நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாறு - முப்பதாம் எண்

எசேக்கியேலின் புத்தகத்தில், எருசலேமின் ‘முற்றுகை’ என்பது நமது நித்திய விதி தீர்மானிக்கப்படும் சோதனையான ‘அடையாளம்’ ஆகும்; ஏனெனில் அது மிருகத்தின் உருவம் உருவாகுதலைக் குறிக்கிறது.

செஸ்தியூஸின் ‘அடையாளம்’ தோன்றியபோது எருசலேமிலிருந்து தப்பிச் சென்ற கிறிஸ்தவர்கள், முன்கூட்டியே எச்சரிக்கப்பட்டிருந்ததினாலும், அது வந்தபோது அந்த ‘அடையாளத்தை’ அறிந்துகொண்டதினாலும் அப்படிச் செய்தார்கள். மிருகத்தின் சிலை உருவாகுவதைக் கண்டறிதல் என்பது, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லும் “நிகழ்வுகள்,” “ஆயத்தங்கள்,” மற்றும் “இயக்கங்கள்” ஆகியவற்றைக் கண்டறிதலாகும். அந்த ‘அடையாளத்தை’ உருவாக்கும் தீர்க்கதரிசனக் கூறுகள், அந்த அடையாளம் தோன்றுவதற்கு முன்பே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். செஸ்தியூஸ் முற்றுகையை ஆரம்பித்தபோது, அந்த அடையாளம் என்ன என்பதை அறிந்துகொள்ள மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது.

“ஆயத்தப்படுத்தல்கள்,” “அசைவுகள்,” மற்றும் “நிகழ்வுகள்” சோதனைக்கு முன்பாகவே முன்கூட்டியே அறியப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

அவற்றின் நிறைவேற்றத்தின் உண்மையான வாசற்படியில் நாம் நிற்கிறபடியால், “மிகப் பெரியதும் மிகவும் கவனத்துக்குரியதுமான நிகழ்வுகளை” நாம் “அறிந்திருக்க வேண்டும்.” அந்த வாசற்படி, நிகழ்வுகள் நிறைவேறுவதற்கு முன்பாகவே அவற்றை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய தேவையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மிருகத்தின் சிலை உருவாக்கப்படுதல் முதலில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் நிறைவேறுகிறது; அதன் பின்னர் உலகத்தில்.

கி.பி. 313 ஆம் ஆண்டின் மிலான் ஆணை, உருவாக்கத்தின் தொடக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதோடு, ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகளுக்கான மூடிய கதவையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. மேற்கு நாட்டின் கான்ஸ்டாண்டீனும் கிழக்கு நாட்டின் லிசினியுஸும், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றுக்குள் உள்ள ஆறு உடன்படிக்கைத் திருமணங்களின் தீர்க்கதரிசன வரிசையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நான்காவது உடன்படிக்கைத் திருமணமாக, கான்ஸ்டாண்டீன் தன் தந்தைமாற்றுச் சகோதரியான கான்ஸ்டாந்தியாவை லிசினியுஸுக்கு அளித்தபோது, அந்த ஆணைக்கு ஒரு உடன்படிக்கைத் திருமணத்தை இணைத்தனர். முதல் இரண்டு, வடக்கும் தெற்கும் இடையிலான போர்களோடு தொடர்புடையவையாக இருந்தன; அடுத்த இரண்டு, கிழക്കും மேற்கும் இடையிலான உள்நாட்டுப் போர்களாக இருந்தன; இறுதியான இரண்டு, பாப்பரசர் திருச்சபை அதிகாரமும் அரசின் அதிகாரமும் ஆகியவற்றின் குறியீட்டுத் திருமணங்களாகும்.

அந்தியோகஸ் II தியோஸ் கி.மு. 252 ஆம் ஆண்டின் சுற்றுவட்டாரத்தில் ப்டொலெமி II-ன் மகளான ப்டொலெமைக் இளவரசி பெரெனீக்கையைத் திருமணம் செய்வதற்காகத் தனது மனைவி லவோதிகை I-ஐ ஒதுக்கிவைத்தான். செலூக்கிடப் பேரரசின் உடன்படிக்கைத் திருமணங்கள் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் தெற்கின் ராஜாவுக்கும் இடையில் நிறைவேற்றப்பட்டன; ஆனால் 313 ஆம் ஆண்டின் உடன்படிக்கைத் திருமணம் கிழக்கின் பேரரசருக்கும் மேற்கின் பேரரசருக்கும் இடையில் நடந்தது.

