயரிட்டார்). கான்ஸ்டன்டினோபிள் முதன்மைத் தலைநகரான பிறகும்கூட, மர்மரா கடலின் கிழக்குக் கரையில் போர்த்தந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தில் அமைந்திருந்த நிக்கோமீடியா, ஒரு முக்கியப் பிராந்திய மையமாகத் தொடர்ந்து விளங்கியது. ஆகவே, ரோம் அல்லது கான்ஸ்டன்டினோபிள் போன்று நிரந்தரத் தலைநகராக நிக்கோமீடியா விளங்கவில்லை என்றாலும், ரோம வரலாற்றின் முக்கியமானதொரு இடைநிலைக் காலகட்டத்தில் அது கிழக்குத் தலைநகராக அதிகாரப்பூர்வமாக நியமிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நூற்றைம்பது ஆண்டுக் காலத்தின் தொடக்கத்தில் கிழக்கு ரோமின் ஒரு தலைநகரம் கைப்பற்றப்படுகிறது; அதன் முடிவிலும் கிழக்கு ரோமின் ஒரு தலைநகரம் கைப்பற்றப்படுகிறது. இவ்விரு கைப்பற்றல் நிகழ்வுகளிலும் முற்றுகை இடம்பெற்றது.
டயோக்ளீஷியன்
பேரரசர் டயோகிளீஷியன், 293-ஆம் ஆண்டில் நால்வர் ஆட்சிமுறையை (டெட்ரார்க்கி) நடைமுறைப்படுத்தியபோது, நிக்கோமீடியாவை ரோமப் பேரரசின் கிழக்குத் தலைநகராக அதிகாரப்பூர்வமாக ஆக்கினார். நால்வர் ஆட்சிமுறையானது பேரரசின் மேற்குப் பிரிவையும் கிழக்குப் பிரிவையும் கொண்டிருந்தது; ‘டெட்ரார்க்கி’ என்ற சொல் குறிக்கும் நான்கு என்ற எண்ணிக்கையை நிறைவுசெய்யும் வகையில், கிழக்கு, மேற்கு ஆகிய இரு பிரிவுகளிலும் தலா ஒரு மூத்த பேரரசரும் (அகஸ்டஸ்) ஒரு இளைய பேரரசரும் (சீசர்) இருந்தனர்.
ஆல்பாவும் ஓமேகாவும்
டயோக்ளீஷியன் ஸ்மிர்னா சபையின் ஒமேகா அடையாளமாக இருக்கிறார்; நீரோ அல்பா அடையாளமாக இருக்கிறார். மகா கான்ஸ்டன்டைன் பெர்காமு சபையின் அல்பா அடையாளமாக இருக்கிறார்; ஜஸ்டினியன் ஒமேகா அடையாளமாக இருக்கிறார்.
ரோமப் பேரரசை கிழக்கு மற்றும் மேற்கு என ‘சட்டபூர்வமாக’ பிரித்தல் (அது நீடிக்கவில்லை) டயோக்ளீஷியனால் நிறைவேற்றப்பட்டது; ரோமின் கிழக்கு-மேற்கு தீர்க்கதரிசனப் பிரிவை கான்ஸ்டன்டைன் நிறைவேற்றினார். ஸ்மிர்னாவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் துன்புறுத்தலின் இரண்டாம் குறியீட்டு சபையின் வரலாற்றுக் காலத்தில், ரோம் சட்டபூர்வமாக கிழக்கு மற்றும் மேற்கு எனப் பிரிக்கப்பட்டது; மேலும் பெர்காமோஸால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சமரசத்தின் மூன்றாம் குறியீட்டு சபையின் வரலாற்றில், ரோம் தீர்க்கதரிசனரீதியாக கிழக்கு மற்றும் மேற்கு எனப் பிரிக்கப்பட்டது. 293 ஆல்பா ஆக இருந்தது; 330 ஓமேகா ஆக இருந்தது; மேலும் கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டு மே 11 அன்று, மாபெரும் கான்ஸ்டன்டைன், பேரரசின் தலைநகரமாக கான்ஸ்டான்டினோப்பிளை அர்ப்பணித்தார்.
