வசனம் நாற்பதின் மறைந்த வரலாறு - எண் ஆறு

மறைந்திருக்கும் வரலாற்றின் ஆய்வை நாம் எடுத்துக்கொள்ளும்போது, இப்போது தானியேல் 11:40-இல் உள்ள முடிவுக்காலத்திலிருந்து 11:41-இல் உள்ள ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலான வரலாற்றுடன் ஒத்திசைவாக உள்ளன என்று புரிந்துகொள்ளப்படும் தீர்க்கதரிசனத்தின் உள்புற மற்றும் வெளிப்புற இரு கோடுகளையும் நாம் பரிசீலிப்போம். அந்தத் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் உள்புற கோடு வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11 மூலம் குறிக்கப்படுகிறது. வெளிப்புற கோடு தானியேல் 11:11 மூலம் குறிக்கப்படுகிறது. தானியேல் 11-இன் வெளிப்புற கோடு—11ஆம் வசனம்—வரலாற்றில் 2014 ஆம் ஆண்டில் வந்தடைந்தது; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11-இன் உள்புற கோடு—11ஆம் வசனம்—வரலாற்றில் 2023 டிசம்பர் 31 அன்று வந்தடைந்தது. வெளிப்புற கோடு பூமியின் மிருகத்தின் குடியரசுக் கொம்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; உள்புற கோடு பூமியின் மிருகத்தின் புராட்டஸ்தாந்துக் கொம்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகம் இறுதிக்காலங்களின் பொருளாக ஒரு முதன்மை தேசத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த தேசம், உலகமெங்கும் பாப்பரசராட்சியைச் சுட்டிக்காட்டும் கடல் மிருகத்தை வணங்கும்படி கட்டாயப்படுத்தும் பூமி மிருகமாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒரு முதன்மை தேசத்தையும், பத்து தேசங்களின் ஒரு கூட்டமைப்பையும், ஒரு கள்ளச் சபையையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த தேசம், பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பூமி மிருகமான ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளாகும்; அந்தக் கள்ளச் சபை, பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் கடல் மிருகமாகும்; மேலும் வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தீமையின் பத்து ராஜாக்களின் கூட்டமைப்பு ஐக்கிய நாடுகள் சபையாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தில் வலுசர்ப்பம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி என்று சித்தரிக்கப்படும் அந்த மூன்று அதிகாரங்களே உலகத்தை அர்மகெதோனுக்குக் கொண்டு செல்கின்றன.

அவை ஒவ்வொன்றும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், நாற்பது முதல் நாற்பத்தைந்து வரையான வசனங்களில் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன; அங்கு கள்ளச்சபை நாற்பத்தைந்தாம் வசனத்தில் சமுத்திரங்களுக்கும் மகிமையுள்ள பரிசுத்த மலையுக்கும் நடுவில் தன் முடிவை அடைகிறது; இது புவியியல் ரீதியாக வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் அர்மகெதோனோடு ஒத்துப்போகிறது. நாற்பதாம் வசனம் கி.பி. 1798-இல் ஆரம்பமாகிறது; அப்போது சமுத்திர மிருகமான, அதாவது கள்ளச்சபை, கொடிய காயத்தைப் பெற்றது; மேலும் அந்தப் பகுதி உயிர்த்தெழுந்த அந்த சமுத்திர மிருகத்தோடு முடிவடைகிறது; அது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் வேசியாக இருந்து, இரண்டாவது முறை மரித்துவிடுகிறது; இவ்வாறு அந்தப் பகுதி ஆரம்பித்த இடத்திலேயே முடிவடைகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்திலும் தானியேல் புத்தகத்திலும் முதன்மையான தேசம், கிளர்ச்சியின் அதிகாரமான வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றின் பூமி மிருகமாகிய ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகளே ஆகும். பூமி மிருகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினாறாம் அதிகாரத்தில் பொய்தீர்க்கதரிசியும் ஆகும்; மேலும் தானியேல் பதினொன்று நாற்பதாம் வசனத்தில் அது இரதங்களும், கப்பல்களும், குதிரைவீரர்களும் ஆகும்.

