யோவேல் புத்தகமும் லவோதிக்கேயா ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் சபையும் - எண் பதினொன்று

பிந்திய மழையின் செய்தி, தனிப்பட்ட ஆயத்தத்திற்கான அழைப்புடன் இணைந்திருக்கும் கிருபைக்காலம் நெருங்கி முடிவுறப்போகிறது என்பதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகும். அந்த இரண்டு கருத்துகளும் ஏசாயாவின் தரிசனத்தின் பத்தாம் மற்றும் பதினொன்றாம் அதிகாரங்களில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; மேலும் அவை 1989 ஆம் ஆண்டில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் செய்தியின் சூழலில் அவ்வாறு செய்யப்படுகின்றன; அதன் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு, ஏசாயாவினாலும் அவன் மகன்களினாலும் தரிசனத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள நூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடும் காலத்தில் முத்திரை நீக்கப்படுகிறது. இந்த இரண்டு கோடுகளும் ஒன்றிணைந்து, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனமெங்கும் பரவி நிற்கும் இந்த உள்புற மற்றும் வெளிப்புற இரண்டு கோடுகளையும் குறித்த “புரிதல்” இல்லாத லவோதிக்கேயரைக் குறிக்கும் ஆகாசுக்கான ஒரு எச்சரிக்கையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

தானியேல் 11:11 மற்றும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:11 ஆகியவை ஒரே உள்புற மற்றும் வெளிப்புற உருவகப்பாட்டை முன்வைக்கின்றன; இதில் தானியேல் வெளிப்புறத்தையும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் உள்புறத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இந்த இரு உள்புற மற்றும் வெளிப்புற “அதிகாரங்களும் வசனங்களும்” பத்தாம் மற்றும் பதினொன்றாம் அதிகாரங்களின் வெளிப்புற மற்றும் உள்புறச் செய்திகளோடு நேரடியாக இணைக்கப்படுகின்றன; மேலும் அவ்வாறே அவை ஏசாயா 11:11-இலும் இணைக்கப்படுகின்றன.

ஏசாயா ஆறாம் அதிகாரம் 9/11 ஆகும்; மேலும் 9/11 இல் ஏசாயா ஒரு தூதராகச் சுத்திகரிக்கப்பட்டதும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டதும் அதில் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. ஏழாம் அதிகாரத்திலிருந்து தொடர்ந்து, 9/11 இல் வந்தடைந்த செய்தியின் ஒரு சுருக்கவுரையே அமைந்துள்ளது. பத்தாம் அதிகாரம், தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் கடைசி ஆறு வசனங்களின் பங்கினை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் அது 1989 ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலத்தில் முத்திரை நீக்கப்பட்ட செய்தியாக இருந்தது.

ஏசாயா நூலின் பதினொன்றாம் அதிகாரம் 9/11-ஐயும், ஏசாயாவின் அபிஷேகத்தையும், அவரது செய்தியையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முதல் வசனம் “யெஸ்ஸே” என்பதன் மூலம் பத்தாம் வசனத்துடன் இணைக்கப்படுகிறது; பத்தாம் வசனம், “அந்த நாளில்” என்று கூறுகிறது; பதினொன்றாம் வசனம் தொடர்ந்தும், “அந்த நாளில் கர்த்தர் தம் ஜனத்தின் மீதமுள்ளவர்களை மீட்டுக்கொள்ள இரண்டாவது முறை தமது கரத்தை நீட்டுவார் என்று நிகழும்” என்று சொல்லுகிறது.

அந்த நாள் 1850 ஆம் ஆண்டு ஆகும்.

முதல் வசனம், “யெஸ்ஸேயின் தண்டிலிருந்து ஒரு கொம்பு புறப்படும்; அவன் வேறுகளில் இருந்து ஒரு கிளை வளர்ந்து எழும்; கர்த்தருடைய ஆவி அவன்மேல் தங்கும்” என்று கூறுகிறது. கிறிஸ்துவைப் பற்றிய வல்லமையான வர்ணனை தொடர்ந்து செல்கிறது; ஆயினும், இந்த வர்ணனை ஏசாயாவின் நாட்களுக்கோ, கிறிஸ்து மனிதர்களிடையே நடந்துசென்ற காலத்துக்கோ விட, அதிகமாக கடைசி நாட்களுக்கே பொருந்துகிறது.

