எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசி தனது ஆரம்ப வசனங்களில் முப்பது வயதுடையவராகக் குறிப்பிடப்படுகிறார் என்று அடையாளப்படுத்துவது, வேதாகமத்திற்கிணங்க ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க ஒரு புரிதலாகும்.
முப்பதாம் ஆண்டில், நான்காம் மாதத்தில், மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில், நான் கேபார் நதியருகே சிறைப்பட்டவர்களுக்கிடையில் இருந்தபோது, வானங்கள் திறக்கப்பட்டன; நான் தேவனுடைய தரிசனங்களைக் கண்டேன். மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளிலே—அது ராஜாவாகிய யெகொயாகீனின் சிறைப்பட்டதின் ஐந்தாம் ஆண்டாயிருந்தது—கல்தேயரின் தேசத்தில் கேபார் நதியருகே, பூசியின் குமாரனாகிய ஆசாரியனான எசேக்கியேலுக்குக் கர்த்தருடைய வார்த்தை தெளிவாக உண்டாயிற்று; அங்கே கர்த்தருடைய கை அவன்மேல் இருந்தது. எசேக்கியேல் 1:1–3.
சிலர், “முப்பதாம் ஆண்டு” என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட யூபிலி சுழற்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று நம்புகின்றனர்; அது ராஜாவான யோசியாவுடன் தொடங்கி, நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தோடு முடிவடைந்தது.
எங்களுடைய சிறைப்பிடிப்பின் இருபத்திஐந்தாம் ஆண்டில், ஆண்டின் ஆரம்பத்தில், மாதத்தின் பத்தாம் நாளில், நகரம் அடியுண்டதற்குப் பதினான்காம் ஆண்டில், அதே நாளிலே கர்த்தருடைய கரம் என்னின்மேல் இருந்தது; அவர் என்னை அங்கே கொண்டு வந்தார். எசேக்கியேல் 40:1.
வேதாகம காலவரிசை ஆய்வாளர்கள் நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்திற்கான தேதியை கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டின் ஏப்ரல் 28 அல்லது அக்டோபர் 22 என்று நிர்ணயிக்கிறார்கள். எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களை அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்; ஆகையால், கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22 என்ற இலையுதிர் காலத் தேதி, அதற்கு ஐம்பது ஆண்டுகள் முன்பு கி.மு. 622 ஆம் ஆண்டின் மே 5 அன்று “யோசியாவின் மகத்தான பஸ்கா” என அழைக்கப்படுவதில் தொடங்கிய ஒரு வரியின் ஓமேகா தேதியாகும்.
முப்பது என்ற எண், ஆசாரியர்கள் தங்கள் ஊழியத்தை ஆரம்பிக்கும் போது முப்பது வயதுடையவர்களாக இருக்க வேண்டியவர்களைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு அடையாளமாகும். எசேக்கியேல் ஒன்று அதிகாரத்தின் ஒன்று முதல் மூன்று வசனங்கள், எசேக்கியேலின் வயதை முப்பது என்று குறிப்பதாக இருந்தாலும்கூட, அல்லது வெறுமனே ஒரு ஆசாரியனின் அடையாளமாக இருந்தாலும்கூட, அவரும் முப்பது வயதுடையவராகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருப்பார். ஒன்று ஆம் வசனத்தில் கூறப்படும் முப்பது ஆண்டுகள், பிறர் கருதுவதுபோல் கி.மு. 622-இல் யோசியாவின் மகா பஸ்காவிலிருந்து கடந்த முப்பதாம் ஆண்டைக் குறிக்கிறதாயிருந்தாலும்கூட, தீர்க்கதரிசன சார்ந்த பொருட்பாடுகள் இன்னும் அதேபடியே உள்ளன.
யோசியா என்பதற்கு “அஸ்திவாரம்” என்று பொருள்; அவருடைய மகத்தான பஸ்கா, கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டின் பாவநிவாரண நாளான அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடைந்த ஒரு யூபிலி காலத்தை ஆரம்பித்தது. யோசியாவிலிருந்து அக்டோபர் 22 வரையிலான “யூபிலி கோடு,” 1840 முதல் 1844 வரையிலான வரலாற்றோடு ஒத்திசைகிறது. 1840 ஆம் ஆண்டின் அஸ்திவாரங்கள் ராஜாவாகிய யோசியாவினாலும், யோசியா லிட்சினாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. அக்டோபர் 22, யூபிலி எக்காளத்தின் கொம்புச் சத்தம், பாவநிவாரண நாளின் கொம்புச் சத்தத்தோடு கூடச் சத்தமிடப்பட்டதினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.
நீ உனக்காக ஏழு ஆண்டுச் சப்தங்களை எண்ணுவாயாக; ஏழு முறை ஏழு ஆண்டுகள்; இவ்வாறு ஏழு ஆண்டுச் சப்தங்களின் காலம் உனக்குப் நாற்பத்தொன்பது ஆண்டுகளாக இருக்கும். பின்னர் ஏழாம் மாதத்தின் பத்தாம் நாளில் யூபிலியின் எக்காளத்தை ஒலிக்கச் செய்வாயாக; பரிகார நாளிலே உங்கள் தேசமெங்கும் எக்காளம் ஒலிக்கச் செய்வீர்கள். லேவியராகமம் 25:8, 9.