293-ஆம் ஆண்டில் டயோக்ளீஷியன் மேற்கொண்ட சட்டரீதியான பிரிவினை, அதைத் தொடர்ந்து 313-ஆம் ஆண்டில் மிலான் ஆணை பிறப்பிக்கப்படும் வரை நீடித்த உள்நாட்டுப் போரினால் சீர்குலைந்தது. கிறிஸ்தவத்தைச் சட்டபூர்வமாக்கி, நால்வர் ஆட்சிமுறையை நடைமுறையில் முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த மிலான் ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டபோது, ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்ட நான்கு ஆட்சியாளர்களைக் கொண்ட அமைப்பு சிதைந்து, இரண்டு முக்கிய சக்திகளுக்கு (மேற்கில் கான்ஸ்டன்டைன், கிழக்கில் லிசினியஸ்) இடையிலான போராட்டமாக மாறியது. சரிவுக்கு வழிவகுத்த அந்தச் சட்டரீதியான பிரிவினை, ஒரு பிரிவினையிலிருந்து மற்றொரு பிரிவினை வரையிலான இருபது ஆண்டுக் காலப்பகுதியைக் குறிக்கிறது; அவ்விரு பிரிவினைகளுமே அந்த அமைப்பின் சரிவை ஏற்படுத்தின.
ஸ்மூர்னா திருச்சபையின் காலம் கி.பி. 64 ஆம் ஆண்டில் நேரோவினால் ஆரம்பமானது; அப்பொழுது ரோமின் மகா தீவிபத்தை கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்துவதற்கான ஒரு சாதனமாக நேரோ பயன்படுத்தினான்; அந்தத் தீயை ஏற்படுத்தியவர்கள் கிறிஸ்தவர்களே என்று அவன் குற்றம் சாட்டினான். நேரோ துன்புறுத்தலின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதோடு, கடைசி நாட்களின் இறுதி துன்புறுத்தலுக்கும் ஒரு முன்மாதிரியாக நிற்கிறான். அந்த இறுதி துன்புறுத்தல், உதவி செய்ய யாரும் இல்லாத நிலையில் பாப்பரச அதிகாரம் தனது முடிவைச் சந்திக்கும் சோதனைக்கால முடிவுவரை தொடர்கிறது. ஆகவே, முதல் துன்புறுத்தலின் காலம் ரோமின் எரிப்பால் ஆரம்பமானதுபோல, கடைசி துன்புறுத்தலும் ரோமின் எரிப்போடு முடிவடைகிறது.
மிருகத்தின் மேல் நீ கண்ட அந்தப் பத்து கொம்புகள், அவைகள் வேசியை வெறுத்து, அவளைப் பாழும் நிர்வாணமுமாக்கி, அவளுடைய மாம்சத்தைத் தின்று, அவளை அக்கினியால் சுட்டெரிப்பார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:16.
சிமிர்னா சபை 64-ஆம் ஆண்டில் நீரோவுடன் தொடங்கியது; அப்போது ரோமில் ஏற்பட்ட பெரும் தீவிபத்தைக் கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்துவதற்கு நீரோ பயன்படுத்தினார்; அந்தத் தீயை மூட்டியவர்கள் கிறிஸ்தவர்களே என்றும் அவர் குற்றஞ்சாட்டினார். இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், 313-ஆம் ஆண்டில் மிலான் அரசாணையுடன் அது முடிவடைந்தது. அந்த “அரசாணை” டயோகிளீஷியனின் சட்டப்பூர்வப் பிரிவினையுடன் தொடங்கிய இருபதாண்டுக் காலத்தின் முடிவாகும்; நீரோவுடன் தொடங்கிய சிமிர்னாவின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் முடிவாகவும் அது இருந்தது. சிமிர்னா சபையாலும் நீரோவாலும் குறிக்கப்பட்ட இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகாலத் துன்புறுத்தலில், டயோகிளீஷியனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட மிகக் கொடிய துன்புறுத்தலின் பத்து ஆண்டுகளும் அடங்கியிருந்தன. அந்தப் பத்தாண்டுத் துன்புறுத்தல், 293-ஆம் ஆண்டில் பேரரசை டயோகிளீஷியன் சட்டப்பூர்வமாகப் பிரித்ததுடன் தொடங்கிய அவரது இருபதாண்டுக் காலத்தின் பிந்தைய பாதியாக இருந்தது. 293-ஆம் ஆண்டில் டயோகிளீஷியன் பேரரசைக் கிழக்கு, மேற்கு எனச் சட்டப்பூர்வமாகப் பிரித்ததிலிருந்து, தலா பத்து ஆண்டுகள் கொண்ட இரண்டு காலப்பகுதிகளால் ஆன இருபதாண்டுக் காலம் தொடங்கியது.
