யோவேலின் புத்தகமும் லவோதிக்கேய ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்ட் திருச்சபையும் - பதின்மூன்று

நாம் தற்போது 1863 என்ற தீர்க்கதரிசனச் சின்னத்தைப் பற்றி உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். பண்டைய இஸ்ரவேலர் “இளைப்பாறுதல்” என்பதற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்ததற்கான சின்னமாக வேதாகமத்தில் காணப்படும் காதேசின்மேல் நாங்கள் எங்கள் கவனத்தைச் செலுத்தி வருகிறோம்; அந்தக் கிளர்ச்சியே, காதேசில் உச்சிக்குத் தள்ளப்பட்ட ஒரு காலப்பகுதிக்குள், அவர்களுடைய மரணத்தை ஏற்படுத்தியது. இவ்வாறு, லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் உள்ள “ஏழு காலங்கள்” நிராகரிக்கப்பட்டபோது, 1863 இல் எரேமியாவின் “பழைய பாதைகள்” நிராகரிக்கப்பட்டதைக் அது விளக்குகிறது.

காதேஷும் 1863-உமும் தொடர்புடைய வெளிச்சத்தைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து வருகையில், காதேஷ் வரை சென்றடைந்த பத்து சோதனைகளை நாம் அடையாளம் கண்டு வருகிறோம். அந்த முதல் மூன்று சோதனைகளை நாம் மன்னாவினுடைய சோதனையாக அடையாளம் கண்டுள்ளோம். அந்த மூன்று படிகளும் அதிசயங்களாகவோ அல்லது சோதனைகளாகவோ பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படலாம்; மேலும், பத்து சோதனைகளில் முதலாவது சோதனையாகிய சப்தா ஓய்வு, எபிரெயரில் பவுலால் மிகவும் தெளிவாக “ஓய்வு” என்று அடையாளம் காணப்படும் பத்தாவது சோதனைக்கு ஒத்துப்போகிறது. அந்த பத்து சோதனைகள் ஒரு ஆல்பா ஓய்வையும் ஒரு ஓமேகா ஓய்வையும் உடையவையாக உள்ளன.

தீர்க்கதரிசனத்தை ஆராயும் ஒருவர், காதேஷில் எபிரெயர் நிராகரித்த “இளைப்பாறுதல்” என்பதை எவ்வாறு வரையறுக்க விரும்பினாலும் அது பொருட்டல்ல; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக ஒவ்வொரு “இளைப்பாறுதலும்” (“வரி மேல் வரி”) பிந்தைய மழையான “இளைப்பாறுதலையும் இளைப்பாறச்செய்தலையும்” குறித்தே சுட்டிக்காட்டுகிறது. காதேஷ், பிந்தைய மழையின் செய்தியையும் அதேபோல பிந்தைய மழையின் அனுபவத்தையும் நிராகரித்ததற்கான ஒரு முதன்மைச் சின்னமாகும்; ஏனெனில் காதேஷில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர்மேல் நிறைவேற்றப்படும் முத்திரையிடுதல் என்பது, சத்தியத்தில் “அறிவுத்திறன் ரீதியாகவும் ஆவிக்குரிய ரீதியாகவும்” நிலைபெறுதலாகும்.

“சத்தியத்திற்குள்” “அறிவுத்திறன் ரீதியாக” நிலைபெறுதல் என்பது, தேவனுடைய வார்த்தையை ஆய்வு செய்வதில், வரி மேல் வரி என்ற முறையியலை ஒரே ஒன்றும் புனிதப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறையுமாக ஏற்றுக்கொள்வதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்தக் குறுகிய அணுகுமுறை, 1840 ஆகஸ்டில் சரியான அணுகுமுறையாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; அப்போது “மில்லரும் அவருடைய சகாக்களும் ஏற்றுக்கொண்ட தீர்க்கதரிசன விளக்கக் கோட்பாடுகளின் சரித்தன்மையில் அநேகர் நிச்சயப்படுத்தப்பட்டார்கள்; மேலும் அட்வென்ட் இயக்கத்திற்கு ஒரு அதிசயமான உந்துதல் அளிக்கப்பட்டது.” அந்த “அதிசயமான உந்துதல்” என்பது, 1840 ஆம் ஆண்டில் முதல் தூதனுடைய செய்தியை உலகமெங்கும் அனுப்பிய பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையின் வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது.

“அற்புதமான உந்துதலை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய பணியில் பங்குகொண்டவர்கள், அந்த அப்பணியையேச் செய்ய பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையினால் வல்லமையூட்டப்பட்டனர். பரிசுத்த ஆவி, அந்தப் புனிதமான முறையியலை ஏற்றுக்கொண்டவர்களிடத்தில் மட்டுமே தம்முடைய வல்லமையை வெளிப்படுத்தினார். பரிசுத்த ஆவி, அந்தப் புனிதமான முறையியலை ஏற்றுக்கொண்டவர்களுக்குள் மட்டுமே தம்முடைய வல்லமையை வெளிப்படுத்தினார்.

அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுதல் என்பது “வரியின்மேல் வரி” என்ற முறையியலை ஏற்றுக்கொள்வதாகும்; மேலும் அந்த “வரியின்மேல் வரி” முறையியலின் “ஏற்றுக்கொள்ளுதல்” என்பது லவோதிக்கேயருக்குப் பரிசுத்த ஆவியின் நபருருவத்தில் லவோதிக்கேயாவுக்கான தூதன் உள்ளே பிரவேசிப்பதற்காக இருதயவாசல் திறக்கப்படுதலாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. இந்தப் பரிசுத்தமான முறையியலை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுகிறவர்களின் மனதில் பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையை கொண்டு வருகிறது. அந்த முறையியலை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், தெய்வீகத்தையும் மனிதத்தையும் ஒன்றிணைத்தலாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு ஆவிக்குரிய நிலையைக் உண்டாக்குகிறது. “வரியின்மேல் வரி” என்னும் வேதாகம முறையியலின் பயன்பாடு, விசுவாசத்தோடு கலந்தபோது, அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுதலாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும் அந்த முறையியலால் உருவாகும் சத்தியம் (செய்தி), வசனமாகிய இயேசுவிலிருந்து பிரிக்கப்பட முடியாது. அவருடைய வசனத்தின் செய்தியை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது பரிசுத்த ஆவியை உங்கள் மனதில் ஏற்றுக்கொள்வதாகும். ஆகையால், அறிவுத்திறன் ரீதியாக சத்தியத்தில் நிலைபெறுதல், தேவனுடைய அங்கீகார முத்திரையைப் பெறும் அந்த ஆவிக்குரிய அனுபவத்தை உண்டாக்குகிறது.

காதேஷ் பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கான இறுதியான சோதனையாக இருந்தது. யோவேல் புத்தகத்தில் உள்ள திராட்சரசம் அருந்தும் இரு வகுப்பினர், பிந்திய மழைச் செய்தியை நிராகரிப்பதையோ ஏற்றுக்கொள்வதையோ அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒருவரிலிருந்து மற்றவர் பிரிக்கப்பட்டு வேறுபடுத்தப்படுகின்றனர்; அந்தச் செய்தியையே, மற்ற வகுப்பினர் அருந்திக் கொண்டிருக்கும் புளித்த திராட்சரசத்துக்கு மாறாக, யோவேல் “புதிய திராட்சரசம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். யோவேலின் “புதிய திராட்சரசம்” என்பது எபிரெயர் மூன்றும் நான்கும் அதிகாரங்களில் பவுல் கூறும் “இளைப்பாறுதல்” ஆகும். அது மேலும் ஏசாயாவின் “எப்பிராயீமின் குடிகாரர்கள்” “கேட்க” மறுக்கும் அதுவும் ஆகும்—“அவர்களிடம் அவர், ‘சோர்ந்தவனுக்கு இளைப்பாறுதல் உண்டாகும்படி நீங்கள் அவனை இளைப்பாறச் செய்யக்கூடிய இளைப்பாறுதல் இதுவே; இதுவே புத்துயிர்ப்பு’ என்று சொன்னார்; ஆனாலும் அவர்கள் கேட்க விரும்பவில்லை. ஆனால் கர்த்தருடைய வார்த்தை அவர்களுக்கு கட்டளையின் மேல் கட்டளை, கட்டளையின் மேல் கட்டளை; வரியின் மேல் வரி, வரியின் மேல் வரி; இங்கே கொஞ்சம், அங்கே கொஞ்சம்; அவர்கள் போய், பின்னோக்கி விழுந்து, நொறுக்கப்பட்டு, கண்ணியில் சிக்கி, பிடிக்கப்படும்படியாக இருந்தது.”

காதேஷில் நிறைவடையும் பத்து சோதனைகளில் ‘இரண்டை’ ஆரோனின் பொற்கன்றுக்குட்டி கிளர்ச்சி பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்பதை நாம் அடையாளம் கண்டுள்ளோம். அந்தச் சோதனை இரண்டு சோதனைகளாகப் பிரிக்கப்படுவது, “மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனை”யால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பிந்திய மழையின் சோதனைக் காலத்துடன் ஒத்திசைவாக உள்ளது; இதுவே தேவனுடைய ஜனங்களின் விதியை நிர்ணயிக்கும் சோதனையாகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்று ‘கிளர்ச்சியை’ அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் ‘பதின்மூன்று’ என்ற எண் கிளர்ச்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

இந்த அதிகாரம் பாப்பரசருக்குரிய கடற்கொடிய மிருகத்துடன் தொடங்குகிறது; தானியேல் அதனை உன்னதமானவருக்கு விரோதமாகப் பெரிய வார்த்தைகளைப் பேசும் அதிகாரமாக அடையாளப்படுத்துவதால், அது பூமியின்மேலுள்ள கலகத்தின் முதன்மைச் சின்னமாகும். அந்தக் கலகத்திற்குப் பின்பு, நில மிருகமான ஐக்கிய அமெரிக்காவின் கலகம் வருகிறது; பின்னர் அது தமது கலகத்தின் மாதிரியை முழு உலகமும் பின்பற்றும்படி வற்புறுத்துகிறது. அதிகாரத்தில் காணப்படும் மூன்றாம் கலகத்திற்கான வடிவமைப்பு, மூன்று கலகங்களில் முதலாவதிலே காணப்படுகிறது; அது கடற்கொடிய மிருகமாகக் குறிக்கப்படுவதால், வத்திக்கானின் சின்னமாக நிற்கிறது. பதினொன்றாம் வசனத்தில் ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு மகா சர்ப்பம்போல் பேசுகிறது; இவ்வாறு அது மிருகத்திற்கான ஒரு சாயலை—வத்திக்கானின் சாயலை—உருவாக்குகிறது. பன்னிரண்டாம் வசனத்திலிருந்து தொடர்ந்து, ஐக்கிய அமெரிக்கா உலகமும் அதையே செய்யும்படி வற்புறுத்துகிறது. ஆரோனின் கலகம் இரு அம்சங்களைக் கொண்டது; அது முதலில் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் கலகத்தையும், பின்னர் வத்திக்கானின் உலகளாவிய சாயல் அமல்படுத்தப்படும் போது முழு உலகத்தின் கலகத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

ஆரோனின் கிளர்ச்சி, மோசே அங்கே இல்லாதபோது நிகழ்ந்த விக்கிரகாராதனையாகவும், அதனைத் தொடர்ந்து மோசே அங்கே இருந்தபோது நிகழ்ந்த விக்கிரகாராதனையாகவும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இவ்விரு காலங்களையும் அடையாளப்படுத்துகிறது. மோசே நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டிருந்தார்; ஆகையால், அந்தக் கிளர்ச்சியில் பிரிவை ஏற்படுத்தும் புள்ளியாகிய தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஆரோன் வடிவமைத்த கன்றுக்-மிருகத்தின் பொன்னான உருவம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சோதனை 1863 ஆம் ஆண்டின் சோதனையாகும்.