கடைசி நாட்களில் தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் இரண்டிலும் பொருளாகக் குறிப்பிடப்படும் ஜாதி ஐக்கிய அமெரிக்கா ஆகும்; மேலும் தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம், அந்த ஜாதியின் இறுதி ஜனாதிபதியைத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்துவதிலேயே ஆரம்பிக்கிறது. இந்தச் சத்தியம், லவோதிக்கேயாவின் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் ஒரு அரைச்சத்தியத்தின் பின்னால் மறைந்து நிராகரிக்கும், வேதாகமத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட உண்மையாகும். இந்த விஷயத்தில் அவர்கள் மறைவதற்குப் பயன்படுத்தும் அந்த அரைச்சத்தியம் என்னவெனில், வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தில் வரும் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகமும், பதினாறாம் அதிகாரத்தில் வரும் பொய்த்தீர்க்கதரிசியும் ஐக்கிய அமெரிக்காவே என்பதை அவர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; ஆயினும் கடைசி நாட்களில் டொனால்ட் டிரம்ப் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு பிரதான பொருளாக இருப்பதை அவர்கள் காண மறுக்கிறார்கள். தேவன் ஒருபோதும் மாறுவதில்லை; அவர் எகிப்துடன் தொடர்புகொண்டபோது, பார்வோன் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் ஒரு பிரதான பொருளாக இருந்தான்; பின்னர் பாபிலோனுடன் தொடர்புகொண்டபோது, நேபுகாத்நேச்சரும் பெல்சாசாரும் பெயரிட்டு குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். கோரேசும் பெயரிட்டு குறிப்பிடப்பட்டான். தரியாவும் பெயரிட்டு குறிப்பிடப்பட்டான். பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் கடைசி ஆட்சியாளரை வேதாகமம் குறிப்பாக அடையாளப்படுத்துகிறது; அது ஒரு சாதாரணக் குறிப்பல்ல. முடிவுக்காலத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்கா யார் என்பதை அட்வென்டிசம் அறிவது உண்மை; ஆனால் ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனச் சூழலிலும் தேவன் ஜாதியையும் அதன் தலைவரையும் இருவரையும் உரையாடலில் எடுத்துரைக்கிறார் என்பதை அது காண இயலவில்லை; அந்த முந்தைய பரிசுத்த வரலாறுகள் அனைத்தும் கடைசி நாட்களை விளக்குகின்றன.

தானியேலின் இறுதி தரிசனத்தில் முதல் பொருள் டொனால்ட் டிரம்ப் ஆவார்; அது தானியேல் புத்தகத்தில் மட்டுமல்ல, முழு வேதாகமத்திலுமுள்ள எல்லா தீர்க்கதரிசனத் தரிசனங்களின் உச்சக்கட்டமாகும்.

தேவனுடைய வார்த்தைக்குள் உள்ள தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் கடைசி தரிசனத்தின் கருப்பொருள் டொனால்ட் டிரம்ப் ஆவார். அவர், நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் வெளிப்புற இறுதிக்காலத் தீர்க்கதரிசனத்தின் அடிச்சுவடுகளை அடையாளப்படுத்தும் சின்னமாக இருக்கிறார். மேலும், அவர் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தின் உள்கோட்டைப் அடையாளப்படுத்தி நிலைநிறுத்தும் இணைப்பாகவும் இருக்கிறார். அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம், வெளிப்படுத்தல் பதின்மூன்றின் பூமி மிருகத்தின் மேல் உள்ள புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பாக இருக்கிறார்கள்; அதே மிருகத்தின் குடியரசுக் கட்சி கொம்பை டொனால்ட் டிரம்ப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அந்த மிருகம், ஆரம்பத்தில் இரண்டு கொம்புகளுக்கிடையில் ஒரு பிரிவினையை ஏற்படுத்திய, ஆனால் இறுதியில் அந்தக் கொம்புகளைப் பாப்பர் கடல் மிருகத்தின் ஒரு உருவமாக ஒன்றிணைக்கும் அரசியலமைப்புச் சார்ந்த குடியரசு ஆட்சியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியலமைப்பாகும்.

சகோதரி வைட், தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பொற்கலப்பை இறுதிக்கால ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தோடு மீண்டும் மீண்டும் இணைத்துக் காட்டுகிறார்; ஆகையால், நெபுகாத்நேச்சர் எவரைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்? அத்வென்டிசம் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பதாவது, அவர் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளே, அதாவது வெளிப்படுத்தல் 13ஆம் அதிகாரத்தின் பூமியிலிருந்து எழும் மிருகமே; இது, சாத்திராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோரை அக்கினிக்குள் எறிந்தது பாபிலோனே என்று அடையாளப்படுத்துவதற்கு ஒப்பாகும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில் பொறுப்பாளன் அவர் தானென்று வேதாகமம் அடையாளப்படுத்துவது நெபுகாத்நேச்சரையே; ஆகவே, விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் போது ஆட்சி செய்யும் அதிபரல்ல என்றால், நெபுகாத்நேச்சர் யார்?

