நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாறு - இருபத்தாறு என்ற எண்

நான் ‘யோசியாவின் சக்கரம்’ என்று அடையாளப்படுத்துகின்ற தீர்க்கதரிசனக் கோடு, கி.மு. 1097-இல் பண்டைய இஸ்ரவேலர் தேவனைத் தங்களுடைய அரசனாக நிராகரித்த கிளர்ச்சியிலிருந்து தொடங்குகிறது. முதல் மூன்று அரசர்கள் (சவுல், தாவீது, சாலொமோன்) கி.மு. 1097 முதல் கி.மு. 977 வரை நாற்பது ஆண்டுகள் வீதம் ஆட்சி செய்தவர்களாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். சாலொமோனின் மரணத்தின் போது, எரொபெயாமின் கிளர்ச்சியும் வடக்கிலிருந்த பத்து கோத்திரங்களின் பிரிவும் முதல் மூன்று அரசர்களின் அந்தக் கோட்டை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து, வடக்கு மற்றும் தெற்கு இரு ராஜ்யங்களிலும் அரசர்களின் ஒரு புதிய கோட்டை ஆரம்பிக்கிறது.

முதல் மூன்று ராஜாக்கள் அநேக சத்தியங்களின் ஒரு சின்னமாக உள்ளனர்; ஆனால் அவர்கள் தொடர்புபட்டுள்ள சத்தியத்தின் சக்கரங்களில் ஒன்றாக யூதாவின் கடைசி மூன்று ராஜாக்களான யெகோயாகீம், யெகோயாகீன், மற்றும் சிதெக்கியா இருக்கின்றனர்; அவர்கள் தங்கள் வரிசையில் கோரேஸ், தாரியு, மற்றும் அர்தசஷ்டா ஆகியோரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். கோரேஸ், தாரியு, மற்றும் அர்தசஷ்டா தங்கள் வரிசையில் கி.மு. 516 முதல் கி.மு. 457 வரை விரியும் அவர்களுடைய மூன்று கட்டளைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; அவை தங்கள் வரிசையில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களை, அவர்கள் முறையே 1798, ஏப்ரல் 19, 1844, மற்றும் அக்டோபர் 22, 1844 ஆகிய காலங்களில் வருகை தருகின்றனர், பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் மூன்று தூதர்களின் வருகை வரலாறு, நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் எழுத்துக்கெழுத்தாக மறுபடியும் நிகழ்கிறது; இதன்மூலம், சவுல் ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்யப்படுதலுடன் தொடங்கும் தீர்க்கதரிசன வரி, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஜெயங்கொள்ளும் சபை அபிஷேகம் செய்யப்படும்போது அதன் நிறைவினை அடைகிறது என்பது அடையாளம் காணப்படுகிறது. இந்த வரியில், கி.மு. 977 ஆம் ஆண்டில் பேத்தேலும் தானிலும் யெரொபெயாம் செய்த கலகத்திற்கு பின்னோக்கி சென்றடையும் ராஜாவாகிய யோசியாவின் சக்கரமும் அடங்கியுள்ளது.

யெரொபெயாம் இருபத்திரண்டு என்ற எண்ணின் அடையாளார்த்தத்தை உடையவன்; ஏனெனில் அவன் இருபத்திரண்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். ஆகையால், அவன் சாட்சி இருபத்திரண்டினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றோடு இணைக்கப்படுகிறது; அது, இருபத்திரண்டாம் நாளில் தானியேலின் marah தரிசனம் விளக்குகின்றபடி, தெய்வீகத்துவமும் மனிதத்துவமும் இணைவதற்கான ஒரு அடையாளமாகும்; மேலும், இருநூற்று இருபது என்ற எண்ணுடனும் அது தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது; அந்த எண்ணில், இருபத்திரண்டு என்பது தசமாகும்.

தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் ஒருமைப்படுத்துதலைக் குறிக்கும் ‘at-One-Ment’ என்பது கிறிஸ்துவின் கிரியையாகும்; அது அக்டோபர் 22-ஆம் தேதி, அதாவது பத்தாம் மாதத்தில் (Gregorian) ஆரம்பமானது; பத்து மடங்கு இருபத்திரண்டு இருநூற்று இருபதிற்கு சமம். எரோபெயாம் பேத்தேலிலும் தானிலும் கள்ளப் பலிபீடங்களை நிறுவினான்; ஆகையால், சபை (Bethel: சபை என்று பொருள்) மற்றும் அரசு (Dan: நியாயத்தீர்ப்பு என்று பொருள்) ஆகியவற்றின் இணைப்புடன் தொடர்புடைய ஞாயிற்றுக்கிழமையாராதனையின் கள்ள வணக்கத்திற்கான ஒரு அடையாளமாக அவன் இருக்கிறான்.