அது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சோதனை; அது ஜீவனுக்கும் மரணத்திற்கும் இடையிலான ஒரு பிரிப்புக் கோட்டைக் குறிக்கிறது. அது வாக்களிக்கப்பட்ட தேசமோ அல்லது வனாந்தரத்தில் மரணமோ என்பவற்றுக்கிடையிலான பிரிப்புக் கோடு; மிருகத்தின் முத்திரையோ அல்லது தேவனுடைய முத்திரையோ என்பவற்றுக்கிடையிலான பிரிப்புக் கோடு; லவோதிக்கேயனாகிய ஷெப்னாவின் விதியோ அல்லது பிலதெல்பியனாகிய எலியாக்கீமின் விதியோ என்பவற்றுக்கிடையிலான பிரிப்புக் கோடு ஆகும். மன்னாவால் பிரதிநிதிக்கப்படும் முதல் மூன்று சோதனைகள், பத்தாவது சோதனை செய்வதுபோலவே, சப்தத்தின்மேலோ அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைக்குறித்தோ உள்ள சர்ச்சையைச் சின்னமாகக் காட்டுகின்றன. ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது சோதனைகளாகிய இரண்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஆரோனின் பொற்கன்றுக் கலகத்தில் உள்ள அந்தப் பிரிப்புக் கோடும்—ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே ஆகும்.

நான்காவது சோதனை மஸ்ஸாவில் உள்ள நீராகும்; “மஸ்ஸா” என்பதன் பொருள் ‘சோதித்தல்’, “மெரீபா” என்பதன் பொருள் “யெகோவாவின் கொடி” என்பதாகும்; இது யாத்திராகமம் 17:1–7-இல் அமைந்துள்ளது; அங்கே அது நேரடியாக “கர்த்தரைச் சோதித்தல்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

“மஸ்ஸா” என்பதினால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும் சோதனையும், “மெரீபா” என்பதினால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படும் கொடியும், மோசே அதே கன்மலையை இரண்டாவது முறை அடிக்கும்போது தன் தீர்க்கதரிசன அல்பாவிற்கு ஏற்படும் தீர்க்கதரிசன ஓமேகாவைச் சந்திக்கின்றன. இதன் பொருள், பத்து தூண்டுதல்களில் நான்காவது கதேஷில் பிரதிநிதிப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில் இரண்டாவது கதேஷில்தான் மோசே கலகத்தில் அந்தக் கன்மலையை அடிக்கிறார். இது, ஒரு அடையாளமாக, கதேஷ் ஒரு கொடியை உண்டாக்கும் தண்ணீரின் சோதனையை உள்ளடக்குகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது.

கொடியை உண்டாக்கும் நீரின் சோதனை என்பது பிற்கால மழையின் செய்தியின் சோதனையாகும். 1863 ஆம் ஆண்டு கொடி உயர்த்தப்பட வேண்டிய இடமாக இருந்தது; ஆனால், அஃதோ, 1863 என்பது முதல் காதேசே மட்டுமே; இரண்டாம் காதேசே விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது ஆகும். மாசாவும் மெரீபாவும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது கொடியாக உயர்த்தப்படுவதற்கு முன்பாகவே, ஒரு லட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரத்தாருக்கான இறுதியான சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. கிறிஸ்துவின் மரணத்தை ஏற்பாடு செய்தது ரோமாவின் அதிகாரமோ, யூதர்களின் அதிகாரமோ அல்ல. அந்த அதிகாரம், சிலுவைக்கு யுகங்களுக்குமுன்பே, பரலோகத்தின் ஆலோசனையில் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தது. மோசே தன் கோலைப் பயன்படுத்தினான்; தேவனே தாமே அபிஷேகம் செய்த அந்தக் கோலைக் கொண்டு கன்மலையை அடித்தான்—ஆனால் ஒரே முறை மட்டுமே. தூண்டுதலின்படி, அந்தக் கன்மலை 1840 முதல் 1844 வரையிலான செய்திகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அவையே நீதிமான்களின் பாதையைச் சுட்டிக்காட்டும் பழைய அஸ்திவாரச் சத்தியங்களாகும். மாசாவால் சுட்டிக்காட்டப்படும் சோதனையில், இரட்சிக்கும் நீர் என்பது பழைய பாதைகளின் கன்மலையிலிருந்து வெளிவரும் நீராகும். அந்த நீர் இரண்டு வகுப்புகளைச் சோதித்து உண்டாக்குகிறது; ஒன்று மிருகத்தின் முத்திரைக்காகவும், மற்றொன்று தேவனுடைய முத்திரைக்காகவும்; மெரீபாவால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறபடி, கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறவர்கள்மேல் வைக்கப்படும் தேவனுடைய முத்திரையினால் இது பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

ஆர்தக்சஷ்டாவின் மூன்றாவது ஆணைக்கு முன்பே ஆலயம் நிறைவு பெற்றது; இதனால், 1798 முதல் 1844 வரை நாற்பத்தாறு ஆண்டுகளில் கிறிஸ்து எழுப்பிய மில்லரைட் ஆலயம், மூன்றாவது ஆணையின் வருகையால் குறிக்கப்படுகிற மூன்றாவது தூதனுக்கு முன்பே நிறைவு பெற்றது என்பது நிறுவப்படுகிறது. ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்காயிரம் பேர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே முத்திரையிடப்படுகிறார்கள்; அப்பொழுது, பண்டைய நாட்களில் இருந்ததுபோல, அவர்கள் பெந்தெகொஸ்தே நாளின் முதற்பழங்களாகிய ஒரு கொடிச்சின்னக் காணிக்கையாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள். மாசாவும் மெரீபாவும், முதல் மற்றும் மூன்றாவது தூதர்களின் வரலாற்றில் நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தியால் சுட்டிக்காட்டப்படும் தண்ணீர் சோதனையை அடையாளப்படுத்துகின்றன.