கி.மு. 252 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற Antiochus II Theos-ன் உடன்படிக்கைத் திருமணம், Daniel பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பத்தாம் வசனம் முதல் பதினாறாம் வசனம் வரை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள வரலாற்றில், பேரரசாகிய Seleucid பேரரசின் முடிவை நோக்கி சென்ற அதன் தொடக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. Seleucid பேரரசின் இறுதிக்கால வரலாற்றில், மற்றொரு உடன்படிக்கைத் திருமணம் Antiochus III the Great மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டது; அவர் தமது மகளான Cleopatra I Syra-வை, (தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிலுள்ள மிக முதல் Cleopatra-வாகியவளை) கி.மு. 193 ஆம் ஆண்டில் Ptolemy V-க்கு கொடுத்தபோது அது நிகழ்ந்தது. அக்காலத்தில் Ptolemy V சுமார் 16 வயதுடையவனும், Cleopatra I Syra சுமார் 10 வயதுடையவளும் இருந்தனர். அவர்களின் திருமணம், ஐந்தாம் சிரியப் போருக்குப் பிந்தைய ஓர் இராஜதந்திரத் தீர்வாக இருந்தது. Daniel பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் வடதிசை ராஜாவுக்கும் தென்திசை ராஜாவுக்கும் இடையிலான ஆல்பா உடன்படிக்கைத் திருமணம், இரண்டாம் சிரியப் போரின் முடிவைக் குறித்திருந்தது.

தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் கடைசி கிளியோபாத்ரா முதலில் யூலியுஸ் சீசருடனும், அதன் பின் மார்க் ஆண்டனியுடனும் தொடர்புகொண்டாள். கி.மு. 44-இல் யூலியுஸ் சீசர் படுகொலை செய்யப்பட்டபின், கி.மு. 43-இல் இரண்டாம் மூவராட்சி அமைக்கப்பட்டது. அந்த மூவராட்சியை மூவர் அமைத்தனர்; அந்த மூவரில் ஒருவரான மார்கஸ் லெபிடஸ், ஆக்டேவியனால் அந்த மும்மடங்கு கூட்டணியிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக நீக்கப்பட்டபின், கிழக்கின் மார்க் ஆண்டனியுக்கும் மேற்கின் ஆக்டேவியனுக்கும் இடையில் அதிகாரப் போராட்டம் உருவானது. கி.மு. 40-இல் புருண்டிசியத்தில், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு எனப் போட்டியிட்டிருந்த இந்த இரு சக்திகளுக்கிடையில் ஒரு உடன்படிக்கை செய்யப்பட்டு முடிவுற்றது. அந்த உடன்படிக்கையில் ஆக்டேவியனின் சகோதரி ஆக்டேவியாவுக்கும் மார்க் ஆண்டனிக்கும் இடையிலான திருமணமும் உட்படுத்தப்பட்டது. அந்த உடன்படிக்கையும் அதனுடன் இணைந்திருந்த திருமணமும் நிலைக்கவில்லை; மார்க் ஆண்டனி கிளியோபாத்ராவுடன் தொடர்புடையவனானபின், கி.மு. 32-இல் ஆக்டேவியாவை விவாகரத்து செய்தான். கி.மு. 31-இல் அக்டியம் என்னும் போரில், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு பேரரசுகள் ஒரே ஆட்சிச் சக்தியாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன; அதன் பின் ஆக்டேவியன் ஆகஸ்டஸ் சீசராக ஆனான்; இது ரோமப் பெருமையும் வல்லமையும் உச்சத்தை அடைந்ததற்கான சின்னமாக இருந்தது.

தீர்க்கதரிசன ரீதியாக, தானியேல் பதினொன்றில் காணப்படும் முதல் உடன்படிக்கைத் திருமணம் வடக்கின் ராஜாவுக்கும் தெற்கின் ராஜாவுக்கும் இடையில், மகா அலெக்சாந்தரின் பேரரசை மீண்டும் நிலைநிறுத்தப் போராடிக் கொண்டிருந்த அந்த இரு எதிர்த்தரப்பினருக்கிடையேயான பகைமையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர முயன்ற ஒன்றாக இருந்தது. செலூக்கிட்களுக்கும் எகிப்தின் பட்டோலமியருக்கும் இடையிலான அந்த முதல் உடன்படிக்கைத் திருமணம், செலூக்கிட் மற்றும் பட்டோலமைக் ராஜ்யங்களின் ஆல்பா உடன்படிக்கைத் திருமணமாக இருந்து, அதே இரு வல்லமைகளுக்கிடையில் பின்னர் நிகழ்ந்த ஓமேகா உடன்படிக்கைத் திருமணத்தின் முன்னுருவாயிற்று. கடைசி, அதாவது ஓமேகா உடன்படிக்கைத் திருமணத்தில், எகிப்திய வரலாற்றின் மிக முதல், அதாவது ஆல்பா கிளியோபாத்ரா, கடைசி, அதாவது ஓமேகா கிளியோபாத்ராவுடன் இணைக்கும் தீர்க்கதரிசனக் கட்டுப்பாடாக ஆனாள்; மார்க் அந்தோனியுடனான அவளுடைய உறவே ஆக்டேவியா மற்றும் மார்க் அந்தோனியின் விவாகரத்திற்கான குறிப்பு முனையாக அமைந்தது. அந்த விவாகரத்து, கிழக்கின் மார்க் அந்தோனியுக்கும் மேற்கின் ஆக்டேவியனுக்கும் இடையிலான புதுப்பிக்கப்பட்ட பகைமையைச் சுட்டிக்காட்டியது; அது கி.மு. 31-ஆம் ஆண்டில் ஆக்டியம் போரில் முடிவடைந்தது.