வடக்கு பத்து கோத்திரங்களின் அடிப்படை வரலாற்றில், இஸ்ரவேல் தேவனை ராஜாவாக நிராகரித்ததினாலும், ஆரோனும் பொன் கன்றுக்குட்டியும் தொடர்புடைய கலகத்தினாலும் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்ட ஒரு கிளர்ச்சி இருந்தது. ஆரோனின் கிளர்ச்சி பண்டைய இஸ்ரவேலின் அடிப்படை வரலாற்றிலிருந்தது; யெரொபெயாமின்தோ, வடக்கு பத்து கோத்திரங்களின் அடிப்படை வரலாற்றிலிருந்தது. “வரியின்மேல் வரி” என்ற அடிப்படையில், பிரதான ஆசாரியனாகிய ஆரோன் சபையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; ராஜாவாகிய யெரொபெயாம் அரசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அந்த இரண்டு அடிப்படை கிளர்ச்சிகளும், மனித ராஜாவை விரும்பிய இஸ்ரவேல் ஜனங்களின் அடிப்படை கிளர்ச்சியையும் உள்ளடக்கும் ஒரு கோட்டாகும்.

எசேக்கியேல் புத்தகத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள பரிசுத்த வரலாற்றில் நானூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள் கொண்ட மூன்று காலப்பகுதிகள் உள்ளன; அவற்றில் ஒன்று ராஜாக்களோடும், மற்றொன்று பரிசுத்தஸ்தலத்தோடும், இன்னொன்று சேனையோடும் தொடர்புடையதாக இருந்தது. அந்த மூன்று காலப்பகுதிகளும் ஆரோனின் கலகத்தோடும் (பரிசுத்தஸ்தலம்), சவுலின் கலகத்தோடும் (சேனை), எரோபெயாமின் கலகத்தோடும் (ராஜா) ஒத்திசைகின்றன. தீர்க்கதரிசி, ஆசாரியன், ராஜா என்ற மூன்று அடையாளங்களில், தீர்க்கதரிசனம் செய்பவனாக அடையாளப்படுத்தப்படுவது ராஜாவாகிய சவுலே; மேலும் ஆரோன் ஆசாரியனாயிருந்தான், எரோபெயாம் ராஜாவாயிருந்தான்.

வெற்றிகொண்ட திருச்சபை, முப்பது வயதுடைய ஒரு தீர்க்கதரிசி, முப்பது வயதுடைய ஒரு ஆசாரியன், மற்றும் முப்பது வயதுடைய ஒரு ராஜா ஆகியோரால் அமைந்துள்ளது; இவர்கள், முப்பதாம் ஆண்டில் தொடங்கிய எசேக்கியேல், முப்பது வயதில் தன் சேவையை ஆரம்பித்த யோசேப்பு, மற்றும் முப்பது வயதில் ஆட்சி செய்யத் தொடங்கிய ராஜா தாவீது ஆகியோரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். எசேக்கியேல் புத்தகத்தின் கடைசி எட்டு அதிகாரங்களில், பூமியை நிரப்பும் ஆலயமாக வெற்றிகொண்ட திருச்சபை சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும், வெற்றிகொண்ட திருச்சபை, ஏழிலிருந்து எழுந்த எட்டாவது சபையான பிலதெல்பியா ஆகும்.

கி.மு. 977-ல் தொடங்கிய யோசியாவின் தீர்க்கதரிசன வரிசை, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவடைகிறது. 2023 டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி தொடங்கிய ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினரின் சுத்திகரிப்பும் முத்திரையிடுதலும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றின் இரண்டு சாட்சிகளையும் உயிர்த்தெழுப்புவதற்காக மிகாவேல் இறங்கியபோது ஆரம்பமானது. 1776-ஆம் ஆண்டின் சுதந்திர அறிவிப்பிற்கு இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின் 1798-ஆம் ஆண்டின் Alien and Sedition Acts வந்தடைந்ததுபோலவே, 2001 செப்டம்பர் 11-க்கு இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின் 2023 வந்தடைந்தது. யெரொபெயாமின் இருபத்திரண்டு ஆண்டு ஆட்சி, யோசியாவின் தீர்க்கதரிசனம் முன்வைக்கப்பட்டபோது கி.மு. 977-ல் ஆரம்பமானது. அச்சமயத்தில், 1 இராஜாக்கள் அதிகாரம் பதின்மூன்றில் காணப்படும் கீழ்ப்படியாத தீர்க்கதரிசி, மோசே ஆரோனின் விசுவாசவிலகலை எதிர்கொண்டதுபோலவும், ராஜாவை விரும்பிய கூட்டத்தாரை சாமுவேல் எதிர்கொண்டதுபோலவும், யெரொபெயாமின் விசுவாசவிலகலை எதிர்கொண்டான். கீழ்ப்படியாத தீர்க்கதரிசி, மோசே, சாமுவேல் ஆகியோரின் செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அடிப்படையான விசுவாசவிலகல்களுக்கு எதிரான அந்த மோதல்கள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில் மூன்றாம் தூதனுடைய உரத்தக் கூக்குரலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. அது கொடியினால் அறிவிக்கப்படும் எச்சரிக்கைச் செய்தியாகும்; யெரொபெயாமின் வரலாற்றில் அது ஒரு “அடையாளம்” உடன் கூடிய யோசியாவின் முன்னறிவிப்பாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