டையோக்ளீஷியன் பேரரசைச் சட்டப்பூர்வமாகக் கிழக்கு, மேற்கு எனப் பிரித்தார்; இவ்வாறு, கான்ஸ்டன்டைனால் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்க்கதரிசனப் பிரிவுக்கு இது முன்னடையாளமாக அமைந்தது. டையோக்ளீஷியனின் பிரிவு கிழக்கு, மேற்கு என அமைந்திருந்தாலும், கிழக்கில் இரண்டு ஆட்சியாளர்களும் மேற்கில் இரண்டு ஆட்சியாளர்களும் இருந்தனர். ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் ஒரு முதன்மை ஆட்சியாளரும் ஒரு இரண்டாம் நிலை ஆட்சியாளரும் இருந்தனர். 303-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 24 அன்று, டையோக்ளீஷியன் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிரான பல ‘அரசாணைகளில்’ முதலாவதைப் பிறப்பித்தார்; இது ரோமப் பேரரசில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராக நிகழ்ந்த துன்புறுத்தல்களிலேயே மிகக் கடுமையானதும் மிகப் பரவலானதுமான மாபெரும் துன்புறுத்தலின் (டையோக்ளீஷியனின் துன்புறுத்தல் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) தொடக்கத்தைக் குறித்தது.
மேலும், ஸ்மிர்னாவிலுள்ள சபையின் தூதனுக்கு எழுது; முதலானவரும் கடைசியானவரும், மரித்தவராயிருந்து இப்போது உயிரோடிருக்கிறவருமானவர் கூறுவதாவது; உன் கிரியைகளையும், உன் உபத்திரவத்தையும், உன் வறுமையையும் அறிந்திருக்கிறேன், (ஆயினும் நீ செல்வமுள்ளவன்) தங்களை யூதர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டும், யூதர்களாயிராமல் சாத்தானுடைய தொழுகைக் கூட்டத்தாராக இருப்பவர்களின் தூஷணத்தையும் அறிந்திருக்கிறேன். நீ அனுபவிக்கப்போகும் துன்பங்களில் எதற்கும் அஞ்சாதே: இதோ, நீங்கள் சோதிக்கப்படும்படி பிசாசு உங்களில் சிலரைச் சிறையில் அடைப்பான்; பத்து நாட்கள் உங்களுக்கு உபத்திரவம் உண்டாயிருக்கும்: நீ மரணம்வரை உண்மையுள்ளவனாயிரு, அப்பொழுது நான் உனக்கு ஜீவகிரீடத்தைத் தருவேன். ஆவியானவர் சபைகளுக்குச் சொல்லுகிறதைக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்; ஜெயங்கொள்கிறவன் இரண்டாம் மரணத்தால் சேதமடையமாட்டான். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 2:8–11.