தெய்வீகத்தையும் மனுஷத்துவத்தையும் இணைக்கும் செயல், இரண்டு ஆலயங்களை ஒன்றிணைக்கும் செயலாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. அது மேலும், ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும், அல்லது ஒரு பெண் ஆலயமும் ஒரு ஆண் ஆலயமும் இணைந்து ஒரே மாம்சமாக ஆகும் திருமணமாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. கிறிஸ்து, அவர்களைத் தமது பரலோக ஆலயத்திற்குள் நடத்திச் செல்லும் நோக்கத்திற்காக மில்லரைட் ஆலயத்தை எழுப்பினார்; அங்கே அவர்கள் “இளைப்பாறுதலை” கண்டடைவார்கள்; இது 1844 ஆம் ஆண்டின் வரலாற்றில் ஏழாம் நாள் சப்தத்தினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது.

மாச்சாவையும் மெரிபாவையும் நான்காவது சோதனையாகிய இந்தப் புரிதல், மூன்று சோதனைகளையும் குறிக்கும் ஒரு தொடக்கச் சோதனையின் இடையில் பொருத்தப்பட்டு, அதன் பின்னர் ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் சோதனைகளின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் தொடர்வதாகப் பயன்படுத்தப்படும் போது—அப்போது, நீங்கள் காண விருப்பமுள்ளவர்களாயிருந்தாலே, மும்மடங்கான மன்னா சோதனை முதலாவது சோதனை என்றும், அதனைத் தொடர்ந்து, ஆரோனின் பொற்கன்றுக் குறித்த இருமடங்கான மூன்றாவது சோதனைக்கு முன்நடக்கும் ஒரு சோதனை இருப்பதையும் காணலாம். மாச்சாவும் மெரிபாவும் ஒன்றாகக் குறிக்கப்படுகின்றன; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசனமான “இரட்டிப்பு” ஒன்று காணப்படுவது இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தியிலேயே மட்டுமே ஆகும். மன்னாவைப் பற்றிய முதல் மூன்று சோதனைகள் முதலாவது தூதனுடைய செய்தியாகும். மாச்சா மற்றும் மெரிபாவின் சோதனை இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தியாகும்; ஆரோனின் கிளர்ச்சி மூன்றாவது தூதனுடைய செய்தியாகும்.

ஐந்தாவது சோதனை, ஆரோனின் பொற்கன்றுக்குட்டியைச் சார்ந்த சோதனையாகும்; கிளர்ச்சியாளர்கள் தங்களுடைய வெட்கங்கெட்ட கிளர்ச்சி தேவனிடமிருந்து மறைக்கப்பட்டதாக எண்ணியபோது வெளிப்பட்ட விக்கிரகாராதனையின் ஒரு நிகழ்வோடு அது தொடங்குகிறது.

ஆறாவது சோதனை என்பது பொற்கன்றுக்குட்டி கலகத்தின் இரண்டாம் பகுதி ஆகும்; அதாவது, மோசே பத்து கட்டளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு திரும்பி வரும் நேரம். மோசே, “கர்த்தரின் பக்கத்தில் இருப்பவர் யார்?” என்று கேட்கிறார்; அப்போது பெரும்பான்மையினர் செயலற்றவர்களாகவே இருந்தார்கள் அல்லது விக்கிரகாராதகர்களின் பக்கம் சேர்ந்திருந்தார்கள்; இதனால், நடுவரின் சந்நிதியிலேயே அதே கலகத்தை வெளிப்படையாக வெளிக்காட்டினர்.

ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது சோதனைகள் தெளிவாக ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டியும் அதனுடன் ஒத்திசைந்தும் உள்ளன. கர்மேல் மலையில் எலியா, மோசே கேட்டதற்கு ஒத்த ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறார். “இன்றே நீங்கள் யாரைச் சேவிப்பீர்கள் என்று தேர்ந்தெடுக்குங்கள்” என்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சோதனையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மிருகத்தின் உருவத்தின் சோதனையின் குறியீட்டுத்தன்மை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆரோனின் வரலாற்றில் லேவியரின் பிரிவும், எரொபொவாமின் இரண்டு பொற்கன்றுகளின் வரலாற்றில் பன்னிரு கோத்திரங்களின் பிரிவும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஞானிகளும் மூடர்களும் பிரிக்கப்படுதலை அடையாளப்படுத்துகின்றன. லவோதிக்கேயர் மூடக் கன்னியர் ஆவர் என்று சகோதரி வைட் சாட்சியமளித்திருப்பதால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது கன்னியரின் பிரிவு என்பது லவோதிக்கேயரும் பிலதெல்பியரும் பிரிக்கப்படுதலாகும். ஒரே இருமடங்கான சோதனையாகிய ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது சோதனைகள் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்துடன் ஒத்திசைகின்றன; அதாவது அவை 1863-உடனும் காதேஸுடனும் ஒத்திசைகின்றன.