கி.மு. 40 ஆம் ஆண்டிலான ப்ருண்டிசியம் உடன்படிக்கைத் திருமணம், கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையிலான போராட்டத்தின் ஆல்பா உடன்படிக்கைத் திருமணமாக இருந்தது; அதுபோலவே, லாவோதிகேயும் அந்தியோகுஸ் II தீயோவும் இடையிலான உடன்படிக்கைத் திருமணம், வடக்கும் தெற்குக்கும் இடையிலான போராட்டத்தின் ஆல்பாவாக இருந்தது. கி.பி. 313 ஆம் ஆண்டிலான உடன்படிக்கைத் திருமணம், மார்க் ஆண்டனி மற்றும் ஆக்டாவியா ஆகியோரின் ஆல்பா உடன்படிக்கைத் திருமணத்திற்கான ஓமேகாவாக இருந்தது; அதுபோலவே, ப்டோலமி V மற்றும் கிளியோபாத்ரா I சைரா ஆகியோருக்கிடையிலான உடன்படிக்கைத் திருமணம், வடக்கு மற்றும் தெற்கு இராச்சியங்களின் ஓமேகா உடன்படிக்கைத் திருமணமாக இருந்தது. கி.பி. 313 ஆம் ஆண்டிலான ஓமேகா உடன்படிக்கைத் திருமணத்துக்குக் காரணமான மூன்று உடன்படிக்கைத் திருமணங்களும் ஒன்றோடொன்று ஒத்திசைகின்றன; மேலும் அவை மிலான் அறிவித்தலுடன் தொடர்புடைய தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளுக்குத் மூன்று சாட்சிகளைக் கொடுக்கின்றன. கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு, தெற்கு ஆகியவற்றின் நான்கு சொற்பொருளான உடன்படிக்கைத் திருமணங்கள் ஒன்றிணைந்து, பாப்பாட்சியின் இரண்டு குறியீட்டார்த்த உடன்படிக்கைத் திருமணங்களோடும் ஒத்திசைகின்றன.

496 ஆம் ஆண்டில், ஃபிராங்குகளின் அரசனாகிய க்ளோவிஸ், க்ளோத்தில்டாவை மணந்திருந்தான். க்ளோத்தில்டா ஒரு பர்கண்டிய இளவரசி; அவள் பர்கண்டியின் அரசனாகிய கில்பெரிக் II-ன் மகள். குடும்ப ஆட்சிப்போட்டியில் அவளுடைய தந்தையும் தாயும் கொல்லப்பட்டபின், 493 ஆம் ஆண்டில் ஃபிராங்குகளின் அரசனாகிய க்ளோவிஸ் I-க்கு திருமணம் செய்து கொடுக்கப்படுவதற்கு முன், அவள் தன் மாமனின் பாதுகாப்பில் வாழ்ந்தாள். அவள் ஒரு கத்தோலிக்கர்; அதாவது, ரோமச் சபையின் நைக்கேய / மரபுவழி விசுவாசத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தாள். இது, ஆரிய கிறிஸ்தவர்களாக இருந்த அக்காலத்தின் பல வேறு ஜெர்மானிய அரச குடும்பங்களிலிருந்து அவளை வேறுபடுத்திக் காட்டியது. அவளுடைய தாய் கரேத்தேனா கத்தோலிக்கராக இருந்தாள்; க்ளோத்தில்டாவும் அந்த விசுவாசத்திலேயே வளர்க்கப்பட்டாள். க்ளோவிஸ் புறமதத்தை விட்டு விலகி கத்தோலிக்க ஞானஸ்நானத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று இடைவிடாது வலியுறுத்தியதற்காக அவள் நினைவுகூரப்படுகிறாள்; அதன் பின்னர் 496 ஆம் ஆண்டிலான அவனுடைய மனந்திரும்புதல், ஃபிரான்சின் ஆரம்ப வரலாற்றிலும் மேற்கத்திய என்று அழைக்கப்படும் கிறிஸ்தவத்தின் ஆரம்ப வரலாற்றிலும் மிக முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகும்.