எசேக்கியேல், ராஜாவாகிய யோசியாவிலிருந்து அக்டோபர் 22 வரையிலான யூபிலி வரிசைக்குள் அமைக்கப்பட்டுள்ளார்; அந்த வரிசை, வெளிப்படுத்துதல் 10-இன் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களை 1840 முதல் 1844 வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எசேக்கியேல், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் மில்லரைட்டுகளையும், மூன்றாம் தூதரின் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரத்தவர்களையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். எசேக்கியேல், அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரத்தவர்களின் ஆசாரியத்துவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; எனினும், அவருடைய முதன்மையான தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பு என்னவென்றால், அவர் ஒரு தீர்க்கதரிசி ஆவார்.
தீர்க்கதரிசி, ஆசாரியர், மற்றும் ராஜா
முப்பது வயதில் சேவையைத் தொடங்கிய வேதாகமப் பாத்திரங்கள் மூவர் உள்ளனர். எசேக்கியேலுடன் தாவீதும் யோசேப்பும் இருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் முப்பது வயதில் சேவையைத் தொடங்கிய காரணத்தால், அவர்கள் அனைவரும் ஆசாரியர்கள் ஆவர். தீர்க்கதரிசி, ஆசாரியன், ராஜா ஆகியவற்றால் அமைந்த மகிமையின் மும்மடங்கு இராச்சியத்தில், தாவீது ராஜாவின் அடையாளமாகவும், யோசேப்பு ஆசாரியனாகவும், எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசியாகவும் உள்ளார்.
ஆனால் நாம் தீர்க்கதரிசி எசேக்கியேலை எவ்விதத்தில் ஒரு அடையாளமாகப் பயன்படுத்தினாலும், அவர் ஒரு ஆசாரியன் ஆவார்; மேலும் யோசியாவிலிருந்து அக்டோபர் 22 வரை உள்ள யூபிலி வரிசையில் பொருத்திப் பார்க்கப்படும்போது, எசேக்கியேல் ஒரு ஆசாரியனாக இருந்து, 1840 முதல் 1844 வரையிலான வரலாறினாலும் கி.மு. 573 ஆம் ஆண்டின் யோசியாவிலிருந்து அக்டோபர் 22 வரையிலான நிகழ்வினாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டபடி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் இருக்கும் ஒரு ஆசாரியனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார்.
இருபத்திரண்டு
எசேக்கியேல் இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள் ஊழியஞ்செய்தார் என்று வேதாகமம் தெளிவாகக் கூறுகிறது. “இருபத்திரண்டு” என்பது, தெய்வீகம் மனிதத்துவத்துடன் இணைந்ததற்கான கொடியாகிய ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் அடையாளமாகும். யோசியாவின் பஸ்காவிலிருந்து நாற்பதாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியின் யூபிலி கொண்டாட்டம் வரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றில், யோசியாவின் பஸ்கா 1838 மற்றும் 1840 ஆண்டுகளில் யோசியா லிட்சின் பணியை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது. அந்தப் பணி முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோகளின் காலத் தீர்க்கதரிசனங்களை முன்வைப்பதாக இருந்தது. முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோகளின் தீர்க்கதரிசனம் முன்னோடிகள் உணர்ந்ததைவிட மிகவும் விரிவானது என்பதை இப்போது காண முடிகிறது.
வேதாகமத் தீர்க்கதரிசியாகிய எசேக்கியேல், வேதாகமத்தின் பிற எழுத்தாளர்களில் எவரையும் விட தமது எழுத்துக்களில் மேலும் குறிப்பான தேதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு நாள் ஒரு ஆண்டுக்கு ஒப்பாகும் கொள்கையின் ஒமேகாவாக எசேக்கியேல் இருக்கிறார். எண்ணாகமப் புத்தகத்தில், ஒரு நாள்-ஒரு ஆண்டு என்னும் கொள்கையின் அல்பா குறிப்பு, காதேசில் நிகழ்ந்த முதல் கலகத்தில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; அது வனாந்தரத்தில் நாற்பது ஆண்டுகள் அலைந்து திரிவதற்குக் காரணமானது. கடைசி, அல்லது ஒமேகா கலகம், எருசலேம் அழிக்கப்படுகின்றபோது, நான்காம் அதிகாரத்தில் எசேக்கியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.
ஆல்பா
நீங்கள் தேசத்தை உளவாய்ப் பார்த்த நாட்களின் எண்ணிக்கைப்படியே, அதாவது நாற்பது நாட்களுக்கு ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஆண்டென, நீங்கள் உங்கள் அக்கிரமங்களைச் சுமப்பீர்கள், நாற்பது ஆண்டுகள்; அப்பொழுது என் வாக்கை நான் திரும்பப்பெற்றதின் அர்த்தத்தை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். கர்த்தராகிய நான் இதைச் சொல்லியிருக்கிறேன்; என்னுக்கு விரோதமாகக் கூடிவந்த இந்தத் தீய சபையாரெல்லாரிடத்திலும் இதை நிச்சயமாகச் செய்வேன்; இந்த வனாந்தரத்திலே அவர்கள் அழிந்துபோவார்கள்; அங்கேயே அவர்கள் சாவார்கள். எண்ணாகமம் 14:34, 35.