கவனமாக வாசித்தால், முதல் வசனத்திலிருந்து ஒன்பதாம் வசனம் வரையிலான அனைத்தும் கிறிஸ்துவை அடையாளப்படுத்தும் இலட்சணங்களாக இருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது; மேலும் பத்தாம் வசனத்தில், “அப்பொழுது ஒரு கோல் வெளிப்படும்” என்று கூறப்படுகிறது. முதல் வசனத்திலிருந்து பத்தாம் வசனம் வரையிலும் சிந்தனையின் ஓட்டத்தில் எந்த இடைவேளையும் இல்லை. பத்தாம் வசனம், “அந்நாளில்” என்று கூறுகிறது; அது முதல் வசனத்தில் கூறப்படும் அதே நாளிலேயே நிகழ வேண்டியது ஆகும். பத்தாம் வசனமும் முதல் வசனமும் இரண்டிலும் “வேர்” என்பதைக் குறிப்பதன் மூலம், அவை அந்த இரண்டு வசனங்களையும் வரியின்மேல் வரியாக ஒன்றோடொன்று இணைக்கின்றன.

ஒன்றாம் வசனமும் பத்தாம் வசனமும் சேர்ந்து இவ்வாறு கூறுகின்றன: “யெசேயின் தண்டிலிருந்து ஒரு கோல் புறப்பட்டுவரும்; அவன் வேர்களிலிருந்து ஒரு கிளை முளைக்கும். அந்நாளில் ஜனங்களுக்கு ஒரு கொடியாக நிற்கும் யெசேயின் வேர் இருப்பான்; அவனை நோக்கி ஜாதிகள் தேடிவரும்; அவனுடைய இளைப்பாறுதல் மகிமையாயிருக்கும்.”

“கோல்” என்பது அதிகாரத்தின் ஒரு சின்னமாகும்.

“கோல்” என்பது தேர்வு, பிரிவு மற்றும் பிரித்துவைப்பு என்பவற்றின் ஒரு குறியீடாகும்.

மொட்டிட்ட ஆரோனின் கோல், பிற்கால மழையின் காலப்பகுதியில் ஒரு “கோலை” அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் பதின்மூன்று “கோல்களில்” மொட்டிட்டது ஆரோனின் “கோல்” மட்டுமே. அந்த மொட்டிடுதல், பிற்கால மழையின் காலப்பகுதியின் ஒரு குறியீடாகும்; அப்போது, பிற்கால மழையின் செய்தி தமக்குண்டென்று கூறிக்கொள்ளும் பன்னிரண்டு கலகக்கார “கோல்களுக்கும்” இடையில் தேவன் ஒரு வேறுபாட்டை வெளிப்படுத்துவார்; மேலும், உண்மையும் பொய்யும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டிய எலியாவின் அக்கினி வெளிப்பாட்டினாலும் இது விளக்கப்படுகின்றது. ஒரு “கோல்” என்பது அளவீட்டுக்கும் நியாயத்தீர்ப்பிற்கும் ஒரு குறியீடாகவும் உள்ளது.

“கோல்” யெஸ்ஸியின் தண்டிலிருந்து வெளிப்படுகிறது; “யெஸ்ஸி” என்பது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் வழிக்குறிகள் செய்வதுபோல் ‘தனித்து நிற்றல்’ என்று பொருள்படும். பேரேஸ், யெஸ்ஸியின் உண்மையான “வேர்” ஆவான்; “பேரேஸ்” என்பது “ஒரு பிளவு, பிளந்து வெளிவருதல் அல்லது சிதறடித்தல்” என்று பொருள். பேரேஸ் யெஸ்ஸியின் இரத்தவரிசையின் வேர் அல்லது ஆரம்பம் ஆகிறான். ஆகையால் “யெஸ்ஸியின் வேர்” என்பது அல்பாவாகிய பேரேஸின் ஒரு அடையாளமாகும்; ஓமேகா யெஸ்ஸியே, அதாவது ஆரம்பமும் முடிவும் ஆகும். யெஸ்ஸியின் வேர் ஒரு சிதறடிப்புடன் (பேரேஸ்) ஆரம்பித்து, ஒரு மனிதன் நின்றுக்கொண்டிருக்கும் வழிக்குறியில் முடிவடைகிறது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக மனிதர்கள் எழுந்து நிற்றல் ஒரு ராஜ்யத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. வேதாகமத்தில் பேரேஸ் ஒரு இரத்தவரிசையை ஆரம்பிக்கிறான்; அவன் அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு முன் எந்த இணைப்பும் இல்லாமல் இருக்கிறது; மேலும் அவன் பெயர் ஒரு பிளவைச் சுட்டுகிறது; ஆகையால் அவனுடைய வம்சவரலாற்றுப் பதிவு மற்றும் அவன் பெயர், பேரேஸை ஆரம்பமாக அடையாளப்படுத்தி, யெஸ்ஸியை முடிவாக ஆக்குகின்றன. மெல்கிசேதேக்கும், பேரேஸின் நிலையில் இருப்பதுபோல, அதற்கு முன்பட்ட வம்சவரிசையற்றவராக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வேதாகமப் பாத்திரம் ஆவார். பேரேஸின் வேர், அவர் மெல்கிசேதேக்கின் ஆசாரியத்துவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்ற சத்தியத்தை உள்ளடக்கியது; அந்த மெல்கிசேதேக்கிற்கே ஆபிரகாம் தசமபாகங்களைச் செலுத்தினார்.