டோல்பியாக் போரில் தாம் வெற்றி பெற்றால், கிளோத்தில்டாவின் கத்தோலிக்க விசுவாசத்திற்குத் திரும்பி ஞானஸ்நானம் பெறுவேன் என்று க்ளோவிஸ் நேர்ந்து கொண்டான். அலெமன்னி அரசன் கொல்லப்பட்டான், அவர்களின் படை சிதறியது, பிராங்குகள் வெற்றி பெற்றனர். அந்த வெற்றிக்குப் பின், ரீம்ஸின் ஆயரான ரெமிஜியுஸ் க்ளோவிஸுக்கு போதனை அளிக்க கிளோத்தில்டா ஏற்பாடு செய்தாள்; பின்னர் அவன் ஞானஸ்நானம் பெற்றான் (பாரம்பரியமாக கி.பி. 496 ஆம் ஆண்டின் கிறிஸ்துமஸ் நாளில் என்று கருதப்படுகிறது), அவன் போர்வீரர்களில் பல ஆயிரம் பேரும் அவனோடு சேர்ந்தனர்.

க்ளோவிஸ் பிராங்குகளின் அரசனாக இருந்தான்; இன்றைய சொற்களில், அவன் பிரான்சின் அரசன் ஆவான். ஐரோப்பாவின் அரசர்களில், தங்களுடைய அந்நியமதத்தை இறுதியில் கைவிட்டு கத்தோலிக்க மதத்திற்குத் திரும்பியவர்களில் முதலாவனாக அவன் ஆனான். இந்தக் காரணத்தினால், க்ளோவிஸ் “கத்தோலிக்க திருச்சபையின் மூத்த மகன்” என்று கருதப்படுகிறான்; மேலும் பிரான்ஸ், “கத்தோலிக்க திருச்சபையின் மூத்த மகள்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. 1980-ஆம் ஆண்டில், போப் ஜான் பால் II பிரான்சுக்கு வந்தபோது, அவர், “திருச்சபையின் மூத்த மகளாகிய பிரான்சே, உன் ஞானஸ்நானத்திற்குத் நீ உண்மையாயிருக்கிறாயா?” என்று கேட்டார்.

க்ளோவிஸ் நிக்கேயக் கத்தோலிக்க மதத்திற்கு மாறிய நிகழ்வு, 538-ஆம் ஆண்டின் குறியீட்டுத் உடன்படிக்கைத் திருமணத்திற்குக் கொண்டுசெல்லும் ஒரு குறியீட்டுத் திருமணப் பேரணியின் தொடக்கத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. பூமியின் ராஜாக்களோடு விபசாரம் செய்கிற வேசியுடனான க்ளோவிஸின் குறியீட்டுத் உடன்படிக்கைத் திருமணம், தானியேல் பதினொன்றில் உள்ள அதற்கு முன்பான நான்கு உடன்படிக்கைத் திருமணங்களினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. ரோமச் சபைக்குத் தளபாட மற்றும் பொருளாதார ஆதரவை வழங்கிய முதல் ஐரோப்பிய ராஜா க்ளோவிஸே; ஆகையால் தானியேல் பதினொன்றிலுள்ள வரலாற்றின் உட்பகுதியில் க்ளோவிஸ் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்.

கி.பி. 496 ஆம் ஆண்டில் கிளோவிஸ் ஐரோப்பிய அரசியல் அமைப்புகள் பாப்பரசுத் தலைமையகம் அதிகாரத்திற்கு உயர்ந்தபோது அதற்கு துணைநிற்கும்படியாக “எழுந்துநிற்க” தொடங்கியதைக் குறிக்கிறது. அது ஒரு அடையாளார்த்தமான திருமண ஊர்வலத்தின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது. அந்த வசனத்தின் “புயங்கள்” “வலிமையின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும்” அசுத்தப்படுத்தும்; அது புறமத ரோமுக்கும் பாப்பரச ரோமுக்கும் ரோம் நகரமே ஆகும்.

தானியேல் புத்தகத்தில் “பரிசுத்தஸ்தலம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கும் இரண்டு வேறுபட்ட எபிரெயச் சொற்கள் உள்ளன. ‘miqdash’ மற்றும் ‘qodesh’ என்ற எபிரெயச் சொற்கள் இரண்டும் “பரிசுத்தஸ்தலம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றன; ஆனால் qodesh என்பது பரிசுத்தமான ஒன்றையே மட்டுமே குறிக்க முடியும்; அதேவேளையில் miqdash என்பது சூழ்நிலையால் நிர்ணயிக்கப்படுவதுபோல், பரிசுத்தமானதையோ அல்லது அசுத்தமானதையோ குறிக்க முடியும்.