ஹித்தேகேல் ஆற்றின் தரிசனம் எனப்படும் தானியேலின் கடைசி தரிசனம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கில் வரும் மூன்று தூதர்களின் தன்மைகளுடன் ஒவ்வொன்றும் ஒத்திசைவாக அமைந்த மூன்று அதிகாரங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த மூன்று அதிகாரங்கள் முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களைக் குறிக்கின்றன; அதோடு அவை தானியேலின் கடைசி செய்தியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. முதல் அதிகாரத்தில் உள்ள அவரது முதல் செய்தியும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்கின் மூன்று தூதர்களைக் குறிக்கிறது; இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் எனும் முத்திரை முதல் அதிகாரத்தின் மேலும் ஹித்தேகேல் ஆற்றின் தரிசனத்தின் மேலும் பதிக்கப்படுகிறது.

தானியேலின் கடைசி தரிசனம், எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல், பதிமூன்றாவது, மற்றும் கடைசி இருபத்திரண்டாவது எழுத்துகளால் அமைந்த “சத்தியம்” என்ற எபிரேய சொல்லின் கட்டமைப்பின் மேல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. பத்தாம் அதிகாரம், இருபத்திரண்டாம் நாளில் லவோதிக்கேய நிலையிலிருந்து பிலதெல்பியா நிலையிற்குத் திருப்பப்பட்ட தீர்க்கதரிசனத்தின் ஒரு மாணவனாகத் தானியேலை அடையாளப்படுத்துகிறது. பின்னர், பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் குறிக்கப்படுகிற முத்திரைநீக்கப்பட்ட அறிவின் பெருக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள தானியேலுக்கு வல்லமை அளிக்கப்படுகிறது. இந்த தரிசனத்தின் முதல் மற்றும் கடைசி அதிகாரங்கள், உண்மையான தீர்க்கதரிசன மாணவர்களாகிய ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநாலாயிரம் பேருக்கான ஒரு அடையாளமாகத் தானியேலை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

முதல் அதிகாரம், ஹித்தெக்கேல் நதித் தரிசனத்தின் அதே சத்தியங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும், ஹித்தெக்கேல் நதித் தரிசனத்தின் முதல் அதிகாரம், அதன் மூன்றாம் மற்றும் இறுதி அதிகாரம் வெளிப்படுத்தும் அதே சத்தியத்தையே அடையாளப்படுத்துகிறது. தானியேல் புத்தகம் ஆல்பாவும் ஓமேகாவும் என்ற முத்திரையைத் தரிக்கிறது; ஏனெனில் முதல் அதிகாரம் நித்திய சுவிசேஷத்தின் மூன்று-படித் சோதனைச் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகிறது, பன்னிரண்டாம் அதிகாரமும் அதையே செய்கிறது. பின்னர், தானியேலின் இறுதி தரிசனத்தை அமைக்கும் மூன்று அதிகாரங்களுக்குள், முதல் அதிகாரம் ஆல்பாவாகவும் மூன்றாம் அதிகாரம் ஓமேகாவாகவும் உள்ளது. இது, எந்த ஆகாரத்தை உண்ண வேண்டும் என்ற தானியேலின் முதல் சோதனையுடனும், மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நெபுகாத்நேச்சரால் அவர் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டபோது ஏற்பட்ட அவரது மூன்றாம் மற்றும் இறுதி சோதனையுடனும் ஒத்திசைகிறது. தானியேல் முதல் அதிகாரத்தின் ஆல்பா சோதனை, வேதாகமப் படிப்பின் முறையியலைக் குறித்ததாக இருந்தது; அது பாபிலோனிய உணவையோ அல்லது காய்கறி உணவையோ உண்ணுவதால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.

“வரிக்கு மேல் வரி” என்ற முறையியலுக்குத் தானியேல் காட்டிய விசுவாசத்தினால், “ராஜா அவர்களைப் பற்றி விசாரித்த ஞானமும் புரிதலும் சார்ந்த எல்லா காரியங்களிலும், தன் ராஜ்யமெங்கும் இருந்த சகல மந்திரவாதிகளையும் ஜோதிடர்களையும் விட அவர்கள் பத்து மடங்கு மேன்மையானவர்கள் என்று கண்டான்.” ஓமேகா ஆகிய பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில், தீர்க்கதரிசன வார்த்தை முத்திரை நீக்கப்படும்போது அதிகரிக்கப்படும் ஞானமும் புரிதலும் சார்ந்த எல்லா காரியங்களையும் புத்திமான்களே புரிந்துகொள்கிறார்கள். பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் முதலாம் அதிகாரத்திற்கான ஓமேகாவாகும்; அதேபோல், ஹித்தேக்கேல் தரிசனத்தின் அல்பாவாகிய பத்தாம் அதிகாரத்திற்கும் அது ஓமேகாவாகும். அந்த அல்பாவாகிய பத்தாம் அதிகாரத்தில், பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் புத்திமான்கள் அறிவுசார் அனுபவத்தில் நிலைபெறுவதற்கு ஒத்தவாறு, தானியேல் ஆவிக்குரிய அனுபவத்தில் நிலைபெறுகிறான். முத்திரையிடப்படுவதற்காக, ஆவிக்குரிய வகையிலும் அறிவுசார் வகையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற தீர்க்கதரிசனத்தின் மாணவருக்கு வாய்ப்பளிப்பது வேதாகமப் படிப்பின் முறையியலே என்பதை முதலாம் அதிகாரம் அடிக்கோடிடுகிறது.

