நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு - இருபத்தேழாம் எண்

எசேக்கியேல் புத்தகத்தில் தேதிகளைச் சுட்டும் ‘பதின்மூன்று’ குறிப்புகள் உள்ளன; அவற்றில் ஆறு எருசலேமைச் சார்ந்தவையாகவும், ஆறு எகிப்தைச் சார்ந்தவையாகவும், ஒன்று தீருவைச் சார்ந்ததாகவும் உள்ளன. இக்குறிப்புகள் அனைத்தும் ‘பதின்மூன்று’ என்ற எண் குறியீடாக வெளிப்படுத்தும் கலகத்தின் சூழலுக்குள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. மூன்றாவது முற்றுகையின் தொடக்கத்தைக் குறித்தவாறு, எசேக்கியேலின் மனைவி பக்கவாதத்தால் மரித்ததற்குப் பிந்தைய ஆண்டில், எகிப்துக்கு விரோதமாக உரைக்கும்படி எசேக்கியேலுக்கு கட்டளையிடப்பட்டது; அந்நாடு நாற்பது ஆண்டுகள் பாழாயிருக்கும் என்று அதில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.

கி.மு. 587-ஆம் ஆண்டில், எசேக்கியேல் பேசும்படி கட்டளையிடப்பட்டபோது முற்றுகை தொடங்கியது. ‘பதினேழாம்’ வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் கி.மு. 571-ஆம் ஆண்டு, ஆற்றிய சேவைகளுக்காக எகிப்து பாபிலோனுக்குக் கொடுக்கப்படும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. வேதாகமக் காலக்கணிப்பாளர்கள், இந்த வசனங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நாற்பதாண்டுக் காலப்பகுதி கி.மு. 567 முதல் கி.மு. 527 வரை எனக் கருதுகின்றனர்; மேலும், கி.மு. 587-ஆம் ஆண்டில் நியாயத்தீர்ப்பைக் குறித்த முதல் செய்தி அறிவிக்கப்பட்டதிலிருந்து, கர்த்தர் எகிப்தை நேபுகாத்நேச்சாரின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்துவிட்டார் எனக் கி.மு. 571-ஆம் ஆண்டில் பதினேழாம் வசனத்தில் அறிவிக்கப்பட்டது வரை, ‘பதினேழாண்டு’ காலப்பகுதியைக் காண்கிறோம்.

நெபுகாத்நேச்சாரின் இராணுவம் தீருக்கு எதிராக நீண்டதும் கடினமுமான ஒரு படையெடுப்புப் போராட்டத்தை நடத்தியது (அதன் முற்றுகை கிட்டத்தட்ட 13 ஆண்டுகள் நீடித்தது; ஏறத்தாழ கி.மு. 586–573). படைவீரர்கள் மிகவும் கடுமையாக உழைத்தார்கள் (சுமைகளைச் சுமந்ததினால் ஒவ்வொரு தலையும் மொட்டையாயிற்று; ஒவ்வொரு தோளும் தேய்ந்து வெறுமையாயிற்று), ஆயினும் தீரிடமிருந்தே அவர்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க கூலியோ கொள்ளைப் பலனோ கிடைக்கவில்லை. இந்த இலாபமற்ற உழைப்பினால், தீருக்கு எதிராக அவன் இராணுவம் செய்த பணிக்கான ஈடாக (“கூலியாக”) எகிப்தை நெபுகாத்நேச்சாருக்குக் கொடுக்க தேவன் நிர்ணயித்தார்.

ஆகவே, நேபுகாத்நேச்சார் முதலில் தீருவைக் கைப்பற்றினார்; பதின்மூன்று ஆண்டுகால முற்றுகைக்குப் பிறகு அவருக்கு எகிப்து கொடுக்கப்பட்டது. தீருவைக் கைப்பற்றுவதற்கு முன்பு, அவர் கி.மு. 586-இல் எருசலேமைக் கைப்பற்றினார்; பின்னர் தீருவுக்கு எதிராகப் பதின்மூன்று ஆண்டுகால முற்றுகையை நடத்தி முடித்தார்; அதன் பின்னர் எகிப்தைக் கைப்பற்றினார். எருசலேம் கி.மு. 586-இல் கைப்பற்றப்பட்டது; தீருவின் முற்றுகை கி.மு. 586-இல் தொடங்கி கி.மு. 573 வரை நீடித்தது. பதின்மூன்று என்ற எண் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுடன் தொடர்புடையது.