ஓமேகா
நீ உன் இடப்பக்கமாகவும் படுத்து, இஸ்ரவேல் வீட்டாரின் அக்கிரமத்தை அதன்மேல் சுமத்து; நீ அதன்மேல் படுக்கும் நாட்களின் எண்ணிக்கைக்கேற்ப, அவர்கள் அக்கிரமத்தை நீ சுமப்பாய். ஏனெனில், அவர்கள் அக்கிரமத்தின் ஆண்டுகளை நாட்களின் எண்ணிக்கைக்கேற்ப, முந்நூற்று தொண்ணூறு நாட்களாக நான் உன்மேல் வைத்திருக்கிறேன்; இவ்வாறே நீ இஸ்ரவேல் வீட்டாரின் அக்கிரமத்தைச் சுமப்பாய். அவைகளை நீ நிறைவேற்றினபின், மறுபடியும் உன் வலப்பக்கமாகப் படுத்து, யூதா வீட்டாரின் அக்கிரமத்தை நாற்பது நாட்கள் சுமப்பாய்; ஒவ்வொரு நாளையும் ஓர் ஆண்டாக நான் உனக்குக் குறித்திருக்கிறேன். ஆகையால், நீ உன் முகத்தை எருசலேமின் முற்றுகைக்கெதிராக நிலைநிறுத்தி, உன் புயம் வெளிப்படையாக இருக்கட்டும்; அதற்கெதிராக நீ தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுவாய். எசேக்கியேல் 4:4–7.
காதேஷும் எருசலேமின் அழிவும், ஒரு நாளுக்கு ஒரு ஆண்டு என்ற கோட்பாட்டைச் சுட்டிக்காட்டும் அல்பாவும் ஒமேகாவுமான கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. “ஒரு நாளுக்கு ஒரு ஆண்டு என்ற கோட்பாடு” என்பது மில்லரைட்டுகளின் பிரதான விதியாக இருந்தது; மேலும், 1840 முதல் 1844 வரையிலான வரலாற்றில், ராஜா யோசியாவின் யூபிலி வரியிலிருந்து அக்டோபர் 22 வரை முன்மாதிரியாகக் காணப்படுகிறது. எசேக்கியேல், வேறு எந்தத் தீர்க்கதரிசியையும் விட அதிகமான தேதிகளை முன்வைக்கிறார். எசேக்கியேலின் தேதியிடலின் உட்பகுதியில், யூபிலியின் வரி அடையாளங்காணப்படுகிறது; இதன் மூலம் எசேக்கியேலின் சாட்சி முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாற்றோடும், அதன் பின்னர் மூன்றாம் தூதரின் வரலாற்றோடும் நேரடியாக இணைக்கப்படுகிறது.
“யூபிலி வரியுடன்” சேர்ந்து எசேக்கியேல் மூன்றுநூற்று தொண்ணூறு நாட்கள் தன் ஒருபக்கத்தில் படுக்கிறான்; பின்னர் நாற்பது நாட்கள் தன் மறுபக்கத்தில் படுக்கிறான். “நானூற்று முப்பது” என்பது பழைய மற்றும் புதிய உடன்படிக்கைகளின் ஒரு குறியீடாகும்; ஏனெனில் எகிப்தில் நானூறு ஆண்டுகள் சிறைப்பிடிப்பில் இருப்பார்கள் என்ற ஆபிராமின் உடன்படிக்கை வாக்குறுதி, அப்போஸ்தலனாகிய பவுலால் முப்பது ஆண்டுகளின் இரண்டாம் சாட்சியத்தை கண்டடைந்தது. இவ்வாறு ‘பழையதின்’ ஆபிராம் (பின்னர் ஆபிரகாம்) மற்றும் ‘புதியதின்’ சவுல் (பின்னர் பவுல்) தங்களுடைய சாட்சிகளை ஒன்றிணைத்து, நானூற்று முப்பது ஆண்டுகளை நித்திய உடன்படிக்கையின் ஒரு குறியீடாக நிலைநிறுத்தினர். “மூன்றுநூற்று தொண்ணூறு நாட்கள்” “நீ இஸ்ரவேல் வீட்டாரின் அக்கிரமத்தைச் சுமக்க வேண்டும்.” “மேலும்” “யூதா வீட்டாரின் அக்கிரமத்தை நாற்பது நாட்கள் நீ சுமக்க வேண்டும்.” வலப்பக்கமும் இடப்பக்கமும் சேர்ந்து ஆபிராமுக்கும் பவுலுக்கும் சமமாகின்றன.