“உன் வீட்டின் பாதியளவையாவது” என்ற முன்வைப்பை மீறியும் தீர்க்கதரிசி யெரொபொவாமுடன் உண்ண மறுத்தது, ஹெரோது சலோமேக்கு தன் ராஜ்யத்தின் பாதியளவை வாக்குறுதி அளித்ததுடன் ஒத்திருக்கிறது.

ஏரோது தன் ராஜ்யத்தின் பாதியை வழங்குவேன் என்று எடுத்த உறுதி அவனுடைய பிறந்தநாளில் நிகழ்ந்தது. ஏரோது ரோமின் ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறான்; மேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் பத்து ராஜாக்கள், தானியேல் ஏழாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் ரோமின் பத்துமடங்கு பிரிவாலும், இரண்டாம் அதிகாரத்தின் பத்து கால் விரல்களாலும் முன்னுருவாகக் காட்டப்படுகிறார்கள். அவன் பிறந்தநாள், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஆறாம் ராஜ்யம் ஏழாம் ராஜ்யத்தினால் மாற்றப்படுகிற வேளையில் குறிக்கப்படுகிறது; இந்த அர்த்தத்தில், அது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஏழாம் ராஜ்யமாகிய ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பிறந்தநாளாகும். விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில், எரோபெயாமின் வடக்கு பத்து கோத்திரங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்த பத்து ராஜாக்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் “பதினேழு” அதிகாரத்தில் சொல்லப்பட்டபடி, ஒரு மணிநேரத்திற்காகத் தங்கள் ராஜ்யத்தை மிருகத்துக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.

எசேக்கியேலின் நான்காம் அதிகாரத் தீர்க்கதரிசனத்தை நாம் ஆராயத் தொடங்குமுன், எசேக்கியேல் நேரடியாக ஒரு தேதியைச் சுட்டிக்காட்டும் ‘பதின்மூன்று’ இடங்களை நாம் அடையாளங்காணுவோம். அந்த பதின்மூன்று வழிக்குறிகள் பொதுவாக உலகத்துக்கும் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கும் இடையில் பிரிகின்றன. எகிப்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் உலகம் நேரடியான தேதியுடன் ஆறு முறை இடப்படுகின்றது; தீருவைப் பற்றியும் ஒரு முறை உரையாடப்படுகிறது; மற்ற ஆறு முறைகளில் எருசலேமே பொருளாக உள்ளது. இந்தப் புத்தகம் கி.மு. 592-இல் தொடங்குகிறது; அது பதினேழாவது யூபிலி சுழற்சியின் முப்பதாவது ஆண்டாகும். மேலும், எசேக்கியேலின் நாற்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனம், கி.மு. 573 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியை அந்தச் சுழற்சியின் முடிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. யூபிலி சுழற்சி, 9/11 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை உள்ள காலப்பகுதியில் ஒருநூற்று நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அதே வரலாற்றின் ஒரு பிராக்டலில், 2023 டிசம்பர் 31 முதல் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான காலமும் அதையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இந்த இரு காலங்களும் ஆகஸ்ட் 11, 1840 முதல் அக்டோபர் 22, 1844 வரையிலான காலத்தால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்டன.