எசேக்கியேல் புத்தகத்தில் உள்ள எருசலேம் லவோதிக்கேயா நிலைக்குள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்றும், வடதிசையின் அரசனாகிய நேபுகாத்நேச்சார் கடைசி நாட்களில் பாப்பரச அதிகாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார் என்றும் சகோதரி ஒயிட் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தின் வரலாற்றுப் முன்னுதாரணத்தில், உன் ஜனங்களில் கொள்ளையடிப்பவர்களாகிய கடைசி நாட்களின்ோர் பாப்பரச ரோமைக் குறித்துக் காட்டி, அந்த அதிகாரத்தில் மூன்று ஆட்சியமைப்புகளை வெல்லுகின்றனர். முதலில் அவன் எருசலேமைக் கைப்பற்றுகிறான்; பின்னர் தீருவையும், இறுதியில் எகிப்தையும் கைப்பற்றுகிறான்.

நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டில் தொடங்குகிறது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்னதாகவே அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள புராட்டஸ்டன்ட் சமயத்தின் கொம்பு முதலில் வெல்லப்படுகிறது. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் உள்ள, விசுவாசத்தைவிட்டு விலகிய புராட்டஸ்டன்ட் சமயத்தின் கொம்பு, 34-ஆம் ஆண்டில் பண்டைய இஸ்ரவேலரும் 1844-ஆம் ஆண்டில் புராட்டஸ்டன்டுகளும் புறக்கணிக்கப்பட்டதைப் போலவே புறக்கணிக்கப்படுகின்ற “முந்தைய” உடன்படிக்கை மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. 34 மற்றும் 1844 ஆகிய ஆண்டுகளில் தேவனுடைய அந்த முந்தைய உடன்படிக்கை மக்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டமை, தானியேல் 8:14-இல் உள்ள இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகாலத் தீர்க்கதரிசனத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் சித்தரிக்கப்படுகிறது. நியாயத்தீர்ப்பு தேவனுடைய வீட்டில் தொடங்குகிறது; குடியரசுவாதத்தின் கொம்புக்கு முன்னதாகவே புராட்டஸ்டன்ட் சமயத்தின் கொம்பு நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது.

எகிப்தின் நியாயத்தீர்ப்பைப் பற்றிய முதல் குறிப்பிடுதல் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில் உள்ளது; எசேக்கியேல் எகிப்துடன் தொடர்புபடுத்தி குறிப்பிடும் கடைசி தேதி அதே அதிகாரத்தின் ‘பதினேழாம்’ வசனத்தில் காணப்படுகிறது. இவ்வதிகாரம், நவீன ரோம் முதலில் புரொட்டஸ்டண்டிசத்தின் கொம்பை வென்று, பின்னர் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் வெல்லப்படும் குடியரசுவாதத்தின் கொம்பைக் குறிக்கும் தீருவையும் வெல்லும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. தீரு (ஐக்கிய அமெரிக்கா) ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது நேபுகாத்நேச்சாரால் வெல்லப்படும் வேளையில், எகிப்தும் அவன் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. அந்நேரத்தில் பாப்பரசாட்சியின் கொடிய காயம் குணமாகிறது. பாப்பரசாட்சியின் கொடிய காயம் அப்போது குணமாகிறது என்பதுமட்டுமல்ல, இது பிந்தைய மழையின் காலப்பகுதியில் நிகழ்கிறது என்றும் எசேக்கியேல் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்.