உடன்படிக்கை எப்போதும் கீழ்ப்படிதல் அல்லது கீழ்ப்படியாமை—ஜீவன் அல்லது மரணம்—என்பதையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. மில்லரைட் வரலாற்றில் ஆண்டு-நாள் கோட்பாடு ஜீவன் அல்லது மரணம் சார்ந்த ஒரு விவகாரமாக இருந்தது; அந்த வரலாறு முதல் தூதனால் நித்திய சுவிசேஷமாக அறிவிக்கப்பட்டது. “சுவிசேஷம்” என்பது ஜீவன் அல்லது மரணம் சார்ந்த ஒரு விவகாரம்; மேலும் மில்லரைட் வரலாற்றின் ஜீவன் அல்லது மரணம் தீர்மானிக்கும் சோதனைக்குரிய விவகாரம், ஒரு நாள் ஒரு ஆண்டுக்கு சமம் என்ற கோட்பாட்டின் சூழலில் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. முதல் தூதின் செய்திக்கு வல்லமையளித்த முன்னறிவிப்பு, இரண்டாம் ஐயோவின் முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட தீர்க்கதரிசனமாகும். எசேக்கியேல் தன் இடப்பக்கத்தில் படுத்திருந்த முந்நூற்று தொண்ணூறு நாட்களுக்குள், இரண்டாம் ஐயோவின் முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் கொண்ட காலத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு விளக்கப்படம் உள்ளது. தீர்க்கதரிசனத்தைச் சரியாகப் பகுத்தறிவதற்கு தீர்க்கதரிசன விவேகம் தேவைப்படுகிறது; ஆனால் அது யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கம் நடுராத்திரி முழக்கத்தின் செய்தியை முத்திரை நீக்குகின்ற தொடர்ச்சியான கிரியையைத் தவிர வேறொன்றுமல்ல.
எசேக்கியேல், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் குறியீடாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று நான் வாதிடுகிறேன்; ஆனால் முதன்மையாக, அவர் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆவியின் வரமாகியதற்கான ஒரு குறியீடாகவே கருதப்பட வேண்டும்—அது கடைசி நாட்களிலுள்ள ஒரு தீர்க்கதரிசியின் வெளிப்பாடாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறதாயினும், அல்லது வரிக்கு வரி என்ற முறையியலின் கோட்பாட்டை உணர்ந்து கொள்ளும் உடன்படிக்கையின் ஜனங்களின் வெளிப்பாடாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறதாயினும்.
முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒன்று ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் குறித்த தீர்க்கதரிசனத்தின் மீது எசேக்கியேலின் ஒளி, மண் தூரிகையுடைய மனிதன் நகைகளை பெரிய பேழைக்குள் எறிவதுடன் ஒத்துப்போகிறது என்று நான் வாதிடுகிறேன்.
ஆலயம் நிறைவு பெறும் போது, எசேக்கியேலிலிருந்து வரும் ஒளி, உச்சிக்கல்லின் செய்தியின் அத்தியாவசிய அம்சமாகும் என்று நான் வாதிக்கிறேன்.
நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில் எசேக்கியேல் அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியில் நிற்கிறார்; அங்கேயே எதிர்கால ஆலயத்தின் தரிசனம் எசேக்கியேலுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. அந்த ஆலயம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தினருடைய ஆலயமாகும்; அந்த எண்ணிக்கைக்கான ஒரு அடையாளமாக எசேக்கியேல் இருக்கிறார். அந்தக் கூட்டம், மூன்றாவது மற்றும் லிட்மஸ் சோதனையை அடைவதற்கு முன்பு இரண்டு சோதனைகளைத் தாண்டியிருக்கும். எசேக்கியேல் ஆலயத்தில் தனது ஒளியைப் பெறுகிறவராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்; ஆகையால், அவர் ஒரு அடையாளமாக வெளிப்படுத்தும் ஒளி, தேவனுடைய ஜனங்கள் தானியேல் பத்தாம் அதிகாரத்தோடு ஒத்திசைவாக மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிக்கும் போது வரும் ஒளியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் எனும் நூலின் முத்திரை நீக்கப்பட்ட ஒளி, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே முத்திரை நீக்கப்படுகிறது.
அப்பொழுது அவர் என்னிடத்தில், “இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முத்திரையிடாதே; ஏனெனில் காலம் சமீபத்தில் உள்ளது. அநியாயமுள்ளவன் இன்னும் அநியாயமுள்ளவனாயிருக்கட்டும்; அசுத்தமுள்ளவன் இன்னும் அசுத்தமுள்ளவனாயிருக்கட்டும்; நீதிமானானவன் இன்னும் நீதிமானாயிருக்கட்டும்; பரிசுத்தமுள்ளவன் இன்னும் பரிசுத்தமுள்ளவனாயிருக்கட்டும்” என்று சொன்னார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:10, 11.
பதினொன்றாம் வசனத்தில் கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது”; ஆகையால், “காலம் சமீபமாயிருக்கிறது” என்பதினால், அந்தச் சமயத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் முத்திரை நீக்கப்பட்டதாகும்.