மேல்கிசெதேக்கின் ஒழுங்கு கிறிஸ்துவின் ஆசாரிய ஒழுங்காகும்.

யெஸ்ஸியின் வேரானது மெல்கிசெதேக்கின் ஆசாரியத்துவமாகும்; ஆகையால் ஆரம்பம் முடிவை பிரதிபலிக்க வேண்டும். யெஸ்ஸி, எழுந்துநிற்கும் மெல்கிசெதேக்கின் ஆசாரியத்துவத்தின் கடைசி குழுவினரை குறிக்கிறார்; அவர்கள் ஏசாயாவின் படி ஜாதிகளுக்கென்று ஒரு கொடியாக இருக்கிறார்கள்.

“தண்டு” என்பது ‘(மரங்களை) வெட்டிக் கீழே போடுதல்; வெட்டப்பட்டதாகவோ அல்லது நட்டதாகவோ உள்ள ஒரு மரத்தின் தண்டு அல்லது அடிக்கட்டை’ என்று பொருள்படும்; மேலும் அந்த “தண்டு” என்பது தானியேல் நான்காம் அதிகாரத்தில் நேபுகாத்நேச்சார் புறக்கணிக்கப்பட்டதுபோல, புறக்கணிக்கப்பட்டு விடப்பட்ட ஒரு இராஜ்யத்திலிருந்து வெளிப்படுகிறது. தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒரு மரம் ஒரு இராஜ்யத்தை குறிக்கிறது; மேலும் ஒரு இராஜ்யம் முடிவுக்கு வந்தால், அந்த மரம் வெட்டிக் கீழே போடப்பட்டுள்ளது.

இந்தப் பகுதியிலுள்ள “தண்டு” என்பது மேலுள்ள கிளையிலிருந்து அல்ல, வெட்டப்பட்ட மரத்தண்டிலிருந்தே வெளிப்படுகிறது. அந்த மரத்தண்டு சுட்டிக்காட்டும் முன்னைய இராச்சியத்திலிருந்து, அதிகாரத்தின் ஒரு சின்னமாகிய ஒரு “கோல்” வெளிவருகிறது; அந்த அதிகாரம், அந்த “கோல்” பிற்கால மழைச் செய்தியின் “மொட்டுகளையும் மலர்களையும்” தாங்குகிறதா என்பதின் அடிப்படையில் நிலைபெறுகிறது. அந்த அதிகாரம், வெட்டப்பட்டு வீழ்த்தப்பட்ட ஒரு முந்தைய இராச்சியத்திலிருந்து பெறப்பட்டதாகும்.

“வேர்” என்பது “யெசேயின் வேர்” ஆகும்; மேலும் “அடிக்கட்டையிலிருந்து” வரும் “தண்டு” என்பது, அதன் வேர்கள் யெசேயின் வேர் ஆக இருப்பதனால், அந்த “அடிக்கட்டையிலிருந்து” வருவது ஆகும். அதிகாரத்தை உண்டாக்கும் தண்டு அடிக்கட்டையிலிருந்து வருகிறது; ஆனால் கிளை வேரிலிருந்து வருகிறது—மேலும் அந்த வேர் தான் கொடி. வேர் ஆரம்பம்; முடிவு கிளை.