இஸ்ரவேல் மொட்டு விடுகிறது, மலர்கிறது, மேலும் முழு பூமியையும் கனியால் நிரப்புகிறது என்று எசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார். மொட்டு விடுதல், மலர்தல், கனி தருதல் என்னும் இந்த மூன்று நிலைகளையும் உண்டாக்குவது மழையே; மேலும், எசாயாவின் கூற்றுப்படி, “கடுங்காற்று” அடக்கப்பட்டபோது பிந்திய மழை வருகிறது. மேலும், மொட்டு விடுதல், மலர்தல், கனி தருதல் ஆகிய காலப்பகுதியில் யாக்கோபின் பாவங்கள் நீக்கப்பட வேண்டும் என்றும், “நீக்கப்படுதல்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எபிரெயச் சொல் “பரிகாரம் செய்யப்படுதல்” என்பதைக் குறிக்கிறது என்றும் அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

கலகத்தின் நான்கு காற்றுகள் (அவருடைய கடுங்காற்று) அடக்கிவைக்கப்படும்போது, இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடுதல் தொடங்குகிறது; அட்வென்டிசத்தில் உள்ள ஞானிகளும் துன்மார்க்கரும் இறுதியில் பிரிக்கப்படுகிறார்கள்; இவை அனைத்தும் “கிழக்குக் காற்று வீசும் நாளில்” நிறைவேறுகின்றன. முத்திரையிடும் காலம் 9/11 அன்று ஒரு தெளிப்புடன் தொடங்கியது; அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முழுமையான பொழிவுடன் முடிவடைகிறது; அப்போது பூமி கனிகளால் நிரப்பப்படுகிறது. முத்திரையிடும் காலம், மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்துக்கு இசைவாக, படிப்படியான சுத்திகரிப்பும் மாசுநீக்கமும் நடைபெறும் காலமாகும். ஆனால், எசேக்கியேல் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தின் தொடக்க மற்றும் முடிவுத் தேதிகள் குறிக்கும் பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியில், புராட்டஸ்டன்டிசத்தின் கொம்புக்கு—திருச்சபைக்கு—அடையாளமான எருசலேமாலும், குடியரசுவாதத்தின் கொம்புக்கு—அரசுக்கு—அடையாளமான தீருவாலும் சித்தரிக்கப்படுவதுபோல, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யம் வெற்றிகொள்ளப்படுகிறது. தீருவின் பதின்மூன்று ஆண்டுகால முற்றுகை முடிந்த உடனேயே, எகிப்தால் சித்தரிக்கப்படும் பத்து ராஜாக்களைக் கொண்ட ஏழாம் ராஜ்யம் வெற்றிகொள்ளப்படுகிறது. “இஸ்ரவேல் வம்சத்தின் கொம்பு” துளிர்விட்டு, அதற்கு வாய் திறப்பதற்கான வாய்ப்பு அளிக்கப்படும்போது, எருசலேம், தீரு, எகிப்து ஆகியவை வெற்றிகொள்ளப்படும் இந்த மூன்று நிகழ்வுகளும் நடைபெறுகின்றன.

ஆசாரியனாகிய எசேக்கியேல், ஆசாரியனாகிய சகரியா ஆகிய இருவருடைய ஊமைத்தன்மையும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது முடிவுக்கு வருகிறது; அப்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளும் பிலேயாமின் கழுதையும் பேசுகின்றன. கர்த்தர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது இஸ்ரவேல் வம்சத்துக்கு “வாய் திறப்பை” அளிக்கிறார். அப்போது யாக்கோபின் பாவங்கள் நீக்கப்பட்டிருக்கும்; அவனுடைய பெயர் இஸ்ரவேல் வம்சம் என மாற்றப்படுகிறது. அவர்கள் அறிவிக்கும் செய்தி, தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசன ஊமைத்தன்மையின் மூன்றாவது சாட்சியால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது; அப்போது அவருக்குத் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் செய்தி அளிக்கப்படுகிறது; அதுவே ஆபகூக்கின் தரிசனமுமாகும்; அத்தரிசனம் அப்போது ‘பேசுகிறது, பொய்யுரைப்பதில்லை.’ எசேக்கியேல், சகரியா, தானியேல் ஆகியோர் மூன்றாம் தூதனின் உரத்த முழக்கத்தின் அறிவிப்போடு ஒத்திசைகின்றனர்; அவ்வாறே, பதினைந்தாம் அதிகாரத்தில் எரேமியாவும் ஒத்திசைகிறார்; அங்கு, முதல் ஏமாற்றத்திலிருந்து அவர் மீண்டெழுந்தால் தேவனுடைய வாயாக இருப்பார் என்று அவருக்கு வாக்களிக்கப்படுகிறது.