மாபெரும் துன்புறுத்தல் டயோக்ளீஷியனுக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்தவர்களின் (குறிப்பாக கலேரியஸின்) கீழும் 313-ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்து, மிலான் அரசாணையுடன் முடிவுக்கு வந்தது. நீரோ துன்புறுத்தலின் ஆல்பா அடையாளமாக விளங்குகிறார்; சிமிர்னா சபையால் குறித்துக்காட்டப்படும் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியின் ஒமேகா துன்புறுத்தலாகிய டயோக்ளீஷியனின் துன்புறுத்தலுக்கு அவர் முன்னடையாளமாகத் திகழ்ந்தார். மேற்கில் ஆட்சிபுரிந்த கான்ஸ்டன்டைனுக்கும் கிழக்கில் ஆட்சிபுரிந்த லிசினியஸுக்கும் இடையிலான அரசியல் நோக்கிலான ஒரு திருமண உறவுடனும் ஓர் உடன்படிக்கையுடனும் அந்தத் துன்புறுத்தல் முடிவடைந்தது. 313-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியில், கான்ஸ்டன்டைனும் லிசினியஸும் மிலானில் சந்தித்து, பேரரசு முழுவதும் கிறிஸ்தவர்களுக்கு (மற்றவர்களுக்கும்) மதச் சகிப்புத்தன்மையை உறுதிசெய்த மிலான் அரசாணையை வெளியிட்டனர். தங்களது அரசியல் கூட்டணியை வலுப்படுத்துவதற்காக, இந்தச் சந்திப்பின்போதோ அதனை ஒட்டிய காலத்திலோ லிசினியஸ் கான்ஸ்டான்ஷியாவை (கான்ஸ்டன்டைனுக்குத் தந்தை அல்லது தாய் வழியில் மட்டும் உடன்பிறந்த சகோதரி) மணந்தார். இந்தத் திருமணம் ரோம அரசியல் கூட்டணியின் வழக்கமான ஓர் எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது—இரு பேரரசர்களுக்கிடையிலான ஒப்பந்தத்தை உறுதிப்படுத்தி, பல ஆண்டுகால உள்நாட்டுப் போருக்குப் பிறகு பேரரசைத் தற்காலிகமாக நிலைப்படுத்த உதவியது. இந்தக் கூட்டணி நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. கான்ஸ்டன்டைனும் லிசினியஸும் பின்னர் ஒருவரையொருவர் எதிர்த்துப் போரிட்டனர்; 324-ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டன்டைன் லிசினியஸைத் தோற்கடித்து, ஒரே ஆட்சியாளரானார்.
நீரோவிலிருந்து கான்ஸ்டன்டைன் வரையிலான காலத்தில், சிமிர்னாவின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகாலத் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி நிறைவடைந்தது; 313-ஆம் ஆண்டில், சமரசத்தின் சபையாகிய பெர்கமு சபை தொடங்கி, 538-ஆம் ஆண்டில் தியத்தீரா சபையுடன் முடிவடைந்தது. சிமிர்னாவின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள் துன்புறுத்தலின் ஒரு காலப்பகுதியைக் குறித்தன; அந்த ஒட்டுமொத்தக் காலப்பகுதியின் இறுதியில், டயோகிளீஷியனின் துன்புறுத்தல், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் “பத்து நாட்கள்” (பத்து ஆண்டுகள்) என்பதை நிறைவேற்றியது; இதில் மிகக் கொடிய துன்புறுத்தல் காலப்பகுதி, ஒட்டுமொத்தக் காலப்பகுதியின் ஒரு பின்னுருவாக விளங்குகிறது. அந்தப் பத்து ஆண்டுகள் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளின் ஒரு பின்னுருவாகும். அந்தப் பத்து ஆண்டுகள் நீரோவின் துன்புறுத்தலின் ஒமேகாவைக் குறிக்கின்றன; அவற்றின் முடிவில், பேரரசு கிழக்கு, மேற்கு எனப் பிரிக்கப்பட்ட ஒமேகாப் பிரிவினை நிகழ்ந்தது.