தேவன் தம்முடைய தாசர்களுக்குச் சீக்கிரத்தில் நிகழ வேண்டிய காரியங்களை வெளிப்படுத்தும்படிக்கு இயேசு கிறிஸ்துவுக்குக் கொடுத்த வெளிப்படுத்தல் இதுவே; அவர் தமது தூதனை அனுப்பி, அதைத் தமது தாசனாகிய யோவானுக்குச் சுட்டிக்காட்டினார். அவர் தேவனுடைய வார்த்தையையும், இயேசு கிறிஸ்துவின் சாட்சியத்தையும், தாம் கண்ட எல்லாவற்றையும் சாட்சியாக அறிவித்தார். இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை வாசிக்கிறவனும், அதைக் கேட்கிறவர்களும், அதில் எழுதப்பட்டிருக்கிறவற்றைக் காக்கிறவர்களும் பாக்கியவான்கள்; ஏனெனில் காலம் சமீபமாயிருக்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1–3.
ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் லவோதிக்கேயாவின் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசத்திற்கு அருள்வாய்ப்பு முடிவுறுகிறது; மேலும் எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் அட்வென்டிசம் எருசலேமாகக் குறிக்கப்படுகிறது. அங்கே, தேசத்திலும் சபையிலும் செய்யப்படும் அருவருப்புகளினிமித்தம் பெருமூச்சிட்டு அழுகிறவர்கள் முத்திரையைப் பெறுகிறார்கள். அருள்வாய்ப்பு முடிவுறுவதற்கு முன்பாகவே, இஸ்லாமின் கிழக்குக் காற்றுகள் ஜாதிகளைச் சினங்கொள்ளச் செய்து கொண்டிருக்கும்போது, முத்திரையிடுதல் நிகழ்கிறது. எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில், அட்வென்டிசத்தின் நான்கு தலைமுறைகள் நிறைவு பெறுகின்றன; அதில் நான்காம் தலைமுறை, சூரியனை வணங்கித் தலைவணங்கும் இருபத்தைந்து தலைவர்களால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
அந்தத் தரிசனம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குப் ஒரு நாள் முன்பாக, அல்லது ஆறு, ஆறு, ஆறு என்பதினால் சுட்டிக்காட்டப்படும் கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பாகவே, குறியீட்டுரீதியாக வழங்கப்பட்டது.
ஆறாம் ஆண்டில், ஆறாம் மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில், நான் என் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தபோதும், யூதாவின் மூப்பர் எனக்கு முன்பாக உட்கார்ந்திருந்தபோதும், அங்கே கர்த்தராகிய ஆண்டவருடைய கை என்மேல் விழுந்தது. அப்பொழுது நான் நோக்கினேன்; இதோ, அக்கினியின் தோற்றம்போன்ற ஒரு சாயல் காணப்பட்டது; அதன் இடுப்பின் தோற்றத்திலிருந்து கீழாக அக்கினி இருந்தது; அதன் இடுப்பிலிருந்து மேலாக ஒளிவீச்சின் தோற்றம்போலும், பளிங்குப் பொன்னிறம்போலும் இருந்தது. அப்பொழுது அவர் ஒரு கையின் வடிவத்தை நீட்டி, என் தலையின் ஒரு கூந்தற்பிடியைப் பிடித்தார்; ஆவியானவர் என்னைப் பூமிக்கும் வானத்துக்கும் நடுவே உயர்த்தி, தேவதரிசனங்களில் என்னை எருசலேமுக்கு, வடக்கை நோக்கும் உட்புற வாசலின் நுழைவாயிலுக்கு கொண்டுபோனார்; அங்கே பொறாமையை எழுப்புகிற பொறாமையின் விக்கிரகத்தின் ஆசனம் இருந்தது. இதோ, சமவெளியில் நான் கண்ட தரிசனத்தின்படி, இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய மகிமை அங்கே இருந்தது. எசேக்கியேல் 8:1–4.
ஆறாம் ஆண்டு, ஆறாம் மாதம், ஐந்தாம் நாள் என்ற தரிசனம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஒரு சின்னமாகிய ‘666’க்கு முன்பாகவே வந்தது; அப்பொழுதே லவோதேகிய அட்வென்டிசத்திற்கான கிருபைக்காலம் முடிவுறுகிறது. அந்தத் தரிசனம், எசேக்கியேல் “சமவெளியில்” கண்ட தரிசனத்தின்படி இருந்தது. அவர் சமவெளியில் கண்ட அந்தத் தரிசனம், இதற்கு முன்பாக, மூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படுகிறது.
அப்பொழுது நான் எழுந்து சமவெளிக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றேன்; இதோ, கேபார் நதியினருகில் நான் கண்ட மகிமையைப் போலவே கர்த்தரின் மகிமை அங்கே நின்றது; நான் முகங்குப்புற விழுந்தேன். எசேக்கியேல் 3:23.
“சமவெளி” குறித்த அந்த தரிசனம், ஆறாம் ஆண்டின், ஆறாம் மாதத்தின், ஐந்தாம் நாளில் உண்டான தரிசனம், எசேக்கியேல் முன்பு கேபார் நதியருகில் கண்டிருந்த அதே தரிசனமாக இருந்தது.