இயேசு முடிவை ஆரம்பத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்; 9/11-இல் தெளித்தல் மொட்டுகளைத் தோன்றச்செய்தது, யாக்கோபின் செடி வளரத் தொடங்கியது; இறுதியில் யாக்கோபின் அக்கிரமம் நீக்கப்பட்டபோது, இஸ்ரவேல் வீட்டார் பேசுவார்கள். மழையினால் நிறைவேறிய 9/11-இலான அந்த மொட்டுவிடுதல், முத்திரையிடும் காலத்தின் முடிவில் நிகழும் ஒரு மொட்டுவிடுதலையை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது; அப்போது இஸ்ரவேல் வீட்டின் “கொம்பு” முளைக்கிறது; அதே இடத்திலேயே விலகிப்போன புராட்டஸ்டன்டியத்தினதும் குடியரசுவாதத்தினதும் கொம்புகள் நேபுகாத்நேச்சாரினால் முறியடிக்கப்படுகின்றன.

அந்தக் கட்டத்தில், புராட்டஸ்டன்ட் மார்க்கத்தின் பொய்யான கொம்பு, இஸ்ரவேல் கோத்திரங்களின் மற்ற கோல்களைப் போலன்றித் துளிர்விட்ட ஆரோனின் கோலால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்படும் புராட்டஸ்டன்ட் மார்க்கத்தின் மெய்யான கொம்புடன் ஒப்பிட்டு வேறுபடுத்திக் காட்டப்படுகிறது. எசேக்கியேல் புத்தகத்தின் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்திலுள்ள இரண்டு தேதிகள், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் கொடி உயர்த்தப்படுவதன் வரலாற்றை அடையாளங்காட்டுகின்றன.

கிறிஸ்து தமது சீடர்கள்மீது ஒரு சில துளிகளை ஊதியதுடன் பெந்தெகொஸ்தே காலம் தொடங்கி, முழுமையான பொழிவு நிகழ்ந்த பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்கு வழிவகுத்ததுபோலவே, துளிர்விட்டு, மலர்ந்து, பூமியைக் கனிகளால் நிரப்பும் செயல்முறை 9/11 அன்று பின்மாரி தூவப்பட்டபோது தொடங்கியது. முத்திரையிடுதலின் காலமாகிய யாக்கோபின் (பிறனுடைய இடத்தை அபகரிப்பவன்) சுத்திகரிப்பின் தொடக்கத்தில், 9/11 அன்று நிகழ்ந்த துளிர்விடுதல், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது இஸ்ரவேல் (ஜெயங்கொள்ளுகிறவன்) வம்சம் துளிர்விடுவதற்கு முன்னடையாளமாக விளங்கியது. கர்மேல் மலையில் நிகழ்ந்த அக்கினிப் பொழிவு எலியா தீர்க்கதரிசிக்கும் பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் இடையே வேறுபாட்டை ஏற்படுத்தியதுபோலவே, முடிவில் நிகழும் துளிர்விடுதலும் முந்தைய உடன்படிக்கை மக்களுக்கும் இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேருக்கும் இடையே வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சமாதானமும் பாதுகாப்பும் குறித்த போலிச் செய்தியினிமித்தம் தீர்க்கதரிசன ரீதியில் வெட்கமடையும் ஒரு பிரிவினராலும், தீர்க்கதரிசன ரீதியில் மகிழ்ந்திருக்கும் மற்றொரு பிரிவினராலும் இந்த வேறுபாடு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; பிந்தைய பிரிவினர் ஒருபோதும் வெட்கமடையமாட்டார்கள்.

எகிப்துடன் தொடர்புடைய வேறு நான்கு தேதிகளை எசேக்கியேல் குறிப்பிடுகிறார்; அவற்றில் இரண்டு தேதிகள் சிறையிருப்பின் பதினோராம் ஆண்டையும், மற்ற இரண்டு தேதிகள் பன்னிரண்டாம் ஆண்டையும் குறிக்கின்றன.

சிறையிருப்பின் பதினொன்றாம் ஆண்டில், எகிப்தின் புயங்களும் பார்வோனின் புயங்களும் முறிக்கப்படுவதும், பாபிலோனின் புயங்கள் பலப்படுத்தப்படுவதும் முப்பதாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படுகின்றன. பதினொன்றாம் ஆண்டில், எகிப்தின் வீழ்ச்சியும் உலகின்மீது அது ஏற்படுத்தும் தாக்கமும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.