திருமணமும் விவாகரத்தும்
ஸ்மிர்னா கி.பி. 64-ஆம் ஆண்டில் ரோமின் எரிப்போடு தொடங்கி, இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கி.பி. 313-ஆம் ஆண்டில் மிலான் அரசாணையுடனும் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகியவற்றின் அரசியல் திருமணத்துடனும் முடிவுற்றது. துன்புறுத்தலின் பத்தாண்டு பிராக்டல் கி.பி. 303-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி, கி.பி. 313-ஆம் ஆண்டில் மிலான் அரசாணையுடனும் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகியவற்றின் அரசியல் திருமணத்துடனும் முடிவுற்றது. கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகியவற்றின் சட்டப்பூர்வப் பிரிவினையால் டயோக்ளீஷியன் கி.பி. 293-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கிய இருபது ஆண்டுகள், கி.பி. 313-ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகியவற்றின் அரசியல் திருமணத்துடன் முடிவுற்றன. கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆகியவற்றுக்கிடையிலான கி.பி. 313-ஆம் ஆண்டின் திருமண உடன்படிக்கை, கி.பி. 324-ஆம் ஆண்டின் விவாகரத்துடன் முடிவுற்றது; அப்பொழுது கான்ஸ்டன்டைன் கிழக்கின் லிசினியஸைத் தோற்கடித்து, ரோமின் ஒரே ஆட்சியாளனானான். கி.பி. 324-ஆம் ஆண்டின் தீர்க்கதரிசனப் விவாகரத்து, கி.பி. 321-ஆம் ஆண்டின் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குப் மூன்று ஆண்டுகள் பிறகு நிகழ்ந்தது.
313 முதல் 330 வரையிலான பதினேழு ஆண்டுகள் ஓர் அரசியல் திருமணத்தையும், சிமிர்னாவும் நீரோவும் குறிக்கும் துன்புறுத்தலின் முடிவையும், பெர்கமு குறிக்கும் சமரசச் சபையின் தொடக்கத்தையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. 313-இல் அந்தத் திருமணத்தின்போது பெர்கமு தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து, 321-இல் முதலாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் துன்புறுத்தல் தொடங்கியது. அதனைத் தொடர்ந்து 324-இல் தீர்க்கதரிசன மணமுறிவு நிகழ்ந்தது; அது கிழக்கையும் மேற்கையும் கான்ஸ்டன்டைனின் ஆட்சியின்கீழ் ஒரே பேரரசாக இணைத்தது. ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 330-இல், கிழக்கு, மேற்கு எனும் பிரிவு தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மீண்டும் நிகழ்ந்தது. 538-இல் தியத்தீரா சபை தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் தோன்றும்வரை நீடிக்கவிருந்த பெர்கமு சபையின் அல்பா காலகட்டத்தை அந்தப் பதினேழு ஆண்டுகள் குறிக்கின்றன. அந்த அல்பா காலகட்டம், 330 முதல் 538 வரையிலான காலகட்டத்தின் முடிவில் அமைந்த ஓமெகா வரலாற்றைக் குறிப்பதாக அமையும். பெர்கமுவின் ஓமெகா வரலாறு 496, 508 மற்றும் 533 ஆகிய ஆண்டுகளின் காலகட்டத்தைக் குறிக்கிறது.
பதினேழு ஆண்டுகள்
ராபியா போரின் ப்டோலமி “பதினேழு ஆண்டுகள்” ஆட்சி செய்தான்; மேலும் ராபியா போருக்கும் பானியம் போருக்கும் இடையில் “பதினேழு ஆண்டுகள்” இருந்தன. அந்தப் பதினேழு ஆண்டுகள், 313 முதல் 330 வரையிலான பதினேழு ஆண்டுகளோடு குறியீட்டுரீதியாக ஒத்திசைகின்றன. ஸ்மிர்னாவின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகள், நீரோவின் காலத்தில், பெர்கமு சபையின் முதல் பதினேழு ஆண்டுகளுக்குக் கொண்டு சென்றன; மேலும் அவை, கி.மு. 457-இல் மூன்றாவது கட்டளையோடு தொடங்கிய இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளோடும் இணைகின்றன; அந்தக் கட்டளையே தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தில் கூறப்படும் 2300 ஆண்டுகளின் தொடக்கப் புள்ளியாகும்; அது அட்வென்டிசத்தின் அடித்தளமும் மையத் தூணுமாகும். இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளைக் கொண்ட இரு சாட்சிகள், 1776-இல் தொடங்கி 2026-ஆம் ஆண்டாகிய இவ்வருடத்தில் முடிவடையும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யத்தின் இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளோடு ஒத்திசைகின்றன.