“கிளை” என்ற சொல் காவலன் அல்லது வழிக்குறி என்று பொருள்படும். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வரும் வேளையிலே அந்தக் கிளை வருவதாக எசாயா எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்.

ஏழு ஸ்திரீகள் பற்றிக்கொள்ளும் அந்த “ஒரு மனிதன்” போப்பேயாகும்; அவன் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஏழில் ஒருவனாகிய எட்டாவனாகி, பேருக்குள் இருந்த 8 ஆத்துமாக்களுக்கு போலியாக நிற்கிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, “அந்நாளில்” “கர்த்தருடைய கிளை அழகும் மகிமையும் உடையதாக இருக்கும்”; அது “கர்த்தர் சீயோன் மகளிரின் அசுத்தத்தை கழுவி, நியாயத்தின் ஆவியினாலும் எரித்தலின் ஆவியினாலும் எருசலேமின் இரத்தப்பழியை அதன் நடுவிலிருந்து சுத்திகரித்திருப்பார்” என்றபோது நிகழ்கிறது. நியாயத்தின் ஆவியினாலும் எரித்தலினாலும் நடைபெறும் இந்தச் சுத்திகரிப்பு, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் உடன்படிக்கையின் தூதனால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அந்த “அழகிய கிளை” என்பது தண்டு முதலிருந்து வருவதல்ல, கொடியான அடையாளமாகிய யெஸ்ஸியின் வேரிலிருந்து வருகிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரே ஆவர்.

அவர்களுடைய அதிகாரம், விழுந்துபோன ஒரு ராஜ்யத்தின் கிளையிலிருந்து வந்த கோலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. பிலதெல்பியா ராஜ்யம் 1856 முதல் 1863 வரை வீழ்ச்சியடைந்தது; அந்த விழுந்த ராஜ்யத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட அதிகாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது மறுபடியும் நிறுவப்படுகிறது. கொடியாக இருக்கும் அந்தக் கிளை உயர்த்தப்படும்போது, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேருடைய லவோதிக்கேய இயக்கம், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேருடைய பிலதெல்பிய இயக்கமாக மாற்றமடைகிறது. அப்பொழுதுதான் மில்லரைட் அல்லது பிலதெல்பிய ராஜ்யத்திலிருந்து வந்த அந்த அதிகாரம் அல்லது கோல், ஏசாயா 22:22-இல் எலியாகீமின் மேல் வைக்கப்படும் ஒரு திறவுகோலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

இந்த வசனம் 1844 அக்டோபர் 22-ஐச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; மேலும், எலியாக்கீம் ஒரு “திறவுகோலை” பெறுகிறவனாக அவனை அடையாளப்படுத்துகிறது. முந்தைய இரண்டு வசனங்களில், லவோதிக்கேயாவின் அதிகாரம் செப்னாவிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு எலியாக்கீமுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில், ஒருகாலத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உடன்படிக்கை ஜனங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த அதிகாரம், லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வெண்டிசத்தின் இராஜ்யத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் பிலடெல்பியா இயக்கத்தின் இராஜ்யத்திற்குக் கொடுக்கப்படுகிறது—அதுவே மகிமையின் இராஜ்யமாகும்.

அதிகாரத்தின் கோல், பேதுருவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட திறவுகோலாகக் குறிக்கப்படுவது போல, ஏசாயா 22:22-இல் எலியாகீமின் தோளின்மேல் வைக்கப்படுகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே கிறிஸ்துவோடு உடன்படிக்கையில் பிரவேசிக்கும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரத்தில் உள்ள கிளையைப் பேதுரு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அந்தப் பகுதியில், பேதுரு கைசரியா பிலிப்பியில் இருக்கிறார்; அது தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரம் பதின்மூன்றாம் முதல் பதினைந்தாம் வசனங்கள் வரையிலான பானியம் ஆகும். அவரது பெயர் மாற்றப்படுகிறது; அது உடன்படிக்கை உறவைக் குறிக்கிறது. மேலும், “Peter” என்ற பெயரின் ஒவ்வொரு எழுத்தின் எண்ணியல் நிலைகளைப் பெருக்கிப் பார்க்கும்போது, அது 144,000-க்கு சமமாகிறது. ஷெப்னா பந்தைப் போல ஒரு வெளியில் எறியப்பட்டபோது எலியாகீமின் மேல் வைக்கப்படும் அந்த அதிகாரம், அல்லது கோல், அல்லது திறவுகோல், 1856 முதல் 1863 வரையில் வெட்டிக் கீழே தள்ளப்பட்ட பிலதெல்பிய மில்லரீய அட்வென்டிசத்தின் தண்டிலிருந்து வெளிவரும் “கோல்” ஆகும்.