பன்னிரண்டாம் ஆண்டிலுள்ள அந்த இரண்டு தேதிகள் எசேக்கியேல் முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் அமைந்துள்ளன.

முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில் எகிப்துக்கு எதிராக உச்சரிக்கப்பட்ட தீர்க்கவாக்கில், இறுதி வசனங்கள் இவ்வாறு கூறுகின்றன:

முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் எகிப்துக்கு எதிராக உரைக்கப்படும் தீர்ப்புரையின் இறுதி வசனங்கள், முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்டவற்றை மீண்டும் எடுத்துரைத்து விரிவுபடுத்துவதோடு, அதற்கு இணையான ஒரு நிறைவுக் கூற்றையும் கொண்டுள்ளன.

இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியில் அமைந்த தேதிகள், நெபுகாத்நேச்சார் எகிப்தை வென்றதையும், எகிப்தின் நாற்பது ஆண்டுகள் நீண்ட பாழ்நிலைக் காலத்தையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. நாற்பது என்பது வனாந்தரத்தைக் குறிக்கிறது; அது பூமி பாழ்நிலையாக இருக்கும் ஆயிரம் ஆண்டுகளை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது.

எசேக்கியேல் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் எகிப்தின் நாற்பது ஆண்டுகால பாழ்நிலையின் முடிவில், துன்மார்க்கரின் இறுதி உயிர்த்தெழுதலும் அவர்களுடைய இறுதியான அழிவும் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன.

எகிப்துடன் தொடர்புடைய ஆறு தேதிகளால் ஒருங்கிணைக்கப்படும் எசேக்கியேலின் செய்தி, பூமிக்குரிய வலுசர்ப்ப வல்லமையின் இறுதியான அழிவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இந்த அழிவு, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது தொடங்கி, ஆயிரமாண்டுக் காலத்தின் முடிவில் துன்மார்க்க எகிப்தியர்களின் இறுதி அழிவுவரை தொடர்கிறது.

தீர்க்கதரிசனச் சாட்சியில், மிருகமும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் அக்கினிக்கடலில் தங்கள் முடிவை அடைகின்றன; அது கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆனால் வல்லரசான வல்லுநாகத்தின் அக்கினிக்கடல் அழிவு ஆயிரமாண்டு முடிவில் நிகழ்கிறது.

மிருகமும் பொய்தீர்க்கதரிசியும் தீர்க்கதரிசனரீதியாக கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையில் முடிவுறுகின்றன; ஆனால் திராகன் தன் இறுதிநியதியை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து கிறிஸ்துவின் மூன்றாம் வருகையில் சந்திக்கிறான்.

எசேக்கியேல் இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தின் இரு தேதிகளால் சுட்டிக்காட்டப்படும் ‘பதினேழு’ ஆண்டுக் காலப்பகுதி, சிறையிருப்பின் பத்தாம் ஆண்டில் தொடங்கி இருபத்தேழாம் ஆண்டில் முடிவடைந்தது. முப்பதாம் மற்றும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரங்களின் செய்திகள் பதினொன்றாம் ஆண்டில் கொடுக்கப்பட்டன; முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இரு தேதிகளும் சிறையிருப்பின் பன்னிரண்டாம் ஆண்டில் கொடுக்கப்பட்டன. ஏறத்தாழ எருசலேம் முற்றுகையின் தொடக்கத்தையொட்டிப் பத்தாம் ஆண்டில் தொடங்கிய பதினேழு ஆண்டுக் காலப்பகுதியைத் தொடர்ந்து, முப்பதாம் மற்றும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதினொன்றாம் ஆண்டுக்குரிய எகிப்தைப் பற்றிய இரு செய்திகள் வந்தன. பதினொன்றாம் ஆண்டின் அவ்விரு செய்திகளும் இணைந்து, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குச் சற்று முந்தைய ஒரு செய்தியைக் குறிக்கின்றன. பன்னிரண்டாம் ஆண்டுக்குரிய எகிப்தைப் பற்றிய மற்ற இரு செய்திகள், கி.மு. 586-இல் எருசலேம் அழிக்கப்பட்ட சமயத்திலோ அதற்குச் சிறிது காலத்திற்குப் பின்னரோ கொடுக்கப்பட்டன.