இறுதிநாட்களில் தீர்க்கதரிசனத்தின் உண்மையான மாணவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும், 1989ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்டு வெளிப்பட்ட அறிவின் பெருக்கத்தை மட்டுமல்ல, 9/11 இல் ஏற்பட்ட அறிவின் பெருக்கத்தையும் புரிந்துகொள்ளுகிற ஞானிகளாக இருக்கிறார்கள். இறுதியில், 2023 டிசம்பர் 31 அன்று முத்திரை நீக்கப்பட்ட அறிவின் பெருக்கத்தையும் அவர்கள் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன ஒளியைத் தேடும் அவர்களுடைய முயற்சியில், அவர்கள் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவரின் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிஸ்ட் இயக்கத்திலிருந்து, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவரின் பிலதெல்பியா இயக்கத்திற்குத் மாற்றப்படுகிறார்கள். இந்த மாற்றம் நிகழும் போது, நோக்கும் கண்ணாடியின் தரிசனத்திலிருந்து தப்பிச் சென்றவர்களிடமிருந்து அவர்கள் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

பத்தாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் அதிகாரங்கள் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; ஏனெனில் அவை சத்தியத்தின் கட்டமைப்பிலுள்ள முதல் மற்றும் மூன்றாம் படிகளாகும். பத்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள கண்ணாடித் தரிசனத்தின் உள்நிலை அனுபவத்தினால் வல்லமையூட்டப்பட்டு, அதனுடன் தானியேல் பன்னிரண்டின் முத்திரையிழக்கப்பட்ட புரிதலால் வெளிச்சமளிக்கப்பட்டபின், அவர்கள் மனிதக் கிளர்ச்சியின் செய்தியை அறிவிக்க வேண்டியவர்களாகின்றனர். மனிதக் கிளர்ச்சியின் செய்தி தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் என்னும் புத்தகங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் கிளர்ச்சியின் செய்தி, தானியேலில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களின் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பினுள் இடம் பெறுகிறது. தானியேல் புத்தகத்திற்குள் உள்ள மனிதக் கிளர்ச்சியின் சாட்சியின் தீர்க்கதரிசனச் சின்னவியல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் முழுமையாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பதினொன்றாம் அதிகாரம் பாபிலோனின் முடிவிலும் மேதியரும் பெர்சியரும் ஆரம்பிக்கும் இடத்திலும் தொடங்கும் ஒரு வரலாறாகும். ஆகையால், அது பாபிலோனின் கொடிய காயத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கிறது; அது 1798ஆம் ஆண்டில் பாப்புத்துவத்திற்குப் பட்ட கொடிய காயத்திற்கு முன்மாதிரியாக உள்ளது. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் பாப்புத்துவத்தின் கொடிய காயம் குணமடையும் போது, அவள் மகாவிஷபாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகிய மூவரடங்கிய ஐக்கியத்தின் தலைவியாகிறாள். பின்னர் அவள் வெளிப்படுத்தல் பதினேழில் மிருகத்தின் மேல் ஏறிச் செல்லும் ஸ்திரீயாக இருக்கிறாள்; அந்த ஸ்திரீயின் நெற்றியின் மேல் “மகா பாபிலோன்” என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில், பாபிலோனும் பாப்புத்துவமும் ஆகிய இரண்டினதும் கொடிய காயம் குணமடைகிறது.