1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 அன்று, வெளிப்படுத்தின புத்தகம் பத்து ஆம் அதிகாரத்தில் வரும் வல்லமையுள்ள தூதனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவே இறங்கி வந்து, தேவனுடைய மக்கள் எடுத்துத் தின்ன வேண்டிய ஒரு சிறிய புத்தகத்தை கொண்டு வந்தார். முத்திரையிடும் காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்க அதே தூதன் மீண்டும் 9/11 அன்று இறங்கி வந்தான். சோதோம் மற்றும் எகிப்து எனப்படும் அந்தப் பெரிய நகரத்தின் வீதியில், ஆண்டவரும் சிலுவையில் அறையப்பட்ட இடத்தில், கொல்லப்பட்டிருந்த இரு சாட்சிகளை உயிர்த்தெழுப்புவதற்காக அதே தூதன் 2023 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 31 அன்று இறங்கி வந்தான். அந்த இறக்கம் முத்திரையிடும் காலத்தின் நிறைவு காலத்தைக் குறித்தது. 2023 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 31 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான பிராக்டல் காலப்பகுதியின் உள்பகுதியில், ஆசாரியனாகிய எசேக்கியேலுக்கு பரலோகத்திலுள்ள ஆலயத்தின் ஒரு தரிசனம் அளிக்கப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில், அவன் ஊமையாக்கப்பட்டு, தேவன் கட்டளையிடும் போது மட்டுமே பேசுகிறான். எருசலேமின் அழிவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் அவனுடைய நிலை நீடிக்கிறது.

யோவானைப் போலவே, எசேக்கியேலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில் கீழிறங்கி வந்த தூதனுடைய கையில் இருந்த புத்தகத்தை எடுத்துக்கொள்ளும்படி கட்டளையிடப்பட்டார்; மேலும், புலம்பலும் இரங்கலும் ஐயோவும் நிறைந்திருந்த அந்தப் புத்தகத்தை உண்ணும்படியும் அவருக்குச் சொல்லப்பட்டது.

இந்தச் செய்தி மும்மடங்கான செய்தியாகக் குறிக்கப்படுகிறது; இவ்வாறு அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்திலுள்ள மூன்று தூதர்களின் செய்தியை முன்மாதிரியாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஆகையால், எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்திலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழாம் அதிகாரத்திலும் சித்தரிக்கப்பட்டபடி, சபையின் பாவத்தையும் தேசத்தின் பாவத்தையும் குறித்து புலம்பி துயரப்படுகிற எருசலேமுக்குள் இருப்பவர்களை முத்திரையிடுவது மூன்றாம் தூதனின் முத்திரையிடும் செய்தியே ஆகும்.

முத்திரையைப் பெறுகிறவர்கள் சபையின் பாவங்களுக்காகவும் தேசத்தின் பாவங்களுக்காகவும் துக்கித்து அழுகிறவர்கள்; மேலும், சபையையும் உலகத்தையும் குறிக்கும் அடையாளங்களாகிய எருசலேமும் எகிப்தும் பற்றிய வரலாற்றின் மேல் எசேக்கியேலின் சாட்சியம் நெய்யப்பட்டிருக்கிறது.

புலம்பல்களின் புத்தகத்தின் சூழலில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கில் உள்ள மூன்று தூதர்களுக்குரிய முன்மாதிரியாகத் துக்கமும் ஐயோவும் அமைகின்றன; அந்தப் புலம்பல்களும் துக்கமும் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்கள் ஆகும்; மூன்றாவது, ஐயோவின் செய்தியாகும்; அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஏழில் உள்ள அடக்கி நிறுத்தும் நான்கு தூதர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு நிறுத்தப்படும் கிழக்குக் காற்றின் ஒரு அடையாளமாகும்.

எசேக்கியேல் புத்தகத்தில் பதின்மூன்று தேதிகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. எகிப்தைச் சார்ந்த தேதிகளின் தொகுப்பில் முதலாவது எசேக்கியேல் 29:1 ஆகும்; அது கி.மு. 587 ஆண்டைக் குறிப்பதாக இருந்தது.

கி.மு. 587 என்பது முற்றுகையின் ஆண்டு; அது எருசலேம் அழிவதற்கு ஒன்றரை ஆண்டுகள் முன்பே ஆரம்பமானது. அந்த நேரத்தில், தேவன் எகிப்தை கவிழ்த்துவிடுவார் என்றும், அந்தக் கவிழ்த்தல் எகிப்தின் மகாநாகத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்ததினால் தேவனுடைய ஜனங்கள் வெளிப்படுத்திய மூடத்தனத்தை அவர்களுக்கே நிரூபித்துக் காட்டும் என்றும் எசேக்கியேல் அறிவிக்கிறார். அதிகாரத்தின் இறுதியில், எகிப்து பாபிலோனுக்குக் கொடுக்கப்படும் என்று ஒரு அறிவிப்பு வழங்கப்படுகிறது; இவ்வாறு, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் உள்ள பத்து ராஜாக்கள் தங்களுடைய ஏழாவது ராஜ்யத்தை, ஏழினுள் ஒன்றாயிருந்த எட்டாவது ராஜ்யமான நவீன பாபிலோனுக்குக் கொடுக்கும் காலம் எப்போது என்பதை இது அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்தத் தீர்க்கதரிசனம், அதிகாரத்தின் முடிவில் குறிப்பிடப்பட்டபடி, பதினேழு ஆண்டுகள் பின்னர் கி.மு. 571-இல் நிறைவேறியது. ஆகையால், 29ஆம் அதிகாரம் எகிப்துடன் தொடர்புடைய நாள்குறிப்பு குறித்த முதல் மற்றும் கடைசி குறிப்பைக் கொண்டுள்ளது.