கோதுமையும் களைகளும் பிரிக்கப்படும் வேளையில், தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களின் அதிகாரத்தைப் பேதுரு பெற்றுக்கொள்கிறான்; ஏனெனில் கோதுமை பெந்தெகொஸ்தே நாளின் அலைஅப்ப பலியாக உயர்த்தப்பட வேண்டியுள்ளது. முதலில் களைகள் பிரிக்கப்படுகின்றன; இதனை பெந்தெகொஸ்தே அலைஅப்பங்களில் இருந்த புளி சுடும் செயல்முறையின் மூலம் அகற்றப்படுவதால் குறிக்கப்படுகிறது. கோலினுடைய அதிகாரமோ திறவுகோலினுடைய அதிகாரமோ வீழ்ந்துபோன ஒரு இராச்சியத்தின் அடிக்கட்டையிலிருந்து வருகிறது; மேலும் கொடியாகிய கிளை யிசேயின் வேரிலிருந்து வருகிறது; அதுவே யிசேயின் வேரும் ஆகும்; ஏனெனில் ஒரு காரியத்தின் முடிவை அதன் ஆரம்பத்தினால் இயேசு விளக்குகின்றார். வேர் ஆரம்பம்; கிளை முடிவு. இந்தத் தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டை கிறிஸ்துவின் காலத்து வாதாடும் யூதர்களாலோ இன்றையவர்களாலோ புரிந்துகொள்ள முடியாது; ஏனெனில் இது பின்மழையின் முறையியலின் முதன்மைக் கோட்பாடாகும்; மேலும் இது தாவீதின் வீட்டின் திறவுகோலாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. அந்தத் திறவுகோல் அடைக்கப்பட்டிருந்த தாவீதின் வீட்டிற்கான கதவைத் திறக்கிறது. அந்தத் திறவுகோல் பரலோக பரிசுத்தஸ்தலமாகிய தாவீதின் வீட்டிற்கான கதவைத் திறக்கிறது. 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-இன் ஆல்பா, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஓமேகாவில் மீண்டும் நிகழ்கிறது.

யேஸியின் மகனாகிய தாவீது, கிறிஸ்துவின் நாட்களில் வாதாடிக்கொண்டிருந்த யூதர்களுடனான மேலும் எவ்வித விவாதத்திற்கும் முடிவுகுறியாக அமைந்த ஒரு புதிரான வாக்கினைப் பதிவுசெய்கிறார்; இதன் மூலம் யூதர்களுக்கான அவருடைய சாட்சிக்கும் முடிவுகுறி வைக்கப்பட்டது.

பால்மோனி இந்தப் பகுதியை சங்கீதம் 110-இல் இடவே நிர்ணயித்தார்; அது, இயல்பாகவே, கணித உலகில் ஒரு சிறப்பு எண்ணாக அறியப்படும் இன்னொரு எண் ஆகும். “220”-இன் பாதியும் “11”-இன் பத்து மடங்கும் “110” என்ற எண்ணில் ஏதோ ஒரு முக்கியத்துவம் இருக்குமென ஒரு ஆத்துமாவை எதிர்பார்க்கச் செய்யும்; உண்மையிலும் அப்படியே உள்ளது—அந்தப் பகுதியிலும் அதுபோலவே. அது தாவீதின் ஒரு பாடல்; தாவீது ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தின் அடையாளமாக இருக்கிறார்; ஆகையால் அது திராட்சைத்தோட்டத்தின் பாடலிலிருந்து ஒரு வசனம், அதாவது மோசேயின் மற்றும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் பாடலாகும். அது, திராட்சைத்தோட்டத்தின் முந்தைய உழவர்களை மீறிச் சென்று, அந்தத் திராட்சைத்தோட்டம் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்திற்கு அளிக்கப்படும் நேரத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது. அது நிகழும் போது, அது “உமது வல்லமையின் நாள்” ஆக இருந்து, பெந்தெகொஸ்தே காலத்தின் உச்சக்கட்டத்தில் பெந்தெகொஸ்தேயின் வல்லமையுடன் ஒத்திசைகிறது.