முப்பதாம் ஆண்டில், நான்காம் மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில், நான் கேபார் நதியோரத்தில் சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களிடையே இருந்தபோது, வானங்கள் திறக்கப்பட்டன; நான் தேவனுடைய தரிசனங்களைக் கண்டேன். எசேக்கியேல் 1:1.
கேபார் நதியருகில் எசேக்கியேல் “கண்ட” “தேவனுடைய தரிசனங்கள்” என்பது சமவெளியின் தரிசனமாகும்; அதுவே எசேக்கியேல் எட்டாம் அதிகாரம் முதல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரையிலான தரிசனமும் ஆகும். அந்தத் தரிசனங்கள், எசேக்கியேல் பரிசுத்தஸ்தலத்திற்குள் நோக்கிக் கொண்டிருக்கும் சூழலில் அளிக்கப்பட்டன; அங்கேயே பத்தாம் அதிகாரத்தின் “மரா” காணும் கண்ணாடி தரிசனம் நிறைவேறுகிறது. சோதனைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முந்தினவேளை, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல் வெளிக்கொணரப்படும்போது, மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து புறப்படும் தீர்க்கதரிசன ஒளியில் பங்குகொள்ளுகிறவர்களை எசேக்கியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.
பஸ்காவால் ஆரம்பித்து அக்டோபர் 22 அன்று முடிவடையும் ராஜாவாகிய யோசியாவின் யூபிலி கோட்டை நாம் அடையாளம் காண்கிறபோது, லேவியராகமம் இருபத்து மூன்றாம் அதிகாரத்தில் அமைக்கப்பட்டபடி வசந்தப் பண்டிகைகளினதும் இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகளினதும் அடையாளச் சின்னத்தை நாம் அடையாளம் காண்கிறோம். அங்கே வசந்த மற்றும் இலையுதிர் காலப் பண்டிகைகள் தலா இருபத்திரண்டு வசனங்களாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன; எசேக்கியேலின் ஊழியமும் இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள் இருந்ததுபோலவே. யூபிலி கோட்டின் முப்பதாம் ஆண்டில் எசேக்கியேலை ஒழுங்குபடுத்துவது, எசேக்கியேலின் பிறப்பு யோசியாவின் எழுப்புதலுடன் ஒத்திசைவடைய அனுமதிக்கிறது. அவர் யூபிலி சுழற்சியின் முப்பதாம் ஆண்டில் முப்பது வயதானவராயிருந்தால், எசேக்கியேல் யோசியாவின் சீர்திருத்தத்தின் காலத்தில் பிறந்திருக்க வேண்டும்.
எசேக்கியேல், விசுவாசத்தினால் மகாபரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிப்பவர்களின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறார். அங்கே சென்ற பின்பு, மனித பரஸ்பர உறவுகளின் சிக்கலான இயங்குதளத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் சக்கரங்களுக்குள் உள்ள சக்கரங்களை அவர்கள் காண்கிறார்கள். வெளிப்படுத்தல் ஆகமம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள யோவானைப் போலவே, எசேக்கியேல் மில்லரைட்டுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்; ஆனால் இன்னும் நேரடியான வகையில், அவர் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம்பேரைக் குறிக்கிறார். அவருடைய இணைநிலை கொண்ட முந்நூற்று தொண்ணூற்று ஒரு ஆண்டுகளும் பதினைந்து நாட்களும் அடங்கிய காலத் தீர்க்கதரிசனம், எருசலேமின் அழிவினூடாக லவோதிக்கேய அத்வென்டிசத்தின் இறுதி நியாயத்தீர்ப்பை விளக்குகிறது; மேலும் அதில் முப்பத்தெட்டு மற்றும் நாற்பது என்ற புதிரும் அடங்கியுள்ளது.
அது நானூற்று முப்பது ஆண்டுகளின் குறியீட்டையும் உள்ளடக்குகிறது.
அது 1333 முதல் 1337 வரையிலான, 1449 முதல் 1453 வரையிலான, மற்றும் 1840 முதல் 1844 வரையிலான நான்கு ஆண்டுக் காலப்பகுதியை உள்ளடக்குகிறது.
இந்த மிகவும் முக்கியமான பொருளைப் பற்றிய எங்கள் பரிசீலனைகளை அடுத்த கட்டுரையில் தொடங்குவோம்.
“எசாயாவுக்கும், எசேக்கியேலுக்கும், யோவானுக்கும் அளிக்கப்பட்ட தரிசனங்களில், பரலோகம் பூமியின்மேல் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சம்பவங்களுடன் எவ்வளவு நெருக்கமாக இணைந்துள்ளது என்பதையும், தமக்குப் பற்றுறுதியாயிருப்போர்மேல் தேவனுடைய பரிவு எவ்வளவு மகத்தானது என்பதையும் நாம் காண்கிறோம்.” Testimonies, volume 5, 753.