பதினேழாம் வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள முதல் மாதத்தின் முதல் நாளான இருபதாம் ஆண்டு, எசேக்கியேலில் காணப்படும் பதின்மூன்று தேதிகளில் கடைசியான தேதியை குறிக்கிறது; மேலும் கி.மு. 573 அக்டோபர் 22-க்கு பிந்திய காலத்தில் வரும் ஒரே தேதியும் அதுவே ஆகும். அது, தானியேல் 11:42–43 இல் வடதிசை அரசனுக்குப் எகிப்து கொடுக்கப்படும் நேரத்தையும், அதேபோல் ஏழில் ஒன்றாயிருக்கிற எட்டாவது ராஜ்யத்திற்கு பத்து அரசர்கள் தங்கள் ஏழாவது ராஜ்யத்தை ஒப்புக்கொடுக்கும் கட்டத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. “இஸ்ரவேல் வீட்டின் கொம்பு” துளிர்த்தெழும் போது அது நிறைவேறுகிறது. ஏசாயாவில், கிழக்குக் காற்றின் நாளில் இஸ்ரவேல் துளிர்க்கிறது.

எசேக்கியேல் 29:17 நிறைவேறும் போது, மேலும் எகிப்தின் மகாநாகம் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் பாப்பரச மிருகத்துக்குக் கொடுக்கப்படும் போது, பிந்தைய மழை இஸ்ரவேலின் மீது அளவில்லாமல் ஊற்றப்படும். அந்த மழை 9/11 அன்று ஒரு தெளிப்பாகத் தொடங்கியது; இது, கிறிஸ்து தமது உயிர்த்தெழுதலுக்குப் பின்பு தமது பிதாவினிடத்தில் ஏறிச் சென்ற பிறகு பூமிக்குத் திரும்பி வந்து தமது சீஷர்கள்மேல் மூச்சூதினதினால் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்பட்டதுபோல இருந்தது.

எகிப்தின் வீழ்ச்சியைப் பற்றிய எசேக்கியேலின் முன்கூறல் கி.மு. 587ஆம் ஆண்டில், முற்றுகையிடப்பட்ட அந்த ஆண்டிலேயே அறிவிக்கப்பட்டது; மேலும் ‘பதினேழு’ ஆண்டுகள் கழித்து அந்த முன்கூறல் நிறைவேறியது. அது ‘பதினேழு’ என்ற எண்ணால் குறிக்கப்படும் காலப்பகுதியில் நிறைவேறுகிறது; ஆகையால் அது தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்திருக்கும் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தின்போது அது நிறைவேற வேண்டியது ஆகும். முத்திரையிடும் காலத்தில் பிற்கால மழை ஊற்றப்படுகிறது; முதலில் 9/11இல் ஒரு தெளிப்பாகவும், பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் முழுமையான ஊற்றுதலாகவும். ஏசாயாவின் படி அது “கிழக்குக் காற்றின் நாளில்” நிறைவேறுகிறது; இஸ்லாம் அந்தக் கிழக்குக் காற்றாகும், மேலும் இஸ்லாமே மூன்றாம் “ஐயோ” ஆகும். எசேக்கியேல் உண்ணும்படியாகக் கட்டளையிடப்பட்ட செய்தி மும்மடங்கான ஒரு செய்தியாக இருந்தது; அதில் மூன்றாம் பகுதி ஐயோவின் செய்தியாக இருந்தது.

எசேக்கியேலின் தேதி குறிப்பிடப்பட்ட பதின்மூன்று செய்திகள் எருசலேம், எகிப்து, தீரு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்திப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டன. அவை அனைத்தும் “பதின்மூன்று” என்ற எண்ணால் சுட்டிக்காட்டப்படும் கலகத்தையே உரைத்தன.

அடுத்த கட்டுரையில் எசேக்கியேலின் காலநிர்ணயத்தை நாம் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.