முப்பத்தொன்றாம் வசனத்தில் கூறப்படும் “வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலம்” என்பது ‘miqdash’ ஆகும்; அது ரோமின் வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலத்தைச் சுட்டுகிறது; அப்பரிசுத்தஸ்தலம் புறமத ரோமுக்கும் பாப்பரச ரோமுக்கும் ரோம் நகரமேயாக இருந்தது. ஆக்டியம் போரிலிருந்து, அதாவது ஆக்டேவியன் பேரரசை ஒன்றுபடுத்திய காலத்திலிருந்து, தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் இருபத்துநான்காம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக, புறமத ரோம் முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகள் (ஒரு காலம்) வெல்ல முடியாததாக இருந்தது.

புறமத ரோம் ரோம் நகரத்திலிருந்து ஆட்சி செய்தபோது அது வெல்ல முடியாததாக இருந்தது; ஆனால் கி.பி. 330-ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டந்தீன் தலைநகரை கான்ஸ்டந்திநோப்பிளுக்கு மாற்றியபோது, இருபத்திநான்காம் வசனத்தின் “காலம்” நிறைவேறியது. தானியேல் ஏழில் குறிப்பிடப்பட்ட மூன்று கொம்புகளில் கடைசியாகிய கொத்தர் ரோம் நகரத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டபோது, வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாவது இராஜ்யமாக பாப்பரச ரோம் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக கி.பி. 538-இல் அரியணையை ஏற்றுக்கொண்டது. கொத்தர் ரோமை முற்றுகையிட்டிருந்தார்கள்; ஆனால் ஜஸ்டினியனுக்காகச் சேனாதிபதியாக இருந்த பெல்சாரியஸ் நகரத்தைப் பாதுகாத்ததால், இறுதியில் அவர்கள் பின்வாங்கினர். அதன் பின்னர் ரோமன் திருச்சபை ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் உச்ச அதிகாரத்துடன் ஆண்டது; நெப்போலியன் போப்பை பதவியிலிருந்து அகற்றி நாடுகடத்தலில் அனுப்பிய 1798 வரை அவ்வாறு நீடித்தது.

ரோமம், “வல்லமையின் பரிசுத்தஸ்தலம்,” “தூய்மையிழக்கப்பட்டது” (“தூய்மையிழக்கப்பட்டது” என்பதன் பொருள் ‘காயப்படுத்தப்பட்டது அல்லது சிதைக்கப்பட்டது’), நகரத்துக்கு விரோதமாக நடந்துகொண்டிருந்த போரினால் வந்த “படைகளினால்,” இது முதன்மையாக வெளிப்படுத்தின விசேஷம் எட்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் நான்கு எக்காளங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

496 முதல் தொடர்ந்து நிகழ்ந்த வரலாறு, ரோமப் பேரரசின் வல்லமையிலும் மகிமையிலும் இருந்த ரோமப் பட்டணம், ரோமக் கத்தோலிக்கப் பேரரசின் வல்லமையிலும் மகிமையிலும் மாறியபோது, அது அசுத்தப்படுத்தப்பட்டது என்பதை வெளிப்படுத்தும். அந்த வசனத்தில் “தினசரி” என்ற சொல்லால் குறிக்கப்படும் புறமதத்தின் மதத்தை, அவர்கள் நைக்கேயக் கத்தோலிக்கத்தின் மதத்தை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அந்தக் கரங்கள் நீக்கிவிடும்.