“கிறிஸ்துவே ஆலயத்தின் ஆண்டவராக இருந்தார். அவர் அதைவிட்டு நீங்கிச் செல்லும் போது, அதன் மகிமையும் நீங்கிப்போய்விடும்—ஒருகாலத்தில் பரிசுத்த பரிசுத்தஸ்தலத்தில் கிருபாசனத்தின் மேல் வெளிப்படையாகத் தோன்றியிருந்த அந்த மகிமை; அங்கே பிரதான ஆசாரியன் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே, மகா பாவநிவாரண நாளில், பலியிடப்பட்ட படுகொலையான பலியின் இரத்தத்துடன் (உலகத்தின் பாவங்களுக்காகச் சிந்தப்பட்ட தேவகுமாரனுடைய இரத்தத்திற்கான முன்னுருவாகிய), அதைப் பலிபீடத்தின் மேல் தெளித்தான். இதுவே சேகீனா, யெகோவாவின் காணக்கூடிய வாசஸ்தலமாக இருந்தது.”
“ராஜாவாகிய உஸ்ஸியா இறந்த ஆண்டில், உயர்ந்தும் மேன்மையாயும் உயர்த்தப்பட்ட சிங்காசனத்தின் மேல் கர்த்தர் அமர்ந்திருப்பதையும், அவருடைய வஸ்திரத்தின் ஓரம் ஆலயத்தை நிரப்பியிருப்பதையும் நான் கண்டேன்” [ஏசாயா 6:1–8 மேற்கோள்] என்று அவர் சொல்லும் போது, ஏசாயாவுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட மகிமை இதுவே ஆகும்.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
ஏசாயாவுக்கு வழங்கப்பட்ட தரிசனம், கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களின் நிலையைக் குறிக்கிறது. பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் நடைபெற்று வருகிற கிரியையை அவர்கள் விசுவாசத்தினால் காணும் சிறப்புரிமை பெற்றுள்ளனர். “அப்பொழுது பரலோகத்திலுள்ள தேவனுடைய ஆலயம் திறக்கப்பட்டது; அவருடைய உடன்படிக்கையின் பெட்டி அவருடைய ஆலயத்திலே காணப்பட்டது.” அவர்கள் விசுவாசத்தினால் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நோக்கி, பரலோகப் பரிசுத்தஸ்தலத்தில் கிறிஸ்து செய்கிற கிரியையைப் பார்க்கும்போது, தாங்கள் அசுத்தமான உதடுகளையுடைய ஜனமென்பதையும்,—அடிக்கடி வீணானவற்றைப் பேசிய உதடுகளையுடைய ஜனமென்பதையும், தங்களுடைய திறமைகள் பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்டு தேவனுடைய மகிமைக்காகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பதையும் உணர்கிறார்கள். கிறிஸ்துவின் மகிமைமிக்க சுபாவத்தின் தூய்மையையும் மனமகிழ்ச்சியூட்டும் அழகையும் எதிர்நோக்கி, தங்களுடைய சொந்த பலவீனத்தையும் தகுதியின்மையையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, அவர்கள் மனங்குன்றுவது இயல்பே. ஆனால் அவர்கள் ஏசாயாவைப் போல, இருதயத்தின் மேல் பதியப்படவேண்டும் என்று கர்த்தர் நோக்குகிற தாக்கத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, தேவனுக்குமுன் தங்கள் ஆத்துமாக்களைத் தாழ்த்தினால், அவர்களுக்காக நம்பிக்கை உண்டு. வாக்குத்தத்தத்தின் வில்லை சிங்காசனத்தின் மேல் உள்ளது; ஏசாயாவுக்காகச் செய்யப்பட்ட கிரியை அவர்களுக்குள்ளும் செய்யப்படும். மனந்திரும்பிய இருதயத்திலிருந்து எழும் விண்ணப்பங்களுக்கு தேவன் மறுமொழி அளிப்பார்.
“தேவனுடைய இந்த மகத்தானவும் மேன்மையானவும் பணியின் நோக்கம், பரலோகக் களஞ்சியத்திற்காக அரிக்கட்டுகளை ஒன்றுகூட்டுவதாகும்; ஏனெனில் பூமி கர்த்தருடைய மகிமையால் நிரப்பப்படும். ஆகையால், எங்கும் நிலவும் துன்மார்க்கத்தைக் கண்டு, அசுத்தமான உதடுகளிலிருந்து வரும் மொழிகளைச் செவியுற்று, எவரும் மனமுடைந்து போகாதிருப்பார்களாக. இருளின் அதிகாரங்கள் தேவனுடைய மக்களுக்கு விரோதமாக அணிவகுத்து நிற்கும் போது; சாத்தான் இறுதியான மகா மோதலுக்காகத் தனது படைகளைச் சேர்த்து நிறுத்தும் போது, அவனுடைய வல்லமை மிகுந்ததாயும் கிட்டத்தட்ட அடக்கமுடியாததாயும் தோன்றும் வேளையில், தெய்வீக மகிமையின் தெளிவான தரிசனமும், உயரமாகவும் உயர்த்தப்பட்டதாகவும் உள்ள சிங்காசனமும், வாக்குத்தத்தத்தின் வானவில்லால் வளையப்பட்டதுமாகிய அந்தக் காட்சி, ஆறுதலையும், நிச்சயத்தையும், சமாதானத்தையும் அளிக்கும்.” Review and Herald, December 22, 1896.