பாபிலோன் காலத்திலிருந்து உலகத்தின் முடிவுவரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மனிதக் கலகம் தானியேல் புத்தகத்தின் கட்டமைப்பாகும்; பதினொன்றாம் அதிகாரம் அந்தக் கடைசி நாட்களின் கலகத்தை வரலாற்றுருவில் பதிவு செய்யும் வெளிப்புற தீர்க்கதரிசனச் செய்தியாகும். பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் அந்தக் கலகத்திற்கான சாட்சி, அந்த அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களோடு ஒத்திசைந்து அவற்றுக்குள் அடங்கியுள்ளது. அந்தக் கடைசி ஆறு வசனங்களே மனிதக் கலகத்தின் செய்தியாகும்; மேலும் அந்தக் கடைசி ஆறு வசனங்கள் நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்த வரலாற்றோடு மற்றும் அதற்குள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவ்விதமாக தானியேல் புத்தகம் ஒரு அதிகாரமாகச் சுருக்கப்படுகிறது; அது மறுபடியும் அதே அதிகாரத்தின் ஆறு வசனங்களாகச் சுருக்கப்படுகிறது; அது மறுபடியும் ஒரு வசனத்தின் கடைசி பாதியின் மறைந்த வரலாறாகச் சுருக்கப்படுகிறது.

பதினொன்றாம் அதிகாரம், எபிரெய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்தால் முன்பட்டும் கடைசி எழுத்தால் பின்பற்றப்பட்டும் இருக்கும் பதிமூன்றாவது எழுத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; முதல் எழுத்தும் கடைசி எழுத்தும் எப்போதும் ஒரேவையாகும். முதல் அதிகாரம், கண்ணாடிப் பார்வையில் ஞானிகள் மூடர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது; கடைசி அதிகாரம், முத்திரை நீக்கப்படுதலில் ஞானிகள் மூடர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதல் என்பது “சத்தியத்தில் நிலைபெறுதல், அறிவார்ந்த வகையிலும் ஆவிக்குரிய வகையிலும்” என்று உந்துதல் நமக்கு அறிவிக்கிறது. பத்தாம் அதிகாரம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலை ஆவிக்குரிய பரிமாணத்தில் அடையாளப்படுத்துகிறது; பன்னிரண்டாம் அதிகாரம் அதனுடைய அறிவார்ந்த பரிமாணத்தை வெளிக்காட்டுகிறது. பத்தாம் அதிகாரம், மூன்று தொடுதல்களையும் பரலோக ஜீவராசிகளுடனான மூன்று தொடர்புகளையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. பன்னிரண்டாம் அதிகாரம், “சுத்திகரிக்கப்பட்டு, வெண்மையாக்கப்பட்டு, சோதிக்கப்பட்டு” என்ற வகையில், அறிவார்ந்த தீர்க்கதரிசனச் சத்தியத்தின் அதிகரிப்பினால் நிறைவேறும் ஞானிகளின் மூன்று-அடுக்கு பரிசுத்திகரிப்பைக் காட்டுகிறது. பத்தாம் அதிகாரத்தில் மூன்று தொடுதல்களும் பரலோகச் சந்திப்புகளும் என மூன்றின் இரண்டு அடையாளங்கள் இருப்பதுபோல, பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்திலும் மூன்று-அடுக்கு சோதனைச் செயல்முறை இருப்பதுடன், மூன்று காலத் தீர்க்கதரிசனங்களும் உள்ளன.

பத்தாம் அதிகாரத்தின் மூன்று பரலோகச் சந்திப்புகள் சத்தியத்தின் முத்திரையைத் தாங்குகின்றன; ஏனெனில் தானியேலுடன் தொடர்புகொண்ட முதல் மற்றும் கடைசி பரலோக ஜீவன் தூதனாகிய கபிரியேல், நடுப்பட்ட ஜீவன் மீகாயேல். மூன்று தூதர்கள்; ஆனால் இரண்டாம் கட்டத்தில் தூதனாயிருந்தவர் கிறிஸ்துவே. அந்த மூன்று தொடுதல்கள் தானியேலுக்குக் கட்டடுக்காக வழங்கப்பட்ட மூன்று படிநிலை வல்லமையூட்டுதலைச் சுட்டுகின்றன. அந்தப் பகுதியில் தானியேல் “பார்க்கும் கண்ணாடி” தரிசனத்தை மூன்று முறை அடையாளப்படுத்துகிறார்; இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், பத்தாம் அதிகாரத்தில் உள்ள mareh தரிசனத்தின் ஏழு குறிப்புகளுக்குள் அந்த மூன்று “பார்க்கும் கண்ணாடி” தரிசனங்களையும் அவர் அமைக்கிறார். எபிரேயச் சொல்லான mareh இரண்டு முறை “தோற்றம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது; மேலும் இரண்டு முறை “தரிசனம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது; இன்னும் மூன்று வேறு இடங்களில் அதுவும் “தரிசனம்” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. அந்த ‘மற்ற மூன்று இடங்கள்’ mareh அல்ல; அவை mareh என்பதின் பெண்பால் வடிவமான marah ஆகும். பத்தாம் அதிகாரத்தில் படிப்படியாக வல்லமையூட்டும் மூன்று தொடுதல்கள், சத்தியத்தின் முத்திரையைத் தாங்கும் மூன்று பரலோகச் சந்திப்புகள், மேலும் கிறிஸ்துவின் தோற்றத்தைச் சுட்டும் ஏழு குறிப்புகளின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் மூன்று “பார்க்கும் கண்ணாடி” தரிசனங்கள் உள்ளன.