அட்வென்டிசத்தின் முன்னோடிகள் 313 முதல் 330 வரையான பதினேழு ஆண்டுகளை காணவோ புரிந்துகொள்ளவோ இல்லை; ஏனெனில் 1844 ஆம் ஆண்டில் அவர்கள் ஏழாம் நாள் சபாத்து அல்லது சூரியனின் நாள் எனும் விவகாரத்தைக்கூட இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. இருப்பினும், அவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரம், பத்தாம் வசனத்தில் காணப்படும் நூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளை அறிந்துகொண்டார்கள்; அது ஆகஸ்ட் 11, 1840 அன்று முடிவடைந்த முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட காலப்பகுதிக்குக் கொண்டுசென்ற ஒரு காலத்தின் தொடக்கப்புள்ளியாக ஆனது. அந்தப் புரிதல் தேவனுடைய வல்லமையின் ஒரு மகத்தான “வெளிப்பாட்டை” உண்டாக்கியது.
முன்னோடிகள் வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் நூற்றைம்பது ஆண்டுகளைக் கொண்ட இரண்டாவது காலப்பகுதியை அடையாளம் காணவில்லை. வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் “புதிய வெளிச்சம்” கட்டியெழுப்பப்படும் தளமாக அவர்களுடைய அடிப்படைப் புரிதல் விளங்குகிறது. அந்த வெளிச்சம் நினிவேப் போரின் “திறவுகோலால்” வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. தானியேல் மற்றும் வெளிப்படுத்தல் நூல்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அனைத்து இராச்சியங்களையும் அடையாளம் காணத் தீர்க்கதரிசனத்தைப் பயிலும் ஒருவருக்கு அந்தத் “திறவுகோல்” உதவுகிறது: பாபிலோன், மேதிய-பெர்சியா, கிரேக்கம், செலூக்கிய மற்றும் தாலமியப் பேரரசுகள், முகம்மதுவின் இராச்சியம்; மேலும், அதைவிட முக்கியமாக, ரோமின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் மட்டுமல்லாமல், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ரோம இராச்சியங்களின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும், அத்துடன் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (கள்ளத்தீர்க்கதரிசி), போப்பாட்சி (மிருகம்), ஐக்கிய நாடுகள் சபை (வலுசர்ப்பம்) ஆகியவற்றின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் அடையாளம் காட்டுவதன் மூலம் ரோமப் பேரரசை அது பெரிதுபடுத்திக் காட்டுகிறது. இந்த இராச்சியங்களின் எழுச்சிகளும் வீழ்ச்சிகளும் அனைத்தும், இறுதியில் உலகை அர்மகெதோனுக்குக் கொண்டுசெல்லும் வலுசர்ப்பம், மிருகம், கள்ளத்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றின் நகர்வுகளுக்குச் சான்றளிக்கின்றன. அந்த நகர்வு தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இறுதி ஆறு வசனங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது; அந்த நகர்வின் தொடக்கம் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்துள்ள வரலாற்றில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.
நினிவேப் போர், முடிவுக்கால நிகழ்வுகளின் வரிசையில் ரோமப் பேரரசு, கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ரோமத்தின் இராஜ்யங்கள், மேலும் பாப்பரச ரோமம் ஆகியவற்றின் சாட்சிகளை ஒழுங்குபடுத்திச் சமநிலைப்படுத்துவதற்கான தீர்க்கதரிசனக் குறிப்புநிலையை வழங்குகிறது. ஆகையால், நினிவேப் போர் ரோமத்தைச் சார்ந்த பல்வேறு தீர்க்கதரிசனச் சாட்சிகளை முழுமையாக விளக்குகின்ற திறவுகோலாகும்; மேலும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதினான்காம் வசனத்தின்படி, தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துவது ரோமமே. அந்த வரிசைகளை ஒன்றிணைக்கும் திறவுகோல் நினிவேப் போரே ஆகும்.
வெளிப்படுத்தின புத்தகத்தின் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஐயோக்களை விவரிக்கும் முந்தைய ஐந்து கட்டுரைகளை அடுத்த கட்டுரையில் நாம் ஒன்றிணைக்கத் தொடங்குவோம்.