வுயியேப் போரில், க்ளோவிஸ் இரண்டாம் அலாரிக்கின் தலைமையிலிருந்த ஆரியன் விசிகோத்துகளைத் தோற்கடித்து அக்வித்தேனை கைப்பற்றினார். அந்த வெற்றியின் பின்னர், 508 ஆம் ஆண்டில், கிழக்குப் பேரரசரான முதலாம் அனஸ்தாசியுஸ் (கான்ஸ்டான்டினோப்பிளில்) விசிகோத்துகள் மீது பெற்ற வெற்றிக்காக க்ளோவிஸை கௌரவித்தார். டூர்ஸின் கிரெகொரி கூறுவதாவது, அனஸ்தாசியுஸ் க்ளோவிஸை கான்சலாக ஆக்கும் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களை அவருக்குப் அனுப்பினார். டூர்ஸில், புனித மார்ட்டின் ஆலயத்தில், க்ளோவிஸ் ஊதா நிற அங்கியும் மேற்புடையும் அணிந்து, தலையில் ஒரு மகுடத்தைச் சூட்டி, குதிரையில் புறப்பட்டு, திரண்டிருந்த மக்கள்மீது பொன்னும் வெள்ளியும் சிதறவிட்டார். அந்த நாள்முதல் அவர் கான்சல் என்று போற்றப்பட்டார் என்றும், மேற்கில் க்ளோவிஸ் ஒரு சட்டபூர்வமான கிறிஸ்தவ அரசன் என்று ரோமப் பேரரசரால் அங்கீகரிக்கப்பட்டார் என்றும் கிரெகொரி கூறுகிறார். கான்ஸ்டான்டினோப்பிளும் எதிர்த்திருந்த ஆரியன் விசிகோத்துகளை அவர் முறியடித்ததற்காக அவர் பிரதிபலன் பெற்றார். 508 என்பது கிழக்கிலிருந்த பேரரசர் கத்தோலிக்க ஃபிராங்கிய அரசனை பொதுவாகக் கௌரவித்த ஆண்டு—திருச்சபை, வெற்றி, மற்றும் ரோமச் சட்டபூர்வம் ஆகியவை ஒரே காட்சியில் இணைந்த ஆண்டு. 508 என்பது ஆரியன் விசிகோத்துகளின் ஆட்சியை முறியடித்த பின்பு, ஃபிராங்கிய கத்தோலிக்க இராச்சியம் கால் நாட்டில் முதன்மை வாய்ந்த கத்தோலிக்க வல்லமையாக நிலைநிற்றிய ஆண்டு. ஆரியன் இராச்சியங்களுக்கு எதிராக நிக்கேயக் கத்தோலிக்கத்திற்காகப் போராடிய முதல் முக்கியமான பார்பரிய அரசன் க்ளோவிஸ்; ஆகையால், “திருச்சபையின் மூத்த மகள்” எனும் பிரெஞ்சு பங்கின் முன்மாதிரியாக அவர் விளங்குகிறார். க்ளோவிஸ் 496 முதல் 508 வரையிலான காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; மேலும் அவர் குறியீட்டான திருமண உடன்படிக்கையின் அல்பா அடையாளமாக இருக்கிறார். 508 முதல் 538 வரையான முப்பது ஆண்டுகள், அணிவகுப்பின் ஓமேகா அடையாளமாகிய ஜஸ்டினியனால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன.

538 ஆம் ஆண்டில், “புயங்கள்” பூமியின் சிங்காசனத்தின் மீது பாப்பரச அதிகாரத்தை 1260 ஆண்டுகளுக்கு அமர்த்தின. 496 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கியிருந்த திருமண ஊர்வலத்தின் முடிவில், அப்போதுதான் அந்த அடையாளார்த்த உடன்படிக்கைத் திருமணம் நிறைவேறியது. 1798 ஆம் ஆண்டில், ரோம் நகரத்தின் போப்பும் பிரான்ஸின் க்ளோவிஸும் இடையில் தொடங்கியிருந்த அந்த உடன்படிக்கைத் திருமணம், பிரான்ஸின் நெப்போலியன் தன் தளபதியைக் கொண்டு போப்பை சிறைபிடிக்கச் செய்து பாப்பரச அதிகாரத்துடன் விவாகரத்து செய்தபோது ரத்துசெய்யப்பட்டது.

496-ஆம் ஆண்டில் தனது திருமண ஊர்வலத்தைத் தொடங்கிய ஆல்பா-குறியீட்டான பாப்பரசரின் உடன்படிக்கைத் திருமணம், 538-ஆம் ஆண்டில் ஞாயிறு சட்டத்தின் போது நிறைவேற்றப்பட்டது; அதன் பின்பு, தானியேல் பதினொன்றில் உள்ள மற்ற எல்லா உடன்படிக்கைத் திருமணங்களையும் போலவே, அது 1798-ஆம் ஆண்டில் ரத்து செய்யப்பட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம், ஐரோப்பாவின் ராஜாக்களும் கத்தோலிக்க மதத்தின் பாப்பரசர்களும் இடையிலான அந்தப் பாப்பரசரின் திருமண உறவிற்கு மேலும் ஒன்றைச் சேர்க்கிறது; ஏனெனில் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பன்னிரண்டின் வல்லசர்ப்பம் சாத்தானும் புறமத ரோமின் ராஜாக்களும் ஆகும்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில், கத்தோலிக்க மதத்தின் கடல் மிருகத்திற்குத் ராஜாக்கள் (அதாவது திராகன்) கொடுத்த மூன்று காரியங்களை யோவான் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார்.