மரே (mareh) என்பதற்கு “appearance” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கும் இரண்டு இடங்களும், அது “vision” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கும் இரண்டு இடங்களோடும் ஒத்துப்போகின்றன. இவை ஒன்றிணைந்து, தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் வழிக்குறியாகத் தோன்றும் ஒரு அடையாளமாக கிறிஸ்துவைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்தாம் அதிகாரத்தில், ஒரு தூதன் இறங்கி வந்து, ஒரு காலினை நிலத்தின் மேல் மற்றும் மற்றொன்றை சமுத்திரத்தின் மேல் வைக்கிறான். அந்தத் தூதன் “யேசு கிறிஸ்துவைத் தவிர வேறெவருமல்ல” என்று சகோதரி வைட் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பத்து அதிகாரத்தின் தூதன், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் கிறிஸ்துவின் “appearance” ஆக இருக்கிறான். தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் அவர் பால்மோனி (Palmoni) எனத் தோன்றுகிறார்; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஐந்தாம் அதிகாரத்திலிருந்து தொடர்ந்து அவர் யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமாகத் தோன்றுகிறார். தானியேல், கிறிஸ்து எங்கே சென்றாலும், அவருடைய தீர்க்கதரிசனத் தோற்றங்களைப் பின்பற்றுகிற கடைசி நாட்களின் மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அவர்கள் அதனைச் செய்வதில் விசுவாசமாயிருந்தால், அவிசுவாசிகள் ஓடிப்போகும் இடத்தில், அவர்கள் கண்ணாடித் தரிசனத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறார்கள்.

முத்திரையிடப்பட்டிருந்த ஒரு தீர்க்கதரிசனம் திறக்கப்படும்போது அதிகரிக்கப்படும் அறிவைப் புரிந்துகொள்வதின் அடிப்படையில் அமைந்த பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் மூன்று-படிச் சுத்திகரிப்பு, மூன்று ‘காலத் தீர்க்கதரிசனங்களோடு’ இணைந்துள்ளது; அவை அந்த மூன்று வசனங்களில் ஒவ்வொன்றுக்கும் மூன்று தனித்துவமான நிறைவேற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஏழாம் வசனத்தின் ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள், பதினொன்றாம் வசனத்தின் ஆயிரத்து இருநூற்று தொண்ணூறு ஆண்டுகள், மற்றும் பன்னிரண்டாம் வசனத்தின் ஆயிரத்து முந்நூற்று முப்பத்தைந்து ஆண்டுகள்—இவை ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு காலத் தீர்க்கதரிசனம் அடங்கியுள்ள மூன்று வசனங்களை அடையாளப்படுத்துகின்றன; அந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் வரலாற்றில் நிறைவேறின; பின்னர், தாங்கள் அறிவித்த செய்திக்கான வரலாற்றுச் சான்றாக அவை மில்லரைட்டர்களால் அறியப்பட்டன. அந்த வசனத்திலுள்ள முன்னறிவிப்பு, அதன் வரலாற்று நிறைவேற்றம், மற்றும் அந்த வரலாற்றை மில்லரைட்டர்கள் பயன்படுத்திய விதம்—இம்மூன்றும் அந்த மூன்று தீர்க்கதரிசனங்களின் கடைசிக்கால நிறைவேற்றத்திற்குச் சாட்சியமளிக்கின்றன. ஆனால் காலத்தைப் பற்றிய மில்லரைட்டர்களின் பயன்பாடு இனி செல்லுபடியாகாததால், அந்த வசனங்களிலுள்ள காலக் குறிப்புகள் காலமாக அல்ல, குறியீடுகளாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். அந்தக் குறியீட்டுத்தன்மை, அந்த வசனத்தை, அந்த வசனத்தின் வரலாற்று நிறைவேற்றத்தை, மற்றும் செய்தியை மில்லரைட்டர்கள் முன்வைத்த முறையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், அவ்வசனங்களிலேயே நிறுவப்படுகிறது.

பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் மனிதப் புரட்சியின் காலவரிசை, கூட்டணிகள், உடன்படிக்கைகள், மற்றும் ஏற்பாடுகளால் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் வரலாற்றில் வெளிப்படுத்தப்படும் மனித உடன்படிக்கைகள், தெய்வீக உடன்படிக்கையுடன் முரண்படுத்திக் காட்டப்படுகின்றன.