யாத்திராகமம் முப்பத்திரண்டு மற்றும் முப்பத்துமூன்று அதிகாரங்கள் அதே ஒரே நாளிலே, சில மணிநேர இடைவெளிக்குள், நிறைவேறுகின்றன; அந்த நாள் 1863-ஐயும் காதேஷையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது. முப்பத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் மோசே தேவனுடைய மகிமையை காணும்படி கேட்கிறான். ஆகையால், ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது தூண்டுதல்களில் மோசே நூற்று நாற்பத்திநான்கு ஆயிரமாக மாற்றமடைந்து வருவதைக் காண்கிறோம். அதே மோசே காதேஷிலும் இருந்து, கன்மலையை இரண்டாம் முறை அடிக்கிறான்; இவ்வாறு, தாம் விழ மறுத்த அந்த கன்மலையினால் நொறுக்கப்படும் ஒரு வகுப்பினரை அவன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். அந்தக் கன்மலை ஒரு செய்தியாகும்; ஆகவே, காதேஷில் மோசேக்கு இரு குறியீடுகள் உள்ளன: ஒன்று தேவனுடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துவது, மற்றொன்று கன்மலையை நிராகரிப்பது.

‘காதேசில் மோசே’ என்பதன் சின்னங்களில் ஒன்றில், அதிகாரத்தின் ஒரு சின்னமான கோலினால் அவர் கன்மலையை அடிக்கிறார். முதல் முறை அது தேவனுடைய அதிகாரமாக இருந்தது; இரண்டாம் முறை அது மனிதனுடைய அதிகாரமாக இருந்தது. இரண்டாம் காதேசில் மோசே மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வர்க்கம், எபிராயீமின் குடிகாரர்களாகக் காண்பிக்கப்படுகின்றனர்; அவர்கள் 1840 முதல் 1844 வரையிலான பழைய பாதைகளின் செய்தியாகிய பிந்தைய மழையின் செய்தியைத் தாக்குவதற்கு தங்களுடைய தெய்வவியல் அதிகாரத்தை (கோல்) பயன்படுத்துகின்றனர்.

மன்னாவினுடைய முதல் சோதனை மூன்று சோதனைகளாகும். பத்து சோதனைகளில் கடைசியான சோதனை மூன்றாம் தூதனின் சோதனையாகும். முதல் சோதனையும் கடைசி சோதனையும் இரண்டும் சோதனையின் அடையாளமாக “இளைப்பாறுதல்”-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. முதல் சோதனை மூன்று சோதனைகளாக இருந்து, அதற்குப் பின்வரும் இரண்டாம் தூதனுடன் கூடிய முதல் தூதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; ஆனால் நான்காம் சோதனை, அங்கே முத்திரையிடுதலும் கொடியாக உயர்த்தப்படுதலும் காணப்படுகின்ற இடம், மாச்சாவாலும் மெரீபாவாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் சோதனைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் மூன்றாம் தூதன், மாச்சாவும் மெரீபாவும் ஆன இரண்டாம் சோதனைக்கும், மன்னாவினுடைய முதல் சோதனைக்கும் பின்வந்த மூன்றாம் சோதனையாகும்.

எண்ணாகமம் 11:1–3-ல் குறிப்பிடப்பட்ட தாபேராவில் நிகழ்ந்த தூண்டுதல் ஏழாவது சோதனையாகும். ‘எரியும் இடம்’ என்று பொருள்படும் “தாபேரா” குறிக்கும் விசுவாசத்தின் அக்னிச் சோதனையை அறிமுகப்படுத்தும் வசனங்களுக்கு முன்பாக, தேவனுடைய ஜனங்கள் வனாந்தரத்தின் வழியாக முன்னேறிச் சென்ற இயக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் வசனங்கள் வருகின்றன. பத்தாம் அதிகாரத்தில் வெளிப்பட்ட அவசரமின்மை, ஆட்டுக்குட்டி எங்கு சென்றாலும் அவரைப் பின்பற்றுகிற ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தோடு முரண்பாடாக நிறுத்தப்படுகிறது. இவர்கள் பரிசுத்தவான்களின் பொறுமையைக் கொண்டவர்கள்; ஆனால் பண்டைய இஸ்ரவேல், பதினோராம் அதிகாரத்தில் அவர்கள்மேல் வரப்போகும் அக்னியார்ந்த துன்பத்திற்குக் காரணமாகும் அவசரமின்மையை பத்தாம் அதிகாரத்திலேயே வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.

அடுத்த வசனம் தபேராவின் கிளர்ச்சியை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

அக்கினி வெளிப்பாட்டைத் தொடர்ந்து வந்த தூண்டுதல், மாம்ச உணவிற்கான ஏக்கம் ஆகும்; அதுவே எட்டாவது சோதனை. இது எண்ணாகமம் 11:4–34-ல் அமைந்துள்ளது. தாபேராவில் நிகழ்ந்த முறையிடுதல், கெடுக்கப்பட்ட உயர்ந்த இயல்பையும், பொறுமையின்மையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; எகிப்தின் மாம்சப் பானைகளுக்கான வேட்கையின் கலகம், தாழ்ந்த இயல்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அக்கினி, மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் உடன்படிக்கையின் தூதரின் அக்கினியினால் சுத்திகரிப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; ஏனெனில் தீர்க்கதரிசன ரீதியாக தாபேரா என்பதற்கு “எரியும் இடம்” என்று பொருள், மேலும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் அந்த எரியும் இடம் மல்கியா மூன்றாம் அதிகாரத்தில் அமைந்துள்ளது; அங்கு அக்கினி, சுத்திகரிக்கப்பட்டு உயர்த்தப்படும் காணிக்கையாக ஆக வேண்டிய பொறுமையுள்ள ஒரு வர்க்கத்தையும், அகற்றிச் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டிய பொறுமையற்ற ஒரு வர்க்கத்தையும் உண்டாக்குகிறது.