496 ஆம் ஆண்டில், ஐரோப்பாவின் ராஜாக்கள் தமது இராணுவ வல்லமையும் பொருளாதார ஆதரவும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட தங்களுடைய “வல்லமையை” பாப்பரச மிருகத்துக்குக் கொடுக்கத் தொடங்கினர். அவர்கள் தங்கள் பேரரசின் தலைநகரை கி.பி. 330 ஆம் ஆண்டில் கான்ஸ்டாண்டினோப்பிளுக்குத் மாற்றியதால், ரோம் நகரம் பாப்பரச அதிகாரத்தின் “ஆசனமாக” விடப்பட்டது. அதன்பின்னர், ஜஸ்டினியனின் ஆணையினால் 533 ஆம் ஆண்டில், அந்த “ஆயுதங்கள்” பாப்பரச திருச்சபையை எல்லா திருச்சபைகளுக்கும் தலைவனாக அடையாளப்படுத்தின. அந்த ஆணையில், பாப்பரச அதிகாரம் மததுரோகிகள் என்று அடையாளப்படுத்தியவர்களைத் துன்புறுத்துவதற்காக அவர்களுடைய இராணுவ வல்லமையைப் பயன்படுத்துவதும் உட்படுத்தப்பட்டிருந்தது; இவ்வாறு, அவர்களுடைய குடியியல் “அதிகாரம்” பாப்பரசர்களின் கைகளில் வைக்கப்பட்டது.

ஐரோப்பாவின் அரசர்களும் பாப்பாட்சியும் இடையே ஏற்பட்ட ஆல்பா உடன்படிக்கைத் திருமணம் கி.பி. 496-ல் குளோவிஸுடன் தொடங்கியது. கி.பி. 508-க்குள், அந்த இராஜ்யத்தின் சட்டப்பூர்வமான மதமாக இருந்த புறமதம், நைக்கேயக் கத்தோலிக்கத்தின் மதத்திற்காக ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டது. கி.பி. 533-ல், ஜஸ்டினியன் பாப்பாட்சியை எல்லா சபைகளினதும் தலைவனாக அடையாளப்படுத்தி, அவரவர் அரியாசனங்களுக்குரிய சட்டஅதிகாரத்தை பாப்ப அதிகாரத்திற்குக் கையளித்தான்.

330-ஆம் ஆண்டில், ரோம் நகரம் ரோமன் சபையின் கைகளில் விடப்பட்டது; கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையின்போது அவள் அக்கினிக் கடலில் அழிக்கப்படும் வரையிலும் அங்கேயே அவள் அமர்ந்திருப்பாள். 538-ஆம் ஆண்டில், அவள் அதிகாரப்பூர்வமாக மீண்டும் பாப்பரசர் சிங்காசனத்தின் மேல் அமர்த்தப்பட்டாள்; இதனால் 330 முதல் 538 வரையிலான வரலாறு, ஆல்பா ஆசனத்தால் தொடங்கி ஓமேகா ஆசனத்தால் முடிவடையும் ஒரு தீர்க்கதரிசன காலமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. இந்தக் காலம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் ராஜ்யத்தின் (Pergamos) முடிவை, 330-இல் தொடங்கி 538-இல் Thyatira-வின் வருகையுடன் நிறைவடையும் ஒரு முற்போக்கான வீழ்ச்சியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. 538-க்கு அப்பாலும் மேற்கு ரோமும் கிழக்கு ரோமும் இரண்டும் தங்கள் மெல்லிய கரைவைத் தொடர்ந்தன; ஆனால் இந்தக் காலம் 330-இல் ரோம் நகரத்தை குறிக்கும் அந்த ஆசனம் பாப்பாட்சிக்கு அளிக்கப்பட்டதோடு தொடங்கி, 538-இல் அந்த ஆசனம் நகரத்தின் மேல் உள்ள ஒரு சிங்காசனமாக மட்டும் அல்லாமல், அந்த நகரத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ராஜ்யத்தின் மேலும் உள்ள சிங்காசனமாக மாறியதுவரை நீடித்தது.

330 முதல் 538 வரையிலான காலம், பாப்பரசாட்சியின் அதிகாரப்படுத்துதலின் ‘எட்டு’ வழிக்குறிகளை வரையறுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசனக் காலமாகும். மிக விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, பாப்பரசாட்சியின் மரணகரமான காயம் குணமடைவதில் அந்த எட்டு படிகளும் மீண்டும் மீளக் காணப்படுகின்றன.

எட்டு படிகளில் முதற்படி ரோம் நகரம் பாப்பரச அதிகாரத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்டதாயிருந்தது; எட்டாவது படி, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யத்தின் சிங்காசனமாக அந்த நகரம் கொடுக்கப்பட்டதாயிருந்தது. இது 538 ஆம் ஆண்டை ஆசனமாகவும், மேலும் ‘முந்தைய ஏழு படிகளுக்குச் சார்ந்த எட்டாவது படி’யாகவும் அடையாளப்படுத்துகிறது. முதற்படி ஆசனம் கொடுக்கப்பட்டதாயிருந்தது; எட்டாவது படியும் ஆசனம் கொடுக்கப்பட்டதாயிருந்தது; ஆகையால், 330 ஆம் ஆண்டிலுள்ள முதற்படி ஆல்பாவாகவும், 538 ஆம் ஆண்டு ஓமேகாவாகவும் உள்ளது. இரண்டு ஆசனங்கள், அகற்றப்பட்ட மூன்று கொம்புகள், அகற்றப்பட்ட நித்தியம், க்ளோவிஸ் மனந்திரும்புதல், மற்றும் ஜஸ்டினியனின் ஆணை—இவை எல்லாம் சேர்ந்து திருமண ஊர்வலத்தையும், இறுதியில் திருமணத்தையும் அடையாளப்படுத்தும் மொத்தம் எட்டு படிகளாகும்.