ரோமே முழு தரிசனத்தையும் நிறுவுகிறது; மேலும் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் பாப்பரசர் ரோம் முதன்முதலாகச் சுட்டிக்காட்டப்படும்போது, அவள் “பரிசுத்த உடன்படிக்கையை விட்டொழிப்பவர்கள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறாள். தானியேல் பதினொன்றில் உள்ள உள்நிலை வரி, அதேபோல நாற்பதாம் வசனத்தின் மறைந்துள்ள வரலாற்றின் உள்நிலை வரியும், கடைசி நாட்களில் தேவனோடு உடன்படிக்கையில் பிரவேசிப்பவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; வெளிநிலை வரி, அந்த அதே உடன்படிக்கையை விட்டொழிப்பவர்களை அடையாளப்படுத்துகிறது. கடைசி நாட்களில் அறிவின் பெருக்கத்தால் பயனடையாதிருக்கும் வர்க்கத்தை விளக்கிக் காட்டுவதில், அவர்களின் வெளிப்புற வரலாறு, முறிந்த மனித உடன்படிக்கைகளின் தீர்க்கதரிசன நூலில் பின்னிப்பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.

நூற்று நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் உள்கோட்டில், இறைவன் தம் கடைசிநாள் மீதமிருக்கும் ஜனங்களுடன் வைத்திருக்கும் உடன்படிக்கை உறவினைச் சுட்டிக்காட்டும் பல அடையாளங்களும் விளக்கப்படங்களும் பின்னியுள்ளன. “பதினொன்று” என்னும் எண்ணின் அடையாளம் அவ்வாறான சத்தியங்களில் ஒன்றாகும்; மேலும் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனம் கடைசிநாட்களின் வெளிப்புற மற்றும் உள்புற தரிசனத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றது என்பதும், ஏசாயா பதினொன்றாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்தில், இறைவனுடைய கடைசிநாள் உடன்படிக்கை ஜனங்களின் நோக்கத்தையும் பணியையும் அடையாளப்படுத்துவதினால் வலியுறுத்தப்படுகிறது.

கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய மீதமுள்ள ஜனங்கள் இருமுறைச் சிதறியிருப்பார்கள்; ஆகையால் அவர்கள் திரட்டப்பட வேண்டியிருக்கும். தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தின் ஏழாவது வசனம், கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்கள் சிதறப்படுவதைக் குறிப்பதாகும்; ஆகவே, அது ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது நாட்களைச் சிதறலின் ஒரு சின்னமாகக் காட்டுகிறது.

இரு சாட்சிகள் தங்கள் சாட்சியை அளித்த பின்பு வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அதிகாரம் பதினொன்றில் சிதறடிக்கப்பட்டார்கள்.

அடுத்த வசனமான பதினொன்றாவது வசனத்தில், இரு சாட்சிகளும் சோதோம் மற்றும் எகிப்து எனப்படும் தெருவிலுள்ள தங்கள் மரணத்திலிருந்து உயிர்த்தெழுப்பப்படுகிறார்கள். அதே மரணத்தை எசேக்கியேல் சிதறிக்கிடக்கும், செத்த, உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்காகச் சித்தரிக்கிறார். இரு சாட்சிகள் என்பது 2020 ஆம் ஆண்டில் கொல்லப்பட்ட குடியரசுக் கட்சி மற்றும் புராட்டஸ்டண்ட் கொம்புகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. புராட்டஸ்டண்ட் கொம்பு, 2020 ஜூலை 18 குறித்த அதன் பொய்யான முன்னறிவிப்பில் இறந்தது; குடியரசுக் கட்சியின் கொம்போ, 2020 ஆம் ஆண்டின் திருடப்பட்ட தேர்தலில் இறந்தது. சாட்சிகள் உயிர்த்தெழுப்பப்படும்போது—அதை அவர் இரண்டாவது முறைச் சேர்க்கப்படுதல் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்—அந்த சாட்சிகள் பதினொன்றாம் மணிநேரத் தொழிலாளர்களைச் சேர்க்கும் கொடியாக ஆகிறார்கள் என்று ஏசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார்.

கர்த்தர் இரண்டாம் முறையாகத் தம் கையைக் நீட்டி சேர்த்துக்கொள்ளும்போது, அவர் “இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்களை” ஒன்றுகூட்டுகிறார். “இஸ்ரவேலின் துரத்தப்பட்டவர்கள்” பிறஜாதிகளுக்கான கொடியாக ஆகிறார்கள்; இந்தக் காரணத்தினாலே அவர்கள் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவதற்கு முன் துரத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். அவர்கள் எசேக்கியேலின் உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கிற்குள் துரத்தப்பட்டார்கள்; ஒருமுறை கொல்லப்பட்டபின், நம்முடைய ஆண்டவரும் சிலுவையில் அறையப்பட்ட அதே தெருவில் அவர்கள் கிடந்தார்கள்; இதற்கிடையில் மற்ற வகுப்பினர் மகிழ்ந்தார்கள்.

தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முன் நடுங்குகிறவர்கள், தங்களை வெறுத்த தங்கள் சகோதரரால் வெளியேற்றப்படுகிறார்கள். கொடியை வெறுத்த சகோதரருக்குச் சம்பவிப்பதை எரேமியா வெளிப்படுத்துகிறார்.

பதினொன்றாம் வசனத்தின் சூழல் தேவனுடைய உடன்படிக்கையாகும்; மேலும் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைப் பற்றியே உரைக்கிறார்கள்; ஆகையால் இங்கு விவாதிக்கப்படும் உடன்படிக்கை என்பது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேருடனான உடன்படிக்கையின் புதுப்பித்தலாகும்.

எரேமியா அடையாளப்படுத்தும் லவோதிக்கேயா செவன்த்-டே அட்வென்டிசத்தின் நியாயத்தீர்ப்பின் பொருள், எசேக்கியேல் புத்தகத்தின் பதினொன்றாம் அதிகாரம், பதினொன்றாம் வசனத்தில் மறுபடியும் கூறப்படுகிறது.

ஈசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள முத்திரையிடுதலை, வெளிப்படுத்தல் ஏழாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேரின் அதே முத்திரையிடுதலாகவே தேவஊக்கம் நேரடியாக அடையாளப்படுத்துகிறது. பதினோராம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனம், ஈசேக்கியேலின் தொடர்ச்சியான வர்ணனையில் வரும், ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையின் மேல் நிகழும் நியாயத்தீர்ப்பின் வெறும் தொடர்ச்சியே ஆகும்; இதையே சகோதரி வைட், ஈசேக்கியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் எருசலேம் என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். முத்திரையைப் பெறாதவர்கள், ஒன்பதாம் அதிகாரத்திலிருந்து பதினொன்றாம் அதிகாரம் வரை உள்ள தரிசனத்தில் நியாயந்தீர்க்கப்பட்டு அழிக்கப்படுகிறார்கள்.

எசேக்கியேலில் உள்ள 9/11 என்ற தரிசனம், விசுவாசமற்றோர் நியாயத்தீர்ப்புக்காக எருசலேமுக்கு வெளியே கொண்டு செல்லப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; இதன்மூலம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் உருவகமாகக் காட்டப்பட்டுள்ள இறுதி சபையெனத் தங்களை அறிக்கை செய்பவர்களிடையே நிகழும் இறுதி பிரிவினை அது அடையாளப்படுத்துகிறது. “பதினொன்று, பதினொன்று” என்ற குறியீடு, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேர் தேவனுடன் பிரவேசிக்கும் உடன்படிக்கையின் அடையாளமாகும். அந்த எண்களை ஒன்றாகச் சேர்த்தால் அவை இருபத்திரண்டு எனப் பொருள்படும்; அது இருநூற்று இருபதில் பத்தில் ஒன்று ஆகும்; மேலும் அது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் இணைக்கும் குறியீடுகளில் ஒன்றாகும்.

கி.மு. 677 மற்றும் 457 ஆகிய ஆண்டுகளுக்கிடையிலுள்ள இருநூற்று இருபது ஆண்டுகள், தானியேலின் இரண்டாயிரத்து முந்நூறு நாட்கள் பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தையும், மோசேயின் ஏழு காலங்கள் பற்றிய காலத் தீர்க்கதரிசனத்தையும் இணைக்கின்றன. 1844ஆம் ஆண்டில் அந்த இரு தீர்க்கதரிசனங்களும் ஒன்றிணைந்து நிறைவேறியபோது தொடங்கிய பாவநிவாரணப் பணியின் அடையாளமாக, அந்த இருநூற்று இருபது ஆண்டுகளில் பலவற்றை அடையாளம் காண முடியும். பதினொன்று என்ற எண்ணைப் போலவே, இருநூற்று இருபதின் தசமாகிய இருபத்திரண்டு என்ற எண்ணினால் அடையாளமாகக் குறிக்கப்படுவது பற்றியும் பலவற்றை விளக்கமாக முன்வைக்கலாம். இங்கு நான் அடையாளம் காட்ட விரும்புவது, பதினொன்றுக்கும் இருபத்திரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பாகும்.

இந்த எண்ணங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.