“அதிகாலையின் கர்ப்பத்திலிருந்து” “உமது இளமையின் பனியுடன்” வருகிற நாளில், தேவனுடைய மக்கள் “மனமுள்ளவர்களாயிருப்பார்கள்.” புதிய பிறப்பு என்பது மனந்திரும்புதலுக்கும் ஜீவனுக்கும் ஒரு உருவகமாகும். நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில் கர்ப்பத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டார்கள்; அவர்கள் தங்கள் இளமையின் பனியுடன் பிறந்தார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்திக்குள் பிறந்தார்கள்; அது ஆரம்பத்தில், அல்லது அவர்களின் “இளமையில்,” மில்லரைட்டுகளிடத்திலும் நிகழ்ந்தது. அது அதே பனியே; ஏனெனில் அது ஓமேகா வரலாற்றின் உட்பகுதியில் ஆல்பா வரலாற்றின் மறுமுறை நிகழ்வாகும். “அவர்களின்” ‘வல்லமையாக்கப்படும்’ “நாளில்,” ஷெப்னா தனது “பதவியிலிருந்து, மற்றும்” தனது “நிலையிலிருந்து” அகற்றப்பட்டு “கீழிறக்கப்படும்போது,” எலியாக்கீம் உயர்த்தப்படுகிறான்; அப்போது நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் ஓமேகா ஆசாரியர்களாக்கப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் மெல்கிசேதேக்கின் வரிசைப்படி ஆக்கப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேர் மரணத்தைச் சுவைக்கமாட்டார்கள்; அல்லது மெல்கிசேதேக்கைப் போலவே அவர்கள் என்றென்றைக்கும் ஆசாரியர்களாயிருக்கிறார்கள்.

“அவருடைய வல்லமையின் நாளில்” கர்த்தர் “தம்முடைய வல்லமையின் கோலை சீயோனிலிருந்து” அனுப்புவார். அவருடைய ராஜ்யங்களாகிய கிருபையும் (நீதிகரித்தல்), மகிமையும் (பரிசுத்தமாக்குதல்) உடைய அதிகாரம், அவருடைய மகிமையின் கிரீடத்தை அணிந்திருக்கிறோரின் மேல் வைக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் அவர்கள் அவருடைய ராஜ்யத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் சீயோனிலிருந்து அனுப்பப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் சீயோன் என்றதன் பொருள் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் கொடியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஆல்பாவும் ஓமேகாவும்—ஆரம்பமும் முடிவும்—என்ற அடிப்படையில் கிறிஸ்துவோடு தாவீதுக்குள்ள தீர்க்கதரிசனச் சம்பந்தம், “வரி மேல் வரி” என்ற முறையின் முதன்மையான விதியாகும்; மேலும் அந்த விதியைச் சச்சரவாடும் யூதர்கள் எவ்விதத்தில் உணர்ந்து கொள்ள முடியவில்லையோ, அதேவிதமாக லவோதிக்கேய நிலைக்குரிய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டும் நடுநிசி முழக்கத்தின் செய்தியின் காலத்தில் மில்லரைட்டுகளின் வரலாறே அட்வென்டிசத்தின் இளமைக் காலத்தில் வானத்தின் பனித்துளி ஊற்றப்பட்ட இடமாக இருந்தது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. உமது இளமையின் “பனி” அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் மேல் இருக்கிறது; அது 9/11 அன்று தூவத் தொடங்கியது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே “வல்லமையின் நாள்,” அந்நாளில் மீதியிருப்போர் மெல்கிசேதேக்கின் வரிசைப்படி ஆசாரியர்களாக அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறார்கள்.

லவோதிக்கேய நிலையின் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிசம் எனும் தண்டிலிருந்து (போராடும் திருச்சபை) கிளை ஒன்று எழுகிறது (வெற்றிகொள்ளும் திருச்சபை); அதேவேளை, யெசேயின் வேரிலிருந்து, அவருடைய வல்லமையின் நாளில் அலைக்காணிக்கையாக உயர்த்தப்படுகிற மகிமையான கனியின் கிளையாகிய ஒருநூற்று நாற்பத்திநான்காயிரம் வெளிப்படுகின்றனர்.

இந்த எண்ணங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.