கிறிஸ்துவின் வருகையைப் பற்றிய செய்தி, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது உரத்த கூக்குரல் செய்தியாக மாறும் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியின் ஒரு பகுதியாக அறிவிக்கப்படுகிறது. எகிப்து குறித்த இரண்டு செய்திகள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாக அறிவிக்கப்படுகின்றன; எகிப்து குறித்த இரண்டு செய்திகள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போதோ அல்லது அதற்குச் சற்றுப் பின்னரோ அறிவிக்கப்படுகின்றன. எருசலேமின் அழிவில் முடிவடையும் முற்றுகையின்போது ஒரே ஆண்டில் கொடுக்கப்படும் செய்திகளிலும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது கொடுக்கப்படும் மற்ற இரண்டு செய்திகளிலும் காணப்படும் இரட்டிப்பு, இரண்டாம் தூதனின் செய்திக்கு முன்னடையாளமாக அமைகிறது; அச்செய்தியில் எப்போதும் இரட்டிப்பு காணப்படுகிறது.

இரண்டாம் செய்தியை எப்போதும் மூன்றாம் செய்தி தொடர்ந்து வருகின்றது.

மூன்றாம் செய்தியின்போது தவணைக்காலத்தின் வாசல் மூடப்படுகிறது. ஞாயிறுச் சட்டத்தின்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளுக்கான தவணைக்காலம் முடிவடைகிறது; மிகாவேல் எழும்பும்போது உலகத்திற்கான தவணைக்காலம் முடிவடைகிறது. மூடப்பட்ட இந்த இரு வாசல்களும் மூன்றாம் செய்தி ஒன்றைக் குறிக்கின்றன; அந்தச் செய்திக்கு முன்னதாக எப்போதும் இரண்டாம் செய்தி வருகிறது; அந்த இரண்டாம் செய்தி எப்போதும் இரு கூறுகளைக் கொண்ட செய்தியாக இருக்கிறது.

இரண்டாம் தூதன் வல்லமையூட்டப்படுவது, நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி அவனுடன் இணையும் போது நிறைவேறுகிறது. முப்பதாம் மற்றும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரங்களில் எகிப்துக்கு எதிராக எசேக்கியேல் உரைத்த தீர்ப்புரைகளால் சித்தரிக்கப்படும், மனிதகுலத்தின் மீது அறிவிக்கப்பட்டுள்ள இரு செய்திகள், நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி இரண்டாம் தூதனுடன் எப்போது இணைகிறது என்பதை அடையாளம் காட்டுகின்றன; முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள இரு செய்திகளோ, உரத்த முழக்கத்தில் மூன்றாம் தூதன் வல்லமையூட்டப்படுவதை அடையாளம் காட்டுகின்றன.

மனித நிகழ்வுகளின் சிக்கலான பரஸ்பரச் செயல்பாட்டைச் சித்தரிக்கும் எசேக்கியேலின் சக்கரங்கள், மனிதகுலத்திற்கான இறுதி எச்சரிக்கையாகிய மூன்றாம் தூதனின் எச்சரிக்கையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும், மூன்றாம் தூதன் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் எச்சரிக்கைகளால் ஆனவன். ஞாயிறு சட்டத்திற்கு முந்தைய நள்ளிரவுச் சத்தமும் ஞாயிறு சட்டத்திற்குப் பிந்தைய உரத்த சத்தமும், இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தின் அல்பா மற்றும் ஒமேகா தேதிகளுக்கு இடைப்பட்ட ‘பதினேழு’ ஆண்டுகளுக்குள் வரும் எசேக்கியேலின் நான்கு தேதிகளால் சித்தரிக்கப்படுகின்றன; இந்த அல்பா மற்றும் ஒமேகா தேதிகள், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைவான வரலாற்றுடன், அதே அதிகாரத்தின் பதினொன்று முதல் பதினாறு வரையிலான வசனங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, ஒத்திசைகின்றன.