1798 ஆம் ஆண்டில், 538 இல் பாப்பரசாட்சியைச் சிங்காசனத்தில் அமர்த்திய, ஐரோப்பாவின் பத்து அரசர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய சக்தியான பிரான்ஸ், அதே சிங்காசனத்திலிருந்து பாப்பரசாட்சியை அகற்றியது. 538 முதல் 1798 வரையிலான வரலாற்றில் சித்தரிக்கப்படும் அல்பா உடன்படிக்கைத் திருமணம், வெளிப்படுத்தல் பதினேழில் காணப்படும் பாப்பரச சக்தியின் பத்து அரசர்களோடான ஓமேகா உடன்படிக்கைத் திருமணத்திற்கான மாதிரியாகும். 496 முதல் 538 வரையிலான திருமண ஊர்வலம், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் கடைசி எட்டு ஜனாதிபதிகளோடு ஒத்திசைவடையும் எட்டு படிகளுக்கான மாதிரியாகும். க்ளோவிஸ் மற்றும் பிரான்ஸ், ஐரோப்பாவின் பத்து அரசர்களுக்கான அடையாளங்களாக உள்ளன. அவர்கள், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, வெளிப்படுத்தல் பதினேழின் பத்து அரசர்களில் முதன்மை அரசனாக ஆகப்போகும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள்.

தானியேல் பதினொன்றின் முன்பட்ட ஐந்து உடன்படிக்கைத் திருமணங்கள், கடைசி நாட்களின் ஆறாவது மற்றும் இறுதியான உடன்படிக்கைத் திருமணத்துடன் ஒத்துப்போகின்றன. வடக்கும் தெற்கும் இடையிலான அந்த ஆல்பா மற்றும் ஓமேகா உடன்படிக்கைத் திருமணங்கள், தெற்கிலிருந்து வந்த மணமகளை ஆல்பாவாகவும், வடக்கிலிருந்து வந்த மணமகளை ஓமேகாவாகவும் அடையாளப்படுத்துகின்றன. புறமத ரோமாவின் உடன்படிக்கைத் திருமணங்களில், கிழக்கிலிருந்து வந்த ஆல்பா மணமகள் மேற்கிற்கு அளிக்கப்பட்டாள்; 313 ஆம் ஆண்டின் ஓமேகா, மேற்கிலிருந்து வந்த ஒரு மணமகளாக இருந்தது. அந்த நான்கு திருமணங்களும் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக முதல் கிளியோபாத்ராவினாலும் கடைசி கிளியோபாத்ராவினாலும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. போப்பாண்டவருக்குரிய ரோமாவின் குறியீட்டு உடன்படிக்கைத் திருமணம், தீர்க்கதரிசனக் கூட்டமைப்பான பத்து ராஜாக்களின் முதன்மை ராஜாவை மணமகனாகவும், அவர்களுடன் இணையுகின்ற மணமகளாகிய ரோமாவின் செம்பட்டை நிறப் பெண்ணையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. விவாகரத்து 1798 ஆம் ஆண்டில் அந்த பத்து ராஜாக்களின் முதன்மை ராஜாவினால் நிறைவேற்றப்பட்டது.

313-ஆம் ஆண்டின் உடன்படிக்கைத் திருமணம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்களில் தலைமை ராஜாவாகிய ஐக்கிய அமெரிக்க ஒன்றியத்தோடு பாப்பரச அதிகாரம் மேற்கொள்ளும் இறுதியான உடன்படிக்கைத் திருமணத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அது, பிரான்சின் இரு கொம்புகளுள்ள வல்லமையால் முன்னுருவாக்கப்பட்ட இரு கொம்புகளுள்ள ஒரு வல்லமையாகும். 496-இல் க்ளோவிஸுடன் ஆரம்பித்து, இறுதியில் 533-இல் ஜஸ்டினியனின் கட்டளையையும் 538-இல் பாப்பரச ஆட்சியின் அரியணை ஏற்றத்தையும் நோக்கி வழிநடத்திய வரலாறு, 1989 முதல் ஞாயிறு சட்டம் வரையிலான வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

இந்த விஷயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து பார்ப்போம்.