தபேராவின் உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த இயல்புகளின் இருமடங்கான சோதனையில் மோசே மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறவர்கள், அறிவார்ந்த வகையிலும் ஆவிக்குரிய வகையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்றிருக்கும் அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேர் ஆவர். அறிவுத்திறன் உயர்ந்த இயல்பை அடையாளம் காண்கிறது; ஆவிக்குரிய முறையில் அது தெய்வீகத்தையும் மனிதத்துவத்தையும் ஒன்றுசேர்த்த நிலையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. தாழ்ந்த இயல்பு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்திருக்கும்போதுதான் தெய்வீகம் மனிதத்துவத்தோடு ஒன்றுசேர முடியும். அறிவார்ந்த வகையிலும் ஆவிக்குரிய வகையிலும் சத்தியத்தில் நிலைபெற்றிருப்பது, முத்திரையிடப்படுகிற அனுபவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. தபேராவின் அக்கினிகள், கிறிஸ்து அந்த ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் ஆலயத்தை எழுப்புகிற கிரியையில், கோதுமையும் களைகளும் இறுதியாகப் பிரிக்கப்படுதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

ஒன்பதாவது சோதனை எண்கள் 12-ல் காணப்படும் மிரியாம் மற்றும் ஆரோனின் கிளர்ச்சியாகும். அந்தத் தூண்டுதல் கோராகு, தாதான், அபிராம் ஆகியோரின் தூண்டுதலுக்கோ அல்லது 1888-இல் மினியாபொலிஸில் நிகழ்ந்ததற்கோ ஒத்ததல்லாததாக இல்லை. இங்கு இருந்த பிரச்சினை வெறுமனே தேவனுடைய செய்தியை நிராகரித்ததல்ல; தேவன் தேர்ந்தெடுத்த தலைமையைக் நிராகரித்ததுமாகும்.

செய்தியை மட்டும் அல்ல, செய்தியாளரையும் நிராகரிக்கும் தலைவர்களின் கண்டனம் பத்தாவது சோதனைக்கு முன்பாக வருகிறது. பத்தாவது சோதனையான ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு முன்பாகவே தலைமை விலகிப்போனவர்களாகத் தம்மை வெளிப்படுத்துகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் சிலுவையோடு இணங்குகிறது; சிலுவைக்கான பாதையில், அதாவது ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கான பாதையில், தலைமை பரப்பாஸைத் தேர்ந்தெடுத்தது; அவன் ஒரு பொய்யான கிறிஸ்து; ஏனெனில் “bar” என்பது ‘ஒருவரின் மகன்’ என்றும், “abba” என்பது ‘தந்தை’ என்றும் பொருள். சிலுவையையோ (ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை) அல்லது காதேஷையோ அணுகும் வேளையில், தலைமை முழுமையாக வெளிப்பட்ட விலகலாகத் தன்னை வெளிப்படுத்தி, போலியான ஒரு கிறிஸ்துவைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது; மேலும் தமக்குச் அரசன் யாருமில்லை, சீசரே தவிர என்று நேரடியாக அரச அதிகாரிகளிடம் அறிவிக்கவும் செய்கிறது.

ஏழாவது, எட்டாவது, மற்றும் ஒன்பதாவது சோதனைகள் முத்திரையிடும் செயல்முறையை அடையாளப்படுத்துகின்றன; ஆனால் அதன் உவமை புத்தியில்லாத கன்னிகைகளைச் சார்ந்ததாகும். அந்தச் சோதனைகளில் பத்தாவது, 1863-ஐ முன்மாதிரியாகக் காட்டும் காதேஸின் முதல் கிளர்ச்சியாக இருந்தது. 1846 முதல் எபிரேயர் நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெறுவதற்காக சீனாய்க்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். பத்து கட்டளைகளின் இரண்டு பலகைகளும் பண்டைய அப்படியே இருந்த இஸ்ரவேலுடனான தேவனுடைய உடன்படிக்கைக் உறவின் அடையாளமாகும்; அதுபோல ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகளும் நவீன ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுடனான உடன்படிக்கைக் உறவின் அடையாளமாகும். இரண்டாம் பலகை 1850-ல் முன்வைக்கப்பட்டது; மேலும் பண்டைய இஸ்ரவேல் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ளுமென பிரதிஞ்ஞை செய்ததுபோல, 1856-க்குள் ஒரு இறுதி சோதனை கொண்டு வரப்பட்டது; அது வேவுக்காரர் வாக்குத்தத்த தேசத்தைப் பார்வையிட்டதினால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டது. 1856 முதல் 1863 வரை உள்ள ஏழு ஆண்டுகளில் எட்டப்பட்ட பெரும்பான்மைக் கருத்து, லவோதிக்கேயா வனாந்தரமே அவர்கள் மரிக்க விரும்பிய இடம் என்பதாக இருந்தது.