தானியேல் பத்தாம் அதிகாரத்தில், எசேக்கியேலைப் போலவே, தானியேல் பேசமுடியாதவனாக்கப்படுகிறார். தானியேலின் இந்த மௌனம் மூன்று தொடுதல்களின் நடுவில் ஏற்படுகிறது; முதல் மற்றும் மூன்றாம் தொடுதல்கள் காபிரியேல் தூதனால் வந்தவை, நடுவிலிருந்த தொடுதல் கிறிஸ்துவின் தொடுதல் ஆகும். சிலுவைக்கும் கெய்சரியா-பிலிப்பிக்கும் இடைப்பட்ட நிலையில் இருந்த பேதுருவைப் போலவே, தானியேலும் நடுவில் இருக்கிறார். அந்த நடுவில் பேதுரு மகிமைப்படுத்தப்பட்ட கிறிஸ்துவைக் கண்டார்; அதுபோலவே தானியேலும் பத்தாம் அதிகாரத்தில் கண்டார். இந்த மூன்று தூதர்களில் நடுவிலுள்ளவன் இரண்டாம் செய்தியாகும்; அது இரண்டு செய்திகளின் இணைப்பாகும்.

எசேக்கியேல் முதலாம் அதிகாரத்தின் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் வசனங்களில், எசேக்கியேல் நான்காம் மாதத்தின் ஐந்தாம் நாளில் இருக்கிறார்; இது 1844-ஆம் ஆண்டின் ஏழாம் மாத இயக்கத்தின் நடுப்பகுதியுடன் ஒத்துப்போகிறது. எசேக்கியேல் 1844 ஏப்ரல் 19-க்கும் அக்டோபர் 22-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தின் சரிநடுவில் இருக்கிறார்; 1844-ஆம் ஆண்டில் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் தூதராக இருந்த சாமுவேல் ஸ்னோவும், ஏப்ரல் 19-க்கு 93 நாட்களுக்குப் பிறகும், 1844 அக்டோபர் 22 அன்று கதவு மூடப்படுவதற்கு 93 நாட்களுக்கு முன்பும் அமைந்த நாளில், பாஸ்டனில் அந்தச் செய்தியைக் குறித்த தமது முதல் தெளிவான கண்ணோட்டத்தை முன்வைத்தபோது அவ்வாறே சரிநடுவில் இருந்தார். சாமுவேல் ஸ்னோ 1844 ஜூலை 21 அன்று, ஏழாம் மாத இயக்கத்தின் நடுப்பகுதியில், பாஸ்டனில் இருந்தபோது, தீர்க்கதரிசனரீதியாக மறுரூப மலையில் பேதுருவுடனும், பதினேழாம் யூபிலிச் சுழற்சியின் முப்பதாம் ஆண்டில் எசேக்கியேலுடனும், பத்தாம் அதிகாரத்தின் கண்ணாடித் தரிசனத்தின்போது இரண்டாம் தொடுதலைப் பெற்ற தானியேலுடனும் தாம் நின்றுகொண்டிருந்ததை அறியாதிருந்தார்.

எசேக்கியேல் எருசலேமைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ள ஆறு இடங்களின் காலக்குறிப்புகளுக்குத் திரும்புவதற்கு முன், தீருவுக்கு விரோதமாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்த அந்த ஒரே தேதியை நாம் முதலில் அடையாளம் காண வேண்டும்.

எருசலேம் அழிக்கப்பட்ட ஆண்டில் தீருவைப் பற்றிய செய்தி அறிவிக்கப்பட்டது; அது விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராச்சியம் வீழ்த்தப்படுவதைக் குறிக்கிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் (தீரு) தீர்க்கதரிசனரீதியாக மகிழ்கிறது; ஏனெனில் அது எருசலேமைக் கவிழ்த்துவிட்டது. அந்த எருசலேமையே சகோதரி வைட், லவோதிக்கேயா நிலையிலுள்ள ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபை என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்; அதையே எசேக்கியேல் “ஜனங்களின் வாசல்கள்” என்று அழைக்கிறார். தீரு, எருசலேம் “இருந்தது” ஜனங்களின் வாசல்கள் என்று இறந்தகாலத்தில் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தீர்க்கதரிசனரீதியாக ஒரு “வாசல்” என்பது ஒரு திருச்சபையாகும்.