கேபார் நதிக்கரைகளின் அருகில், எசேக்கியேல் வடதிசையிலிருந்து வருவதுபோலத் தோன்றிய ஒரு சுழற்காற்றைக் கண்டான்; அது “ஒரு பெரிய மேகமாயும், தன்னைத் தானே மடக்கியெழும் அக்கினியாயும், அதைச் சுற்றி ஒரு பிரகாசமாயும், அதன் நடுவிலிருந்து பளிங்குக் காந்தம்போன்ற நிறமாயும்” இருந்தது. ஒன்றையொன்று குறுக்கிடுமாறு அமைந்திருந்த பல சக்கரங்கள், நான்கு ஜீவன்களால் இயக்கப்பட்டன. இவைகளனைத்திற்கும் மிக உயரத்தில், “ஒரு சிங்காசனத்தின் சாயலாயிருந்தது; அது நீலமணிக்கல்லின் தோற்றம்போல இருந்தது; அந்தச் சிங்காசனத்தின் சாயலின்மேல், அதின் மேற்புறத்தில், மனுஷனின் தோற்றம்போலிய ஒரு சாயல் இருந்தது.” “கேருபீன்களின் நடுவில், அவற்றின் சிறகுகளுக்குக் கீழே, மனுஷனுடைய கையின் உருவம் தோன்றியது.” எசேக்கியேல் 1:4, 26; 10:8. அந்தச் சக்கரங்களின் அமைப்பு மிகவும் சிக்கலானதாயிருந்ததால், முதல் பார்வைக்கு அவை குழப்பத்தில் இருப்பதுபோல் தோன்றின; ஆயினும் அவை பரிபூரண ஒற்றுமையோடு இயங்கின. கேருபீன்களின் சிறகுகளுக்குக் கீழிருந்த கையால் தாங்கப்பட்டும் நடத்தப்பட்டும் இருந்த பரலோக ஜீவிகள், இந்தச் சக்கரங்களை இயக்கின; அவற்றின் மேலாக, நீலமணிச் சிங்காசனத்தின் மீது, நித்தியர் வீற்றிருந்தார்; சிங்காசனத்தைச் சுற்றிலும், தெய்வீக இரக்கத்தின் அடையாளமான வானவில் இருந்தது.
“சக்கரம்போன்ற சிக்கலான அமைப்புகள் கேருபீம்களின் சிறகுகளின் கீழிருந்த கரத்தின் வழிநடத்தலுக்குக் கீழ்ப்பட்டிருந்ததுபோல, மனித நிகழ்வுகளின் சிக்கலான போக்கும் தெய்வீக கட்டுப்பாட்டின் கீழே உள்ளது. ஜாதிகளின் கலகமும் கொந்தளிப்பும் நடுவிலேயே, கேருபீம்களின் மேல் அமர்ந்திருப்பவர் இன்னும் பூமியின் காரியங்களை வழிநடத்துகிறார்.”
தமக்குக் குறிப்பிட்டு அளிக்கப்பட்ட காலத்தையும் இடத்தையும் முறையே வகித்த நாடுகளின் வரலாறு—அவர்கள் தாமே அதன் பொருளை அறியாதிருந்தபோதிலும், உண்மைக்குச் அறியாமலே சாட்சி அளித்த அந்த வரலாறு—எங்களோடு பேசுகிறது. இன்று ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் ஒவ்வொரு தனிநபருக்கும் தேவன் தமது மகத்தான திட்டத்தில் ஒரு இடத்தை நியமித்திருக்கிறார். இன்று தவறாதவரின் கையில் உள்ள செங்குத்துநூலால் மனிதரும் ஜாதிகளும் அளக்கப்படுகின்றனர். எல்லாரும் தங்கள் சொந்தத் தேர்வினாலே தங்கள் விதியை நிர்ணயித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; மேலும் தேவன் தமது நோக்கங்கள் நிறைவேறுமாறு அனைத்தையும் ஆட்கொண்டு நடத்துகிறார்.
“மகத்தான ‘நான் இருக்கிறேன்’ என்கிறவர் தமது வார்த்தையில் குறித்து வைத்திருக்கும் வரலாறு, கடந்த நித்தியத்திலிருந்து வருங்கால நித்தியத்திற்கும் வரை தீர்க்கதரிசனச் சங்கிலியில் இணைப்புக்குப் பின் இணைப்பை ஒன்றோடொன்று இணைத்தபடி, யுகங்களின் அணிவகுப்பில் நாம் இன்று எங்கே நிற்கிறோம் என்பதையும், வருங்காலத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கப்படலாம் என்பதையும் நமக்குத் தெரிவிக்கிறது. இதுவரையிலான காலம் வரை நிகழப்போகிறது என்று தீர்க்கதரிசனம் முன்னறிவித்த அனைத்தும் வரலாற்றின் பக்கங்களில் பதிவாகியுள்ளது; ஆகையால் இன்னும் வரவிருக்கிறதெல்லாம் தக்க தன் வரிசைப்படியே நிறைவேறும் என்று நாம் நிச்சயமாக அறிந்திருக்கலாம்.” Education, 178.