1844 முதல் 1863 வரையிலான காலப்பகுதி, செங்கடலில் நிகழ்ந்த ஸ்நானத்தால் தொடங்கி யோர்தான் நதியில் நிகழ்ந்த மற்றொரு ஸ்நானத்தால் நிறைவடைந்த காலப்பகுதியால் முன்மாதிரியாகக் காட்டப்படுகிறது; பின்னாளில் இயேசு யோவானால் ஸ்நானம் பெற்றபோது, அவர் கிறிஸ்துவாக வெளிப்படவிருந்த அதே இடத்திலேயே அது நிகழ்ந்தது. செங்கடலில் நிகழ்ந்த அந்த ஸ்நானம், பண்டைய இஸ்ரவேலுடன் இருந்த உடன்படிக்கைக் உறவை அடையாளப்படுத்தியது. அந்த உறவு, ஒரே சமயத்தில் பத்து-படிச் சோதனைச் செயல்முறையைத் தொடங்கிவைத்த ஒரு திருமணத்தோடு ஆரம்பமானது. பின்னர் அவர்கள் சீனாய்க்கு கொண்டு வரப்பட்டு, அவருடைய பிரமாணத்தைக் காக்க வாக்குப்பண்ணினார்கள்; ஆனால் காக்கவில்லை; அதன் பின்பு காதேசின் முதல் கலகத்தில் பத்தாவது மற்றும் இறுதியான சோதனையிலும் தோல்வியுற்றார்கள். நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, காதேசில் நிகழ்ந்த இரண்டாவது மற்றும் அதைவிடப் பெரும் கலகத்திற்குப் பின்னர், அவர்கள் யோர்தான் நதியில் ஸ்நானம் பெற்று வாக்குத்தத்த தேசத்திற்குள் நுழைந்தார்கள்.

ஞானஸ்நானத்தின் அனைத்துச் சின்னங்களும் உடன்படிக்கையோடு ஒன்றிணைக்கப்பட்டுள்ளன. ஓமேகாவினதும் இரண்டாம் காதேஷினதும் வரலாறு, முதல் ஆல்பா காதேஷின் வரலாற்றோடு ஒத்திசைகிறது. மோசேயின் ஓமேகா கலகம், காதேஷின் ஆல்பா கலகத்தில் ஒரு முழு ஜனத்தினம் செய்த கலகத்தைவிட மிக அதிகமானதாக இருந்தது. ஓமேகா எப்போதும் அதிகமானதே. இந்த இரு கலகங்களும் சேர்ந்து, பிந்தைய மழையின் செய்தியினால் அளிக்கப்படும் இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்க மறுக்கும் ஏசாயாவின் கற்றவர்களும் கல்லாதவர்களும் கொண்ட கலகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

மூன்று ஞானஸ்நானங்கள் (செங்கடல், யோர்தான் நதி, மற்றும் யோர்தான் நதி), அவற்றில் முதல் ஒன்று மோசேயினதும் கடைசி ஒன்று கிறிஸ்துவினதும் ஆகும்; ஆகையால் மோசே ஆல்பாவும் கிறிஸ்து ஓமேகாவும் ஆவார். எபிரேய எழுத்துமாலையின் முதல் எழுத்துக்கும் இருபத்திரண்டாம் எழுத்துக்கும் இடையில் உள்ள எழுத்தான பதின்மூன்றாம் எழுத்து, முதல் எழுத்தோடு இணைக்கப்பட்டு, பின்னர் கடைசி மற்றும் இருபத்திரண்டாம் எழுத்தோடும் இணைக்கப்படும்போது, “சத்தியம்” என்னும் எபிரேயச் சொல்லை உருவாக்குகிறது. நடுப்பகுதியிலுள்ள ஞானஸ்நானம் யோர்தான் நதியும் காதேஷும் ஆகும். செங்கடலில் இருந்த முதல் ஞானஸ்நானத்திற்குப் பிறகு, யோர்தானில் உள்ள ஞானஸ்நானம் தொடர்ந்தது. ஆனால் யோர்தானில் இருந்த முதல் ஞானஸ்நானம், காதேஷிற்கான இரண்டாவது வருகையும் யோர்தானின் உண்மையான ஞானஸ்நானமும் ஏற்படும் வரையில் நாற்பது ஆண்டுகள் ஒத்திவைக்கப்பட்டது. யூதர்களுக்கான சந்திப்புக் காலத்தைக் குறிக்கும் மூன்றாவது ஞானஸ்நானம் வந்து சேர்ந்தது; கிறிஸ்து தமது பணியைத் தொடங்கி, தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரம் இருபத்தேழாம் வசனத்தின் நிறைவேற்றமாக ஒரு வாரத்திற்காக உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தினார்; அது பண்டைய இஸ்ரவேலுக்கான நியாயத்தீர்ப்பின் நேரமாக இருந்தது.

செங்கடலில் நிகழ்ந்த முதல் ஸ்நானம் முதல் தூதனுடைய செய்தியாகும்; மேலும் காதேஷுக்குச் செய்யப்பட்ட இரண்டு வருகைகள் ஒரு “இரட்டிப்பை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஏனெனில் காதேஷிற்கான முதல் வருகையும் யோர்தான் நதியும் தேவனுடைய உடன்படிக்கை ஜனங்களின் கிளர்ச்சி பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இடமாகும்; இரண்டாவது காதேஷில் தலைமையின் கிளர்ச்சி வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. காதேஷும் அந்த இரண்டு வருகைகளும் இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தியின் ஒரு இரட்டிப்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அங்கு இரண்டு வகுப்புகள் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன; மேலும் அந்த இரு வகுப்புகளும் பொதுமக்களாலும் தலைமையாலும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. கிறிஸ்துவின் ஸ்நானம் மூன்றாவது தூதனுடைய செய்தியாகும்; அப்போது கோதுமையும் களைகளும் பிரிக்கப்படுகின்றன; அது போலவே, பண்டைய இஸ்ரவேலின் நியாயத்தீர்ப்பின் வேளையில் கிறிஸ்து திருமணம் செய்த கிறிஸ்தவ மணவாட்டியிடமிருந்து பண்டைய இஸ்ரவேல் பிரிக்கப்பட்டது.