“பெத்தேல்” என்ற சொல்லுக்கு தேவனுடைய வீடு என்று பொருள்; சூரிய வழிபாட்டைக் கட்டாயமாக்குவதை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையைத் தான் நிர்ப்பந்தித்துவிட்டதை எண்ணித் தீரு மகிழ்கிறது. ஆனால், சூரிய வழிபாட்டைக் கட்டாயமாக்குகிறவர்களின் தவறான கொண்டாட்டத்தையும் மீறி, தேவன் எசேக்கியேலின் மூலம் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “தீருவே, நான் உனக்கு விரோதமாக இருக்கிறேன்; கடல் தன் அலைகளை எழும்பச் செய்வதுபோல, நான் பல தேசங்களை உனக்கு விரோதமாக எழும்பச் செய்வேன். அவர்கள் தீருவின் மதில்களை அழித்து, அதன் கோபுரங்களை இடித்துப்போடுவார்கள்.”

“தீருவின் மதில்கள்” என்பது தீருவின் பாதுகாப்பைக் குறிக்கின்றன. “மதில்” என்பது பத்துக் கற்பனைகளின் சின்னமாகும்.

தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் ஒரு பாதுகாப்பு மதிலாகும்; ஆனால், பன்மையில் குறிப்பிடப்படும் மதில்கள், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடியரசுக் கொம்புக்கு ஓர் அடையாளமாக விளங்கும் தீருவை ‘பாதுகாத்து’ அதன் செழிப்பையும் வெற்றியையும் உருவாக்கிய இரண்டு கொள்கைகளைக் குறிக்கின்றன.

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அடித்தளம், முறையே புராட்டஸ்டண்டுத்துவத்தையும் குடியரசுக் கொள்கையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சுதந்திரப் பிரகடனமும் அரசியலமைப்பும் மூலம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. பாதுகாப்பும் செழிப்பும் அளிக்கும் “மதில்கள்” குடியரசுக் கொள்கையும் புராட்டஸ்டண்டுத்துவமும் ஆகும்; ஞாயிறு சட்டத்தின் வேளையில், சுதந்திரப் பிரகடனத்தினதும் அரசியலமைப்பினதும் கொள்கைகள் இரண்டும் புரட்டிவிடப்படுகின்றன; ஏனெனில் நேபுகாத்நேச்சார் “உன் மதில்களுக்கு விரோதமாய் யுத்தயந்திரங்களை நிறுத்தி, தன் கோடாரிகளால் உன் கோபுரங்களை இடித்துப்போடுவான்.”

ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும்போது “கோபுரங்கள்” அனைத்தும் தகர்க்கப்படுகின்றன; மனிதன் தன்னைத்தானே இரட்சித்துக்கொள்ள மேற்கொள்ளும் முயற்சியைத் தனது அடிப்படைத் தத்துவமாகக் கொண்ட ஒரு திருச்சபையின் அடையாளமாகக் கோபுரம் விளங்குகிறது. பெரும் கலகக்காரனான நிம்ரோதையும் அவனது கோபுரத்தையும் குறித்துப் பேசுகையில், தீர்க்கதரிசிகளும் ராஜாக்களும் நூலில் நமக்கு இவ்வாறு தெரிவிக்கப்படுகிறது: “கோபுரம் ஓரளவு கட்டி முடிக்கப்பட்டபோது, அதன் ஒரு பகுதி கட்டுமானப் பணியாளர்களின் குடியிருப்பாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது; ஆடம்பரமான அறைகலன்களுடன் அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த மற்ற அறைகள் அவர்களுடைய விக்கிரகங்களுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டன. மக்கள் தங்கள் வெற்றியில் மகிழ்ந்து, வெள்ளியாலும் பொன்னாலும் ஆன தெய்வங்களைப் போற்றி, வானத்தையும் பூமியையும் ஆளுகிறவருக்கு விரோதமாக நின்றனர்.” ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும்போது எருசலேம் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு தீரு மகிழ்கிறது; ஆனால் தேசத்தின் விசுவாசத் துரோகத்தைத் தொடர்ந்து தேசத்தின் அழிவு ஏற்படுகிறது; அப்போது வடதிசை ராஜா அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் மதில்களையும் கோபுரங்களையும் தகர்த்தெறிவான்.

அடுத்த கட்டுரையில் எசேக்கியேலில் எருசலேமுக்கு உட்பட்ட ஆறு தேதிகளை நாம் ஆராயத் தொடங்குவோம்.