1844 முதல் 1863 வரையிலான காலம், சிவப்பு சமுத்திரத்திலிருந்து காதேசில் நிகழ்ந்த முதல் கிளர்ச்சிவரை உள்ள காலமாகும். 1844 என்பது சிவப்பு சமுத்திரத்தைத் தாண்டிச் சென்ற நிகழ்வாகும்; 1846 என்பது மன்னா ஆகும்; இது, வெள்ளையர் 1846-ல் திருமணம் செய்துகொண்டபோது அவர்கள் கடந்துபோன சப்தச் சோதனையின் அடையாளமாகும். 1849-ல், தமது ஜனங்களை ஒன்றுகூட்டுவதற்காக கர்த்தர் இரண்டாம் முறையாக தமது கரத்தை நீட்டினார். வரலாற்றில் ஆபகூக்கின் பலகைகளில் முதலாவது வந்தடைந்தபோது, முதல் தூதனுடைய செய்தியின் காலத்தில் அவர் அவர்களை ஒன்றுகூட்டியிருந்தார்; இரண்டாம் பலகையும் அதே நோக்கத்திற்காகவே அமைக்கப்பட்டது.

ஓமேகா 1850 அட்டவணைச் சேகரிக்கவும் சோதிக்கவும் வேண்டியதாக இருந்தது; ஏனெனில் அதுவே ஆல்பா 1843 அட்டவணை செய்ததாயிற்று. முதல் தூதனுக்கு ஒரு அட்டவணை இருந்தது; மூன்றாம் தூதனுக்கும் ஒரு அட்டவணை இருந்தது; ஏனெனில் முதல் தூதன் ஆல்பா, மூன்றாம் தூதன் ஓமேகா. “இரண்டு அட்டவணைகள்” என்பது முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் வழிக்குறிகளாகும்—இரண்டாம் தூதனுடையவை அல்ல. “அட்டவணைகள்” எனப்படும் இந்தத் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதி, பிழையுள்ள ஒரு அட்டவணையால் தொடங்கி, பிழையற்ற ஒரு அட்டவணையால் முடிவடைகிறது. இந்த இரண்டு அட்டவணைகளுக்கிடையிலான வரலாறு, 1850 வரை அட்டவணை ஒதுக்கி வைக்கப்படும் இரண்டாம் தூதனின் வரலாறாகும்.

1843 ஆம் ஆண்டு 1844 ஏப்ரல் 19 அன்று முடிவுற்றபின், 1843 அட்டவணை ஒதுக்கிவைக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அது தவறாக 1843 ஆண்டையே முன்னறிவித்திருந்தது. 1844 ஏப்ரல் 19 முதல் 1850 வரையிலும் ஹபக்கூக்கின் அட்டவணை எதுவும் இல்லை. இரண்டாம் தூதனின் வரலாற்றில் எந்த அட்டவணையும் இல்லை—பாபிலோன் விழுந்தது. அல்பா ஒரு அட்டவணை; ஒமேகாவும் ஒரு அட்டவணை; நடுப்பகுதி பாபிலோனின் வீழ்ச்சியாகும்; அது அட்டவணை இல்லாத காலகட்டத்தோடு தொடர்புடைய கிளர்ச்சியின் ஒரு சின்னமாகும். ஹபக்கூக்கின் அட்டவணைகளின் வரலாற்றுக் காலம் சத்தியத்தின் கையொப்பத்தைத் தாங்குகிறது.

1850 ஆம் ஆண்டு சினாய் மலையாலும் நியாயப்பிரமாணம் அளிக்கப்பட்டதாலும் முன்மாதிரியாகக் காண்பிக்கப்பட்டது. அந்த நிகழ்ச்சி, இரண்டு அசைவுக் அப்பங்கள் உயர்த்திக் காணிக்கையிடப்பட்ட பெந்தெகொஸ்தே பண்டிகையால் நினைவுகூரப்பட்டது. அசைவுக் அப்பங்களை உயர்த்தும் செயல்முறை, 1842 ஆம் ஆண்டின் மே மாதத்தில் அட்டவணை அச்சிடப்பட்டதும் பரப்பப்பட்டதும் மூலம், மேலும் இரண்டாம் வரைபடம் தயாரிக்கப்பட்ட 1849 ஆம் ஆண்டின் வரலாறும் அது பயன்பாட்டிற்கு வந்த 1850 ஆம் ஆண்டும் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. இந்தக் காலப்பகுதி, கிறிஸ்துவின் வரியில், அவருடைய உயிர்த்தெழுதலிலிருந்து பெந்தெகொஸ்தே வரையிலான ஐம்பது நாட்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; அந்தக் காலம் நாற்பது நாட்களாகவும் அதன் பின்பு பத்து நாட்களாகவும் பிரிக்கப்பட்ட ஒரு காலமாகும்.

1849 ஆம் ஆண்டில் கிறிஸ்து இரண்டாவது முறையாகத் தமது கையை நீட்டிக்கொண்டிருந்தார்; மேலும் 1850 ஆம் ஆண்டில் ஹபக்கூக்கின் இரண்டாம் பலகை கிடைக்கப்பெற்றது, கதேசை நோக்கி இட்டுச் செல்லும் சோதனைச் செயல்முறை முன்னேறியது. 1856 ஆம் ஆண்டில், பண்டைய இஸ்ரவேலின் பத்து சோதனைகளில் கடைசியானது வந்தடைந்தது; அப்போது மில்லரின் அடித்தள தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாட்டின்மேலான புதிய ஒளி, அந்த இயக்கத்தின் காலாண்டிதழில் வெளியிடப்பட்டது. 1856 முதல் 1863 வரையிலான இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது தீர்க்கதரிசன நாட்களுக்குள், வேவுக்காரர் தேசத்தை உளவுபார்க்கச் சென்றார்கள். 1863 ஆம் ஆண்டில், அவர்கள் தங்களை எகிப்துக்கு மீண்டும் அழைத்துச் செல்ல ஒரு புதிய தலைவனைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

இந்த சத்தியங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.